Jean-François Stévenin

1944 Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Jean-François Stévenin (1944) is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 92 films gevonden.

Le premier été

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Romane Bohringer, Hélène Vincent, Marianne Basler en Jean-François Stévenin.

Vijftien jaar is Catherine, solitaire boekhandelaarster die van haar familie vervreemd is geraakt, niet in het dorp van haar grootouders geweest. Nu, na de dood van haar oma, zet ze zich met oudere zus Angélique aan de uitruiming van het huis in de Haute-Saône waar ze allebei de zomers van hun jeugd doorbrachten. Voor Catherine is het niet zo zeer een afscheid als wel de confrontatie met een onverwerkte tragedie. Kleinschalige tv-productie met mooie rolbezetting vertaalt de bitterheid van Anne Percins intieme roman discreet en bijzonder effectief naar film.

Ceux qui dansent sur la tête

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Magaly Richard-Serrano. Met o.a. Finnegan Oldfield, Freddy Kimps, Sylvie Testud en Jean-François Stévenin.

Dansdrama dat speelt op het platteland, op een melkveebedrijf, met in de hoofdrollen twee negentienjarige vrienden die leven voor breakdance. De vriendschap komt onder druk tijdens een dansauditie in Parijs, waar de een duidelijk beter presteert dan de ander. Een unieke film, met de passie voor dans als bindmiddel voor een ongewone vriendschap, en het platteland als verrassend natuurlijk speelveld. Op poten gezet door gelauwerd choreograaf Mourad Merzouki, oprichter van een hiphop-circusschool, directeur van een dansacademie en alom geliefd ambassadeur van de Franse straatdans.

Le désert de l'amour

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Emmanuelle Béart, Didier Bezace, Mathieu Spinosi, Anna Gaylor en Cathérine Mouchet.

In het provinciebourgeois Frankrijk van de vroege jaren twintig gesitueerde romanadaptatie naar François Mauriac. Maria Cross, maîtresse van een welgestelde industrieel, heeft haar zesjarige zoontje verloren. Huisarts Paul Courrèges, vol zelfverwijt omdat hij het kind niet heeft kunnen redden, is heimelijk smoorverliefd op Maria. Wanneer zijn adolescente zoon Raymond eveneens voor haar valt, tekent zich het drama af in deze ouderwets statige televisiefilm van een zekere zwaarmoedigheid. Béart schurkt als enigmatisch treurwilgje soms tegen het ridicule aan. Natalie Carter schreef mee aan scenario en dialogen.

La tête en friche

2010 | Drama, Komedie

Frankrijk 2010. Drama van Jean Becker. Met o.a. Gérard Depardieu, Gisèle Casadesus, Maurane, Patrick Bouchitey en Jean-François Stévenin.

De vriendelijke dikkerd Germain (Depardieu) leidt een simpel bestaan op het Franse platteland. Hij is zo goed als analfabeet, maar daar komt verandering in wanneer hij in een parkje de 95-jarige kinderloze vrouw Margueritte (Casadesus) ontmoet. Zij introduceert hem in de wondere wereld van (Franse) literatuur. Doordat hij gaat lezen gaan er nieuwe werelden voor hem open. Becker schetst een nogal zoet verhaal dat zonder het prima spel van Depardieu en vooral Casadesus het glazuur van de tanden zou laten springen. Een mooie film voor wie daar tegen kan.

Un jour d'été

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Franck Guérin. Met o.a. Baptiste Bertin, Catherine Mouchet, Jean-François Stévenin, Théo Frilet en Brice Hillairet.

De jonge Mickaël sterft nadat een voetbaldoel op zijn hoofd is beland. Natuurlijk is er rouw in het provinciestadje. 'Ouders horen hun kinderen niet te overleven,' mijmert zijn moeder. Er is ook veel onopgehelderd mysterie. Rond zijn beste vriend Sébastien met zijn schijnbaar onvervuld seksueel verlangen. Rond de burgemeester en zijn schijnbaar schuldgevoel. De mooie zonnige beelden en mysterieuze jaloersheden wijzen naar The Talented Mr. Ripley en oa het hoge interpretatiegehalte doet denken aan Twin Peaks. Het knappe van cineast Guérin is dat hij in Un jour d'été geen richting in dwingt, maar wel constant suggereert, wat de spanning erin houdt.

La bête du Gévaudan

2003 | Drama, Fantasy

Frankrijk 2003. Drama van Patrick Volson. Met o.a. Jean-François Stévenin, Léa Bosco, Sagamore Stévenin, Zuzana Hodkova en Jaroslav Vízner.

In de 18de eeuw vonden boeren en buitenlui in de regio Gévaudan tientallen verminkte lijken. Koning Lodewijk XV was op het moment druk met de Britten en kon zich een binnenlandse blamage niet veroorloven. Hij liet een forse wolf doden, paradeerde het opgezette dier door de straten van Parijs en ging over tot de orde van de dag. Helaas bleven de lijken zich opstapelen. In de doorwrochte televisiefilm La bête du Gévaudan gaat een jonge dokter op zoek naar de dader. Wie het verhaal met meer bombast wil, kan naar de videotheek voor Christophe Gans' spektakelstuk Le pacte des loups (2001).

Des épaules solides

2003 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 2003. Drama van Ursula Meier. Met o.a. Louise Szpindel, Guillaume Gouix, Jean-François Stévenin, Dora Jemaa en Anne Coesens.

In de opgroeifilm 'Stevige schouders' steekt verliefdheid een spaak in het wiel der sportambities. In de Zwitserse Alpen geeft de zestienjarige Sabine alles om topatlete te worden. Ze wil zelfs met jongens trainen om haar tijden te verbeteren en filmt haar spurten met een digitaal cameraatje. Haar focus is totaal, totdat Rudi ten tonele verschijnt. Een pijnlijk juist script ligt aan de basis van deze tv-filmuitschieter met verbeten hoofdrol voor Szpindel. Stévenin is de robuuste trainer met een missie. Vliegende carrièrestart voor regiedebutante Meier: haar naturalistische adolescentenportret won diverse prijzen.

Mischka

2002 | Drama, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 2002. Drama van Jean-François Stévenin. Met o.a. Jean-Paul Roussillon, Jean-François Stévenin, Rona Hartner, Salomé Stévenin en Pierre Stévenin.

Tijdens de grote vakantie naar de zee in het zuidwesten van Frankrijk brengt het lot een viertal personen bijeen, die in de eerste instantie niets met elkaar gemeen heeft. De hoogbejaarde opa Mischka (Roussillon) wordt door zijn onhebbelijke zoon, die voor hem alleen nog maar een plaatsje in de kofferbak van zijn stationwagen had, in zijn stinkende plunje `vergeten` bij een pompstation aan de autoweg. Daar ontmoet Mischka verpleger G[KA1]eg[KA2]ene (Jean-Fran[KA10]cois St[KA1]evenin), die ook niet meer de jongste is. Later voegt zich bij hen een overjarige rockster (Hartner) met de legendarische naam Joli Coeur (het aapje uit [KL]Alleen op de wereld[KLE] van Hector Malot) en de vijftien-jarige wegloopster Jane (Salom[KA1]e St[KA1]evenin) die met haar jongere broertje L[KA1]eo (Pierre St[KA1]evenin) op zoek is naar haar vader. Ze beleven onderweg van alles en nog wat en komen allerlei bonte vogels tegen, waaronder zelfs de verdwaalde rocker Johnny Hallyday (die zichzelf speelt). Zo wordt het niet alleen een ongelooflijke reis, maar ook een vakantie om nooit meer te vergeten. Een ensemblestuk, waarvan men in Frankrijk hoog opgaf, maar de kijker daarbuiten herkent het als het zoveelste drukke en nodeloze gedoe langs 's heeren wegen in het hoogseizoen. Het scenario is van regisseur Stévenin, die er met zijn derde, minimalistische film een gezellig familieonderonsje van maakte - dat spaart kosten. Het camerawerk is van Pierre Aïm.

Le pacte des loups

2001 | Mysterie, Horror, Historische film, Thriller, Actiefilm

Frankrijk 2001. Mysterie van Christophe Gans. Met o.a. Samuel Le Bihan, Mark Dacascos, Émilie Dequenne, Vincent Cassel en Monica Bellucci.

Halverwege de achttiende eeuw was de Auvergne in Frankrijk in de ban van een monsterlijk dier dat uiteindelijk zo'n honderd slachtoffers maakte. 'La bête de Gévaudan', was het een wolf? Christophe Gans maakte een lekker vet, fraai ogend horrormysterie met martial arts elementen, waarin Grégoire de Fronsac (Samuel Le Bihan) koninklijke opdracht krijgt het beest op te sporen. Hij wordt vergezeld door een zwijgende Canadese Indiaan (martial arts kampioen Mark Dacascos). Veel mist, bevallige boezems en snelle gevechten. Vincent Cassel speelt een lokale bewoner met één arm die met zilveren kogels schiet. Let op een bijrol van Johan Leysen.

De l'amour

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Jean-François Richet. Met o.a. Virginie Ledoyen, Yazid Aït, Mar Sodupe, Stomy Bugsy en Jean-François Stévenin.

Maria (Ledoyen) is twintig. Ze is afkomstig uit een kleinburgerlijk, maar net milieu van Spaanse immigranten. Ze woont in een banlieu, die geleidelijk in verval raakt. Er wordt gedealed, gewed op vechtende pitbulls en er is vandalisme, maar het schijnt Maria niet te deren. Temidden van de jonge beurs, die rondkarren in glanzende BMW-tjes op afbetaling, voelt zij zich happy met haar vriendje Karim (Aït), wiens ouders uit de Maghreblanden afkomstig zijn. Ze droomt ervan om een restaurant te openen, maar vindt werk op een kussenfabriek, waar ze aan de lopende band moet staan. Na een aantal weken hangt het monotone werk haar de keel uit en geeft ze de pijp aan Maarten. Bij het shoppen in een grote hypermarkt steelt ze zonder na te denken een stuk lingerie en wordt op heterdaad betrapt. Rebellerend tegen haar omstandigheden, ontkent ze hardnekkig de diefstal, belandt op het politiebureau en het gaat van kwaad tot erger. Kleine oorzaken, grote gevolgen. Richet, die naam heeft gemaakt als geëngageerde filmer met talent, die geen blad voor de mond neemt, heeft een luchtig drama over jongeren uit de voorsteden gebracht. Hoofdrol Ledoyen vult gemakkelijk het scherm, daarbij adequaat gesteund door bijrollen Stévenin als flic Bertrand, hip-hop muzikant Stomy Bugsy als drugsdealer Manu en Putzulu als Pascal de inspecteur van politie. Het scenario van regisseur Richet en Aït is misschien net iets te luchtig als drama, maar het bevat een scherpe milieuschets. Het camerawerk is van Christophe Beaucarne.

Love me

2000 | Drama, Fantasy, Muziek

Frankrijk 2000. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Johnny Hallyday, Julie Depardieu, Anh Duong en Salomé Stévenin.

In deze film worden realistische scènes afgewisseld met een soort dromen en halucinaties. In de realiteit ziet de kijker Gabrielle, een jonge vrouw die aan het strand woont in Frankrijk en in een bar leeft. Ze is fan van de muziekant Lennox. In de andere scènes doolt dezelfde vrouw door de straten van een Amerikaanse stad waar ze Lennox na een concert ontmoet.

Les frères Sœur

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Frédéric Jardin. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Jackie Berroyer, Edouard Baer en Alexandra London.

