Rudolf Wessely

Acteur

Rudolf Wessely is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

Emilia

2005 | Drama, Familiefilm

Duitsland 2005. Drama van Tim Trageser. Met o.a. Senta Berger, Peter Sattmann, Hannah Herzsprung, Misel Maticevic en Anna Schudt.

Lange tv-film, die meestal in twee delen wordt uitgezonden en de populaire Berger en Sattmann voor het voetlicht haalt. Senta wordt als Emilia Seiler van het Beierse ministerie van sociale zaken aangesteld om de leiding op zich te nemen van het jeugdhonk Haus Lechthal in Landsberg am Lech, waar zich onregelmatigheden hebben voorgedaan. De slogan van Lechthal luidt: een onderkomen in plaats van het gevang; je hebt weinig voorstellingsvermogen nodig om te bedenken wat er zich zo allemaal afspeelt met de jeugdige delinquentjes. De directeur Mathias Hartmann (Sattmann) is eerder een zakelijke manager dan een hopman en het gonst er algauw van de hardnekkige geruchten over seksuele misstanden en dito uitspattingen. Tijd voor `moeder overste` Seiler om in te grijpen. Ook krijgt het duo Seiler-Hartmann te maken maken met drugs, en het ergste van alles is, als onuitstaanbaar dealertje Sebastian Steinbach (Kittel) wordt gepakt, Hartmanns dochter Laura (Stopper) voor hem doorgaat met dealen omdat ze verliefd is. Reken maar dat Emilia en Mathias al deze varkentjes weten te wassen in dit nogal moralistische verhaal. Landsberg am Lech is de moeite waard voor een toeristisch bezoekje, maar vergeet het deprimerende Haus Lechthal dan maar. Voor de vaardigheden in deze mini nog een redelijke waardering.

Tatort - Hundeleben

2004 | Mysterie

Duitsland 2004. Mysterie van Manfred Stelzer. Met o.a. Klaus J. Behrendt, Dietmar Bär, Tessa Mittelstaedt, Joe Bausch en Helga Göring.

Freddy Schenk (B[KA3]ar) heeft zijn parmantige oma Margot (G[KA3]oring) ondergebracht in Abendrot, een rusthuis voor oude van dagen. Freddy`s geweten knaagt behoorlijk, want Abendrot heeft geen beste reputatie en de bejaarden hebben er een hondenleven. Er is een personeelstekort en de behandeling is op zijn zachtst gezegd onzorgvuldig. In het park nabij Abendrot wordt het stoffelijk overschot van de arts van het rusthuis gevonden Dr. Rose Lang (Thielemann), en zo heeft Freddy een reden om zijn oma op te zoeken samen met zijn collega Max Ballauf (Behrendt). Aanvankelijk verdenken ze verzorgster Tatjana Riegelsberger (Sarnau) van een crime passionnel omdat haar man Peter (K[KA3]obe) een verhouding zou hebben met Rose. Doch tussen de papieren van Rose worden de overlijdensaktes van twee bewoners gevonden. Intussen is Margot bevriend geraakt met de bewoner Konstantin Baumeister (Mellies), en als zij zich er eindelijk thuis gaat voelen, overlijdt Konstantin geheel onverwacht. Er is duidelijk iets aan de hand in Abendrot. Max en Freddy denken dat Rose teveel wist. Het scenario van niemand minder dan de tv- actrice Nina Hoger en regisseur Stelzer heeft in verband met de toenemende vergrijzing het werkterrein van Ballauf en Schenk verplaatst naar de bejaardenzorg. Heel realistisch. Voorts bevat het de gebruikelijke bestanddelen en leveren Bär en Behrendt werk af dat men van hen verwacht. Het camerawerk is van Peter Przybylski. Aflevering 563.

Tatort - Schöner sterben

2003 | Mysterie

Duitsland 2003. Mysterie van Didi Danquart. Met o.a. Ulrike Folkerts, Andreas Hoppe, Gisela Trowe, Rudolf Wessely en Bruno Cathomas.

