Benoît Magimel

1974 Acteur

Benoît Magimel (1974) is acteur.
Er zijn 39 films en 1 serie gevonden.

La fille de Brest

2016 | Drama, Biografie

Frankrijk 2016. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Sidse Babett Knudsen, Benoît Magimel, Charlotte Laemmel en Isabelle De Hertogh.

In een ziekenhuis in Brest ontdekt een longarts (Knudsen uit de Deense serie Borgen) een verband tussen een aantal sterfgevallen en een medicijn dat al dertig jaar op de markt is. Wanneer ze dit openbaar wil maken, wordt ze hevig tegengewerkt door de farmaceutische industrie. Dit op feiten gebaseerde drama wordt wel 'de Franse Erin Brockovich' genoemd, maar mist de pit van die Hollywoodfilm. Het op zichzelf belangwekkende verhaal wordt droog en schetsmatig verteld, wat de film doet aanvoelen als een matig interessant college.

Marseille

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Met o.a. Gérard Depardieu, Benoît Magimel, Géraldine Pailhas, Nadia Farès en Stéphane Caillard.

In een ziekenhuis in Brest ontdekt een longarts (Knudsen uit de Deense serie Borgen) een verband tussen een aantal sterfgevallen en een medicijn dat al dertig jaar op de markt is. Wanneer ze dit openbaar wil maken, wordt ze hevig tegengewerkt door de farmaceutische industrie. Dit op feiten gebaseerde drama wordt wel 'de Franse Erin Brockovich' genoemd, maar mist de pit van die Hollywoodfilm. Het op zichzelf belangwekkende verhaal wordt droog en schetsmatig verteld, wat de film doet aanvoelen als een matig interessant college.

La tête haute

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Catherine Deneuve, Rod Paradot, Benoît Magimel, Sara Forestier en Ludovic Berthillot.

Oprecht en rauw-realistisch drama over een onhandelbare tiener (een wat onevenwichtige rol van nieuwkomer Paradot) en de jonge gezinsvoogd (Magimel) en bijna gepensioneerde kinderrechter (Deneuve) die zich over hem ontfermen. Filmmaakster Bercot (Elle s'en va) maakt het de kijker niet gemakkelijk om sympathie voor de jongen te voelen, daarvoor is hij te vaak agressief en gevaarlijk, maar maakt tegelijkertijd duidelijk dat hij niet alleen dader, maar ook slachtoffer van zijn omstandigheden is. Openingsfilm van Cannes 2015.

Cloclo

2012 | Biografie, Drama, Muziek

Frankrijk/België 2012. Biografie van Florent-Emilio Siri. Met o.a. Jérémie Renier, Benoît Magimel, Monica Scattini, Sabrina Seyvecou en Ana Girardot.

Voor iedereen jonger dan veertig doet Cloclo misschien denken aan de lokroep van een krolse vogel, maar oudere generaties zullen zich meteen de succesvolle Franse volkszanger Claude François herinneren. Met hink-stap-sprongen doet deze ambitieuze 148 minuten durende biopic de belangrijke momenten in het leven van de zanger aan. Het probleem van Cloclo is het weinig overtuigende psychologische portret dat daaruit ontstaat. Met als gevolg dat we zelfs na 148 minuten niet weten wie Claude François nou eigenlijk was.

Forces spéciales

2011 | Actiefilm

Frankrijk 2011. Actiefilm van Stéphane Rybojad. Met o.a. Diane Kruger, Djimon Hounsou, Benoît Magimel en Tchéky Karyo.

De Franse journaliste Elsa Casanova en haar vertaler zijn door de taliban ontvoerd. De ervaren militair Kovax en zijn speciale eenheid krijgen de opdracht om de gijzelaars te bevrijden.

Les petits mouchoirs

2010 | Komedie, Drama

Frankrijk 2010. Komedie van Guillaume Canet. Met o.a. François Cluzet, Marion Cotillard, Benoît Magimel, Gilles Lellouche en Jean Dujardin.

Terwijl één van hen na een verkeersongeluk in coma ligt, brengt een vriendengroep toch zoals elk jaar enkele zomerweken door in het tweede huis van restaurateur Max (Cluzet). Gaandeweg gaan de maskers af in dit tergend lange, met popdeuntjes behangen melodrama dat welbeschouwd even leeg en onaangenaam is als zijn hoofdfiguren. Regisseur Canet verwerkte autobiografische zaken in het script, maar mist pijnlijk de subtiliteit van zijn voorbeeld Claude Sautet. Het verzameld acteertalent in de kapitale strandvilla te Cap Ferret werd niettemin gadegeslagen door meer dan vijf miljoen Franse bioscoopbezoekers.

La possibilité d'une île

2008 | Drama, Sciencefiction

Frankrijk 2008. Drama van Michel Houellebecq. Met o.a. Benoît Magimel, Patrick Bauchau, Andrzej Seweryn, Jean-Pierre Malo en Serge Larivière.

