François Bourcier

Acteur

François Bourcier is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Un homme en colère : Mort d'un juge

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Laurence Katrian. Met o.a. Richard Bohringer, Annie Grégorio, Sylvain Thoirey, Corinne Marchand en Philippe Magnan.

Rechter De Coster (Br[KA1]ecourt) heeft zich sinds mensenheugnis ingezet in een strijd tegen de corruptie. Eigenlijk is dan ook niemand verbaasd wanneer de man op een dag vermoord wordt aangetroffen. Alle sporen wijzen in de richting van diens adoptiefzoon Christian (Nelet), die bovendien nog bekent ook. Onderzoeksrechter Paul Brissac (Bohringer) is er echter intu[KA3]itief van overtuigd dat de jongen onschuldig is. In de loop van zijn onderzoek ontdekt Paul dat Marine (Portal), de dochter van de rechter, een geheime relatie had met Christian en dat De Coster, die dit had opgemerkt, een gewelddadige woordenwisseling hierover had met haar. Conventionele politiefilm met bijzonder weinig verrassende momenten. Je hebt alles al zo dikwijls gezien in andere reeksen. Op de vertolking valt weinig aan te merken, maar scenaristen Robin Barataud, Jean Reynard, Christian François en Natalie Carter hadden beter voor wat originele plotwendingen kunnen zorgen. Achter de camera nam Dominique Brenguier plaats.

Un homme en colère

1997 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1997. Misdaad van Dominique Tabuteau. Met o.a. Richard Bohringer, Nathalie Nell, Sylvain Thoirey, François Bourcier en Julien Cafaro.

Paul Brissac (Bohringer) is gerechtelijk journalist bij L`Objectif. Enkele jaren geleden werd hij ten onrechte veroordeeld voor de moord op zijn vrouw. Na vier jaar werd hij van alle blaam gezuiverd en vrijgelaten. Deze ervaring heeft echter diepe wonden nagelaten. In de processen die hij verslaat tracht hij steeds een gerechterlijke dwaling te voorkomen. Bij zijn onderzoek laat hij zich door niemand tegenhouden, zelfs niet door zijn hoofdredactrice Florence (Nell) of zijn zoon Cyril (Thoirey), die nog steeds aan zijn vader twijfelt. Hij mag ook rekenen op de medewerking van commissaris Mitzi Goldberg, die nochtans destijds verantwoordelijk was voor zijn arrestatie. Vergezocht drama over een journalist die overijverig snelle veroordelingen wil verhinderen. Een goedbedoelde aanklacht tegen sommige krantenpraktijken, maar met een scenario dat in zijn voegen kraakt. Het werd geschreven door Mireille Lantéri, Bernard Marié en Sophie Deschamps. Een goede Bohringer, die zich uitstekend verpersoonlijkt met zijn personage, kan de film niet helemaal redden. Stereo.

Joséphine, profession ange gardien : Le miroir aux enfants

1997 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Mimie Mathy, Julie Jézéquel, Tessa Seciniarz, Jean-Paul Comart en Henri Marteau.

Als Josephine (Mathy) `gered` wordt door de brandweer die denkt dat ze zelfmoord wil plegen beweert ze engelbewaardster te zijn. Hoofdschuddend laat men de kleine exentrieke dame gaan, niet beseffend dat ze de waarheid spreekt. Ze komt de tienjarige Alice (Seciniarz) ter hulp, een meisje dat door haar moeder Chantal (J[KA1]ez[KA1]equel) gedwongen wordt om zware kunstschaatstrainingen te volgen. Het meisje is triest en heeft alle levenslust verloren. Josephine stelt zich voor als dokter van de ijsfederatie en ontdekt dat Chantal zich mislukt vindt in het leven en dat ze daarom wil dat haar dochter een kampioene wordt. Tot overmaat van ramp wordt Alice`s grootvader Paul (Marteau), de enige waarbij ze begrip vindt, met een hersenbloeding in het hospitaal opgenomen. Er is heel wat werk aan de winkel voor de kleine engelbewaarder. Dank zij het ontwapenende spel van Mathy, die voordien reeds het hart van gans Frankrijk gestolen had als UNE NOUNOU PAS COMME LES AUTRES, sprankelt deze komedie van levensvreugde. Als Josephine brengt ze hoop in een wereld waarin nog weinig liefde te vinden is. Het niet bepaald origineel scenario, dat soms op het randje van het melodramatische balanceert, werd geschreven door Philippe Niang, naar een 'bijbel' van Laurent Chouchan, Michel Lengliney en Niang zelf. Achter de camera stond Hugues De Haeck. Stereo.

Une ex pas possible

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Patrick Jamain. Met o.a. Bernard Giraudeau, Elisabeth Vitali, Alicia Alonso, Christine Boisson en Agathe Derain.

