Géraldine Pailhas

Acteur

Géraldine Pailhas is acteur.
Er zijn 24 films en 1 serie gevonden.

Marseille

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Met o.a. Gérard Depardieu, Benoît Magimel, Géraldine Pailhas, Nadia Farès en Stéphane Caillard.

Jeune & jolie

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van François Ozon. Met o.a. Marine Vacth, Géraldine Pailhas, Charlotte Rampling en Frédéric Pierrot.

François Ozons soft-erotische maar intellectueel preutse versie van Buñuels beroemde Belle de jour is het verhaal van een jonge Parisienne die zichzelf voor 300 euro per keer prostitueert. Helaas wordt de film geteisterd door dezelfde valse onschuld en dezelfde emotionele verwarring als die van het hoofdpersonage. Dit is een glossy, geïdealiseerde versie van prostitutie die zelfs binnen de eerste tien arrondissementen van Parijs niet bestaat, maar waarschijnlijk alleen in de fantasieën van sommige mannen.

Le déclin de l'empire masculin

2013 | Drama, Komedie

Frankrijk 2013. Drama van Angelo Cianci. Met o.a. Grégori Derangère, Géraldine Pailhas en Arielle Sémenoff.

Dertiger Simon (Derangère) is werkloos en heeft veel tijd voor zichzelf. Na haar promotie verwacht zijn vrouw Camille (Pailhas) dat Simon een groter deel van het huishouden en de zorg voor hun twee dochters op zich neemt. Voor Simon is deze nieuwe fase aanleiding om stil te staan bij vraagstukken rond mannelijkheid. Wat magere televisiekomedie, waarin we een moderne man slapjes zien worstelen met een schuursponsje, is een bewerking van het boek van radiomaker en schrijver David Abiker, die meeschreef aan het scenario.

La disparition

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Jean-Xavier de Lestrade. Met o.a. Géraldine Pailhas, Thierry Godard en Yannick Choirat.

Betty, een moeder van twee kinderen, verdwijnt plotseling op een zondagochtend. Bruno, haar man, maakt zich geen zorgen: het stel heeft wat moeilijkheden, zijn echtgenote heeft hem vast bang willen maken en zal wel gauw terugkomen. Maar Franck, Betty's minnaar, is ervan overtuigd dat haar man haar heeft vermoord.

Une nouvelle vie

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Christophe Lamotte. Met o.a. Géraldine Pailhas, Francis Renaud, Yves Afonso, Camille Japy en Solal Forte.

Veertigster Nathalie (Pailhas), moeder van twee kinderen, was als thuiszorgster al wel gewend aan lastige situaties en verborgen leed. Sinds een jaar, echter, vecht ze ook tegen haar eigen verdriet: haar echtgenoot zal waarschijnlijk nooit meer uit zijn coma ontwaken. Op een dag ontmoet Nathalie een nieuwe cliënt, de Irakese worstelaar Kazim (Metalsi). En er bloeit iets. Zonder tierlantijnen en met - verademing - een bijna ouderwets milieu van gewone ploeteraars als decor vertelt deze televisiefilm zijn kleine verhaal over conflicterende grote gevoelens. Opgenomen in en om Lille.

Didine

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Vincent Dietschy. Met o.a. Géraldine Pailhas, Julie Ferrier, Christopher Thompson en Dany Benedito.

Veertigster Nathalie (Pailhas), moeder van twee kinderen, was als thuiszorgster al wel gewend aan lastige situaties en verborgen leed. Sinds een jaar, echter, vecht ze ook tegen haar eigen verdriet: haar echtgenoot zal waarschijnlijk nooit meer uit zijn coma ontwaken. Op een dag ontmoet Nathalie een nieuwe cliënt, de Irakese worstelaar Kazim (Metalsi). En er bloeit iets. Zonder tierlantijnen en met - verademing - een bijna ouderwets milieu van gewone ploeteraars als decor vertelt deze televisiefilm zijn kleine verhaal over conflicterende grote gevoelens. Opgenomen in en om Lille.

Château en Suède

2008 | Drama

Frankrijk/België 2008. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Jeanne Moreau, Guillaume Depardieu en Géraldine Pailhas.

