Peter van Vogelpoel

Producer

Peter van Vogelpoel is producer.
Er zijn 11 films gevonden.

Laila’s Birthday

2008 | Drama

Palau/Tunesië/Nederland 2008. Drama van Rashid Masharawi. Met o.a. Mohammed Bakri, Areen Omari, Nour Zoubi en Saleh Bakri.

Abu Laila is taxichauffeur in de Palestijnse bezette gebieden, maar gaat regelmatig naar het ministerie om te zien hoe het gaat met zijn aanvraag om zijn werkelijke beroep weer uit te kunnen oefenen, eigenlijk is hij rechter. Het kernthema van regisseur Masharawi, geboren in een vluchtelingenkamp in de Gaza-strook, is het alledaagse leven onder de Israëlische bezetter. Hij houdt een lichte toets, mede dankzij zijn hoofdrolspeler Bakri als de stoïcijnse Abu, die vastbesloten is zich niet van zijn pad te laten afleiden, maar onvermijdelijk betrokken raakt. Jammer genoeg krijgt de film gaandeweg iets voorspelbaars,

Wilde mossels

2000 | Drama, Komedie

Nederland 2000. Drama van Erik de Bruyn. Met o.a. Fedja van Huêt, Frank Lammers, Freek Brom, Will van Kralingen en Josse De Pauw.

De uit Zeeland afkomstige Erik de Bruyn leverde met de door hem geschreven Wilde mossels zijn eerste speelfilm af, een overrompelend portret van drie jongens die in de Zeeuwse polders rondhangen en niet goed weten hoe het nu verder moet met het leven. Van Huêt heeft een mooie, langharige rol als Leen, die ongedurig op zijn motor heen en weer rijdt, maar niet aan vertrekken toekomt. Met liefdevolle streken schetst De Bruyn, onderscheiden door de Nederlandse filmcritici, het mooie, open landschap dat de jonge mannen alle ruimte voor dagdromen biedt.

Unter den Palmen

1999 |

Nederland 1999. Miriam Kruishoop. Met o.a. Vera Stiphout, Barbara Parkes, Erik de Bruyn, Ian Kerkhof (aka Aryan Kaganof) en Willem Nijholt.

De uit Zeeland afkomstige Erik de Bruyn leverde met de door hem geschreven Wilde mossels zijn eerste speelfilm af, een overrompelend portret van drie jongens die in de Zeeuwse polders rondhangen en niet goed weten hoe het nu verder moet met het leven. Van Huêt heeft een mooie, langharige rol als Leen, die ongedurig op zijn motor heen en weer rijdt, maar niet aan vertrekken toekomt. Met liefdevolle streken schetst De Bruyn, onderscheiden door de Nederlandse filmcritici, het mooie, open landschap dat de jonge mannen alle ruimte voor dagdromen biedt.

Shabondama Elegy

1999 | Drama, Thriller

Japan/Nederland 1999. Drama van Ian Kerkhof (aka Aryan Kaganof). Met o.a. Miyazaki Terunori, Hiroshi, Tanaka Yohij, Yamazaki Thomoyuki en Kiyomi Ito.

Experimentele speelfilm speelt in Tokio en gaat over de extreem gepassioneerde liefde tussen de crimineel Jack (Thom Hoffman) en het 20-jarig pornosterretje Keiko. Net ontslagen uit de gevangenis is Jack zijn leven niet zeker omdat zowel de politie als een Yakusa-baas hem willen vermoorden. Hij duikt onder bij Keiko, een pornosterretje (gespeeld door een in Japan beroemde pornoster) dat hij in een bar heeft ontmoet. Shabondama Elegy is geheel opgenomen met digitale camera's en overschrijdt de grenzen van de conventionele genres. De film is een mengvorm van fictie-, documentaire-, crimi-, cult- en pornofilms. Tijdens de opnames in Tokio leefden Thom Hoffman en actrice Mai Hoshino samen in een appartement. 24 Uur per dag registreerden twee digitale camera's hun leven. De beelden werden gebruikt voor de film.

Rembrandt

1999 | Biografie, Historische film, Drama

Nederland/Frankrijk/Duitsland 1999. Biografie van Charles Matton. Met o.a. Klaus Maria Brandauer, Romane Bohringer, Jean Rochefort, Johanna ter Steege en Caroline van Houten.

