Pascal Marti

Cameraman

Pascal Marti is cameraman.
Er zijn 12 films gevonden.

Frantz

2016 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2016. Drama van François Ozon. Met o.a. Paula Beer, Pierre Niney, Ernst Stötzner en Cyrielle Clair.

Remake van Ernst Lubitsch' Broken Lullaby (1932), over Adrien, een Franse soldaat die na WO I op bezoek gaat bij de ouders van Frantz, een Duitse soldaat die omkwam in de Grote Oorlog. Regisseur Ozon (Sous le sable, 8 Femmes) zet dat verhaal volledig naar zijn hand en verandert onder meer het hoofdpersonage. We volgen nu Frantz' vriendin Anna (fantastisch gespeeld door Beer), die verliefd wordt op Adrien. Ozon schoot Frantz naar eigen zeggen in zwart-wit omdat de herinnering aan WO I uitsluitend in zwart-wit is.

Neuf jours en hiver

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Robinson Stévenin, Catherine Hiegel en Patrick Mille.

Op jonge leeftijd liet hij zijn plattelandsbestaan achter zich, waarmee ook het contact met zijn oudere broer Cyril (Mille) verwaterde. Nu keert schrijver Aurélien (Stévenin), halverwege de dertig, voor de verkoop van het familiehuis in Bretagne terug naar de plaats van zijn jeugd. Zijn verblijf duurt langer dan gepland. Aardig televisiedrama rond universele thema's is gedrenkt in winterse grauwheid, en heeft in de hoofdrol de zoon van acteur Jean-François Stévenin. Naar de roman van Arnaud Cathrine, die ook meeschreef aan het scenario.

Une nouvelle amie

2014 | Drama, Komedie

Frankrijk 2014. Drama van François Ozon. Met o.a. Romain Duris, Anaïs Demoustier, Raphaël Personnaz, Isild Le Besco en Aurore Clément.

Claire ontdekt na het overlijden van haar hartsvriendin dat weduwnaar David zich graag als zijn overleden vrouw verkleedt. Maar gebruikt David zijn nieuwe identiteit misschien om dichter bij Claire te komen? Une nouvelle amie is een demasqué over de vloeibare seksuele identiteit van mannen en vrouwen, dat schippert tussen drama en komedie en dat suspense mixt met melodrama. Helaas wel iets te veel komedie en iets te weinig suspense.

Jeune & jolie

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van François Ozon. Met o.a. Marine Vacth, Géraldine Pailhas, Charlotte Rampling en Frédéric Pierrot.

François Ozons soft-erotische maar intellectueel preutse versie van Buñuels beroemde Belle de jour is het verhaal van een jonge Parisienne die zichzelf voor 300 euro per keer prostitueert. Helaas wordt de film geteisterd door dezelfde valse onschuld en dezelfde emotionele verwarring als die van het hoofdpersonage. Dit is een glossy, geïdealiseerde versie van prostitutie die zelfs binnen de eerste tien arrondissementen van Parijs niet bestaat, maar waarschijnlijk alleen in de fantasieën van sommige mannen.

Une vie meilleure

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Cédric Kahn. Met o.a. Guillaume Canet, Leïla Bekhti, Slimane Khettabi, Nicolas Abraham en François Favrat.

Een beter leven, dat is waar de impulsieve, koppige chefkok Yann en zijn nieuwe vriendin Nadia van dromen als ze een verlaten bouwval nabij een idyllisch meertje verbouwen tot restaurant. Maar bij gebrek aan eigen vermogen sluit Yann meerdere dubieuze kredieten af, en verandert droom al snel in nachtmerrie. Het grauwe realisme past thriller-regisseur Kahn verrassend goed, en met name op de momenten dat hij liefde en tederheid te midden van alle ellende vindt, is Une vie meilleure een prachtige familietragedie.

Aime ton père

2002 | Drama

Frankrijk/Canada/Verenigd Koninkrijk/Zwitserland 2002. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Depardieu, Sylvie Testud, Julien Boisselier en Noémie Kocher.

