Margot Bridger

Producer

Margot Bridger is producer.
Er zijn 5 films gevonden.

The Groomsmen

2006 | Drama, Komedie

Verenigde Staten 2006. Drama van Edward Burns. Met o.a. Edward Burns, Brittany Murphy, John Leguizamo, Matthew Lillard en Heather Burns.

Paulie (Burns) staat op het punt te trouwen met de zwangere Sue (Murphy), maar is doodzenuwachtig, vooral over het aanstaande vaderschap. Hij zoekt steun bij zijn oude vriendenclub, maar iedereen blijkt te worstelen met eigen problemen. Zijn broer heeft een slecht huwelijk, een vriend woont nog bij z'n vader en droomt ervan de rockband uit hun schooltijd weer op te richten, een ander verdween een paar jaar uit beeld omdat hij niet uit de kast durfde te komen. Door het zwakke script blijven de personages wel erg eendimensionaal, ondanks bij vlagen sterk acteerwerk is The Groomsmen een nogal vlakke film.

Ash Wednesday

2002 | Thriller, Misdaad, Drama

Verenigde Staten 2002. Thriller van Edward Burns. Met o.a. Edward Burns, Oliver Platt, Rosario Dawson, Elijah Wood en Jimmy Cummings.

Aan het begin van z'n carrière wilde regisseur/acteur Edward Burns (The Brothers McMullen) iets te graag een independent Woody Allen zijn, maar She's the One (1996) had al een meer eigen klankkleur. In zijn zesde regie Ash Wednesday dient het gebruikelijke Iers-Amerikaanse milieu als doek waarop in stemmige tinten een tragische misdaadgeschiedenis is geschilderd. Het verhaal over de broers Francis (Burns) en Sean (Wood), die zich geconfronteerd zien met een rancuneuze capo (Platt), is zo'n beetje de antithese tot Burns' romantische komedies. Met één overeenkomst: karakterschets gaat boven slaafse plotmechanismen. Ook na de aftiteling blijft Ash Wednesday somber nasmeulen.

Sidewalks of New York

2001 | Komedie, Romantiek

Verenigde Staten 2001. Komedie van Edward Burns. Met o.a. Brittany Murphy, Dennis Farina, David Krumholtz, Stanley Tucci en Heather Graham.

Na zijn door de filmstudio gewijzigde en vervolgens geflopte No Looking Back zocht cineast-acteur Burns zijn heil in de digitale opnametechniek. Met digitale camera's kon hij Sidewalks of New York goedkoop en onafhankelijk draaien. Burns documentaire-stijl past prima bij het verhaal waarin zeven gewone stedelingen met (soms indirecte) onderlinge connecties gevolgd worden in relationele beslommeringen. De Twin Towers moesten van het filmaffiche af na 9-11. De film zelf werd in het aangeslagen New York als een verademing ervaren. De stad oogt aangenaam, de gesprekken gaan ongevaarlijk over seks en vriendschap, de humor doet denken aan Woody Allen zonder pretenties.

Meschugge

1998 | Komedie, Oorlogsfilm

Oostenrijk/Duitsland/Zwitserland 1998. Komedie van Dani Levy. Met o.a. Maria Schrader, Dani Levy, David Strathairn, Nicole Heesters en Jeffrey Wright.