Rembrandt Harmensz van Rijn (Brandauer) leefde van 1609 tot 1669. Hij stierf in grote armoede nadat hij in 1656 insolvent verklaard was. Hij heeft vrijwel tot zijn dood kunnen doorwerken en heeft meer dan zevenhonderd schilderijen, w.o. een honderdtal zelfportretten, driehonderd etsen en 1.600 tekeningen nagelaten. Hij kwam als 21-jarige van Leiden naar Amsterdam en werd algauw een geliefd kunstenaar die veel opdrachten kreeg, waardoor hij rijk werd. Hij trouwde in 1634 met Saskia van Uylenborch (Johanna ter Steege) en ze kregen drie kinderen, waarvan alleen Titus overleefde (Titus werd achtereenvolgens gespeeld door Hanna ter Steege, Jules Matton en L[KA1]eonard Matton). In 1642 overlijdt Saskia en Rembrandt kan niet hertrouwen - doet hij dit wel dan verliest hij het fortuin dat Saskia hem heeft nagelaten. Hij leeft samen met dienstmaagd Geertje Dircx (Van Houten), hetgeen hem in het Calvinistische Holland niet in dank wordt afgenomen. In 1645 hertrouwt hij toch met Hendrickje Stoffels (Romane Bohringer). Het stel krijgt een dochter maar dan beginnen de problemen met de machtige burgerij, die Rembrandts opdrachtgevers zijn. Ze willen meer inspraak in de door hun betaalde schilderijen en Rembrandt wenst het tegendeel en gaat -zeker voor die tijd - steeds vrijer werken. Tenslotte verraadt Jan Six ([KA1]Ecoffey) hem, zodat Rembrandt nog maar nauwelijks opdrachten krijgt (De familie Six bezit sedert die tijd menig zeventiende-eeuws kunstwerk en vormen een onaangename clan, die vierhonderd jaar later geen haar beter is en nog altijd evenveel moeite heeft om woord te houden). Het scenario van Sylvie Meyer (die in werkelijkheid Matton heet) en regisseur Matton is heel schools en nekt voor een groot deel de film. Anderzijds zijn de beelden van het camerawerk van Pierre Dupouey zeer geslaagd, temeer omdat regisseur Matton van huis uit schilder en beeldhouwer is. Brandauer is grandioos, en Johanna ter Steege laat in haar korte rol zien dat ze een goede actrice is, maar de film heeft meer aan zijn uiterlijk dan aan zijn innerlijk gedaan, waardoor het een kille bedoeling is gebleven. In 1936 draaide Alexander Korda met Charles Laughton ook een biopic en hij kampte met vergelijkbare problemen: Rembrandt was te complex voor een film van minder dan anderhalf uur en de talentvolle Laughton slaagde er niet in een bezielende Rembrandt op het doek te zetten; ook toen werden kosten nog moeite gespaard om Rembrandts spel met licht en donker in een film te vangen. Matton heeft te veel een familie-onderonsje gebouwd, zelfs de enigszins overheersende muziek is van zijn zoon Nicolas. De buitenopnames werden grotendeels in Duitsland gedraaid! De definitieve film moet nog gemaakt worden.

Der Einstein des Sex - Leben und Werk des Dr. M. Hirschfeld

1999 | Biografie

Nederland/Duitsland 1999. Biografie van Rosa von Praunheim. Met o.a. Kai Schuhmann, Friedl von Wangenheim, Tima die Göttliche, Paul Buchwitz en Meret Becker.