Veertigster Nathalie (Pailhas), moeder van twee kinderen, was als thuiszorgster al wel gewend aan lastige situaties en verborgen leed. Sinds een jaar, echter, vecht ze ook tegen haar eigen verdriet: haar echtgenoot zal waarschijnlijk nooit meer uit zijn coma ontwaken. Op een dag ontmoet Nathalie een nieuwe cliënt, de Irakese worstelaar Kazim (Metalsi). En er bloeit iets. Zonder tierlantijnen en met - verademing - een bijna ouderwets milieu van gewone ploeteraars als decor vertelt deze televisiefilm zijn kleine verhaal over conflicterende grote gevoelens. Opgenomen in en om Lille.

Je pense à vous

2006 | Komedie

Frankrijk 2006. Komedie van Pascal Bonitzer. Met o.a. Edouard Baer, Géraldine Pailhas en Marina de Van.

Veertigster Nathalie (Pailhas), moeder van twee kinderen, was als thuiszorgster al wel gewend aan lastige situaties en verborgen leed. Sinds een jaar, echter, vecht ze ook tegen haar eigen verdriet: haar echtgenoot zal waarschijnlijk nooit meer uit zijn coma ontwaken. Op een dag ontmoet Nathalie een nieuwe cliënt, de Irakese worstelaar Kazim (Metalsi). En er bloeit iets. Zonder tierlantijnen en met - verademing - een bijna ouderwets milieu van gewone ploeteraars als decor vertelt deze televisiefilm zijn kleine verhaal over conflicterende grote gevoelens. Opgenomen in en om Lille.

Les chevaliers du ciel

2005 | Actiefilm

Frankrijk 2005. Actiefilm van Gérard Pirès. Met o.a. Benoît Magimel, Clovis Cornillac, Géraldine Pailhas, Philippe Torreton en Alice Taglioni.

Van de regisseur van de Franse popcornfilm Taxi komt een al even pretentieloos spektakelstuk dat zich ditmaal niet op straat maar in de lucht afspeelt. 'Top Gun for a new generation', staat er op de poster, alsof de makers de onvermijdelijke beschuldigingen van schaamteloos jatwerk maar vast voor wilden zijn. De beschrijving klopt uitstekend. Bordkartonnen personages en lachwekkende plotwendingen dus, maar ook adembenemende stunts, gave machines en stoere kerels. Het vrouwelijk schoon is gemoderniseerd: niet meer lief en onschuldig, maar gebekt, deskundig én bijklussend als paaldanseres.

Les revenants

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Robin Campillo. Met o.a. Frédéric Pierrot, Jonathan Zaccaï, Géraldine Pailhas en Victor Garrivier.

Wat mogen wij ons toch gelukkig prijzen met Franse cinema. In welke andere filmindustrie kunnen doden bedacht worden die uit hun graven rijzen en rustig terugkeren naar hun oude leventjes? Wie anders dan een Fransman zou zich serieus toeleggen op het weergeven van de psychologische impact die een dergelijke zombie-invasie zou hebben op de inwoners van een klein stadje? De zombie die in Amerikaanse films is ontstaan, bleek, bebloed en agressief, krijgt geen kans van scenarist-regisseur Robin Campillo. Zijn teruggekeerden zijn 'haast zondags gekleed', zo noemt hij het in een interview. Ze zien er niet gewond, ziek of bemodderd uit - juist vlekkeloos zoals op een foto of in de herinnering van de achterblijvers. Geïnspireerd door Amerikaanse sf uit de jaren vijftig, toont Campillo een wereldfenomeen in een beperkte omgeving. Isham en Véronique zijn blij met de terugkeer van hun zoontje, de burgemeester verwelkomt zijn vrouw. Rachel kan zich er eerst niet toe zetten haar dode man Mathieu op te zoeken in het opvangcentrum, maar later ontmoeten zij elkaar toch en spreekt Mathieu banale woorden, die in deze omstandigheden verontrustend zijn, zoals: 'Waar gaan we eten?'

