Laurent Pétin

Producer

Laurent Pétin is producer.
Er zijn 14 films gevonden.

La vie d'une autre

2012 | Komedie, Drama, Mysterie

Frankrijk/Luxemburg/België 2012. Komedie van Sylvie Testud. Met o.a. Juliette Binoche, Mathieu Kassovitz, Aure Atika, Danièle Lebrun en Vernon Dobtcheff.

Romantische komedie van Sylvie Testud over veertigjarige vrouw die de laatste tien jaar kwijt is en ontdekt dat de relatie met haar grote liefde ten einde loopt.

Fuk sau

2009 | Actiefilm, Thriller

Hongkong SAR van China/Frankrijk 2009. Actiefilm van Johnnie To. Met o.a. Johnny Hallyday, Sylvie Testud, Lam Ka Tung en Anthony Wong Chau-Sang.

De eerste Engelstalige film van de koning van de Hong Kong-actiefilm, Johnnie To. De 'Franse Elvis Presley' Johnny Hallyday speelt een Parijse restauranteigenaar die na een moordaanslag op zijn familie naar voormalige Britse kroonkolonie en gokparadijs Macau trekt om wraak te nemen op de Triade die hij daarvoor verantwoordelijk acht. De plot doet er zoals altijd bij To eigenlijk niet toe: het is slechts een opzet voor een aaneenschakeling van stijlvolle schietpartijen en bruut geweld. En zoals altijd is dat weer bijzonder vermakelijk.

A Crime

2006 | Thriller, Misdaad

Verenigde Staten/Frankrijk 2006. Thriller van Manuel Pradal. Met o.a. Harvey Keitel, Emmanuelle Béart, Norman Reedus, Joe Grifasi en Kim Director.

De labiele Alice (Béart) is stiekem verliefd op buurman Vincent (Reedus). Maar Vincent is niet beschikbaar, omdat hij zijn tijd besteedt aan het zoeken naar de moordenaar van zijn vrouw. Ongeduldige Alice kan niet wachten dus verzint ze een list, die de ziedende Vincent leidt naar een louche taxichauffeur (Keitel). Scenarist en regisseur Pradal ging voor het ouderwetse film noir-gevoel en slaagde met vlag en wimpel. Tel daarbij de ongrijpbaar verknipte personages, de onbestemde New Yorkse straten en het machtig sterke acteerwerk en je hebt een bovenbeste film.

Taxi 3

2003 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 2003. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Samy Naceri, Frédéric Diefenthal, Bernard Farcy, Marion Cotillard en Bai Ling.

Krawczyk wisselt hip gestileerde stunts en kluchtige humor af in een film die de formule van de voorgangers precies volgt. Opnieuw is het de Noord-Afrikaanse Daniel die met zijn opgevoerde taxi TGV's inhaalt, snelheidsmeters op hol laat slaan en rijdend op twee wielen verkeersopstoppingen kan doorkruisen. Waarbij de superheld van Marseille nog genoeg tijd overhoudt om een blanke (!) politieman uit de penarie te helpen. Daarnaast is er een mooie James Bond-persiflage en een ski-achtervolging. De film is, kortom, een chaos. Niet erg, want het is een chaos die door Krawczyk met vaart wordt gepresenteerd. Luc Besson produceerde.

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Turkije 2003. Komedie van François Dupeyron. Met o.a. Omar Sharif, Pierre Boulanger, Gilbert Melki, Lola Naymark en Anne Suarez.

Zo 'ziek' was grootheid Omar Sharif (Lawrence of Arabia) van zijn goedbetaalde bijrolletje in 'slechte film' 13th Warrior (1999), dat hij stopte met acteren totdat een schitterende film zich zou aandienen. Dat werd Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran. En Sharif speelt gelijk een van zijn beste rollen ooit, als de oude islamitische kruidenier Ibrahim. Meneer Ibrahim raakt bevriend met de jonge jood Momo (Boulanger), die genegeerd wordt door zijn verdrietige vader (Melki). Momo kan de vervang-vader wel gebruiken, die fijne dingen zegt als 'Traagheid, dat is het geheim van het geluk'. En Ibrahim komt weer eens achter zijn toonbank vandaan.

