Philippe Morier-Genoud

Acteur

Philippe Morier-Genoud is acteur.
Er zijn 25 films gevonden.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

Le temps retrouvé

1999 | Drama

Frankrijk/Italië 1999. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mazzarella, John Malkovich, Pascal Greggory en Marie-France Pisier.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Le cocu magnifique

1998 | Romantiek

Duitsland/Frankrijk 1998. Romantiek van Pierre Boutron. Met o.a. Isabelle Carré, Sagamore Stévenin, Yves Pignot, Sebastian Koch en Philippe Morier-Genoud.

Eind jaren 1930. Bruno (St[KA1]evenin) komt weer thuis na zijn legerdienst. Zijn vrouw Stella (Carr[KA1]e) wacht hem vol liefde op. Eindelijk kunnen ze ten volle van elkaar genieten. Bruno pronkt met zijn beeldmooie vrouw en merkt met trots hoe andere mannen hem benijden. Maar hoe kan hij er zeker van zijn dat ze hem niet bedriegt? Bestaat echte trouw wel? Langzaam maar zeker wordt Bruno verteerd door een ziekelijke jaloezie. Als zijn legermakker Petrus (Krüger, Jr.) hen komt bezoeken duwt hij Stella praktisch in diens armen. Zo moet hij tenminste niet meer in onzekerheid leven. Tweede filmversie van het populaire toneelstuk van de Frans-Belgische schrijver Fernand Crommelynck en superieur aan deze uit 1947. Carré is een schitterende Stella, de speelbal van de liefde, die er toch in slaagt de mannen in haar leven om de vinger te winden. De plot komt nu wel ouderwets over, maar regisseur Boutron, die samen met Bertrand Poirot-Delpech het scenario schreef, weet er een nostalgisch boerendrama van te maken dat zeker over de nodige charme beschikt. Mooie fotografie van André Neau.

En quête d'identité

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Eric Woreth. Met o.a. Pascale Arbillot, Frédéric Pellegeay, Arno Chevrier, Vinciane Millereau en Thomas Chabrol.

De jonge professor criminologie aan de universiteit Jeanne Denicourt (Arbillot) wordt door de rechter aangesteld als psychiatrische experte in een delicate misdaadaffaire. Karine Meyer, beroepsmodel, werd dood aangetroffen in haar bed, badend in het bloed. Antoine Calverro (Chevrier), modefotograaf, werd aangehouden als hoofdverdachte. De man bracht de nacht met Karine door en hij hield een mes in de hand toen het slachtoffer gevonden werd. Na een bloedproef blijkt dat de man gedronken had. Tijdens Jeanne's eerste ontmoeting met Antoine merkt ze al vlug dat het een kerel zonder gevoel is met een fascinatie voor de dood. Een Franse variante op het thema van SILENCE OF THE LAMBS, maar Chevrier is zeker geen Anthony Hopkins. Hij zet een ijskoud personage neer dat niet sarcastisch genoeg uit de hoek komt en dat te gevoelloos is om er een dreiging van te laten uitgaan. De film zit wel spannend in elkaar en zal door de liefhebbers van het genre ongetwijfeld gesmaakt worden. Anne Holmes en Matthieu Savignac schreven het scenario. De fotografie is van Jérôme Israël. De titel wordt meermaals verkeerdelijk gespeld als ENQUÊTE D'IDENTITÉ. Stereo.

Les Palmes de M. Schutz

1997 | Biografie, Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Biografie van Claude Pinoteau. Met o.a. Isabelle Huppert, Philippe Noiret, Charles Berling, Christian Charmetant en Philippe Morier-Genoud.

Parijs rond 1890. Op de [KA1]Ecole de Physique et de Chemie Industrielle verricht Pierre Curie (Berling) onderzoek onder de meest primitieve omstandigheden. Bovendien wordt hij onder druk gezet door zijn directeur Schutz (Noiret), die hoopt door een sensationele ontdekking van Curie de prestigieuze prijs, de Palmes Acad[KA1]emiques, te bemachtigen. Op een koude winterdag krijgen ze een nieuwe assistente, de Poolse Marie Sklodowska (Huppert). Erg welkom is ze aanvankelijk niet, maar in dit povere laboratorium vinden Pierre en Marie elkaar en ontdekken ze samen de elementen polonium en radium alsmede de radioactive intensiteit der stoffen. Een semi-biografische film, erg pretentieus gemaakt, die een moeilijke materie op eenvoudige manier tracht uit te leggen. De acteurs leveren lovenswaardige prestaties en hun romance wordt nogal sterk in de verf gezet. Al met al de moeite waard om te bekijken. Pinoteau bewerkte het succesvolle toneelstuk van Jean-Noël Fenwick samen met de auteur en Richard Dembo tot scenario. De fotografie was in handen van Pierre Lhomme. Dolby Stereo.