5x2

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van François Ozon. Met o.a. Stéphane Freiss, Valeria Bruni Tedeschi, Géraldine Pailhas, Françoise Fabian en Michael Lonsdale.

Vijf fragmenten, die steeds verder terug in de tijd voeren, tonen cruciale momenten uit de relatie tussen Marion (Valeria Bruni Tedeschi) en Gilles (Stéphane Freiss). Aan het begin van de film wordt hun huwelijk door een notaris ontbonden, aan het eind ontmoeten de twee elkaar op een paradijselijk strand bij een ondergaande zon. Een van de betere films van snelle jongen Ozon. De acteurs zijn prachtig en overtuigend. Ozon besteedde, zoals altijd, veel zorg aan aankleding, muziek en kadrering, maar de schoonheid van de film ligt vooral in het wrange, vergeefse gevecht van de personages.

L'héritière

2002 |

Frankrijk 2002. Bernard Rapp. Met o.a. Christophe Reymond, Pierre Cassignard en Géraldine Pailhas.

Vijf fragmenten, die steeds verder terug in de tijd voeren, tonen cruciale momenten uit de relatie tussen Marion (Valeria Bruni Tedeschi) en Gilles (Stéphane Freiss). Aan het begin van de film wordt hun huwelijk door een notaris ontbonden, aan het eind ontmoeten de twee elkaar op een paradijselijk strand bij een ondergaande zon. Een van de betere films van snelle jongen Ozon. De acteurs zijn prachtig en overtuigend. Ozon besteedde, zoals altijd, veel zorg aan aankleding, muziek en kadrering, maar de schoonheid van de film ligt vooral in het wrange, vergeefse gevecht van de personages.

L'adversaire

2002 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Spanje 2002. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Daniel Auteuil, Géraldine Pailhas, François Cluzet, Emmanuelle Devos en Bernard Fresson.

Het is een ongelofelijk verhaal. Na zo'n twintig jaar zijn ouders, vrouw en kinderen te hebben voorgelogen besluit een man een einde te maken aan zijn bedrog door... zijn naasten dood te schieten. Actrice-regisseuse Garcia, die een paar jaar eerder een mooie rol creëerde voor Catherine Deneuve in Place Vendôme, betoont zich opnieuw een begaafd acteursregisseur met dit zware, sombere drama. Voor een César genomineerde Auteuil speelt de man met een omineus ingehouden woede die tot niets anders dan ellende kan leiden. Het gelijknamige, op ware gebeurtenissen gebaseerde boek van Emmanuel Carrère werd eerder verfilmd als L'emploi du temps.

La chambre des officiers

2001 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2001. Oorlogsfilm van François Dupeyron. Met o.a. Éric Caravaca, Sabine Azéma, André Dussollier, Géraldine Pailhas en Denis Podalydès.

Parijs, augustus 1914. In de officiersvleugel van het militaire Val-de-Grâce-hospitaal zijn spiegels taboe, een sinistere voorzorgsmaatregel. Onder de eerste oorlogsverminkten is Adrien (Caravaca), wiens gezicht gedeeltelijk door shrapnel is weggereten. Vier kruipjaren van pijn, moeizame gelaatsreconstructie en suïcidale gedachten volgen. Voortreffelijk herschept acteursregisseur bij uitstek Dupeyron de stille hel uit Marc Dugains humanistische roman. Azéma sprankelt als Adriens verpleegster, voor zijn vertolking van de ogenschijnlijk laconieke gezichtschirurg ontving Dussollier een César. Ook Tetsuo Nagata kreeg een beeldje voor zijn bijna serene CinemaScope-fotografie in oker en sepia, die de ravages van la Grande Guerre akelig dichtbij brengt.

La parenthèse enchantée

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Michel Spinosa. Met o.a. Clotilde Courau, Vincent Elbaz, Géraldine Pailhas, Karin Viard en Roschdy Zem.

