Samira Makhmalbaf

Regisseur, Scenarist, Cameraman

Samira Makhmalbaf is regisseur, scenarist en cameraman.
Er zijn 5 films gevonden.

At Five in the Afternoon

2003 | Drama

Iran/Frankrijk 2003. Drama van Samira Makhmalbaf. Met o.a. Agheleh Rezaie, Abdolgani Yousefrazi, Marzieh Amiri en Razi Mohebi.

Noqreh, een intelligente jonge vrouw, droomt ervan de eerste vrouwelijke president van Afghanistan te worden. Ze durft niet zonder sluier de straat op, maar bereidt in gedachten haar campagnetoespraak voor. In haar derde speelfilm schetst de jonge Iraanse Samira Makhmalbaf een somber beeld van Afghanistan, dat er twee jaar na de Amerikaanse interventie in 2001 nauwelijks beter voor stond dan onder het brute Taliban-bewind. Vader Mohsen schreef het scenario, monteerde en produceerde, stiefmoeder deed de regie-assistentie, broer maakte foto's en Samira's veertienjarige zusje maakte een documentaire over het draaien van de film die te zien was op het IFFR.

11'09''01 - September 11

2002 | Drama, Documentaire

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Israël/Japan/Verenigde Staten/Ethiopië/Mexico/Iran 2002. Drama van Youssef Chahine, Alejandro González Iñárritu, Shohei Imamura, Claude Lelouch en Ken Loach. Met o.a. Maryam Karimi, Emmanuelle Laborit, Jérôme Horry, Nour El-Sherif en Ahmed Seif Eldine.

Elf regisseurs uit verschillende landen en culturen, onder wie Ken Loach, Sean Penn, Samira Makhmalbaf, Alejandro Gonzálex Iñárritu en Danis Tanovic, geven hun visie op de aanslagen in New York. Ze hadden volledige artistieke vrijheid; alleen de symbolische lengte van elke bijdrage stond vast: elf minuten, negen seconden en één frame (11''09''01). Niet alle bijdragen zijn even sterk, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Samen laten de elf filmpjes zien op hoeveel verschillende manieren filmmakers kunnen reageren en reflecteren op de wereld om hen heen.

Takhté siah

2000 | Drama

Italië/Iran/Japan 2000. Drama van Samira Makhmalbaf. Met o.a. Said Mohamadi, Behnaz Jafari, Mohamad Karim Rahmati, Rafat Moradi en Mayas Rostami.

De in Cannes met de juryprijs bekroonde Blackboards is de tweede film van de dochter van een van Irans bekendste regisseurs, Mohsen Makhmalbaf. Op 18-jarige leeftijd was zij ook al in Cannes vertegenwoordigd met De Appel. Blackboards speelt zich af in het Koerdische gedeelte van Iran, waar een groepje leraren, met schoolborden op de rug, op zoek is naar werk. Maar in het barre landschap, waar de bewoners kampen met de voortdurende dreiging van militair geweld, is weinig interesse. Een leraar sluit zich aan bij een groep nomaden, een ander bij een aantal jonge smokkelaars. Makhmalbaf maakte een humanistische, ontroerende maar ook geestige bespiegeling over de waarde van kennisoverdracht in een wereld waar mensen nauwelijks bestaansrecht hebben. Inmiddels vormen de Makhmalbafs een heuse filmdynastie: Hana (15), de jongste dochter van pa Makhmalbaf en zijn echtgenote Marzieh Mashkini (The day I became a woman), presenteerde vorige maand in Rotterdam haar film The Joy of Madness.

The Apple

1998 | Drama

Frankrijk/Iran 1998. Drama van Samira Makhmalbaf. Met o.a. Zahra Saghrisaz, Zahra Naderi, Massoumeh Naderi, Azizeh Mohamadi en Ghorban Ali Naderi.

De zeventienjarige Samira Makhmalbaf en haar vader Mohsen Makhmalbaf (de toonaangevend Iraanse regisseur van oa Gabbeh) kwamen op het idee van Sib door een artikel in een Teheraanse krant. Daarin stond dat twee meisjes twaalf jaar lang van de buitenwereld afgesloten werden door hun vader. De Makhmalbafs zochten de gezinsleden op en wisten hen over te halen hun drama min of meer over te spelen. Met het script van Mohsen en onder regie van Samira ontstond een ontroerend, menselijk en symbolisch docudrama. Met een handcamera vulden de Makhmalbafs fijntjes de achtergronden in die krantenstukjes altijd aan de fantasie overlaten. De film won prijzen in Buenos Aires, Locarno, Valladolid, München, Londen en Thessaloniki. (IdH/VPRO Gids)

Sib

1998 | Drama, Documentaire

Iran 1998. Drama van Samira Makhmalbaf. Met o.a. Massoumeh Naderi, Zahra Naderi, Ghorban Ali Naderi, Azizeh Mohamadi en Zahra Saghrisaz.

Docudrama over een arm en ouder echtpaar in Teheran, dat al elf jaar achtereen hun dochtertjes - sedert hun geboorte - binnenshuis houdt. De sociale dienst wordt gewaarschuwd en komt tussen beiden om de meisjes hun vrijheid te schenken. De kinderen ontdekken de buitenwereld en maken kennis met leeftijdsgenootjes. Ondertussen is het de beurt aan de vader die de zusjes vasthield, om opgesloten te worden. Bij het draaien van deze film werd de achttien-jarige regisseuse geassisteerd door haar vader, Mohsen Makhmalbaf, die het scenario schreef en ook de montage deed. Ze vermengt heel handig de realiteit met de fiction in deze reconstructie van het waargebeurde drama, waarin de echte slachtoffers de hoofdrol spelen. Ze heeft de meisjes nauwkeurig geobserveerd zodat zij een precies beeld kon geven van hun aanpassing aan de maatschappij en het doorbrengen van hun vrije tijd met spel. Wellicht is de symbolische betekenis achter deze film de positie van de vrouw in het hedendaags Iran, maar daartoe is hij zeer beslist niet beperkt gebeleven. De appel die dreigend aan een draad heen en weer gezwaaid wordt door een jongen aan het einde van de film, dient verklaard te worden als het symbool van de zonde; dus datgene wat verboden is, en een grens die niet overschreden mag worden. Het camerawerk werd gedaan door Ebrahim Ghafuri.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Samira Makhmalbaf op televisie komt.

Reageer