Laurent Grévill

Acteur

Laurent Grévill is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

Un beau soleil intérieur

2017 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk/België 2017. Komedie van Claire Denis. Met o.a. Juliette Binoche, Xavier Beauvois, Philippe Katerine, Josiane Balasko en Sandrine Dumas.

De Parijse kunstenaar Isabelle (Binoche), vijftigplus en single, is een minnares op zoek naar de Ware. Haar verlangen leidt tot een absurde oefening in aantrekken en afhouden, langs een reeks op verovering gerichte mannen, afgewisseld met teleurstellingen en huilbuien. Een verfrissend atypische tragi-romcom van Claire Denis (White Material) en de aan het scenario meeschrijvende romancier Christine Angot. In plaats van verliefdheid te idealiseren, ontleden zij haar als een toestand van hardnekkige emotionele verwarring en instabiliteit. Theatraal en ontwapenend, maar ook wat repetitief.

Nos retrouvailles

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Fanny Ardant, Jean-Pierre Marielle, Laurent Grévill, Charles Berling en Claire Nebout.

Architecte Elisabeth (Ardant) leeft genoegzaam samen met haar man en twee tienerkinderen in een appartementencomplex in Bordeaux. Maar als haar oude jeugdliefde Philippe (Berling) plots in hetzelfde gebouw zijn intrek neemt dringen oude gevoelens zich toch weer op, en begint ze een affaire. Voor televisie geproduceerd drama dat weliswaar nergens naar de strot grijpt, maar toch behaagt dankzij het gelaagde spel van Ardant en de subtiele regie van Dayan. Philippe Besson, vooral bekend als romancier, tekende voor het scenario.

Il y a longtemps que je t'aime

2008 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2008. Drama van Philippe Claudel. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Elsa Zylberstein, Serge Hazanavicius, Laurent Grévill en Frédéric Pierrot.

Na vijftien jaar komt Juliette (Scott Thomas) uit de gevangenis. Ze kan tijdelijk intrekken bij haar zus Léa (Zylberstein), al vraagt Léa's man zich al snel af 'hoe lang die logeerpartij moet duren'. Juliette is behoorlijk geknakt tijdens het verblijf in de nor, aan haar zus de taak om er weer wat leven in te blazen. Debuterend regisseur Claudel - eigenlijk een gevierd literator, hij schreef oa de historische thriller Les âmes grise - bewees ook het medium film uitstekend te beheersen. Belangrijke prijzen voor actrices en regisseur.

Comme une image

2004 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/Italië 2004. Drama van Agnès Jaoui. Met o.a. Marilou Berry, Jean-Pierre Bacri, Laurent Grévill, Agnès Jaoui en Virginie Desarnauts.

De beroemde schrijver Étienne Cassard (Bacri) is bepaald niet de ideale vader. Hij is cynisch, heeft een writer's block, interesseert zich zo weinig voor zijn dochter Lolita (Berry) dat hij, als ze een concert geeft met klassieke liederen, na een paar minuten weggaat. En zijn tweede vrouw is nauwelijks ouder dan zijn dochter. Het vriendje van Lolita geeft hij de tip dat de cyaankali in het kastje in de badkamer ligt. Het scenario voor deze satire op het Franse literaire wereldje werd geschreven door regisseuse Jaoui en hoofdrolspeler Bacri. Ze wonnen er de prijs voor het beste script voor in Cannes.

Fantômes de Tanger

1998 | Documentaire

Marokko/Frankrijk 1998. Documentaire van Edgardo Cozarinsky. Met o.a. Laurent Grévill, Larbi Yacoubi, Brenda Gerolemou, Dick Chapman en Paco Otero.

VV.

Simenon des tropiques

1997 |

Frankrijk 1997. Stephen Whittaker, Alain Tasma, Edouard Niermans, Claire Devers en Agusti Villaronga. Met o.a. Donald Sumpter, Joe Shaw, Élodie Navarre, Manuel de Blas en Hélène de Fougerolles.

VV.

Flammen in Paradies

1997 | Drama, Avonturenfilm

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Markus Imhoof. Met o.a. Élodie Bouchez, Laurent Grévill, Bruno Todeschini, Svetlana Shönfeld en Sylvie Testud.

