Mathieu Demy

Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Mathieu Demy is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 23 films gevonden.

Les conquérants

2013 | Komedie, Drama

Frankrijk/België 2013. Komedie van Xabi Molia. Met o.a. Denis Podalydès, Mathieu Demy, Christian Crahay, Michel Dubois en Julie Kapour.

Waar de naam van één der broertjes Podalydès op staat, daar zit doorgaans cinefantasiemuziek in. Ziedaar Denis P. in deze wonderlijke tragikomedie over twee chronisch pechvogelende halfbroers. Als zieke derdeplansacteur Galaad gaat hij met Noé (Demy), trainer van een verliezersvoetbalelftal, na de dood van hun avonturiervader op weg om de veronderstelde familievloek te breken. Daartoe moet de Graalkelk, een ooit door pa ontvreemd relict, opnieuw worden gestolen. Origineel genreklutsend filmzonnetje waarin het struikelstuntelduo Podalydès-Demy speelgoud blijkt.

L'art de séduire

2011 | Romantische komedie

Frankrijk 2011. Romantische komedie van Guy Mazarguil. Met o.a. Mathieu Demy, Julie Gayet, Valérie Donzelli, Lionel Abelanski en Élisabeth Vitali.

Vrijgezelle zieleknijper Jean-François krijgt de hartstuiters van patiënte Hélène. Beroepsethisch verantwoord wacht hij netjes tot ze met haar therapie stopt vooraleer het offensief der avances kan beginnen. Om zijn verlegenheid te overwinnen laat Jean-François zich instrueren door Julien, onder behandeling voor een chronisch versierderscomplex. In deze zonnige, zeer Parijse romantische komedie van een weldadige lichtvoetigheid steelt Abelanski de show als de vrouwenfluisteraar Julien. Mazarguil, van wie dit het regiedebuut is, was assistent-regisseur bij Jean-Jacques Beineix' cine-unicum Roselyne et les lions.

Americano

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Mathieu Demy. Met o.a. Mathieu Demy, Geraldine Chaplin, Chiara Mastroianni, Salma Hayek en Carlos Bardem.

Wanneer Martins moeder is overleden, moet hij in Los Angeles, de stad waar hij zijn jeugd doorbracht, de erfenis regelen. Vroeger komt spoken en Martin reist naar Tijuana, Mexico, op zoek naar Lola, een vriendin van zijn moeder. Lola blijkt in de Americano-bar te dansen. Regiedebuut van de zoon van filmmakers Jacques Demy (1931-1990) en Agnès Varda traceert het slingerpad van een richtingloos individu in een chaotische wereld. Flashbackbeelden van de jonge Martin komen uit Documenteur van Varda, tevens coproducente. Jean-Pierre Mocky, luis in de pels van de Franse cinema, speelt Martins vader.

La fille du RER

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van André Téchiné. Met o.a. Émilie Dequenne, Catherine Deneuve, Michel Blanc, Mathieu Demy en Ronit Elkabetz.

Oudgediende Téchiné liet zich voor dit in twee episodes opgedeelde psychodrama inspireren door een incident uit 2004, waarbij een meisje aangifte deed van mishandeling met antisemitische achtergrond. Hier heet zij Jeanne en wordt met stille-wateren-diepe gronden-finesse vertolkt door Waals talent Dequenne. Motieven van de jonge vrouw voor haar zonderlinge handelwijze blijven impliciet, duister. Zowel personage als film herinneren sterk aan uitspraak van rechercheur Alex (Daniel Auteuil) uit de eerdere Téchiné-film Les voleurs: 'Ik heb altijd al gedacht dat de wereld een kwade droom was en niets anders.'

Qui m'aime me suive

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Benoît Cohen. Met o.a. Julie Depardieu, Eleonore Pourriat, Mathieu Demy en Romane Bohringer.

Dertiger Max (Demy), een gewaardeerd chirurg, leidt een rijk en geordend leven met zijn vrouw, advocate Anna (Bohringer). Zonder het Anna te vertellen zegt hij zijn baan op en hervat hij zijn oude passie - spelen in een rockband. Qui m'aime me suive belijdt het bekende adagium 'volg je dromen, het is nooit te laat'. Filmmaker Cohen en co-scenariste Pourriat - die de zangeres van de band speelt - doen dat niet slaafs. Demy straalt in de hoofdrol en de nummers van Léonard Vindry, die zelf een Max-achtige stap naar muziek maakte, zijn geïnspireerd en dragen bij aan een zekere authenticiteit.