De gebroeders Jacques (Podalyd[KA2]es) en Charlie (Garcia) hebben al een zekere leeftijd bereikt zonder al te veel succes. Jacques heeft nu een heel dik scenario (ruim 450 pagina`s) geschreven. Het is de bedoeling dat Charlie de film gaat regisseren, maar de producenten die ze benaderen, willen er niet aan beginnen. Op een party, waarvoor zij niet werden uitgenodigd, krijgen ze de kans om producent Francis France (Berroyer) op de videoband vast te leggen als hij zijn vrouw Marion (Nanty) bedriegt. Jacques en Charlie chanteren Francis om de film te produceren, maar Francis stuurt Darius (St[KA1]evenin) op het stel af om de band in te pikken. Darius is echter een grote klungel. Ondertussen hebben de twee broers Blaise (Baer), de vaste scenarioschrijver van Francis ontvoerd, en dwingen hem het draaiboek van Jacques bij te punten. Blaise is echter aan de heroïne verslaafd en dat stelt hen weer voor andere problemen. Het scenario is van regisseur Jardin, Adouard Baer en Fabrice Roger-Lacan, en ze hebben er aardig de vaart in gehouden. Hoewel de spelprestaties heel aanvaardbaar zijn, is de film oer- Frans en buiten zijn grenzen nauwelijks relevant. Het camerawerk is van Laurent Machuel.

Victor, Maître de Chantier : Dans la baie de l'archange

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van David Delrieux. Met o.a. Jean-François Stévenin, Julie Bataille, Zakariya Gouram, Maïté en Philippe Lefebvre.

Victor (St[KA1]evenin) is de voorman van de baggerwerkzaamheden in de baai van de Mont-Saint-Michel. Hij wordt dringend naar kantoor geroepen. De vader van Youssef (Gouram) werd door een graafmachine meegesleurd en wordt levensgevaarlijk gewond naar het ziekenhuis gebracht. Victor beslist de graafwerkzaamheden niet stil te leggen, want hij wil profiteren van de springvloed van de komende dagen om zoveel mogelijk zand weg te baggeren. Hij krijgt echter met nog veel meer tegenslagen te kampen. Zo wordt Youssefs verblijfsvergunning ingetrokken en moet het land onmiddellijk verlaten. Een vernedering, die voor Youssef de druppel is die de emmer doet overlopen. Hij wil van de berg in het water springen om een eind maken aan zijn problemen. De pilotfilm voor een tv-serie met als held Victor, de voorman bij openbare werken. Het werd een realistisch drama dat echter weinig diepgang heeft. De acteerprestatie van Stévenin is goed, maar het scenario van François Barluet, die het idee bedacht met Xavier Larère, bevat veel te veel dialogen en haast geen actie, zodat de film al te nadrukkelijk een echte werkdag weerspiegelt: meestal saai en af en gebeurt er iets dat kan boeien. Op locatie gefilmd door Michel Sourioux.

La bale de l'archange

1999 |

Frankrijk 1999. David Delrieux. Met o.a. Zakarya Gouram, Jean-François Stévenin en Philippe Lefebvre.

Victor (St[KA1]evenin) is de voorman van de baggerwerkzaamheden in de baai van de Mont-Saint-Michel. Hij wordt dringend naar kantoor geroepen. De vader van Youssef (Gouram) werd door een graafmachine meegesleurd en wordt levensgevaarlijk gewond naar het ziekenhuis gebracht. Victor beslist de graafwerkzaamheden niet stil te leggen, want hij wil profiteren van de springvloed van de komende dagen om zoveel mogelijk zand weg te baggeren. Hij krijgt echter met nog veel meer tegenslagen te kampen. Zo wordt Youssefs verblijfsvergunning ingetrokken en moet het land onmiddellijk verlaten. Een vernedering, die voor Youssef de druppel is die de emmer doet overlopen. Hij wil van de berg in het water springen om een eind maken aan zijn problemen. De pilotfilm voor een tv-serie met als held Victor, de voorman bij openbare werken. Het werd een realistisch drama dat echter weinig diepgang heeft. De acteerprestatie van Stévenin is goed, maar het scenario van François Barluet, die het idee bedacht met Xavier Larère, bevat veel te veel dialogen en haast geen actie, zodat de film al te nadrukkelijk een echte werkdag weerspiegelt: meestal saai en af en gebeurt er iets dat kan boeien. Op locatie gefilmd door Michel Sourioux.

Fait d'hiver

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Robert Enrico. Met o.a. Charles Berling, Claude Brasseur, Jean-François Stévenin, Michel Duchaussoy en Beatrice Palme.

Frankrijk 1970. Louis Riquier (Berling) is een oud-strijder, die in Algerije gediend heeft. Hij is gescheiden van Luciana (Palme), en samen hebben ze drie kinderen, Henri (Perche), Pauline (Lecucq) en Anne-Marie (Du Fresne). Voor het weekend waren de kinderen bij Louis, die ze niet meer naar Luciana terug wil laten gaan. Een van de drie heeft geen zin om bij vader te blijven en neemt de benen. Daarop verschijnt de gendarmerie in de gedaante van Commandant Ducroix (Stévenin), die Louis moet manen redelijk te zijn en de kinderen terug te laten gaan naar hun moeder, hoewel Ducroix best weet dat de justitie lang niet altijd rechtvaardig beslist. Bovendien kent hij Louis, die in Algerije onder hem gediend heeft. Ducroix weet dat Louis geen psychopaat is en met het nodige geduld tot inkeer komt en redelijk zal zijn. Toch loopt de zaak ongemerkt uit de hand als door een ongelukje een smeris gedood wordt. Louis ziet geen uitweg meer en verschanst zich. Een belegering begint, die alleen maar tragisch kan eindigen. Een degelijke film van Enrico, die samen met Jean-Claude Grumberg het scenario schreef. Weliswaar geen hoogvlieger, maar goed drama dankzij de sterke rolverdeling. De titel is een woordspeling en geeft tegelijkertijd het jaargetijde aan. Het camerawerk is van Pierre-William Glenn.

À vendre

1998 | Komedie, Mysterie

Frankrijk 1998. Komedie van Laetitia Masson. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Sergio Castellitto, Jean-François Stévenin, Chiara Mastroianni en Aurore Clément.

De film gaat over de omzwervingen van France Robert (Kiberlain) die op haar trouwdag verdween met een tas, waarin een half miljoen Francs (nog geen honderdduizend euro) zat. Pierre Lindien (St[KA1]evenin), de man die ze had moeten trouwen, geeft een Italiaanse priv[KA1]edetective, Luigi Primo (Castellitto) opdracht om haar op te sporen. Hij gaat van Marseille naar Grenoble en ondervraagt haar ouders, ex-vriendjes, een prostituée, een werkster en een werkloze vrouw. Als hij terug naar af is, verschijnt zij plotseling voor de huwelijksceremonie, maar dat is slechts een afleidingsmanoeuvre om opnieuw te verdwijnen. Luigi vindt haar tenslotte in New York, waar zij leeft van de betaalde liefde. De film geeft het portret van een vrouw, die voor de man die haar tegenpool is, ongrijpbaar blijkt. De makers zijn er niet in geslaagd om clichés te vermijden en de personages zijn opgebouwd volgens het principe om ze zo laat mogelijk te profileren met als gevolg dat hun handelingen onwerkelijk lijken. Toch zitten er roerende facetten aan de personage die door Kiberlain gespeeld wordt, als ze in opstand komt tegen haar uitgestippelde toekomst. Instinctief gemaakte cinema, waarbij de situaties ter plekke bedacht worden als men aan het draaien is, en die leven in de brouwerij moeten brengen. De minimale muziek van Siegried heeft een maximaal effect. Het camerawerk is van Antoine Héberlé.

A vendre

1998 | Experimenteel

Frankrijk 1998. Experimenteel van Laetitia Masson. Met o.a. Roschdy Zem, Jean-François Stévenin, Mireille Perrier, Chiara Mastroianni en Sandrine Kiberlain.

Nadat hij door haar verlaten en bestolen is laat nachtclubeigenaar Pierre (Stévenin) zijn verloofde France (talent Kiberlain) zoeken door privé-detective Luigi (mooie rol van Castellito). Luigi pakt het grondig aan door bij France's verleden te beginnen en langzaam naar het heden te werken. In flashbacks ontvouwt zich het leven van France, maar haar motivaties worden nooit compleet helder. Volgens scenariste/regisseuse Masson - En avoir (ou pas) - hoort mysterie bij film. In een interview zegt ze: 'Het is een risicovolle, imperfecte film, maar ik zou het niet anders willen'. (IdH/VPRO Gids)

...comme elle respire

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. Marie Trintignant, Guillaume Depardieu, Jean-François Stévenin, Serge Riaboukine en Blanchette Brunoy.

Jeanne (Marie Trintignant) is een pathetische leugenaar, ze liegt zoals ze ademhaalt (elle ment ...comme elle respire). Jeanne ontvlucht haar verloofde en vertrekt naar Parijs waar ze dankzij een van haar fantastische verhalen - dat ze uit een puissant rijke familie komt - een baantje als au pair vindt. Antoine (Guillaume Depardieu) is een kleine crimineel, die het plan opvat de 'rijke' Jeanne te ontvoeren voor losgeld. Zijn partners in de misdaad zijn twee klunzen die zich als zware jongens gedragen. Maar er doen zich probleempjes voor. Ten eerste heeft Jeanne natuurlijk helemaal niet veel geld en ten tweede valt Antoine voor haar charmes. Trintignant slaagt er glansrijk in haar leugenachtigheid geloofwaardig te maken en Depardieu weet met succes zijn rol als mislukkeling te vervullen. Pierre Salvadori creëerde een aangename klucht waar ernst doorheen sijpelt, maar deze wordt dankzij Trintignants luchtige spel niet te hevig.

Les parents modèles

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Jacques Fansten. Met o.a. Jean-François Stévenin, Laurence Masliah, Clémentine Pasco, Bastien Prévosto en Hubert Saint-Macary.

Na twaalf jaar huwelijk besluiten Marc (St[KA1]evenin) en Sophie (G[KA1]elinas) te scheiden. Met wederzijdse goedkeuring, dus zonder al te veel problemen. Maar een reeks misverstanden beslist er anders over. Tot overmaat van ramp blijkt Marc een flat tegenover die van Sophie gehuurd te hebben. De kinderen Chlo[KA1]e (Pasco) en Arthur (Prévosto) spioneren zowel bij de ene als bij de andere. Als er een nieuwe vrouw opduikt in het leven van papa vrezen beide kinderen dat ze de hoop op een regulier gezinsleven mogen vergeten. De problemen van een gebroken gezin, maar dan gezien door de ogen van de kinderen. De film werd met veel tederheid, maar ook met een dosis gezonde humor in elkaar gestoken. Een teveel aan verwikkelingen doet het scenario van Dan Franck wat geforceerd overkomen. De kinderen stelen ongetwijfeld het hart van menig kijker. Fotografie was in handen van Jean-Claude Saillier.

Le bossu

1997 | Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk/Italië/Duitsland 1997. Historische film van Philippe de Broca. Met o.a. Daniel Auteuil, Fabrice Luchini, Vincent Perez, Marie Gillain en Yann Collette.

Heerlijke Franse swashbuckler, of cape & degen-film, speelt zich begin achttiende eeuw af en vertelt een niet al te stevig verhaal over rivaliserende graven en hertogen. Het plezier zit 'm in fraai geënsceneerde degengevechten, intriges, zwijmelromantiek en mooie locaties. Auteuil, in strakke broek en wijde blouson, is bijzonder charmant als de held die zich ontfermt over een erfgename, een vrolijke baby die uitgroeit tot mooie jongedame. In eigen land genomineerd voor negen Césars, alleen die voor de kostuums van Christian Gasc werd verzilverd.

K

1997 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1997. Thriller van Alexandre Arcady. Met o.a. Patrick Bruel, Isabella Ferrari, Marthe Keller, Pinkas Braun en Jean-François Stévenin.