Terwijl één van hen na een verkeersongeluk in coma ligt, brengt een vriendengroep toch zoals elk jaar enkele zomerweken door in het tweede huis van restaurateur Max (Cluzet). Gaandeweg gaan de maskers af in dit tergend lange, met popdeuntjes behangen melodrama dat welbeschouwd even leeg en onaangenaam is als zijn hoofdfiguren. Regisseur Canet verwerkte autobiografische zaken in het script, maar mist pijnlijk de subtiliteit van zijn voorbeeld Claude Sautet. Het verzameld acteertalent in de kapitale strandvilla te Cap Ferret werd niettemin gadegeslagen door meer dan vijf miljoen Franse bioscoopbezoekers.

La fille coupée en deux

2007 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 2007. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Ludivine Sagnier, Benoît Magimel, François Berléand en Mathilda May.

De mooie Gabrielle begint een verhouding met de oudere schrijver Charles. Op een dag laat hij haar echter in de steek. Om hem te vergeten trouwt Gabrielle met de rijke Paul. Dit huwelijk is echter gedoemd te mislukken door Pauls ziekelijke jaloezie.

L'ennemi intime

2007 | Drama, Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk 2007. Drama van Florent-Emilio Siri. Met o.a. Benoît Magimel, Albert Dupontel, Aurélien Recoing, Marc Barbé en Eric Savin.

Kabylië, Algerije, juni 1959. De Onafhankelijkheidsoorlog wordt op brute en barbaarse manier uitgevochten tussen de Franse bezetters en de rebellen van het Algerijnse bevrijdingsfront. Luitenant Terrien is een idealistische Fransman die de leiding krijgt over een peloton soldaten. Principieel is hij tegen onnodig geweld en daardoor komt hij al snel in conflict met sergeant Dougnac.

Les chevaliers du ciel

2005 | Actiefilm

Frankrijk 2005. Actiefilm van Gérard Pirès. Met o.a. Benoît Magimel, Clovis Cornillac, Géraldine Pailhas, Philippe Torreton en Alice Taglioni.

Van de regisseur van de Franse popcornfilm Taxi komt een al even pretentieloos spektakelstuk dat zich ditmaal niet op straat maar in de lucht afspeelt. 'Top Gun for a new generation', staat er op de poster, alsof de makers de onvermijdelijke beschuldigingen van schaamteloos jatwerk maar vast voor wilden zijn. De beschrijving klopt uitstekend. Bordkartonnen personages en lachwekkende plotwendingen dus, maar ook adembenemende stunts, gave machines en stoere kerels. Het vrouwelijk schoon is gemoderniseerd: niet meer lief en onschuldig, maar gebekt, deskundig én bijklussend als paaldanseres.

La demoiselle d'honneur

2004 | Thriller

Frankrijk/Duitsland/Italië 2004. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Benoît Magimel, Laura Smet, Solène Bouton, Aurore Clément en Bernard Le Coq.

Die sluwe oude vos Chabrol toch. Voor deze cine-verfransing van Ruth Rendells psychologische thriller The Bridesmaid castte hij de dramatisch nogal beperkte kantoorklerkacteur Magimel tegenover zwoele schone Smet (dochter van Nathalie Baye en Johnny Hallyday). Magimel valt als jonge bourgeois Philippe zonder parachute op Senta, het raadselachtige bruidsmeisje van zijn zus. Senta lijkt weer als twee druppels troebel water op een door Philippes maman weggegeven tuinsculptuur en woont in de kelder van haar zonderlinge ouderlijk huis. Femme fatale, zegt u? Ja en nee, want: Chabrol en Rendell. Elegant, spannend vakwerk met rijke sfeerfotografie van de Portugees Eduardo Serra.

Crimson Rivers 2: Angels of the Apocalypse

2004 | Thriller, Actiefilm

Frankrijk/Italië/Verenigd Koninkrijk 2004. Thriller van Olivier Dahan. Met o.a. Jean Reno, Benoît Magimel, Christopher Lee, Johnny Hallyday en Camille Natta.

Agenten Jean Reno en Benoït Magimel nemen het in de ruïnes van de Maginot-linie op tegen nazi's en gedrogeerde supermonniken die naamgenoten van de twaalf apostelen willen vermoorden. Idioot, maar wel mooi vormgegeven.

La fleur du mal

2003 | Drama, Thriller

Frankrijk 2003. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Mélanie Doutey, Bernard Le Coq en Suzanne Flon.

Meesterchroniqueur Chabrol (1930) laat in zijn vijftigste speelfilm zijn obsessie met het morele failliet van de gegoede burgerij opnieuw de vrije loop, aan de hand van moord, overspel, incest en politieke smeerlapperij. Chabrols La fleur du mal opent in een ruim, comfortabel huis waar de dwalende camera tot stilstand komt bij een lijk. De volgende scène toont de thuiskomst na enkele jaren in de VS van François (Magimel) bij vader, stiefmoeder en verleidelijke stiefzus (Mélanie Doutey). Chabrol laat op geraffineerde wijze zien hoe de aanvankelijk speelse omgang tussen de familieleden uitmondt in een uitputtingsslag wanneer zij langzaam de controle over de relatie(s) verliezen.