Villa Gr[KA3]unwald in Ludwigshafen is een bejaardentehuis, dat door oprichter Karl Kranz (Wessely) gekoesterd en vertroeteld wordt als zijn levensopgave. Hij is zelf ook niet meer de jongste. Op een nacht moet Lena Odenthal (Folkerts) uitrukken, omdat een van de bewoonsters, Marina Cortese (Van Bergen), een dodelijke val van de trap gemaakt heeft. De smak lijkt eerder op een duw dan op een ongeluk. Lena treft in Gr[KA3]unwald haar tante Emma (Trowe) aan, die zij als tiener vereerde en als haar grote voorbeeld beschouwde. Ze kregen echter onenigheid en hebben elkaar in 25 jaar niet meer gezien en gesproken. Het blijkt algauw dat tante Emma, die in een rolstoel zit, intiem bevriend was met het slachtoffer, dat de reputatie van de `verleidster van Gr[KA3]unwald` genoot. Tante Emma, die kroongetuige is, wil niets loslaten en de relatie met Lena blijft bevroren, terwijl Mario ontdekt dat Emma vrijwel de laatste geweest moet zijn, die Marina in levende lijve gezien heeft. Na ex-vriend en medebewoner Blumenfeld (Kunath), valt de verdenking op het prettig gestoorde manusje-van-alles, Willy Vogelsang (Cathomas), maar directeur Kranz bezorgt hem een waterdichte alibi en stijgt daardoor zelf op de lijst van verdachten. Mario komt erachter dat tante Emma Willy gezien heeft bij Marina, en dat hij haar `minnaar` was. Tante Emma weigert nog steeds te praten en wil haar eigen onderzoekje doen, wat levensgevaarlijk is. In de subplot het conflict tussen tante Emma en Lena, dat zijn oorsprong vindt in Emma`s associatie met het nazisme. Het scenario van Daniel Eckhard is tamelijk klassiek van aanpak maar toegesneden op de personage van Lena Odenthal (voortreffelijk en geloofwaardig gespeeld door Folkerts) en dat maakt het interessant. Tweede TATORT-samenwerking van Danquart en Folkerts, gefilmd in februari in Baden-Baden dat veel mooier is dan Ludwigshaven, de woonplaats van de voormalige bondskanselier Helmut Kohl. Aflevering 528.

Die Verbrechen des Professor Capellari - Eine ehrenwerte Gesellschaft

2002 | Misdaad, Mysterie

Duitsland 2002. Misdaad van Nikolai Müllerschön. Met o.a. Friedrich von Thun, Sissy Höfferer, Dietrich Siegl, Gilbert von Sohlern en Hansa Czypionka.

Capellari (Von Thun) snuffelt naar de ware moordenaar van Petra Kettler (Schlattner), de vrouw van politicus Karl Kettler (Berger). Zij zou vermoord zijn door Kettlers politieke rivaal, jurist Edgar Vanloos (Czypionka), die zich voor een milieupartij gecompromitteerd had. Edgar zou feitelijk op heterdaad betrapt zijn. Cappellari kent Edgar uit zijn jeugd en meent dat hij geen motief had, omdat Edgar en Petra, voordat zij ging trouwen, elkaars geliefden waren. De schijn is tegen Edgar, vooral als hij uit zijn voorlopige hechtenis ontsnapt, waarin Kommissarin Geissler (H[KA3]offerer) hem bevolen had. Ook Capellari raakt zelf in een lastig parket. Een moordaanslag op Kettler, wijst in de juiste richting en Geissler redt Capellari, maar zij lost de zaak niet op. Dat is voorbehouden aan Capellari. In deze aflevering zien we hoe het verlies van Capellari`s vader die door Karl Sch[KA3]onb[KA3]ock gespeeld werd (en in werkelijkheid gestorven was), nu wordt gecompenseerd door zijn halfbroer Bruno Buchwald (Siegl) en dat zijn relatie met Kommissarin Geissler gestabiliseerd is, al proberen zij elkaar steeds de loef af te steken. Ze kunnen echter niet zonder elkaar. Von Thun is goed, Höfferer geloofwaardig en de omgeving is zoals altijd wonderschoon. Het scenario van regisseur Müllerschön is een kronkelige wie-is-de-dader die door de twee puike hoofdrollen op orde wordt gebracht. Het camerawerk is van Klaus Merkel.