L'enfant sage

1996 | Drama

Portugal/België/Frankrijk 1996. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Patrick Chesnais, Erwan Baynaud, Assumpta Serna, Martine Sarcey en Philippe Morier-Genoud.

De elf-jarige Baynaud woont bij zijn vader. Zijn ouders zijn gescheiden toen hij twee was en nu ziet hij zijn moeder eens per week, op woensdagnamiddag. Tussen zijn vader en moeder is een hemelsbreed verschil. Zijn vader, Chesnais, is streng, perfectionistisch en afstandelijk, terwijl zijn moeder, Serna, een vermaarde fotografe, rebels, teder en extravagant is. Chesnais koestert een enorme wrok tegenover zijn ex-vrouw en wanneer hij verneemt dat deze het hoederecht over de jongen wil opeisen wordt hij razend. Een kind als slachtoffer van de haat tussen zijn gescheiden ouders. Geen nieuw thema dat hier emotioneel en met veel pathos over het scherm wordt uitgesmeerd. Cazeneuve schreef het scenario samen met Pierre Schoeller, zich baserend op de roman van Jean-Denis Bredin. Mooie fotografie van Pierre William Glenn. Formaat 16/9.

Chauffeur de maître

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Alain Nahum. Met o.a. Victor Lanoux, Adrien De Van, Delphine Zentout, Annie Jouzier en Philippe Morier Genoud.

De imposante Th[KA2]eve Maravilliers (Lanoux), een aannemer van openbare bouwwerken, rijdt van werf tot werf met de wagen van zijn leven, een BMW. Op zekere dag wordt zijn rijbewijs wegens overdreven snelheid ingetrokken, en dit voor een periode van een half jaar. Hij ziet zich verplicht een chauffeur in dienst te nemen. Op dat moment verschijnt de introverte jongeman Hugo de Chaley (De Van) in zijn leven, een jongen van goeden huize die na de dood van zijn zus, veroorzaakt door hun vader, op zoek is naar een baantje. Hij wordt de chauffeur van de 'nouveau riche' en installeert zich in het huis van de aannemer, maar wel in de afdeling voor de dienstboden. Lekkere confrontatie tussen een jonge verpauperde ex-aristocraat en een financiële arrivist. Naar de gelijknamige roman van Françoise Bourdin, gedramatiseerd door Dominique Roulet.

Les cinq dernières minutes : Deuil à Cognac

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Nicole Courcel, François Chaumette en Philippe Morier-Genoud.

Commissaris Massard (Santini) wil eens een rustig avondje doorbrengen met een goede vriend die burgemeester van Cognac is. Zoals dat meestal gaat met politiemannen in hun vrije tijd, maakt een telefoontje een einde aan de voorgenomen rust. De eigenaar van de cognac-kelders van Vayrac is vermoord. Het is algemeen bekend dat het slachtoffer en keldermeester die zijn stiefvader opvolgde, steeds weigerde om de wijngaarden aan de bekende cognac-huizen te verkopen. Dat zou een motief kunnen zijn, maar verder staat commissaris Massard voor een raadsel. Een ontspannende policier waarin niets sensationeel gebeurt, maar die toch doorlopend blijft boeien met een interessante intrige, met de nodige onverwachte wendingen. Het scenario werd geschreven door France Bourgeois, Laurence Fructus en Pierre Pauquet. Fotografie is van Serge Palatsi. Om van te genieten bij een goed glas cognac.

Fiesta

1995 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1995. Oorlogsfilm van Pierre Boutron. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Marc Lavoine, Laurent Terzieff, Dayle Haddon en Jean-Philippe Écoffey.

Oktober 1936. De Spaanse burgeroorlog. Rafael (Colin), de zoon van een aristrocraat studeert in Frankrijk. Hij is nauwelijks 17 jaar. Zijn vader laat hem van het internaat halen om dienst te doen aan de zijde van Franco, zodat hij een man kan worden. Hij vraagt aan kolonel Massagual (Trintignant) die hij kent, zijn zoon op te nemen in diens garnizoen. De titel slaat op de executie voor het vuurpeleton, die volgens de kolonel een feest moet zijn...

