Manuel Teran

Cameraman

Manuel Teran is cameraman.
Er zijn 19 films gevonden.

Amazonia

2013 | Avonturenfilm, Familiefilm

Frankrijk/Brazilië 2013. Avonturenfilm van Thierry Ragobert.

Natuurdrama over een circus-kapucijnaapje dat na een vliegtuigongeluk moet zien te overleven in het uitgestrekte Amazonewoud. De steevast verschrikte oogopslag van het diertje onderstreept zijn aanvankelijke angst voor de dieren om hem heen, van jaguars en amazonedolfijnen tot mieren en toekans. Maar als hij uiteindelijk kan kiezen tussen mensen en dieren is de keuze snel gemaakt. Regisseur Ragobert (The White Planet) had achttien maanden nodig om zijn wonderschone beelden vast te leggen. De uiteindelijke 3D-film moet het niet hebben van het verhaal, maar blinkt vooral uit in de technische filmhoogstandjes met en rond de diverse dieren.

Si tu meurs, je te tue

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Hiner Saleem. Met o.a. Jonathan Zaccaï, Golshifteh Farahani, Mylène Demongeot en Menderes Samancilar.

Ex-gevangene Philippe (Zaccaï) raakt bevriend met een Koerdische Irakees. Die wacht op de komst, naar Parijs, van zijn verloofde Siba (Farahani). Wanneer hij echter plotseling overlijdt, ziet Philippe het als zijn taak om de Iraakse op te vangen. Een uitstekende cast is de grootste troef van dit drama dat geestig, ontroerend en licht absurdistisch is. De Koerdisch-Franse regisseur Saleem (My Sweet Pepper Land) werpt liefdevolle blikken op Parijs én op de warmte tussen de Belgische Zaccaï en de Iraanse Farahani.

Hiver rouge

2011 | Thriller

Frankrijk 2011. Thriller van Xavier Durringer. Met o.a. Patrick Chesnais, Camille Panonacle, Jane Birkin, Brigitte Catillon en Gérald Laroche.

IJzige tv-thriller begint in wintergrijs Parijs met een afgehakte arm aan een kerstboom. Een hoofdpijnklus voor commissaris Rousseau (Chesnais), die de stuurse jonge rechercheur-profiler Mariella de Luca (Panonacle) als assistente krijgt toegewezen. Het onderzoek voert het schurende speurdersduo terug naar de Italiaanse 'loden jaren' van extreemlinkse terreur. Veel aandacht voor de privélevens van de hoofdpersonen. Zo leeft het atypische vrouwelijke personage De Luca in het geheim haar seksuele fantasieën uit. Co-scenario van Gilda Piersanti, die het eerste deel van haar noir-romanreeks De vier moordseizoenen bewerkte.

Zulu Love Letter

2004 | Drama, Historische film

Zuid-Afrika/Frankrijk/Duitsland 2004. Drama van Ramadan Suleman. Met o.a. Pamela Nomvete, Mpumi Malatsi, Kurt Egelhof, Connie Mfuku en Sophie Mgcina.

De wereld was vol bewondering toen de meerderheid in Zuid-Afrika in 1994 de macht overnam. Misdadigers wachtte geen bijltjesdag maar een waarheidscommissie. In Zulu Love Letter wordt de ogenschijnlijke kalmte genuanceerd met een persoonlijk verhaal van een activiste die tijdens de Apartheid werd mishandeld waardoor haar dochter doofstom werd geboren. Inmiddels is Thandeka (Nomvete) een geëngageerd journalist die vervreemd is van haar familie, wordt verteerd door haar verleden en weinig hoop ziet in het heden. Haar passie herleeft als de moeder van een vermoorde activist haar vraagt te getuigen voor de commissie.

Virus au paradis

2003 | Thriller

Zweden/Frankrijk 2003. Thriller van Olivier Langlois. Met o.a. Richard Bohringer, Martin Forsström, Fejria Deliba, Hippolyte Girardot en Frédérique Tirmont.

De wereld was vol bewondering toen de meerderheid in Zuid-Afrika in 1994 de macht overnam. Misdadigers wachtte geen bijltjesdag maar een waarheidscommissie. In Zulu Love Letter wordt de ogenschijnlijke kalmte genuanceerd met een persoonlijk verhaal van een activiste die tijdens de Apartheid werd mishandeld waardoor haar dochter doofstom werd geboren. Inmiddels is Thandeka (Nomvete) een geëngageerd journalist die vervreemd is van haar familie, wordt verteerd door haar verleden en weinig hoop ziet in het heden. Haar passie herleeft als de moeder van een vermoorde activist haar vraagt te getuigen voor de commissie.

