Daniel Gélin

1921 -2002 Regisseur, Acteur

Daniel Gélin (1921-2002) is regisseur en acteur.
Er zijn 138 films gevonden.

Madame le proviseur : L'heure de la sortie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Marc Seban. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Christine Dejoux, Josiane Lévêque en Lionel Vitrant.

Directrice Valentine (Delorme) staat op het punt met pensioen te vertrekken. Eindelijk hoopt ze terug voor zichzelf te kunnen leven, na al die jaren betrokkenheid met de studenten. Haar vriendin Val[KA1]erie (Game), prof. Engels, is minder gelukkig met het vertrek van Valentine en ze weigert haar de hand te geven. Dani[KA2]ele Zarka (L[KA1]ev[KA4]eque), de syndicaliste en prof. wiskunde, vreest dat de rust in het lyceum, waarvoor de directrice zo gevochten heeft, terug verstoord zal worden en laat een petitie rondgaan om het pensioen van Valentine uit te stellen. Maar haar geduldige echtgenoot Charles (Gélin) droomt ervan om zijn echtgenote om te toveren tot een voorbeeldige huismoeder. De laatste aflevering van deze in Frankrijk erg populaire tv-serie rond de perikelen van de directrice van een lyceum in Parijs. Dank zij de doorleefde vertolking van rasactrice Delorme staat de hele serie op een kwalitatief hoog peil en ook nu ze oog in oog komt te staan met haar pensioen blijft ze nog steeds een dame om naar op te kijken. Het scenario voor deze aflevering werd geschreven door Hervé Hamon en Chantal de Rudder. Fotografie is van Jean-Claude Saillier.

Une femme d'action

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Didier Albert. Met o.a. Line Renaud, Daniel Gélin, François-Eric Gendron, Cécile Auclert en Jean-Francois Garreaud.

De energieke zestigjarige Colette Valier (Renaud) leeft in Franse province en stelt op zekere dag vast dat de beleggingen van haar inmiddels overleden man waardeloos zijn en dat ze financieel aan de grond zit. Ze trekt in bij haar dochter V[KA1]eronique (Auclert) in Parijs en zoekt opnieuw contact met Charles (Gelin), met wie ze een nauwe band had toen zij twintig was. Zij hoopt dat hij haar en haar kinderen en kleinkinderen zal helpen in haar strijd tegen haar financieel onheil. Aantrekkelijk verhaal, geschreven door Evelyne Grandjean. Strijd van kleine David tegen grote Goliath verloopt niet steeds evenwichtig maar komt geloofwaardig over. Alle eer gaat naar populaire zangeres Renaud als perfecte oma.

Madame le proviseur : Les intouchables

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Julie Judd, Clément Hervieu-Léger en Christine Dejoux.

Valentine Rougeon (Delorme), directrice van het Lyc[KA1]ee Eug[KA2]ene Belgrand, neemt zich het lot ter harte van Fr[KA1]ed[KA1]eric (Hervieu-L[KA1]eger) en zijn zus H[KA1]el[KA2]ene (Judd). De kinderen vermijden elk fysiek contact, zonderen zich af om te eten en spijbelen op geregelde tijdstippen. Hun gedrag wordt aanvaard omdat hun moeder zwaar ziek is. Valentine heeft echter haar twijfels over deze offici[KA3]ele verklaring en stelt een onderzoek in. Zo ontdekt ze dat de kinderen in een sekte leven en opgroeien en dat hen een bepaalde levensstijl opgedrongen wordt door de sekte-leiders. Een erg delicaat en actueel probleem. Kinderen die ge[KA3]indoctrineerd worden door een sekte kunnen niet normaal functioneren in de maatschappij. Hebben de opvoedende krachten het recht om zich te bemoeien met deze gemeenschap of kan men dit interpreteren als inbreuk op de privacy. Delorme kwijt zich weer uitstekend van haar taak, vakkundig bijgestaan door haar (film)echtgenoot Gélin. Het scenario is van de hand van Hervé Hamon, Chantal De Rudder en Anne Rousseau. Alain Levent bemande de camera.

Cannes... les 400 coups

1997 | Documentaire

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1997. Documentaire van Gilles Nadeau. Met o.a. Georges Cravenne, Louisette Fargette, Roger Vadim, Claudia Cardinale en Henri Alekan.

Een overzicht van vijftig jaar Festival van Cannes, beginnende met de valse start in 1939, om dan over te schakelen op het echte eerste festival van 20 september tot en met 5 oktober 1946. De vele documentaire beelden met beroemde vedetten van destijds die langs de Croisette paraderen worden afgewisseld met interviews met de groten van vandaag. Er wordt natuurlijk aandacht besteed aan het afgebroken festival van 1968, dat als gevolg had dat nevenmanifestaties als [KL]La quainzaine des r[KA1]ealisateurs[KLE] en [KL]La semaine de la critique[KLE] het levenslicht zagen. Tevens worden fragmenten getoond uit films die hun loopbaan startten in Cannes, evenals beelden van enkele prijsuitreikingen. Het geheel zit eerder rommelig in elkaar en werd duidelijk vlug gemonteerd (door Martine Evin) om de concurrenten voor te zijn. Michel Pascal en Nadeau schreven het scenario. Pascal stond tevens in voor de commentaar en de interviews. Achter de camera stonden Jean-Claude Lemercier, Jacques Pamart en Gorka Sistiaga.

The Adventures of Smoke Bellew

1996 | Avonturenfilm, Familiefilm

Frankrijk/Canada 1996. Avonturenfilm van Marc Simenon. Met o.a. Wadeck Stanczak, Michael Lamport, Michèle-Barbara Pelletier, Charles Edwin Powell en Jean-Guy Bouchard.

Een viertal belevenissen van elk anderhalf uur met in de hoofdrol Smoke Bellew (Stanczak) en de belangrijkste bijrolspeler Shorty (Lamport). De oom van Chris `Smoke` Bellew uit San Francisco vindt dat zijn nietsnuttende neef, die zich journalist noemt, eindelijk maar eens iets moet zien te bereiken nu hij 27 jaar is. Zo trekt Chris naar Alaska om aan de Gold Rush in Klondike deel te nemen en een fortuin te vergaren. Het pakt natuurlijk geheel anders uit. Aanvankelijk is Smoke maar een slap groentje en moet hij zich bewijzen om een kerel te worden. Als hij een sterke vent geworden is, ontmoet hij Shorty en zij trekken dan samen verder. Na de nodige avonturen beleefd te hebben worden ze tenslotte gevangen genomen door de Indianen. Het blijkt dat hun opperhoofd (Kurtness) een Schot is en zijn dochter wordt verliefd op de beresterke Smoke. Het duurt niet lang voordat Smoke ook voor haar valt. De titels van de verschillende episoden zijn: STAKE YOUR CLAIM, GAMBLING ON PARADISE, THE GOLDEN EGG en THE MOTHERLODE OF THE YUKON. De scenario`s van Denis Heroux en Nicole Ricard zijn kronkelig en vormen in hun totaliteit geen eenheid en ze ontberen spanning en humor. De afleveringen duren te lang omdat er te weinig in gebeurt. De twee hoofdrollen doen heel behoorlijk hun best en worden gesteund door aardige bijrollen, maar de dialogen zijn redelijk belachelijk, vooral het [KL]Ik-Ali[KLE] Engels van de Indianen, met name de blanke Langedijk, die een roodhuid moet voorstellen (...) Wie een episode gezien heeft, heeft ze allemaal gezien. Naar het gelijknamige boek van van de toen 36-jarige Jack London uit 1912, dat hij vier jaar voor zijn tragische dood schreef. Het camerawerk van Eric Cayla is heel mooi. Wordt meestal in vier delen uitgezonden. Soms ook in acht.

Madame le proviseur : Bob et Samantha

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Annick Blancheteau, Gérard Lartigau en Alexia Portal.

Het Paul Eluard-lyceum in Blailly, op een zestigtal kilometer van Parijs, staat op stelten. De ouders van een aan drugs verslaafde jongen hebben een klacht ingediend tegen de directeur. Valentine Rougon (Delorme) wordt ter plaatse gestuurd en moet tijdelijk de functies waarnemen van de gesanctioneerde directeur. De leraren, die het volste vertrouwen in hem hebben, staken en de leerlingen dreigen een opstand te ontketenen. Drugs op school is een internationaal probleem en de aanpak in deze film is eerder oppervlakkig en brengt geen enkele oplossing. De knappe vertolking van Delorme en G[KA1]elin, evenals die van de jongeren Portal en De Van (als Samantha en Bob), geven dit scenario van Frédéric Lasaygues, Hervé Hamon en Van Effenterre, naar de romans van Marguerite Gentzbittel, een meerwaarde. Fotografie van Francis Junek. Stereo. Gemiddeld.

Madame le proviseur : Attention peinture fraîche

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean Marboeuf. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Julie Marboeuf, Patricia Malvoisin en Elise Mourrat.

Het lyceum van Le Bellay heeft een kwalijke faam: slecht onder lokalen, verouderd lesmateriaal, armzalige faciliteiten, steeds wisselend administratief en onderwijzend personeel. Hierdoor ligt het slaagpercentage van de leerlingen bijzonder laag. In dit lyceum wordt Valentine Rougon (Delorme) benoemd tot directrice. Ze is vastbesloten een drastische oplossing te vinden voor de problemen waarmee de school te kampen heeft. De strijd van een directrice tegen de onmacht en de corruptie van de schoolleiders. Een nieuw hoofdstuk gebaseerd op de herinneringen van Marguerite Gentzbittel. Schitterende rol van Delorme die echter tegengewerkt wordt door het middelmatig scenario van Marboeuf en Nicolas de Spengler. Nicam Stereo.

Les Bidochon

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Anémone, Jean-François Stévenin, Annie Girardot, Daniel Gélin en Catherine Lachens.

