Luc Pagès

Regisseur, Acteur, Scenarist, Cameraman

Luc Pagès is regisseur, acteur, scenarist en cameraman.
Er zijn 8 films gevonden.

Tour de France

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Rachid Djaidani. Met o.a. Gérard Depardieu, Sadek, Louise Grinberg en Nicolas Marétheu.

Een bouwvakker treedt al reizend in de voetsporen van schilder Claude Joseph Vernet en raakt zodoende opgescheept met Far’Hook, een vriend van zijn zoon uit Parijs. Ondanks de generatiekloof en de cultuurschok ontstaat er tijdens de reis een onwaarschijnlijke vriendschap.

A+ Pollux

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Luc Pagès. Met o.a. Nathalie Boutefeu, Cécile de France en Gad Elmaleh.

Een bouwvakker treedt al reizend in de voetsporen van schilder Claude Joseph Vernet en raakt zodoende opgescheept met Far’Hook, een vriend van zijn zoon uit Parijs. Ondanks de generatiekloof en de cultuurschok ontstaat er tijdens de reis een onwaarschijnlijke vriendschap.

Nos vies heureuses

1999 | Romantisch drama

Frankrijk 1999. Romantisch drama van Jacques Maillot. Met o.a. Marie Payen, Cécile Richard, Camille Japy, Eric Bonicatto en Fanny Cottençon.

Vermoeiende schets van de pre-selfiegeneratie. Julie, Émilie, Cécile, Jean-Paul, Lucas, Ali - zes rond-de-dertigers die hun weg zoeken in een fragmenterende Franse maatschappij. Samengevat: te veel opties om uit te kiezen en te weinig zelfreflectie om daarvan de leegte in te zien. Regisseur Maillot wil minstens vijf films tegelijk maken en vergeet bij die pretentie uiteraard de knuffelallochtoon en zenuwpatiëntencameravoering niet. Tweeënhalf uur stuurloze subsidieslurp ontbeert volledig de finesse en poëzie van genreuitblinker Olivier Assayas (L'eau froide, Fin août, début septembre) en is een vreugdeloze kijkopgave.

Milles bornes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Alain Beigel. Met o.a. Emma de Caunes, Pierre Berriau, Raphaël Krepser, Nicolas Abraham en Bruno Solo.

Als Th[KA1]eo (Berriau), Pascal (Abraham), Mika (Krepser) en Jean (Solo) hun vriend, reportagefotograaf Romain (Beigel) in het ziekenhuis willen opzoeken, komt zijn bedroefde vader (Herlitzka) hen bij de ingang tegemoet. Romain is overleden aan een longontsteking. Hij overhandigt hen een video, die Romain speciaal voor hen gemaakt heeft. Op de band staat Romains laatste wens en die houdt in dat hij volgens Indonesisch ritueel op een strand niet ver van Veneti[KA3]e aan de Adriatische kust verbrand wil worden. In Europa is een lijkverbranding in het openbaar verboden, maar het kwartet besluit Romains laatste wil te eerbiedigen. Wat dan volgt is een onwaarschijnlijk, maar zeer vindingrijk tragikomisch gesol met het lijk. Eerst stelen ze het stoffelijk overschot uit het mortuarium van het ziekenhuis, stoppen het in een vrieskist en nemen het mee in de kofferbak van de auto en moeten duizend kilometerpalen (vandaar de titel) verder zien te komen. Niet alleen Romains aantrekkelijke, maar afkeurende zus is het vijfde wiel aan de wagen, ze moeten grenzen overschrijden, komen zonder brandstof te zitten en ontmoeten de mysterieuze Akiko (Hirota), een fraaie Japanse met zelfmoordneigingen. De spelprestaties van de jonge rolverdeling is prima en het scenario van regisseur Beigel en Jean-Luc Gaget zorgt voor het nodige tempo en bevat hilarisch dialoog. Typisch zo'n film, waarvan de Amerikanen een remake gaan maken, die veel bekender wordt, maar niet beter hoeft te zijn. Het camerawerk is van Luc Pagès en het oogt heel goed. Widescreen, Dolby SR.

Romaine

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Agnès Obadia. Met o.a. Agnès Obadia, Eva Ionesco, Martine Delumeau, Laurence Côte en Gérald Laroche.