Le boulet

2002 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2002. Komedie van Alain Berbérian en Frédéric Forestier. Met o.a. Gérard Lanvin, Benoît Poelvoorde, José Garcia, Djimon Hounsou en Rossy de Palma.

Lollige misdaadkomedie in de glansrijke traditie van de pretentieloze Franse buddyfilm met Lanvin in de hoofdrol als lompe crimineel Moltès die achter de tralies zit vanwege de moord op de broer van De Turk (Garcia). Cipier Reggio (Poelvoorde) geeft hem iedere week een loterijlot in ruil voor relatietips. Wanneer het lot in de prijzen valt, ontsnapt Moltès om zijn prijs te innen. Daarvoor moet hij wel samen met Reggio naar Afrika waar Reggio's vriendin met het lot rondtrekt. Twee botsende karakters, een hectische jacht door Afrika, jagende criminelen op de hielen: Le boulet is de ideale combinatie van Amerikaans popcornvermaak en Franse charme.

Mercy

2000 | Thriller

Verenigde Staten 2000. Thriller van Damian Harris. Met o.a. Ellen Barkin, Wendy Crewson en Aemilia Robinson.

Detective Catherine Palmer is bezig met het onderzoek naar de moord op twee vrouwen, die er beiden een geheim leven met extreme seksuele praktijken op na bleken te houden. Catherine moet er nu achterkomen of de slachtoffers, die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken leken te hebben, toch een connectie hadden. Ze weet nog niet dat deze zaak haar carrière kan maken of breken.

Le prof

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Yvan Attal, Hélène de Fougerolles, Odette Laure en Jean-Marie Winling.

Regisseur Jardin is van huis uit auteur en hij debuteerde in 1993 met zijn film FANFAN, waarin de mooie, maar oervervelende Sophie Marceau de hoofdrol speelde. Ze deed het niet slecht en de rolprent was gebaseerd op zijn gelijknamige boek dat in een record aantal talen vertaald was, maar de film was heel erg matig. Met deze film herhaalt Jardin de exercitie; het scenario van hemzelf is wederom gebaseerd op zijn eigen boek, getiteld [KL]Le petit sauvage[KLE]; nogmaals een slap liefdesverhaal met opnieuw geen slechte spelers, maar er is weer niets aan. Het titelpersonage heet Alexandre Sauvage (Anglade). Hij is leraar op een groot lyceum. Hij heeft persoonlijke problemen: zijn vader (Richard) heeft een proces aan zijn broek en Alexandre`s vrouw wil van hem scheiden. Met een promotie op school wil het ook al niet vlotten en hij gaat uit pure ellende in het huis van zijn grootmoeder (Laure) wonen. Hij wordt verliefd op Manon (De Fougerolles), de dochter van zijn eerste grote liefde, Fanny, die inmiddels is overleden. Zou het wat worden? Wie geen raad weet met zijn tijd en meer dan anderhalf uur te besteden heeft, kan gaan kijken. Zeg, nooit dat je niet gewaarschuwd was. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Phoenix Tapes

1999 |

Duitsland 1999. Matthias Müller en Christoph Girardet. Met o.a. Iliès Sefraoui, Stéphanie Touly, Rachid Mansouri, Nassim Izem en Mustapha Goumane.

Regisseur Jardin is van huis uit auteur en hij debuteerde in 1993 met zijn film FANFAN, waarin de mooie, maar oervervelende Sophie Marceau de hoofdrol speelde. Ze deed het niet slecht en de rolprent was gebaseerd op zijn gelijknamige boek dat in een record aantal talen vertaald was, maar de film was heel erg matig. Met deze film herhaalt Jardin de exercitie; het scenario van hemzelf is wederom gebaseerd op zijn eigen boek, getiteld [KL]Le petit sauvage[KLE]; nogmaals een slap liefdesverhaal met opnieuw geen slechte spelers, maar er is weer niets aan. Het titelpersonage heet Alexandre Sauvage (Anglade). Hij is leraar op een groot lyceum. Hij heeft persoonlijke problemen: zijn vader (Richard) heeft een proces aan zijn broek en Alexandre`s vrouw wil van hem scheiden. Met een promotie op school wil het ook al niet vlotten en hij gaat uit pure ellende in het huis van zijn grootmoeder (Laure) wonen. Hij wordt verliefd op Manon (De Fougerolles), de dochter van zijn eerste grote liefde, Fanny, die inmiddels is overleden. Zou het wat worden? Wie geen raad weet met zijn tijd en meer dan anderhalf uur te besteden heeft, kan gaan kijken. Zeg, nooit dat je niet gewaarschuwd was. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Petits frères

1999 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1999. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Dembo Goumane, Sabrina Mansar, Gérald Dantsoff, Simone Zouari Sayada en Iliès Sefraoui.

