Marc Chapiteau

Acteur

Marc Chapiteau is acteur.
Er zijn 24 films gevonden.

Un singe sur le dos

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Jacques Maillot. Met o.a. Marc Chapiteau, Carole Franck en Gilles Lellouche.

Maigret: Mon ami Maigret

2001 | Misdaad

Frankrijk/België 2001. Misdaad van Bruno Gantillon. Met o.a. Bruno Cremer, Alexandre Brasseur, Michael Morris, Annie Sinigalia en Anna Korwin.

In deze aflevering werkt Maigret (Cremer) samen met Inspector Pyke (Morris) van Scotland Yard, die hem in Parijs een bezoekje is komen brengen om zijn methodes te bestuderen. Helaas is het een dooie boel totdat Maigret een telefoontje van het eilandje Porquerolles ontvangt, waarin de onnatuurlijke dood van een zekere Marcellin gemeld wordt. Marcellin had beweerd een vriend van de commissaris te zijn. Geïntrigeerd begeeft Maigret zich naar het eiland en aan de hand van de vragen die hij stelt, bouwt hij het profiel op van het slachtoffer. Daardoor kan hij ook de moord oplossen. Weer zo'n aflevering met de bezadigde Cremer in een moorddadig traag tempo. Liefhebbers oordelen natuurlijk heel anders. Naar de gelijknamige roman van Georges Simenon.

Marie Fransson : S'il vous plaît

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Christiane Spièro. Met o.a. Alicia Alonso, Annie Girardot, Alberto Gimigniani, Rebecca Potok en Nino Gauzy.

Marie Fransson (Alonso) verzorgt de oude Georgette Carrel (Girardot), die zojuist een hersenbloeding gehad heeft. De dokter geeft haar nog maar enkele dagen te leven en Georgette`s dochter Nadine (Simonnet) wil dat haar moeder thuis kan sterven. Georgette`s kleinzoon J[KA1]er[KA4]ome (Leray) kan het lijden van zijn grootmoeder niet aan zien. De volgende ochtend blijkt Georgette overleden te zijn. Marie vermoedt dat Jérôme haar een overdosis insuline heeft toegediend, maar ze besluit te zwijgen. De politie stelt haar onder verdenking van poging tot moord. Een film die pleit om het euthanasiedebat in volle openlijkheid te voeren. Is het humaan om terminale zieken onmenselijke pijnen te laten doorstaan alvorens ze sterven? Een uitstekend gegeven wordt hier gebracht in onvervalste driestuivers-stijl, wat de zuiverheid van de boodschap verschrikkelijk aantast. Alonso doet moeite om van haar personage een eerlijk en onkreukbaar wezen te maken, maar het scenario van Anne Giafferi werkt haar intenties doorlopend tegen. Fotografie is van Roger Dorieux.

L'instit : L'enfant caché

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Roger Kahane. Met o.a. Gérard Klein, Sophie Barjac, Annick Brard, Ludovic Joyet en Jonathan Reyes.

Victor Novak (Klein) heeft een opdracht in het kleine stadje Visan. Reeds de eerste dag voor de klas merkt hij de tienjarige Dorian (Joyet) op, een erg depressieve jongen. Victor maakt kennis met diens ouders Marc (Marc Chapiteau) en Agn[KA2]es (Barjac). Deze hebben hun twaalfjarige zoon Camille (Reyes) terug in huis gehaald. De jongen is autistisch en groeide op in de afzondering van een psychiatrische instelling. Dorian gaat zijn grote broer dagelijks opzoeken, maar hij slaagt er niet in om te verwerken dat deze anders is dan de andere jongens. Weerom wordt er een onbeschaamde aanslag gepleegd op de traanklieren van de kijker met deze routineuze 'ziekte van de week'-film. Een opeenstapeling van afgezaagde clichés die je ongetwijfeld een déjà vu-gevoel geven. Voor de liefhebbers van deze maar niet eindigende serie is het ongetwijfeld genieten geblazen. Wie minder opgezet is met de capriolen van de interim-leraar kan deze aflevering beter ongezien laten voorbijgaan. Regisseur Kahane en Helen Cohen bezondigden zich met het schrijven van het scenario. Fotografie is van Hughes De Haeck. Stereo.