Le silence

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Orso Miret. Met o.a. Mathieu Demy, Natacha Régnier, Thierry de Peretti en Laurent Barbolosi.

Het gezegde 'Spreken is zilver, zwijgen is goud' kan twee kanten uit en in deze psychothriller kiest Olivier (Demy) de faliekant verkeerde. Met zwangere vriendin Marianne (Régnier) op vakantie in zijn Corsicaanse geboortedorp, is hij plotseling getuige van een moord. Instinctief teruggrijpend op de traditie van zijn voorouders in het ruige gebied, zwijgt hij - met alle gevolgen van dien. Miret, zelf van Corsicaanse origine, schetst in zijn tweede regie de zware, soms natuurmystieke sfeer van een gesloten eilandcultuur verankerd in machismo en oeroude codes. De scènes rond de wildzwijnenjacht hebben een morbide intensiteit.

Nos enfants cheris

2003 | Drama, Komedie

Frankrijk 2003. Drama van Benoît Cohen. Met o.a. Romane Bohringer, Laurence Côte, Mathieu Demy en Mathias Mlekuz.

Dertiger Martin (Demy) staat op het punt om op vakantie te gaan met zijn vrouw Ariane (Côte ) en hun dochtertje als hij oude liefde Constance (Bohringer) tegen het lijf loopt, geflankeerd door echtgenoot en kinderen. Martin vraagt of ze misschien met haar gezin langs wil komen in zijn zomerhuis en tot zijn verbazing neemt ze het aanbod aan. Wat een intieme vakantie zou worden met vrouw en kind wordt zo een emotionele achtbaan die geen twijfel ongemoeid laat. Succesvolle derde film van Benoît Cohen werd in 2007 omgewerkt tot 3-delige tv-serie.

Aram

2002 | Thriller, Actiefilm, Drama

Frankrijk/Armenië 2002. Thriller van Robert Kechichian. Met o.a. Simon Abkarian, Mathieu Demy, Serge Avedikian en Lubna Azabal.

De thematiek van deze thriller - terrorisme, wraak, het Turks-Armeense conflict - doet een zware politieke lading vermoeden, maar Aram heeft meer gemeen met James Bond en Jason Bourne dan pak 'm beet Paradise Now. Het titelpersonage is een Armeen die in Parijs woont en met zijn broer Lévon een aanslag beraamt op een Turkse generaal. Het gaat mis: Lévon raakt verlamd en Aram vlucht het land uit. Zeven jaar later keert hij terug om zijn broer te wreken en vrede te sluiten met zijn vader. Aram heeft de duistere sfeer en ambigue moraal van een thriller uit de jaren zeventig.

Quand on sera grand

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Renaud Cohen. Met o.a. Mathieu Demy, Amira Casar, Maurice Bénichou, Louise Bénazéraf en Marie Payen.

Simon (Demy), begin dertig, schrijft voor een vakblad voor de tabaksindustrie (een gedoemde markt in Europa). Zijn vriendin Christine (El Zein) lijkt niet in verwachting te raken en dat maakt Simon onrustig. Hij wil nakomelingen voor het te laat is. Zijn vrienden Fabrice (Boisselier), Roche (Bonicatto) en L[KA1]ea (Payen) lijken meer geluk te hebben. Simon is gesteld op zijn grootmoeder (B[KA1]en[KA1]ezaref), maar zij raakt de kluts kwijt en sterft, tot Simons grote verdriet. Alleenstaand buurvrouwtje Claire (Casar) is in verwachting, maar is niet blij. Simon begrijpt niet goed waarom; ze zou toch alle redenen moeten hebben om gelukkig te zijn? Zijn joodse vader Isaac (Bénichou) is psychiater, maar ze hebben een relatie die op rivaliteit gebaseerd is. Simon heeft het voordeel van de jeugd. Cohen's eersteling is een Woody Allen-achtige comedy, die Woody allang niet meer maakt, met een Frans sausje. Toch is het vermakelijk en aardig gedaan, mede dankzij de behoorlijke spelprestaties. Het scenario van regisseur Cohen en Eric Veniard is redelijk ondiep, maar er valt soms best te lachen. Liep twee weken in de Franse bioscoop en moest genoegen nemen met minder dan vijftigduizend bezoekers - dat is weinig; zouden de Fransen dan toch massaal anti-semiet zijn? Wij houden het er eerder op dat ze de rolprent niet begrijpen of onderschatten. Het camerawerk is van Pierre Milon.