Robert (St[KA1]evenin) en Raymonde Bidochon (Anémone) hebben elkaar leren kennen via een huwelijksbureau. Madame zorgt voor het huishouden, doet de boodschappen, maakt het eten klaar, strijkt de was, enz. Ze is diep gefrustreerd over haar bestaan als ze de balans opmaakt; ze heeft zelfs geen kinderen en haar man is een vormeloze dikkerd, die ongêneerd winden laat. Waarom heeft het lot van haar een kleinburgerlijke trut gemaakt, terwijl zij een prinses zou moeten zijn? Haar man Robert is niet geïnteresseerd in haar bespiegelingen. Hij bespreekt liever de bouwplannen van het huisje op het land, waarin hij zich zou willen terugtrekken, met een aannemer, als hij maar de juiste weg zou vinden om de sociale dienst hem een uitkering te laten sturen; hij zou subiet de flat verlaten. Als zijn liefhebbende vrouwtje voorstelt om een fortuin te vergaren door deel te nemen aan het tv-spel Les Grands Bonheurs, veegt hij haar suggestie onmiddellijk van de tafel. Deze film is het bewijs, dat een satirische wekelijkse, veelgelezen strip met de beste acteurs nog geen goede film hoeft op te leveren. Christian Binet, Jean- Jacques Tarbes en Christian Watton bewerkten het cynische stripverhaal van Binet tot een oppervlakkige dramatische komedie met ellenlange dialogen die helemaal tot niets leiden. Het paar hoogtepunten, dat de film telt zijn dan nog vooral aan de acteurs te danken. Jean-Jacques Tarbes stond ook nog achter de camera. Dolby Stereo.

Hommes, femmes, mode d'emploi

1996 | Drama, Komedie

Frankrijk 1996. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Anouk Aimée, Bernard Tapie, Alessandra Martines, Pierre Arditi en Fabrice Luchini.

Boeiende komedie van Claude 'Une homme et une femme' Lelouche over verschillende soorten relaties, van pas ontluikende kalverliefde tot een vrouw die op haar tachtigste voor het eerst trouwt. In 1996 op het filmfestival van Venetië genomineerd voor een Gouden Leeuw. Lelouche, die in 1962 zijn eerste film regisseerde, maakte ook onder meer Les uns et les autres (1981). (IdH/VPRO Gids)

Fantôme avec chauffeur

1996 | Komedie, Fantasy, Horror

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Philippe Noiret, Gérard Jugnot, Jean-Luc Bideau, Béatrice Agenin en Sophie Desmarets.

Al vijftien jaar werkt Georges (Jugnot) als de toegewijde chauffeur van de steenrijke financier Philippe Bruneau-Tessier (Noiret). Door ongelukkige samenloop van omstandigheden verwisselen ze beiden binnen 24 uur het tijdelijke met het eeuwige. Ook in de 'andere wereld' blijkt er weinig sprake van broederlijkheid of gelijkheid. Voordat ze ten hemel mogen varen, moeten ze als schimmen in het rijk der levenden een en ander binnen twee dagen regelen. Rokkenjager Georges en egoïst Philippe hebben niets met elkaar gemeen, maar ze zullen moeten leren samenwerken om de ware toedracht van hun gewelddadige dood te ontrafelen en Philippe's zoon te beschermen tegen de moordenaar van zijn vader. Vergezochte en niet al te best gelukte zwarte komedie, die vooral de nadruk legt op het klassenverschil tussen de mensen, zelfs na de dood. Noiret was niet in zijn beste doen en Jugnot schmiert op storende wijze. Francis Veber schreef het scenario en het camerawerk is van Robert Fraisse. Dolby Stereo.

Les faux médicaments

1995 | Thriller

Frankrijk 1995. Thriller van Alain-Michel Blanc. Met o.a. Fabrice Michel, Solal Valentin, Aïda Isalbe, Maryvonne Schiltz en Michel Duchaussoy.

Een specialist in tropische ziekten, Michel, behandelt als arts in het Afrikaanse Franville slachtoffers van malaria. Wanneer meerdere patiënten sterven na toediening van een kinine-injectie, stelt hij een onderzoek in en stoot op een illegaal geneesmiddelen-circuit. Hij is woedend, dient op hoog niveau klacht in, maar wordt prompt het land uitgezet want de autoriteiten zitten zelf aan de vetpot. Terug in Frankrijk zet hij de strijd tegen de corruptie verder maar niemand, noch zijn vriend-dokter Chabrol, arts bij de UNO, noch de politie die zich in de materie incompetent verklaart, noch het laboratorium, zelf slachtoffer van de foute kinine, kunnen noch willen hem helpen. Regisseur Blanc werkte zelf aan het draaiboek, geholpen door Jean-Pierre Bastid en Jean-Gérard Imbar. Minder een thriller dan een realistisch pamflet over bepaalde praktijken in de moderne samenleving waarin geldgewin het haalt op nobele bedoelingen. Enkele ouwe rotten van acteurs als Duchaussoy en Gélin worden handig uitgespeeld tegen jonge leeuwen.

Fugueuses

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Irène Jacob, Nicole Garcia, Stéfano Dionisi en François Berléand.

In de trein Parijs-Lissabon wil Marina (Marie Trintignant) zich een snel nummer van haar begeleider Bruno (Gelin), die de zestig gepasseerd is, zich niet laten welgevallen. Hij slaat met zijn hoofd tegen de rand van de wasbak en is op slag dood. Marina verlaat de coup[KA1]e en ontmoet in een wagon verderop Prune (Jacob), die haar vertelt dat ze op weg is naar haar vader in Lissabon die ze in haar hele leven nog geen tien keer heeft gezien, om haar onuitstaanbare moeder Jeanne (Garcia) te ontvluchten. Marina en Prune liggen elkaar wel en ze zetten samen de reis voort. Bij het baden in Portugal verdrinkt Prune en neemt Marina haar identiteit aan en begint lieve brieven naar Jeanne te sturen, die het zaakje op een gegeven moment niet meer vertrouwt. Ondertussen is Marina, die dus nu Prune is, verliefd geworden op Prune`s halfbroer Eugenio (Dionisi). Uiteindelijk moet alles fout lopen. Het scenario van regisseuse Nadine Trintignant en Gilles Perrault bevat geen nieuwe stof, is tamelijk zwak en laat een aantal zaken onopgelost. Hierbij komen een aantal idiote dialogen direct in de camera en dat is heel erg jammer, want Marie Trintignant en Jacob beschikken allebei over veel talent om de kijker te boeien. Ze hadden derhalve een betere film verdiend. Het camerawerk van Acacio De Almeida bevat een aantal prachtige shots van het landschap en is in zijn totaliteit zeer aanvaardbaar. Er is dankbaar gebruik gemaakt van klassieke muziek (Mozart, Bruckner, Wagner, Vivaldi) die heel goed past en mooi klinkt.

Chercheurs d'or

1995 | Avonturenfilm

Frankrijk/Canada 1995. Avonturenfilm van Marc Simenon. Met o.a. Wadeck Stanczak, Michael Lamport, Michèle-Barbara Pelletier, Jean-Guy Bouchard en Richard Moll.

Charles Belliou (Stanczak), een jonge Franse schrijver, zet voet aan wal in het hoge Noorden van Canada om er de goudzoekers van dichterbij te leren kennen. Bij zijn aankomst wordt hij meteen bijna van zijn spaargeld beroofd door zijn gidsen Sprague (Houde) en Stine (Brass). Belliou wordt gered door de goudzoeker Shorty (Lamport), die hem ook onderdak aanbiedt. Belliou wordt verder verliefd op de mooie Joy (Pelletier), die hem ertoe aanzet ook op zoek te gaan naar goud. Haar vader wordt inmiddels vermist en samen met Belliou en Shorty gaat zij hem zoeken. Het trio vindt de oude man, zwaar gewond en bedekt met een dun stoflaagje aan goud. Hij heeft een ondergrondse goudader ontdekt...Let op Giraud als de hardnekkige Indiaan Cultus George en Gélin als Wildwater Bill, een ei-handelaar zonder scrupules. Simenon, de zoon van de bekende auteur Georges Simenon, maakte van Jack Londens goudzoekers-van-Alaska-verhalen een Franse westernstrip met Stanczak, de eeuwige belofte van de Franse cinema, die op 35- jarige leeftijd met élan de rol speelt van de achttienjarige Belliou. Gedraaid in Canada, waar deze miniserie een groot succes was. Scenario van Denis Heroux, Nicole Ricard, Michel Munz en Gérard Bitton.

Charlotte et Léa

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Véronique Jannot, Zabou Breitman, Mathieu Carrière, Jean-Pierre Loustau en Manuel Gélin.

De knappe jonge L[KA1]ea (Zabou) gaat op zoek naar het landgoed, waarop haar ouders (Berset en Lomez) ooit de huisbewaarders waren. Het buitenverblijf is al twintig jaar onbewoond en ligt er verwaarloosd bij. L[KA1]ea is inmiddels de gevierde en goed betaalde hoofdredactrice van een succesvol blad voor vrouwen en wil het landgoed kopen. Zo worden Charlotte (Jannot), de dochter van de oorspronkelijke bezitter Charles Vaudreuil (Daniel Gélin), en Léa weer met elkaar geconfronteerd. Charlotte vindt een aankoop door Léa net zoiets als heiligschennis. Als kinderen speelden zij 'prinses en dienstmeid'. Charlotte is vastbesloten de koop van haar vroegere 'bonne' tegen te houden. Zij is advocate geworden, maar laat dit niet merken. Zij neemt contact op met Léa en vraagt haar bijna smekend om een baan. Léa is hierdoor ontroerd en neemt haar in dienst als haar persoonlijke assistente en chauffeuse. Een verschrikkelijk geheim verbindt de twee jonge vrouwen echter met elkaar. Noem het maar soap, maar toch is het een mooi en tamelijk origineel verhaal over twee eenzame zielen, die pijnlijke jeugdherinneringen delen. Regisseur Sussfeld slaagde erin de emoties uit het verleden op ontroerende wijze naar de oppervlakte te laten borrelen. De jonge Gélin wordt gespeeld door Gélin junior, Manuel. Het scenario is van regisseur Sussfeld, Paul Berthier en Nicole Jamet.

Une famille formidable : De père en fils

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Daniel Gélin en Milene Vukotic.