La femme d'un seul homme

1997 | Romantiek

België/Frankrijk 1997. Romantiek van Robin Renucci. Met o.a. Clémentine Célarié, Didier Sandre, Barbara Schulz, Robin Renucci en Julie Voisin.

De toegewijde lerares Frans Sabine (C[KA1]elari[KA1]e) is veertig en achttien jaar gehuwd wanneer ze ontdekt dat haar man Richard (Sandre), plastische chirurg, haar bedriegt. Sabine is niet van plan om zoals haar moeder een levenlang te weten dat ze bedrogen wordt, maar de ogen te sluiten voor de werkelijkheid. Ze speelt evenmin met de gedachte om Richard te verlaten. Ze vermomt zich als priv[KA1]e-detective en volgt elke stap van haar rivale, de achtentwintigjarige Barbara (Schulz). Buiten alle verwachtingen worden de twee vrouwen dikke vriendinnen. Dank zij de ongewone situaties en de schitterende tweedeplans-figuren wordt deze film een plezier om naar te kijken. Acteur Renucci maakt hier zijn regie-debuut en hij slaagt erin om het beste uit zijn acteurs te halen. De dialogen zijn soms erg leuk en we vallen van de ene verrassing in de andere. Hartverwarmende ontspanning voor een sombere winteravond. Jackye Fryszman schreef het inventieve scenario. Achter de camera nam Emmanuel Machuel plaats. Stereo.

J'irai au paradis car l'enfer est ici

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Xavier Durringer. Met o.a. Arnaud Giovaninetti, Gérald Laroche, Claire Keim, Jean Miez en Brigitte Catillon.

Fran[KA10]cois (Giovaninetti) is de opstandige zoon van Cardone (Duval), een machtige peetvader. Hij ontsnapt op het nippertje aan een moordaanslag. Hij zoekt bescherming bij een vriend van zijn vader, die de leider van een gevaarlijke gangsterbende is. Deze laat hem, terwijl hij de zaak tracht op te helderen, onderduiken bij een zekere Rufin (Laroche), een jonge huurmoordenaar. Het tweetal komt terecht in een genadeloze, gewelddadige strijd tussen de bendeleden. Harde, realistische gangsterfilm die een geheel ander beeld geeft van de onderwereld dan Amerikaanse films. Niet erg opwekkend, maar dat is het grote banditisme, ontdaan van de film-romantiek, ook niet. In dit milieu telt uitsluitend het overleven. Goed spel van de voor het merendeel onbekende acteurs die afkomstig zijn uit La Lézarde, het toneelgezelschap van regisseur Durringer, die het scenario schreef met Jean Miez, ooit een berucht gangster. Matthieu Vadepied stond achter de camera. Niet voor gevoelige zielen. Dolby Stereo.

Parisien, tête de chien

1996 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Spiero. Met o.a. Sam Karmann, Marthe Villalongo, Paul Crauchet, Guillaume Romain en Virginie Peignien.

Pierre Monestier (Karmann) is de talent-scout voor een Parijse voetbalploeg. Hij reist doorlopend het land af op zoek naar jong, beloftevol voetbaltalent. Hij is niet erg vlug enthousiast wanneer hij een jonge kerel ziet die wat met de bal uit de voeten kan, maar dan valt zijn oog op Vincent Billot (Romain), een verstoten, onhandelbare vijftienjarige knaap, die het voetballen duidelijk in zijn bloed heeft. Een Franse variante op een thema dat in Amerika al zo dikwijls gebruikt werd. Er is niets nieuws onder deze zon en het wordt niet eens met veel overtuiging gebracht. Het is zelfs twijfelachtig of voetbalfanaten veel zullen hebben aan deze vrouwelijke kijk op een mannelijke sport, waarin ook aandacht besteed wordt aan het sociale kader. Philippe Donzelot en Jean-Jacques Kahn schreven het voorspelbare scenario, dat in beeld gezet werd door Jean- Claude Hugon.