1912. Juliette (Bouchez, in de exportversie heet ze Georgette) verveelt zich, hoewel ze pas getrouwd is met Philipp Braun (Todeschini), de zoon van een rijke fabrikant. Tijdens een zeereis op een lijnboot ontmoet ze een jonge vrouw, Esther (Testud), die in de derde klasse op weg is naar Brits- Voorindi[KA3]e (tegenwoordig India) om zich bij haar toekomstige echtgenoot te voegen, die ze alleen kent van een foto. Hij heet Gustav (Gr[KA1]evill), is predikant en onlangs weduwnaar geworden. Esther aarzelt zeer of ze nog wel wil en Juliette haalt haar over om zich door haar te laten vervangen. Juliette treft Gustav in totale ontreddering aan over zijn taboerelatie met Hosannah (Naïr) en zijn gedrevenheid om de Indiërs zijn geloof op te leggen. Juliette als de onechte Esther maakt de situatie nog erger door vijandige gevoelens op te roepen als Gustav ontdekt dat ze niet bidden kan, en als huwelijksgeschenk een jonge slaaf vrij te kopen, waardoor de Indiërs in opstand komen. Als Philipp en de ware Esther komen opdagen zijn Juliette en Gustav gevlucht, terwijl het dorp veranderd is in een rokende puinhoop. Dit op zijn zachtst gezegd exotische avontuur is verschrikkelijk pretentieus en staat bol van beelden met ondergaande zonnen en passerende kuddes met olifanten. Om bij de kijker de algehele verontwaardiging op te laaien die nu eenmaal bij dit soort dik melodrama voor de thuisbuis hoort, zit er verder het nodige portie anti-kolonialisme in, zodat we geen kwaad geweten zullen overhouden. Het scenario van regisseur Imhoof, Judith Kennel en Jacques Akoti is hoogst onwaarschijnlijk, ondanks alle goede bedoelingen om realistisch te zijn en biografische elementen erin te verweven; bovendien wordt het niet gered door het middelmatige spel van de hoofdrollen. Het camerawerk is van Lukas Strebel.

Flammen in Paradise

1996 | Drama

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1996. Drama van Markus Imhoof. Met o.a. Bruno Todeschini, Laurent Grévill en Élodie Bouchez.

1912. Juliette (Bouchez, in de exportversie heet ze Georgette) verveelt zich, hoewel ze pas getrouwd is met Philipp Braun (Todeschini), de zoon van een rijke fabrikant. Tijdens een zeereis op een lijnboot ontmoet ze een jonge vrouw, Esther (Testud), die in de derde klasse op weg is naar Brits- Voorindi[KA3]e (tegenwoordig India) om zich bij haar toekomstige echtgenoot te voegen, die ze alleen kent van een foto. Hij heet Gustav (Gr[KA1]evill), is predikant en onlangs weduwnaar geworden. Esther aarzelt zeer of ze nog wel wil en Juliette haalt haar over om zich door haar te laten vervangen. Juliette treft Gustav in totale ontreddering aan over zijn taboerelatie met Hosannah (Naïr) en zijn gedrevenheid om de Indiërs zijn geloof op te leggen. Juliette als de onechte Esther maakt de situatie nog erger door vijandige gevoelens op te roepen als Gustav ontdekt dat ze niet bidden kan, en als huwelijksgeschenk een jonge slaaf vrij te kopen, waardoor de Indiërs in opstand komen. Als Philipp en de ware Esther komen opdagen zijn Juliette en Gustav gevlucht, terwijl het dorp veranderd is in een rokende puinhoop. Dit op zijn zachtst gezegd exotische avontuur is verschrikkelijk pretentieus en staat bol van beelden met ondergaande zonnen en passerende kuddes met olifanten. Om bij de kijker de algehele verontwaardiging op te laaien die nu eenmaal bij dit soort dik melodrama voor de thuisbuis hoort, zit er verder het nodige portie anti-kolonialisme in, zodat we geen kwaad geweten zullen overhouden. Het scenario van regisseur Imhoof, Judith Kennel en Jacques Akoti is hoogst onwaarschijnlijk, ondanks alle goede bedoelingen om realistisch te zijn en biografische elementen erin te verweven; bovendien wordt het niet gered door het middelmatige spel van de hoofdrollen. Het camerawerk is van Lukas Strebel.