Het overlijden van Juliens moeder komt als een schok aan in het leven van de Beaumonts. Julien en Audrey trekken tijdelijk in het huis van de moeder in, maar de broers en zusters van Julien kunnen de autoriteit van Audrey maar moeilijk aanvaarden. Om de vrede te handhaven sluit Julien terug vrede met Jacques en ze zullen weer samenwerken aan de [KL]Guide Beaumont[KLE]. De onverwachte verschijning van Jacques` vader, Edouard (Gélin) gaat gepaard met spanningen. Deze laatste aflevering van de populaire tv-reeks is kwalitatief weer beter dan de voorgaanden, vooral dank zij de schitterende prestatie van Gélin. Het einde is natuurlijk voorspelbaar in al zijn sentimentaliteit. Santoni schreef het scenario samen met Corinne Atlas en Claude Robin stond weer in voor de fotografie.

Tales of The Wild: Warrior Spirit

1994 | Familiefilm, Western, Avonturenfilm

Canada 1994. Familiefilm van René Manzor. Met o.a. Lukas Haas, Allan Musy, Jimmy Herman, Jessica Welch en Byron Chief-Moon.

Een jonge Indiaan, Wabi (Musy), die op school gepest wordt, sluit vriendschap met een blanke jongen, Rod (Haas), waarvan de ouders het schoolgeld algauw niet meer kunnen betalen. Wabi laat Rod wat bijverdienen als hij terug is in het reservaat, door hem te laten helpen bij het pelsjagen, maar dan maakt de goudkoorts zich meester van Rod. Een vermanende film voor de jeugd over racisme en hebzucht. Disney maakt ze beter, als dit genre dan toch zo nodig moet.

Maigret et la vente à la bougie

1994 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1994. Misdaad van Denys Granier-Deferre en Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Bruno Cremer, Etienne Chicot, Daniel Gélin, Michèle Moretti en Pierre Forest.

Commissaris Maigret (Cremer) reist naar het departement Vend[KA1]ee om hotelhouder en ex-delinquent Fred (Chicot) aan de tand te voelen in verband met onopgeloste misdaad. Eenmaal ter plaatse wordt Maigret geveld door griepaanval, waardoor hij verplicht is enkele dagen in het hotelletje het bed te houden.

Madame le proviseur : La bête

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, François Chaumette, Daniel Gélin, Sophie Barjac en Maxime Mansion.

Valentine Rougon (Delorme), directrice van een scholengemeenschap, had nooit gedacht dat een leerling (Mansion) bijgenaamd 'het beest' - in het schooljargon iemand die alles weet en alles kan - voor problemen zou zorgen. Met een grootvader als Nobelprijswinnaar en een vader die les geeft aan een prestigieus collège, moet de wereld aan zijn voeten liggen. Sinds hij weigerde mee te doen met spieken, is hij door zijn klasgenoten doodverklaard. Valentine Rougon neemt een disciplinaire maatregel: zij straft de booswichten en verwijt de jongen dat hij zijn medeleerlingen heeft verklikt. Hij raakt er diep van in de put en Valentine moet haar nek uitsteken: zij moet de invloedrijke ouders van het slachtoffer kalmeren en diens klasgenoten tot inzicht brengen. Tussen Valentine en de jongen groeit tegen het einde een speciale band. Tweede deel van een verhaal in drie delen over een schooldirectrice, een beroep dat in de film weinig aandacht krijgt. De tv-serie, die in 1994 begon, zou een lang leven beschoren zijn. Delorme als Rougon ging in 1999 met 'pensioen' en werd opgevolgd door Charlotte de Turckheim als Alice Vandeleur die tot 2004 aan de school verbonden bleef. Stereo.

Madame le proviseur : Fantasio

1994 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, Alexis Derlon, Aurelia Alcais, Renaud Menager en Daniel Gélin.

Valentine Rougon (Delorme), directrice van de scholengemeenschap `Belgrand` maakt zich zorgen over een leerling (Derlon) bijgenaamd de 'dichter'. Hij is een grensgeval en heeft anarchistische neigingen, maar dat is slechts een imago. In werkelijkheid is hij een nihilist, die zich achter een masker verschuilt en gaat van kwaad tot erger. Hij laat zich niet meer zien in de klas, hangt rond op de beroemde Parijse begraafplaats Père Lachaise en verkeert in het gezelschap van het ruigste uitschot van Les Halles. Schoolhoofd Rougon wil er iets aan doen. Gevoelig portret van een jongen die tegen het dagelijkse leven niet is opgewassen met een mooie rol van Derlon. Het scenario van Hervé Hamon en Chantal De Rudder is geïnspireerd op de romans Madame le proviseur en La cause des élèves van Marguerite Gentzbittel. Het camerawerk is van Jacques Guérin. Stereo.

Madame le proviseur : Boycott

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, Alice Béat, Maxime Mansion, Barbara Schulz en Daniel Gélin.

Madame Valentine Rougon (Delorme) heeft de leiding over het chique lyceum Eug[KA2]ene Belgrand. Meester Lepape (Bénichou) is hier een strenge leraar, die toch erg geliefd is bij de laatstejaars. Hun slagingskansen voor de eindexamens zijn voor een belangrijk deel van hem afhankelijk. Bij het begin van het schooljaar wordt echter slechts een van de twee eindejaarsklassen aan Lepape toevertrouwd, terwijl de andere klas een nieuwe, jonge lerares krijgt. Directrice Rougon beseft niet dat die beslissing in de loop van het schooljaar voor ernstige moeilijkheden zal zorgen. Knap gespeeld schooldrama dat niet erg veel om het lijf heeft. In een school waar financiëel winstbejag boven opvoeding gesteld wordt loopt het verkeerd af, maar gelukkig is er nog de intelligente directrice die uiteindelijk alles toch nog in goede banen zal leiden. Stofferig scenario van Hervé Hamon en Chantal De Rudder naar de romans Madame le proviseur en La cause des élèves van Marguerite Guentzbittel. Inspiratieloze fotografie van Jacques Guerin.

Les ténors

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Francis De Gueltzl. Met o.a. Claude Brasseur, Martin Lamotte, Valeria Cavalli, Jean-Pierre Castaldi en Daniel Gélin.

Brasseur speelt Henry Pompians, inspecteur der belastingen in ruste. Hij heeft in zijn leven zo veel te maken gehad met de wet dat hij gemakkelijk kan doorgaan voor een advocaat. Als een zekere [KA1]Etienne Chortin het slachtoffer wordt van een oplichterijtje en hij toevallig getuige is, biedt hij zich aan als diens raadsman. Van het een komt het ander; Chortin en Pompians worden compagnons en samen bouwen ze een firma op met een honderdtal medewerkers, die het Justice Pour Tous (Gerechtigheid Voor Iedereen) heet en ze halen heel vaak het gelijk voor een grote schare van klanten. Het huwelijk van Chortin lag in het slop en hij hoopt zijn vrouw te imponeren met het succes zodat hij haar kan heroveren. Dat lijkt te lukken, maar op een dag moet Pompians pleiten voor de rechtbank en hij krijgt een inzinking. Chortin denkt dat hij het kan overnemen en valt door de mand. Als hij in de handboeien bij de rechter van instructie zit en om zijn raadsman Pompians roept, helpt men hem uit de droom: Pompians was nimmer lid van de orde der advocaten. Niemendallerige klucht die aardig gespeeld en gedragen wordt door de ervaren Brasseur. Het scenario is van regisseur De Gueltzl en de beelden zijn van Jean-Bernard Avrouet.

Des feux mal éteints

1994 | Oorlogsfilm, Actiefilm

Frankrijk 1994. Oorlogsfilm van Serge Moati. Met o.a. Manuel Blanc, Maria de Medeiros, Emmanuel Salinger, Hélène Vincent en Rufus.

J[KA1]er[KA4]ome (Blanc) heeft een opleiding genoten als journalist en wordt tegen het einde van de Algerijnse vrijheidsoorlog opgeroepen voor actieve dienst. Hij wordt ingedeeld bij de gemuilkorfde redactie van een krant voor de strijdkrachten. Het akkoord van Evian is getekend, maar de OAS begint met zijn verzet en de tactiek van de verschroeide aarde. Van een vriend die al in Algerije zit, ontvangt J[KA1]er[KA4]ome een lijst met namen van gevaarlijke rechtse personen. Vlak voor zijn inscheping wordt hij neergeknuppeld en ontfutselen zijn belagers hem de lijst. De vriend wordt vermoord en J[KA1]er[KA4]ome sluit vriendschap met diens mooie vriendin Tweedy Bird (De Medeiros) en raakt in Algerije bekneld in het strijdgewoel. Met vaart gefilmd stukje gescheidenis over Frankrijks Algerijnse verleden en erfenis. Wie daar niet goed mee op de hoogte is, geniet veel minder van deze rolprent. Naar het boek van Philippe Labro uit 1967 dat door Jean-Jacques Zilberman, Didier Decoin en regisseur Moati tot scenario werd bewerkt. Het puike camerawerk was in handen van Jacques Guerin en Georges Orset. De titel is afkomstig van een gedicht van de 19e eeuwse dichter Apollinaire en is bijna veertig jaar na het beëindigen van de Algerijnse oorlog helaas nog maar al te waar.

Roulez jeunesse

1993 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1993. Misdaad van Jacques Fansten. Met o.a. Jean Carmet, Daniel Gélin, Blanchette Brunoy, Grégoire Colin en Youssef Diawara.

De bewoners van een bejaardentehuis worden helemaal van hun stuk gebracht als er een overval bij hen plaatsvindt. Hoewel de twee dieven al snel worden opgepakt, voelen de oudjes sympathie voor hen, en doen er alles aan om ze weer vrij te krijgen. Charmant geacteerd, naar een scenario van de regisseur.

Les marmottes

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Elie Chouraqui. Met o.a. Jacqueline Bisset, Christine Boisson, André Dussollier, Gérard Lanvin en Marie Trintignant.