Les Cordier, juge et flic : Un si joli témoin

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Yves Amoureux. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Céline Pallas en Pierre Cosso.

Nathalie Larrieu (Pallas) wordt door rechter Bruno Cordier (Madinier) gehoord in verband met een roofmoord op een juwelier. Zij wordt ervan verdacht medeplichtige te zijn van haar minnaar Claude Rougeron (Cosso), die werd opgesloten. Ze maakt van de gelegenheid gebruik om onder de tafel van de rechter een revolver te verstoppen. Het wapen moet Claude toelaten uit het justitiepaleis te ontsnappen. Claude slaagt hierin en samen met Nathalie verstopt hij zich in een vluchthuis. Claude wil vervolgens uitwijken naar Brazili[KA3]e met Fred (Cornillac), zijn Legioen-gabber. Het probleem is echter Nathalie en haar zoontje. Commissaris Cordier (Mondy) heeft snel in de smiezen dat Nathalie`s tien-jarig zoontje Robin (Martel) de sleutel vormt die onderzoek tot goed einde moet brengen. Ondanks vrij banaal plot en dialogen (van Françoise Bourdin, naar door Alain Page geschreëerde personages, vrij vlotte CORDIER-aflevering met spectaculaire achtervolgings-finale.

Le juste : Un homme debout

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Franck Apprédéris. Met o.a. Claude Brasseur, Amélie Pick, Jean-Pierre Moulin, Tania Sourseva en Marc Chapiteau.

Na een ernstige professionele blunder die hij niet kan verwerken verlaat Inspecteur Brasseur het politiekorps en trekt zich terug in een Franciscanerklooster. Drie jaar later wordt hij priester gewijd. Sindsdien woont en werkt hij in Marseille, waar hij zich hoofdzakelijk bekommert om de kansarme jongeren. Wanneer zijn werk eindelijk vruchten begint af te werpen duikt een ex- gedetineerde op. Deze onthult voor de jongeren het verleden van Brasseur, met als gevolg dat deze zich van de priester afwenden. Eerste aflevering van een reeks met priester-detective Simon, verpersoonlijkt door Brasseur. Ondanks de poging om sociale kritiek in het verhaal te verwerken blijft het allemaal toch maar aan de oppervlakte. Erg origineel is het scenario van Tito Topin en Sylvie Simon al evenmin. Yves Dahan blikte het in. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Le Tunnel

1994 | Misdaad

Spanje/Duitsland/Frankrijk/Italië 1994. Misdaad van Yves Boisset. Met o.a. Götz George, Macha Méril, Catherine Wilkening, Edgar M. Böhlke en Gérard Klein.

Karl Morlock (George) is inspecteur van de Duitse vertegenwoordigers van een Europees industriëel kartel dat de bouw financiert van een autotunnel in de Pyreneeën. Hij wordt naar de plaats van het project gestuurd omdat milieugroepen de bouw willen stilleggen. Dat levert volgens de opdrachtgevers onaanvaardbaar tijdverlies op. Morlock ontdekt dat de acties goed georganiseerd zijn en hij wil uitvinden wie erachter zit. Alledaagse misdaadfilm die de aandacht wil vestigen op de vernietiging van het milieu uit winstbejag. Boisset, die ook het scenario schreef, samen met Alain Scoff, was ooit een cynischer filmmaker. De acteurs leveren goed werk, vooral Méril als de politieke lijsttrekker van een groene partij. Yves Dahan stond achter de camera. In Duitsland uitgezonden als een aflevering van de tv-serie MORLOCK.

Commissaire Moulin: Les zombies

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Yvan Butler. Met o.a. Yves Rénier, Clément Michu, Benoit Gourley, Diane Simenon en Marc Chapiteau.