Oublie-moi

1994 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1994. Komedie van Noémie Lvovsky. Met o.a. Emmanuelle Devos, Laurent Grévill, Emmanuel Salinger, Philippe Torreton en Olivier Pinalie.

Nathalie (Tedeschi) is een jonge meid uit Parijs. Haar vriend Antoine (Salinger) dumpt ze voor verpleger Eric (Grevill) die haar veel te opdringerig vindt en haar niet moet. Ze is werkloos en zit nu ook nog zonder vaste relatie; haar al redelijk ingestorte wereld stort nog verder in.

J'ai pas sommeil

1994 | Drama, Film noir

Frankrijk 1994. Drama van Claire Denis. Met o.a. Katherina Golubeva, Richard Courcet, Line Renaud, Alex Descas en Béatrice Dalle.

Parijs, 1987. Een jonge Litouwse, Da[KA3]iga (Golubeva), arriveert in het XVIIIe arrondissement, dat op dat moment in de ban is van een reeks moorden op oude vrouwen. Antilliaan Th[KA1]eo (Descas) wil met zijn verloofde Mona (Dalle) terugkeren naar zijn vaderland. Zijn broer Camille (Courcet) is een homoseksueel die de nachtclubs afloopt. Hij ruimt oudjes op alsof het om lege sigarettenpakjes gaat.

Le blanc à lunettes

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Edouard Niermans. Met o.a. Laurent Grévill, Catherine Mouchet, Linsey Baxter, Martin Venner en Bernard Verley.

In Cuba gedraaide tv-film naar de in 1937 verschenen gelijknamige roman van Georges Simenon, waarvoor hij zijn inspiratie vond na een reis naar de toenmalige Belgische Kongo (tegenwoordig Za[KA3]ire). Een `serieuze` roman, geen Maigret- policier. Niermans situeerde het verhaal in 1957, in Donker Afrika met Gr[KA1]evill als Ferdinand Graux, een koffieplanter met een gekleurd liefje Henriette (Mouchet), et all. Na een vakantie in Frankrijk keert Gr[KA1]evill, de blanke-met-het- brilletje, naar zijn goed geordende leven in Afrika terug. Tijdens zijn afwezigheid moest een priv[KA1]e-vliegtuigje een noodlanding maken op zijn plantage. De twee passagiers van het toestelletje, de mooie Lady Makinson (Baxter) en een elegante captain Philips (Venner), hebben hun intrek genomen in het huis van Ferdinand Graux. Hij wordt verliefd op de Engelse Lady maar beseft dat zij uit zijn leven zal verdwijnen als de vliegmachine gerepareerd is. Ferdinands zwarte minnares biedt hem een drankje aan dat de Engelse voorgoed aan hem zal binden... Regisseur Niermans en de scenarist Emmanuel Carrère voegden aan het koloniale liefdesverhaal van Simenon iets toe: een misdaad. Bij Simenon was het fysieke liefdesverhaal koud en afstandelijk. In de tv-film gaat het er hartsochtelijker aan toe, inclusief tropische hitte, koorts en zweet, maar zonder de clichés van naakte lichamen onder een muskietennet.

L'écrivain public

1993 | Romantiek, Drama

Zwitserland/Frankrijk 1993. Romantiek van Jean-François Amiguet. Met o.a. Robin Renucci, Anna Galiena, Laurent Grévill, Florence Pernel en Catherine Epars.

Jacques (Renucci) en Fanny (Galiena) hebben zeven jaar met elkaar samengewoond en besluiten uit elkaar te gaan. Niets bijzonders, al wordt het wel opgediend als een fenomeen van de jaren 1990. Als Fanny aankondigt naar het buitenland te willen gaan, raakt Jacques in beroering. Hij laat een brievenschrijver hartstochtelijke epistels maken, die hij Fanny stuurt. Een film, die stijf staat van gekunsteld dialoog en die heel traag van tempo is. Een morele vertelling voor ware liefhebbers van gestileerde rolprenten. Het literaire scenario is van Anne Gonthier en de fotografie is van Robert Alazraki. De score van William Sheller speelt een geheel eigen rol.

