Pierre Lacan

Regisseur, Acteur

Pierre Lacan is regisseur en acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Un parfum de sang

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Pierre Lacan. Met o.a. Anny Duperey, Julie de Bona, Alain Doutey, Salim Kechiouche en Elodie Fontan.

Abdel Dalabl, een jonge 'neus', wordt door het prestigieuze parfumhuis Versini aangenomen. Hij wordt onmiddellijk geconfronteerd met wantrouwen en scepticisme. Als de voormalige directeur van Versini vermoord wordt, is Abdel de ideale schuldige.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Origine contrôlée

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Ahmed Bouchaala, Zakia Tahri en Ahmed Bouchaala. Met o.a. Patrick Ligardes, Atmen Kelif, Ronit Elkabetz, Abder El Kabir en Alexia Stresi.

De werkloze Patrick Morel (Ligardes) keert na een gemaskerd bal als vrouw verkleed terug naar huis. Onderweg wordt hij aangehouden door de politie en moet zijn papieren tonen. Tot zijn niet geringe verrassing wordt hij in de kraag gevat als Ali Berrada, een illegale immigrant uit Algerije, die op een lijst staat om uitgewezen te worden. De echte Berrada had tijdens het feestgedruis de papieren verwisseld. De ambtenaren zijn onverbiddellijk en Patrick wordt ingesloten. In de cel ontmoet hij de Algerijnse Sonia (Elkabetz) en gauwdief Youssef (Kelif), die eveneens uitgewezen zullen worden. Onderweg naar het vertrekpunt ontsnappen ze met hun drieën en proberen in de provincie te overleven. Een pijnlijk grappige satire over vooroordeel en misverstanden, die waar gebeurd zouden kunnen zijn. Helaas is het scenario van regisseur Ahmed Bouchaala en regisseuse Zakia Bouchaala, Fred Rubio niet helemaal origineel. Bruno Dega zorgde voor de puntige dialogen. Het spel is naturel en geloofwaardig. Het camerawerk is van Yves Capes. Opgenomen in de serie Das kleine Fernsehspiel in de reeks Toleranz.

Sur quel pied danser ?

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Jacques Fansten. Met o.a. Dominique Blanc, Jimmy Noufel, Pierre Lacan, Anne Le Ny en Gérard Croce.

De 35-jarige Jeanne (Blanc) is een alleenstaande bibliothecaresse. Op een dag wordt ze in haar auto aangeklampt door de 15-jarige zwerver Julien (Nouffel). Aanvankelijk wil ze hem afwimpelen, maar uiteindelijk voelt ze toch medelijden met de jongen en nodigt hem uit op haar flatje. Julien is ervan overtuigd dat ze uit is op een erotisch avontuurtje, maar Jeanne geeft hem alles, behalve seks. Ze laat hem slapen op de sofa. Als ze de volgende dag van haar werk thuiskomt is Julien verdwenen en is haar woning leeggeroofd. Ze gaat achter hem aan en vindt hem, maar ze raakt volledig in de ban van de charmante misdadiger. Ze begeleidt hem op zijn nachtelijke rooftochten, tot ze uiteindelijk door de politie gesnapt wordt. Goed geacteerd beeld van het leven in de marge in het hedendaagse Parijs. De film is niet steeds even overtuigend of boeiend, maar baadt in een authentieke sfeer, waardoor hij weinig opwekkend is. Regisseur Fansten schreef het scenario. Fotografie is van Bertrand Mouly.

Julie Lescaut : L'inconnue de la Nationale

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Jennifer Lauret en Joséphine Serré.

Aan de rand van de autostrade wordt het lijk aangetroffen van een jonge Afrikaanse vrouw. De resultaten van de autopsie zijn duidelijk: het slachtoffer werd verkracht en nadien aangereden door een auto. Geen eenvoudige klus voor Julie (Genest). Ze moet in de eerste plaats uitzoeken of de chauffeur en de verkrachter een en dezelfde persoon zijn. Bovendien werden er geen identiteitspapieren aangetroffen op de vrouw en werd ze nergens als vermist opgegeven. Als Julie denkt dat ze de dader opgepakt heeft moet ze vaststellen dat een al te gemakkelijk te ontdekken verdachte soms de echte schuldige kan verhullen. Geslaagde politiefilm die gelijktijdig het probleem van de illegale arbeidskrachten als thema heeft. Het spreekt vanzelf dat Julie uiteindelijk alles zal ophelderen, maar toch staan haar en haar medewerkers moeilijke momenten te wachten. Stéphane Kaminka schreef het scenario dat best te pruimen is zonder echt opmerkelijke plotwendingen te bevatten. Jean-Claude Hugon stond achter de camera. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Les cachetonneurs

1998 | Komedie, Muziek

Frankrijk 1998. Komedie van Denis Dercourt. Met o.a. Pierre Lacan, Marc Citti, Serge Renko, Marie-Christine Laurent en Wilfred Benaïche.

