Manfred Mosblech

Regisseur, Scenarist

Manfred Mosblech is regisseur en scenarist.
Er zijn 15 films gevonden.

Polizeiruf 110: Falscher Jasmin

1990 | Misdaad, Thriller

DDDE/Duitsland 1990. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Günter Naumann, Andreas Schmidt-Schaller, Anne Kasprik, Jürgen Zartmann en Angelika Perdelwitz.

Hauptmann Beck (Naumann) en Oberleutnant Grawe (Schmidt- Schaller) proberen te achterhalen wie verpleegster Annemarie Liedekow (Kasprik), de ongetrouwde moeder van een kind, gewurgd heeft. Als ze eenmaal weten wie de vader van haar kind is, gaan ze hem aan de tand voelen. Het is Jan Heder (Zartmann) die getrouwd is met Ingrid (Perdelwitz) en al twee kinderen heeft, maar regisseur Mosblech, die het scenario schreef, houdt de kijker zo lang als hij kan in het ongewisse. Moord en echtbreuken mocht ook al niet in de DDR - daarop moest de aandacht van de burgers gevestigd worden. Het camerawerk is van Wolfram Beyer. Aflevering 137.

Polizeiruf 110: Der Mann im Baum

1988 | Misdaad, Thriller

DDDE/Duitsland 1988. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Andreas Schmidt-Schaller, Lutz Riemann, Anne Kasprik, Renate Geißler en Günter Schubert.

Een Oostduits dorp is in de ban van een gemaskerde verkrachter. Zijn eerste slachtoffer is Ingrid Willert (Von Zglinicki), een vroedvrouw en de volgende is een jonge blom, die met tegenspartelen en geroep om hulp het ergste kon voorkomen. De slachtoffers geven hetzelfde vage signalement: de man is zwaar, heeft een bepaald luchtje en maakt zich uit de voeten op een brommer. De plaatselijke politie zit met de handen in het haar en roept hippe Leutnant Grawe (Schmidt-Schaller) te hulp. Hij komt opdagen met saaie dienstklopper Oberleutnant Zimmermann (Riemann) en charmante Unterleuntnant G[KA3]ortz (Kasprik). Voor G[KA3]ortz is het haar eerste zaak en omdat zij een vrouw is, is ze extra fanatiek. Terwijl de politie snuffelt en zoekt (en op den duur vindt), hoort Margit Silawske (Gei[KL29]ler) aan de kassa van de plaatselijke supermarkt (model 1950, zonder al te veel keuze, wel veel drank, en wat je ziet is niet de werkelijkheid - die is erger) de enge verhalen over de verkrachter. De vlammen slaan haar uit, want er gaat haar een licht op. Het duurt nog wel even voordat Grawe haar man Karl (Schubert) hoort. Ook verkrachten was niet toegestaan in de voormalige DDR. Bloedeloze aflevering, nummer 117, uit de serie. Kasprik zagen we later (enige jaren na de Duitse eenwording) in betere tv-films. Het camerawerk is van Günter Heimann. Regisseur Mosblech, die met nummer negen in de reeks gekomen was, hebben we in het Westen toch niet meer teruggezien.

Polizeiruf 110: Schnelles Geld

1983 | Misdaad

DDDE 1983. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Manfred Heine, Giso Weißbach, Lutz Riemann, Gerd Staiger en Michael Narloch.

Het thema van deze episode: de misdaad loont niet. Vertegenwoordiger Horst Frischmuth (Narloch) is een snelle jongen die rad van de tongriem is gesneden. Hem gaat niets te vlug en hij wil hogerop. In het communisten-paradijs op aarde beschikt reiziger Horst over een ware kapitalistische ondernemingsgeest. Hij wil in grote stijl op het land als een jonker gaan leven en heeft daarvoor een herenboerderij op het oog. Alleen ontbreken er nog enkele pecuni[KA3]en. Een roofoverval zonder risico moet hem aan het snelle geld helpen. Hij kletst zijn vriend Peter Lommer (Schubert) met het grootste gemak om. Uiteraard loopt de overval falikant fout. De Vopo doet een onderzoek en Peters vrouw Astrid (Kommerell) voelt zich bezwaard. De Oostduitse kijker vond deze geschiedenis indertijd tamelijk vergezocht en schakelde zijn tv- toestel maar matig in. Eerste optreden van een nieuw team van de politie rond de trouwe vazal Obertleutnant Zimmermann (Riemann): Hauptmann Rischer (Heine), Leutnant Rommbach (Wei[KL29]bach) en Oberleutnant Alt (Staiger). Het verrassingsloze scenario is van regisseur Mosblech naar een idee van Gerhard Scherfling. Aflevering 87.

