Hélène Louvart

Cameraman

Hélène Louvart is cameraman.
Er zijn 25 films gevonden.

D'une pierre deux coups

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Fejria Deliba. Met o.a. Milouda Chaqiq en Brigitte Roüan.

De Algerijnse zeventigplusser Zayane heeft nog nooit haar Parijse banlieue verlaten. Wanneer ze een brief met het overlijdensbericht van een man uit haar geboorteland krijgt voorgelezen - Zayane is analfabeet -, laat ze alles vallen en gaat op weg. Haar elf volwassen kinderen staan voor een raadsel. Ondanks sympathiefactor is dit ernstig overbevolkte regiedebuut net een familiebijeenkomst waar de kijker zich voortdurend afvraagt wie nu wie is. Rijkelijk gekleurd beeld van jonge Maghrebijnse voorbeeldburgers in Frankrijk wekt na een tijdje vooral irritatie op.

Y aura-t-il de la neige à Noël?

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Sandrine Veysset. Met o.a. Dominique Reymond, Daniel Duval, Jessica Martinez, Alexandre Roger en Xavier Colonna.

Hoewel er schrijnende zaken in plaatsvinden, is deze film meer een sfeertekening van een streek in Zuid-Frankrijk en een boerengezin dan een scherp omlijnd drama met kop en staart. Dominique Reymond speelt met veel warmte een gescheiden moeder die met de moed der wanhoop probeert om haar kinderen een gelukkig leven te verschaffen. 'Misschien sneeuwt het wel met Kerst,' legt zij haar kinderen voor in een van haar geslaagde pogingen om ondanks alles dromen te koesteren. Kreeg de Franse Oscar voor beste film.

Le meraviglie

2014 | Drama

Italië/Zwitserland/Duitsland 2014. Drama van Alice Rohrwacher. Met o.a. Maria Alexandra Lungu, Sam Louwyck, Alba Rohrwacher en Monica Bellucci.

Duits-Italiaans gezin, bestaande uit imker Wolfgang, zijn vrouw Angelica en hun vier dochters, leeft teruggetrokken op het Italiaanse platteland en verdient wat geld met de honing van de bijen. Persoonlijke, maar volgens schrijver/regisseur Rohrwacher niet autobiografische film over de rol van het landschap, de landbouw en de tradities. Met als middelpunt de jonge, debuterende actrice Maria Alexandra Lungu als oudste dochter Gelsomina, die ondanks haar twaalf jaren de meest volwassene van het gezin is. Winnaar van de Grand Prix (zeg maar: de op een na beste film) op het filmfestival van Cannes in 2014.

Xenia

2014 |

2014. Panos H. Koutras.

Nadat zijn Albanese moeder is overleden, verruilt Danny (Nikouli) - vijftien jaar, homoseksueel en flamboyant gekleed - Kreta voor Athene om zijn broer Odysseas (Gelia) op te zoeken. Dat is het begin van een luchtige roadmovie dwars door hedendaags Griekenland: de broers willen hun vader vinden. Ondertussen werken ze aan Odysseas’ zangambities. Levendig, vrolijk drama duurt wat lang, maar maakt puntige observaties over immigratiebeleid, economische crisis en tolerantie. Verder zijn de beide onervaren acteurs – in gezelschap van een wit konijn – een plezier om naar te kijken.

Les Apaches

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Thierry de Peretti. Met o.a. Aziz El Hadachi, François-Joseph Cullioli, Hamza Meziani, Maryne Cayon en Joseph-Marie Ebrard.

Aziz en zijn hangjongerenkliek houden een avondfeestje rond het zwembad van een villa waarvan de Franse eigenaars afwezig zijn. De boel loopt uit de klauw: een antiek geweer wordt gestolen en een malafide, invloedrijke vastgoedondernemer bemoeit zich ermee. Conform de fatsoenscultuur tracht dit vervelende, trage pauperdrama empathie te kweken voor Noord-Afrikaanse onderklassejongeren in Europa. Vergeefs: Aziz en zijn nietsnuttende straatmaatjes wekken slechts ergernis op. Terloopse schets van de Corsicaanse bovenwereldcultuur met onderwereldmores blijkt het interessantste scenario-element.

Ça ne peut pas continuer comme ça!

2012 | Komedie, Drama

Frankrijk 2012. Komedie van Dominique Cabrera. Met o.a. Aurélien Recoing, Serge Bagdassarian, Sylvia Bergé, Bérangère Bonvoisin en Denis Podalydès.