Het scenario van regisseur Spinosa omspant de periode van 1969 tot 1981. Hij gaat heen en weer met flashbacks en flashforwards. Zijn film gaat over de seksuele bevrijding die in de jaren 1970 de grote verandering bracht in het leven van jonge mensen, die rond het jaar 2000 opgevolgd worden door een generatie, die deze bevrijding als een recht zien, evenals het baas zijn in eigen buik, de abortus, waarover veel langer geknokt is. We maken kennis met Paul (Zem) en Vincent (Elbaz), die ergens aan de Middellandse zeekust vakantie houden. Ze ontmoeten Alice (Courau) en Eve (Viard). Ze vormen stelletjes, maar Alice gaat er tenslotte vantussen om te studeren aan de Sorbonne en zich in te zetten voor de rechten van de vrouw. Later voegt Marie (Pailhas) zich bij het overgebleven trio; ze trouwen op dezelfde dag; Paul met Eve en Vincent met Marie. Niet helemaal uit liefde zoals later blijkt: Eve om dat ze gelijk in verwachting raakte van Paul en later heeft ze een affaire met Vincent. Dan komt Alice weer in het zicht. Spinosa schildert op speelse wijze een geloofwaardig portret van een voorbije generatie: de verveelde en gefrustreerde huisvrouw, de strijdende dolle mina, de onverschillige man die vasthoudt aan de vrije denkbeelden, en de kerel die nooit opgroeide. Het spel van zijn rolverdeling is goed en wie het tijdperk heeft beleefd, kan het opnieuw genieten en met andere ogen zien. De film en de situaties zijn weliswaar heel Frans, maar ook in dit land kwamen boeken op de markt zoals [KL]Speelse Liefde[KLE] van Alex en Jane Comfort (herdrukt in 2002!), Shere Hite's Hite Report, voorafgegaan door het klassiek geworden werk van Masters & Johnston, dé bevrijdende literatuur van het tijdperk. De rekwisieten, de kostuums en stijl zijn authentiek, sfeervol en vooral heel raak getroffen. Muziek uit de tijd verhoogt het plezier. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Peut-être

1998 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1998. Sciencefiction van Cédric Klapisch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Romain Duris, Géraldine Pailhas, Julie Depardieu en Emmanuelle Devos.

Portret van de Franse natie, een toekomstige welteverstaan. Tijdens een millenniumfeestje belandt de 25-jarige Arthur (Romain Duris) in het jaar 2070 waar zijn toekomstige familie - waaronder Belmondo als zoon Ako - hem smeekt om hen te verwekken. Een prachtig werk met dito beelden van een Parijs waar de bistrostoeltjes tot de zitting in het zand zakken en alleen de toppen van de hoogste monumenten resteren. Een verkwikkende film, met dito muziek van oa Fat Boy Slim. (VM/VPRO Gids)

Les randonneurs

1997 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1997. Romantiek van Philippe Harel. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Géraldine Pailhas, Karin Viard, Philippe Harel en Vincent Elbaz.

Vijf mannen en vrouwen uit Parijs gaan een trektocht maken door de ruige bergen van Corsica. Op die tocht blijkt dat ze behalve hun rugzak en hun tentje weinig met elkaar gemeen hebben. Onenigheden zijn schering en inslag. Eric (Poelvoorde) is de gids. Cora (Viard) een would-be toneelactrice zonder succes heeft last van haar voeten; G[KA1]eraldine (Pailhas) heeft slechts oog voor de gids, terwijl Mathieu (Elbaz) een gewiekste vent blijkt te zijn en Louis (Harel) een verschrikkelijke kankeraar. Er zijn tijdens hun lange mars zowel hele grappige voorvallen als nare ruzies. Door middel van bespiegelingen over het verleden wordt de beproeving van de waarheid levendig gehouden tot op het punt dat Géraldine steun zoekt bij Eric, en Cora aarzelt tussen Mathieu en Louis. Een vreemde komedie, waarin het flinterdunne verhaaltje heen en weer slingert tussen de verveling en vervelende jeugdherinneringen, afgewisseld met af en toe een korte, vlotte kwinkslag. Het weinig originele scenario van Eric Assous, Philippe Harel en Nelly Ryher maakt meteen duidelijk dat het om een confrontatie van stereotype personages met tegenovergestelde karakters gaat; de alledaagse dialogen gecombineerd met het camerawerk van Gilles Henry dat goed genoeg is voor een tv-reportage, verheffen deze rolprent nauwelijks tot een gebeurtenis van niveau.