Een vlaag van latent sadisme of een geïnspireerde coup? Dat is de vraag die men zich kan stellen bij het casten van vader en zoon Depardieu in een film over een rotte vader-zoonrelatie. Pa is een egocentrisch en gevierd auteur die per motor zijn Nobelprijs voor de Literatuur gaat ophalen. Hij krijgt een ongeluk en vervolgens de boemerang van zijn gebrekkige vaderschap op de neus: zoonlief gijzelt papa. Met de zus/dochter (een giftig acterende Testud) doet het disfunctionele-familiedrama er nog een zwartgallige schep bovenop. Bergers deels autobiografische afrekening is intens gespeeld, maar zoveel bitter ressentiment vraagt enig incasseringsvermogen.

Roberto Succo

2001 | Biografie, Misdaad, Thriller, Romantiek

Frankrijk 2001. Biografie van Cédric Kahn. Met o.a. Stefano Cassetti, Isild Le Besco, Patrick Dell'Isola, Vincent Dénériaz en Aymeric Chauffert.

Toen Roberto Succo (Cassetti) amper negentien was, vermoordde hij in Mestre, een voorstadje van Veneti[KA3]e, zijn ouders. Dat was in 1981. Hij werd berecht en kwam terecht in een psychiatrische inrichting. In 1986 ontsnapt hij en vlucht naar Zuid-Frankrijk, noemt zich Kurt en zegt dat hij een Engelsman is ondanks zijn zware Italiaanse accent. De Franse politie aan de Rivi[KA2]era wordt rond die tijd geconfronteerd met een serie inbraken, overvallen en moorden, maar kan er geen patroon in vinden. Tegen het einde van de schoolvakantie leert de middelbare scholiere L[KA1]ea (Le Bosco) uit Haute Savoie Kurt kennen aan de C[KA4]ote d`Azur. Ze is nog maar net zestien en onder de indruk van de jongeman met een baard, genoeg geld en wisselende auto`s. Als ze naar huis is teruggekeerd, komt Kurt haar achterna gereisd, een spoor van vernieling, inclusief verkrachtingen, achter zich latend, maar Le[KA1]ea die hij opzoekt, behandelt hij met zachtheid. Seks tussen die twee loopt op een teleurstelling uit. De politie komt op zijn spoor door een studente in de medicijnen, C[KA1]eline (Perron), die hij laat lopen als hij zich opblaast als een kikker en zegt dat hij de internationale terrorist André is. Léa komt achter zijn misdadige verleden als hij over de moord op zijn ouders begint. Ze wil dan niets meer met hem te maken hebben en dreigt hem aan te geven als ze begrijpt dat er nog meer aan de hand is. Het scenario van regisseur Kahn is gebaseerd op het boek van Pascal Froment Je te tue : Histoire vraie de Roberto Succo. Kahn heeft geprobeerd zonder overdrijving en wreedheden het portret van een complexe psychopaat te schilderen en antwoord te geven op de vragen wat zo iemand beweegt. Kahn, die een fijn gevoel heeft voor details, is daarin geslaagd en hij heeft zich bediend van een docudrama-stijl - dat werkt heel goed, maar na een tijdje wordt het ook voor hem onvermijdelijk om niet te vervallen in een 'gewone' misdaadfilm. Dit is geen bezwaar, termeer het spel van de hoofdrollen heel geloofwaardig is en de film gesierd wordt door allerlei goede invallen. Het camerawerk is van Pascal Marti. Ook bekend als JE TE TUE en KURT.

L'ennui

1998 | Drama, Romantiek, Komedie

Frankrijk/Portugal 1998. Drama van Cédric Kahn. Met o.a. Charles Berling, Sophie Guillemin, Arielle Dombasle, Robert Kramer en Alice Grey.

De mechanismen van seksuele bezittingsdrang worden kaal en genadeloos blootgelegd in dit psychologisch intrigerende drama waarin een filosofie-docent verstrikt raakt in zijn eigen obsessie voor een meisje nog niet half zijn leeftijd. Veertiger Martin (Berling) vertoont symptomen van een midlife crisis wanneer hij Cecilia (Guillemin) ontmoet. Ze is eerder alledaags dan uitzonderlijk en eerder gereserveerd dan hartstochtelijk. Ze zien elkaar dagelijks voor seks, ondanks Martins minachting voor haar. Robert Kramer, de Amerikaanse regisseur van onder meer Route One USA speelt een kunstenaar die in bed met Cecilia aan zijn einde komt. Naar de roman La noia (1960) van Alberto Moravia.

