Thierry de Peretti

Regisseur, Acteur, Scenarist

Thierry de Peretti is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 8 films gevonden.

Les Apaches

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Thierry de Peretti. Met o.a. Aziz El Hadachi, François-Joseph Cullioli, Hamza Meziani, Maryne Cayon en Joseph-Marie Ebrard.

Aziz en zijn hangjongerenkliek houden een avondfeestje rond het zwembad van een villa waarvan de Franse eigenaars afwezig zijn. De boel loopt uit de klauw: een antiek geweer wordt gestolen en een malafide, invloedrijke vastgoedondernemer bemoeit zich ermee. Conform de fatsoenscultuur tracht dit vervelende, trage pauperdrama empathie te kweken voor Noord-Afrikaanse onderklassejongeren in Europa. Vergeefs: Aziz en zijn nietsnuttende straatmaatjes wekken slechts ergernis op. Terloopse schets van de Corsicaanse bovenwereldcultuur met onderwereldmores blijkt het interessantste scenario-element.

Le silence

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Orso Miret. Met o.a. Mathieu Demy, Natacha Régnier, Thierry de Peretti en Laurent Barbolosi.

Het gezegde 'Spreken is zilver, zwijgen is goud' kan twee kanten uit en in deze psychothriller kiest Olivier (Demy) de faliekant verkeerde. Met zwangere vriendin Marianne (Régnier) op vakantie in zijn Corsicaanse geboortedorp, is hij plotseling getuige van een moord. Instinctief teruggrijpend op de traditie van zijn voorouders in het ruige gebied, zwijgt hij - met alle gevolgen van dien. Miret, zelf van Corsicaanse origine, schetst in zijn tweede regie de zware, soms natuurmystieke sfeer van een gesloten eilandcultuur verankerd in machismo en oeroude codes. De scènes rond de wildzwijnenjacht hebben een morbide intensiteit.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

Profession : Profileur - Le silence du scarabée

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvon Back, François Berléand, Marie Matheron en Julien Boisselier.

Jaren nadat de Amerikanen via politieseries met hun `profilers` uitpakten, deze Franse pilootfilm rond `profileur` Thomas Berthier (L[KA1]egitimus), bij de politie gespecialiseerd in het opmaken van dader-profielen. Hij onderzoekt de moord op restaurateur Celano (Farcy). Om dader op te sporen mobiliseert wonderknaap Berthier zijn hele ploeg medewerkers: de psycholoog Denard (Back), het informatica-genie Nicolas (de Peretti) en de dynamische roodharige Pimprenelle (Bou[KA1]e). Een smeris, die niet omringd wordt door kepi`s dat oogt nieuw voor Franse policier. Regisseur Dewolf en scenaristen Victor Mayence en Pierre Ponce hebben hun Amerikaanse voorbeelden (vooral PROFILER) goed bestudeerd en zorgen voor aardig uitgebalanceerd mengsel van polar, psychologische analyse, wat humor en tederheid (Berthier is ook vader en liefhebbend echtgenoot). Vrij geloofwaardig.

Ceux qui m'aiment prendront le train

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Patrice Chéreau. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Valeria Bruni Tedeschi, Pascal Greggory, Charles Berling en Vincent Perez.

Als Patrice Chéreau de condition humaine fileert, kun je erop wachten: zwarte romantiek, cynisme over intieme relaties, clichés over de herenliefde, ongeremde verering van de zoete dood. In Ceux volgen we een vijftiental treinreizigers die op weg zijn naar Limoges om 'vriend' en schilder Jean-Baptiste te begraven. Tussen de rails blijkt het goed reflecteren over al die onderwerpen die Chéreau na aan het hart liggen. Voor flitsende gebeurtenissen is weinig ruimte, de film speelt zich voor tweederde in de trein af. Schitterende (dubbel)rol van Jean-Louis Trintignant.

Nestor Burma : Sortie des artistes

1997 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1997. Mysterie van Philippe Venault. Met o.a. Guy Marchand, Jeanne Savary, Pierre Tornade, Michel Fortin en Patrick Guillemin.

De 23-jarige Serge Lepage (De Peretti) volgt een acteursopleiding. Hij roept de hulp in van Nestor Burma (Marchand) om zijn vriendin Karine Richet (George), ook studente aan dezelfde school, te vinden, want zij is al enkele dagen spoorloos. Haar lijk wordt in berucht bos van Fontainebleau gevonden. Hoewel Karine ook bijschnabbelde in erotisch telefoonnet, verdenkt Burma drie meisjes, medestudentes aan dramatische kunstacademie. Burma laat zijn secretaresse H[KA1]el[KA2]ene (Savary) als studente in dramaschool inschrijven en dat leidt, uieteraard, tot verrassende ontknoping. Klassiek secenario van Eric Assous, naar werk van Léo Malet, met kleurrijke karakters in acteursopleiding-milieu. Maar wie heeft nu de grootste verdienste: Burma of zijn secretaresse als undercover? Aflevering van het seizoen, nummer van 40.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

Vacances au purgatoire

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Marc Simenon. Met o.a. Thierry de Peretti, Marie-Anne Chazel en Mylène Demongeot.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Thierry de Peretti op televisie komt.

Reageer