Nid de guêpes

2002 | Thriller, Actiefilm

Frankrijk 2002. Thriller van Florent-Emilio Siri. Met o.a. Benoît Magimel, Samy Naceri, Nadia Farès, Pascal Greggory en Anisia Uzeyman.

Een pakhius in Straatsburg wordt omsingeld door Albanese huurmoordenaars. Degenen in het pakhuis - een eltie-eenheid, inbrekers en beveiligingsbeambten - zullen moeten samenwerken om te overleven. Met technische perfectie laat Siri zien dat het ook in Noord-Frankrijk mogelijk is een actiefilm in Hollywoodstijl te maken.

Errance

2002 |

Frankrijk 2002. Damien Odoul. Met o.a. Charley Fouquet, Benoît Magimel en Laetitia Casta.

Een pakhius in Straatsburg wordt omsingeld door Albanese huurmoordenaars. Degenen in het pakhuis - een eltie-eenheid, inbrekers en beveiligingsbeambten - zullen moeten samenwerken om te overleven. Met technische perfectie laat Siri zien dat het ook in Noord-Frankrijk mogelijk is een actiefilm in Hollywoodstijl te maken.

La pianiste

2001 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk 2001. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Annie Girardot, Benoît Magimel, Udo Samel en Anna Sigalevitch.

La pianiste verhaalt van een emotioneel gesloten pianolerares die doceert aan het Weens conservatorium en daarbuiten een eenzaam bestaan leidt. Ze heeft een moeizame relatie met haar in haar teleurgestelde moeder, met wie ze samenwoont. Dan wordt een leerling verliefd op haar. Haneke’s bekende koele, afstandelijke aanpak, die weinig hoop uitdraagt over intermenselijke communicatie, resulteert in een verontrustend portret van een vrouw die hevig tracht haar eigen gevoelens de baas te blijven. Isabelle Huppert, zelf een bedreven pianiste, speelt een van haar mooiste rollen in jaren en kreeg er heel wat onderscheidingen voor.

Selon Matthieu

2000 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 2000. Drama van Xavier Beauvois. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Antoine Chappey, Fred Ulysse en Jean-Marie Winling.

Francis (Ulysse) en zijn zoons [KA1]Eric (Chappey) en Matthieu (Magimel) werken in dezelfde fabriek in Normandi[KA3]e. Francis rookt een sigaret tijdens het werk en wordt daarom ontslagen. Matthieu is ontsteld dat zijn vader om zo`n futiliteit de zak heeft gekregen, dat hij met [KA1]Eric een staking wil organiseren. [KA1]Eric is pas getrouwd en wil geen risico`s nemen. Ook lukt het Matthieu niet om de arbeiders te mobiliseren. Als Francis de weg oversteekt om zijn werkloosheidsuitkering op te halen wordt hij aangereden door een auto en sterft. Matthieu wil zijn vader wreken en vindt daarvoor een slachtoffer: Claire (Baye), de vrouw van de fabrieksdirecteur, die speelzucht heeft. Hij 'ontmoet' haar aan de speeltafel en knoopt een intieme relatie met haar aan om haar later te ontmaskeren, maar Claire ontdekt wie hij is en wat hij wil. Nu stort de hemel boven Matthieu in. De derde film van Beauvois begint intrigerend ondanks de trage ontwikkeling van het verhaal, maar het scenario van regisseur Beauvois, Cédric Anger en Catherine Breillat is veel te intelectualistisch, bevat te weinig dramatiek om de kijker de boeien en de scènes worden afgeraffeld zonder dat ze voldoening schenken. Baye speelt best goed, maar haar personage is onsympathiek zodat ze de kijker tenslotte koudlaat. Magimel doet enorm zijn best om van de complexe Matthieu een interessant personage te maken, maar dat ontspoort door het ongelukkig gekozen plan om wraak te nemen. De titel is veel te pretentieus en sociale drama's uit het noorden van Frankrijk zijn zo langzamerhand wel bekend. Het camerawerk van Caroline Champetier ziet er mooi uit. Panavision widescreen, Dolby Digital.

Lisa

2000 | Drama, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk/België 2000. Drama van Pierre Grimblat. Met o.a. Jeanne Moreau, Benoît Magimel, Marion Cotillard, Sagamore Stévenin en Michel Jonasz.