Les sentiments

2003 | Romantisch drama

Frankrijk 2003. Romantisch drama van Noémie Lvovsky. Met o.a. Nathalie Baye, Jean-Pierre Bacri en Isabelle Carré.

Arts Jacques (Bacri) en zijn vrouw Carole (Baye) krijgen nieuwe buren: François (Poupaud) gaat de dokterspraktijk overnemen. Terwijl Carole bevriend raakt met Edith (Carré), ontwikkelt ook Jacques gevoelens voor zijn nieuwe buurvrouw. Regisseuse Lvovsky, als actrice te zien in films als haar eigen Camille redouble, snijdt weliswaar ernstige thema's aan (kan iemand van twee mensen tegelijk houden?), maar kiest voor een vrij lichte toon. Prima kwartet hoofdrolspelers in een drama dat werd genomineerd voor vier Césars, waaronder voor beste film.

Les femmes... ou les enfants d'abord

2002 | Komedie

Frankrijk/Spanje 2002. Komedie van Manuel Poirier. Met o.a. Sergi López, Marilyne Canto, Sylvie Testud en Sacha Bourdo.

Getrouwde vader van drie zoontjes ontmoet zijn ex. Zij vertelt hem dat hij ook nog een dochterje heeft, in een zoet Frans familiedrama met een sterke hoofdol van Sergi Lopèz.

Adolphe

2002 | Drama, Historische film

Frankrijk 2002. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Isabelle Adjani, Stanislas Merhar, Jean Yanne, Romain Duris en Jean-Louis Richard.

Drama van Jacquot waarin een vrouw (Adjani) verliefd wordt op een jongere man. Zij besluit zelfs haar kinderen voor hem te verlaten.

Les blessures assassines

2001 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2001. Misdaad van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Sylvie Testud, Julie-Marie Parmentier, Isabelle Renauld, Dominique Labourier en Jean-Gabriel Nordmann.

In 1932 werd Frankrijk opgeschrikt door een beestachtige dubbele moord, die naderhand heel wat inkt uit de pennen (o.a. Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir) heeft laten vloeien en inclusief deze rolprent al drie keer verfilmd is - LES ABYSSES (1963) van Nico Papatakis en SISTER MY SISTER (1994) van Nancy Meckler; officieus als LA CER[KA1]EMONIE (1995) van Claude Chabrol en verder tot het toneelstuk [KL]Les bonnes[KLE] bewerkt door Jean Genet, die de rollen omdraaide. De 28-jarige Christine (Testud) en haar 22-jarige zus L[KA1]ea Papin (Parmentier) hebben hun werkgeefster Madame Lancelin (Labourier) en haar dochter Genevi[KA2]eve (Donnio) vermoord. Monsieur Lancelin (Nordmann), een succesvolle advocaat, heeft ervoor gezorgd dat men korte metten maakte met het tweetal en in 1933 werden de zusters Papin na een proces van [KA1]e[KA1]en dag veroordeeld tot de guillotine. De zusters Papin hadden geluk, want de doodstraf voor vrouwen werd automatisch omgezet tot levenslang. Christine stierf na vier jaar in een inrichting. L[KA1]ea overleefde, maar toen ze 88 was en deze film uitkwam, begreep zij na een beroerte niet meer wat er in de buitenwereld gaande was. De meisjes hadden een verschrikkelijke jeugd gehad en werden door hun hardvochtige, wraakzuchtige moeder Cl[KA1]emence (Renauld) uit werken gestuurd om geld te verdienen. Hun zuster Emilia (Guille), ontsnapte de dans en ging het klooster in. Christine had dit ook gewild, maar mocht het niet. Na een reeks van onplezierige werkhuizen, waar zij werden uitgebuit en misbruikt door de heren des huizes, kwam het duo terecht bij de familie Lancelin. Madame was niet ongeschikt tegen hen en bedoelde het goed, en gaf hen de genegenheid die zij in hun jeugd hadden gemist. Als zij echter in een boze bui was, ging zij met een witte handschoen over de meubels, en trok een bedrag af van hun loon als ze bijvoorbeeld een bord hadden gebroken. Het verhaal ging indertijd dat Christine en Léa een incestueuze relatie hadden en dat Madame Lancelin hen daarbij betrapt had. Om ontdekking en schandaal te voorkomen moesten moeder en dochter Lancelin tot zwijgen gebracht worden. Primitief gedacht, maar wel gedaan. Nadat de zusjes hun taak hadden voltooid, wachtten ze op de gendarmerie om hen weg te halen. De verfilming van Denis, die dertien jaar lang niet meer achter de camera had gestaan, is sober en afstandelijk. Hij zet de kijker geen moment op het verkeerde been, manipuleert geen feiten en zoekt geen sensatie. De hoofdrollen Testud en Parmentier zijn bijzonder goed en je voelt als het ware hun lijden. Je moet wel geïnteresseerd zijn in het geval en van een psychologisch drama houden. Het scenario is van regisseur Denis en Michèle Halberstadt naar de roman L'affaire Papin van Paulette Houdyer. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre. De film heeft geen muziekscore en dat strekt de makers tot eer. De vormgeving is mooi en de film die naar Amerika gebracht werd haalde daar nog eens 225.390 dollar op. In Frankrijk kwamen er bijna driehonderdduizend bezoekers - het lijkt veel, maar is weinig voor dit land.