Parijs, 1990. Politie-inspecteur Sam Bellamy is geschokt dat zijn oude vriend, de joodse kunsthandelaar Joseph Katz, een van zijn klanten heeft neergeschoten. Het slachtoffer was een voormalige SS'er, die de moord van Katz' familie in WO II op zijn geweten had. Sam helpt Katz te ontsnappen, maar even later komt de kunsthandelaar om tijdens een explosie in zijn winkel. Daarop gaat Sam op zoek naar de daders

Noir comme le souvenir

1996 | Mysterie, Thriller

Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1996. Mysterie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Jane Birkin, Jean-François Stévenin, Jany Holt, Matthias Habich en Jenny Alpha.

De kleine Garance was zes toen ze werd vermoord; de moordenaar werd nooit gevonden. Zeventien jaar later is haar moeder Caroline (Birkin) hertrouwd met David (R[KA1]egent) en heeft ze een boetiek. Ze begint het geschrei van Garance te horen. Caroline`s eerste echtgenoot, zuipende en lanterfantende Chris (Habich) duikt op tot groot ongenoegen van David. Caroline heeft inmiddels weer een bijna even oude dochter. Vervolgens gebeuren er allemaal enge, soms dwaze zaken (voodo-kaarsen, bedreigende clowns, gemutileerde poppen) en vallen er een reeks doden (een doofstomme getuige van de moord op Garance, een verdachte, gestoorde broer en zus). Redenen genoeg voor kettingrokende inspecteur Tom (St[KA1]evenin), die overigens innig bevriend is met Caroline`s hartsvriendin Lucie (Azéma), om nu eens zijn neus in de oude zaak te stoppen. Wat een zeer spannende film had moeten zijn, is een haastig gespeelde vertoning geworden van Birkin, Azéma en Stévenin. Vooral wat je zou moeten zien, wordt uitgelegd in uitgebreide dialoog, dat afkomstig is uit het scenario van André Ruellan en regisesseur Mocky. Al is de fotografie van Edmond Richard heel passend, de locaties in Zwitserland mooi en zijn sommige scènes aantrekkelijk, de oorspronkelijke roman van Carlene Thompson Black for Remembrance is een stuk spannender. Minder geschikt voor de bioscoop, maar lekker amusement - gelijk een kopje warme thee - voor de thuisbuis.

Les aveux de l'innocent

1996 | Komedie, Thriller

Frankrijk/België 1996. Komedie van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Bruno Putzulu, Elizabeth Depardieu, Michèle Laroque, Julia Maraval en Jean-François Stévenin.

Serge Perrin (Putzulu) is een 24-jarige laag geschoolde arbeider die voor zich geen toekomst weggelegd ziet in de industriestad Saint-Étienne in midden-Frankrijk. Hij besluit de stad te verlaten en in Parijs zijn geluk te beproeven als acteur. Dit wil maar niet lukken en binnen de kortste keren zwerft hij als dakloze door de Lichtstad met een lotgenoot in zijn kielzog. In de krant leest hij een bericht over een koelbloedige moord op een taxi-chauffeur. Hierin ziet hij de kans om uit de anonimiteit te treden. Hij geeft zichzelf aan als dader. Améris maakt het de kijker niet gemakkelijk, want zijn film heeft een losse structuur, hij mengt documentaire beelden met fictie en hij laat door flash-backs de toeschouwer lange tijd in het ongewisse of Serge de moord nu echt gepleegd heeft of niet. Een intrigerend experiment dat echter niet helemaal kan overtuigen en dat lijdt onder het feit dat je ongewild vergelijkingen gaat maken met films als MIDNIGHT COWBOY. De acteerprestaties zijn van hoog niveau. Améris schreef het scenario samen met Caroline Bottaro, Hugues Pagan en Jean-Louis Benoit. Fotografie van Yves Vandermeeren.

Les Bidochon

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Anémone, Jean-François Stévenin, Annie Girardot, Daniel Gélin en Catherine Lachens.

Robert (St[KA1]evenin) en Raymonde Bidochon (Anémone) hebben elkaar leren kennen via een huwelijksbureau. Madame zorgt voor het huishouden, doet de boodschappen, maakt het eten klaar, strijkt de was, enz. Ze is diep gefrustreerd over haar bestaan als ze de balans opmaakt; ze heeft zelfs geen kinderen en haar man is een vormeloze dikkerd, die ongêneerd winden laat. Waarom heeft het lot van haar een kleinburgerlijke trut gemaakt, terwijl zij een prinses zou moeten zijn? Haar man Robert is niet geïnteresseerd in haar bespiegelingen. Hij bespreekt liever de bouwplannen van het huisje op het land, waarin hij zich zou willen terugtrekken, met een aannemer, als hij maar de juiste weg zou vinden om de sociale dienst hem een uitkering te laten sturen; hij zou subiet de flat verlaten. Als zijn liefhebbende vrouwtje voorstelt om een fortuin te vergaren door deel te nemen aan het tv-spel Les Grands Bonheurs, veegt hij haar suggestie onmiddellijk van de tafel. Deze film is het bewijs, dat een satirische wekelijkse, veelgelezen strip met de beste acteurs nog geen goede film hoeft op te leveren. Christian Binet, Jean- Jacques Tarbes en Christian Watton bewerkten het cynische stripverhaal van Binet tot een oppervlakkige dramatische komedie met ellenlange dialogen die helemaal tot niets leiden. Het paar hoogtepunten, dat de film telt zijn dan nog vooral aan de acteurs te danken. Jean-Jacques Tarbes stond ook nog achter de camera. Dolby Stereo.

Docteur Sylvestre : Condamné à vivre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Dominique Tabuteau. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Jean-François Stévenin, Clotilde Baudon en Francis Renaud.

De beroemde fotograaf Charly (St[KA1]evenin) bereidt een tentoonstelling voor in Marseille. Hij is de peetvader van Dr. Pierre Sylvestre (Anger) die hem voorstelt om een ernstig medisch onderzoek te ondergaan. Charly weigert echter want hij weet dat hij het slachtoffer is van Huntingtons chorea, een ziekte die hem onvermijdelijk naar de dementie leidt. Uiteindelijk besluit hij om openlijk met Pierre te praten en vraagt hem voor een einde aan zijn leven te stellen daar hij de aftakeling niet wil ondergaan. Dr. Sylvestre wordt geconfronteerd met een zwaar dilemma. Zal hij voor een man die hij al sinds zijn geboorte kent en waarvan hij houdt zijn medische ethiek overtreden, ook al is hij niet in staat hem te genezen? Goede vertolkingen maar een eindeloze waterval van dialogen zonder veel actie. Christian François en Laurence Condroyer schreven het scenario. Achter de camera stond Bernard Cassan.

8ème district : Père et fils

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Klaus Biederman. Met o.a. Jean-François Stévenin, Anthony Delon, Nathalie Roussel, Alexis Derlon en Emmanuelle Meyssignac.

Politieman Valence (Delon) heeft voor de eerste maal op een mens geschoten. Ook al was het zelfverdediging toch kan Valence niet overweg met zijn emoties, zeker niet nadat hij te weten komt dat het slachtoffer vader was van een gehandicapt kind. Tot uiteindelijk blijkt dat het niet zijn kogel was die de man doodde, maar het beademingsapparaat van het hospitaal waar hij verzorgd werd blijkt gesaboteerd. De zaak verandert in moord met voorbedachtheid en Valence wil tot op het bot gaan, samen met zijn partners Molina (St[KA1]evenin) en Betty (Roussel). Doordeweekse politiefilm met de nodige spanning en mysterieuze personages. De eerste film van een nieuwe reeks met stereotiepe rollen die naar behoren ingevuld worden door vooral Stévenin. Zoon Delon heeft het talent van papa niet geërfd. Eric Kristy schreef het routine-scenario. Fotografie van Mark Lennard. Stereo.

Ricky

1995 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Setbon. Met o.a. Guillaume Depardieu, Jean-François Stévenin, Lola Gans, Elisabeth Vitali en Roland Amstutz.

De vijfenveertigjarige Stévenin durft niet naar huis gaan daar hij ontslagen werd en zijn vrouw dit nieuws niet al te best zal opnemen. Na een nachtje doorzakken in een truckerscafé ontmoet hij Depardieu, die eruitziet als een schooier met een grote bek. Al liftend tracht deze een geheime bestemming te bereiken. Stévenin stelt hem voor met hem mee te rijden, wat de ander schoorvoetend aanvaardt. De jongen vertelt dat hij zijn moeder verloren is en dat hij nu van plan is om zijn vader, die hij voor haar dood aansprakelijk houdt, te vermoorden. Het tedere relaas van de vrienschap tussen een jonge en een oudere man, die geen van beiden de realiteit aankunnen. Zowel Depardieu als Stévenin leven zich uitstekend in hun rol in. Regisseur Setbon is verantwoordelijk voor het met humor doorspekte dramatische scenario en Jean-Pierre Plichon bediende de camera. Formaat 16/9.

Dis-moi oui...

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Alexandre Arcady. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Julia Maraval, Claude Rich, Valérie Kaprisky en Patrick Braoudé.

Kinderarts dokter St[KA1]ephane Villiers (Anglade) is de benijdenswaardigste vrijgezel van Bordeaux. Hij is rond de dertig, succesvol en werkt in de chique priv[KA1]ekliniek van zijn vader, professor Villiers (Rich). Ooit zal dat alles aan hem toebehoren. Het leven in de stad aan de Gironde is mooi, iedereen bezit de nieuwste electronische speelgoedjes, luxe terreinwagens en fraaie appartementen. Tussen het rokkenjagen en het wagen van een gokje in een illegale speelhol, is er ook nog wat werk. Op een avond wordt St[KA1]ephane geconfronteerd met een meisje op zijn stoep, Eva (Maraval). Hij denkt dat het een scholiere is die de bus of de trein gemist heeft, maar het verleidelijke wichtje vertelt hem dat ze thuis mishandeld wordt. Hij wil haar wel voor de nacht onderdak verlenen, maar hij raakt niet meer van haar af. Om een lang verhaal kort te maken: ze lijdt aan een bijzondere hersentumor, die dokter Villiers moet verhelpen. Een dergelijke operatie is nog nooit uitgevoerd! De afloop laat zich raden. De kwaal is overigens authentiek, maar verder is de film volslagen ongeloofwaardig en het scenario van Olivier Dazat, Antoine Lacomblez en Arcady is ronduit slecht en oppervlakkig. Positief aan deze idiote, stroperige film zijn de volgende zaken die de waardering bepaald hebben: hunkerende ziekenhuispsychologe Nathalie, is lief, mooi en echt; Laforêt als moeder van Eva stelt haar oude fans niet teleur; de beelden van Robert Alazraki geven je zin om eens tijdens een vakantie Bordeaux te bezoeken en last, but not least, de muziek van Philippe Sarde beantwoordt aan de verwachtingen. Dolby-geluid.

Les patriotes

1994 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1994. Thriller van Eric Rochand en Eric Rochant. Met o.a. Yvan Attal, Yossi Banai, Sandrine Kiberlain, Richard Masur en Moshe Yvguy.

Enkele missies van een agent van eenheid 238, een van de harde kernen van de Isra[KA3]elische Mossad. Ariel (Attal) verlaat zijn familie en treedt in dienst bij de organisatie.

Fast

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Dante Desarthe. Met o.a. Frédéric Gélard, Jean-François Stévenin, Karin Viard, Nathalie Schmidt en Georges Claisse.

De 25-jarige Jean-Louis (Gélard) is wat men noemt een naïeve jongeling. Hij werd opgevoed door zijn grootvader in een haast uitgestorven dorpje. Opa is inmiddels overleden en Jean-Louis staat alleen op de wereld. Dus besluit hij maar naar Parijs te trekken en op zoek te gaan naar 'het meisje met de gele haren'. Alles wat hij van haar heeft is een pakje lucifers met daarop de reclame Fast Burger. Hij schuimt zo heel wat hamburgertenten - lees MacDonald's - af. Een vreemde film over een onervaren jongeman die geconfronteerd wordt met een metropool die niet voldoet aan zijn verwachtingen. Desarthe heeft geprobeerd de ware mens - de jongen uit de provincie - tegenover de kunstmens - de gedrilde employees van MacDonald's - te zetten zonder in een parodie te vervallen. Het verhaal is wat dunnetjes om een hele film te vullen, maar Gélard vertolkt zijn personage zo ontwapenend dat het toch nog wat goedmaakt. Desarthe schreef het scenario samen met Jackie Berroyer. Achter de camera stond Ariane Damain.