Sam (Magimel) wil filmer worden. Zijn vader Benjamin (Jonasz) en zijn moeder Simone (Chalem) hebben een noodlijdend platenzaakje, dat Sam nooit zou willen overnemen. Hij wil een korte documentaire draaien als eerste stap op het pad van zijn voorgenomen carri[KA2]ere in de wereld van de cinema. Hij interesseert zich voor een jonge acteur, Sylvain Marceau (St[KA1]evenin), die kort voor het uitbreken van WO II (1939-44) een rolletje speelde in de niet afgemaakte historische film Princesse Maruschka. Hij is het onderwerp van de documentaire, maar Marceau is op mysterieuze wijze verdwenen. Sam ontdekt dat hij een vriendin had, die Lisa heette. Hij spoort haar (Moreau) op en begint haar te interviewen. Nu kan hij de puzzel in elkaar passen. Lisa vertelt hem, dat zij op 22-jarige leeftijd (nu gespeeld door Cotillard), de joodse Marceau had leren kennen toen zij voor tbc in een sanatorium in de Franse Alpen een kuur maakte. Er onstond een romance, die door het uitbreken van de oorlog verkeerd afliep. Het bleek, dat Lisa`s vriendin in het sanatorium, Henriette (Vaidis-Bogard), een collaboratrice was. Een sanatorium was een goede onderduikplaats, omdat de nazi`s zich uit angst voor besmetting er niet in waagden. Door het onderzoek naar het verleden van Marceau, ontdekt Sam het een en ander over zijn eigen afkomst, die zijn ouders voor hem uit angst voor herhaling hadden verzwegen. Het scenario van regisseur Grimblat (in Frankrijk heel bekend door de serie NAVARRO), G[KA1]erard Mordillat en Didier Cohen (L'INSTIT) vrij naar de roman van Patrick Cauvin Théâtre dans la nuit is autobiografisch. De film laat zich vergelijken met Louis Malle's AU REVOIR LES ENFANTS uit 1987, maar hier gaat het om jonge volwassenen. De spelprestaties zijn prachtig en de in elkaar gevlochten verhalen zijn een bijzonder genoegen voor de kijker, die genieten wil van een mooie film met het niveau van bijvoorbeeld THE ENGLISH PATIENT. Het camerawerk is van Walter Vanden Ende.

Le roi danse

2000 | Historische film, Drama, Muziek, Romantiek

België/Duitsland/Frankrijk 2000. Historische film van Gérard Corbiau. Met o.a. Benoît Magimel, Boris Terral, Tchéky Karyo, Colette Emmanuelle en Cécile Bois.

Intrigerend portret van het hofleven ten tijde van zonnekoning Lodewijk XIV, bezien vanuit het gezichtspunt van huiscomponist Lully. Die speelde een belangrijke rol in Versailles, componeerde de sarabandes en marsen waar de koning op leefde, danste en vrijde. Het hof is een slangenkuil van kuiperijen en machinaties, ook Lully was in z'n machtsstrijdjes gewikkeld. Regisseur Corbiau maakte eerder een film over castraatzanger Farinelli, hoofdrolspeler Magimel is onder andere bekend als de student van Isabelle Huppert in Hanekes La pianiste.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

Une minute de silence

1998 | Drama

Duitsland/België/Frankrijk 1998. Drama van Florent-Emilio Siri. Met o.a. Benoît Magimel, Bruno Putzulu, Rüdiger Vogler, Jean-Yves Chatelais en Alexander May.

In december 1995 besluit de directie van de laatste kolenmijn in Frankrijk de kerstgratificatie niet uit te betalen, waarop de vakbonden moord en brand schreeuwen en een staking uitroepen. Het verhaal concentreert zich dan op Marek (Magimel) en Mimmo (Putzulu), twee kompels, die tot de tweede generatie behoren; hun ouders waren oorspronkelijk afkomstig uit respectievelijk Polen en Italie. Tot die tijd hadden ze er onbezorgd op los geleefd. Ze verdeelden hun tijd tussen werken, slapen, eten, zuipen en naar de hoeren gaan. De Poolse Marek sluit zich onmiddellijk aan bij de stakers, maar de Italiaanse Mimmo weet dat het om een achterhoedegevecht gaat en dat een sluiting onvermijdelijk is. Hij maakt van de gelegenheid gebruik om van beroep te verwisselen. Hij raakt desondanks van de regen in de drup, omdat hij zich laat verlokken door de ongure Jager (Vogler), een Duitser die hem vele marken voorspiegelt en hem betrekt in mensensmokkel annex blanke slavinnenhandel. Mimmo trekt echter niet aan de touwtjes... Deze film met een politieke inslag is heel goed gemaakt en wordt zeer geëngageerd gespeeld, maar het thema is uit de tijd. Regisseur Siri die samen met Yves Ulmann het scenario schreef, kent het onderwerp uit den treure en draaide daarover eerder de documentaire La Mort Douce in 1992.

Déjà mort

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Olivier Dahan. Met o.a. Romain Duris, Benoît Magimel, Zoé Félix, Clément Sibony en Isaac Sharry.