Yann (Giraudeau) leidt een ogenschijnlijk gelukkig leventje met zijn twee kinderen en een mooie, liefdevolle, dynamische vrouw Julianne (Boisson). Toch is hij ongelukkig. Al tien jaar droomt hij ervan een grote roman te schrijven die de Prix Goncourt wint, maar alles wat hij op papier krijgt zijn de avonturen van het tv-figuurtje Hippopoum en hij vlucht weg in de alcohol. Op een dag is Julianne de norse buien van manlief beu en ze trekt eruit met de directeur van een tv-station. Een ramp voor Yann, want ze laat hun kinderen bij hem achter en hij is niet in staat om voor ze te zorgen. Een dramatische komedie over een man die door zijn vrouw in de steek gelaten wordt en die het niet kan verkroppen. Een vlotte film rond de romantiek, goed gespeeld, maar met een erbarmelijk scenario dat de acteurs weinig kans geeft om hun talent bot te vieren. Het werd geschreven door Philippe Setbon. Achter de camera nam Daniel Diot plaats. Stereo.

Madame le Consul : Les disparues de la Sierra Madre

1995 | Drama, Misdaad, Mysterie

Mexico/Frankrijk 1995. Drama van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Jannot, François Marthouret, Juanjo Puigcorbé, Jésus Ochoa en Maya Zapata.

Alice Beaulieu (Jannot), de Franse consul in Mexico, wordt naar Sierra Madre ontboden om er een Frans staatsburger te helpen. De man in kwestie, een zekere Pardo (Mathouret), werd achter de tralies gezet nadat hij een dodelijk verkeersongeval veroorzaakte. Ze laat hem overkomen naar Mexico, in gezelschap van een dertien-jarig meisje waarvoor hij, naar eigen zeggen, verantwoordelijk is. Ze ontmoet Emiliano (Puigcorbe), professor literatuur, die zijn twijfels heeft over de goede bedoelingen van Pardo. Hij vermoedt dat deze betrokken is bij de verdwijning van enkele minderjarige meisjes. Met als kader het mysterieuze Mexico wordt hier het milieu getoond van de kinderprostitutie, een drama dat niet enkel in Mexico actueel was in de periode van productie. Het geheel heeft echter meer weg van een sensationele fotoroman dan van een goed opgebouwde aanklacht tegen dit soort praktijken. Acteerprestaties en decors zijn goed, maar het scenario van Sylvain Saada en Bunuel is erg oppervlakkig. Achter de camera stonden Roger Dorieux en Angel Goded.

François Kléber : L'embrouilleur

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Gérard Lanvin, Elisabeth Vitali, Elie Semoun, Steve Kalfa en Yves Afonso.

Inspecteur Kléber wordt belast met het onderzoek van een aantal bankovervallen die telkens een gemeen punt hebben: de onderhoudsfirma Technet. Hij weet niet dat de man die de bende informeert Semoun is, een kleine misdadiger die hij enkele jaren geleden uit de gevangenis gered heeft. Semoun wil echter een punt zetten achter zijn misdadig leven, maar in ruil gijzelen de andere bendeleden zijn vader. Niet veel nieuws onder de misdaadzon. Het kabbelt allemaal rustig verder, met af en toe eens een onverwachte wending, maar als totaalbeeld blijft het toch déjà vu. Vincent Lambert, Alain Minier en Gérard Carré schreven het op patroon gesneden scenario dat door Daniel Diot ingeblikt werd. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Une journée au Luxembourg

1994 | Historische film, Drama

Frankrijk 1994. Historische film van Jean Baronnet. Met o.a. François Bourcier, Jean-Guillaume Le Dantec, Jean-Pierre Durand, Christian Gonon en Bruno Balp.

Parijs, mei 1871. De Commune is verslagen. Het leger van Versailles heeft de macht weer in handen. Maxime Vuillaume (Bourcier), hoofdredacteur van de anarchistische krant Le Père Duchesne, wordt toevallig op straat aangehouden en naar de Jardin du Luxembourg gebracht. Daar worden honderden mannen, vrouwen en kinderen na een schijnproces gefusilleerd. Indien zijn ware identiteit wordt ontdekt, heeft hij helemaal kans het er levend af te brengen. Boeiende reconstructie van een van de bloedigste bladzijden uit de geschiedenis van het Parijs van na de Revolutie. Dit docudrama begint met een fotoreportage, die een summier overzicht geeft van de gebeurtenissen, met begeleidend commentaar van Valérie Bourcier. Geen ontspannende verpozing maar wel indrukwekkend in beeld gebracht. Scenario van regisseur Baronnet en fotografie van Pierre Dupoucy.

The Young Indiana Jones Chronicles: Verdun, September 1916

1992 | Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Verenigde Staten 1992. Oorlogsfilm van René Manzor. Met o.a. Sean Patrick Flanery, Ronny Coutteure, George Hall, Bernard Fresson en Jean Rougerie.

