Paolo Buonvino

Componist

Paolo Buonvino is componist.
Er zijn 10 films gevonden.

Baciami ancora

2010 | Drama, Romantiek

Italië 2010. Drama van Gabriele Muccino. Met o.a. Stefano Accorsi, Vittoria Puccini, Pierfrancesco Favino, Claudio Santamaria en Giorgio Pasotti.

Zo’n tien jaar na de gebeurtenissen in de arthouse-hit L'Ultimo bacio keren we terug naar de levens van Carlo, Giulia, en hun vrienden.

Romanzo criminale

2005 | Misdaad, Drama

Italië/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2005. Misdaad van Michele Placido. Met o.a. Kim Rossi Stuart, Pierfrancesco Favino, Claudio Santamaria, Stefano Accorsi en Anna Mouglalis.

Ambitieuze productie over drie misdadigers, Freddo, de Libanees en Dandy, die in de jaren 70 en 80 opklimmen in de criminele hiërarchie van Rome. De drie raken zijdelings betrokken bij de ontvoering van politicus Aldo Moro, de bomaanslag in Bologna en andere historische gebeurtenissen, waardoor de film wel erg vol wordt. Als inkijkje in de maffia wordt bovendien niet zo veel toegevoegd aan genreklassiekers als The Godfather en Goodfellas. Door effectief gebruik van een beweeglijke camera en goed samenspel van de acteurs is Romanzo criminale echter toch redelijk geslaagd.

Manuale d'amore

2005 | Komedie, Drama, Romantiek

Italië 2005. Komedie van Giovanni Veronesi. Met o.a. Carlo Verdone, Luciana Littizzetto, Silvio Muccino en Sergio Rubini.

Manuale d'amore voert de toeschouwer langs wat regisseur Giovanni Veronesi beschouwt als de vier stadia van de liefde. Hij onderscheidt verliefd worden, crisis, verraad en verlaten worden. De film biedt geen inzicht dat de moeite waard is; wat Veronesi vooral wil laten zien, is dat alles uiteindelijk goed komt.

Piazza delle cinque Lune

2003 | Thriller, Drama

Italië/Verenigd Koninkrijk 2003. Thriller van Renzo Martinelli. Met o.a. Giancarlo Giannini, Donald Sutherland en Stefania Rocca.

Provinciale rechter krijgt vlak na zijn pensioensfeest nieuw materiaal onder ogen mbt de ontvoering van de Italiaanse minister-president Aldo Moro, die 25 jaar daarvoor plaatsvond. Samen met een vrouwelijke rechter en zijn lijfwacht gaat hij op onderzoek uit.

Ferrari

2003 | Biografie, Drama

Italië 2003. Biografie van Carlo Carlei. Met o.a. Sergio Castellitto, Ed Stoppard, Jessica Brooks, Cristina Moglia en Jonathan Bailey.

2-delige tv-film. Biografisch drama over de Italiaanse autocoureur en autobouwer Enzo Ferrari. In 2005 is een kortere, bioscoopversie gemaakt van 114 minuten.

L'ultimo bacio

2001 | Komedie, Romantiek, Drama

Italië 2001. Komedie van Gabriele Muccino. Met o.a. Stefano Accorsi, Giovanna Mezzogiorno, Stefania Sandrelli, Marco Cocci en Pierfrancesco Favino.

Komisch drama biedt veel goeds: jonge gepassioneerde acteurs, intrigerende montage en een verhaal over relaties. Het thema is de vraag in hoeverre een relatie vrijheid in de weg staat. Carlo (Accorsi) is achter in de twintig als zijn vriendin Giulia (Mezzogiorno) aankondigt zwanger te zijn. Voor de hele familie is dit feestelijk nieuws, maar Carlo is bang voor de verantwoordelijkheid en de beperkingen die vaderschap veroorzaken. Carlo's omgeving kent soortgelijke problemen. Adriano (Pasotti) bijv. is net vader, maar vindt dat zijn vrouw (Impacciatore) niet meer de oude is. Jammer dat scenarist en regisseur Muccino niet altijd onder de clichés van de relatiethematiek uit komt.

Der Kardinal - der Preis der Liebe

2000 | Drama

Duitsland 2000. Drama van Berthold Mittermayr. Met o.a. Horst Tappert, Christine Reinhart en Enzo De Caro.

Der Kardinal is een speciaal voor Horst Tappert geschreven tv-drama, een filmische hommage aan de inmiddels overleden acteur die als inspecteur Derrick furore maakte. Of Tappert zich in de titelrol gelukkig voelt, valt te betwijfelen. Voor zijn doen speelt hij tamelijk ongeïnspireerd, alsof het verhaal hem maar matig kan boeien. Pas als zijn filmpersonage wordt geconfronteerd met de vrouw die zijn dochter blijkt te zijn, komt hij langzaam op dreef.