La chambre des officiers

2001 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2001. Oorlogsfilm van François Dupeyron. Met o.a. Éric Caravaca, Sabine Azéma, André Dussollier, Géraldine Pailhas en Denis Podalydès.

Parijs, augustus 1914. In de officiersvleugel van het militaire Val-de-Grâce-hospitaal zijn spiegels taboe, een sinistere voorzorgsmaatregel. Onder de eerste oorlogsverminkten is Adrien (Caravaca), wiens gezicht gedeeltelijk door shrapnel is weggereten. Vier kruipjaren van pijn, moeizame gelaatsreconstructie en suïcidale gedachten volgen. Voortreffelijk herschept acteursregisseur bij uitstek Dupeyron de stille hel uit Marc Dugains humanistische roman. Azéma sprankelt als Adriens verpleegster, voor zijn vertolking van de ogenschijnlijk laconieke gezichtschirurg ontving Dussollier een César. Ook Tetsuo Nagata kreeg een beeldje voor zijn bijna serene CinemaScope-fotografie in oker en sepia, die de ravages van la Grande Guerre akelig dichtbij brengt.

Inch'Allah dimanche

2001 | Drama

Frankrijk/Algerije/Marokko 2001. Drama van Yamina Benguigui. Met o.a. Fejria Deliba, Zinedine Soualem, Marie-France Pisier, Mathilde Seigner en Rabia Mokedem.

Ahmed werkt sedert 1964 in Noord-Frankrijk in een fabriek. Hij is getrouwd met met Zouina (Deliba) en af en toe bezoekt hij haar in Algerije. Het stel heeft drie kinderen, maar Zouina kent haar echtgenoot nauwelijks. Tien jaar later mogen Noord- Afrikaanse arbeiders hun familie laten overkomen. Zouina arriveert met haar kinderen en haar bazige schoonmoeder A[KA3]icha (Mokedem), die een giftige tong heeft. De buren aan de ene kant van het bescheiden bakstenen huurhuis, kijken met argwaan naar hen, maar de gescheiden, zelfstandige Briat (Seigner) aan de andere kant is nimmer te beroerd om te helpen. Behalve haar schoonmoeder, bepaalt vooral Ahmed hoeveel bewegingsvrijheid Zouina heeft. Bij de minste of geringste aanleiding slaat hij haar. Zouina ziet dat Franse vrouwen niet zo onder de plak zitten als hun islamitische collega`s. Haar pad wordt gekruist door Madame Manant (Pisier), de weduwe van een officier die het leven liet in de Algerijnse oorlog. Tezamen met anderen haar eveneens welwillend gestemd zijn, besluit Zouina `s zondags (zie de titel) er tussenuit te knijpen. Het scenario van regisseuse Benguigui is gedeeltelijk autobiografisch. De hoofdrollen worden zeer geloofwaardig ingevuld en de kijker krijgt een helder beeld van het onvrije leven van de vrouw uit de Maghreblanden in het koele, ongastvrije Europa. De heimwee die ze hebben naar hun zonnige geboorteland, voel je als het ware. De film werd meervoudig bekroond en kijkers die zich in dit onderwerp willen verdiepen, worden op hun wenken bediend. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Taxi 2