Les marchands de Sable

2000 |

Frankrijk 2000. Pierre Salvadori. Met o.a. Guillaume Depardieu, Mathieu Demy en Robert Castel.

Simon (Demy), begin dertig, schrijft voor een vakblad voor de tabaksindustrie (een gedoemde markt in Europa). Zijn vriendin Christine (El Zein) lijkt niet in verwachting te raken en dat maakt Simon onrustig. Hij wil nakomelingen voor het te laat is. Zijn vrienden Fabrice (Boisselier), Roche (Bonicatto) en L[KA1]ea (Payen) lijken meer geluk te hebben. Simon is gesteld op zijn grootmoeder (B[KA1]en[KA1]ezaref), maar zij raakt de kluts kwijt en sterft, tot Simons grote verdriet. Alleenstaand buurvrouwtje Claire (Casar) is in verwachting, maar is niet blij. Simon begrijpt niet goed waarom; ze zou toch alle redenen moeten hebben om gelukkig te zijn? Zijn joodse vader Isaac (Bénichou) is psychiater, maar ze hebben een relatie die op rivaliteit gebaseerd is. Simon heeft het voordeel van de jeugd. Cohen's eersteling is een Woody Allen-achtige comedy, die Woody allang niet meer maakt, met een Frans sausje. Toch is het vermakelijk en aardig gedaan, mede dankzij de behoorlijke spelprestaties. Het scenario van regisseur Cohen en Eric Veniard is redelijk ondiep, maar er valt soms best te lachen. Liep twee weken in de Franse bioscoop en moest genoegen nemen met minder dan vijftigduizend bezoekers - dat is weinig; zouden de Fransen dan toch massaal anti-semiet zijn? Wij houden het er eerder op dat ze de rolprent niet begrijpen of onderschatten. Het camerawerk is van Pierre Milon.

Banqueroute

2000 |

Frankrijk 2000. Antoine Desrosières. Met o.a. Howard Vernon, Antoine Chappey, Zinedine Soualem, Gwennola Bothorel en Mathieu Demy.

Simon (Demy), begin dertig, schrijft voor een vakblad voor de tabaksindustrie (een gedoemde markt in Europa). Zijn vriendin Christine (El Zein) lijkt niet in verwachting te raken en dat maakt Simon onrustig. Hij wil nakomelingen voor het te laat is. Zijn vrienden Fabrice (Boisselier), Roche (Bonicatto) en L[KA1]ea (Payen) lijken meer geluk te hebben. Simon is gesteld op zijn grootmoeder (B[KA1]en[KA1]ezaref), maar zij raakt de kluts kwijt en sterft, tot Simons grote verdriet. Alleenstaand buurvrouwtje Claire (Casar) is in verwachting, maar is niet blij. Simon begrijpt niet goed waarom; ze zou toch alle redenen moeten hebben om gelukkig te zijn? Zijn joodse vader Isaac (Bénichou) is psychiater, maar ze hebben een relatie die op rivaliteit gebaseerd is. Simon heeft het voordeel van de jeugd. Cohen's eersteling is een Woody Allen-achtige comedy, die Woody allang niet meer maakt, met een Frans sausje. Toch is het vermakelijk en aardig gedaan, mede dankzij de behoorlijke spelprestaties. Het scenario van regisseur Cohen en Eric Veniard is redelijk ondiep, maar er valt soms best te lachen. Liep twee weken in de Franse bioscoop en moest genoegen nemen met minder dan vijftigduizend bezoekers - dat is weinig; zouden de Fransen dan toch massaal anti-semiet zijn? Wij houden het er eerder op dat ze de rolprent niet begrijpen of onderschatten. Het camerawerk is van Pierre Milon.

Le Détour

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Pierre Salvatori en Pierre Salvadori. Met o.a. Serge Riaboukine, Marina Golovine, Patrick Lizana, Mathieu Demy en Guillaume Depardieu.