Polizeiruf 110: Es ist nicht immer Sonnenschein

1983 | Misdaad

DDDE 1983. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Jürgen Frohriep, Peter Borgelt, Lutz Riemann, Sigrid Göhler en Wilfried Pucher.

Aflevering 84 gaat over de `chicken run` op Oostduitse brommers. Tjonge, jonge. Met deze `snelheidsmonsters` gebeuren tijdens de illegale straatraces vervelende ongelukken. Het huzarenstukje hier betreft slechts het gescheur van en drietal langharige jongeren in een bos, waarbij een bejaarde wandelaar zich zo opwindt dat hij een fatale hartaanval krijgt. De hoogste tijd voor Hauptmann Fuchs (Borgelt), Leutnant H[KA3]ubner (Frohriep), zijn macho, quasi sportieve dienstklopper, Obertleutnant Zimmerman (Riemann) en de drakerige Leutnant Arndt (Göhler), die maar geen promotie maakt, om de zaak eens nader te onderzoeken, want belangrijkere vergrijpen werden er op dat moment niet gepleegd. Is er misdaad in het spel en steekt er soms meer achter het gerace met de opgevoerde rijwielen met hulpmotor dan men in de eerste plaats zou vermoeden? Ja, hoor, want in het subplot maken we kennis met een alleenstaande moeder en een 'onhandelbare' zoon die liever lui dan moe is. Het scenario is als vanouds van de aan de Kultuurkammer gehoorzame regisseur Mosblech die over problemen met de moderne jeugd moest schrijven.

Polizeiruf 110: Der Unfall

1982 | Misdaad, Thriller

DDDE/Duitsland 1982. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Peter Borgelt, Hildegard Alex, Gunter Schoß, Barbara Dittus en Dietmar Richter-Reinick.

Ook in de DDR was doorrijden na een ongeluk een ernstig verkeersmisdrijf. Een doorn in het oog van vadertje Honecker, die vond dat de kijkers maar eens een lesje moesten leren. G[KA3]unter Perlbach (Scho[KL29]) rijdt met zijn blauwe Wartburg een kind aan (veel erger dan een volwassene!), raakt in paniek en vlucht. Hauptmann Fuchs (Borgelt), die op dit moment kennelijk geen zwaardere misdrijven hoeft te bestrijden, gaat de zaak onderzoeken, die aanvankelijk onoplosbaar lijkt. Ook de Vopo heeft het niet druk, want in de hele DDR controleren ze binnen een paar uur alle blauwe Wartburgs. Dat konden ze gemakkelijk doen, want zoveel auto`s reden er niet rond. Ondertussen weet de kijker dat het beentje van het slachtoffertje geamputeerd is en dat de dader een slecht huwelijk heeft. Perlbach houdt wel van zijn dochtertje dat net zo oud is als het jongetje in het ziekenhuis. Zijn vrouw Brigitte (Alex) is naar haar ouders op een waddeneilandje in de Oostzee gegaan, waar Günther ook heen gaat. Dit maakte het aanvankelijk voor Hauptmann Fuchs zo moeilijk om hem te vatten, want de auto was heel snel gevonden. Iedereen weet dat in het scenario van regisseur Mosblech en Eberhard Görner een paar draaien en wendingen zitten, waardoor Hauptmann Fuchs de dader in de kraag kan vatten. Brigitte Perlbach was uiteraard niet erg trots op haar man en zij stort haar hart uit bij Hauptmann Fuchs en is vol zelfverwijt. Ondertussen blijkt de dader slechter dan we denken - dat komt mooi uit, want we mogen geen meelij met hem krijgen. Desondanks een aardige milieuschildering van het vrije vissersleven in het subplot. Het thema sprak de mensen erg aan, want er werd intensief gekeken. Alex is een kolossaal wijf met zwart haar en blauwe ogen. De spelprestaties zijn redelijk. Aflevering 80.

Polizeiruf 110: Der Teufel hat den Schnaps gemacht

1981 | Misdaad

DDDE 1981. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Peter Borgelt, Jürgen Zartmann, Anne-Kathrein Bürger, Ulrich Thein en Hildegard Alex.