Chapiteau, de chef van de Zombies, een speciale afdeling binnen de antidrugsbrigade, sterft aan een overdosis hero[KA3]ine aangelengd met strychnine. Commissaris Moulin (gespeeld door Rénier) wil de moord op zijn collega ophelderen en vraagt om overplaatsing naar de antidrugsbrigade. Hij gaat undercover het duistere wereldje van verslaafden en dealers in en maakt er als getatoeëerde motorduivel kennis met een soort Hell's Angels en ander weinig benijdenswaardig tuig. Ook leert hij de verleidingen van deze elite-politie-eenheid kennen. Rénier trekt als commissaris Moulin al zijn registers open. Scenario van Renier en Georges-Henry Perrin.

Nestor Burma : Mic Mac Moche au Boul'Mich

1993 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk/Zwitserland 1993. Misdaad van Henri Hermant. Met o.a. Guy Marchand, Philippe Laudenbach, Charlotte Valandrey, Natacha Lindinger en Pierre Tornade.

Studente Marika Kreiska (Valandrey) vraagt aan priv[KA1]e- detective Burma (Marchand) om het overlijden van haar vriend, die medicijnen studeerde, te onderzoeken. Volgens de officiële versie zou hij bezweken zijn aan een overdosis drugs, maar Marika kan het niet geloven, want hij was niet verslaafd. Nestor begint discreet te snuffelen en stuit op een escort-service, waardoor vrouwelijke studentes leuk kunnen bijverdienen. Het aardige aan de avonturen van Nestor Burma is dat hij steeds in een totaal ander milieu moet opereren. Deze keer wordt seks aan nogal bizarre zaken gekoppeld. Het scenario en de dialogen zijn van Sylvie Coquart en Pascal Bancou. Het camerawerk is van Francis Junek. Aflevering 8 van het eerste seizoen, nummer 8 van 38.

Nous entrerons dans la carrière

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Loursais. Met o.a. Jacques Debary, Marc Eyraud, Michel Brulé en Marc Chapiteau.

Een klassieke misdaadfilm. Een gezochte gangster, die ook souteneur was, is vermoord. Met een camera doorkruiste hij de streek Joigny van noord naar zuid en west naar oost om de niet meer in gebruik zijnde steengroeves te filmen, waar hij dan champignons kan kweken (sic). De populaire televisiefiguur commissaris Cabrol ontdekt dat het om hele andere zaken gaat. Een redelijke, weinig persoonlijke regie maar goed spel.

L'Ecluse du temple

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Loursais. Met o.a. Jacques Debary, Marc Eyraud, Véronique Silver en Marc Chapiteau.

'L'Ecluse du temple' is een bar-restaurant, gevestigd langs het Saint-Martin kanaal in Parijs. Wanneer de zoon des huizes wordt opgedregd uit het kanaal start het onderzoek. Een traditioneel en niet erg origineel verhaaltje, gelukkig gedeeltelijk gered door de sfeer en de aantrekkelijke locatie, dezelfde als die in HOTEL DU NORD...

Julien Fontanes, magistrat : Le couteau sous la gorge

1990 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1990. Misdaad van Bernard Dumont. Met o.a. Jacques Morel, Bernard Le Coq, Jean-François Garreaud, André Falcon en Gilles Segal.

Een rechter regelt naar aanleiding van nogal dom politie- optreden een diepgaand onderzoek naar een commissaris, die in afwachting van de uitspraak aan onbeduidende administratieve taken wordt gezet. Dan ontsnapt een gevaarlijke gangster, en van hem hangt van alles af, onder meer verschillende ontdekkingen die een andere rechter zal doen. Het talent waarmee Jean Cosmos in hoog tempo scenario's aflevert, is niet om over naar huis te schrijven. Gelukkig beschikt de regisseur over vakmanschap en ritmegevoel en lukt het hem zijn personages psychologische diepgang te geven. Tamelijk

Mort au bout du monde

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Claude Loursais. Met o.a. Jacques Debary, Marc Eyraud, Christiane Millet, Marc Chapiteau en Jean de Conninck.