Door een neonazistische aanslag brandt de chocoladefabriek van Eliah Goldberg (Amman) in Duitsland af. Het nieuws haalt de voorpagina van een Newyorkse krant en zijn kleindochter Lena Katz (Schrader) die als decorontwerpster in The Big Apple werkt, neemt daarop het vliegtuig naar Duitsland. Het bericht wordt ook gelezen door de orthodox-joodse mevrouw Ruth Fish (Cohen), een holocaust-survivor, die op de foto van Goldberg haar doodgewaande vader herkent. Ze wendt zich via haar zoon David (Levy) tot een advocaat, Charles Kaminski (Stahairn), om de zaak uit te zoeken. Lena keert ondertussen met haar moeder Ruth Katz (Heesters) terug naar New York. Ruth Katz logeert in een hotel. Op een avond wil Lena haar moeder afhalen en vindt voor de deur van haar moeders kamer een zwaar gewonde vrouw, die zij ijlings naar het ziekenhuis laat brengen. Het is Ruth Fish, die aan haar verwondingen bezwijkt. Lena leert in het ziekenhuis David Fish kennen. Het stel is gefascineerd van elkaar. Omdat de politie de zaak afdoet als een ongeluk, gaan David en Lena zelf op onderzoek uit. Zonder dat ze het van elkaar weten hebben ze tegenstrijdige belangen en in het verloop van de film zoekt David naar bewijzen, terwijl Lena juist belastende stukken probeert te laten verdwijnen. De sporen leiden naar het jaar 1941 en het concentratiekamp Treblinka. Wie niet met volle aandacht de film volgt, raakt in dit ingewikkelde verhaal over gestolen identiteiten snel het spoor bijster. De film is tweetalig en de ingedubde stukken zijn niet helemaal synchroon, wat verwarrend werkt. Hierdoor wordt het behoorlijke spel algauw over het hoofd gezien en de oorspronkelijke titel die 'niet goed snik' betekent, brengt de kijkers op een dwaalspoor, evenals de Amerikaanse titel THE GIRAFFE. Deze titel en de alternatieve Duitse titel DIE GIRAFFE verwijzen naar de bijnaam van iemand uit het concentratiekamp Treblinka en dat moet je maar net weten. Het complexe scenario is van regisseur Levy en Maria Schrader die tien jaar aan dit project werkten. Een suspensefilm in de traditie van MARATHON MAN uit 1976 van John Schlesinger en K uit 1997 van Alexandre Arcady. Het camerawerk van Carl F. Koschnick is zeer geslaagd en de muziek van Niki Reiser past goed bij het onderwerp. Widescreen, Dolby Digital.

The Delta

1996 | Drama

Verenigde Staten 1996. Drama van Ira Sachs. Met o.a. Thang Chan en Shayne Gray.

Door een neonazistische aanslag brandt de chocoladefabriek van Eliah Goldberg (Amman) in Duitsland af. Het nieuws haalt de voorpagina van een Newyorkse krant en zijn kleindochter Lena Katz (Schrader) die als decorontwerpster in The Big Apple werkt, neemt daarop het vliegtuig naar Duitsland. Het bericht wordt ook gelezen door de orthodox-joodse mevrouw Ruth Fish (Cohen), een holocaust-survivor, die op de foto van Goldberg haar doodgewaande vader herkent. Ze wendt zich via haar zoon David (Levy) tot een advocaat, Charles Kaminski (Stahairn), om de zaak uit te zoeken. Lena keert ondertussen met haar moeder Ruth Katz (Heesters) terug naar New York. Ruth Katz logeert in een hotel. Op een avond wil Lena haar moeder afhalen en vindt voor de deur van haar moeders kamer een zwaar gewonde vrouw, die zij ijlings naar het ziekenhuis laat brengen. Het is Ruth Fish, die aan haar verwondingen bezwijkt. Lena leert in het ziekenhuis David Fish kennen. Het stel is gefascineerd van elkaar. Omdat de politie de zaak afdoet als een ongeluk, gaan David en Lena zelf op onderzoek uit. Zonder dat ze het van elkaar weten hebben ze tegenstrijdige belangen en in het verloop van de film zoekt David naar bewijzen, terwijl Lena juist belastende stukken probeert te laten verdwijnen. De sporen leiden naar het jaar 1941 en het concentratiekamp Treblinka. Wie niet met volle aandacht de film volgt, raakt in dit ingewikkelde verhaal over gestolen identiteiten snel het spoor bijster. De film is tweetalig en de ingedubde stukken zijn niet helemaal synchroon, wat verwarrend werkt. Hierdoor wordt het behoorlijke spel algauw over het hoofd gezien en de oorspronkelijke titel die 'niet goed snik' betekent, brengt de kijkers op een dwaalspoor, evenals de Amerikaanse titel THE GIRAFFE. Deze titel en de alternatieve Duitse titel DIE GIRAFFE verwijzen naar de bijnaam van iemand uit het concentratiekamp Treblinka en dat moet je maar net weten. Het complexe scenario is van regisseur Levy en Maria Schrader die tien jaar aan dit project werkten. Een suspensefilm in de traditie van MARATHON MAN uit 1976 van John Schlesinger en K uit 1997 van Alexandre Arcady. Het camerawerk van Carl F. Koschnick is zeer geslaagd en de muziek van Niki Reiser past goed bij het onderwerp. Widescreen, Dolby Digital.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Margot Bridger op televisie komt.

Reageer