Deux justiciers dans la ville: Dame de c[KA21]ur

1994 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Gérard Marx. Met o.a. Richard Bohringer, Jean-François Stévenin, Alexandra Vandernoot, Jean-Michel Noirey en Jacques Spiesser.

Een politie-inspecteur wordt vermoord aangetroffen langs een landweg. Naast hem ligt het lijk van de gevangene die hij moest begeleiden. De zaak is vlug geklaard: de gevangene schoot de politieman neer, die in een laatste stuiptrekking zijn moordenaar kon doden. Het politieduo Stévenin/Bohringer kan zich hier niet mee akkoord verklaren. Ze ontdekken al vlug dat de gevangene onschuldig was aan de verkrachting waarvoor hij veroordeeld was, dus besluiten ze dat deze geen enkele reden had om de inspecteur te doden. Dan maar zoeken naar de echte dader. Bohringer vervangt Lhermitte die in het eerste deel de charmeur/agent was. Niet dat dit veel kan redden van dit zwakke LETHAL WEAPON-afkooksel geschreven door Gérard Carré en Alain Minier, naar een verhaal van Alexis Lecaye, waarvan de afloop reeds mijlen op voorhand voelbaar is. Fotografie van Jimmy Glasberg. Formaat 16/9.

À cause d'elle

1993 | Komedie, Romantiek, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1993. Komedie van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Antoine Hubert, Olivia Muñoz, Thérèse Liotard, Jean-François Stévenin en Ludmila Mikaël.

In 1963 is Antoine Hervy (Antoine Hubert) veertien; hij op een na de oudste in een gezin van vier. Zijn vader is dikwijls afwezig. De school interesseert hem geen barst. Hij bevindt zich in zijn eigen droomwereldje en geniet ervan alsof zijn kindertijd nog niet voorbij is. Hij zou op de elektrische gitaar willen leren spelen zoals Hank Marvin of Bruce Welch van The Shadows. De dag dat hij de jonge Olivia Marchand (Mu[KA6]noz) ontmoet, verandert zijn leven grondig. Na de kindertijd behandeld te hebben in LE GRAND CHEMIN (1987) en APR[KA2]ES LA GUERRE (1989) analyseert regisseur/scenarioschrijver Hubert nu de puberteit van zijn hoofdpersonage (telkens gespeeld door zijn eigen zoon Antoine). Het werd een poëtische studie van het opgroeien en het ontdekken van de liefde. Niets is opgeschroefd, maar elke situatie is natuurlijk en hartverwarmend vertolkt. Het scenario van regisseur Hubert zit geheid in elkaar. Het camerawerk is van Claude Lecomte. De soundtrack bestaat voornamelijk uit hits van beginjaren 1960. Dolby Stereo.

Deux justiciers dans la ville

1993 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/Portugal 1993. Misdaad van Franck Apprédéris. Met o.a. Thierry Lhermitte, Jean-François Stévenin, Jean-Claude Dauphin, Eva Darlan en Vania Vilers.

Lhermitte en Stévenin vormen een alles behalve orthodox politieduo; hun verhoor-praktijken worden alom gevreesd. Ze worden naar een dorpje gezonden om een moordzaak op te lossen. Hun reputatie reist vooruit en de bewoners zijn bang. Ze kunnen iedereen intimideren behalve Dauphin, de locoburgemeester en vriend van het slachtoffer, die de storm moeiteloos doorstaat. Er volgt echter een tweede moord. Politiefilm vol humor, schitterend gespeeld door de hoofdrollen, die zich kunnen uitleven omdat ze verschillende persoonlijkheden kunnen spelen. Gérard Carré en Alain Minier baseerden hun scenario vrijelijk op de roman Les Justiciers van Alexis Lecaye. Pretentieloos amusement, in beeld gebracht door Jacques Loiseleux en Claude Robin.

Deux fois vingt ans

1993 | Komedie

Frankrijk/Italië 1993. Komedie van Livia Giampalmo en Livia Gian Palmo. Met o.a. Marieangela Melato, Jean-François Stévenin, Valeria Milillo, Alessandro Gassman en Carole Franck.

De veertig-jarige Melato is een opgewekte, zelfstandige vrouw van Italiaanse afkomst die in Parijs woont. Ze ontwerpt tapijten en geeft les op een kunstacademie. Ze is gehuwd met Stévenin, expert op gebied van barokmuziek. Hun dochter Milillo voelt zich minderwaardig ten opzichte van haar ouders en laat daardoor haar artistiek talent onbenut. Ze staat op het punt te trouwen met Deshors, zoon van een vooraanstaande Franse familie. Wanneer de twee families met elkaar kennis willen maken worden de zaken erg ingewikkeld voor Milillo. Een portret van typische Franse families, geschreven met fijne pen door Giampalmo, Lidia Ravera en Mimmo Rafele, gebaseerd op de roman van Ravera. De situaties werden met veel cynisme in beeld gebracht, maar de psychologische karaktertekening van de personages lijkt niet voltooid, zodat de toeschouwer niet in hen geïnteresseerd raakt. De camera werd gehanteerd door Romano Albani.

Un paraguas para tres

1992 | Komedie, Romantiek

Spanje/Frankrijk 1992. Komedie van Felipe Vega. Met o.a. Juanjo Puigcorbé, Eulalia Ramón, Icíar Bollaín, Francis Lorenzo en Germán Cobos.

Puigcorbé ontmoet Ramón voor de eerste keer in een warenhuis in Madrid. Daarna speelt het toeval parten: regelmatig komen ze elkaar tegen, zodat er iets moois zou moeten opbloeien, maar dat is niet zo. Ramón durft niet en Puigcorbé versiert haar vriendin Bollain. Een heel eigenzinnige klucht der misverstanden, die echter niet helemaal geslaagd is. Eigenlijk gemaakt voor Latijns-europese betaaltv. Scenario van de regisseur zelve en fotografie van José Luis López-Linares.

Olivier Olivier

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Agnieszka Holland. Met o.a. François Cluzet, Brigitte Roüan, Grégoire Colin, Marina Golovine en Jean-François Stévenin.

Holland gebruikt als uitgangspunt een ware gebeurtenis om te kunnen vertellen over welk drama zich afspeelt als een kind wordt vermist. Zij vertelt de roerende geschiedenis over een familie die uit elkaar valt, over de hoop en de enorme wilskracht van de moeder om te blijven geloven in een oplossing. Holland bracht hier en daar wat mooie esthetisch-lyrische momenten in de film aan maar vanaf het moment dat zij op de suspense overgaat - vanaf het moment dat haar camera de gangen van het politiebureau betreedt - verliest zij de greep op haar film en krijgt de kijker banaliteiten voorgeschoteld. Deze film, waarin de prestaties van Roüan, Cluzet en de jonge Colin, de ontdekking van L'ANNÉE DE L'ÉVEIL, alle lof verdienen, is, kortom, deels wel en deels niet geslaagd te noemen. Scenario van regisseur Holland en Régis Debray. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

Le grand pardon II

1992 | Misdaad, Thriller, Drama, Actiefilm

Frankrijk 1992. Misdaad van Alexandre Arcady. Met o.a. Roger Hanin, Richard Berry, Gérard Darmon, Christopher Walken en Jill Clayburgh.

Men neme dezelfde personages van tien jaar geleden, inmiddels rijper, wijzer en ouder geworden, en begint opnieuw. Het decor is veranderd en het gedoe er omheen ook. Plaats van handeling is Florida en de familie Beytoun gaat, onder leiding van Raymonds zoon Maurice, lijden onder de ambities van dit ventje, dat zich gaat bezighouden met drugssmokkel. Een beetje nostalgie, een behoorlijke hoeveelheid verloren waarden, een vleugje familiebesef en nog wat wraak ook. Dat alles regelmatig verspreid over pure actiescènes en een psychologische studie. Arcady heeft zich sterk laten inspireren door de opbouw van zijn eerste Grand pardon, en levert hiermee een publieksfilm af met een boodschap: laten we tevreden zijn met wat we hebben en gelukkig verder leven. De boodschap komt over. De talentvolle acteurs, van Berry tot Hanin, verdienen een aparte vermelding. Ze voelen zich duidelijk thuis in hun rol.

Sushi, Sushi

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Laurent Perrin. Met o.a. André Dussollier, Jean-François Stévenin, Sandrine Dumas, Eva Darlan en Kentaro Matsuo.

Het scenario is pittig genoeg, want het gaat om een culinair avontuur. Een voormalige leraar beeldhouwen begint in Parijs een cateringbedrijf dat Japanse gerechten thuis bezorgt. Na aanvankelijk succes volgt al (te) spoedig een faillissement. Het geheel wordt gepresenteerd aan de hand van afgezaagde absurde situaties en buitensporige ellipsen. De personages zijn kleurrijk (Darlan als excentrieke burgerdame!) maar oppervlakkig, in de stijl van de film. Overigens was de doelstelling prima: een aanval op de wereld van het geld en de bijbehorende hersenschimmen. Vermakelijk maar ook steeds bijna belachelijk, door scènes zoals die van een legertje loopjongens dat verkleed als samourais op scooters over de Champs-Elysées raast. Jammer! Scenario van Laurent Perrin en Michka Assayas. Camerawerk van Dominique Le Rigoleur.

Oliver Oliver

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Agnieszka Holland. Met o.a. Jean-François Stévenin, Grégoire Colin, Brigitte Roüan en François Cluzet.

Het scenario is pittig genoeg, want het gaat om een culinair avontuur. Een voormalige leraar beeldhouwen begint in Parijs een cateringbedrijf dat Japanse gerechten thuis bezorgt. Na aanvankelijk succes volgt al (te) spoedig een faillissement. Het geheel wordt gepresenteerd aan de hand van afgezaagde absurde situaties en buitensporige ellipsen. De personages zijn kleurrijk (Darlan als excentrieke burgerdame!) maar oppervlakkig, in de stijl van de film. Overigens was de doelstelling prima: een aanval op de wereld van het geld en de bijbehorende hersenschimmen. Vermakelijk maar ook steeds bijna belachelijk, door scènes zoals die van een legertje loopjongens dat verkleed als samourais op scooters over de Champs-Elysées raast. Jammer! Scenario van Laurent Perrin en Michka Assayas. Camerawerk van Dominique Le Rigoleur.

Napoléon et l'Europe: Le 18 Brumaire

1991 | Biografie, Historische film

Frankrijk/SU 1991. Biografie van Pierre Lary. Met o.a. Jean-François Stévenin, Béatrice Agenin, Bruno Mandinier, Jean-Claude Durand en Sylwia Wysocka.

Eerste deel van de serie [KL]Napol[KA1]eon et l`Europe[KLE]. Terwijl we dachten dat de jonge generaal Bonaparte ergens vastzat in het zand van de Egyptische woestijn zien we hem tot ieders verbazing in de buurt van Fr[KA1]jus aan land komen om deel te nemen aan de staatsgreep van 18 brumaire (9 november 1799). Daar bewijst hij voornamelijk zichzelf een dienst mee, want hij komt als Eerste Consul uit de strijd! Er is voor een keer wat royaler met geld omgesprongen, maar deze tv-film haalt het ondanks het grote budget toch niet bij een aantal andere films, zoals NAPOL[KA1]EON van Abel Gance (1927). Dankzij het overtuigde dan wel overtuigende spel van de acteurs is de film meer dan een 19e-eeuwse modeshow en niemand minder dan Alexandra Tauner heeft een geschiedkundig oogje in het zeil gehouden, dus u kunt met een gerust hart kijken.