De onderwijzer van Combes is dood aangetroffen in het ravijn van H[KA1]eric. Men gelooft dat het een ongeluk is want de plek heeft de naam gevaarlijk te zijn. Maar autopsie wijst uit, dat de gedachte aan moord eerder op zijn plaats is. Vanaf dat moment gaan commissaris Cabrol (Debary) en zijn onafscheidelijke inspecteur M[KA1]enardeau (Eyraud) deze vreemde moord 'aan het einde van de wereld' onderzoeken. De regie is ondergeschikt aan het vindingrijke scenario, de bewerking en de dialogen van Sylvain Joubert. Daarnaast zijn er geslaagde opnamen van weinig bekende plaatsen.

Un été à Paris

1988 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1988. Romantiek van René Gilson. Met o.a. Diane Delor, Peter Semler, Maud Rayer en Marc Chapiteau.

Een Duitse schilder die in Parijs woont, wordt verliefd op een vriendin, eveneens schilder, die hij al jaren kent. Het bijzondere is dat deze film gemaakt is in de traditie van de films-met-liedjes die in de jaren dertig en veertig in de mode waren. Hier zorgen de liedjes van Charles Trenet voor nostalgische gevoelens.

Carte de presse

1988 | Avonturenfilm, Komedie, Mysterie

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Michel Favart. Met o.a. Marc Chapiteau, Myriem Roussel, Anne Fontaine, Nicolas Silberg en Pascale Roberts.

Deze film bestaat uit vier episoden over de komische en dramatische belevenissen van een stel journalisten die zich opwerpen als amateur-detectives. Ze blijken echter professioneel genoeg om een moord op te lossen, een zeer gecompliceerde spionage-affaire te ontraadselen, een bende afpersers op te rollen etcetera. Kortom, wie avontuur wil, wordt op zijn wenken bediend. Het doet een beetje denken aan Kuifje, maar de scenario- en dialogenschrijver Besson weet handig een verhaaltje in elkaar te zetten. De journalisten zijn sympathiek en vooral de toon van de film is goed: niet somber maar ironisch en brutaal.

Flics de choc

1983 | Misdaad, Actiefilm, Thriller

Frankrijk 1983. Misdaad van Jean-Pierre Desagnat. Met o.a. Pierre Massimi, Chantal Nobel, Jean-Luc Moreau, Marc Chapiteau en Pierre Banderet.

Een vijftal politieagenten (onder wie een vrouwelijke scherpschutter) rolt een prostitutiecomplot op dat erop gericht is van huis weggelopen bourgeois-meisjes in chique bordelen te stoppen. Deze middelmatige actiefilm houdt het midden tussen een tv-serie als STARSKY AND HUTCH en de trottoirfilms uit de jaren 1950-60, zonder enige kraak of smaak, en met hoofdrolspelers die te uitdrukkelijk hun best doen om vlot en dynamisch te lijken. Jean Ardy en Guy Pérol bewerkten de roman van Serge Jacquemard tot scenario.

Ne pleure pas

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Jacques Ertaud. Met o.a. Sylvain Joubert, Charles Vanel, Xavier Labouze, Christine Laurent en Charles Gérard.

Een jongen verjaagt tijdens de vakantie op de boerderij van zijn grootvader ongewenste kampeerders. Bij een demonstratie in Parijs herkent een van hen hem en tijdens een vechtpartij komt de jongen onder een politie-auto en zal hij levenslang invalide blijven. In deze pessimistische film over jeugdig idealisme dat in de meest tragische zin stukloopt, wordt opmerkelijk geacteerd en hij kreeg - zeker naar tv-maatstaven - een indringende vormgeving.

La meilleure façon de marcher

1976 | Drama

Frankrijk 1976. Drama van Claude Miller. Met o.a. Patrick Dewaere, Patrick Bouchitey, Christine Pascal, Claude Piéplu en Marc Chapiteau.