Simon Tanner

1993 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1993. Komedie van Joël Jouanneau. Met o.a. Philippe Demarle, Hélène Vincent, Marie Guittier, Yvette Théraulaz en Jean-Quentin Chatelain.

Simon Tanner (Demarle) is een onstuimige jongeman van twintig die niet kan aarden in een beroep. Zowel in de bibliotheek als op de bank waar hij achtereenvolgens werd aangenomen, komt hij al vlug in de moeilijkheden omdat hij geen gezag kan verdragen. Hij trekt erop uit. Eerst komt hij bij Théraulaz die betoverd door zijn jeugdige charme, hem gratis onderdak geeft. Daarna wordt hij vertrouweling van 'Madame' Vincent om tenslotte te gaan wonen bij zijn zus Guittier. Zij is lerares op een dorpsschooltje. Hij hoopt bij haar de onschuld van hun jeugd terug te vinden. Nostalgische prent over een jongeman die er niet in slaagt zich aan zijn omgeving aan te passen. Bewerking van het toneelstuk waarmee Jouanneau succes had op de Parijse planken in 1990. Jouanneau en Jean Launay schreven het scenario dat gebaseerd is op de roman Les enfants Tanner van Robert Walser. De meeste acteurs stonden ook in dezelfde rol op de planken. Fotografie van Jacques Bouquin.

Jeanne la pucelle

1993 | Historische film

Frankrijk 1993. Historische film van Jacques Rivette. Met o.a. Sandrine Bonnaire, André Marcon, Philippe Morier-Genoud, Jean-Louis Richard en Bernard Sobel.

In de 14e eeuw bevindt Frankrijk zich op het dieptepunt van een crisis. Door de eindeloze oorlogen heersen in het land ellende en hongersnood. Daarbij komt de pestepidemie van 1347, die de verzwakte bevolking dreigt uit te roeien. Wanneer ook nog koning Karel IV sterft zonder een mannelijke troonopvolger, is de malaise compleet. Dan staat er uit het volk een jonge vrouw - eigenlijk nog een tiener - op die beweert het land te zullen redden. Eindeloze geschiedenisles, gebracht op de eigenzinnige manier van Rivette die vooral de feministische kant van Jeanne d`Arc (gespeeld door Bonnaire) benadrukt. Hij ontdoet haar van haar aureool van heiligheid en brengt een klein, bleek, eenvoudig, gelovig meisje ten tonele. De film werd uitgebracht in twee delen, getiteld LES BATAILLES (160m) en LES PRISONS (176m). Drastische inkorting had de film ongetwijfeld veel goeds gedaan. Scenario van Pascal Bonitzer en Christine Laurent. Fotografie van William Lubtchansky.

Grand bonheur

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Hervé Le Roux. Met o.a. Charlotte Léo, Pierre Gérard, Pierre Berriau, Christine Vouilloz en Lucas Belvaux.

De vrolijke wederwaardigheden aan de hand van een aantal portretjes van zeven studenten aan de Parijse film- en tv- academie, hun liefdes, kameraadschappelijkheden en een eindrevue vlak voor de grote vakantie. Zo is er de romantische Caroline (L[KA1]eo) die haar bed nooit met dezelfde vent deelt; en verder de zachtaardige Judith (Canto) die op oudere mannen valt, Paul (Berriau) de eeuwige dromer en filmer, Charly (Richard), een blondje dat een ex-vriendinnetje van een kameraad bang maakt, de ironische Philippe (G[KA1]erard) en het stel Luc (Belvaux) en Nanou (Vouilloz), would-be scenarioschrijvers. Als ze zich niet in hun stamcafé bevinden, brengen ze de tijd door in de bioscoop of ze maken de buurt onveilig. Het debuut van Le Roux, die zijn eigen scenario schreef, mag zeker geslaagd genoemd worden al is het laatste uur teveel van het goede. In het jaar 2000 bracht de Frans-Duitse cultuurzender ARTE een opnieuw gemonteerde versie op de tv van 87m, die we van harte aanbevelen. De film is vooral geschikt voor cinefielen, theater-en filmstudenten en een ieder die een warm gevoel kan opbrengen voor het grote witte doek of de kleine huisbioscoop. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire du DC 10