Come te nessuno mai

1999 | Romantiek, Familiefilm, Komedie

Italië 1999. Romantiek van Gabriele Muccino. Met o.a. Silvio Muccino, Giuseppe Sanfelice di Monteforte, Giulia Steigerwalt, Giulia Carmignani en Luca De Filippo.

Silvio Ristuccia (Silvio Muccino, de jongere broer van de regisseur) is zestien. Hij zit op een middelbare school in Rome, waar ieder jaar een bezetting plaats vindt onder een bepaald thema. Zijn ouders behoren tot de betere bourgeoisie, hoewel ze ooit in 1968 de revolutie predikten. Als Silvio`s vader (De Filippo) hoort dat de schoolbezetting tegen de privatisering gaat, maakt hij schampere opmerkingen, en legt uit dat protesteren tegen de oorlog in Vietenam wel even ietsjes belangrijker was. Silvio gaat desondanks met een slaapzak naar school om mee te doen, niet zo zeer omdat hij zo`n revolutionaire held is, maar dat dit de gelegenheid is om de eerste schreden te zetten op het pad der liefde en de seksualiteit te verkennen. Bij veel meisjes heerst hetzelfde gevoel. Silvio is zich volledig onbewust dat Claudia (Steigerwalt) al een half jaar een oogje op hem heeft, maar hij lonkt naar Valentina (Carmignani). Silvio krijgt zijn kans in het stoffige archief en het komt tot een kus! Hij vertelt over zijn grote succes aan zijn maat Ponzi (Sanfelice di Monteforte) en het nieuws gaat als een bliksemflits door de school en treft zijn vriend Martino (Pagani), die alle rechten op Valentina meent te hebben. Hij voelt zich verraden door Silvio en Claudia is verschrikkelijk boos. Het loopt echter goed af, al maakt de politie een einde aan de bezetting. Deze tienerkomedie is een soort subtiele AMERICAN PIE op zijn Italiaans, zonder de laag bij de grondse grappen uit de Amerikaanse films. Hij bevat subplots over Silvio`s romantische zus Chiara (Ciccone) en Silvio`s voortvarende, oudere broer Alberto (Silvestrin). Ook Silvio`s moeder (Galiena) kan best concurreren met de meisjes van de school. De jonge hoofdrollen in de tweede film van regisseur Muccino die het scenario met medewerking van zijn broertje Silvio en Adele Tulli naar een idee van Marco Valerio Fusco schreef, hebben grotendeels geen enkele filmervaring, maar zijn stuk voor stuk geloofwaardig en aantrekkelijk. Steigerwalt is een talent om voor de toekomst in de gaten houden. De film heeft af en toe hele hilarische momenten. Een geslaagde tienerfilm, die nu eens uit Europa komt. Het camerawerk is van Arnaldo Catinari. Dolby Digital.

La piovra 9 - Il patto

1998 | Misdaad

Duitsland/Italië 1998. Misdaad van Giacomo Battiato.