Alain (Riaboukine) is een tevreden en gelukkig mens. Zijn caf[KA1]e Le D[KA1]etour is echter dringend aan een opknapbeurt toe. De klanten blijven gelukkig komen, dus hoeft Alain zich niet te haasten. Aan de overkant wordt een nieuwe kroeg geopend, La Rotonde. De eigenaar, Damien (Castel) is afkomstig uit Corsica. Hij stelt Alain voor om hem te helpen bij de renovatie. Als op een ochtend Marie (Golovina) Alains zaak binnenkomt, blijkt zij op zoek te zijn naar haar broer Antoine (Demy). Alain begint te vermoeden dat Damien zijn bedrijfje wil gebruiken om de drugshandel uit te breiden. Voor hij het beseft, zit hij verstrikt in duistere zaakjes van zijn concurrent. Wat begint als een alledaagse, kleine gebeurtenis evolueert tot een overtuigende psychothriller. Het geheel wordt verteld in een flash-back, nadat Le Détour uitgebrand is en Alain met zware brandwonden zich bij de politie meldt met de woorden: 'Ik heb een man gedood'. Nicolas Saada en regisseur Salvadori schreven het scenario. Fotografie is van Gilles Henry.

Jeanne et le garçon formidable

1998 | Romantiek, Musical

Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Virginie Ledoyen, Mathieu Demy, Jacques Bonnaffé, Valérie Bonneton en Frédéric Gorny.

Een zeldzame en bijna volmaakte film. Daarbij komt nog dat het onderwerp (AIDS) bloedserieus is; de vorm (een musical) is mild. Al met al bijna een meesterwerk dat moed, wanhoop, vreugde en droevenis met elkaar in evenwicht houdt. De film treft beter doel dan het traangas wat op de kijker wordt losgelaten in PHILADELPHIA. Het regisseursduo, dat bestaat uit Martineau en Ducastel, heeft de juiste toonhoogte gevonden voor een tragische geschiedenis over de liefde en de dood. Het scenario is van Martineau, die eveneens de songteksten schreef en het gaat over een momentopname uit het jonge leven van Jeanne (Ledoyen), een aantrekkelijke meid, die door veel mannen bemind wordt. De grote Liefde vindt ze bij Olivier (Demy), de jongen uit de titel. Helaas is hij seropositief. E[KA1]en opmerking uit de mond van Jeanne illustreert op welke lichte wijze de film zijn onderwerp behandelt: als Olivier haar zegt dat hij seropositief is, antwoordt zij dat het geen probleem is, want ze hebben immers kapotjes gebruikt. Je bent in eerste instantie geneigd te denken dat je met grote onverschilligheid te maken hebt, maar het is het bewijs van onbevooroordeeld te zijn en dat is de kracht van deze rolprent. Het is de reactie van een leuke jonge vrouw, die om iemand geeft en zich met enthousiasme vastbijt in het leven. Ledoyen is spontaan en straalt frisheid af, terwijl Demy tot op een zekere hoogte een beetje saai is. Grote waardering voor de zingende rolverdeling (met uitzondering van Ledoyen die ingedubd is) en in het bijzonder voor Bonnaffé. Het camerawerk is van Mathieu Poirot-Delpech. Scope, Dolby SRD.

Jeanne et le garcon formidable

1998 | Musical, Drama, Romantiek

1998. Musical van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Virginie Ledoyen, Mathieu Demy, Jacques Bonnaffé en Valérie Bonneton.

Jeanne (Ledoyen) denkt na verschillende flirts eindelijk de juiste man ontmoet te hebben in Olivier (Demy). Hij blijkt echter HIV te hebben. Muzikale tragikomedie.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

L'affaire Dreyfus

1994 | Historische film, Drama

Frankrijk/België 1994. Historische film van Yves Boisset. Met o.a. Thierry Frémont, Pierre Arditi, Bernard-Pierre Donnadieu, Christian Brendel en Philippe Volter.