Zes muzikanten die hun dagelijkse brood verdienen met lesgeven, krijgen de kans om weer eens een echte uitvoering te geven als ze bereid zijn hun oudejaarsavond op te offeren door op een kasteel in Normandi[KA3]e tijdens de nieuwjaarsnacht in een orkestje te spelen. Roberto (Lacan), de contrabassist, die het `zaakje` opgesnord heeft, moet op [KA1]e[KA1]en man na alternatieve leden zoeken, omdat de vaste spelers verhinderd zijn. Hij staat verbaasd te kijken als de kasteelheer voor het zesde orkestlid heeft gezorgd. Bovendien moeten ze repeteren in het bijzijn van de beroemde dirigent Heinz Svarowski (Garcin). Een kleine komedie die zich afspeelt in het muziekwereldje. De film bevat enkele poëtische fragmenten, maar het geheel valt veel te mager uit en heeft duidelijk te lijden gehad onder het zeer minimale budget. Weinig bekende acteurs slagen er niet in om constant overtuigend te spelen. Een filmpje dat buiten Frankrijk nauwelijks op een warm onthaal mag rekenen. Debutant Dercourt schreef zelf het onevenwichtige scenario. Het camerawerk is van Jérôme Peyrebrune. Muziek van Johann Strauss, Émil Waldteufel, Bratsch en Faudel, die zichzelf is als raïzanger. De titel slaat op schnabbelende musici die zich contant laten uitbetalen en in beginsel muziek uitvoeren, waarop de auteursrechtenorganisaties geen greep hebben, en bij welke organisaties ze zelf niet aangesloten zijn.

Francorusse

1997 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1997. Komedie van Alexis Miansarow. Met o.a. Marc Citti, Mathilde Seigner, Pierre Lacan, Antoine Chappey en Pierre-Henry Salfati.

VV.

Haut bas fragile

1995 | Musical, Komedie

Frankrijk 1995. Musical van Jacques Rivette. Met o.a. Marianne Denicourt, Nathalie Richard, André Marcon, Bruno Todeschini en Wilfred Benaiche.

Deze musical is veel te lang: bijna drie uur. Het verhaaltje is bijzaak, flutterig en soms moeilijk te volgen. De individuele zang met bij behorende danspasjes niet goed genoeg. Positief zijn de choreografie en het spel van de drie jonge hoofdrollen.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

Marie de Nazareth

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Jean Delannoy. Met o.a. Myriam Muller, Didier Bienaimé, Francis Lalanne, Marc de Jonge en Myriam Mezieres.

De veertigste film van regisseur Delannoy. Op zichzelf een tour de force, want de meester-veelfilmer was 87 tijdens het draaien. Hij schreef samen met Jacques Douyou het scenario. Nog een krachttoer dus. Hoewel de regisseur de ervaring heeft met bijbelse en religieuze onderwerpen (LA PASSION DE BERNADETTE uit 1986 over het wondervrouwtje van Lourdes), verbruikte hij 60 km celluloïd, deden er 110 acteurs en actrices mee, waren er 8.500 figuranten, 107 technici en dertien productiemaatschappijen; wederom een krachttoer. Muller speelt de rol van Maria en Bienaimé - nomen est omen - is Jezus. Dit fresco dat Maria dus in de schijnwerpers plaatst, is een oubollige bijbelse vertelling, geschikt voor het 16 mm circuit van de katholieke jeugdhonks in Vlaanderen, waar men nog net met de hulp van jezuïetenpaters de Frans-roomse kijk kan volgen. Het voornaamste pluspunt aan deze steriele vertoning is het gedegen camerawerk van Claude Agostini en de prachtige landschappen van Marokko, waar wijlen koning Hassan II maar al te graag gastheer speelde, want in Israël kan niet gedraaid worden omdat het daar te onrustig is. Wie daarop let, is een kniesoor.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Lacan op televisie komt.

Reageer