Regisseur Mosblech kreeg opdracht om een scenario te schrijven dat het drankmisbruik aan de kaak stelt en hij moest aantonen dat het tot foute zaken kan leiden, waardoor oom agent van de Vopo gedwongen is om in te grijpen en de rechter streng moet straffen. Over de strafmaat wordt nooit uitgeweid, want iedere rechtgeaarde DDR-burger wist dat dit niet mals was. Enige compassie was er wel: de oorzaken van overmatig drinken werden veroorzaakt door persoonlijk leed en niet omdat de maatschappij zo troosteloos was. Een garagehouder verwerkt het verdriet van de dood van zijn kind met een overdosis aan alcohol. Dit leidt in eerste instantie tot een crisis binnen zijn huwelijk en tenslotte veroorzaakt hij de dood van een jonge vrouw. Hauptmann Fuchs (Borgelt) rekent hem in en hij krijgt zijn verdiende loon. De gebruikelijke koele, deprimerende beelden van verkeersarme straten en van sfeerloze huizen met achterstallig onderhoud. Verder het gepruttel van slecht in de versnelling schietende Wartburgs en Trabants - je kunt de penetrante tweetact uit de uitlaten als het ware ruiken. De afloop hoef je ook bij deze aflevering niet echt af te wachten. Aflevering 69.

Polizeiruf 110: Die Entdeckung

1980 | Misdaad

DDDE 1980. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Sigrid Göhler, Jürgen Heinrich, Ezard Haußmann, Heinz Behrens en Fred Dalmare.

Leutnant Vera Arndt (G[KA3]ohler) staat er alleen voor om de oplossing te vinden hoe het mogelijk was dat na bijna twintig jaar het gemummificeerde lichaam van de conservator van een museum over middeleeuwse kunst gevonden kon worden in het afgelegen kasteel, waar het museum gevestigd is. Was het een ongeluk of werd hij vermoord? Hoe wijs je na twintig jaar de dader aan, terwijl aangenomen werd dat het slachtoffer uitgeweken was naar het Westen, een onvaderlandse daad. Vera blijkt te beschikken over sociale en psychologische vaardigheden, die haar behulpzaam zijn om zo`n oude zaak te ontrafelen. Het tendentieuze, gezagsgetrouwe scenario is van C.U. Wiesner, en behalve G[KA3]ohler een weinig aantrekkelijke rolverdeling, maar dat is opzettelijk; de volkspolitie moet schitteren. De sfeer in het kasteel heeft iets weg van een Engelse `spookhuis` film (ver afgelegen van de buitenwereld, de telefoon valt uit, verborgen deuren, dito trappen en dubbele wanden), maar in tegenstelling tot dit gevestigde genre zijn hier de personages redelijk belachelijk met hun hippe gedrag van de jaren 1970. Speelt (wederom) in de winter. Aflevering 66.

Polizeiruf 110: Die letzte Fahrt

1979 | Misdaad

DDDE 1979. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Jürgen Frohriep, Werner Tietze, Jürgen Heinrich, Horst Weinheimer en Günter Schoß.