Lune froide

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Patrick Bouchitey. Met o.a. Jean-François Stévenin, Patrick Bouchitey, Jean-Pierre Bisson, Laura Favali en Marie Mergey.

Deze vrijwel plotloze film is enerzijds de transformatie van regisseur Bouchitey's korte film COLD MOON in een avondvullende speelfilm en anderzijds de geslaagde bewerking van Charles Bukowski's short-stories Copulating Mermaid of Venice en Trouble With The Battery. Regisseur Bouchetey en Stevenin spelen twee veertigers, die nog last hebben van puberale neigingen. De een is een mislukt musicus en de ander werkt op een visfabriek. Barbezoek, hoerenloperij en necrofilie vormen de bestanddelen van deze cultachtige film. De stemmige zwart-wit fotografie is van Jean-Jacques Bouhon en Nuris is een prachtig lijk. De regisseur schreef samen met Jacky Berroyer het scenario.

Les voix dans la nuit: Le chambre sécrète

1991 | Mysterie, Horror, Fantasy

Frankrijk 1991. Mysterie van Didier Haudepin. Met o.a. Carol Kame, Jean-François Stévenin, Sabine Haudepin, Claude Duneton en Eléonore Hirt.

Een klein meisje (Kame) is ongelukkig, omdat haar ouders haar verjaardag zijn vergeten. Om het goed te maken, kopen ze voor haar een prachtig oud poppenhuis bij een antiekhandelaar. Maar dat blijkt te spoken. Een verrassend slot. De vroegere acteur Didier Haudepin is achter de camera gekropen, en maakte twee opmerkelijke films (PACO L'INFAILLIBLE en ELSA ELSA) die echter commercieel flopten, zodat hij sinds 1985 op tv is aangewezen. De sfeer die hij in deze film creëert is knap gedaan en hetzelfde geldt voor het subtiele en bijna ongemerkte overswitchen van fantasie naar werkelijkheid. Voortreffelijke dialogen. Prima en tegelijk verwarrend spel. De term 'horror' is misschien wat sterk, 'fantasy' past beter. Maakt deel uit van de serie Les voix dans la nuit.

La gamine

1991 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1991. Misdaad van Hervé Palud. Met o.a. Johnny Hallyday, Maïwenn, Jean-François Stévenin, Gilles Gaston-Dreyfus en Michel Robin.

Ex-smeris Hallyday werkt als piloot bij een vliegclub die door zijn voormalige collega Robin in de buurt van Parijs gerund wordt. Diens vijftien-jarige kleindochter Maïwenn komt plotseling op de proppen om zich bij haar grootvader Robin te verstoppen omdat de politie haar zoekt in verband met de moord op haar Portugese vriendje Sitruk. Hallyday en Robin gaan zich sterk maken om de onschuld van de mini femme fatale aan te tonen en stuiten op de Portugese mafia, want ook die bestaat. Geknipte rol voor bejaarde rockidool Hallyday, waarvan de bruiden in het werkelijke leven steeds jonger worden. Een flinterdun verhaaltje dat eigenlijk alleen geschikt is voor het kleine scherm en het Gallische publiek, dat nu eenmaal tript op prenten met adolescenten in het middelpunt. Scenario van regisseur Palud, die meerdere Johnny-filmpjes maakte. Igor Aptekman schreef mee aan het scenario. Het niet onverdienstelijke camerawerk is van Claude Agostini.

Ils n'avaient pas rendez-vous

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Maurice Dugowson. Met o.a. Dominique Sanda, Jean-François Stévenin, François Perrot, Pénélope Schellenberg en Wladimir Yordanoff.

Victor is schilder maar heeft nergens meer zin in. Geobsedeerd schildert hij revolvers, in afwachting van het moment dat hij er [KA1]e[KA1]en kan gebruiken. Er belandt een vrouw in zijn auto. Ze is jong en heel mooi en verknocht aan het leven, te meer daar ze kanker heeft, wat Victor niet te weten komt. Met haar (wellicht) laatste liefdesaffaire geeft ze zijn leven weer zin. Zo'n onderwerp gaat al gauw de melodramatische kant op, en bovendien heeft deze serie Sentiments al heel wat gezwijmel opgeleverd. De regisseur van F. COMME FAIRBANKS voldoet echter aan de verwachtingen: ook deze keer omzeilt hij de valstrikken van het onderwerp. Dit is vooral te danken aan het feit dat hij een aantal genres vermengt, want het is niet een en al treurigheid in deze tv-film met open einde. Twee opmerkelijke acteurs: Sanda en Stevenin.

Napoléon et l'Europe: Napoléon et Marie Walewska

1990 | Oorlogsfilm, Historische film, Romantiek

Frankrijk 1990. Oorlogsfilm van Jean Gruault en Jean Tulard. Met o.a. Jean-François Stévenin, Jean-Claude Durand, Christophe Waltz, Joanna Szcepkowska en Andrzej Seweryn.

Derde deel van de serie Napoléon et l'Europe. Deze speelt in het Polen van 1806, opgedeeld tussen Rusland, Oostenrijk en Pruisen, met de overwinning van Jena en de romance tussen de tiran en Walewska. Na zovele films over Napoleon presteert ook deze film het, nauwelijks indruk te maken. Het lijkt wel een kostuum-operette. Het spel van Stévénin als Napoleon is onder de maat, en dat van Szcepkowska als Walewska stelt ook al niet veel voor. De historische betrouwbaarheid van deze warboel lijkt bovendien twijfelachtig.

Napoléon et l'Europe: La Reddition

1990 | Historische film, Oorlogsfilm, Biografie

Frankrijk 1990. Historische film van François Magahy. Met o.a. Jean-François Stévenin, Alain MacMoy, James Faulkner en Philippe Bouclet.

Een film uit de serie Napoléon et l'Europe. Het laatste deel over Waterloo en de uiteindelijke aftocht. De tv-regisseur heeft de middelen waarover hij beschikte ten volle benut, maar de films van Abel Gance, Serge Bondartchouk en verscheidene anderen blijven hun waarde behouden! Bovendien waren er overtuigender Bonapartes dan deze, die Stevenin neerzet.

Berlin ou le réveil de l'Allemagne

1990 | Biografie

Frankrijk/Duitsland 1990. Biografie van Eberhard Itzenplitz. Met o.a. Jean-François Stévenin en Andrzej Seweryn.

Uit de serie Napoléon et l'Europe. Het verhaal begint op 4 november 1805 in Potsdam. Bij het graf van Frederik II zweren Frederik-Willem van Pruisen en tsaar Alexander I van Rusland 'het monster Napoleon Bonaparte' te zullen verslaan. Dat betekent dus een nieuwe oorlog, die we vanwege het beperkte filmbudget overigens niet te zien krijgen. Bovendien lijdt deze tv-film aan de gebruikelijke zwakheden van een coproduktie met onbekende of middelmatige acteurs. De regie is zowel gewetensvol en doordacht, als moeizaam en kil. Nogal bleekjes vergeleken bij sommige andere films.

Napoléon et l'Europe: Moscou

1989 | Biografie, Historische film, Oorlogsfilm

Polen/Frankrijk 1989. Biografie van Janusz Majewski. Met o.a. Jean-François Stévenin, Corinne Marchand, Thierry Bosc en Tadeusz Lomnicki.

Vijfde deel van het epos Napoléon et l'Europe door een Poolse cineast, die in eigen land al opmerkelijke tv-bewerkingen van de werken van Prosper Mérimée deed. Wij zien hier ook generaal Koutouzov terug, in conflict met zijn hoofdkwartier, dat verbijsterd is door zijn weigering zich te verweren tegen de naar de hoofdstad oprukkende Fransen. Kleurrijk, geloofwaardig, soms indrukwekkend en met goed acteerwerk, niet geheel onverwachts met deze feiten en personages. Meeslepend.

Les années terribles

1989 | Historische film, Drama

Frankrijk/Italië/Duitsland/Canada/Verenigd Koninkrijk 1989. Historische film van Richard T. Heffron. Met o.a. Christopher Lee, Klaus-Maria Brandauer, Jane Seymour, François Cluzet en Andrzej Seweryn.

Een groots spektakelstuk waarin vooral de tijd van het schrikbewind en de val van Robespierre wordt beschreven. Wel heeft de film te lijden onder alle gebreken van een praalzieke internationale co-productie, zoals ook bij Les années lumière al het geval was. De acteurs die Danton, Marat en Saint-Just spelen zijn respectievelijk Duits, Italiaans en Angelsaksisch! Lee speelt daarentegen een perfecte rol (geen wonder) als de beul Sanson. Deze film is beter dan die van Robert Enrico vawege zowel de dramatische intensiteit als de intelligente filmstijl. Zeer goede dialogen van Daniel Boulanger. Tweede deel van het tweeluik La Révolution Française. Deel 1: Les années lumière werd geregisseerd door Robert Enrico.

La soule

1989 | Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Michel Sibra. Met o.a. Christophe Malavoy, Richard Bohringer, Marianne Basler, Jean-François Stévenin en Jean-Pierre Sentier.

Spanje 1813. De paarden van een Frans regiment worden gestolen door een deserteur. De officier wordt vastgezet op een gevangenisschip onder afschuwelijke omstandigheden. Hij overleeft dit en vindt de dief in de Dordogne. Hij daagt hem uit voor een spel, een oudere en veel ruwere versie van rugby, waarbij het toegestaan is elkaar te doden. De eerste speelfilm van Sibra die zich onderscheidde in de documentaire sector. De film komt hard aan als gevolg van de zeer wrede scènes.

Y'a bon les Blancs

1988 |

Frankrijk/Italië/Spanje 1988. Marco Ferreri. Met o.a. Maruschka Detmers, Michele Placido, Juan Diego, Michel Piccoli en Jean-François Stévenin.

Een colonne van vijf vrachtwagens beladen met levensmiddelen en bestuurd door blanken raast door de Sahelwoestijn. Deze menslievende onderneming loopt uit op een fiasco vanwege de wet op de ruilhandel. Ten slotte wordt het stel dat de hoofdrol speelt opgeofferd tijdens een voodoo-ritueel. Met dit voor dit genre wel zeer wrange thema vervaardigt Ferreri een soor tegenhanger van LA GRANDE BOUFFE en oefent meedogenloze kritiek uit op een ontoereikende internationale voedselhulp. In ieder geval doet zijn film het niet al te goed op het witte doek: zijn personages blijven schematisch en verstoken van menselijke diepgang terwijl het verhaal moeizaam voortdobbert. Misschien de zwakste film van Ferreri tot nu toe die, uiteraard, enkele interessante momenten bevat. Scenario van regisseur Ferreri, Rafael Ascona, Evelyne Pieiler en Cheik Doukouré. Camerawerk van Angel Luis Fernandez.

Peaux de vaches

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Patricia Mazuy. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jean-François Stévenin, Jacques Spiesser, Salomé Stévenin en Laure Duthilleul.

Na een avondje doorhalen steken twee broers de familieboerderij in brand; een oude man komt om. Alleen de oudste broer wordt veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf. Eenmaal vrij, keert hij terug naar de boerderij en treft deze groter en welvarend aan. Zijn jongere broer is gezinshoofd geworden. De film is puntsgewijs opgebouwd. Hij bevat een opeenhoping van waarheidsgetrouwe en belangwekkende kleine details over de personages en het plattelandsleven van alledag, terwijl de gebruikelijke clich[KA1]e`s achterwege zijn gebleven. Het Nauw van Calais vormt de grauwe achtergrond, knap verbeeld in een overheersende, suggestieve kleur. Een intense dramatiek kenmerkt dit temperamentvolle speelfilmdebuut. Het scenario is van de regisseuse. Het camerawerk is van Raoul Coutard (wordt niet genoemd op de generiek).