Vanaf de eerste beelden is het duidelijk dat het om een zwartgallige liefdesgeschiedenis gaat. Drie jongeren, Andréa (Sibony), David (Magimel) en Romain (Duris) besluiten om een fotopersbureau op te richten, dat gespecialiseerd is in de erotische fotografie. Laure (Félix) wordt hun model en zij trekt in bij David en Andréa, die in een prachtige villa wonen. Als Laure en David met elkaar naar bed gaan, stort Andréa zich in de drugs en de alcohol. Het scenario is gebaseerd op de roman van Brett Easton Ellis. Het is een reis van tragische helden naar de zelfvernietiging en de film is niet zonder ambitie gemaakt. Helaas lijkt het allemaal toch meer op een muziekvideo met de daarbij behorende clichés inclusief het gemakzuchtige effectbejag dan een echte vertelling, die goed in elkaar zit. De dodelijk vermoeiende muziek van Bruno Coulais overheerst nodeloos het geheel, ondanks het feit dat de rolverdeling de emoties losmaakt door het niet aflatende geweld.

Simenon des tropiques

1997 |

Frankrijk 1997. Stephen Whittaker, Alain Tasma, Edouard Niermans, Claire Devers en Agusti Villaronga. Met o.a. Donald Sumpter, Joe Shaw, Élodie Navarre, Manuel de Blas en Hélène de Fougerolles.

Vanaf de eerste beelden is het duidelijk dat het om een zwartgallige liefdesgeschiedenis gaat. Drie jongeren, Andréa (Sibony), David (Magimel) en Romain (Duris) besluiten om een fotopersbureau op te richten, dat gespecialiseerd is in de erotische fotografie. Laure (Félix) wordt hun model en zij trekt in bij David en Andréa, die in een prachtige villa wonen. Als Laure en David met elkaar naar bed gaan, stort Andréa zich in de drugs en de alcohol. Het scenario is gebaseerd op de roman van Brett Easton Ellis. Het is een reis van tragische helden naar de zelfvernietiging en de film is niet zonder ambitie gemaakt. Helaas lijkt het allemaal toch meer op een muziekvideo met de daarbij behorende clichés inclusief het gemakzuchtige effectbejag dan een echte vertelling, die goed in elkaar zit. De dodelijk vermoeiende muziek van Bruno Coulais overheerst nodeloos het geheel, ondanks het feit dat de rolverdeling de emoties losmaakt door het niet aflatende geweld.

Simenon des tropiques: Long cours

1996 |

Frankrijk 1996. Alain Tasma. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Manuel de Blas en Benoît Magimel.

Vanaf de eerste beelden is het duidelijk dat het om een zwartgallige liefdesgeschiedenis gaat. Drie jongeren, Andréa (Sibony), David (Magimel) en Romain (Duris) besluiten om een fotopersbureau op te richten, dat gespecialiseerd is in de erotische fotografie. Laure (Félix) wordt hun model en zij trekt in bij David en Andréa, die in een prachtige villa wonen. Als Laure en David met elkaar naar bed gaan, stort Andréa zich in de drugs en de alcohol. Het scenario is gebaseerd op de roman van Brett Easton Ellis. Het is een reis van tragische helden naar de zelfvernietiging en de film is niet zonder ambitie gemaakt. Helaas lijkt het allemaal toch meer op een muziekvideo met de daarbij behorende clichés inclusief het gemakzuchtige effectbejag dan een echte vertelling, die goed in elkaar zit. De dodelijk vermoeiende muziek van Bruno Coulais overheerst nodeloos het geheel, ondanks het feit dat de rolverdeling de emoties losmaakt door het niet aflatende geweld.

Long cours

1996 | Misdaad, Drama

Venezuela/Frankrijk 1996. Misdaad van Alain Tasma. Met o.a. Benoît Magimel, Hélène de Fougerolles, Manuel de Blas, Philippe Ambrosini en Marc Berman.

Charlotte (De Fougerolles) en Jeff (Magimel) houden er wel een zeer bizarre hobby op na: Charlotte houdt als lifster chauffeurs tegen die Jeff dan overvalt en berooft. Op een dag echter haalt een slachtoffer een wapen te voorschijn en in het gevecht dat daarop volgt schiet Charlotte de man neer. Het misdadige koppel vlucht en kan tegen betaling als verstekeling aan boord van een schip naar Venezuela. Maar de cynische kapitein Mops (De Blas) maakt misbruik van hun zwakke positie. Goed in elkaar gestoken psychologisch drama dat uitstekend vertolkt wordt door de twee belangrijkste acteurs. De onheilspellende sfeer uit de roman van Georges Simenon krijgt echter geen geslaagd filmisch alternatief. De roman werd bewerkt door André Grall, Tasma en Pierre Javaux. Voor de fotografie was Antoine Roch verantwoordelijk.

Les voleurs

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Laurence Côte, Didier Bezace en Benoît Magimel.

De jonge Juliette (Côte) is zowel de geliefde van de biseksuele filosofie professor Marie (een fascinerende rol van de tijdloos mooie Deneuve) als van politieagent Alex (Auteuil). Alex' broer Ivan wil niet deugen, en laat Juliettes broer klusjes voor hem opknappen. Les voleurs is een vlechtwerk van verhaallijnen waarin stukje bij beetje een broedertwist, een driehoeksrelatie en een misdaadverhaal worden blootgelegd. Regisseur Téchiné creëerde een ambitieuze, intelligente, maar ook pessimistische film, waarin hij spanning combineert met een grondige karakteranalyse en een snufje filosofie.