Gripsholm

2000 | Drama, Historische film, Biografie

Duitsland 2000. Drama van Xavier Koller. Met o.a. Ulrich Noethen, Heike Makatsch, Jasmin Tabatabai, Marcus Thomas en Anette Felber.

In het begin der jaren 1930 is Kurt (Noethen) een bekend publicist in de republiek van Weimar, die door het opkomende nazisme op zijn eind loopt. Kurt komt uit welgestelde kringen, is links geori[KA3]enteerd en geldt als een tegenstander van het fascisme. In de zomer van 1932 reist hij met zijn vriendin Lydia (Makatsch), bijgenaamd de prinses, naar Zweden voor een zomervakantie. Terwijl de berichten uit Duitsland deprimerend zijn, krijgt het stel bezoek van Berlijnse vari[KA1]et[KA1]e- artieste Billie Sunshine (Tabatabai), die voor heel wat leven in de brouwerij zorgt, tot en met een cabaretavond met zang en dans toe. Ook Kurts goede vriend Karl (Thomas) komt met een eenmotorig vliegtuigje langs. Karl en Kurt debatteren over de Duitse politiek en dat betekent het einde van hun vriendschap als Kurt ontdekt dat Karl de nazi`s zo slecht niet vindt. Tegen het einde van de vakantie, die bestaat uit zwemmen, zonnen, zeilen, vrijen en genieten, nemen Kurt en Lydia het misdeelde en veelvuldig mishandelde kostschoolmeisje Ada (F[KA3]ottinger) onder hun vleugels, terwijl Billie ondanks de slechte berichten besluit weer terug te keren naar Berlijn. Het werd een zomer om nooit meer te vergeten en Duitsland zou nooit meer zijn wat het was. Een met flair gemaakte film over een vervlogen tijdperk met uitstekende rollen van een onderkoelde Noethen, de meestel zeer onderschatte Makatsch en Tabatabai, die laat zien dat ze ook nog heel aardig kan zingen. De fraaie kostuums van Birgit Hutter verhogen de rake sfeer. Het scenario van Stefan Kolditz is vrijelijk ge[KA3]inspireerd op de semi-autobiografische roman [KL]Schloss Gripsholm[KLE] van Kurt Tucholsky uit 1931. Tucholsky schreef: `Je bent geneigd te denken dat de liefde sterker is dan de tijd; maar de tijd blijkt veel sterker dan de liefde`. Dit schreef hij later in de voornoemde roman. Tucholsky, geboren in 1890, overleed in 1935 aan een overdosis slaaptabletten. Tegenwoordig wordt betwijfeld of het wel zelfmoord was, wat tot nu toe werd aangenomen; of het gewoon niet een ongelukje was met een fatale en tragische afloop. Als gevolg van een justitieel onderzoek naar de publicatie over Duitslands wederrechtelijke herbewapening van de luchtmacht (ten opzichte van het vernederende vredesverdrag van Versailles) in 1929 verloor Tucholsky de Duitse nationaliteit. Sedert 1930 was hij definitief gevestigd in Zweden in Hind[KA9]as in de buurt van G[KA3]oteborg. Als vanzelfsprekend werd hij als criticus van het fascisme der nazi`s op de index geplaatst en werden zijn boeken verbrand; [KA1]o[KA1]ok omdat hij een jood was, hoewel hij overgegaan was naar het protestantisme; voor de nazi`s gold zoiets uitaard niet. Eigenlijk een tv-film, die echter internationaal in de bioscopen werd uitgebracht. Geproduceed met een budget van 10,4 miljoen DM (ca vijf miljoen euro). Het camerawerk is van Pio Corradi, die filmde in Wenen, dat heel goed doorgaat voor Berlijn rond 1930, in Denemarken (voor de ferry), in Zweden bij een tweetal buitens omdat Gripsholm 'verboden' cultuurgebied is; en: de Zweedse meren liggen in Oostenrijk! Corradi's beelden zien er fantastisch mooi uit. CinemaScope, Dolby Digital.