Verhaal over een groepje dertien-jarigen in de Parijse banlieus.

L'extraterrestre

1999 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1999. Komedie van Didier Bourdon. Met o.a. Didier Bourdon, Bernard Campan, Pascale Arbillot, Danièle Lebrun en Antoine Du Merle.

Ongrappig ijdelheidsproject rond Agathe (Arbillot) uit Auvergne, die 34 jaar is en zich al oud voelt, en ruimtevaarder Zerph (Bourdon), die meer dan vijftig jaar ouder is en rondjes draait in zijn ruimteschip. Zeer magere speciale effecten, flauwe situaties die verwijzen naar bestaande SF-films en dito personages met een chaotisch en vooral een onverteerbaar resultaat. Het grote probleem is dat Bourdon twee dingen tegelijk is gaan doen: de regie en de hoofdrol, maar hij is geen Woody Allen en bij Bourdon gaan die zaken beslist niet samen. Zowel een dieptepunt in Bourdon's carrière als in de Franse filmproductie. Bourdon was een der komieken uit de Franse groep Les Iconnus, maar zelfs de meest fervente fans zijn diep teleurgesteld in deze film en vinden hem onwaardig aan het niveau van voernoemd gezelschap. Het scenario is van regisseur Bourdon en Valentine Albin naar een verhaal van Albin. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Saraka bô

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Denis Amar. Met o.a. Richard Bohringer, Yvan Attal, Anne Roussel, Thierry Ancisse en Aïssa Maïga.

Commissaire Diamant (Bohringer) wordt geconfronteerd in Saint-Denis, een voorstad van Parijs waarin zich een Afrikaans getto bevindt, met de lijken van twee jonge vrouwen, die opgehangen werden en getooid zijn met een Malinees masker. Hij meent met een rituele moord te maken te hebben en verdenkt onmiddellijk Ciss[KA1]e (Kouyate), een Malinees, die met zijn oogverblindende achttien-jarige dochter Dani[KA2]ele (Ma[KA3]iga) naast de lugubere vindplaats woont. In het kader van het onderzoek kruist hij de degens met een in Egypte geboren psychiater, Nessim Fran[KA10]cois-Xavier Ta[KA3]ieb (Attal), die meent dat Ciss[KA1]e onmogelijk de dader kan zijn, al is hij belast door een eed van zijn vader, die om dorpshoofd te worden gezworen had alle kinderen te doden, maar Ciss[KA1]e`s leven spaarde. Ciss[KA1]e moet daarom een mensenoffer brengen om de schuld te vereffenen, in het Arabisch, saraka b[KA4]o (de titel). Diamant is een nuchtere kerel en gelooft niet in dergelijke hokus-spokus, maar vervolgt onder de invloed van Ta[KA3]ieb toch een aantal alternatieve sporen en zo valt de verdenking ook op Olivier Lamiral (Ancisse), een veilingmeester, die gespecialiseerd is in primitieve Afrikaanse kunst, en om zich goed in de materie te verdiepen uitsluitend in bed duikt met mooie, jonge zwarte meiden; een andere verdachte is Snow White (Kounde), de dubieuze uitbater van een nachtgelegenheid. Deze wie-is-de-dader is tegelijkertijd een kaleidoscoop van het Franse immigratieprobleem, waarbij de diverse zienswijzen tegenover elkaar gezet worden. Hoewel die problematiek universeel is, zal de manier waarop deze behandeld is, buiten Frankrijk niet altijd even goed begrepen worden en maakt een dergelijke benadering verpakt als policier de rolprent in de ogen van buitenstaanders te praterig ondanks de voortreffelijke rollen van Bohringer, Attal en Kouyate. Marc Guilbert, Simon Michael, Marie Devort en regisseur Amar bewerkten de gelijknamige roman van Tobie Nathan. Het camerawerk is van Manuel Teran en de muziek van Lokua Kanza en Jean-Claude Petit zorgen voor de juiste sfeer.

Oui

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Pierre Palmade, Chiara Caselli en Miguel Bosé.