De titel slaat op de laatste reis (op aarde) van bootsman Hubert G[KA3]opfert (Scho[KL29]). Binnenschipper Uwe Wiechert (Heinrich), had vlak voor de kerst een kolencharter van de staat aangenomen. De grote bulkcarrier is echter niet op tijd ter plekke gearriveerd. Op een besneeuwde landweg niet ver van de bevroren rivier gebeurt een banale aanrijding, doch ernstig genoeg om onze Oberleutnant H[KA3]ubner (Frohriep) en zijn ondergeschikte collega Woltersdorf (Tietze) erbij te halen. Als de boel geklaard is, hoort H[KA3]ubner muziek. Hij begeeft zich met Woltersdorf door het besneeuwde land in de richting van de verwaaide klanken. H[KA3]ubner valt daarbij op zijn snufferd, wat hij helemaal niet leuk vindt (het maakt hem menselijk), maar zijn intu[KA3]itieve speurzin wordt beloond. Hij ziet het schip, dat vast is gelopen, en gaat aan boord. Samen met Woltersdorf zoekt hij de lange aak af. De boot blijkt verlaten te zijn en alles wijst op een forse zuippartij. Op de brug hangt een grote draagbare radio naar westers model, de voorloper van de ghettoblaster in de jaren 1970. Dan ziet H[KA3]ubner een dode op het ijs liggen; het is bootsman G[KA3]opfert. H[KA3]ubner laat de sporendienst komen, het lijk afvoeren (en onderzoeken) en men vindt (toevallig, maar men is gr[KA3]undlich) een grote scheepsnagel met bloed en een paar haren eraan onder een bank. Namens de rederij wordt druk uitge[KA3]oefend op de politie om het schip met een `lading die belangrijk is voor de Oostduitse economie`, zo snel mogelijk vrij te geven. Onze held H[KA3]ubner laat zich niet onder druk zetten, maar doet zijn werk toch sneller dan verwacht. De schipper is zoek, maar de kijker weet beter: hij was hem gesmeerd om naar zijn vrouw te gaan die in een kliniek in de buurt lag en net het leven had geschonken aan een baby, een jongetje, Robert genaamd. Wiechert is nerveus en denkt dat hij G[KA3]opfert gedood heeft. Matroos Ernst Klamroth (Weinhammer) is spoedig verdachte nummer één. Hij was ter ontnuchtering opgenomen in een naburig ziekenhuis. Dan ziet de kijker in flashbacks wat zich heeft afgespeeld en hoe Hübner en Woltersdorf terecht tot de conclusie komen dat Wiechert geen moordenaar is, maar wel verantwoordelijk voor de toestand van Göpfert. Hij is niet strafbaar, maar overmatig alcoholgebruik, bedrog in de liefde, trouwbeloften en stom gedrag van Göpfert zijn in het spel. Klamroth was zo stomdronken dat hij zich niet herinneren kan Göpfert een mep gegeven te hebben. Zullen Hübner en Woltersdorf deze conclusie nog trekken? Aflevering 62 sprak de kijkers aan, want ze gingen in groten getale kijken. Wij hopen dat het hemelse paradijs voor bootsman Göpfert beter is dan het boeren- en arbeidersparadijs, waarin hij gedwongen was zijn dagen te slijten. De film geeft een aardig beeld van het varen op een rivier die bezaaid is met ijsschotsen en laat ons een indrukwekkende sluis zien, die gelijk aan het Albert Kanaal in België, een lang binnenschip het niveauverschil middels een lift laat overbruggen. Deze opnamen zijn van documentair karakter. Het is alweer koud, hoewel je kunt zien dat er in verschillende wintermaanden gefilmd is.

Polizeiruf 110: Holzwege

1978 | Misdaad

DDDE 1978. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Peter Borgelt, Werner Tietze, Angelika Waller, Jürgen Zartmann en Erik S. Klein.

Busse (Zartmann) krijgt werk in de bosbouw en hij wordt ingedeeld bij een ploeg bosarbeiders. Zo komt hij in contact met de boekhoudster van de houtzagerij. Het tweetal mag elkaar wel en Busse bouwt een vertrouwelijke relatie met haar op. Hetzelfde gebeurt met de aantrekkelijke Christine Bronski (Waller), de knappe dochter van de voorman van de bosarbeiders en houthakkers. Zo ontdekt Busse een zwendel met hout en hij doet wat een rechtgeaarde DDR-burger behoort te doen: hij neemt Oberleutnant Fuchs (Borgelt) in vertrouwen, die hem gerust stelt over het feit, dat hij niet echt in een dilemma verkeert, dat hij geen verraad pleegt en dat de misdaad gestraft moet worden. Leutnant Woltersdorf (Tietze) gaat discreet snuffelen en Busse probeert een van zijn vriendinnen te redden. Eigenlijk had Busse zich moeten afvragen wáárom er gezwendeld werd - dat er grote tekorten waren in Erich Honeckers luilekkerland komt niet goed uit de verf in het scenario van Fred Unger, maar tegen een dubbele moraal is geen bezwaar. Zoiets was DDR-eigen. Aflevering 51.

Polizeiruf 110: Kollision

1977 | Misdaad

DDDE 1977. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Sigrid Göhler en Peter Borgelt.