Elk jaar verhuizen rond de kerstdagen vijf miljoen Fransen naar de besneeuwde berghellingen, hopend op een ontspannende wintervakantie. De film volgt twee paren die, net als de voorafgaande jaren, Chamonix als bestemming hebben gekozen. Ze amuseren zich, houden van elkaar, kwetsen elkaar. Het worden gedenkwaardige dagen, die voor eeuwig kleur zullen geven aan hun herinneringen. Een niemendalletje, dat de emoties uitspeelt van een paar mensen die voor korte tijd hun gewone milieu zijn ontvlucht. Leuk scenario van Danièle Thompson en Chouraqui, dat echter niet veel pointe heeft. Maar Bisset blijft de moeite waard en Robert Alazraki schoot betoverende beelden.

La cité de la peur

1993 | Horror, Komedie

Frankrijk 1993. Horror van Alain Berbérian. Met o.a. Chantal Lauby, Alain Chabat, Dominique Farrugia, Sam Karmann en Gérard Darmon.

Tijdens het Festival van Cannes doet Lauby die hoofd van de persafdeling is, vergeefse moeite om mond tot mond reclame aan de gang te krijgen over [KL]RED IS DEAD[KLE], een horrorfilmpje gemaakt zonder geld. Ze krijgt onverhoopte publiciteit als een maniak de filmoperateurs vermoordt net zoals dat in die film gebeurt. Lauby laat geen kans voorbij gaan en trommelt onmiddellijk hoofdrolspeler Farrugia op uit Parijs, een `kind` van dertig dat gaat braken om te laten zien dat hij blij is. Wie op zoek is naar `good taste`, zit hier duidelijk verkeerd. De film (om dit onding maar een naam te geven) werd opgebouwd rond de tv-ploeg [KL]Les Nuls[KLE] (die officieel tekende voor het scenario) en dat is het enige dat erover te zeggen valt. Een ronduit beschamend schouwspel, dat in werkelijkheid geschreven (?) zou zijn door Dominique Farrugia, Chantal Lauby en Alain Chabat. In beeld gebracht door Laurent Dailland.

Les eaux dormantes

1992 | Thriller, Mysterie, Komedie

Frankrijk/Portugal 1992. Thriller van Jacques Tréfouel. Met o.a. Philippe Caroit, Marie Adam, Danièle Delorme, Michel Galabru en Ludmila Mikaël.

Caroit is arts. Na een verblijf van drie jaar in Cambodja, keert hij terug naar het ouderlijk huis in de Franse provincie. Hij was ooit vertrokken om Mika[KA3]el te vergeten, want zijn ouders waren er tegen dat hij met haar omging. Op anomieme wijze wordt hij erop attent gemaakt dat zijn vader onder geheimzinnige omstandigheden is verdwenen. Zijn moeder met wie hij een niet al te beste verhouding heeft, zwijgt in alle talen en van zijn mentaal gehandicapte zuster wordt hij ook al niet wijzer. Het oudere echtpaar dat de huishouding regelt, doet alsof zij van niets weten. In een bedrukte stemming zoekt hij Mika[KA3]el toch weer op zonder dat hij beseft dat zijn visite haar fataal wordt. Ook de bediende, Galabru legt het loodje. Langzaam maar zeker krijgt Caroit door wie de dader is, maar dan zit hij in de val. Komische mysteriefilm, die mank gaat aan een gebrek aan actie en een overdosis aan dialoog (van Jacques Santamaria). Het scenario van Yves Ellena en Jacques Santamaria is gebaseerd op de roman van het beroemde schrijversduo Pierre Boileau en Thomas Narcejac. Het camerawerk is van Elso Roque.

L'evanouie

1992 |

1992. Jacqueline Veuve. Met o.a. Daniel Gélin, Thomas Chabrol en Stéphane Audran.

Caroit is arts. Na een verblijf van drie jaar in Cambodja, keert hij terug naar het ouderlijk huis in de Franse provincie. Hij was ooit vertrokken om Mika[KA3]el te vergeten, want zijn ouders waren er tegen dat hij met haar omging. Op anomieme wijze wordt hij erop attent gemaakt dat zijn vader onder geheimzinnige omstandigheden is verdwenen. Zijn moeder met wie hij een niet al te beste verhouding heeft, zwijgt in alle talen en van zijn mentaal gehandicapte zuster wordt hij ook al niet wijzer. Het oudere echtpaar dat de huishouding regelt, doet alsof zij van niets weten. In een bedrukte stemming zoekt hij Mika[KA3]el toch weer op zonder dat hij beseft dat zijn visite haar fataal wordt. Ook de bediende, Galabru legt het loodje. Langzaam maar zeker krijgt Caroit door wie de dader is, maar dan zit hij in de val. Komische mysteriefilm, die mank gaat aan een gebrek aan actie en een overdosis aan dialoog (van Jacques Santamaria). Het scenario van Yves Ellena en Jacques Santamaria is gebaseerd op de roman van het beroemde schrijversduo Pierre Boileau en Thomas Narcejac. Het camerawerk is van Elso Roque.

De force avec d'autres

1992 | Drama, Biografie, Experimenteel

Frankrijk 1992. Drama van Simon Reggiani. Met o.a. Serge Reggiani, Simon Reggiani, Elsa Zylberstein, Ferrucio Soleri en Pascal Vignal.

Het regiedebuut van Simon Reggiani getuigt van vastberadenheid. Zijn vader Sergio (Serge Reggiani) is zeventig en is in Frankrijk bekend als toneelspeler en zanger. Sergio, afkomstig uit Itali[KA3]e, dreigt te verzuipen in de drank en kapot te gaan aan zijn eigen onmacht. Aan zijn zoon Simon (Simon Reggiani) was hem nooit veel gelegen, omdat hij in de eindeloze strijd om zijn carri[KA2]ere en later de handhaving van zijn bestaan verwikkeld was. Simon schreef over deze desperate toestand een boek, getiteld [KL]La question se pose[KLE]. En alsof deze hartekreet niet genoeg was, draaide hij een korte film. Om zijn vader er weer boven op te helpen besluit hij hem te filmen, zijn verleden in Itali[KA3]e na te gaan en de therapie vast te leggen, die hij met jongere alcoholici moet ondergaan. Hij vraagt zijn vader de hoofdrol te spelen in zijn speelfilmdebuut - en het werkte. Zo ontstond er een tamelijk uniek geheel over een getraumatiseerd mens (de tragische dood van een broertje, die nog net geen peuter was en hem suïcide neigingen bezorgde), die uiteindelijk in de levensavond weer op beide benen weet te landen. Interessant voor wie zich in een dergelijk onderwerp wil verdiepen en naar aanleiding ervan wil discussiëren. Het scenario is van Simon Reggiani en de beelden zijn van Alain Choquart. Catherine Bonétat deed de montage die voor wat het totaal betreft geen geringe rol heeft gespeeld.

Coup de jeune

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Xavier Gélin. Met o.a. Martin Lamotte, Ludmila Mikaël, Jean Carmet, Daniel Gélin en Anémone.

Een 70-jarige geleerde, die al is gelauwerd met onder meer de Nobelprijs, zet zijn pogingen voort het geheim van de eeuwige jeugd te vinden. Op een dag treft hij zichzelf na een manipulatiefout aan in de huid van een jochie van vier. Het scenario loopt al in het eerste shot vast, en Gélin veroorzaakt met deze van elk belang en originaliteit verstoken klucht zeker geen revolutie binnen de cinematografie. De lompe trekpoppen van acteurs maken ook niets goed. Scenario van Philippe Setbon en de regisseur.

l'Amérique en otage

1991 | Misdaad, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk 1991. Misdaad van Kevin Connor. Met o.a. Arliss Howard, Valérie Kaprisky, Jeff Fahey, Daniel Gélin en Alice Krige.

Een Iraanse diplomaat en zijn vrouw worden zich pijnlijk bewust van de tirannie van de Sjah van Iran wanneer een van hun vrienden vermoord wordt door de nationale geheime dienst. Ze roepen president Carter te hulp, maar dat is voor niets, want genoemde diplomaat komt in de gevangenis terecht, waaruit hij uiteindelijk weet te ontsnappen. Wat te denken van dit gekonkel en van deze twijfelachtige ideologie? Want, tiran of niet, enerzijds is de Sjah een gemakkelijke prooi nu hij er niet meer is om zich te verdedigen en anderzijds zijn zijn opvolgers nog een graadje erger. Deze Amerikaanse cineast, die goed is in het brengen van galgehumor (MOTEL HELL, 1980), nam met zijn overstap naar televisie zijn wezenlijke talent niet mee. Hij doet dan wel zijn best duidelijk te maken dat er niets veranderd is sinds de val van genoemde Sjah (vertolkt door Daniel Gélin!!) maar op zeer onbeholpen wijze. Wat Grizzard berteft als president Carter, die is nauwelijks geloofwaardiger dan Gélin. Overbodig en

Mauvaise fille

1991 | Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Régis Franc. Met o.a. Daniel Gélin, Florence Pernel, Yvan Attal, Christian Vadim en Nicolas Rojas.

Ergens in een uithoek van Zuid-Frankrijk leeft de jonge Rose, met uitsluitend mannen om zich heen, te weten haar vader, haar broer, vrienden en een knecht. Haar moeder heeft hen namelijk verlaten, en zij is nu de dienstbode van de familie. Op haar beurt weigert zij nog langer deze rol van slavin te spelen, en vertrekt naar Marseille. Het bitterzoete en tegelijkertijd sarcastische, nostalgische en ontgoochelde wereldje van de striptekenaar Franc is zeker aanwezig, en bovendien heeft André Téchiné meegewerkt aan de dialogen. Maar wat deze 'regisseur' nog staat te doen, is het vinden van een eigen filmstijl.

Les secrets professionels du Dr. Apfelglück

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Hervé Palud, Alessandro Capone, Mathias Ledoux, Stéphane Clavier en Thierry Lhermitte. Met o.a. Thierry Lhermitte, Christian Clavier, Josiane Balasko, Gérard Jugnot en Michel Blanc.