Tweedelige Frans-Belgische tv-film over de joodse Franse legerkapitein Dreyfus (Frémont) die in 1894 van spionage werd beschuldigd. Hij zou militaire geheimen aan de Duitsers hebben doorgegeven. Bij gebrek aan bewijzen laat het ministerie valse documenten verspreiden om Dreyfus te kunnen veroordelen. Zijn vrouw Lucie (Morante) en zijn broer (Volter) roepen de hulp van de pers in. In feite was het de Franse legerkommandant Charles Walsin Esterhazy (Arditi), overladen met schulden, die aan de Duitse autoriteiten voorstelde militaire inlichtingen te verkopen. Alles wordt in het werk gesteld om de zaak Dreyfus in de doofpot te houden en Esterhazy vrijuit te laten gaan. Diens proces is dan ook een farce, wat Emile Zola (Drouot) tot een woedend J`accuse inspireert. In 1899 komt de waarheid dan toch aan het licht en Dreyfus krijgt gratie (hij werd pas in 1906 in ere hersteld). Merkwaardig sterke tv-film, geschreven door Jorge Semprun en Boisset naar het boek L'affaire van Jean-Denis Bredin. Met zorgvuldige precisie worden de gebeurtenissen beschreven die leidden tot een der grootste crises van de Derde Republiek. Geslaagde epoque-reconstitutie met een schitterende rolbezetting, met o.m. Mesguich als Léon Blum, Demy als Marcel Proust en Berger als de Duitse majoor Von Schwarzkoppen. Enkele te lange en trage passages neem je er graag bij. Bekroond met de Nymphe d'argent op het festival van Monte Carlo in 1995. Camerawerk van Yves Dahan en Robert-Jacques Loiseleux. Het duurde overigens ruim honderd jaar voordat het Franse leger de dwaling van de valse beschuldiging offcieel erkende. Dreyfus stierf in 1935 in een zekere vergetelheid, maar zijn zaak is onlosmakelijk verbonden aan het door de autoriteiten georkestreerde antisemitisme.

A la belle étoile

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Antoine Desrosières. Met o.a. Aurélia Thierrée, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Tweedelige Frans-Belgische tv-film over de joodse Franse legerkapitein Dreyfus (Frémont) die in 1894 van spionage werd beschuldigd. Hij zou militaire geheimen aan de Duitsers hebben doorgegeven. Bij gebrek aan bewijzen laat het ministerie valse documenten verspreiden om Dreyfus te kunnen veroordelen. Zijn vrouw Lucie (Morante) en zijn broer (Volter) roepen de hulp van de pers in. In feite was het de Franse legerkommandant Charles Walsin Esterhazy (Arditi), overladen met schulden, die aan de Duitse autoriteiten voorstelde militaire inlichtingen te verkopen. Alles wordt in het werk gesteld om de zaak Dreyfus in de doofpot te houden en Esterhazy vrijuit te laten gaan. Diens proces is dan ook een farce, wat Emile Zola (Drouot) tot een woedend J`accuse inspireert. In 1899 komt de waarheid dan toch aan het licht en Dreyfus krijgt gratie (hij werd pas in 1906 in ere hersteld). Merkwaardig sterke tv-film, geschreven door Jorge Semprun en Boisset naar het boek L'affaire van Jean-Denis Bredin. Met zorgvuldige precisie worden de gebeurtenissen beschreven die leidden tot een der grootste crises van de Derde Republiek. Geslaagde epoque-reconstitutie met een schitterende rolbezetting, met o.m. Mesguich als Léon Blum, Demy als Marcel Proust en Berger als de Duitse majoor Von Schwarzkoppen. Enkele te lange en trage passages neem je er graag bij. Bekroond met de Nymphe d'argent op het festival van Monte Carlo in 1995. Camerawerk van Yves Dahan en Robert-Jacques Loiseleux. Het duurde overigens ruim honderd jaar voordat het Franse leger de dwaling van de valse beschuldiging offcieel erkende. Dreyfus stierf in 1935 in een zekere vergetelheid, maar zijn zaak is onlosmakelijk verbonden aan het door de autoriteiten georkestreerde antisemitisme.

À la belle étoile

1993 | Romantiek, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1993. Romantiek van Antoine Desrosières. Met o.a. Mathieu Demy, Julie Gayet, Aurélia Thierrée, Chiara Mastroianni en Camila Mora.

Debutant-regisseur Desrosi[KA2]eres, slechts 22 jaar oud, maakt een forse knipoog naar Truffaut`s ANTOINE DOINEL-reeks met de zeventien-jarige Demy, die in de bonen raakt van Thierr[KA1]ee. Mastroianni, vriendin van zijn beste vriend helpt hem bij de voorgenomen verovering, maar Mora probeert op allerlei wijze de plannen te dwarsbomen. Gayet speelt een Poolse koorddanseres. De film, die zo`n beetje een onderonsje is van de Gallische film-incrowd (Demy is de zoon van Agn[KA2]es Varda en Jacques Demy, Mastroianni de dochter van Catherine Deneuve en Marcello, Moullet is criticus en regisseur, etc., etc.) begint voortvarend, maar dooft als een nachtkaars uit. Toch is het goed gedaan, soms wat overdreven (drie zelfmoorden!) en dus veelbelovend. Regisseur Desrosières, die het scenario schreef, speelt een klein rolletje als lyceum-nerd en is een van de zelfmoordenaars. Het camerawerk is van Georges Le Chaptois.