Deutschlandspiel

2000 | Drama, Historische film, Documentaire

Duitsland 2000. Drama van Hans-Christoph Blumenberg. Met o.a. Peter Ustinov, Udo Samel, Lambert Hamel, Rudolf Wessely en Michael Mendl.

Lang docudrama over wat er zich afgespeeld zou hebben hoge politieke kringen in het jaar vóór de val van de Muur van Berlijn in 1989 en hoe de Duitse hereniging een jaar later op 3 oktober 1990 een feit was. Historisch gezien een der belangrijkere gebeurtenissen van de 20ste eeuw. Sommige figuren uit de politiek zijn heel goed gecast, Heesters als Thatcher en Samel als Gorbatsjov, maar Hamel als Kohl en Kowalski als Krenz zijn minder, maar dit is niet afstotend. Het geloofwaardige scenario is van regisseur Blumenberg, die het als een soort thriller heeft geschreven. Het is zoveel mogelijk op de historische feiten gebaseerd dankzij de inbreng van Guido Knopp, die de redactie van deze film voor zijn rekening nam. Knopp geldt als een grote autoriteit op het gebied van moderne Duitse geschiedenis. Drama wordt afgewisseld met veel en lange journaalopnames, wat beslist niet storend is, maar juist verhelderend werkt. De verschillen tussen de rolverdeling en de werkelijke kopstukken uit de geschiedenis is evenwel opvallend. De naïviteit van de Engelsen en hun behoudendheid over gebeurtenissen is verbazingwekkend. De toenmalige Franse president François Mitterand is door Blumenberg en Knopp te flatteus afgeschilderd, want juist Mitterand door zijn gevorderde leeftijd en de geheim gehouden slopende en sluimerende kanker verloor in die tijd zijn grip op de werkelijkheid en toonde te weinig besef voor wat er gebeurde. Dit was aan het begin van de tweede ambtstermijn van Mitterand. Het camerawerk is van Hartmut E. Lange. Wordt meestal in twee delen uitgezonden. Deel één is getiteld AUF DIE STRAßE en deel twee EILIG VATERLAND. Interessant om inzicht te krijgen in de gebeurtenissen.

Die Rache der Carola Waas

1999 | Thriller, Actiefilm

Duitsland 1999. Thriller van Diethard Klante. Met o.a. Franziska Walser, Sebastian Koch, Rudolf Kowalski, Noemi Steuer en August Zirner.

Carola Waas (Walser) die als enige een verkeersongeluk overleeft, waarbij haar man Bernd (Koch) en dochter omgekomen zijn en haar zoontje in een diep coma is geraakt, wil wraak nemen op degene, die het ongeluk veroorzaakte. De automobilist, die hen van de weg drukte zodat ze over de kop sloegen, heeft ze vagelijk gezien. De man is na het ongeval zonder enige hulp te bieden, weggereden. Haar eenzame kruistocht wordt een loodzware belasting, waarbij je je afvraagt hoe zinvol het is als een gezin al kapot is om een tweede uit elkaar te laten vallen. Walser doet haar best. Regisseur Klante schreef zijn eigen scenario naar een idee van Wolfgang E. Neumann en het camerawerk is van Franz Rath.

Todfeinde - Die falsche Entscheidung

1998 | Misdaad, Thriller

Duitsland 1998. Misdaad van Oliver Hirschbiegel. Met o.a. Heino Ferch, Tobias Moretti, Julia Jäger, Michael Mendl en Rudolf Wessely.