Vijf z.g. komische noten over de patie[KA3]enten van de dokter uit de titel, waarom nauwelijks te lachen valt. In de eerste sketch stopt vrachtwagenchauffeur Villeret, die op weg is naar psychiater Apfelgl[KA3]uck (Llhermitte) bij een herberg: waard Holgado heeft slechts [KA1]e[KA1]en oog, waardin Nadeau is exhibitioniste en samen mishandelen zij hun 75-jarige dienster Bayard. Het tweede verhaaltje gaat over de rondborstige Zabou, die bij een tv-quiz de vragen mag voorlezen. Quizmaster Chabat hoopt dat hij zijn grove racistische kandidaat Gireaud (hij spuwt, boert en laat winden) kan laten verliezen, maar wordt er zelf gek van. Het derde verhaaltje speelt in een filmstudio in Rome, waar een medewerker op de set moeite heeft met het uitblazen van een kaars; de spelers, crew en de regisseur gaan allen uit hun dak; in het vierde verhaaltje wordt door een groepje een kinderachtig gezelschapsspel gespeeld, waarbij je geen 'ja' of 'nee' mag zeggen; dokter Llhermitte stijgt op naar de hemel, terwijl de deelnemrs fouten maken en in gevaarlijke situaties belanden. Ten slotte gelooft Jugnot dat er een bril bestaat waarmee hij dwars door de kleren van zijn medemens kan kijken. Het geheel dat geregisseerd is door vijf verschillende regisseurs, wordt bijeen gehouden in de wachtkamer van dokter Lhermitte, die samen met Philippe Bruneau het scenario schreef. De fotografie was in handen van Jean-Jacques Tarbes, Roberto Girometti, Claude Agostini en Gérard Sterin. Over het algemeen mag gesteld worden, dat hier talent verknoeid is; maar ook geldt: eigen schuld, dikke bult, want het is veel te veel een onderonsje van een competente, maar zelfingenomen cast die nieuw talent niet velen kan. Pauvre France...

Iran: Days Of Crisis

1991 |

1991. Kevin Connor. Met o.a. Ronald Guttman, Tony Goldwyn, Arliss Howard, Jeff Fahey en Alice Krige.

Vijf z.g. komische noten over de patie[KA3]enten van de dokter uit de titel, waarom nauwelijks te lachen valt. In de eerste sketch stopt vrachtwagenchauffeur Villeret, die op weg is naar psychiater Apfelgl[KA3]uck (Llhermitte) bij een herberg: waard Holgado heeft slechts [KA1]e[KA1]en oog, waardin Nadeau is exhibitioniste en samen mishandelen zij hun 75-jarige dienster Bayard. Het tweede verhaaltje gaat over de rondborstige Zabou, die bij een tv-quiz de vragen mag voorlezen. Quizmaster Chabat hoopt dat hij zijn grove racistische kandidaat Gireaud (hij spuwt, boert en laat winden) kan laten verliezen, maar wordt er zelf gek van. Het derde verhaaltje speelt in een filmstudio in Rome, waar een medewerker op de set moeite heeft met het uitblazen van een kaars; de spelers, crew en de regisseur gaan allen uit hun dak; in het vierde verhaaltje wordt door een groepje een kinderachtig gezelschapsspel gespeeld, waarbij je geen 'ja' of 'nee' mag zeggen; dokter Llhermitte stijgt op naar de hemel, terwijl de deelnemrs fouten maken en in gevaarlijke situaties belanden. Ten slotte gelooft Jugnot dat er een bril bestaat waarmee hij dwars door de kleren van zijn medemens kan kijken. Het geheel dat geregisseerd is door vijf verschillende regisseurs, wordt bijeen gehouden in de wachtkamer van dokter Lhermitte, die samen met Philippe Bruneau het scenario schreef. De fotografie was in handen van Jean-Jacques Tarbes, Roberto Girometti, Claude Agostini en Gérard Sterin. Over het algemeen mag gesteld worden, dat hier talent verknoeid is; maar ook geldt: eigen schuld, dikke bult, want het is veel te veel een onderonsje van een competente, maar zelfingenomen cast die nieuw talent niet velen kan. Pauvre France...

Un type bien

1990 | Komedie, Romantiek

Frankrijk/België 1990. Komedie van Laurent Bénégui. Met o.a. Alain Beigel, Raoul Billerey, Agnès Obaldia, Bobette Jouret en Roger Francel.

Tonton heeft een taxi, waar hij overdag mee rijdt. Zijn neef Jules rijdt er 's nachts mee. Tonton en Jules zijn dol op elkaar, maar wachten er wel voor om dit aan elkaar te laten merken. Maar vandaag is het Tonton's verjaardag. Iedereen komt. Alles wordt geregeld, maar dan wordt Jules opeens verliefd... Benegui heeft uit eigen ervaring geput voor het maken van de profielschets van Jules, een jonge man van dertig, die op natuurlijke wijze gespeeld wordt door Beigel. Benegui zet hier een succesvolle kleine komedie zonder pretentie neer die schommelt tussen een frisse wind en 't oude zog.

Monsieur Masure

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean Cohen. Met o.a. Dany Carrel, Michel Roux en Daniel Gélin.

Bewerking van de komedie van Claude Magnier die voorgoed in vergetelheid geraakt zou zijn als hij dit stuk niet had geschreven. Het thema is dat van de meest afgezaagde, onvermijdelijke klucht: een man betrapt zijn vrouw in bed met een onbekende. Die onbekende is Claude Masure, de beroepscharmeur. Dan volgen de gebruikelijke verwikkelingen die we al honderd keer hebben gezien. Gelukkig blijken de dialogen geestig en de personages tamelijk grappig te zijn: het is dus een genoegen om naar deze komedie te kijken, ook al ondervindt de veel te schuchtere regie de nawerking van het feit dat het werk oorspronkelijk een toneelstuk was.

Mister Frost

1990 | Thriller, Horror, Drama

Roemenië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1990. Thriller van Philippe Setbon. Met o.a. Jeff Goldblum, Alan Bates, Kathy Baker, Roland Giraud en Jean-Pierre Cassel.

Goldblum is uitstekend gecast als de vriendelijke massamoordenaar die in een gekkenhuis wordt onderzocht. Zijn identiteit is onbekend, evenals zijn motieven. Hij zegt dat hij de duivel zelve is. Verschillende gebeurtenissen schijnen hem gelijk te geven. Een goed doordacht horrordrama, dat thuishoort in het rijtje ROSEMARY`S BABY (1968) en THE EXORCIST (1973), maar dat dit niveau niet haalt door gebrek aan durf en allure. Het scenario is van regisseur Setbon en Brad Lynch. Het camerawerk is van Dominique Brenguier. Ook bekend als THE DEADLY MISTER FROST, terwijl op de eindaftiteling van de Amerikaanse versie MR. FROST staat.

Les filles d'Adam

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Eric Le Hung. Met o.a. Daniel Gélin, Xavier Gélin, Sophie Deschamps, Véronique Rivière en Blanchette Brunoy.

De voor- en tegenspoed van een gezinshoofd die, hoewel goed bedoeld, wordt achtervolgd door zijn drie dochters. Geen structuur, geen scenario maar een opeenvolging van chaotische en zogenaamd grappige sc[KA2]enes. In deze slecht afgewerkte film bewijst Le Hung dat hij op tv net zo middelmatig is als op het bioscoopscherm. G[KA1]elin (Daniel) is ook wel eens beter in vorm geweest, maar het zal beslist moeilijk geweest zijn iets van de al even onbeduidende dialogen te maken.

Le retour

1990 | Romantiek

Frankrijk 1990. Romantiek van Michel Boisrond. Met o.a. Michèle Morgan, Marie-France Pisier, Daniel Gélin, Michael Lonsdale en Heinz Bennent.

Een bewerking van de roman van Danièle Thompson, een soort Barbara Cartland. Daarmee is alles wel gezegd over deze suikerzoete feuilleton, waarin de hoofdpersonen zich van Italië via Parijs naar Brazilië spoeden, want daar komt het allemaal zo'n beetje op neer. Het is spijtig om zulke grote filmacteurs in de huid van zulke stereotiepe en al even weinig consequente personages te zien kruipen, maar het is waar dat enkele bijrollen toendertijd debuutrolletjes waren, die voor de acteurs de doorbraak in het televisiewereldje betekende. Vervelend.

Formule 1

1990 | Sportfilm

Canada/Frankrijk 1990. Sportfilm van Paul Planchon en Nardo. Met o.a. Castillo, Daniel Gélin, Manuel Gélin, Serge Dupire en Denis Savignat.

Een serie met de wereld van de Formule 1 races als uitgangspunt, een mythisch thema waar menig teken-, bioscoop- en tv-film al over is gegaan. Drie scenaristen hebben hun talent (?) bijeengebracht, om tot een verhaal te komen, waarin alle aangenomen gebruiken van het genre terug te vinden zijn. Uitermate lawaaierig, zoals te verwachten viel. Slechts voor slaafse volgelingen en 'fans'.

Den schönen guten Waren

1990 | Documentaire, Biografie

Duitsland 1990. Documentaire van Martina Müller. Met o.a. Edwige Feuillère, Magda Schneider, Daniel Gélin, Henri Alekan en Ivan Desny.

Max Opüls werd in 1902 geboren als Max Oppenheimer. Hij stierf in 1957, te vroeg, en volgens François Truffaut moest Frankrijk een lievelingsregisseur missen. Documentairemaakster Müller laat ons de stijl en de techniek van Ophüls zien, terwijl zij nog in het leven zijnde acteurs en actrices over Ophüls aan het woord laat. Onderscheiden met een bijzondere prijs is deze film een must voor filmliefhebbers en filmstudenten.

Condorcet: Un homme des Lumières

1990 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1990. Biografie van Michel Soutter. Met o.a. Pierre Arditi, Pascale Rocard, Nadine Alari, Jacques Dufilho en Daniel Gélin.

Een trouwe bewerking van het boek van Elizabeth en Robert Badinter. De kindertijd, de jeugd en het debuut van de beroemde Franse filosoof en wiskundige (1743-1794). Deze eerste film loopt tot het jaar 1786, toen hij beroemd werd. Het was Alembert, die hem naar Parijs riep en introduceerde in de liberale gemeenschap van die tijd. Opmerkelijke tijdsreconstructie en talrijke boeiende personages. Er is grote zorg besteed aan de geloofwaardigheid, en de Zwitserse cineast brengt weet een groot deel van zijn talent voor zelfwaarneming op de tv over. Een enkel voorbehoud: Dufilho als Voltaire kan echt niet, alleen al vanwege zijn bouw!