Commissaire Diamant (Bohringer) wordt geconfronteerd in Saint-Denis, een voorstad van Parijs waarin zich een Afrikaans getto bevindt, met de lijken van twee jonge vrouwen, die opgehangen werden en getooid zijn met een Malinees masker. Hij meent met een rituele moord te maken te hebben en verdenkt onmiddellijk Ciss[KA1]e (Kouyate), een Malinees, die met zijn oogverblindende achttien-jarige dochter Dani[KA2]ele (Ma[KA3]iga) naast de lugubere vindplaats woont. In het kader van het onderzoek kruist hij de degens met een in Egypte geboren psychiater, Nessim Fran[KA10]cois-Xavier Ta[KA3]ieb (Attal), die meent dat Ciss[KA1]e onmogelijk de dader kan zijn, al is hij belast door een eed van zijn vader, die om dorpshoofd te worden gezworen had alle kinderen te doden, maar Ciss[KA1]e`s leven spaarde. Ciss[KA1]e moet daarom een mensenoffer brengen om de schuld te vereffenen, in het Arabisch, saraka b[KA4]o (de titel). Diamant is een nuchtere kerel en gelooft niet in dergelijke hokus-spokus, maar vervolgt onder de invloed van Ta[KA3]ieb toch een aantal alternatieve sporen en zo valt de verdenking ook op Olivier Lamiral (Ancisse), een veilingmeester, die gespecialiseerd is in primitieve Afrikaanse kunst, en om zich goed in de materie te verdiepen uitsluitend in bed duikt met mooie, jonge zwarte meiden; een andere verdachte is Snow White (Kounde), de dubieuze uitbater van een nachtgelegenheid. Deze wie-is-de-dader is tegelijkertijd een kaleidoscoop van het Franse immigratieprobleem, waarbij de diverse zienswijzen tegenover elkaar gezet worden. Hoewel die problematiek universeel is, zal de manier waarop deze behandeld is, buiten Frankrijk niet altijd even goed begrepen worden en maakt een dergelijke benadering verpakt als policier de rolprent in de ogen van buitenstaanders te praterig ondanks de voortreffelijke rollen van Bohringer, Attal en Kouyate. Marc Guilbert, Simon Michael, Marie Devort en regisseur Amar bewerkten de gelijknamige roman van Tobie Nathan. Het camerawerk is van Manuel Teran en de muziek van Lokua Kanza en Jean-Claude Petit zorgen voor de juiste sfeer.

Une femme dans la nuit

1995 | Drama, Thriller

Frankrijk/Canada 1995. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Natascha Lindinger, Frédéric Pierrot, Jean-Michel Tinivelli, Beata Nilska en Frédéric Pellegeay.

Laetitia (Lindinger) is een jonge vrouw die `s avonds op de parkeerplaats van de metro in een Parijse voorstad wordt overvallen door een aanrander, die haar verkracht. Bij de aangifte blijkt dat er een serie-verkrachter aan het werk is. Hij valt op een bepaald soort vrouwen (Laetitia was zijn type) en zoekt zijn slachtoffers onder de passagiers van dezelfde lijn van de ondergrondse. Hoewel Laetitia geschokt is en door een hel gaat, besluit ze zich te weren. Als de inspecteur die het onderzoek leidt tegen de engerd, haar voorstelt om als lokaas te dienen, kijkt ze er behoorlijk van op, maar ze accepteert het toch. Redelijk simpele tv-film die grotendeels in de gangen van een metrostation speelt, en met enkele spannende momenten als Laetitia het contact met haar beschermers/begeleiders op een cruciaal moment verliest. Praatgroepen voor slachtofferhulp kunnen zich van deze film bedienen om getroffenen uit hun isolement te helpen verlossen. Behoorlijk spel. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens, Nicolas Cuche en regisseur Woreth en is gebaseerd op authentieke getuigenissen van vrouwen die dit droeve lot troffen. Het camerawerk is van Manuel Teran, Thierry Pouget, Ali Lakrouf en Marc Tévanian. Formaat 16/9.

Pred dozhdot

1994 | Drama

Macao SAR van China/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1994. Drama van Milcho Manchevski. Met o.a. Grégoire Colin, Rade Serbedzija, Katrin Cartlidge en Gregiore Colin.