Le garçu

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Elisabeth Depardieu, Fabienne Babe, Dominique Rocheteau, Antoine Pialat en Géraldine Pailhas.

Le Garcu heeft iets weg van een 'home movie' op bioscoopformaat, een ogenschijnlijke willekeurig gemonteerde compilatie van fascinerende 'tranches de vie' uit het leven van een gescheiden stel (Depardieu en Palhas) en hun 4-jarige spruit ('gespeeld' door het zoontje van de regisseur). Pialat wekt met zijn bijna documentaire stijl van filmen de suggestie dat de alledaagse werkelijkheid -het 'gewone leven' buiten beeld- even belangrijk is als 'het verhaal' in de film. Een van de centrale gebeurtenissen uit Le Garcu -de dood van Depardieu's vader (gespeeld door Claude Davy)- wordt al even 'alledaags' in beeld gebracht: geen emotionele close-ups van een stervende man maar een paar op afstand gefilmde -hier en daar bijna tragikomische- scenes waarin een zenuwachtige Depardieu soms moeite heeft om z'n lachen in te houden.

Suite 16

1994 | Thriller, Drama, Erotiek

Nederland/België/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1994. Thriller van Dominique Deruddere. Met o.a. Pete Postlethwaite, Antonie Kamerling, Géraldine Pailhas, Bart Slegers en Viviane de Muynck.

Jonge, charmante en ambitieuze Kamerling verleidt rijke, oude dames om hen van geld en goud te kunnen ontdoen. Tot een van zijn slachtoffers zich verzet en hij moet vluchten naar Suite 16, een afgelegen hotelkamer. In de waan dat hij er veilig is, valt hij argeloos in de handen van steenrijke, oudere, impotente, aan rolstoel gekluisterde Postlethwaite.

Don Juan DeMarco

1994 | Komedie, Romantiek, Avonturenfilm, Drama

Verenigde Staten 1994. Komedie van Jeremy Leven. Met o.a. Marlon Brando, Johnny Depp, Faye Dunaway, Géraldine Pailhas en Bob Dishy.

Don Juan DeMarco is meer dan een lichtvoetige komedie, want vooral een komische krachtmeting tussen Marlon Brando en Johnny Depp: de inmiddels zwaarlijvige rebel uit de jaren vijftig versus het elegante filmidool van de jaren negentig. Het is prachtig om te zien hoe de bijna gepensioneerde psychiater (Brando) erin slaagt om de suïcidale jongeman (Depp) van een noodlottige sprong te weerhouden. Zijn patiënt - die zich uitgeeft als Don Juan DeMarco - mag vervolgens tien dagen lang zonder medicatie z'n gestoorde 'levensgeschiedenis' vertellen. Faye Dunaway is uitstekend als de vrouw van de psychiater.

Ya nabil

1993 | Korte film, Drama

Frankrijk/Tunesië 1993. Korte film van Mohamed Zran. Met o.a. Dine Souli en Géraldine Pailhas.

Don Juan DeMarco is meer dan een lichtvoetige komedie, want vooral een komische krachtmeting tussen Marlon Brando en Johnny Depp: de inmiddels zwaarlijvige rebel uit de jaren vijftig versus het elegante filmidool van de jaren negentig. Het is prachtig om te zien hoe de bijna gepensioneerde psychiater (Brando) erin slaagt om de suïcidale jongeman (Depp) van een noodlottige sprong te weerhouden. Zijn patiënt - die zich uitgeeft als Don Juan DeMarco - mag vervolgens tien dagen lang zonder medicatie z'n gestoorde 'levensgeschiedenis' vertellen. Faye Dunaway is uitstekend als de vrouw van de psychiater.

Un homme à la mer

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Jacques Doillon. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Higelin, Isabella Ferrari, Marie Gillain en Géraldine Pailhas.