La fille seule

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Benoît Jacquot. Met o.a. Virginie Ledoyen, Benoît Magimel, Dominique Valadié, Véra Briole en Virginie Emane.

Dynamisch drama over een turbulente dag in het leven van de jonge Valérie. De Parisienne begint aan haar eerste werkdag in een hotel en heeft haar vriend zojuist verteld dat ze van hem zwanger is. Of: hoe cinema in vaardige handen het dwingende van de tijd voelbaar kan maken. De oogverblindende Ledoyen doet het rijkgeschakeerde personage volledig recht en speelt voluit. Deze hoofdrol behoort, met die in de Olivier Assayas-films L'eau froide en Fin août, début septembre, tot haar mooiste. Spannend camerawerk van Caroline Champetier.

La colline aux mille enfants

1994 | Oorlogsfilm

Frankrijk/Nederland/Zwitserland 1994. Oorlogsfilm van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Manfred Andrae, Dora Doll, François Gamard, Jean-François Garreaud en Ghislaine Gil.

Herfst 1941. Jonge joodse vluchtelingen proberen in het dorpje Les Cévennes onder te duiken en zo te ontkomen aan deportatie door de nazi's naar een concentratiekamp, waarvan ze weten dat ze nimmer zullen terugkeren.

L'incruste

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Emilie Deleuze. Met o.a. Claire Keim, Benoît Magimel, Yann Boudaud, Mathieu Busson en Marcel Bozonnet.

Een groepje Parijse studenten houdt er een eigenaardige hobby op na. Ze doen niets liever dan ongenodigd binnenvallen op feestjes, er de boel op stelten zetten en de aanwezigen choqueren. Tot op de dag dat Keim, het enige meisje van de bende, bij haar thuis een party organiseert en ze bezoek krijgt van haar 'metgezellen'. Dan blijkt hoezeer ze zelf op orde en netheid gesteld is. Hard-rock, heibel, drinken, ruzie maken. Dat zijn de ingrediënten van deze film, vol personages waarvoor niemand sympathie kan voelen. Het scenario van Deleuze en Laurent Guyot geeft een beeld van de decadentie van een bepaald soort jongeren, eind jaren 1980. Antoine Heberle stond achter de camera.

Jalna

1994 | Drama

Frankrijk/Canada 1994. Drama van Philippe Monnier. Met o.a. Danielle Darrieux, Serge Dupire, Catherine Mouchet, Jacques Bonnaffé en Victor Garrivier.

Groots opgezette Frans-Canadese serie naar de gelijknamige bestseller van Mazo de La Roche, die in zestien boekdelen de lotgevallen vertelt van een Canadese familie, in de periode 1900- 1945. De roman volgt verschillende generaties, maar scenarioschrijvers Daniel Tonachella en Jean-Pierre Sinami beperkten zich in acht afleveringen tot de wederwaardigheden van de kinderen en kleinkinderen van peetmoeder Darrieux - overigens toch nog een hele krachttoer. Darrieux is tachtig wanneer het verhaal begint. Zij is de levende legende van de Whiteoak- dynastie. Net terug uit Indië vestigde zij zich met haar man in Canada, waar ze in de buurt van het Ontariomeer enorme lappen grond met boerderijen kochten. Ze lieten er Jalna bouwen, een Victoriaans huis van waaruit Darrieux nu dictatoriaal regeert over haar twee ongehuwde zoons Laudenbach en Freyd, die in de eerste aflevering al zestigers zijn, haar andere zoon Millaire en diens tweede echtgenote, en haar kleinkinderen uit Millaires beide huwelijken. Voorts is er buurman Garrivier, een vriend voor het leven. De twee clans hopen door een huwelijk van Garriviers enige zoon, Bonnaffe, met een afstammelinge van de Whiteoaks de alleenheersers van de streek te worden. Dit alles moet leiden tot kleurrijke personages en brandende en verscheurende passie, maar ondanks de enorme produktiekosten, achthonderd uit Engeland gehaalde kostuums en honderden kunstvoorwerpen, is dit geen hoogvlieger. De fijn-humoristische trekjes en de zweem van ironie waarmee de Amerikaanse romancière De La Roche haar personages tekende ontbreekt.

Le cahier volé

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Christine Lipinska. Met o.a. Élodie Bouchez, Edwige Navarro, Benoît Magimel, Malcolm Conrath en Marie Rivière.