Les Maris, les Femmes, les Amants

1988 | Drama, Komedie

Frankrijk 1988. Drama van Pascal Thomas. Met o.a. Susan Moncur, Clément Thomas, Emilie Thomas, Olga Vincent en Michel Robin.

Een prettige verrassing, deze eerste film van Thomas sinds 1980. Een ironische en soms felle film over een groepje mensen dat de vakantie aan zee doorbrengt. Geen echt verhaal, maar een soort mozaïek à la Jacques Tati en Pierre Etaix. Hoewel de regisseur niet het niveau haalt van deze twee meesters, bevat de film een serie grappige scènes. De personages worden nooit echt belachelijk gemaakt, want Thomas voelt zich duidelijk met hen verbonden. Scenario van de regisseur en François Caviglioli. Camerawerk van Renan Polles.

Come sono buoni i bianchi

1988 | Avonturenfilm

Frankrijk/Spanje/Italië 1988. Avonturenfilm van Marco Ferreri. Met o.a. Michele Placido, Maruschka Detmers, Juan Diego, Michel Piccoli en Jean-François Stévenin.

Het verhaal van een groep goed bedoelende, maar naïve Europeanen, die met een actie genaamd 'Blue Angels' voedsel brengen naar het hart van Afrika om een primitieve stam te voeden. Het draait erop uit dat ze door de stam worden opgegeten. Placido levert goed spel en Detmers is beeldig, maar de film faalt als satire over de mens uit de consumptiemaatschappij die in een onderontwikkelde omgeving terecht komt. Fraai camerawerk, maar een saaie film.

36 Fillette

1988 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1988. Komedie van Catherine Breillat. Met o.a. Etienne Chicot, Delphine Zentout, Jean-François Stévenin, Adrienne Bonnet en Olivier Parnière.

Filmactrice Catherine Breillat heeft zelf haar eigen roman op het witte doek gebracht, hoewel het scenario op naam van Olivier Jacquot staat. Het is volgens goed ingelichte bronnen geschreven door Roger Salloch en haar zelf zonder dat bekend wie hoeveel en wat gedaan heeft. Het gaat natuurlijk (!) om een zo getrouw mogelijke verfilming van het oorspronkelijke werk. Deze deels sarcastische deels nostalgische vertelling is ongetwijfeld grotendeels autobiografisch en is zowel bitter als zoet. Het gaat over een jong meisje van veertien jaar die de nachtclubs afloopt om er uiteindelijk slechts 'vuile streken van volwassenen' van dertig tot veertig jaar mee te maken. Komt wat onevenwichtig over met onnodige uitweidingen en herhalingen maar blijft bekoren wegens het authentieke karakter en de gevoelige en innemende stijl van filmen. De muziek is zeer gevariëerd.

Vent de panique

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Bernard Giraudeau, Caroline Cellier, Olivia Brunaux, Jean-Pierre Kalfon en Robert Manuel.

De losbollige achttien-jarige Brunaux wil erg graag weg van thuis en antwoordt op een advertentie, waarin men een au pair zoekt aan de Rivi[KA2]era. Het stel (Giraudeau-Cellier) dat de advertentie heeft geplaatst, zoekt wel jongedames, echter niet voor de huishouding, maar voor dubieuze nachtgelegenheden. Als ze de lieftallige Brunaux zien, bedenken ze zich, maar deze wil beslist niet meer terug naar huis. Ze blijft, en ze raken op elkaar gesteld. Een dolle ménage à trois is het gevolg. Redelijke klucht met twee bekende gezichten van het kleine scherm, die razend populair waren door hun uiterste domme, infantiele situatie-komedie Zoup et Zoupette. Het scenario is van Luc Béraud, Claude Miller en regisseur Stora. Achter de camera stond Robert Alazraki.

Sale destin!

1987 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1987. Komedie van Sylvain Madigan. Met o.a. Victor Lanoux, Pauline Lafont, Marie Laforêt, Jacques Penot en Michel Aumont.

Niet voor niets heeft Madigan Chabrol een rolletje gegeven in zijn eerste lange speelfilm: hij bedient zich van dezelfde wrede, sarcastische spot. In deze film zijn een hoop niet echt gekke, maar wel bizarre mensen te zien, die met elkaar ruziën, elkaar kwetsen, beminnen en afmaken. Mensen bovendien, zonder verleden en zonder toekomst. Madigan bewijst eveneens met deze film dat hij geen scenarist is. Zijn onsamenhangende film blijft een zwakke poging, met hier en daar zeer grappige scènes. Vergeefse moeite van een veelbelovend talent.

Police secrets : L'enveloppe

1987 | Misdaad

Frankrijk 1987. Misdaad van Yves Lafaye. Met o.a. Jean-François Balmer, Jean-François Stévenin en Julie Jézéquel.

Inspecteur Ravier van de zedenpolitie zorgt ervoor dat het pooier Fernand (Stevenin) niet te moeilijk wordt gemaakt, want dat is zijn belangrijkste informant. De wederzijdse vriendendiensten betreffen alleen onbelangrijke zaakjes, totdat er een envelop opduikt, die voor een opeenvolging van verrassingen zorgt. Heel wisselvallig, want het scenario zit niet goed in elkaar en wemelt van de onwaarschijnlijkheden. Het geheel is kortom een beetje slordig, en Palmer haalt het in zijn hoofdrol als inspecteur niet bij pooier Stevenin. Net

Les noces de plomb

1987 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Misdaad van Pierre Grimblat. Met o.a. Christine Boisson, Jean-Luc Boutté, Jean-François Stévenin, Jacques Dacqmine en Olimpia Carlisi.

De bewerking van een boek van Hillary Waugh door Jean-Patrick Manchette, zelf een gewaardeerd detectiveschrijver. Variaties op het thema van de verleiding. Een man die zojuist zijn vierde echtgenote heeft vermoord om de levensverzekering te innen, krijgt hiermee te maken wanneer zich een nieuwe 'verloofde' aandient. De levensverzekeringsmaatschappij, die na het uitkeren van enige miljoenen op levens van omgekomen getrouwde vrouwen een moorddadige oplichting vermoedt, zet een val door een aantrekkelijke jonge vrouw een huwelijksadvertentie te laten plaatsen. Een degelijke en heldere regie van een oudgediende in het genre, zowel op het bioscoopscherm als op de beeldbuis. Overtuigend spel.

La lettre perdue

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Michel Galabru, Raphaëlle Spencer, Eva Darlan, Jean-François Stévenin en Patachou.

Een schilderijenrestaurateur, een weinig inschikkelijke en solitaire figuur, krijgt per abuis een brief bezorgd van een jong kind. Er ontstaat een levendige correspondentie tussen de bejaarde man en het meisje. Als hij met zijn kleinzoon van plan is kennis te gaan maken met haar, komt hij voor een dilemma te staan want zij heeft net over haar ongeneeslijke ziekte geschreven. De gevoeligheid van de cineast van INTERDIT AUX MOINS DE TREIZE ANS, zit ook in deze film weer hecht verankerd in de alledaagse werkelijkheid. Een fijnzinnige en scherpzinnige schets van eenzaamheid. Galabru, die onder goede begeleiding stond, laat zich van een even ontroerende als verwarrende kant zien. Scenario van de regisseur en Isabelle Mergault.

Tenue de soirée

1986 | Komedie, Erotiek, Drama, Misdaad

Frankrijk 1986. Komedie van Bertrand Blier. Met o.a. Gérard Depardieu, Michel Blanc, Miou-Miou, Jean-François Stévenin en Mylène Demongeot.

Klassieker uit het oeuvre van Bertrand Blier, de Fransman die grossiert in zwarte humor. Onbehouwen dief (Gérard Depardieu) verstoort een woordenwisseling tussen echtelieden (Miou-Miou en Michel Blanc) en neemt ze prompt mee op sleeptouw. Het drietal, gaandeweg verwikkeld in een absurdistische ménage-à-trois, berooft diverse huizen, maar de welgestelde eigenaren zijn zo verveeld dat ze de dieven verwelkomen als een aardig verzetje. Boosaardige grappen, rake observaties van de strijd der seksen en uitstekend spel van met name Depardieu, een van Bliers favoriete acteurs.

Salomé

1986 | Muziek

Frankrijk 1986. Muziek van Claude D'Anna. Met o.a. Jo Champa, Tomas Milian, Pamela Salem, Tim Woodmard en Fabrizio Bentivoglio.

Bewerking van het bijbelse verhaal van Salomé dat voor velen een bron van inspiratie is geweest. D'Anna bekijkt het echter in de stijl van Oscar Wilde: de vrouw is gedoemd verlangen en dood te verwekken. Een duistere, verwarrende film die de kijker niet los laat, maar die helaas doorspekt is met een ratjetoe van symbolen die de regisseur heeft gebruikt: Romeinen, ridders, SS-officieren, Russische agenten, het zijn er veel te veel. Niettemin enkele verbazingwekkende opnames.

Je hais les acteurs

1986 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1986. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Jean Poiret, Michel Blanc, Bernard Blier, Patrick Floersheim en Michel Galabru.

Ben Hecht, een van Hollywoods meest gerespecteerde scenarioschrijvers (His Girl Friday, Notorious) schreef in 1944 het boek I Hate Actors!, een komisch Hollywood-achter-de-schermen verhaal over een agent die stapelgek wordt van de lastige, nuffige, onzekere, ijdele acteurs in zijn kaartenbakje. In deze Franse bewerking speelt Poiret de agent, Orlando Higgins, die ook nog eens wordt verdacht nadat op de set van een van zijn klanten een moord is gepleegd. Amusante whodunit-komedie waarin het zoeken is naar bekende Franse gezichten. Let op onder meer Gérard Depardieu en regisseurs Bernard Blier en Claude Chabrol.

Parole de flic

1985 | Actiefilm, Thriller

Frankrijk 1985. Actiefilm van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Fiona Gélin, Jacques Perrin, Jean-François Stévenin en Vincent Lindon.

Ex-rechercheur Daniel Pratt (Delon), sinds zijn afzwaaien tien jaar woonachtig in Congo, verneemt dat zijn dochter in Lyon is vermoord. Hij gaat zelf op onderzoek uit en komt een raadselachtige groep op het spoor die criminelen liquideert. Herlancering van Keizer Charisma als actiefilmster levert niet zijn meest fijnzinnige anderhalf uur cinema op, maar knalt er ouderwets op los. Witte-knokkels-scenario vol wraakmotieven herinnert sterk aan dat van Magnum Force, de tweede Dirty Harry-film. Bijrollen van Jean-François Stévenin en latere karakterspeler Vincent Lindon. In 1985 versloeg deze kassakraker 007.

Côté coeur, côté jardin

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Bérangère Bonvoisin, Julie Jézéquel, Jean-François Stévenin, Jean-Jacques Biraud en Robin Renucci.

Een vrouw uit Parijs maakt een moeilijke tijd door en trekt zich terug in een dorpje op het platteland waar zij relaties aanknoopt met diverse personen. Na een onopgeloste (en onoplosbare) moord besluit zij terug te keren naar Parijs. Het scenario is nogal loom, maar dat is om de sfeer van ontgoocheling te benadrukken; een goed portret van deze wereld in 't klein. Helaas is niet iedereen Antonioni; het geheel is geaffecteerd, de moord is eigenlijk teveel van het goede en de twee vrouwelijke hoofdrolspeelsters spelen niet bijster goed. De film is boeiend maar een mislukking.

Poussière d'empire

1983 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Lâm Lê. Met o.a. Dominique Sanda, Jean-François Stévenin, Thang Long, Anne Canovas en Yann Roussel.