Condorcet: Naissance d'un Républicain

1990 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1990. Biografie van Michel Soutter. Met o.a. Pierre Arditi, Pascale Rocard, Daniel Gélin, Jacques Dufilho en Bulle Ogier.

Tweede deel van een trilogie, gewijd aan Condorcet (1741- 1794) oftewel de jaren van 1789 tot 1792, waarin hij zich voor de zaak van de Revolutie inzet, terwijl hij een gematigde opstelling inneemt. Hij stuit ditmaal echter op een eerste mislukking. Al zijn vrienden behalve hij worden gekozen, want in de ogen van de derde stand blijft hij de markies Condorcet. Getuigt van dezelfde kwaliteiten Un homme des Lumières plus dat er deze keer nieuwe personages opduiken.

Tarendol

1989 |

Frankrijk 1989. Louis Grospierre. Met o.a. Jacques Penot, Florence Pernelle, Michel Duchaussoy en Daniel Gélin.

Een bewerking van de roman van een van de beste Franse schrijvers van zijn generatie, René Barjavel. Of het leven van een student, een boerenzoon uit Haute-Savoie, die in Milon met zijn vrienden college loopt. Hoewel hij niet de geconcentreerde en fraaie stijl van de roman bezit, maakt deze tv-film handig gebruik van natuurlijke locaties, doen er sympatieke acteurs mee en is het verhaal spannend, zodat de langdradige gedeelten en het tamelijk sullige tempo kunnen worden vergeven.

Sentiments: L'été de tous les chagrins

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Serge Moati. Met o.a. Carol Stycen, Daniel Gélin, Micky Sébastian, Serge Avedikian en Jacques Spiesser.

Fran[KA10]cois is elf jaar en woont met zijn ouders in Algerije. In de zomer van 1961 kondigt een beroemde magi[KA3]er het einde van de wereld aan, en zijn voorspelling komt in de krant. De volwassenen nemen het niet serieus, maar Fran[KA10]cois ziet al allerlei voorboden van de ramp, en sluit zich op in een fantasiewereld, te meer daar zijn ouders enkele dagen weg zijn en zij volgens hem niet zullen terugkeren. Maakt deel uit van de serie [KL]Sentiments[KLE], een titel die het ergste doet vrezen. Gelukkig maakt deze ex-filmregisseur (NUIT D'OR) er geen sentimenteel verhaaltje van, wat met een dergelijk thema wel had gekund. In plaats daarvan geeft een uitstekende psychopathologische beschrijving van de hoofdpersoon, indringend gespeeld door Styczen. bekend als L'ETE DE TOUS LES CHAGRINS.

Olympe de nos amours

1989 | Historische film

Frankrijk 1989. Historische film van Serge Moati. Met o.a. Marie-France Pisier, Pascale Rocard, Gérard Klein, Edouard Hastings en Frédéric Pellegeay.

Op het landgoed van de Chapellières worden in 1760 twee jongetjes geboren, beide voorbestemd om priester te worden. Hun leven zal echter heel anders worden, want de Franse Revolutie nadert. Een verfilming van de roman Les Chapellières van Pierre Péan, die de psychologische kwaliteiten van dit gevoelige en indringende werk weet over te brengen. Serge Moati, wiens enige bioscoopfilm het vreemde NUIT D'OR was, beschouwt televisie als een medium met evenveel mogelijkheden op het creative vlak als de film.

Sécurité publique

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Gabriel Benattar. Met o.a. Sophie Duez, Jean-Pierre Kalfon, Daniel Gélin, Bernard Haller en Paul Barrett.

Een onontwarbare geschiedenis over internationale spionage. De regisseur raakt zelf al snel de draad kwijt, laat staan dat een ander er nog iets van begrijpt. Tenzij het gewoon om een fictieve/realistische blik op afstand in de stijl van Robbe- Grillet en consorten gaat. In dat geval gaat het om een hele slechte imitatie: gemaakte dialogen, gebrek aan tempo, onuitstaanbare (Kalfon) of in de verste verte niet in hun rol ge[KA3]interesseerde acteurs (Gélin). Voor amateur- puzzelaars die er echter ook niet uit zullen komen.

La vie est un long fleuve tranquille

1988 | Komedie, Drama

Frankrijk 1988. Komedie van Étienne Chatiliez. Met o.a. Benoît Magimel, Valérie Lalande, Daniel Gélin, Patrick Bouchitey en Denis Barbier.

In de (weinig talrijke) gelederen van satirische cineasten is het wegvallen van een Jacques Tati extra goed te merken terwijl Pierre Etaix erg weinig filmt sinds 1971. Deze debuutfilm verraadt een bijzonder temperament. De beschrijving van het dagelijks bestaan van twee families: een 'fatsoenlijk' burgergezin en een ander gezin waar de domheid en slechte smaak van afstraalt. Chatiliez en zijn co-scenariste Florence Quentin hebben naar hartelust zoveel mogelijk wrange, sarcastische en pikante sketches bij elkaar gezocht. Deze schets van de Fransen is niet erg vrolijk en niet bepaald vriendelijk, maar in elk geval kan er gelachen worden.

L'itinéraire d'un enfant gâté

1988 | Drama, Komedie

Duitsland/Frankrijk 1988. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Richard Anconina, Daniel Gélin, Lio en Béatrice Agenin.

Ondanks zijn succes heeft Sam 'de leeuw' genoeg van het bedrijfsleven. Hij ensceneert een auto-ongeluk, waarna hij verdwijnt om met valse papieren door de wereld te trekken. Als hij in verre landen hoort dat zijn bedrijf op het punt staat failliet te gaan, probeert hij via een tussenpersoon weer een vinger in de pap te krijgen. Er is ons met deze film een 'nieuwe Belmondo' beloofd, maar dat stelt niet veel voor - zomin als de hele film. Weliswaar exotische camerawerk van Jean Yves Le Mener. Lelouch blinkt slechts uit op het terrein van de intimiteit. In de Duitsland uitgebrachte 'helft' van de coproductie is 4m korter.

Dandin

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Roger Planchon. Met o.a. Claude Brasseur, Daniel Gélin, Zabou Breitman, Nelly Borgeaud en Jean-Claude Adelin.

De klucht (met serieuze ondertoon) van Moli[KA2]ere in een bewerking van een toneelregisseur van wie het de eerste lange speelfilm is. Planchon is zonder twijfel bang geweest het verwijt te krijgen `gefilmd theater` te maken. Resultaat: de camera`s (vier stuks!) zwenken om en om alsof ze de draaiziekte hebben en de sint-vitus dans aan het doen zijn. Teveel geluid en teveel opgewondenheid, ook om zo moeilijke scènes luchtiger te maken. Dit belangrijke voorbehoud daargelaten, wordt in DANDIN door alle acteurs schitterend gespeeld en briljant door Brasseur in de hoofdrol. En men vindt er de geest van Molière helemaal in terug.

La rencontre

1987 |

Frankrijk 1987. Edouard Molinaro. Met o.a. Michèle Morgan, Marie-France Pisier, Jeanne Moreau, Daniel Gélin en Michael Lonsdale.

Deze film maakt deel uit van de cyclus LE TIROIR SECRET, een serie films waarin dezelfde hoofdpersonen verschillende avonturen beleven. Deze keer is het plot opgebouwd rond een reis naar Rome en een autentieke Stradivarius. Het fantasieloze scenario, dat van Danièle Thompson zelf is, doet weinig degelijk aan en is over het geheel genomen tamelijk wee. Deze onderneming, waaraan Molinario met zijn vakkennis een duidelijke bijdrage levert door nog maar net te voorkomen dat er te veel toeristische plaatjes in zitten, bevat dan ook weinig belangwekkends. Afgezien van dit alles is deze onbeduidenende familiegeschiedenis ook een film waarin wij weer zes leden van de familie Morgan tegenkomen.

Le tiroir secret

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Michèle Morgan, Marie-France Pisier, Daniel Gélin, Heinz Bennent en Jeanne Moreau.

Morgan wordt weduwe en vindt in een geheime lade aardig wat zaken over haar man, die ze niet wist. Hij blijkt een dochter te hebben, terwijl zij ook in contact komt met vroegere vrienden van haar zoon, die zich met terroristische activiteiten bezighouden. Zijzelf raakt betrokken in een spionagezaak. Voor elk wat wils in een Franse miniserie, opgesmukt met een sterke rolbezetting.

Killing Cars

1986 | Actiefilm, Drama

Duitsland 1986. Actiefilm van Michael Verhoeven. Met o.a. Jürgen Prochnow, Senta Berger, Daniel Gélin, Stefan Meinke en Bernhard Wicki.

Het middelpunt van deze film is een pas ontwikkelde auto die zonder benzine rijdt. Wanneer de lopende bandproduktie van deze veelbelovende auto voor de deur staat, begint een strijd tussen de meest uiteenlopende partijen. De auto verdwijnt op geheimzinnige wijze en een koortsachtige jacht volgt. Ondanks enkele sterke inhoudelijke aanzetten biedt de film niet meer dan een paar matig spannende actiescènes.

Olga e i suoi figli

1985 | Drama

Italië 1985. Drama van Salvatore Nocita. Met o.a. Annie Girardot, Gianfranco Tondini, Isabella Goldman, Giulia Salvatore en Alessandro Haber.

Deze film over krankzinnigheid kan de kijkers zelf gek maken door de traagheid, de langdradige dialogen en de herhalingen. Het verhaal gaat over een tiener die zich terugtrekt in zijn eigen schizofrene wereld, nadat zijn vader om het leven is gekomen door een ongeluk waarvoor hij zich verantwoordelijk voelt. Zijn moeder, vrienden en artsen proberen hem te helpen met vriendelijkheid, pillen, dwangbuizen en ziekenzalen, maar zijn toestand verslechtert alleen maar. Aan het einde van de film wordt hij teruggebracht naar het ziekenhuis; hij bevindt zich in zijn zoveelste crisis.