Von Praunheim's licht ironische campachtige biografie van Magnus Hirschfeld, homo en jood, die in 1920 het Intstitut für Sexualwissenschaft oprichtte om mensen met hun seksuele problemen te helpen. Met de succesvolle greep naar van de nazi's was Hirschfelds kans verkeken om de beruchte discriminerende paragraaf 175 die dateerde uit 1897, in het Duitse wetboek van strafrecht, afgeschaft te krijgen. De nazi's pakten algauw de homo's op en interneerden hen in de concentratiekampen, waardoor hun kans om het er levend vanaf te brengen vrijwel tot nul was gereduceerd. Hirschfeld wachtte niet af totdat men hem kwam weghalen en nam de wijk naar Amerika. Paragraaf 175 verdween pas definitief uit het wetboek in 1997. De jonge Hirschfeld wordt gespeeld door Schumann en door Von Wangenheim. Von Praunheim wordt door zijn vaste aanhang verweten dat hij de film draaide met subsidies van omroepen, inclusief de Nederlandse VPRO, waardoor zij geloven dat hij niet meer volledig de controle had over zijn werk. Ook vrezen zij dat Von Praunheim concessies gedaan heeft, maar die vrees is ongegrond. De satirische toon wordt wel gedempt door de kitsch, maar dat staat los van de subsidies. Drauschke speelt Hirschfelds minnaar, Tima Die Göttliche is Dorchen, de travestiet die Hirschfelds huishouding doet. Rosa von Praunheim heet in werkelijkheid Holger Mischwitzki en werd in 1942 geboren in Riga. Het scenario is van von Praunheim, Friedl von Wangenheim, Valentin Passoni en Chris Kraus. Het camerawerk is van Elfi Mikesch.

Cross Fate

1999 |

Nederland 1999. Néstor Sanz. Met o.a. Karim Traïdia, Mimi Kok, Kitty Courbois, Hayo Bruins en Erik de Bruyn.

Von Praunheim's licht ironische campachtige biografie van Magnus Hirschfeld, homo en jood, die in 1920 het Intstitut für Sexualwissenschaft oprichtte om mensen met hun seksuele problemen te helpen. Met de succesvolle greep naar van de nazi's was Hirschfelds kans verkeken om de beruchte discriminerende paragraaf 175 die dateerde uit 1897, in het Duitse wetboek van strafrecht, afgeschaft te krijgen. De nazi's pakten algauw de homo's op en interneerden hen in de concentratiekampen, waardoor hun kans om het er levend vanaf te brengen vrijwel tot nul was gereduceerd. Hirschfeld wachtte niet af totdat men hem kwam weghalen en nam de wijk naar Amerika. Paragraaf 175 verdween pas definitief uit het wetboek in 1997. De jonge Hirschfeld wordt gespeeld door Schumann en door Von Wangenheim. Von Praunheim wordt door zijn vaste aanhang verweten dat hij de film draaide met subsidies van omroepen, inclusief de Nederlandse VPRO, waardoor zij geloven dat hij niet meer volledig de controle had over zijn werk. Ook vrezen zij dat Von Praunheim concessies gedaan heeft, maar die vrees is ongegrond. De satirische toon wordt wel gedempt door de kitsch, maar dat staat los van de subsidies. Drauschke speelt Hirschfelds minnaar, Tima Die Göttliche is Dorchen, de travestiet die Hirschfelds huishouding doet. Rosa von Praunheim heet in werkelijkheid Holger Mischwitzki en werd in 1942 geboren in Riga. Het scenario is van von Praunheim, Friedl von Wangenheim, Valentin Passoni en Chris Kraus. Het camerawerk is van Elfi Mikesch.

Vive Elle

1998 | Drama

Nederland 1998. Drama van Miriam Kruishoop. Met o.a. Agathe De la Boulaye, Olivier Galfione, Eve Creac'h, Vera Stiphout en Sara Oudin.

Fransgesproken Nederlandse debuutfilm van Kruishoop met Franse acteurs over obsessieve angst van jonge vrouw om in de steek te worden gelaten. Agathe (De la Boulaye) is jong, mooi maar ongelukkig omdat haar vriendje het heeft uitgemaakt. Nu denkt zij dat niemand meer van haar houdt, ook haar twee beste vriendinnen Eve (Creac`h) en Alexandra (Kallos) niet. De rest is in de camera praten, een plot is er niet, er wordt wat gelachen, maar meestal gehuild, veel gepraat (te veel), naar muziek geluisterd en [KA1]e[KA1]en van de (gelukkiger) vriendinnen in bad vermoord. Jonge, 26-jarige Kruishoop, is 35 jaar te laat geboren. Zij filmt zoals Jean-Luc Godard dat deed eind jaren 1950, begin jaren 1960, zonder dramaturgie, met bewust slecht gekozen kaders. Waarom in het Frans? Omdat het minder lullig klinkt dan in het Nederlands? Voor laag budget in acht dagen in Parijs opgenomen. Dat merk je. Of dit kunst is? Of dit film is?

Savrseni krug

1996 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Bahrein 1996. Drama van Ademir Kenovic. Met o.a. Almir Podgorica, Almedin Leleta en Mustafa Nadarevic.