Le bateau de mariage

1992 | Oorlogsfilm, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 1992. Oorlogsfilm van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Florence Pernel, Laurent Grévill, Marie Bunel, Thibault Vallat en Noémie Churlet.

De vrije zone van Frankrijk. Het is 1940. Mauve (Pernel) is een jonge, vrijgevochten tante. Ze komt uit Parijs. Ze keert terug naar het platteland waar ze haar intrek neemt bij haar zus B[KA1]eatrice (Bunel). Ze ontmoet diens vriend Pierre (Gr[KA1]evill) die zij zich nog van vroeger herinneren kan toen ze een klein meisje was. Deze laatste voelt zich aangetrokken door de onafhankelijke Mauve en het komt tot een relatie tussen de behoudende Pierre en de rebelse meid uit Parijs. Een school- inspecteur maakt Pierre erop attent dat hij beter getrouwd kan zijn als hij zijn baantje wil behouden. Mauve en Pierre trouwen halsoverkop. Mauve komt er gauw achter dat de stap in het huwelijksbootje een pijnlijke vergissing was. Een uitzichtloze situatie tegen de achtergrond van de Vichy-regering die zich steeds meer met het dagelijkse leven van de burger gaat bemoeien. Het is helaas allemaal erg voorspelbaar en vooral oppervlakkig uitgewerkt. De minder bekende acteurs leveren echter uitstekend werk in de debuutfilm van Am[KA1]eris. Het scenario is van de hand van regisseur Am[KA1]eris, Jean Gruault (iemand die veel met Truffaut samenwerkte), Caroline Bottaro en Chantal Richard naar de roman van Michel Besnier. Yorgos Arvanitis stond achter de camera en maakte prachtige beelden van de Franse campagne in `Vichy France`. Voor Frankrijk zijn films over deze periode (en het regime van Vichy in het bijzonder) nog steeds een pijnlijke onderneming.

L'année de l'éveil

1991 | Drama

België/Frankrijk 1991. Drama van Gérard Corbiau. Met o.a. Chiara Caselli, Roger Planchon, Christian Barbier, Martin Lamotte en Johan Rougeul.

Gebaseerd op de autobiografische gelijknamige roman van Charles Juliet worden de ervaringen en ontluikende gevoelswereld verteld door tienerwees Colin op een Franse kadettenschool anno 1949, zijn angsten, twijfels en eenzaamheid en vooral zijn behoefte aan een vader- en moederfiguur. Een van zijn leraren, Grévil, leert hem zijn vuisten gebruiken en diens Italiaanse echtgenote Casilli haalt hem uit zijn isolement. Met zorg en gevoeligheid in beeld gebracht. Rond de intrige slaagde Corbiau erin de meest uitgesproken muzikale sfeer te weven waarin Fauré, Beethoven, Grieg, Schubert, Smetana en De Falla langskomen. Scenario van de regisseur, Andrée Corbiau en Michel Fessler. Camerawerk van François Cantonné.

Ciné-club de minuit: L'année de l'éveil

1991 |

Frankrijk/België 1991. Gérard Corbiau. Met o.a. Chiara Caselli, Martin Lamotte en Laurent Grévill.

Gebaseerd op de autobiografische gelijknamige roman van Charles Juliet worden de ervaringen en ontluikende gevoelswereld verteld door tienerwees Colin op een Franse kadettenschool anno 1949, zijn angsten, twijfels en eenzaamheid en vooral zijn behoefte aan een vader- en moederfiguur. Een van zijn leraren, Grévil, leert hem zijn vuisten gebruiken en diens Italiaanse echtgenote Casilli haalt hem uit zijn isolement. Met zorg en gevoeligheid in beeld gebracht. Rond de intrige slaagde Corbiau erin de meest uitgesproken muzikale sfeer te weven waarin Fauré, Beethoven, Grieg, Schubert, Smetana en De Falla langskomen. Scenario van de regisseur, Andrée Corbiau en Michel Fessler. Camerawerk van François Cantonné.

Le bal du gouverneur

1990 | Drama, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1990. Drama van Marie-France Pisier. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Vanessa Wagner, Didier Flamand, Jacques Sereys en Edwige Navarro.