Gesitueerd in Vietnam in de jaren vijftig met Sanda als een non en Stevenin als een Franse sergeant die in een hut belaagd worden door oprukkende troepen. Dit is een onvoorstelbaar pretentieus en mateloos vervelend psychologisch drama: een mooi voorbeeld van wat men in Frankrijk Kunst pleegt te noemen. Wie erin slaagt zich niet te ergeren aan de opdringerige symboliek van Lê kan zich troosten met de bij momenten wondermooie fotografie van Gérard de Battista.

Poussière d'empire

1983 |

Frankrijk 1983. Lâm Lê. Met o.a. Thang Long, Jean-François Stévenin en Dominique Sanda.

Gesitueerd in Vietnam in de jaren vijftig met Sanda als een non en Stevenin als een Franse sergeant die in een hut belaagd worden door oprukkende troepen. Dit is een onvoorstelbaar pretentieus en mateloos vervelend psychologisch drama: een mooi voorbeeld van wat men in Frankrijk Kunst pleegt te noemen. Wie erin slaagt zich niet te ergeren aan de opdringerige symboliek van Lê kan zich troosten met de bij momenten wondermooie fotografie van Gérard de Battista.

L'ennemi public no 2

1983 | Misdaad, Thriller, Avonturenfilm

Frankrijk 1983. Misdaad van Edouard Niermans. Met o.a. Jean-François Stévenin, Jean-Pierre Sentier, Florent Pagny, Fabienne Babe en Dominique Valera.

De overigens opmerkelijke filmregisseur (POUSSIERE D'ANGE) Edouard Niermans, bewerkte de griezelroman van Gérard Lecas. Een geschiedenis rond zware jongens en journalisten die slecht afloopt. Hij voegt aan het plot een even scherpzinnige als dubbelzinnige blik toe op de tegelijk gecompliceerde en vage personages, die in dikwijls smerige decors van verlaten fabrieken vertoeven. Hij slaagt erin een sfeer te creëren, die zich op het grensvlak van het harde realisme en het fictieve bevindt.

Flight to Berlin

1983 | Thriller, Misdaad, Drama

Verenigd Koninkrijk/Duitsland 1983. Thriller van Christopher Petit. Met o.a. Tusse Silberg, Paul Freeman, Lisa Kreuzer, Jean-François Stévenin en Eddie Constantine.

In Berlijn opgenomen, volstrekt onontwarbare thriller van de over het paard getilde ex-journalist Petit, die er tot nu toe nog niet in is geslaagd zijn talrijke pretenties in filmtaal om te zetten. Bij gebrek aan originaliteit en filmische zeggingskracht citeert hij dan maar uit Godard, Rivette, Bresson en de onvermijdelijke Wenders. Hij strooit gul knipoogjes rond die vermoedelijk alleen gewaardeerd zullen worden door het handjevol geflipte filmjournalisten dat Petit omhoog heeft geschreven.

Y a-t-il un Français dans la salle?

1982 |

Frankrijk 1982. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Victor Lanoux, Jacques Dutronc, Marion Peterson, Jean-Luc Bideau en Jacques Dufilho.

De raadsman van een oppositieleider pleegt zelfmoord, waarna ontdekt wordt dat deze sinds WO II een man in zijn woning gevangen had gehouden die hem chanteerde vanwege zijn collaboratie met de Gestapo. De oppositieleider wordt nu zelf belaagd door de politie en sensatiepers. Hij wordt bovendien verliefd op een militante communiste. Deze anarchistische satire gaat met grof geschut corruptie, machtsmisbruik en seksuele stiekemheid te lijf in een door de ster-rolbezetting dik aangezette karikatuur. Het effect van het cynisme wordt enigzins teniet gedaan door de opzettelijk smakeloze vormgeving, terwijl veel toespelingen buiten Frankrijk niet begrepen zullen worden. Frédéric Dard en regisseur Mocky bewerkten het boek van San Antonio en Dard tot scenario. Michel Kelber was cameraman.

Une chambre en ville

1982 | Drama, Musical

Frankrijk/Italië 1982. Drama van Jacques Demy. Met o.a. Dominique Sanda, Danielle Darrieux, Richard Berry, Michel Piccoli en Fabienne Guyon.

In het Nantes van 1955 wordt stakende arbeider François halsoverkop verliefd op Edith, een zich in louter een bontmantel prostituerende aristocratendochter. De amour fou zet een meervoudige tragedie in gang. Dit geheel gezongen drama is het verlate, donkere contrastuk tot de kleurige sprookjes waarmee Franse bioscoopbezoekers Demy tot dan toe associeerden. Terwijl de film flopte, ontstond een verhitte discussie over de kloof tussen verondersteld elitaire cinema en de zogenaamde 'publieksfilm'. Demy verwerkte heel wat jeugdherinneringen en cinefiele knipogen in zijn verhaal. Tevens met Michel Piccoli. Met Nederlandse ondertiteling.

Passion

1982 | Drama, Muziek, Experimenteel

Frankrijk/Zwitserland 1982. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Isabelle Huppert, Hanna Schygulla, Michel Piccoli, Jerzy Radziwilowicz en Jean-François Stévenin.

Een regisseur probeert beroemde schilderijen voor de camera te reconstrueren, maar zijn onvrede over de belichting leidt tot conflicten met de producent en de figuranten. Parallel daaraan loopt een staking in een nabije fabriek. De stakingsleidster wil bij de film en de regisseur wil de vriendin van de fabrieksdirecteur voor de camera hebben. De omstreden film van Godard is geprezen als reflectie over artistieke onmacht, maar ook aangevallen als demonstratie van die onmacht. Het chaotische scenario van regisseur Godard en Jean-Claude Carri[KA2]ere (die niet op de aftiteling staat vermeld) en de onverstaanbare dialogen bieden geen enkele houvast, zodat de werking uitsluitend moet komen van het beeld en de klassieke muziekfragmenten. Het camerawerk is van Raoul Coutard, die hiervoor de prijs der techniek ontving op het filmfestival van Cannes. Eastmancolor, Mono.

Victory

1981 | Drama, Sportfilm, Oorlogsfilm

Verenigde Staten 1981. Drama van John Huston. Met o.a. Sylvester Stallone, Michael Caine, Pelé, Bobby Moore en Osvaldo Ardiles.

Een film over echte voetbalhelden, die zich afspeelt tijdens WO II. In een krijgsgevangenenkamp spelen geallieerde soldaten onder leiding van de Britse international John Colby (Caine) partijtjes voetbal. Kampbewaarder majoor Von Steiner (Von Sydow) herkent Colby en vat het plan op om een wedstrijd te organiseren tussen bewakers en gevangenen. Maar de nazi-propagandamachine ziet haar kans en laat de wedstrijd in Parijs tussen geallieerden en het Duitse elftal plaatsvinden. Onderwijl werkt een irritante Amerikaan (Stallone, die wat dat betreft op zijn plaats is) aan zijn ontsnapping en weet zich op een bijzonder ongeloofwaardige manier in het elftal te dringen. Maar ook hij werpt zich op als held en helpt het hele team te ontsnappen. Een inspirerende film, ondanks de nodige clichés, met als hoogtepunt de voetbalwedstrijd waaraan behalve Pelé ook andere voetbalsterren als de Britse Bobby Moore en de Argentijn Osvaldo Ardiles meedoen.

Neige

1981 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1981. Misdaad van Juliet Berto en Jean-Henri Robert. Met o.a. Juliet Berto, Jean-François Stévenin, Robert Liensol, Jean-François Balmer en Patrick Chesnais.

De dood van een jonge dealer veroorzaakt dat junks in en om Pigalle zonder hero[KA3]ine komen te zitten. De pogingen van Anita (Berto), een moederlijk barmeisje, om hen te helpen brengt haar in conflict met haar vriend, een scharrelaar, die in een poging haar terug te winnen zelf hero[KA3]ine bemachtigt en daarbij in de val van de politie loopt. Dit clich[KA1]ematig zelfkant-drama krijgt meerwaarde door het reportage-achtige, authentieke beeld van Pigalle en haar bewoners. Berto heeft zichzelf een irritant nobele rol toebedeeld en is als actrice veel beter op dreef in de regie van anderen. De titel slaat op drugs zoals coca[KA3]ine (of heroïne). Het scenario is van Marc Villard. Het camerawerk is van William Lubtchansky. Mono.

Allons Z'enfants

1981 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1981. Drama van Yves Boisset. Met o.a. Lucas Belvaux, Jean-Pierre Aumont, Jean Carmet, Jacques Denis en Jean-Pierre Kalfon.

Zoon van een oorlogsveteraan wordt tegen zijn zin op militaire academie geplaatst en maakt zich door verzet tegen de discipline tot doelwit van zijn superieuren. Vlucht- en zelfmoordpogingen hebben geen ander resultaat dan celstraf of overplaatsing. Bij het uitbreken van WO II is hij een van de eersten die sneuvelt en hij wordt op graf gëeerd als een held. Regisseur Boisset greep autobiografische roman van Yves Gibeau aan voor nieuwe anti-autoritaire film, met gedoemdheid van een individuele revolte, en brengt nuancering aan waardoor de 'schurken' evenzeer slachtoffers van systeem blijken. Goed spel in overwegend episodische rollen.

Écoute voir...

1980 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1980. Misdaad van Hugo Santiago. Met o.a. Catherine Deneuve, Sami Frey, Anne Parillaud, Florence Delay en Antoine Vitez.

Een genrecinefielencuriosum, zowel in de Franse cinema als in Deneuves filmografie, dit fraai gefotografeerde mysterie met surreëel en semi-fantastiek Fantômas-samenzweerdersfeertje. In het onderzoek naar zonderlinge indringers op een groot particulier domein stuit privédetective Claude Alphand (Deneuve) op de sekte Église du Renouveau Final. Haar intelligentie, koelheid, vechtkunst en Smith & Wesson-revolver komen daarbij goed van pas. Het acteericoon beschouwt haar spel in dit avontuur als 'te serieus', maar had de ervaring van 'zo'n mannelijke rol' niet willen missen. Spannende zoenscène met Deneuve en Anne 'Nikita' Parillaud.

The Dogs of War

1980 | Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Actiefilm

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1980. Avonturenfilm van John Irvin. Met o.a. Christopher Walken, Tom Berenger, Colin Blakely, Hugh Millais en Paul Freeman.

Huurling Walken wordt door een Britse zakenman ingeschakeld om uit te zoeken of een Westafrikaans dictatoriaal regime stabiel genoeg is om investeringen te wagen. Hij merkt meteen dat geweld en corruptie aan de orde van de dag zijn. Hij belandt in de cel en ondervindt de terreur aan den lijve. Later steunt hij de rebellen om de regering omver te werpen. Clichématige oorlogsfilm die het van de brutale sensatie moet hebben. Idi Amin stond onmiskenbaar model voor de president in kwestie. Het scenario van Gary De Vore en George Malko, onttrokken aan de bestseller van Frederick Forsyth, bevat veel actie, maar weinig verrassingen. De vertolking is middelmatig, maar het camerawerk van veteraan Jack Cardiff is schitterend. In Amerika ingekort tot 102m. Gedraaid in Panavision.

Si j'te cherche, j'me trouve

1980 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1980. Drama van Roger Diamantis. Met o.a. Jean-François Stévenin, François Weyergans, Jean de Gaspari, Jean-Jacques Biraud en Roger Diamantis.

Een mateloos irritante psychologisch-experimentele film door deze regisseur-producent-scenarist over een periode van vier jaar bij elkaar gezeurd op alle overschotjes celluloid, zwart-wit en kleur, die hij maar kon krijgen. Dit soort therapeutische egotripjes zullen voor de maker hopelijk functioneel zijn, maar horen niet thuis in een bioscoop. Misschien wel in de wachtkamer van een psychiater.

Psy

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Patrick Dewaere, Anny Duperey, Jean-François Stévenin, Michel Creton en Jennifer.