De heldin van het verhaal Romaine (Obadia) is een eigentijdse jonge vrouw. Tijdens de vakantie in Bretagne komt ze erachter dat haar vriend homo is. Het eerste deel van de film is getiteld ROMAINE ET SES GAR[KA10]CONS. Romaine laat haar vriend schieten en leert drie vrolijke gasten kennen, voorwaar sympathieke boys. Ze gaat een cursus over video volgen, die echter niets voorstelt en pure oplichterij is. Het tweede deel is getiteld ROMAINE ET LES FILLES. Romaine raakt evenwel bevriend met Louisa (Delumeau), die achter de zwendel zit. Ze ziet Pastelle (Ionesco), een meisje van vroeger van school weer terug. Ze gaan met zijn drie[KA3]en naar het platteland, maar onderweg begeeft de auto het. Romaine krijgt een lift van Armand (Laroche). In het derde deel ROMAINE ET ROMAINE maakt ze ruzie met haar jongere zus Armelle (C[KA4]ote) en verliest ze haar geheugen door een klap op d`r kop. Pastelle en de drie jongens doen vergeefse pogingen om Romaine haar herinnering weer terug te krijgen, terwijl Armand op slinkse wijze van de situatie profiteert door te zeggen dat hij haar vriend is en zo met haar tussen de lakens glijdt. Dan komt Romaine`s herinnering weer terug en ze besluit Armand te laten zitten en gaat naar Parijs. Het warrige scenario van regisseuse Obadia, Laurent B[KA1]en[KA1]egui et Jean-Luc Gaget is flinterdun en onbenullig; misschien net goed genoeg voor een sit-com op de tv. In feite bestaat de film uit drie korte films, waarin een-en- dezelfde persoon stukken aan elkaar verbindt, terwijl de verdere rolverdeling op gezette tijden boven water komt. De rollen hielpen trouwens ook een handje bij de techniek, met als gevolg dat de film hobbelig is (montage, beeld en geluid), waardoor het niet is gelukt een eigen identiteit te krijgen. Een zekere frisheid zou positief zijn, omdat het makerscollectief uit jonge mensen bestaat, maar die lentelucht kan niet worden opgesnoven...

Au Petit Marguery

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Laurent Bénégui. Met o.a. Stéphane Audran, Michel Aumont, Alain Begel, Marie Bunuel en Thomas Chabrol.

Au Petit Marguery is de naam van een bistro in Parijs, waar voor de laatste keer een diner geserveerd wordt aan een bont gezelschap voordat het zijn poorten sluit. Een sfeervolle film die deels uit clichés bestaat omdat hij opzettelijk bevolkt is met stereotiepe personages en deels gevoelig is omdat de menselijke zwakheden en tragiek aan het daglicht komen.

Conte d'hiver

1992 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1992. Komedie van Eric Rohmer. Met o.a. Charlotte Véry, Frédéric van den Driessche, Michel Voletti, Hervé Furic en Ava Loraschi.

Felicie kan maar niet kiezen tussen haar twee minnaars, de onverstoorbare Max en de intellectuele Loic. Wat haar leven nog gecompliceerder maakt is het feit dat ze eigenlijk hoopt op de hereniging met een geliefde die ze vier jaar eerder door een misverstand uit het oog verloor en van wie ze een kind heeft. De besluiteloze hoofdpersoon zal sommigen op de zenuwen werken, maar het is moeilijk weerstand bieden aan Rohmers immer ontwapenende morele vertellingen. De regisseur (geboren 1920) mag dan op leeftijd zijn, zijn lichtvoetige komedies geven blijk van een vertederend, geduldig inzicht in het getob van jonge mensen met liefde en zeden. Tweede uit het vierluik 'Contes des quatre saisons'.

Conte de printemps

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Anne Teyssèdre, Hugues Quester, Florence Darel, Eloïse Bennett en Sophie Robin.

Met deze 'lentevertelling' startte Rohmer zijn 'Contes des quatre saisons', een lichtvoetig vierluik waarin hij - zoals overigens ook in veel van zijn eerdere werk - hedendaagse zeden en normen onderzoekt. Zijn hoofdpersonages zijn bijna zonder uitzondering jonge romantici die langdurig piekeren en lustig filosoferen over de liefde. Dit eerste, komische deel verhaalt van een pianostudente die een filosofiestudente uitnodigt bij haar in te trekken in het appartement dat ze met haar vader deelt. Ze blijkt zo haar bijbedoelingen te hebben: ze wil deze nieuwe vriendin namelijk graag koppelen aan haar vader, aan wiens geliefde ze een hekel heeft.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Luc Pagès op televisie komt.

Reageer