Lipinska schetst in deze bewerking van de roman van Régine Desforges de wreedheid van de verliefdheid van adolescenten. Het einde van de oorlog, een klein dorp ergens in het midden van Frankrijk. Een jongen, goed gespeeld door Magimel, komt broodmager terug uit concentratiekamp Buchenwald. De herinnering aan een jong blond meisje hield hem daar in leven. Voor de oorlog waren zij kinderen. Nu is alles anders. Lipinska filmt heel wisselvallig. Ze schept magische momenten, om pal daarop te vervallen in potsierlijkheid. De film blijft enigszins steken in de zoetelijkheden.

L'instit : Les chiens et les loups

1992 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1992. Komedie van François Luciani. Met o.a. Gérard Klein, Roger Souza, Jean-Louis Tribes, Fred Personne en Pascale Vignal.

Onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een klein dorpje in de Haute-Provence een vermoorde collega vervangen. Victor arriveert in een gesloten, haast vijandige gemeenschap, waar aannemer Manu Fontana (Tribes), bijgenaamd Le Parisien, vrijwel openlijk wordt beschuldigd van de moord. Bij gebrek aan bewijs kan niets worden ondernomen tegen deze buitenstaander, want hij is niet uit het dorp, maar ook niet uit Parijs. Hij wordt echter van alle kanten tegengewerkt (o.a. door de bakker en de caf[KA1]ehouder). Ook zijn aangenomen zoon wordt slachtoffer van de geruchten: hij mag niet meer op school komen. Victor besluit zich ermee te bemoeien. Dit scenario (van Luciani en Didier Cohen) is beter dan dat van de meeste andere films uit de serie: het is wel sentimenteel, maar niet overdreven huilerig. Klein levert dan ook een aantrekkelijkere prestatie. De prachtige omgeving werd schitterend in beeld gebracht door Mario Barroso. Gefilmd op Super 16.

Toutes peines confondues

1991 | Thriller

Frankrijk 1991. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Jacques Dutronc, Patrick Bruel, Mathilda May, Vernon Dobtcheff en Bruce Myers.

Klassieke suspense, vakkundig en precies uitgewerkt: `zakenman` in Zurich Dutronc (drugs, witwasserij, moord en chantage) is de gejaagde; ambitieuze politieman Bruel, gestuurd door zijn baas Dobtcheff, is de jager. May is de begerenswaardige vrouw van Dutronc. Naar het verhaal Sweetheart van Andrew Coburn, door Deville's echtgenote Rosalinda bewerkt tot scenario. Camerawerk van Bernard Lutic.

Sale comme un ange

1991 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1991. Drama van Catherine Breillat. Met o.a. Claude Brasseur, Lio, Nils Tavernier, Roland Amstutz en Claude Jean-Philippe.

Inspecteur van politie Deblache (Brasseur) is boven de vijftig, ongetrouwd en vindt vrouwen eigenlijk maar lastig. Af en toe maakt hij een nummertje met een prostitu[KA1]ee. Hij voelt zich niet fit en denkt dat hij kanker heeft, maar in feite is hij een pessimistische hyperchonder. Zijn jongere collega, de macho Th[KA1]eron (Tavernier), is net getrouwd met Barbara (Lio), maar hij gaat vreemd met iedereen en alles van het vrouwelijke geslacht dat hij op zijn weg tegenkomt. Hoewel Barbara een ijskoude is, voelt Deblache zich tot haar aangetrokken. De inspecteur heeft geen vrienden, behalve een informant, Manoni (Philippe). Langzaam maar zeker krijgt de onderwereld in de gaten wie de verklikker is en de grond wordt tamelijk heet onder de voeten van Manoni. Deblache geeft opdracht aan Th[KA1]eron om bij Manoni in te trekken, zodat hij kan afrekenen met het tuig dat het waagt op te dagen. Deblache besluit Barbara een bezoekje te gaan brengen, nu haar man afwezig is. Deblache overweldigt Barbara die aanvankelijk tegenstribbelt, maar het uiteindelijk lekker vindt en de volgende dag terugkomt om meer. Tweede speelfilm van Breillat die het vak als scenarioschrijfster leerde (uiteraard schreef ze hiervoor het scenario) met openhartige seksscènes, zonder dat het een exploitatiewerkje is geworden. Ze laat op originele wijze zien hoe mannen vrouwen kunnen misprijzen en hoe het zwakke geslacht zich laat pakken - in deze film gaat het over de verhouding tussen een rijpere man en een veel jongere vrouw. Uitstekend spel van alle hoofdrollen. Camerawerk van Laurent Dailland.

Les années campagne

1991 | Drama, Komedie

Frankrijk 1991. Drama van Philippe Leriche. Met o.a. Charles Aznavour, Benoît Magimel, Sophie Carle, Clémentine Célarié en Françoise Arnoul.

De vijftien-jarige Magimel ziet zijn ouders maar zelden, hij woont bij zijn grootouders in de Franse campagne. Zijn opa Aznavour leert hem de geheimen van de natuur. Als zijn grootouders moeten verhuizen naar een appartement in de stad, betekent dat het einde van zijn jeugd, en wordt hij volwassen. Hij wordt ingewijd in de liefde, juist als het noodlot toeslaat in zijn familie. Aznavour is onderhoudend, en alle spelers dragen bij tot een geloofwaardige sfeer, Magimel komt overtuigend over.