Filmactrice Marie-France Pisier koos ervoor zelf haar roman te bewerken en dat bewijst slechts e[KA1]e[KA1]n ding: zij had de regie aan een beroepsfilmer moeten overlaten. Het (voortreffelijke) werk komt er zwakker, minder waardevol en inhoudsloos uit tevoorschijn. Ervoor in de plaats komt een onduidelijke film die zich afspeelt in de stad Nouméa in 1957, toen Nieuw Caledonië van kolonie overzeesgebiedsdeel werd. Scott Thomas, de jonge dochter van de vice-gouverneur en paardengek, moet juist in die tijd haar eigen weg naar de volwassenheid zoeken, terwijl de verhouding tussen ouders verslechtert. Een slappe regie en een halfslachtige begeleiding van totaal onbekende acteurs, waarmee de mislukking compleet is. De fotografie is van Denis Lenoir.

Modigliani

1989 | Biografie

Frankrijk/Italië 1989. Biografie van Franco Brogi Taviani. Met o.a. Richard Berry, Elide Melli, Bétarice Hastings, Laurent Grévill en Jessica Forde.

Frans-Italiaanse biografie over het leven van de schilder Amadeo Modigliani (1884-1920), die stamde uit een joodse familie uit Livorno. Als twintig-jarige trok Modigliani (gespeeld door Berry) naar Parijs, waar hij de schilders Utrillo (Mincer) en Picasso (Brandon) ontmoette. Modi`s bestaan als schilder- beeldhouwer was armoedig, en hij had een voorliefde voor drugs en alcohol. Jeanne H[KA1]ebuterne (Melli) voegde zich bij hem en deelde zijn leven. De zieke kunstenaar bleef echter ongelukkig, want hij moest het beeldhouwen opgeven. De tentoonstelling van zijn grote naakten werd een mislukking. WO I dwong hem Parijs te verlaten. Hij trok naar de Côte d'Azur, maar ook daar vond hij geen rust. Stijlvol in beeld gebracht door de broer van het veel bekendere regisseursduo Paolo en Vittorio Taviani. Berry, met zijn getormenteerde uiterlijk, is een geloofwaardige Modigliani. Ook bekend als MODI.

Les jupons de la révolution - Talleyrand

1988 | Historische film, Biografie

Frankrijk 1988. Historische film van Vincent De Brus. Met o.a. Stéphane Freiss, Laurent Grévill, Ingrid Held, Daniel Langlet en Caroline Berg.

De meest dramatische momenten uit het leven van de volkomen amorele Charles de Talleyrand (1754-1838), die tegen zijn zin (hij werd door zijn ouders gedwongen vanwege zijn klompvoet) tot priester werd gewijd. Ondanks zijn scabreuze (een ma[KA4]itresse en een zoon) levenswandel, wordt hij bisschop en diplomaat; hij verrijkt zich schandelijk als gehaaid financieel expert. De nadruk wordt gelegd op de ene vrouw, Adela[KA3]ide (Held), van wie hij houdt. Indrukwekkende titelrolvertolking van Freiss. Onderdeel van een reeks van zes portretten over de Franse revolutie. Ook bekend als TALLEYRAND OU COMMENT LA HARGNE RÉVOLUTIONAIRE VINT À UN FILS DE L'ARISTOCRATIE.

Camille Claudel

1988 | Biografie, Drama

Frankrijk 1988. Biografie van Bruno Nuytten. Met o.a. Isabelle Adjani, Gérard Depardieu, Danièle Lebrun, Laurent Grévill en Alain Cuny.

Ergens tussen haar hoofdrollen in Possession en La reine Margot in beweegt zich de bezeten vertolking van co-producente Adjani als beeldhouwster Camille Claudel (1864-1943). Camilles grote malheur is niet haar ijzeren wil om in een mannentijd als vrouw zelfstandig te zijn. Nee, de ontmoeting op 18-jarige leeftijd met mentor Auguste Rodin, wiens artistieke talenten gelijk opgaan met zijn egomaniakale karakter, zal haar geest breken. Voormalige stercameraman Nuytten ensceneerde classicistisch een uitmuntend staaltje Frans-biografische filmkunst met prachtige fotografie van Pierre Lhomme en dito decors van Bernard Vézat. Zeven Césars, waaronder eentje voor Adjani, haar derde.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Laurent Grévill op televisie komt.

Reageer