Het scenario van C.U. Wiesner had echtscheiding tot onderwerp. Een norse dierenarts op een Oostzee-eilandje heeft beroepsmatige problemen die hun weerslag hebben op zijn praktijk en priv[KA1]eleven. Hij is thuis de dictator die zijn vrouw veelvuldig vernedert, maar hij wil niet scheiden. Hij wordt op een tamelijk koele zomerdag levenloos drijvend op zijn rug in een kreek gevonden door een meisje dat met haar ouders aan het recre[KA3]eren was. Oberleutnant Fuchs (Borgelt) en Leutnant Vera Arndt (G[KA3]ohler), gehuld in een voor Oost-Duitsland onbetaalbare chique su[KA2]ede jas, komen per veerboot (net een Schnellboot van Hitlers Kriegsmarine) aangereisd om de lokale koddebeiers te assisteren op het bijna autoloze eiland (de nomenklatura en bevoorrechte beroepen beschikken wel over eigen vervoer). Het nare karakter van de dierenarts wordt ontvouwen door de van hem gescheiden levende echtgenote aan de geduldig luisterende stijve Vera met keurig opgestoken haar. Ondertussen is Fuchs aanwezig bij de verhoren van de plaatselijke bewoners, die een aardig mondje platt-d[KA3]utsch praten. Pikant detail: ons kent ons, maar de verhoren moeten formeel met u en meneer; dat mislukt gaandeweg. Fuchs snuffelt zelf natuurlijk ook wat rond en komt erachter dat er frustraties waren met laboratoriumproeven van het slachtoffer. Zoals gebruikelijk is de film op hinderlijke wijze niet altijd lipsynchroon ingedubd, maar we worden aan het begin getracteerd op twee blote lichamen van een verliefd stel dat naakt ging baden. Deze sc[KA2]ene`s waren toch wel een hele revolutie, maar de serie kon immers niet achterblijven bij de vlotte, vrijmoedige afleveringen van de flamboyante Westduitse concurrent TATORT. De leden van de hermandad, die immers voorbeeldig moeten zijn, steken als gebruikelijk door hun fraaiere kostuums veel voordeliger af dan de andere personages; de plaatselijke politie loopt er zelfs behoorlijk slordig bij. E[KA1]en ding moet gesteld worden: de vrouw van de dierenarts koopt voor zichzelf een lange zwart-witte zedige zomerjurk (alleen blote schouders), waarmee ze dolgelukkig is, terwijl ze van haar man, de huistiran, uitsluitend afkeurende opmerkingen krijgt. Als zij met hem naar een spoedgeval moet uitrukken, blijkt dat het stel op het balkon van hun comfortabele woning Einsatzbereit op stretchers lag te rusten; zij onder een deken in haar nieuwe jurk, zo mooi was-ie! Zij moet rijden in de Wartburg Kombi, maar hij heeft zoveel kritiek, dat hij haar laat stoppen en uitstappen, zelf achter het stuur kruipt en wegrijdt, terwijl hij zijn vrouw te midden van de groene, grazige weiden langs de kant van de weg moederziel alleen achterlaat. Voldoende grond voor een echtscheiding. Aflevering 45 is voor het overige verschrikkelijk saai en de misdaadintrige uiterst mager.

Polizeiruf 110: Der Mann

1975 | Misdaad

DDDE 1975. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Sigrid Göhler, Jürgen Frohriep en Anne-Kathrein Kretschmar.

Een man die wegens doodslag gezeten had, wordt erbij gelapt als zijn vriendin het leven laat bij een inbraak. Hij had haar met veel moeite leren kennen via een vriend, die met honderdmarkbiljetten nonchelant wapperde alsof het niets was en hem meerdere briefjes uit kameraadschap in de borstzak stopte. Al die vrijgevigheid had een prijs zoals later zou blijken. De vriendin raakte haar spaarcenten kwijt - twintigduizend mark (een gigantisch bedrag in die tijd in de DDR, al kon je er nauwelijks iets voor kopen, niet omdat de dingen zo duur waren, maar omdat je niets kon krijgen). De zorgvuldig gezette val van de politie werkt aanvankelijk niet, maar de dader onderschat hun kalme aanpak en doorzettingsvermogen. De hermandad laat zich immers geen rad voor ogen draaien. Uit het scenario van Horst Bastian blijkt, dat de politie van Erich Honecker je beste kameraad is, en dat misdadigers hun verdiende loon krijgen. Behoorlijk traag, maar niet echt slecht gedaan. De ijzige sfeer van een Oostblokland is goed te proeven. Aflevering 30 werd in het arbeidersparadijs goed bekeken toen hij voor het eerst werd uitgezonden.

Polizeiruf 110: Gesichter im Zwielicht

1973 | Misdaad, Thriller

DDDE 1973. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Peter Borgelt, Sigrid Göhler, Horst Drinda, Regina Beyer en Erwin Strittmatter.