1999 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Sami Nacéri, Frédéric Diefenthal, Emma Wiklund, Bernard Farcy en Marion Cotillard.

In de categorie films met snelle voertuigen vertoont de Taxi-reeks, geschreven door cine-maïtre Luc Besson, een welkom gebrek aan zelfernst. De film start met Daniel (Naceri) die met een bevallende vrouw in zijn taxi een wedstrijdracewagen inhaalt om het ziekenhuis te bereiken. Daniels racetalenten krijgen een functie in het werk van zijn politie-vriend Emilien (Diefenthal), die ontvoering en meer narigheid van Japanse yakuza-ninja's moet oplossen. Effectief spel over de hele linie, in dit mengsel van The French Connection, Louis de Funès en James Bond.

Rosetta

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Luc Dardenne en Jean-Pierre Dardenne. Met o.a. Émilie Dequenne, Fabrizio Rongione, Anne Yernaux, Olivier Gourmet en Bernard Marbaix.

Op het filmfestival van Cannes werden de Waalse gebroeders Dardenne onderscheiden met de Gouden Palm en werd de jonge Dequenne bekroond als beste actrice, voor deze rauwe kijk op het armzalige leven van de jonge Rosetta. Ze woont samen met haar alcoholische moeder in een trailerpark in het grauwe gebied rond de industriestad Seraing, waar de Dardennes zelf al hun hele leven wonen. Rosetta, vijftien jaar oud en weerbarstig, wil maar een ding: werk vinden. Werk biedt tenminste de kans respect te krijgen en deel te nemen aan de samenleving. De gebroeders Dardenne blijven met een schokkerige camera dicht op de huid van het meisje dat zich, om te overleven, krampachtig vasthoudt aan dagelijks terugkerende rituelen. In een klassieke verhaalstructuur met een begin en een eind, zijn ze allerminst geïnteresseerd: Rosetta is na anderhalf uur geen steek verder dan aan het begin. Opwekkend is de film niet, maar de makers, wier eerdere La promesse ook al hoge ogen gooide, voeren de kijker op onnavolgbare wijze mee in een wereld die zo benauwend levensecht is dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat die tot in details in een scenario is vastgelegd.

Taxi

1998 | Actiefilm, Komedie, Misdaad

Frankrijk 1998. Actiefilm van Gérard Pirès. Met o.a. Samy Naceri, Frédéric Diefenthal, Marion Cotillard, Emma Wiklund en Manuela Gourary.

Het optimaal misbruiken van meer dan honderd auto's moet verhullen dat Taxi door Luc Besson (Le grand bleu) geschreven is om de tijd te doden tussen een paar grote regieklussen. Van karakterontwikkeling is geen sprake, maar Besson is ambachtsman genoeg om met één hersenhelft vlot amusement te kunnen bedenken. Vanwege 'need for speed' ruilt pizzabezorger Daniel (Naceri) zijn brommer voor een taxi, wordt door rechercheur Emilien (Diefenthal) betrapt op te hard rijden en vervolgens ingezet om de supersnelle 'Mercedes bende' bij te houden. Taxi bezit het voordeel van frisheid, maar Taxi 2 en 3 vermoeiden en van de Amerikaanse remake uit 2004 wordt gezegd dat de stupiditeitsmeter alsmaar doortikt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Laurent Pétin op televisie komt.

Reageer