Maigret et le clochard

1985 | Misdaad

Frankrijk 1985. Misdaad van Louis Grospierre. Met o.a. Jean Richard, Catherine Sauvage en Daniel Gélin.

Uiteraard een verfilming naar Georges Simenon. Rustig gezeten op een zomeravond, met zijn benen boven de Seine bengelend en precies tegenover de Quai des Orfèvres, raakt een man door geweld verwond en verdrinkt bijna. De beroemde commissaris neemt deze zaak op zich : gaat het om persoonlijke wraakneming of om een provocatie jegens de politie? Redelijke, weinig persoonlijke regie maar zeer overtuigend acteerwerk.

Les Enfants

1984 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1984. Drama van Marguerite Duras. Met o.a. Alexandre Bougosslavsky, Daniel Gélin, Tatiana Moukhine, Martine Chevalier en André Dussollier.

Ernesto, zoon van hele eenvoudige ouders, lijkt wel dertig jaar terwijl hij pas zeven is. Hij gaat niet vaak naar school, maar verwerft desondanks encyclopedische kennis op universitair niveau. Hij keert tenslotte terug tot de eenvoud van het alledaagse gezinsleven. Deze film straalt een enorme energie uit en is uit het leven van de personages gegrepen. Duras vervolgt, via hen, haar bittere en wanhopige monoloog gewijd aan onze eenzaamheid en suggereert de herleving van een tegenwoordig zeldzaam medeleven. Met fascinerende beelden geeft zij uiting aan haar obsessies.

Il Nuovo mondo

1982 | Drama, Historische film, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1982. Drama van Ettore Scola. Met o.a. Jean-Louis Barrault, Marcello Mastroianni, Hanna Schygulla, Harvey Keitel en Jean-Claude Brialy.

In juni 1791 wil koning Lodewijk XVI naar het buitenland vluchten. De revolutionaire kroniekschrijver Restif de la Bretonne volgt zijn koets in een diligence, waarin leden van de hofhouding, de Amerikaanse rebel Tom Paine en verschillende representanten van de bourgeoisie mede-passagiers zijn en waar onderweg ook de bejaarde Giacomo Casanova instapt. De bedachte geschiedschrijving - wat zou er gebeurd en gezegd zijn als historische personages elkaar ontmoet hadden - gaat gebukt onder een teveel aan losse ideeën en het gemis aan één ondersteunend idee. De teksten van Restif en Casanova zijn boeiend genoeg, maar goed spel van de sterbezetting bewijst alleen hoe slordig en schematisch de talrijke andere personages zijn uitgewerkt.

Sezona mira u Parizu

1981 | Drama

Frankrijk/YU 1981. Drama van Predrag Golubovic. Met o.a. Dragan Nikolic, Maria Schneider, Jane Chaplin, Daniel Gélin en Erland Josephson.

Een jonge Joegoslaaf die als kind in een concentratiekamp heeft gezeten, komt in Parijs oorlogsdocumentatie bestuderen en wordt verliefd op een beeldhouwster. Een reeks ontmoetingen met een ex-nazi en gewelddadige neo-fascisten doet hen besluiten het verleden levend te houden, tot het meisje verongelukt door een oude Duitse landmijn in de bunkers van Normandië. Met de vervreemding van de held in de wereldstad, de poëtische symboliek via straatartiesten en een al te prekerig toontje haalt deze film meer overhoop dan hij overtuigend weet te verwerken. De internationale rolbezetting is curieus en draagt - met de Italiaan Vallone als een Duitse oorlogsveteraan - niet bij tot de aannemelijkheid.

L' Oeil du maître

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Patrick Chesnais, Olivier Granier, Dominique Laffin, Marina Vlady en Michel Aumont.

Reporters bij een lokaal tv-station lopen stuk op de politieke censuur. Een streber weet een baan in Parijs te krijgen en trekt een ex-collega als medewerker aan. Om zijn carrière niet in gevaar te brengen stemt hij erin toe coupures aan te brengen in een reportage over de Mobiele Eenheid, die achter zijn rug door de idealistische collega weer ongedaan worden gemaakt. De uitzending zelf wordt echter onderbroken door een zg. 'storing'. Dit boeiend kijkje in de keuken van de omroep weegt op tegen de vlakke regie van de debutant, terwijl goed spel de schetsmatige roltegenstellingen nuanceert.

L' Honorable societé

1978 | Thriller, Mysterie

Frankrijk 1978. Thriller van Anielle Weinberger. Met o.a. Daniel Gélin, Anicée Alvina, Yves-André Delubac, Hugues Quester en Marcel Dalio.

Een met een producent getrouwde actrice is tijdens de opnamen van een film verongelukt, waarna geruchten ontstaan over een eventuele moord. Vijf jaar na haar dood verordent de weduwnaar de opname van dezelfde scène met alle betrokkenen van destijds, waarop de paranormale destructieve begaafdheid van de zoon van de producent tot uiting komt. Het scenario is een onevenwichtige combinatie van who-done-it en mysterie, bedacht door acteur Delubac. In de film zien we een aantal interessante karakterspelers, maar het verhaal laat te veel vragen open.

Urgent ou à quoi bon exécuter des projets puisque le projet est en lui-même une jouissance suffisante

1977 | Experimenteel

Frankrijk 1977. Experimenteel van Gérard Courant. Met o.a. Nicole Deschaumes, Martine Rousset, Jérôme de Missolz, Mouna en Christian Fouchet.

Deze film is een metafoor van de film, de toepassingsmogelijkheden en de relatie tot de ideologie. Al het werk van de maker, van wie ook het fameuze CINEMATION is, is gebaseerd op een minimalistische esthetiek en verkeert in de marge van de gangbare cinema. Deze film bevat een beschouwing over de kunstvorm en over de relatie tot de kijker. 'Mijn gedachtenwereld wordt totaal beheerst door kleingeestige twijfels en geen tegenspraak duldende zekerheden die zich laten uitdrukken in heldere en samenhangende bewoordingen.' Een in ieder geval origineel onderzoek naar filmtaal waarin onder andere scènes met zich niet bewegende personages en fragmenten uit de correspondentie tussen Antonin Artaud en Jacques Rivière te zien zijn. Deze film kreeg een speciale vermelding op de negende ontmoeting van de jonge filmmakers, Belfort 1977.

Nous irons tous au paradis

1977 | Komedie, Drama

Frankrijk 1977. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Claude Brasseur, Guy Bedos, Victor Lanoux en Danièle Delorme.

Vier vrienden hebben allemaal zo hun problemen, vooral met vrouwen. Verteller en hoofdpersonage Etienne vindt een foto waarop zijn vrouw een onbekende man omhelst en verder zijn er complicaties met moeders, bazinnen, uit de kast komen en het naderen van de middelbare leeftijd. Ze kopen een rustig leuk weekendhuisje, dat, als een luchtvaartstaking afgelopen is, vlak bij de startbaan van een druk vliegveld blijkt te liggen. Vervolg op de hit 'Un eléphant ça trompe énormément', minder leuk maar kreeg toch César-nominaties voor script en beste film.

Qu'il est joli garçon, l'assassin de papa!

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Michel Caputo. Met o.a. Bernadette Lafont, Patrick Messe, Michel Galabru, Daniel Gélin en Fran+8cois Maistre.

Een boulevardklucht die geïnspireerd is door het stuk Le Cid van Pierre Corneille. Mogelijke subtiliteiten werden door regisseur Caputo zorgvuldig vermeden in deze semi-hysterische en allesbehalve leuke film waarin het allemaal draait rond een samenwonend maar niet getrouwd koppeltje dat door de respectievelijke vaders wordt opgejut om toch maar tot de echtelijke staat toe te treden. Dat type film, dus.

Dialogue d'exilés

1975 | Experimenteel

Frankrijk 1975. Experimenteel van Raoul Ruiz. Met o.a. François Arnoul, Carla Cristi, Daniel Gélin, Sergio Hernández en Percy Matas.

Het dagelijks bestaan in Parijs van een groep Chileense politieke vluchtelingen, die de leefwijze van hun land met die van de Fransen tracht te combineren. Dat lijkt het thema maar dat is schijn. In werkelijkheid gaat het om een verwarrend en dubbelzinnig gedicht, waarin de gebruiken en de cultuur van de Fransen als een databank worden gezien. Om kort te zijn, een filmtaal-experiment in een film die aan een doolhof en een labyrint doet denken. Af en toe wordt het bijna abstracte lyrische poëzie. De enorme diepgang van de vertelling is als een bedrieglijke spiegel.

Un Linceul n'a pas de pôches

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Jean-Pierre Mocky, Francis Blanche, Jean Carmet, Michel Constantin en Michel Galabru.

Om aan de censuur van de hoofdredacteur te ontkomen, richt een journalist een onafhankelijk dagblad op, waarin corruptie en in de doofpot gestopte schandalen bij notabelen in een grote provincieplaats aan de kaak worden gesteld. Ondanks drastische tegenmaatregelen zet hij door, tot hij wordt vermoord. De verplaatsing naar het eigentijds Frankrijk maakt dit vooroorlogs Amerikaans romanverhaal van Horace McCoy no pockets in a shroud minder waarschijnlijk, ook omdat actuele toespelingen een strakke intrige onnodig verwarren en verzwaren. Mocky speelt zelf de hoofdrol al te ijdel en heeft daardoor weinig aandacht voor de regie. Een curieus gebruik van komische acteurs in schurkenrollen die door bewust onflatteus camerawerk tot een 'monstergalerij' worden gemaakt.

La Gueule de l'emploi

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Roulland. Met o.a. Evelyne Buyle, Jean Carmet, Darry Cowl, Georges Géret en Jacques Legras.

Twee mislukte komedianten die platzak zijn (ze hebben niet het juiste uiterlijk voor een baan), halen schurkenstreken uit, waarbij ze gebruik maken van hun ervaring als acteur. Om te beginnen geven zij zich uit voor beroemde fijnproevers (lachwekkende scène met Jean Carmet als kok) en zij eindigen als echte kopstukken. Eenmaal zeer rijk geworden, krijgen zij belangrijke functies in staatsdienst toebedeeld, aangezien ze 'er nu het juiste uiterlijk voor hebben'. Ongetwijfeld een film die onder vrienden is gemaakt, maar het is een vrolijke, fantasievolle komedie en een tamelijk scherpe satire op de hedendaagse samenleving.