Een psychotherapeut leidt groepssessies op het platteland, waar zich onverwachts kennissen van vroeger - voortvluchtige dieven - aandienen. Het contact met de gangsters blijkt voor de patiënten weldadiger dan de 'zachte aanpak' die de held tenslotte laat varen, waarna hij door krachtdadig optreden het respect van zijn vriendin herwint. De ongelukkige combinatie van de scherpe satiricus Lauzier als scenarioschrijver - naar eigen stripverhaal - en de op romantischer humor gerichte regie van De Broca, levert een muffe komedie op, omdat de stereotiepe personages niet op een absurdistisch, ander niveau worden getild. Dewaere vult een onmogelijke rol in met bekkentrekkerij, maar Duperey bewaart haar ironische allure.

Le Pont du nord

1980 | Experimenteel, Mysterie

Frankrijk 1980. Experimenteel van Jacques Rivette. Met o.a. Bulle Ogier, Pascale Ogier, Pierre Clémenti, Jean-François Stévenin en Benjamin Baltimore.

Een uit de gevangenis ontslagen vrouw komt in contact met een eenvoudig meisje en merkt dat haar vroegere minnaar door gokschulden in een geheimzinnig complot is verstrikt. Samen en onafhankelijk van elkaar proberen de vrouwen zijn missie uit te voeren, terwijl ze zich overal en door iedereen bespied wanen. Nieuw experiment van Rivette met fictie en representatie daarvan heeft een scenario-opbouw in etappen, wat de film ondanks alle fantasie en speelsheid erg cerebraal maakt. De geboden speelruimte aan moeder en dochter Ogier leidt toch tot opmerkelijke individuele scènes, terwijl Parijs met zijn bekende historische monumenten mysterieus anders in beeld is gebracht.

Deux lions au soleil

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Claude Faraldo. Met o.a. Jean-Pierre Sentier, Jean-François Stévenin, Catherine Lachens, Martine Sarcey en Michel Robin.

Veertigers besluiten uit het arbeidsproces te stappen en met het door oplichting verkregen geld, een leven van nietsdoen in de zon te gaan leiden. Zowel door de naïviteit, waarmee de geplande coups de mist in gaan als door het gemak waarmee ze het beetje geld dat ze verwerven, weer cadeau doen, mislukt hun opzet steeds, zodat ze samen zelfmoord willen plegen. Na BOF en THEMROC nieuwe drop-outs in de visie van Faraldo waarbij de anarchistische vitaliteit van weleer plaats heeft gemaakt voor keus voor zelfmoord. Niettemin veel ironie en humor in ontspannen tempo, met warm en intens samenspel van de hoofdrollen.

Merry-go-round

1979 | Thriller

Frankrijk 1979. Thriller van Jacques Rivette. Met o.a. Maria Schneider, Joe Dallesandro, Sylvie Meyer, Françoise Prévost en Danielle Gégauff.

Onafhankelijk van elkaar volgen een man en een meisje het spoor van een verdwenen vrouw die ontvoerd lijkt te zijn. Hun wegen kruizen elkaar in een komplot, waarbij niemand degene blijkt te zijn die hij schijnt te zijn. Deze nieuwe labyrintachtige film van Rivette (in de verte ge[KA3]inspireerd op Chandlers [KL]Little Sister[KLE]) is aardser dan DUELLE en NORO[KA4]IT waarmee hij een triologie vormt, en is weer vooral aanleiding tot wisselend (en voortreffelijk) rollenspel, dat hier direct gerelateerd wordt aan free jazz-improvisaties. Een minpunt is dat ieder voor zich acteert, zonder de wisselwerking van echt samenspel.

Mais où est donc ornicar

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Geraldine Chaplin, Brigitte Fossey, Jean-François Stévenin, Didier Flamand en Anna Prucnal.

Twee vrouwen hebben met succes een positie veroverd in verondersteld mannelijke beroepen: een als auto-monteur, een als expert sociale communicatie. Noch voor henzelf noch voor zijn omgeving zijn de gevolgen in hun vak en hun privéleven altijd even makkelijk te hanteren. De film is geen pamflet voor of tegen het feminisme, maar laat genuanceerd met gevoel en humor verschillende facetten zien.

La guerre des polices

1979 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Drama van Robin Davis. Met o.a. Claude Brasseur, Marlène Jobert, Claude Rich, François Périer en Jean-François Stévenin.

Rivaliteit tussen politiecommissaris Jacques Fush (Brasseur) en een collega Ballestrat (Rich) van de anti-terreurbrigade leidt tot de ontsnapping van een terrorist en de dood van een agent, waarna ze van hogerhand bevel krijgen tot samenwerking. Niettemin blijven ze elkaar dwarszitten, tot een commissaris van deze brigade een staatsvijand weet te doden, alvorens zelf te sneuvelen. Gedegen, maar niet opmerkelijk scenario, dat op ware gebeurtenissen is geïnspireerd en daarbij kritische kanttekeningen plaatst, kreeg verrassend gespannen vormgeving met indringende beelden in een nerveuze montage, waardoor de film verfrissend afwijkt van de gemiddelde policier. Briljant spel van Brasseur en Rich als de rivalen. Het scenario is van Jean-Marie Guillaume, Jacques Labib, Patrick Laurent, Jean-Patrick Manchette en regisseur Davis. Het camerawerk is van Ramón F. Suárez. Eastmancolor, Mono.

Roberte

1978 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1978. Drama van Pierre Zucca. Met o.a. Denise Morin-Sinclaire, Pierre Klossowski, Martinb Loeb, Barbet Schroeder en Juliet Berto.

Experimentele ongein over een gefrusteerde huisvrouw met le tout Paris in bijrolletjes. Schroeder, Berto en Schmid zijn zelf regisseurs van dit soort draken en Frédéric Mitterand is het zenuwachtige zoontje van président de la République François, en presentator van een filmprogramma op de Franse staatszender TFI. Alain Cuny is alleen te hóren als de stem van de Heilige Geest.

Like A Turtle On Its Back

1978 |

1978. Luc Béraud. Met o.a. Véronique Silver, Bernadette Lafont, Jean-François Stévenin en Virginie Thevenet.

Experimentele ongein over een gefrusteerde huisvrouw met le tout Paris in bijrolletjes. Schroeder, Berto en Schmid zijn zelf regisseurs van dit soort draken en Frédéric Mitterand is het zenuwachtige zoontje van président de la République François, en presentator van een filmprogramma op de Franse staatszender TFI. Alain Cuny is alleen te hóren als de stem van de Heilige Geest.

Le Passe-montagne

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Jean-François Stévenin. Met o.a. Jean-François Stévenin, Texandre Barberat, Yves Lemoigne, André Riva en Jean-François Balmer.

Een gescheiden man leidt als autoreparateur een kluizenaarsbestaan in een bergdorpje in de Jura, waar hij een Parijzenaar ontmoet die panne heeft. De man blijft in afwachting van de reparatie overnachten. Ze brengen de volgende dagen en nachten door met bergbeklimmen, boswandelingen, doorzakken in de herberg etcetera... zonder dat er naar de auto wordt omgekeken. Een ongewone Franse variant op de road movies in de trant van Hellman en Wenders door een als regisseur debuterende acteur. Doelloze zwerftochten groeien geleidelijk tot een expeditie naar de eigen identiteit. De losse vormgeving en verteltrant met een handjevol acteurs te midden van lokale bewoners wordt ietwat ontsierd door binnen de context misplaatste en overnadrukkelijke symboliek en poëtische effecten. Het scenario is van regisseur Stévenin, Babou Rappeneau. Stéphanie Granel en Michel Delahaye. Het camerawerk is van Lionel Legros en Jean- Yves Escoffier.

La tortue sur le dos

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Jean-François Stévenin, Bernadette Lafont, Virginie Thévenet, Véronique Silver en Marion Game.

De titelgevende schildpad op z'n rug is de 35-jarige schrijver Paul Neveu, kampend met writer's block, zelftwijfel en huwelijksimpasse. Op de vlucht voor de blanco bladzijde en hunkerend naar afleiding - liefst iets met jongere vrouwen - raakt hij op drift. Zeer jaren-zeventig Truffaut-esk, deze laaggebudgetteerde debuutregie op coscenario van Claude Miller (hier tevens acteur). Stévenin, uitstekend als klungelend dwaallicht in premature midlifecrisis, vertolkt de rol die oorspronkelijk was bedoeld voor Jean-Louis Trintignant. Lafont sprankelt als de echtgenote die het schrijversgeneuzel zat is. Deels opgenomen in Bérauds toenmalige appartement.

Le vieux pays où Rimbaud est mort

1977 |

Frankrijk/Canada 1977. Jean-Pierre Lefebvre en Jean Pierre Lefebvre. Met o.a. Marcel Sabourin, Anouk Ferjac, Miryam Poyer, Roger Blin en Germaine Delbat.

Abel uit Quebec gaat terug naar het land van zijn voorouders, Frankrijk. Hij wil weten in hoeverre de Fransen veranderd zijn. Hij ontdekt in eerste instantie het Frankrijk van de toeristenfolders maar daarna wordt hij er, mede dankzij allerlei ontmoetingen en liefdesrelaties, getuige van hoe het echte Frankrijk leeft, lijdt en liefheeft. Hij ziet dan in hoezeer de verre verwanten in het 'Nieuwe Frankrijk' verwijderd zijn geraakt van het 'oude land'. De kijk van deze regisseur uit Quebec op de Parijse zeden is spits, vlijmscherp en soms keihard maar hij vermengt dit met onmiskenbare melancholie; zodoende een film met een geheel eigen accent. Ook bekend als CE VIEUX PAYS OÙ RIMBAUD EST MORT, RIMBAUD EST MORT en RIMBAUD EST MORT - LE VIEUX PAYS.

L'argent de poche

1976 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1976. Familiefilm van François Truffaut. Met o.a. Nicole Félix, Virginie Thévenet, Géory Desmouceaux, Laura Truffaut en Eva Truffaut.

Kaleidoscopisch overzicht van de belevenissen van een groep kinderen in dezelfde provinciestad, van zuigeling tot en met lagere-schoolleeftijd. Nadruk wordt gelegd op hun onvoorstelbare vindingrijkheid en incasseringsvermogen. Tegen modieuze tendensen in, tevens pleidooi voor het belang van schoolopleiding. Meesterstukje van kinderregie en -observatie, maar nadrukkelijke pretenties.

Chinesisches Roulette

1976 | Drama, Experimenteel

Frankrijk/Duitsland 1976. Drama van Rainer Werner Fassbinder. Met o.a. Andrea Schober, Alexander Allerson, Volker Spengler, Macha Méril en Ulli Lommel.

Een niet gemakkelijk te doorgronden drama over menselijke betrekkingen. Dochter Angela nodigt allerlei mensen uit op het landgoed van haar ouders, waarna het gezelschap 'Chinese roulette' speelt. Het scenario is van Fassbinder. Het camerawerk is van Michael Ballhaus.

Barocco

1976 | Mysterie, Romantiek, Thriller, Drama

Frankrijk 1976. Mysterie van André Téchiné. Met o.a. Isabelle Adjani, Gérard Depardieu, Marie-France Pisier, Jean-Claude Brialy en Julien Guiomar.

Intriges en corruptie tijdens een verkiezingscampagne vormen de achtergrond voor een bezeten liefde van Laure (Adjani) die haar dode geliefde Samson doet herleven in de persoon van zijn moordenaar (dubbelrol van Depardieu). De ondoorzichtige plot is bijzaak. De film is grotendeels opgenomen in Amsterdam dat door de camera werd getransformeerd in een expressionistisch decor. De toespelingen op andere films zijn in de briljante vormgeving perfect geïntegreerd. Het scenario is van Marilyn Goldin en regisseur Téchiné. Het camerawerk is van Bruno Nuytten. Eastmancolor, Mono.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-François Stévenin op televisie komt.

Reageer