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Een DC 10 van de Afrikaanse luchtvaartmaatschappij TAI op weg van Brazzaville naar Parijs stort neer in de T[KA1]en[KA1]er[KA1]e-woestijn. Onderzoeksrechter Rives (Weber) krijgt het dossier op zijn bureau en hij begeeft zich ter plaatse. Van Amerikaanse zijde hoort hij dat dit ongeluk een sterke gelijkenis vertoont met de bomaanslag op een Boeing van Panam boven Schotland. Uit onderzoek blijkt dat Palestijnen mogelijk achter de aanslag zitten, terwijl de bom afkomstig kan zijn uit Iran, Libi[KA3]e of Syri[KA3]e. Weer een spectaculair onderzoek van Antoine Rives, ook dit keer gebaseerd op authentieke feiten: het vliegtuig van de Franse overzeese luchtvaartmaatschij UTA (die inmiddels is opgeheven wegens reorganisatie) dat door de Libi[KA3]ers in opdracht van dictator al-Kadhafi werd opgeblazen, evenals de voornoemde Boeing 747 (van Panam, die inmiddels failliet isgegaan en niet meer bestaat) boven het Schotse Lockerbie. De Libische agenten werden uiteindelijk veroordeeld en moesten een lange tijd doorbrengen in een Noorse gevangenis. De nabestaanden van de slachtoffers werden na lang juridisch touwtrekken en internationale politieke druk door Libië tenslotte gecompenseerd voor het verlies van hun dierbare familieleden. Daarna was al-Kadhafi weer acceptabel, maar zijn reputatie als paria van de internationale politiek heeft hij niet meer van zich kunnen afschudden. Het scenario is van regisseur Lefèbvre, Jean-Gérard Imbar en Norbert Saada. Het is zeer gedetailleerd, waardoor we het onderzoek tot in de details kunnen volgen en zo komen we het een en ander te weten over de problemen, die een onderzoeksrechter voor internationaal terroristen op zijn weg, zelfs in eigen land, kan tegenkomen. De minste of geringste zet kan een internationaal diplomatiek incident veroorzaken. Goed spel van de algehele rolverdeling. Het camerawerk is van François Lartigue. Aflevering 6 van het eerste seizoen, nummer 6 van 6.

Princesse Alexandra

1991 | Historische film, Drama

Frankrijk 1991. Historische film van Denis Amar. Met o.a. Anne Roussel, Matthias Habich, Rüdiger Vogler, Andrea Occhipinti en Maxime Leroux.

Groots opgezette romantische saga naar de roman Le coeur en fuite van Linda La Rosa, gesitueerd in het Oostenrijk van 1869. Roussel is de titelpersonage, het nichtje van keizer Franz- Joseph. Zij is uitgekeken op haar huwelijksleven en verdraagt haar tirannieke man Habich niet langer, net zomin als de verplichtingen die hun sociale status met zich meebrengt. Ze ontvlucht kasteel en rijkdom en begeeft zich met haar twee kinderen naar Parijs. Onder een andere naam vindt ze onderdak in een volkswijk en een baantje als borduurster. Graaf Occhipinti wordt verliefd op haar, en zonder te weten wie zij is introduceert hij haar opnieuw in de hogere kringen. De oorlog van 1870 breekt uit en Habich komt Roussel op het spoor. Hij ontvoert hun zoon en gaat in de clinch met Occhipinti. Uiteindelijk heeft Roussel de moed Habich het hoofd te bieden. Melodramatische toestanden maar op behoorlijk peil gebracht door de tv-aanpassing en de dialogen van Félicien Marceau van de Académie Française. Camerawerk van André Neau.

Commissaire Chabert : Le tueur du zodiaque

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Bernard Villot. Met o.a. Julien Guiomar, Thierry Rode, Jacques Penot, Philippe Morier-Genoud en Salvatore Ingoglia.

Er is weer een oud paard van stal gehaald, in de persoon van Guiomar, die in 1928 is geboren en er nog goed uitziet voor zijn leeftijd. Hij speelt een levensgenieter met een voorkeur voor Brahms. Dit schilderachtige personage moet een psychopaat ontmaskeren die zijn slachtoffers selecteert op hun horoscoop (vandaar zijn bijnaam). Met de hulp van zijn trouwe assistent klaart de commissaris deze klus voordat de lijst van slachtoffers al te lang wordt. Soepele, grillige regie, spanning gegarandeerd, hoe klassiek het thema ook is. Bijna

Alphonse et les menteuses

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Marokko 1991. Misdaad van Michel Wyn. Met o.a. Trevor Eve, Clémentine Célarié, Philippe Morier-Genoud en Jilali Ferhati.