Leutnant Falkenstein (Zartmann) van de volkspolitie in een haventje aan de Oostzee is dolblij als zijn collega`s Oberleutnant Fuchs (Borgelt) en Leutnant Vera Arndt (G[KA3]ohler) uit de hoofdstad komen aangereisd om hem te assisteren bij het onderzoek naar de moord op Astrid Jansen (Beyer), de koningin van de zeilregatta, die na het bal levenloos in een vissershut is aangetroffen. Haar man Bodo Jansen (Drinda) wordt verdacht van moord, maar Oberleutnant Fuchs en Vera Arndt gaan in Bodo`s verleden graven en voelen zijn zoon Detlev (Strittmatter) uit een eerste huwelijk aan de tand. Eerder een psychologisch drama dan een pure misdaadfilm. Hoewel het tempo rustig is, is het geheel geloofwaardig gedaan. Het scenario is van Fred Unger. Aflevering 14.

Polizeiruf 110: Minuten zu spät

1972 | Mysterie, Thriller

DDDE 1972. Mysterie van Manfred Mosblech en Peter. Met o.a. Borgelt, Sigrit Göhler, Jürgen Frohriep, Werner Tietze en Jürgen Zartmann.

In deze negende aflevering gaat het om een zedenmisdrijf. Een kinderlokker in een rolstoel heeft in een park een klein kind lastig gevallen. De politie gaat op zoek naar een gehandicapte en komt terecht bij een stel invaliden die in een inrichting verblijven. Men greep natuurlijk mis, want de echte schurk, een opgeblazen engerd, was zo vermetel om de handicap slechts als een afleidingsmanoeuvre te gebruiken. Geleidelijk worden we gewaar dat de dader nog bij zijn ouders woont. Zijn vader heeft niets te vertellen en zijn moeder domineert het gezin. Dit heeft wellicht iets te maken met zijn gestoorde gedrag. Hij is chauffeur bij een een groentekwekerij en een van de arbeidsters is verliefd op hem (je vraagt je af hoe dat mogelijk is, maar ze laat zich door hem meelokken naar zijn slaapkamer als zijn ouders naar bed zijn. Het komt na een paar borrels dan even tot een `verleidingssc[KA2]ene`, maar we krijgen niet meer dan de opgestikte, hoge onderbroek van het meisje te zien, omdat daarna de situatie misloopt). Ondertussen is de politie met combineren en deduceren (Oostduitse logica zoals bandensporen en rijvergunningen - de politiestaat - enz.) de afschuwelijke verkrachter op het spoor en voordat hij opnieuw kan toeslaan, wordt hij nog net op tijd in zijn kladden gegrepen. Het scenario van Horst Bastian en regisseur Mosblech is een geslaagde karaktertekening van een gestoord jongmens dat zedenmisdrijven pleegt. De regie had zich qua sfeer wel een beetje laten inspireren door de superieure ES GESCHAH AM HELLICHTEN TAG uit 1958 van Ladislao Vajda met Heinz Rühmann en Gerd Fröbe, maar kniesoor die hierover valt. Weliswaar gedateerd, maar dergelijke, verachtelijke daders veranderen niet van profiel en gedrag, hooguit van kleding, uiterlijk en middelen.

Polizeiruf 110: Blütenstaub

1972 | Misdaad

DDDE 1972. Misdaad van Manfred Mosblech. Met o.a. Peter Borgelt, Sigrit Göhler, Jürgen Frohriep, Werner Tietze en Jürgen Zartmann.

Een tamelijk simpele geschiedenis over de verdwijning van gif en morfine bij een apotheek. De jonge werkster wordt verdacht haar vriend binnen te hebben gelaten, omdat er geen sporen van braak zijn. Er zijn geen bewijzen, maar dan volgt er een tweede inbraak. Tamelijk dom... Het saaie scenario is van Hans Lucke. Over de regie van Mosblech wordt getwijfeld - het zou Gerhard Respondek zijn. Waarschijnlijk is hier sprake van verwisseling met de vorige POLIZEIRUF 110: MINUTEN ZU SPÄT. Aflevering nummer tien.

Wir zwei

-1 |

. Manfred Mosblech.

Een tamelijk simpele geschiedenis over de verdwijning van gif en morfine bij een apotheek. De jonge werkster wordt verdacht haar vriend binnen te hebben gelaten, omdat er geen sporen van braak zijn. Er zijn geen bewijzen, maar dan volgt er een tweede inbraak. Tamelijk dom... Het saaie scenario is van Hans Lucke. Over de regie van Mosblech wordt getwijfeld - het zou Gerhard Respondek zijn. Waarschijnlijk is hier sprake van verwisseling met de vorige POLIZEIRUF 110: MINUTEN ZU SPÄT. Aflevering nummer tien.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Manfred Mosblech op televisie komt.

Reageer