Deze lekkere, genietbare familiesaga heeft als ingredi[KA3]enten hartstocht, verraad, jaloezie en misdaad. Hij werd weelderig aangekleed, briljant gefotografeerd door Roberto Forza en nogal melodramatisch verteld. De mooie en charismatische Bova wordt als een soort nieuwe Marcello Mastroianni bejubeld. Vlak voor 1960 keren baron Francesco Altamura (Contri) en zijn Duitse vrouw Barbara (Kling) terug naar Sicili[KA3]e. Baron Francesco wil op zijn uitgebreide landerijen een sociaal project opstarten. Samen met kleine boeren wil hij voor werkgelegenheid en welvaart zorgen. Speculanten en witwassers van geld zijn uitgesloten. De plannen van de baron staan daarom wars op de belangen van de maffia. Zij ontvoeren zijn zoon Paul (Lorina). Zo komt Francesco voor een dilemma te staan: toegeven aan de druk of niet. Terwijl de baron aarzelt over de zet die hij moet doen, kan Barbara het niet langer uithouden en gaat zij naar de Duitse consul in Palermo die haar in contact brengt met een speciale agent van de Carabinieri, Carlo Arcuti (Bova). De baron wil niet zwichten voor de maffia en Barbara kan niet begrijpen hoe hij zo gevoelloos kan zijn en hun kind in gevaar brengt. Arcuti lukt het om Paul te bevrijden en dat brengt hem nader tot Barabara en veroorzaakt dat vele mafiosi voor de rechter moeten komen. De maffia slaat echter terug: rekeningen aan de baron worden door schuldenaars niet meer vereffend en een overval op de bank van de baron betekent nagenoeg zijn faillissement. Barbara wil met haar zoon en man naar Duitsland, waardoor zij haar relatie met Carlo moet be[KA3]eindigen. De baron wil niet weg, maar Barabara vertrekt en op dat punt wordt de baron zich bewust van Barbara`s verhouding met Carlo. Razend van jaloezie sluit hij een pact met de duivel en hoopt zo Carlo buiten spel te zetten. Op een cruciaal moment in het proces tegen oerslechte capo Pietro Favignana (Zingaretti), wordt Barbara onder druk gezet en weigert te getuigen, waardoor Favignana niet veroordeeld wordt en Carlo een disciplinaire overplaatsing krijgt naar het vasteland. Barbara en de baron haten elkaar voortaan. Barbara wordt ziek en moet langdurig verpleegd worden en als zij terugkeert naar huis, merkt zij dat Augusta (Marinoni), een verre nicht van haar man, niet alleen meesteres is over de huishouding maar ook de ma[KA4]itresse van baron Francesco. Barbara doet alsof zij niets merkt, maar speelt de namen door van de mafiosi aan kolonel Valente (Donadoni). Intussen is Carlo ook weer terug. Nadat zij Carlo geheime stukken heeft overhandigd, wordt zij gesnapt door Francesco en Augusta. Ze willen dat Barbara een ongeluk overkomt, maar Turi (Sperandeo), de chauffeur en lijfwacht van Francesco, die een oogje heeft op Barbara, besluit anders: de baron en Augusta komen om en iedereen denkt dat het om Barbara en Francesco gaat. Alleen Paul laat zich niet beetnemen. Turi maakt carrière in de gelederen van de Cosa Nostra, maar Carlo bevrijdt Barbara uit Turi's klauwen. Turi wordt even de bak in geslingerd, maar is algauw weer op vrije voeten. Battiato, romancier en opera-regisseur laat onder zijn spelleiding de rolverdeling groot worden met weidse gebaren tegen de achtergrond van adembenemende decors en de dorre mediterrane landschappen met stille, schilderachtige dorpen. Het scenario van Andrea Porporati, Mimmo Rafele en Alessandro Sermoneta is lang niet altijd even geloofwaardig, maar wie daarop let, is een kniesoor. In Italië flink ingekort tot 220m en in twee delen uitgezonden, maar wordt meestal in vier delen op de buis vertoond. Op locatie gefilmd op Sicilië in Nicolosi ten Zuiden van de soms nog werkende vulkaan Monte Etna. De uit de voormalige DDR afkomstige 29-jarige Kling die de tragische heldin speelt, werd onderscheiden op het tv-festival van Monte Carlo 1998 met de Gouden Nimf.

L'elefante bianco

1998 | Avonturenfilm, Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Italië 1998. Avonturenfilm van Gianfranco Albano. Met o.a. Mathieu Carrière, Jennifer Nitsch, Remo Girone, Axelle Grelet en Vincent Lecoeur.

Rond 1890 probeert Rudde (Carri[KA2]ere), een Hollander zonder geweten, het kleine Siamese koninkrijkje Jarma om te bouwen in [KA1]e[KA1]en grote opiumplantage, waarmee hij gigantische winsten hoopt te behalen. Hij arrangeert een ongeluk, waarbij de kroonprins om het leven komt. Zo kan hij zijn wurggreep op het staatje versterken. De koning (Girone) is Rudde echter een stap voor: Maia (Grelet), de tweelingzus van de kroonprins, neemt de identiteit van haar omgekomen broer aan, waardoor de druk even van de ketel af is over de troonopvolging. Het rijkje heeft echter hoge schulden opgelopen en de koning raakt verslaafd aan de opium. De zoon van een Franse handelaar, Gabriel (Lecoeur) die met de koningskinderen was opgegroeid, is zeer bedroefd over het verlies van Maia. Als zijn vader door toedoen van Rudde om het leven komt, wordt hij ingewijd in de oosterse vechtsporten en vanaf dat moment zint hij op wraak. Hij ontmoet een Italiaanse avonturier Max (Quinn) die hem tweemaal het leven redt en Marianna (Nitsch), een jonge arts; het duo helpt hem in de strijd tegen Rudde, die erin geslaagd was Maia te ontmaskeren, waardoor zij in de gevangenis belandde en gedood moet worden om haar relatie met Gabriel, die haar in Hong Kong had ontmoet, waar zij voor staatszaken was. Dan sterft de witte olifant, het symbool van de onafhankelijkheid van Jarma. Alles kan nog gered worden als er tijdig een nieuwe olifant in het koninkrijk komt. Gabriel trekt de jungle in en Rudde probeert hem op alle mogelijke manieren de voet dwars te zetten. Na een spannende race tegen de klok, kan Gabriel zijn geliefde definitief in de armen sluiten... Het scenario, waarin van dik hout planken wordt gezaagd, is van Andrea Porporati, Filipo Gentili en Alessandro Sermoneta, naar de roman van Emilio Salgari La città del re lebbroso. Het camerawerk is van Romano Albani. Een ouderwets avontuur zonder al te grote verrassingen dat aardig oogt en behoorlijk gespeeld wordt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Paolo Buonvino op televisie komt.

Reageer