Redelijk gemaakte buddy-film voor een serie over twee smerissen, de getrouwde Max Klausmann (Ferch) en Nico M[KA3]oller (Moretti), waarvan de een aan de drank is en daardoor het onwaarschijnlijke duo dat zij moeten vormen in gevaar brengt. Ondanks deze niet geringe handicap die gepaard gaat met een zekere, wederzijdse afkeer, lossen zij de meest afschuwelijke misdaden op en nagelen zij de grootste schurken aan het kruis. Het scenario is van Don Bohlinger, Hermann Kirchmann en regisseur Hirschbiegel. Het camerawerk is van Rainer Klausmann. Stereo.

Das Urteil

1998 | Thriller

Duitsland 1998. Thriller van Oliver Hirschbiegel. Met o.a. Klaus Löwitsch, Matthias Habich, Anya Hoffmann, Wilfried Hochholdinger en Rudolf Wessely.

Holocaust-overlevende en boekenliefhebber Rabinovicz (L[KA3]owitsch) is kroongetuige in het moordproces tegen Duitse uitgever Gerd Wolf (Wessely), die een zekere Hamilton, een financier met de reputatie van een woekeraar, doodgestoken zou hebben. Rabinovicz` getuigenis is zo belastend, dat Wolf het risico loopt levenslang te krijgen. Op weg van New York naar Hamburg maakt het vliegtuig een tussenlanding en Rabinovicz mag in de VIP-lounge wachten. Hem wordt een kostbare antiquarische druk aangeboden van een hagodo (het boek van Seideravond), er wordt een foto van hem gemaakt en hij komt in gesprek met een vreemde (Habich), die zich ontpopt als de gulle gever, een goede causeur en op de hoogte van de zaak. Rabinovicz voelt zich onbehaaglijk, maar zijn gesprekspartner neemt de vrees weg en de twee mannen gaan de zaak vanuit diverse invalshoeken bekijken, waarbij de emoties van slachtoffer en overwonnene boven water komen. Interessante film, zij het dat de omlijsting niet erg origineel is, die gedragen wordt door de hoofdrollen L[KA3]owitsch (bekend als Der Alte) en Habich, twee uitstekende acteurs. Het scenario dat het vooral van het dialoog moet hebben, is van Paul Hengge.

Der Unfisch

1996 | Fantasy

Oostenrijk 1996. Fantasy van Robert Dornhelm. Met o.a. Maria Schrader, Eva Herzig, Andreas Lust, George Kern en August Schmolzer.

De oude showman Roberto trekt al heel zijn leven het land rond met zijn walvis. Op weg naar een klein dorpje in de Alpen bezwijkt hij aan een hartaaval. De walvis wordt door de dorpelingen op het marktplein ge[KA3]installeerd. Ze gaan op zoek naar een familielid van Roberto en vinden die in de persoon van Sophie Moor (Schrader), een jonge vrouw uit een verre stad. Op het moment dat Sophie in het dorp arriveert heeft de jonge bruid Maria (Herzig) juist haar vrijheid gekozen boven een huwelijk met Carl (Lust). Diep ontgoocheld weigert deze zijn plaats te verlaten tot Maria terugkeert of tot hij uitgegroeid is tot een monument, zoals de walvis. Sophie onderzoekt de walvis, waardoor ze de nieuwsgierigheid wekt van Carl. Samen dringen ze in het dier en raken betoverd door de magie die huist in de buik van de walvis. Hierdoor komt het dorp in de problemen. Een parodie op de typische zeemzoeterige Heimatfilm, maar gelijktijdig een schitterende parabel op de luxe en het comfort van de beschaving. De groteske en absurde humor doet denken aan Dario Fo, maar gaat helaas net iets minder ver. De originaliteit en het vlotte acteren vormen echter een pluspunt. Leuk bedacht sprookje voor volwassenen, geschreven door Michael Köhlmeier. Michi Riebl was verantwoordelijk voor de fotografie. Dolby Stereo.