Elegante debuutfilm van Claude Miller, de Nouvelle Vague-cineast die op vier april 2012 op zeventigjarige leeftijd overleed. In zijn 'De beste manier om te lopen' verkent de voormalig assistent van François Truffaut mannelijke seksualiteit aan de hand van twee begeleiders van een zomerkamp voor jongens. Bouchitey speelt de aanvankelijke timide figuur, Dewaere (1947-1982) is de doorsnee macho die de hartstocht van Bouchitey omhelst en tegelijkertijd veracht. Miller vertelt een sterk verhaal maar weet vanwege gebrek aan verdieping van de personages en hardhandige regie niet echt te boeien.

Souvenirs d'en France

1975 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1975. Oorlogsfilm van André Téchiné. Met o.a. Jeanne Moreau, Michel Auclair, Marie-France Pisier, Claude Mann en Orane Demazis.

Hector (Auclair), de oudste zoon van een familie-onderneming in het Z.W. van Frankrijk (dat bekend staat als de Grand Sud Ouest of denigrerend behoort bij het `basse France`) trouwt tegen de wil van zijn verwanten in met Berthe (Moreau), die een eenvoudige wasvrouw is. Deze buitenstaanster zal tijdens de oorlog en de economische veranderingen erna het bedrijf draaiende weten te houden totdat ook zij niet meer tegen de moderne tijd is opgewassen. Deze familiekroniek gedurende veertig jaar wordt gebracht in een reeks ironisch gestileerde tableaux die Téchiné als opmerkelijk talent deden kennen. Veel aandacht voor de vrouwelijke personages, naast de kordate Moreau is Pisier verrukkelijk als de frivole schoonzuster Régina die zich op háár manier subversief in de familie werkt. Het scenario is van Marylin Goldin en regisseur Téchiné. Het camerawerk is van Bruno Nuytten. Eastmancolor, Mono.

Erica Minor

1974 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1974. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Brigitte Fossey, Juliet Berto, Edith Scob, Marc Chapiteau en Roger Jendly.

Drie vrouwen in Génève beleven elk op hun manier de kater na het revolutionaire elan van 1968. De jongste raakt zonder weerstand op drift in het 'alternatieve', een tweede heeft haar studie opgegeven om arbeidster te worden zonder van haar intellectuele ballast en gevoelsmatige onmacht los te komen. Een derde verschanst zich in een isolement waar ze tegen zichzelf praat, niet in staat om woorden in daden te vertalen. Genuanceerde vrouwenfilm van debutant - ex-assistent van Tanner, wiens invloed duidelijk is - blijft wat àl te verstandelijk van opzet, ondanks de overtuigende inzet van de actrices. De oeverloze ideologische discussies zijn met al hun gemeenplaatsen misschien wel kenmerkend, maar ook een aanslag op het geduld.

Camille ou la comédie catastrophique

1971 | Komedie

Frankrijk 1971. Komedie van Claude Miller. Met o.a. Juliet Berto, Philippe Léotard, Marc Chapiteau, Michel Delahaye en Francis Girod.

Tijdens WOI moeten twee soldaten, L[KA1]eotard en Chapiteau, een niet nader bepaalde post bemannen. Als uit het niets duikt op een dag een beeld van een meid op, Camille (Berto). Deze nodigt hen uit om volgende zondag bij haar ouders te komen eten. Daar maken ze kennis met een kompleet krankzinnig gezin, waarvan ze niet blijken los te komen. Een absurd-surrealistische komedie waarin geen logica terug te vinden is. Een kruising tussen Bunuel en de vroege Polanski, met een huiveringwekkend sadistisch einde. De acteurs benaderen hun rollen op de gekste manier, maar het werkt. Na deze korte film was Miller duidelijk rijp voor zijn eerste langspeler. Hij schreef zelf het scenario en Pierre William Glenn tekende voor de mooie fotografie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marc Chapiteau op televisie komt.

Reageer