Midden in crisistijd is de Franse president Nuissbaum al doodziek. Er moeten niettemin drastische beslissingen worden genomen om allerlei landsproblemen het hoofd te bieden. Aldus rijpt het eureka-idee om een acteur in te huren die als dubbelganger naar buiten treedt. Krankjoreme premisse wordt strak uitgespeeld in deze amusante tv-film van de Frans-Algerijnse scenariste-regisseuse Cabrera. De farce is bovendien een novum in de rijke filmhistorie van Frankrijk: het betreft hier de eerste coproductie met de prestigieuze Comédie Française. Bijrollen van Denis Podalydès en Julie-Marie Parmentier.

Goodbye Morocco

2012 | Drama

Frankrijk/België 2012. Drama van Nadir Moknèche. Met o.a. Lubna Azabal, Grégory Gadebois, Faouzi Bensaïdi, Ralph Amoussou en Abbes Zahmani.

Vierde kunststuk van Algerijns-Franse arthouse-regisseur Moknèche (Paloma Delight), met deze keer niet Algerije maar Marokko als horizondoek. Spil van de film is een vrijgevochten Marokkaanse projectontwikkelaar in Tanger die haar zoon - woonachtig bij vader - wil kidnappen richting Europa, samen met haar Servische partner. De vondst op haar bouwplaats van een vierde-eeuws Christelijk fresco zet de deur naar Europa open, althans financieel. Maker Moknèche jongleerde knap met invalshoeken die moderniteit, traditie en volksaard belichten, maar hij vergreep zich nergens aan goedkoop multiculti effectbejag.

Pina

2011 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2011. Documentaire van Wim Wenders.

Filmmaker Wim Wenders neemt de kijker mee op een sensuele en visueel adembenemende ontdekkingsreis in zijn documentaire over de Duitse choreografe en danseres Pina Bausch. Haar onverwachte overlijden in de zomer van 2009 was een zwarte dag voor de danswereld en haar eigen dansgezelschap 'Tanztheater Wuppertal' in het bijzonder. De dansers van het wereldberoemde ensemble, die jarenlang intensief met Pina Bausch samenwerkten, voeren de kijker mee in haar unieke werkwijze. Wenders adapteert deze methode in deze documentaire. De dansers geven op het podium en in de open lucht expressie aan hun emoties voor Pina Bausch.

Corpo celeste

2011 | Drama

Italië/Zwitserland/Frankrijk 2011. Drama van Alice Rohrwacher. Met o.a. Yle Vianello, Salvatore Cantalupo, Paola Lavini, Renato Carpentieri en Anita Caprioli.

Na een lang verblijf in Zwitserland keert de dertienjarige Marta (Vianello) terug naar haar geboortegrond, in zuidelijk Italië, waar ze prompt wordt ondergedompeld in het katholicisme. Haar communie, eerste menstruatie, vragen over het geloof en het leven, kantelen haar blik en haar relatie met haar moeder en zus. Marta zet haar eerste stappen naar een eigen leven. Gevoelig, ingetogen coming of age drama, naturalistisch gefilmd door debutante Rohrwacher, deed het goed in het internationale festivalcircuit. Mooie rol van de jonge Vianello.

Im Alter von Ellen

2010 | Drama

Duitsland 2010. Drama van Pia Marais. Met o.a. Jeanne Balibar, Stefan Stern en Georg Friedrich.

Stewardess Ellen valt in een diepe midlifecrisis als haar vriend opbiecht een kind te hebben verwekt bij een ander. Vervolgens verliest ze na een paniekaanval ook nog eens haar baan, waarna ze besluit zich volledig in het ongewisse te storten: ze zoekt aansluiting bij militante dierenactivisten, neemt deel aan een hotelorgie en begint een affaire met een veel jongere man. Het wankele script laat veel te wensen over - selbstfindungskitsch, aldus een Duitse criticus - maar Française Balibar overtuigt volledig in de hoofdrol. Prijs voor beste actrice in Buenos Aires.

Copacabana

2010 | Drama, Komedie

Frankrijk/België 2010. Drama van Marc Fitoussi. Met o.a. Isabelle Huppert, Lolita Chammah, Aure Atika, Jurgen Delnaet en Chantal Banlier.

Nadat haar dochter Esméralda (Chammah) haar heeft verzocht om vooral toch niet aanwezig te zijn op haar bruiloft, 'anders breng je me toch maar in verlegenheid', verhuist de gekwetste maar inderdaad nogal onconventionele Babou (Huppert) naar Oostende. Ze bemachtigt er een treurig baantje: ze moet timeshare-appartementen verkopen aan toeristen. Huppert tilt deze verder niet eens zo opmerkelijke film over moeder-dochter relaties op een zeer hoog plan met haar zoals altijd voortreffelijke spel. Chammah is ook in het echte leven de dochter van Huppert.