My War Years: Arnold Schoenberg

1992 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland/Canada 1992. Documentaire van Larry Weinstein. Met o.a. Rudolf Wessely, Hagnot Elischka, Thomas Sigwald, Erhard Pauer en Hannes Gastinger.

Een portret van Arnold Schoenberg (1874-1951), een van de meest markante figuren uit het kunst- en muziekwereldje van Wenen in het begin van de twintigste eeuw. Schoenberg was autodidact die begon met de muziek die hij in de straten hoorde neer te schrijven. Alexander von Zemlinsky werd zijn leraar en levenslange vriend. Ondanks het verbod van zijn ouders stortte de jonge Arnold zich in het muziekleven. Hij ontwikkelde een zeer persoonlijke stijl die zowel voorstanders had als fervente tegenstanders. Zijn atonale tonen gaven een nieuwe dimensie aan de muziek. Wie niet in zijn zgn. 'Zwölftonmusik' kon inkomen had er uiteraard geen oren naar. Hij vermeed de harmonieuse symfonische klanken uit het verleden. Zijn invloed op de filmmuziek was monumentaal. De film is opgevat als een documentaire gemaakt in de eerste helft van de twintigste eeuw, met acteurs die tot de camera spreken in interviews. Zelfs de 'home movies' van Schoenberg zijn gefantaseerd, maar opgenomen in zwart-wit met de primitieve beelden van die tijd. Een interessant experiment dat vooral muziekliefhebbers zal aanspreken. Muziek wordt uitgevoerd door Pierre Boulez, het Schoenberg Quartet, het Ensemble Intercontemporain, de sopranen Arleen Auger en Janice Watson, 'Sprechstimme' Marianne Pousseur, pianist Stefan Vladar en het Londen Symphony Orchestra, o.l.v. Michael Tilston Thomas. Weinstein en Thomas Wallner baseerden hun scenario op actuele geschriften en interviews. Achter de camera nam Horst Zeidler plaats. Stereo.

Der Nachbar

1992 | Thriller

Oostenrijk/Duitsland 1992. Thriller van Götz Spielmann. Met o.a. Rudolf Wessely, Dana Vávrová, Wolfgang Böck, Hana Cainer en Josefine Pilecky.

Een oudere weduwnaar leidt in een voorstad van Wenen een rustig leventje. Dat verandert op slag als zijn buurvrouw sterft. Er komen andere huurders: een onsympathiek, pooierachtig type met zijn vriendin en haar dochtertje. De oude man wordt verliefd op de veel jongere vrouw. Het wordt een obsessie en algauw heeft hij nog maar één gedachte - hij wil haar voor zich alleen hebben... Een aangrijpend psycho-drama met voortreffelijk spel, vooral van Wessely, die het karakter van de oude man tot in de kleinste details heeft uitgediept. Scenario van de regisseur, camerawerk van Peter Zeittinger.

Der Affe Gottes

1992 | Drama

Duitsland 1992. Drama van Karl Freuchtmann. Met o.a. Nicolas Brieger, Franziska Walser, Ernst Jacobi, Arno Wüstenhöfer en Heinrich Schmidt-Juhrjahn.

Ergens in de duistere middeleeuwen. Een loslopende aap was er getuige van hoe een jonge maagd (Walser) zich naakt waste. De aap wordt gearresteerd door de kerkgemeenschap. De aanklacht luidt ontucht en godslastering. Er wordt hem zelfs een verdediger toegewezen (Brieger). Vraag is werd het meisje door de aap verkracht of niet. Haar eigen uitlatingen zijn nogal verward. Aanvankelijk zit de aap naakt in de gerechtszaal, maar later moet hij, op last van de religieuze overheid, gekleed worden. Uiterst originele gerechtssatire waarin de rechters letterlijk voor aap gezet worden. Schitterende dialogen zinspelen op heel wat actuele gebeurtenissen, w.o. de oorlog in ex-Joegoslavië. Spitsvondig scenario van Jürgen Breest en Jutta Bocke, zwierig in beeld gebracht door Günther Wedekind.