Le lyonnais : Régis l'éventreur

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Georges Combe. Met o.a. Kader Boukhanef, Pierre Santini, Bernard Freyd, Marc Berman en Benoît Magimel.

De zeer intelligente psychotische killer R[KA1]egis (Berman) vermoordt vrouwen volgens een bepaald rekenkundig patroon. Het zesde geplande slachtoffer zal de vrouw van inspecteur S[KA1]elim (Boukhanev) zijn. Door een vervelend toeval komt een voormalig klasgenoot van S[KA1]elim met de moordenaar in contact. Hij verzorgt hem en verstopt hem voor de politie in de veronderstelling dat het om een gewone inbreker gaat die hij hoopt te kunnen bekeren. S[KA1]elim heeft een voorgevoel wie het volgende slachtoffer wordt en de race tegen de klok neemt in hevigheid toe. Handige regie maakt uitstekend gebruik van de tamelijk genadeloze spanning. De in detectives gespecialiseerde bewerker, scenario- en dialoogschrijver Belletto leverde ook een bijdrage aan de al even nerveuze muziek. De keuze van een jonge Noordafrikaan als held veroorzaakte tandengeknars in Frankrijk (en elders); een bewijs dat de acteur buitengewoon geloofwaardig overkomt in zijn rol. Vooral

Les Enfants de Lascaux

1990 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1990. Familiefilm van Maurice Bunio. Met o.a. Benoît Magimel, Thierry Magnier, Alexis Loukakis, Bruce Lignerat en Jacques Serres.

Dit verhaal speelt zich af in 1940, in vrij gebied, waar de jongeren de geweldige grotten van Lascaux ontdekken met de geweldige tekening uit het stenen tijdperk. Helemaal ondersteboven betreden zij deze sinds 17.000 jaar ongeschonden onderaardse galerijen, terwijl het om hen heen indrukwekkend stil is. Het scenario houdt niet over.

Papa est parti maman aussi

1989 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1989. Familiefilm van Christine Lipinska. Met o.a. Sophie Aubry, Jérôme Kircher, Benoît Magimel, Anais Subra en Nicolas Neuhuys.

Vier kinderen worden enkele weken door hun ouders alleen gelaten. Zij leiden gedurende deze periode een geheel zelfstandig bestaan en maken talloze avonturen mee. Een mengsel van humor, onverwachtse gebeurtenissen en soms spanning. De regisseuse schotelt ons een film voor die wisselend van kwaliteit is, net als de roman van Reno Forlani, die overigens aan het scenario heeft meegewerkt. Knap in elkaar gezet maar oppervlakkig tijdverdrijf met overtuigend spel van de jonge acteurs die vijf, zes, veertien en zestien jaar oud zijn.

Pause café, pause tendresse 5 : Les verres cassés

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Charles Bitsch. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Alexis Nitzer, Laura Favalli en Gregory Graziani.

Marie (Favali) is de oudste van een gezin met drie kinderen. Haar vader drinkt omdat hij de verantwoordelijkheid voor de dood van zijn vrouw wil vergeten. Het meisje draagt moedig de last van het gezin op haar schouders. Jo[KA3]elle Calvet (Jannot) die hen moet volgen beseft maar al te best dat Marie haar jeugd vergooit. Moet ze maatregelen treffen? De gesel van een verscheurd gezin en de vloek van de alcohol. Heel wat problemen voor onze moedige sociale werkster die het zich tot taak stelt om deze adolescente te redden. Het kon niet uitblijven. De makers van deze reeks moesten toch eens de over-sentimentele toer opgaan. Geen zakdoek blijft droog bij dit verscheurende drama, dat je pakt of dat je kompleet koud laat. Georges Coulonger putte weer inspiratie voor het scenario uit zijn roman, terwijl Jean-Paul Schwartz het fotografeerde.

La vie est un long fleuve tranquille

1988 | Komedie, Drama

Frankrijk 1988. Komedie van Étienne Chatiliez. Met o.a. Benoît Magimel, Valérie Lalande, Daniel Gélin, Patrick Bouchitey en Denis Barbier.

In de (weinig talrijke) gelederen van satirische cineasten is het wegvallen van een Jacques Tati extra goed te merken terwijl Pierre Etaix erg weinig filmt sinds 1971. Deze debuutfilm verraadt een bijzonder temperament. De beschrijving van het dagelijks bestaan van twee families: een 'fatsoenlijk' burgergezin en een ander gezin waar de domheid en slechte smaak van afstraalt. Chatiliez en zijn co-scenariste Florence Quentin hebben naar hartelust zoveel mogelijk wrange, sarcastische en pikante sketches bij elkaar gezocht. Deze schets van de Fransen is niet erg vrolijk en niet bepaald vriendelijk, maar in elk geval kan er gelachen worden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Benoît Magimel op televisie komt.

Reageer