Salamandra

2008 | Drama

Frankrijk/Argentinië/Duitsland 2008. Drama van Pablo Agüero. Met o.a. Joaquín Aguila, Dolores Fonzi en Daniel Fanego.

Als Alba, de onbekwame, kettingrokende moeder van de zesjarige Inti, wordt vrijgelaten uit de gevangenis, besluit ze samen met haar zoon haar intrek te nemen in een chaotische hippiecommune aan de voet van de Andes. Terwijl zij zich op drugs, de vrije liefde en de eindeloze feesten stort, blijft Inti alleen achter. Regisseur Agúero stort vervolgens allerlei ellende over zijn jonge hoofdrolspeler uit, maar lijkt meer geïnteresseerd in het choqueren van de kijker dan in het daadwerkelijke drama.

Les plages d'Agnès

2008 | Documentaire, Biografie

2008. Documentaire van Agnès Varda.

Autobiografische documentaire van filmmaakster Agnès Varda.

L'homme qui marche

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Aurélia Georges. Met o.a. César Sarachu, John Arnold, Judith Henry en Mireille Perrier.

Een Russische schrijver leeft vanaf de jaren 70 tot in de jaren 90 in Parijs en leidt daar een teruggetrokken bestaan.

Les ambitieux

2006 | Komedie

Frankrijk 2006. Komedie van Catherine Corsini. Met o.a. Karin Viard, Éric Caravaca en Jacques Weber.

Julien, timide aspirant romancier uit de provincie, dorst naar publicatie. Judith, professioneel en privé gehaaide uitgeefster in Parijs, ziet een verzetje. Hun ontmoeting zorgt voor wederzijds besnuffelen en, nadat Julien het verhaal van Judiths activistische vader ontdekt, voor gedonder. In deze aangenaam lichtvoetige komedie met kartelrandjes bewegen de scrupuleniveaus der hoofdpersonages zich gaandeweg in tegenovergestelde richting. Het geeft Viard en Caravaca vrijbrieven voor subtiel spel met karakterontwikkeling, en regisseur Corsini ruimte voor malicieuze observaties over de ambitiemens en het literaire wereldje.

Ma mère

2004 | Drama

2004. Drama van Christophe Honoré. Met o.a. Isabelle Huppert, Louis Garrel, Emma de Caunes, Philippe Duclos en Jean-Baptiste Montagut.

Filosoof Georges Bataille (1897-1962) werd gedreven door geweld, dood, erotiek en religie. In zijn postuum uitgegeven (onvoltooide) werk Ma mère komen zijn drijfveren samen in een deels autobiografisch verhaal over een religieuze jongeman die na de dood van zijn vader door zijn immorele en bevallige moeder wordt blootgesteld aan verregaande genotzucht en verdorvenheid. Regisseur Honoré verplaatste Batailles 'hypermorele' handelingen naar de Canarische eilanden waar Isabelle Huppert (La pianiste) imponeert in de hoofdrol met Garrel aan haar zijde als de naar liefde hunkerende zoon. Regisseur/scenarist Honoré registreert koel maar oordeelt met klaagzang en tekenend overbelicht camerawerk.

In the Battlefields

2004 | Drama, Biografie

Libanon/Frankrijk/België/Duitsland 2004. Drama van Danielle Arbid. Met o.a. Marianne Feghali, Rawia Elchab, Laudi Arbid, Aouni Kawas en Danielle Arbid.

Danielle Arbid (Beiroet, 1970) keerde vanuit Frankrijk terug naar haar geboortestad om een semi-autobiografische debuutfilm over de besognes van een 12-jarig meisje te schieten. De wereld van alter ego Lina wordt gedomineerd door haar ruziënde ouders, omsingeld door de burgeroorlog buitenshuis. Dankzij haar vriendschap met de iets oudere Sihab (Elchab), de huishoudster van haar helse tante, ontdekt Lina de geneugten van vrijheid. Maar, de deceptie is groot als blijkt dat Sihab wil vluchten. Maarek hob is een meanderend egodocument dat op gekunstelde wijze klein en groot leed integreert. In Frankrijk uitgebracht als Dans les champs de bataille.

Martha... Martha

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Sandrine Veysset. Met o.a. Valérie Donzelli, Yann Goven, Lucie Régnier, Lydia Andrei en Séverine Vincent.