Regisseur Kenovic schreef met nog twee schrijvers het verhaal van Svrseni krug (perfecte cirkel) in 1992 in Sarajevo tijdens de burgeroorlog. Het realisme straalt van de film af. Het realisme van angst, hoop en wanhoop tijdens bombardementen en onder vuur van sluipschutters, terwijl VN-troepen schrijnend onverschillig ogen. De dichter Hamza (mooie rol van Nadarevic) probeert omgeven door de oorlogswaanzin een veilig heenkomen te zoeken voor twee weeskinderen. Onderweg neemt het drietal een gewonde hond op, waarmee een absurd gezinnetje gecompleteerd wordt. (IdH/VPRO Gids)

Haifa

1996 |

Nederland/Duitsland/Israël/Frankrijk 1996. Rashid Masharawi. Met o.a. Mohammad Bakri, Ahmad Abu Sal'oum, Hiam Abbass, Nawal Zaquot en Fadi El-Ghoul.

Het titelpersonage Haifa (Bakri), die de naam van zijn geboortestad draagt, woont in een vluchtelingenkamp in de Gazastrook. Hoewel hij doorgaat voor de dorpsgek, zijn er dingen die alleen hij weet. Hij is bevriend met de familie van Abu Said (Abu Sal`oum), een ex-politie-agent die veel verwacht van de op hande zijnde politieke ontwikkelingen. Zijn zonen, waarvan er een vastzit in een Isra[KA3]elische gevangenis en de ander een rebellerende cynicus is, vinden de nieuwe politieke toestand een vernedering voor de Palestijnen. Hun moeder daarentegen hoopt dat haar kinderen weldra een normaal leven zullen kunnen opbouwen. Jonge meisjes, als Sabah (Zaquot), dromen van een mooie toekomst. De tweede film - na zijn bekroonde HATTA ISHAR AKHAR - van Masharawi (die zelf in een vluchtelingenkamp in de Gazastrook werd geboren en uiteraard het scenario schreef) geeft een haarscherp beeld van het leven in de Gazastrook na de ondertekening van het vredesaccoord in 1993 in Washington tussen de PLO van Yasser Arafat en de Israëli's. Mooie, vaak ontroerende in elkaar geweven verhalen over de Palestijnse tijdgeest van de jaren 1990. Fotografie van Edwin Verstegen. Meervoudig bekroond op de festivals van o.a. Carthago, Sorrent, Jerusalem, Valencia en Caïro.

Brief Gardens

1994 |

1994. Nora Hoppe. Met o.a. Misha Gendelmann Zaika, Viktor Sergeievitch Gogolev, Olga Dmitrievna Straumit en Anna Grigorievna Lisianskaya.

Het titelpersonage Haifa (Bakri), die de naam van zijn geboortestad draagt, woont in een vluchtelingenkamp in de Gazastrook. Hoewel hij doorgaat voor de dorpsgek, zijn er dingen die alleen hij weet. Hij is bevriend met de familie van Abu Said (Abu Sal`oum), een ex-politie-agent die veel verwacht van de op hande zijnde politieke ontwikkelingen. Zijn zonen, waarvan er een vastzit in een Isra[KA3]elische gevangenis en de ander een rebellerende cynicus is, vinden de nieuwe politieke toestand een vernedering voor de Palestijnen. Hun moeder daarentegen hoopt dat haar kinderen weldra een normaal leven zullen kunnen opbouwen. Jonge meisjes, als Sabah (Zaquot), dromen van een mooie toekomst. De tweede film - na zijn bekroonde HATTA ISHAR AKHAR - van Masharawi (die zelf in een vluchtelingenkamp in de Gazastrook werd geboren en uiteraard het scenario schreef) geeft een haarscherp beeld van het leven in de Gazastrook na de ondertekening van het vredesaccoord in 1993 in Washington tussen de PLO van Yasser Arafat en de Israëli's. Mooie, vaak ontroerende in elkaar geweven verhalen over de Palestijnse tijdgeest van de jaren 1990. Fotografie van Edwin Verstegen. Meervoudig bekroond op de festivals van o.a. Carthago, Sorrent, Jerusalem, Valencia en Caïro.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Peter van Vogelpoel op televisie komt.

Reageer