Le petit prince a dit

1992 | Drama, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Christine Pascal. Met o.a. Richard Berry, Anémone, Marie Kleiber, Lucie Phan en Mista Préchac.

Gevoelige en terughoudende film over een openhartig gesprek tussen een gescheiden vader en zijn tien-jarige dochtertje, dat aan een ongeneeslijke kanker lijdt. Haar vader ontvoert haar uit het ziekenhuis in Lausanne en vlucht via Milaan naar de Franse Provence om haar te ontrukken uit de snijgrage handen van de chirurgen, die haar toch niet van haar noodlot kunnen redden. Deze reis is een openbaring over houden van en durven te leven. Zonder enig vals sentiment geeft deze film een goed beeld van de angsten, emoties die de twee uitstekend spelende hoofdrollen moeten ondergaan, en geeft ons de boodschap dat de dood onder ogen gezien moet worden om het leven van het heden beter te kunnen waarderen en genieten. Scenario van Christine Pascal en Robert Boner.

S'en fout la mort

1990 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 1990. Drama van Claire Denis. Met o.a. Alex Descas, Jean-Claude Brialy, Solveig Dommartin, Christopher Buchholz en Gilbert Felmar.

Zwarte gelukszoekers De Bankolé en Descas uit de Caraïben worden uitgebuit door hun blanke Franse gastheer, nachtclubeigenaar Brialy. Ze moeten voor een hanengevecht zorgen, maar als het publiek flink is toegstroomd, vindt Brialy het niet bloedig genoeg. Een confrontatie op leven en dood is het gevolg. Een geslaagde film over de botsing van twee totaal verschillende culturen. Scenario van Jean-Pol Fargeau en regisseuse Denis. Camerawerk van Pascal Marti.

Le lieu du crime

1986 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1986. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Victor Lanoux, Danielle Darrieux, Wadeck Stanczak en Jacques Nolot.

Familiedrama en suspense vloeien naadloos samen in André Téchiné's Plaats delict, een stemmig werk waarin jonge tiener Thomas (Giraudi) en zijn moeder Lili (Téchiné's muze Deneuve) worden bevangen door de charme van ontsnapte gevangene Martin (Stanczak). Thomas vanwege hunkering naar zijn volwassenheid, en Lili vanwege verlangen naar zijn jeugdigheid. Componist Philippe Sarde (La grande bouffe) dikt de dreigende sfeer verder in met onheilspellende muziek, terwijl Téchiné de talloze personages als makke schapen richting de slachtbank dirigeert. Kwaliteit alom, met stijl als gangmaker en theatraal acteerwerk als bindmiddel.

Le Tartuffe

1984 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Gérard Depardieu. Met o.a. Gérard Depardieu, François Périer, Paule Annen, Yveline Ailhaud en Elisabeth Depardieu.

Bewerking van Jacques Lassalle`s bewerking van het toneelstuk van Moli[KA2]ere over de arme sloeber Tartuffe, die onder de vleugels van de steenrijke Orgon (Périer) komt, hem zijn erfgenaam maakt en wil dat zijn dochter met hem trouwt. De alomvertegenwoordigheid van Depardieu in de titelrol lijkt bedoeld om een ster van hem te maken. Hij heeft zich heel trouw gehouden aan Moliére's schrift en geest, maar heeft daarentegen de afstand tussen het toneel en het publiek bewust weggelaten en het is dan alsof men niet meer naar een toneelstuk kijkt. Dat is echter een betwistbaar standpunt. Toch een goede prestatie, die prachtig gefilmd is. Het camerawerk is van Pascal Marti. Mono.

op televisie
1 uitzending

Neuf jours en hiver (2015) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
donderdag 21 december
ARTE
01:40 - 03:15

Reageer