Martha (Donzelli) is de moeder van Lise (R[KA1]egnier), en Reymond (Goven) is waarschijnlijk de vader. Reymond verkoopt tweedehands kleren op de markt, en hij kan daarmee het gezin maar net onderhouden. Martha is een labiele losbol, die af en toe naar caf[KA1]es gaat om flink te drinken en stevig te flirten. Haar ijzige ouders (Ferran en Beal) weten niet eens dat Martha een dochter heeft. Martha heeft een zuster, Marie (Andrei), die moeder is van een tweeling en in Spanje woont. Marie is getrouwd met Juan (Cruz). De standvastige Reymond maakt zich regelmatig zorgen dat Martha zich wat zal aandoen of dat haar iets zal overkomen als zij aan de zwier gaat. Dat gebeurt ook als ze door een stel kerels na een zuippartij in een bar verkracht wordt. Een bezoek van Martha, Lise en Reymond aan Marie, die in het geheel niet blij is om haar zus te zien, eindigt in een ramp, waarbij Martha iedereen in verlegenheid brengt. Na het geslaagde Y AURA- T-IL DE LA NEIGE À NOËL ? de derde film van Veysset over de minder bevoorrechte klasse met kwetsbare personages. De verrassing is er nu wel vanaf, maar de spelprestaties zijn onder haar sterke regie uitstekend. Het scenario van regisseuse Veysset en Sebastien Regnier zit hecht in elkaar en blijft boeien. De kleine Régnier is beslist een openbaring. Het camerawerk is van Hélène Louvart.

Le lait de la tendresse humaine

2001 | Drama

België/Frankrijk 2001. Drama van Dominique Cabrera. Met o.a. Patrick Bruel, Marilyne Canto, Dominique Blanc, Bruno Salvador en Sergi López.

Een zomerse dag in de Jura. Jonge moeder Christelle (Maryline Canto) doet haar baby in bad. Plotseling staat ze op en rent het huis uit. De camera blijft achter en registreert hoe het water onder de badkamerdeur uitloopt. De openingsscène van Le lait de la tendresse humaine grijpt direct naar de strot. Net zoals het leven Christelle naar de strot grijpt. Haar echtgenoot (Patrick Bruel) kan zich nauwelijks verplaatsen in haar somberte. Samen met familie en vrienden gaat hij op zoek naar Christelle die ondertussen haar heil heeft gezocht bij de buurvrouw. Cineast Dominique Cabrera maakte eerder een documentaire over depressie (Demain et encore demain) en laat in deze speelfilm zien dat zij het onderwerp en het filmmedium tot in de puntjes beheerst. Haar uitgelezen personages bewegen zich in een scherp contrasterende wereld van zonlicht en warmte, blindelings op zoek naar liefde en naar elkaar. Een hartverwarmende film over 'het onstuitbare leven dat ons begeleidt en soms alleen achterlaat', aldus de maker.

Paris Mon Petit Corps est Bien las de ce Grand Monde

1999 |

Frankrijk 1999. Franssou Prenant. Met o.a. Cecile Garcia Fogel, Manuel Cedron en Franssou Prenant.

Een zomerse dag in de Jura. Jonge moeder Christelle (Maryline Canto) doet haar baby in bad. Plotseling staat ze op en rent het huis uit. De camera blijft achter en registreert hoe het water onder de badkamerdeur uitloopt. De openingsscène van Le lait de la tendresse humaine grijpt direct naar de strot. Net zoals het leven Christelle naar de strot grijpt. Haar echtgenoot (Patrick Bruel) kan zich nauwelijks verplaatsen in haar somberte. Samen met familie en vrienden gaat hij op zoek naar Christelle die ondertussen haar heil heeft gezocht bij de buurvrouw. Cineast Dominique Cabrera maakte eerder een documentaire over depressie (Demain et encore demain) en laat in deze speelfilm zien dat zij het onderwerp en het filmmedium tot in de puntjes beheerst. Haar uitgelezen personages bewegen zich in een scherp contrasterende wereld van zonlicht en warmte, blindelings op zoek naar liefde en naar elkaar. Een hartverwarmende film over 'het onstuitbare leven dat ons begeleidt en soms alleen achterlaat', aldus de maker.

La voleuse de Saint Lubin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Denis Podalydès, Michelle Goddet, Maryline Even en Chantal Neuwirth.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

Victor... pendant qu'il est trop tard

1998 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1998. Drama van Sandrine Veysset. Met o.a. Jérémy Chaix, Lydia Andrei, Mathieu Lané, Skan Guenin en Chantal Malebert.