Before the rain, de eerste speelfilm van de in Macedonië geboren regisseur, werd bekroond met de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië. In een cyclisch maar niet gesloten, prachtig drieluik, geeft Manchevski een spitse beschrijving van het conflict tussen orthodoxen en moslims in Macedonië. Hij laat zien hoe iedereen gedwongen wordt partij te kiezen in een land waar culturele tradities, hechte familiebanden en een sterk gevoel voor eigen identiteit gemakkelijk kunnen leiden tot etnische haat. In het eerste verhaal 'Words' verbergt een orthodoxe monnik een Albanees moslimmeisje dat wordt verdacht van moord. De tweede episode 'Faces' speelt zich af in Londen waar fotografe Anne verliefd wordt op de Macedonische fotograaf Alexander. Als Alexander in het derde deel 'Pictures' terugkeert naar zijn dorp in Macedonië, ontkomt ook hij niet aan het conflict, wat hem medeverantwoordelijk maakt voor de dramatische gebeurtenissen in het begin van de film.

Cauchemar d'une mère

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Jean-Claude Adelin, Diane Laske, Sandrine Caron en Marianne Groves.

Gescheiden kassi[KA2]ere Natalie Servin (De Saint-P[KA2]ere) zorgt alleen voor haar negen-jarige dochtertje Olivia (Laske). Hoewel de omstandigheden bescheiden zijn, leven moeder en dochter in goede harmonie en weten zij zich heel behoorlijk te redden. Nadat Natalie heel lang niets meer had gehoord van Olivia`s vader Guy Renau (Adelin), meldt hij zich onverwacht en eist de voogdij over Olivia op. Guy is een gewiekste schurk, die zijn zaken financiert met het geld van zijn bedrogen ex-echtgenotes. Natalie komt in verzet en weigert Guy zelfs het bezoekrecht, waarop hij een advocaat (Guillo) in de arm neemt, de sociale dienst (Andr[KA1]eoni) inschakelt en de zaak voor de kinderrechter (Le Masne) brengt. Het verslag van de zoveelste dramatische dwaling van de op hol geslagen mallemolen van ambtelijke instanties en justitie, die in de beginjaren 1990 Frankrijk in opschudding bracht. Helaas worden de gebeurtenissen met een overdosis aan sentiment opgelepeld. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens en regisseur Woreth. Het camerawerk is van Manuel Teran.

Before the Rain

1994 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Macedonië 1994. Drama van Milcho Manchevski. Met o.a. Katrin Cartlidge, Rade Serbedzija, Grégoire Colin, Labina Mitevska en Silvija Stojanovska.

Eerste speelfilm uit het nieuwe Macedoni[KA3]e en meteen een schot in de roos: Gouden Leeuw vna Veneti[KA3]e. De drie losse delen hebben allen iets met de oorlog in het ex-Joegoslavi[KA3]e te maken. Krachtig, soms wat irritant, in agressieve (oorlogs)stijl. $GDrama

Les nuits fauves

1992 | Drama, Biografie

Frankrijk 1992. Drama van Cyril Collard. Met o.a. Romane Bohringer, Cyril Collard, Carlos Lopez, Corine Blue en Clémentine Célarié.

Collard, een jongeman die seropositief is bevonden, maakte een verfilming van zijn eigen grotendeels autobiografische roman. Dit leverde een film vol ongebruikelijke emoties, geweld en kracht op. Jean is dertig jaar en geniet met volle teugen van het leven, als ook van zijn relaties met zowel jongens als meisjes. Dan ontmoet hij de zeventien-jarige Laura en beleeft met haar een heftige en hartstochtelijke romance. Pas na de liefde te hebben bedreven, vertelt hij dat hij seropositief is. Met Laura leert hij wat ware liefde is. Deze ode aan het leven is verfilmd in de vorm van een reportage, en het spoedeisende karakter ervan is merkbaar. De kijker maakt kennis met het zweverige nachtleven van Parijs en wordt deelgenoot van de wanhoop en de ontreddering in een bestaan, waarin niet te kiezen valt en geen onderscheid wordt gemaakt. De tragiek van de ziekte aids is voelbaar aanwezig maar toch ook vooral de schoonheid en de kracht van de liefde. Bohringer en Collard vormen een overtuigend stel.

La fête des pères

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Joy Fleury. Met o.a. Thierry Lhermitte, Alain Souchon, Michèle Presle, Gunilla Karlzen en Rémi Martin.

Twee homoseksuele mannen, al enige tijd een 'echtpaar', willen een kind. Na mislukte pogingen om voor veel geld tot adoptie over te gaan, ontmoeten zij op een Caraïbisch strand Presle, die zwaar aan de grond zit en wel een kind wil baren op voorwaarde dat een van hen met hen naar bed gaat. Een banale komedie over een gevoelig thema, dat behoorlijk gespeeld wordt en verdienstelijk geregisseerd is. Scenario van Pierre Grillet en Fleury. Manuel Teran hanteerde de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Manuel Teran op televisie komt.

Reageer