In 1916 woedt WO I in alle hevigheid. Indy (Flanery) is als korporaal Henry Defense motorordonnance in het Belgische leger. De arrogante Franse generaal Joffre (Fresson) werpt de Belgen als kanonnenvoer in de strijd bij de slag om Verdun omdat ze `minderwaardige` soldaten zijn. De aanval ontaardt in een ware slachtpartij, waarbij duizenden doden vallen en kolonel Brac (Lalanne) de aftocht moet blazen, wat niet in goede aarde valt bij Joffre. Henry`s vriend R[KA1]emy (Coutteure) raakte gewond en belandt in een veldhospitaal. Omdat hij Duits spreekt, krijgt Henry een gevaarlijke opdracht te vervullen. Hij moet achter de linies spioneren en komt erachter dat de Duitsers twee superkannonen, Dikke Bertha's, gaan inzetten. Een episodische aflevering met de nodige onderwerpen, maar er wordt nergens diep op ingegaan of afgehandeld. De oorlogsscènes werden indrukwekkend in beeld gebracht en de ritten van Indy op de motor van het ene kampement naar het andere zijn wel spannend. Jonathan Hensleigh baseerde het scenario op een verhaal van George Lucas. Fotografie van David Tattersall. Uitgebracht op video met de titel DEMONS OF DECEPTION - 1916, waarin opgenomen het volgende avontuur PARIS, OCTOBER 1916 Dolby Surround.

Automne: Octobre à Alger

1992 | Drama

Frankrijk/Algerije 1992. Drama van Malik Lakhdar-Hamina. Met o.a. Malik Lakhdar-Hamina, Nina Koriz, Merwan Lakhdar-Hamina, Mustapha El-Anka en François Bourcier.

Deze meervoudige bekroonde film over een succesvolle popzanger in Algerije is door de werkelijkheid op bittere wijze ingehaald. Debuterend regisseur/scenarist/hoofdrolspeler Lakhdar- Hamina onderhoudt zijn talrijke bloedverwanten, w.o. een werkschuwe fundamentalistische broer, die liever bidt dan zijn handen vuilmaakt, met de inkomsten van zijn platen en concerten. Een gewaagde videoclip doet hem in ongenade vallen bij de autoriteiten. Zijn levensstijl, populariteit en zijn verlichte echtgenote die journaliste is, wekken afgunst en vooral ongenoegen bij de fundamentalisten. Hij weet toch voor elkaar te krijgen dat hij een concert mag organiseren. Als het zover is, breekt de broodoproer onder jonge Algerijnen in 1988 uit. De demonstrerende jeugd wordt bloedig uiteengeslagen door de politie en het popconcert wordt afgelast. De film, die geen partij kiest, laat over het corrupte en verziekte socialistische regime (de FLN) dat koste wat het kost aan de macht hangt en de religieuze fanatici, die iedereen die maar westers lijkt, intellectueel, progressief of democratisch is, vermoordt zonder voor een van beide partijen te kiezen. In 1994 werd een populaire rockzanger in Algerije koelbloedig vermoord.

Le masque : Les yeux en bandoulière

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Pierrick Guinard. Met o.a. Henri Virlojeux, Pierre Rousseau, François Bourcier, Yves Aubert en Véronique Prune.

99% van de getuigen herinnert zich de misdaad die zich voor hun ogen heeft afgespeeld niet precies: elke politiebeambte zal dat bevestigen. Om de stelling nog eens te bewijzen laat Marc Choppard (Virlojeux), een rijke burchtheer, zich `voor de gein` thuis vermoorden, onder het toeziend oog van een aantal toeschouwers en een camera. Voor de gein, lachen dus. Het experiment slaagt buitengewoon goed, alleen jammer dat Virlojeux dat niet meer kan constateren. De film is een trouwe bewerking van [KL]The Black Spectacles[KLE] uit 1939, een van de klassiekers van John Dickson Carr (1906-1977), de meester in het genre van de huiskamermoorden. De regie is niet baanbrekend, maar de acteurs doen de aparte humor van de auteur recht, zodat de film in elk geval amusement oplevert.

Le piège

1990 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Drama van Serge Moati. Met o.a. André Dussollier, Grace De Capitani, Pierre Dux, Michel Aumont en Jean Desailly.

In de herfst van 1940 reizen Parijzenaars Joseph Bridet (Dussolier), journalist, en zijn vrouw Yolande (De Capitani) naar Lyon, dat in het niet bezette deel van Frankrijk ligt, en dat met de nazi`s collaboreert. Bridet wil Engeland bereiken om zich bij generaal de Gaulle te voegen. Door dubbelspel hoopt hij in Vichy met de hulp van zijn hooggeplaatste `vriend` Basson (Aumont), een verlofpas te krijgen voor Marokko, dat ook bij Vichy-Frankrijk hoorde. Daar kan hij een plaats krijgen op een vliegtuig voor Londen. Zijn te minzame, onzekere houding wekt de argwaan van zijn vijanden, die hem in de val laten lopen. Typische Franse zienswijze over de oorlogstijd (1939-44), zwakjes uitgevoerd met onwaarschijnlijke situaties. Het scenario is van Jean-Claude Grumberg naar de roman van Emmanuel Bove. Het sfeervolle camerawerk is van Charlie Gaëta en is ondergedompeld in sombere tinten.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François Bourcier op televisie komt.

Reageer