Café Europa

1990 | Komedie, Mysterie

Duitsland 1990. Komedie van Franz Xaver Bogner. Met o.a. Jacques Breuer, Barbara Auer, August Zirner, Elmar Wepper en Raimund Harmstorf.

De onnozele politieman Schr[KA3]oder (Breuer) krijgt, omdat hij niets tot een goed einde weet te brengen, voor straf straatdienst bij het station in München. Op zoek naar de vermeende minnaar van zijn vrouw verijdelt Schröder nietsvermoedend een moordaanslag op de waard van het kroegje bij het station, 'Café Europa', waarmee hij zich grote, doch onverdiende roem verwerft. Aardige politie-komedie met veel onverwachte wendingen. Het scenario is van Ekkehard Ziedrich en regisseur Bogner. Het camerawerk is van Frank Brühne.

Follow me

1989 | Drama, Experimenteel

Duitsland 1989. Drama van Maria Knilli. Met o.a. Pavel Landovský, Marina Vlady, Katharina Thalbach, Rudolf Wessely en Ulrich Reinthaller.

De film gaat over de lotgevallen van een Tsjechische emigrant, Pavel Navratil, die professor in de filosofie is. Door middel van buitengewone, bijna weekmakende landschapsscènes en zeer ongewone indringende beelden probeert de regiseusse de droeve stemming en de heimwee van de ongelukkige geleerde in beeld te brengen.

Der Schneider von Ulm

1978 | Historische film, Drama

Duitsland 1978. Historische film van Edgar Reitz. Met o.a. Tilo Prückner, Hannelore Elsner, Vadim Glowna, Harald Kuhlmann en Daha Medricka.

Een kleermaker droomt ervan ooit te kunnen vliegen en offert vrouw, bedrijfje en levensgeluk op aan dit ideaal. Een met veel liefde en vakmanschap gemaakt onderzoek naar een utopisch ideaal. Jammer van de muziek.

Alexander Mèrz

1975 |

Duitsland 1975. Vojtech Jasny. Met o.a. Rudolf Wessely, Michael Hinz en Ernst Jacobi.

Een kleermaker droomt ervan ooit te kunnen vliegen en offert vrouw, bedrijfje en levensgeluk op aan dit ideaal. Een met veel liefde en vakmanschap gemaakt onderzoek naar een utopisch ideaal. Jammer van de muziek.

Kaddisch nach einem Lebenden

1969 | Drama, Oorlogsfilm

Duitsland 1969. Drama van Karl Fruchtmann. Met o.a. Günter Mack, Rudolf Wessely, Zalman Leviush, Norbert Kappen en Walter Blum.

Peri (Mack) is een overlevende van de holocaust, die in Tel Aviv woont. Hij lijdt dagelijks aan het concentratiekampsyndroom. Met de lotgenoot Gurfinkel (Leviush) zoekt hij naar de spoorloos verdwenen Bach (Wessely), die hij plotseling op een straathoek tegenkomt als een onschuldig lam. De titel slaat op het dodengebed dat ook mag worden uitgesproken voor een overlevende van het vernietingskamp van de nazi's. Het scenario is van regisseur Fruchtmann, die de rolverdeling op een geloofwaardige en boeiende wijze liet presteren. Het camerawerk is van Günther Wedekind.

Guten Tag, lieber Tag

1961 | Drama, Komedie

DDDE 1961. Drama van Gerhard Klingenberg. Met o.a. Rudolf Wessely, Manfred Krug, Margret Homeyer, Günther Simon en Stefan Lisewski.

De jeugd moet leren dat er nog andere dingen in het leven zijn dan muziek, zoals bijvoorbeeld werken. Onuitstaanbare opvoedingsfilm uit de DDR.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Rudolf Wessely op televisie komt.

Reageer