De voor- en tegenspoed van een Franse detective (gespeeld door de Engelsman Eve!) die naar Marokko gaat, om de politie aldaar te helpen bij het ophelderen van een zaak, waarbij de dochter van een vroegere Franse minister is betrokken. De Marokkaanse politie-inspecteur die is belast met de zaak (Ferhati) krijgt onmiddellijk een hekel aan hem. Een aardige thriller dankzij het vakmanschap van deze vroegere filmer. Een knap scenario. Verrassende wendingen verzekerd maar om niet als te serieus te nemen.

Trois années

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Jacques Villeret, Sabine Azéma, Lucas Belvaux, Philippe Volter en Zouc.

Een nauwgezette en toegewijde verfilming van een werk van Anton Tsjechov. Het kostte een vrouw drie jaar, om van de man te houden waarmee zij is getrouwd, maar na verloop van tijd houdt hij niet meer van haar. Een traag verhaal dat het trieste en beklemmende leven van deze personages als centraal thema heeft. De film is eveneens ontzettend traag, want de wereld van de roman- en toneelschrijver is veeleer schools overgenomen dan opnieuw vormgegeven, en het grote talent van Villeret en Az[KA1]ema (Volter is onmogelijk) voorkomt niet dat de kijker zich gaat vervelen. Een te moeilijk onderwerp voor een jonge cineast (LE ROI DE LA CHINE)? Dit is meer de liefde in het tempo van de slak. Jacques Tournier en regisseur Cazeneuve schreven het scenario. De fotografie was in handen van Pierre-Laurent Chenieux.

Julie de Carneilhan

1990 | Biografie

Frankrijk 1990. Biografie van Christopher Frank. Met o.a. Caroline Cellier, Jean-Louis Trintignant, Philippe Morier-Genoud, Bruno Madinier en Anne Canovas.

Bewerking van [KA1]e[KA1]en van Colette`s romans over de ouderdom (1941), die een dubbelportret is van de schrijfster en de man met wie ze ooit getrouwd was en van wie ze nog steeds houdt. Frank is een romanschrijver/regisseur in de stijl van de jaren 1970-1980, die geenszins getracht heeft de ambigue, heldere en subtiele leefwereld van Colette filmisch te herscheppen. Hij heeft zich ermee tevreden gesteld een getrouwe bewerking te maken, die gunstig beïnvloed wordt door het uitstekende acteerwerk van Cellier en Trintignant.

Fatale obsession

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Catherine Corsini. Met o.a. Simon de La Brosse, Anne Roussel, Philippe Morier-Genoud, Catherine Frot en Isabelle Renauld.

De jonge journalist Antoine (De La Brosse) arriveert in Lyon, waar hij een nieuwe werkgever heeft gevonden. Per ongeluk rijdt hij er de vrouw van de vooraanstaande chirurg Reicher (Morier- Genoud) aan. Reicher besluit zich te wreken op Antoine`s partner Katherine (Roussel). Ondermaatse melodramatische toestanden verpakt in een pseudo misdaadverhaaltje.

Embuscades

1990 | Misdaad, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Misdaad van Peter Kassovitz. Met o.a. Claude Rich, Jean-Yves Barteloot, Bérangère Bonvoisin, Jean-Pierre Dérroussin en Philippe Morier-Genoud.

Niemand minder dan Régis Debray schreef scenario en dialogen, en hij putte rijkelijk uit zijn eigen ervaringen met dit verhaal over een jonge journaliste die in Nicaragua in een hinderlaag loopt en wordt vermoord door de guerillero's. Haar kameraad verneemt dat via de tv, en vertrekt om ter plekke navraag te doen. Hij stuit op de ene verrassing na de andere en zijn vriendin blijkt heel anders te zijn dan hij dacht. De tv-regisseur is hier niet de belangrijkste figuur, maar zijn film is degelijk van opbouw. Desalniettemin, en mede dankzij de zeer omstreden persoon van Debray, komen politiek en ideologie in deze film samen. Er moet dan ook kritisch naar worden gekeken!

Au revoir les enfants

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Duitsland 1987. Oorlogsfilm van Louis Malle. Met o.a. Gaspard Manesse, Raphael Fejtö, Francine Racette, Philippe Morier-Genoud en Stanislas Carré de Malberg.