Victor is thuis weggelopen nadat hij zijn ouders met perverse seksspelletjes in de weer zag. Hij komt terecht op de kermis. Duizelig geworden van de zweefcarrousel wordt Victor in één van de wagentjes gevonden. Mick, de eigenaar van de carrousel, brengt hem naar zijn vriendin Triche. De dertigjarige Triche werkt als prostituee en zit niet te wachten op een kind. Toch biedt ze hem onderdak op voorwaarde dat Victor, als mensen vragen stellen, zegt dat ze zijn tante is. In gezelschap van Triche komt Victor langzaam los en wordt het haar duidelijk dat hij niet voor niets is weggelopen. Zowel door hem als door de dood van haar vader wordt Triche weer geconfronteerd met haar jeugd. En wordt gedwongen om over haar toekomst na te denken.

Raddem

1998 |

Frankrijk 1998. Danielle Arbid. Met o.a. Renée Dick, Hiam Abbass, Nicolas Daniel en Ali Diab.

Victor is thuis weggelopen nadat hij zijn ouders met perverse seksspelletjes in de weer zag. Hij komt terecht op de kermis. Duizelig geworden van de zweefcarrousel wordt Victor in één van de wagentjes gevonden. Mick, de eigenaar van de carrousel, brengt hem naar zijn vriendin Triche. De dertigjarige Triche werkt als prostituee en zit niet te wachten op een kind. Toch biedt ze hem onderdak op voorwaarde dat Victor, als mensen vragen stellen, zegt dat ze zijn tante is. In gezelschap van Triche komt Victor langzaam los en wordt het haar duidelijk dat hij niet voor niets is weggelopen. Zowel door hem als door de dood van haar vader wordt Triche weer geconfronteerd met haar jeugd. En wordt gedwongen om over haar toekomst na te denken.

L'autre côté de la mer

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk/Argentinië 1997. Komedie van Dominique Cabrera. Met o.a. Claude Brasseur, Roschdy Zem, Marthe Villalonga, Agoumi en Catherine Hiegel.

De Frans-Algerijnse regisseuse Cabrera verhaalt in haar documentair getint speelfilmdebuut over de vriendschap tussen de Franse Algerijn Georges Montero (mooi gespeeld door Claude Brasseur) en de Algerijnse Fransman Tarek Timzert (Roschdy Zem). Montero, die in 1994 in Parijs is voor een oogoperatie, ziet wel in dat hij voor de Fransen altijd een 'pied noir' (immigant) zal blijven. Ook voor oogchirurg Tarek, een geassimileerde Arabier met wie Montero bevriend raakt, blijkt de tijd rijp om over zijn 'roots' te gaan nadenken. Mooie raï-muziek van Chaba Nadia L'Oranaise en haar groep.

Je ne vois pas ce qu'on me trouve

1997 | Komedie, Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1997. Komedie van Christian Vincent. Met o.a. Jackie Berroyer, Karin Viard, Tara Römer, Estelle Larrivaz en Zinedine Soualem.

Na een afwezigheid van dertig jaar, waarin hij een succesvolle carri[KA2]ere als humorist heeft opgebouwd, keert Pierre Yves (Berroyer) terug naar het Noordfranse stadje Li[KA1]evin, waar hij een deel van zijn jeugd had doorgebracht. Het cultureel centrum heeft hem gevraagd om een hele nacht op te treden tijdens het plaatselijke Festival van de Lach als gangmaker, een attractie die beslist moet aanslaan omdat hij door de inwoners als `een van hen` beschouwd wordt. Pierre, die naar eigen zeggen zijn succes aan een misverstand te danken heeft, wordt hier geconfronteerd met een wereld waarvan hij totaal vervreemd is. Een heerlijke komedie over iemand die aanvankelijk mislukt, maar in het leven slaagt. De humor en de stijl zijn duidelijk be[KA3]invloed door Woody Allen, maar dan volledig aangepast aan de Franse smaak. Berroyer is ontwapenend in de hoofdrol. De film is echter heel erg Frans, waardoor betwijfeld moet worden of hij buiten zijn landsgrenzen (en taalgebied) wel begrepen wordt. Ondanks enkele storende stijlfouten is de rolprent beslist de moeite waard. Vincent schreef het scenario samen met Berroyer en Olivier Dazat. Het camerawerk is van Hélène Louvart. Dolby Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Hélène Louvart op televisie komt.

Reageer