La table tournante

1988 | Animatie

Frankrijk 1988. Animatie van Paul Grimault. Met o.a. Anouk Aimée, Mathieu Demy en Paul Grimault.

Grimault maakte met dit werk een soort poëtisch filmtestament. Door Jacques Demy gemonteerd tot een kaleidoscopisch geheel waarin mensen en animatiefiguren elkaar ontmoeten, en waarin de hele animatiegeschiedenis is terug te vinden, besluitend met het verhaal van de Kleine soldaat. Een fraaie afsluiting van zijn oeuvre.

Kung-Fu Master!

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Jane Birkin, Mathieu Demy, Charlotte Gainsbourg, Eva Simonet en Judy Campbell.

Een simpel verhaaltje over een vrouw die de veertig nadert met een tiener van amper vijftien jaar (zoon van Varda en Jacques Demy). Hun omgeving dwingt hen uit elkaar te gaan. De jongen vindt al snel troost in videospelletjes (vandaar de titel van de film) maar de vrouw lijdt veel meer onder het besef dat zij ouder wordt. De uitstekende spelprestaties van de twee hoofdpersonen wegen op tegen de hinderlijke indruk dat het om een familieonderonsje gaat en het z.g. kritische, modieuze dialoog dat snel veroudert. naar een verhaal van Jane Birkin. Camerawerk van Pierre-Laurent Chenieux. Ook bekend als LE PETIT AMOUR.

Jane B. par Agnès V.

1988 | Biografie

Frankrijk 1988. Biografie van Agnès Varda. Met o.a. Jane Birkin, Philippe Léotard, Jean-Pierre Léaud, Farid Chopel en Alain Souchon.

Een portret van Birkin waarin zij door Varda van alle kanten wordt belicht. Met bovendien verschillende fictieve scènes, in beeld vormgegeven dromen en tableaux vivants. Kortom, een ware puzzel waarin vrienden optreden - het is een vriendenfilm inclusief de beperkingen die dat met zich meebrengt: een mengsel van werkelijkheid en kunstgrepen, een aardige hoeveelheid overbodige aanstellerij maar ook sterke stukken. Het gaat hier zowel om de betrekkingen die de regisseuse met haar model onderhoudt als om een film over Birkin, waarin voortdurend geflirt wordt met de werkelijkheid en de verbeelding. Camerawerk van Nurith Aviv en Pierre-Laurent Chenieux.

Kung Fu master

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Eva Simonet, Charlotte Gainsbourg, Mathieu Demy, Jane Birkin en Judy Campbell.

Een van de speelfilmfragmenten die Varda voor Birkin in petto had, bleek te groot voor de film Jane B. par Agnes V. Het werd een aparte prent waarin de gescheiden Birkin liefde opvat voor het 15-jarige schoolvriendje van haar dochter. De 'amour-fou' begint heel romantisch: Birkin zingt heerlijk hees een wijsje van Grieg: '...mais tu me reviendras, oh mon doux fiance, pour me ne plus quitter...'. Het joch (zoontje van Varda en regisseur Jacques Demy) staat tegen een deurpost geleund en doet een verwoede poging om spannend naar zijn toekomstige geliefde te kijken. Hoe mooi Varda ook filmde, en hoe knap er meestal wordt geacteerd, het gegeven is te onwaarschijnlijk om echt te kunnen overtuigen.

Documenteur

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Sabine May, Lisa Blok, Charles Southwood, Gary Feldman en Tom Taplin.

De secretaresse van een Franse scenarioschrijfster bevindt zich met haar zoontje voor filmopnamen in Los Angeles. Hoewel ze een huis vindt en de jongen op school onderbrengt, lukt het hen niet door hun gevoel van isolement heen te breken, ook doordat de filmploeg steeds weg is voor opnamen. Deze semi-autobiografische film van Varda over haar ervaringen en gevoelens tijdens de opnamen van de documentaire MUR MURS boeit door de kille keerzijde van het meestal zonnig en ontspannen gepresenteerde Los Angeles, maar de onbestemde gevoelens van de heldin worden interessant noch overtuigend (Deze rol wordt gespeeld door Varda's 'cutter', die nog minder actrice is dan Varda zelf spelregisseuse). Camerawerk van Nurit Aviv.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Mathieu Demy op televisie komt.

Reageer