Ontroerende film van Malle, die er in Venetië de Gouden Leeuw mee wegsleepte. Malle blikt terug op zijn jeugd, tijdens de laatste oorlogswinter ging hij naar een katholieke jongensschool. Daar raakte hij hevig geïntrigeerd door een joodse klasgenoot. ‘Hij was anders, geheimzinnig. Ik leerde hem kennen en ging van hem houden. Op een morgen stortte onze kleine wereld ineen.’ Malle’s meesterschap toont zich opnieuw door het subtiele samenspel van gebaren, blikken en veelzeggende stiltes. Met de eufemistische titel worden de verschrikkingen van oorlog en bezetting in één zinnetje samengebald.

Hurlevent

1985 | Experimenteel, Drama, Romantiek

Frankrijk 1985. Experimenteel van Jacques Rivette. Met o.a. Fabienne Babe, Lucas Belvaux, Sandra Montaigu, Alice de Poncheville en Olivier Cruveiller.

Dit is een bewerking van Emily Brontës Wuthering Heights, maar de interpretatie is zeer vrij. Zo speelt het verhaal zich af in de jaren 1930-1940 in plaats van de Victoriaanse tijd en loopt het af lang voor het einde van het boek. De situering is verplaatst van het troosteloze Yorkshire naar de zonnige Provence. Babe is verliefd op vondeling Belvaux, die met haar en d'r broer op de boerderij van vader woont. Na vaders dood trouwt zij met de rijke Torres en Babe's broer Cruveiller vernedert Belvaux voortdurend. Deze verlaat de hofstede en keert drie jaar later als een rijk man terug. Hij zoekt genoegdoening en Babe is wederom verliefd op hem; dat leidt haar naar een tragisch noodlot. Rivette experimenteert echter net zoveel als Bresson. Na de verfilming van William Wyler en vooral die van Luis Buñuel is het des te gewaagder, vanwege de zeer jonge leeftijd van de spelers die voor ongelijkmatige prestaties zorgen. Liefde, erotiek en dood zijn de ingrediënten met merkwaardig goede en ook volledig mislukte scènes. Rivette moet beschouwd worden als een zoeker, voor wie bovendien alle films zich op een bühne afspelen. Met andere woorden: een film is een ceremonie. Het scenario is van de regisseur, die het samen met Pascal Bonitzer en Suzanne Schiffman schreef. Achter de camera stonden Renato Berta en Jean-Paul Torreille.

Vivement dimanche!

1983 | Mysterie, Thriller, Misdaad

Frankrijk 1983. Mysterie van François Truffaut. Met o.a. Fanny Ardant, Jean-Louis Trintignant, Philippe Laudenbach, Jean-Pierre Kalfon en Philippe Morier-Genoud.

Truffaut nam de Amerikaanse roman 'The Long Saturday Night' van Charles Williams en situeerde het verhaal waarin de lijken zich opstapelen in een charmant Zuid-Frans dorpje. Zo verenigt de regisseur zijn grote liefde voor Hitchcock met het romantisch realisme dat hij zo bewonderde aan Jean Renoir, in een van de laatste films die hij maakte voor zijn dood in 1984. Trintignant is een makelaar die wordt verdacht van moord op zijn echtgenote. Zijn devote secretaresse (Ardant) probeert zijn onschuld te bewijzen. Prettige, zwarte komedie werd in sfeervol zwart-wit gedraaid door Néstor Almendros.

La femme d'à côté

1981 | Drama, Thriller, Romantiek

Frankrijk 1981. Drama van François Truffaut. Met o.a. Gérard Depardieu, Fanny Ardant, Véronique Silver, Henri Garcin en Michèle Baumgartner.

Hitchcockiaans drama over echtelijke ontrouw. Twee voormalige geliefden (fraaie rollen van Depardieu en Ardant), nu beiden getrouwd, komen per toeval naast elkaar te wonen en pakken in het geheim hun verhouding weer op. Wanneer de schuldgevoelens beginnen op te spelen, komt het overspel uit. Regisseur Truffaut (Jules et Jim) had zijn carrière lang iets met verstoorde en gestoorde liefde, en in La femme d'à côté (vrij vertaald: De buuv) laat hij in rustige, afgemeten kaders in detail zien hoe een dierlijke, fysieke aantrekkingskracht langzaam maar heel zeker uit de hand kan lopen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Morier-Genoud op televisie komt.

Reageer