Higelin, een man van vijftig, is spoorloos. De drie vrouwen uit zijn leven maken zich zorgen. Garcia, zijn vroegere echtgenote, Gillain, hun zeventien-jarige dochter en Ferrari, zijn huidige vrouw. Ze vernemen dat hij zich aan de kust zou bevinden in het Grand Hôtel te Cabourg. Wat zoekt hij daar? Is hij alleen? Zou hij ziek zijn? De vrouwen besluiten hem op te zoeken, maar wat te doen indien hij daar met een andere vrouw is? De tragikomische liefdesverwikkelingen beginnen. Een vreemde film uitstekend vertolkt door een minimale bezetting, een soort kamerspel in de open lucht. De dialogen zijn schitterend, spitsvondig en verrassend. Als achtergrondmuziek zijn er slechts natuurlijke geluiden: auto's en mensen in de stadsscènes, het breken van de golven aan de kust. Doillon schreef zelf het scenario en leidde zijn acteurs met verve. Christophe Pollock verfilmde het.

IP 5 - L'île aux pachydermes

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean-Jacques Beineix. Met o.a. Yves Montand, Olivier Martinez, Sekkou Sall, Géraldine Pailhas en Colette Renard.

Om de mooie ogen van een verpleegster trekken een jonge graffiti-spuiter (Martinez) en een zwart jongetje dat ervan droomt sneeuw te zien in een vrachtwagen Frankrijk door. Tijdens hun reis ontmoeten ze een oude man (Montand), een wijsgeer, die in een bos op zoek is naar een oude jeugdliefde. Montand is ontroerend en groots en legt zijn hart en ziel in dit personage dat zijn laatste zou zijn: hij overleed kort na de opnames. Ook de jonge acteurs zijn goed, Martinez werd genomineerd voor een César voor meest veelbelovende jonge acteur.

Les arcandiers

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Manuel Sanchez. Met o.a. Simon de La Brosse, Dominique Pinon, Charles Schneider, Géraldine Pailhas en Yves Alfonso.

Drie nutsnutten die hun tijd vullen met gapperijtjes en a- sociale bezigheden, beluiten hun slag te slaan door de heilige Bernadette Soubirous van haar tombe in de kathedraal van Nevers te lichten. Ze hopen op een leuke som losgeld, maar komen er alras achter dat de kerk legio Bernadette`s in voorraad heeft. Ze laten haar in het ijskoude water van de Loire glijden en zetten hun reis voort (naar Brazili[KA3]e!) in hun wrakkige Mercedes. Onderweg pikken zij een liftster (Pailhas) op, die als twee druppels lijkt op de heilige Bernadette. Ze mogen haar allemaal begeren, maar alleen De La Brosse durft, want het meisje slaapt nooit en is niet bang voor het koude water. Bernadette is een vurige fan van de legendarische (bejaarde) rocker Johnny Hallyday... Originele filmdebuut van Sanchez, die zijn eigen scenario schreef en zelf achter de camera stond. Arcandiers zijn kleine gauwdiefjes, die losers blijven. Scenario van Manuel Sanchez, Muriel Sanchez en Jacky Berroyer.

La neige et le feu

1991 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1991. Drama van Claude Pinoteau. Met o.a. Vincent Perez, Géraldine Pailhas, Matthieu Rozé, Béatrice Agenin en François Caron.

Deze film schommelt tussen liefde en verdriet, en slaat een vrijwel onbeschreven bladzijde uit de geschiedenis op, n.l. die van jongens in hun tienerjaren, die in dienst traden om het Oosten van Frankrijk te heroveren na de bevrijding van Parijs. Pinoteau heeft zijn herinneringen in beeld gebracht via het verhaal van twee vrienden, de één afkomstig uit een deftig gezin, de ander zoon van een conciërge, die tegen de achtergrond van een nauwkeurig gereconstrueerde oorlog, beiden verliefd worden op hetzelfde meisje. Als een eerlijk, toegewijd ambachtsman, stelt Pinoteau, met een vleugje academisme, de verschrikkingen van de oorlog en de stormen der hartstochten in het daglicht. Ook regisseert hij een mooi acteurstrio. Scenario van Danièle Thompson en regisseur Pinoteau. Camerawerk van Jean Tournier.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Géraldine Pailhas op televisie komt.

Reageer