La polizia è al servizio...

1973 | Misdaad

Italië 1973. Misdaad van Romolo Guerrieri. Met o.a. Giuseppe Pambieri, Enrico Maria Salerno, John Steiner, Daniel Gélin en Venantino Venantini.

Een film met een overdaad aan verhaallijnen, zowel de bestrijding van de mafia, de generatiekloof als de corruptie bij de politie spelen een rol. Het resultaat is nogal verwarrend, maar er zijn enige aardige actiescènes.

Le souffle au coeur

1971 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1971. Drama van Louis Malle. Met o.a. Lea Massari, Benoît Ferreux, Daniel Gélin, Michael Lonsdale en Ave Ninchi.

Dijon 1954. De vijftienjarige Laurent woont met zijn ouders en broers in een fraai huis. De vader van Laurent heeft een drukke dokterspraktijk, zijn jonge moeder kan haar rebellerende zoons nauwelijks de baas. Als bij Laurent een hartruis wordt geconstateerd, vertrekt hij met zijn beschermende moeder naar een rustoord. Daar wordt de relatie tussen moeder en zoon wel erg intiem. Het incestthema van de film zorgde bij de première voor nogal wat ophef, maar daaraan was regisseur Malle (Les amants) wel gewend. Genomineerd voor een Oscar.

Slogan

1969 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1969. Drama van Pierre Grimblat. Met o.a. Serge Gainsbourg, Jane Birkin, Andréa Parisy, Daniel Gélin en Henri-Jacques Huet.

Een getrouwde reclamefilmer wordt verliefd op een jonge Britse en wil een autobiografische speelfilm over hun liefde maken. Al spoedig ontdekt hij echter de trouweloze aard van zijn vlam en hij troost zich met alle prijzen voor zijn commercials. Deze satire op reclame-film-wereld is de achtergrond voor een weinig onderhoudende love story die Birkin in de Franse cinema en bij tegenspeler Gainsbourg introduceerde. Hoewel de werkelijkheid de fictie volgde maakt dat hun samenspel niet overtuigender.

La Servante

1969 | Drama, Erotiek

Frankrijk/Duitsland 1969. Drama van Jacques Bertrand en Jacques-Paul Bertrand. Met o.a. Ulla Jacobsson, Daniel Gélin, France Anglade, Gisela Hahn en Ulla Jacobson.

Een boerenmeisje in Parijs gaat in betrekking bij een arts en diens echtgenote. De arts zwicht voor het fraai ogende kind, wat zijn huwelijk en positie in gevaar brengt. De uitstekende fotografie (van Guy Suzuki) en de heel redelijke vertolkingen verdienden meer dan deze keukenmeiden-romanstof.

Détruire, dit-elle

1969 | Experimenteel

Frankrijk 1969. Experimenteel van Marguerite Duras. Met o.a. Henri Garcin, Daniel Gélin, Nicole Hiss, Michael Lonsdale en Catherine Sellers.

Gasten in een afgelegen hotel - een historicus, de studente met wie hij getrouwd is, een Duitse jood en een depressieve fabrikantenvrouw - zijn onmachtig om in de buitenwereld te functioneren en worden in dit vacuüm onderling verwisselbaar van identiteit en uitspraken. Dit zelfstandige filmdebuut van Duras naar haar eigen roman is ongewoon, ontoegankelijk, maar een opmerkelijk stijlvol experiment dat de filosofie helder weet te maken in treffende, uiterst sobere scènes.

Le Mois le plus beau

1968 | Drama

Frankrijk 1968. Drama van Guy Blanc. Met o.a. Georges Géret, Michel Galabru, Muriel Baptiste, Yves Rénier en Jean Bouise.

Een kroniek van de dagelijkse beslommeringen in een dorpje in de Franse provincie aan de vooravond van WO II.

Le désordre à vingt ans

1967 | Historische film, Biografie

Frankrijk 1967. Historische film van Jacques Baratier. Met o.a. Antonin Artaud, Jacques Audiberti, Arthur Adamov, Simone de Beauvoir en Roger Blin.

Zou volgens de cineast als ondertitel mee moeten hebben gekregen 'chronique germano-pratine'. Op basis van beelden, die gedurende de opwindende jaren 1947 en 1948 in Saint-Germain-des-Prés werden gemaakt, interviewt de maker de acteurs twintig jaar later, met de bedoeling de nogal opgejaagde jeugd van toen te portretteren. Een merkwaardig mozaïek en tegelijkertijd een tamelijk origineel experiment. Bovendien de getuigenis van een plaats en een tijdperk van hen die erbij waren.

Soleil noir

1966 | Avonturenfilm, Drama

Frankrijk/Italië 1966. Avonturenfilm van Denys de La Patellière. Met o.a. Michèle Mercier, Daniel Gélin, David O'Brien, Valentina Cortese en Louis Seigner.

De dochter van een overleden industrieel gaat in Afrika haar broer zoeken die zich voor de niet zo bedoelde rampzalige gevolgen van zijn politieke geschriften verschanst heeft tussen paria's, huurlingen en gevluchte misdadigers. Het beeld van verloedering in allerlei vormen blijft steken in oppervlakkige en niet overtuigende schilderachtigheid. De kranigheid in woord en daad van de steeds onberispelijk geschminkte Mercier werkt regelrecht potsierlijk.

Les Sultans

1966 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1966. Komedie van Jean Delannoy. Met o.a. Gina Lollobrigida, Louis Jourdan, Corinne Marchand, Philippe Noiret en Daniel Gélin.

Een mode-fotografe is de maîtresse van een getrouwde industrieel die niet op een afspraak komt vanwege plotselinge vaderlijke verplichtingen als zijn dochter ook de geliefde van een getrouwde heer van middelbare leeftijd blijkt. De mededeling dat haar amant met een jonge vrouw is gesignaleerd wordt door de fotografe verkeerd opgevat. Deze ironische komedie over de dubbele moraal van vreemdgaande heren wekt de indruk dat Lollobrigida, Jourdan noch de regisseur de humor van de situaties en de dialogen hebben beseft, zodat satirische elementen alleen komen van Marchand en Noiret als het parallelle koppel vreemdgangers.

La Ligne de démarcation

1966 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1966. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Jean Seberg, Maurice Ronet, Daniel Gélin, Stéphane Audran en Jacques Perrin.

De demarcatielijn loopt over een brug die een bezet dorp in de Jura van de vrije zone scheidt. Een aantal dorpelingen onderneemt verzetsacties door stiekeme overtochten. Onder hen is de Britse vrouw van een kasteelheer die zelf in de nederlaag berust en zich afzijdig houdt tot de wreedheden van de Duitsers hem ook bij het verzet doen aansluiten. Een `broodfilm` voor Chabrol in een succesloze periode die zich meer plichtsgetrouw dan ge[KA3]inspireerd van zijn opdracht kwijt, maar toch nog ironische kanttekeningen bij heldendom en patriottisme plaatst. De memoires van een kolonel (Colonel Rémy) waarvan het scenario is afgeleid, zijn later bewerkt tot een tv-serie.

L'amante Italiana

1966 | Romantiek, Drama

Italië/Frankrijk 1966. Romantiek van Jean Delannoy. Met o.a. Gina Lollobrigida, Philippe Noiret en Daniel Gélin.

Lisa, een Italiaans fotografe, woont in Parijs. Op een avond wordt ze opgebeld: haar minnaar zit met een jong meisje in een nachtclub. Totaal overstuur probeert ze zelfmoord te plegen, maar een buurman redt haar. De volgende dag vertelt haar minnaar dat het meisje zijn dochter is, die probeert haar verloofde jaloers te maken. Bezorgd over de toekomst van zijn dochter laat hij Lisa de volgende avond alleen. Eindelijk begrijpt ze dat een man in het leven meer kan hebben dan alleen zijn vrouw. Prachtig gespeeld.

Zwei Girls vom Roten Stern

1965 | Komedie, Thriller

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland 1965. Komedie van Sammy Drechsel en Sammy Drechsel. Met o.a. Lilli Palmer, Pascale Petit, Curd Jürgens, Daniel Gélin en Anthony Steel.

Tijdens een ontwapeningsconferentie in Genève zijn de vrouwen uit de Russische delegatie en de zaakgelastigden van de V.S. elkaars opponenten, óók buiten de vergaderzaal als de dames de Amerikanen met wodka onder de tafel drinken. Het scenario, dat voortkomt uit de befaamde cabaretgroep 'Die Stachelschweine' ligt onder het peil van hun eigen satirische humor. Bovendien ontbreekt het de regie aan filmische fantasie en vakbekwaamheid, zodat de acteurs niet in staat zijn om de looiigheid te doorbreken. Klaus-Peter Schreiner bewerkte een roman van Peter Norden tot scenario. Camerawerk van Werner M. Lenz en Herbert Geier.

Paris brûle-t-il?

1965 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1965. Oorlogsfilm van René Clément. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Charles Boyer, Leslie Caron, Jean-Pierre Cassel en George Ghakiris.

Terwijl de geallieerden in augustus 1944 Parijs naderen, geeft Hitler opdracht aan generaal Von Choltitz voor een vernietigingsplan als de stad mocht worden bevrijd. Vertegenwoordigers in Frankrijk van De Gaulle komen erachter en nemen tegenmaatregelen. Ondanks de spectaculaire aanpak is de regie er niet in geslaagd met de historische reconstructie dramatische spanning te wekken, te meer omdat de bij voorbaat bekende goede afloop hieraan afbreuk doet. De vaak alleen als veredelde figuratie gebruikte sterbezetting ondermijnt de authenticiteit, maar geeft een cinefiel heel wat te herkennen.

Gorke Trave

1965 | Drama, Oorlogsfilm

Duitsland/YU 1965. Drama van Zika Mitrovíc. Met o.a. Irene Papas, Daniel Gélin, Heinz Drache, Alice Treff en Werner Peters.

Lea Weiss zat tijdens WO II als jonge vrouw in een concentratiekamp, waar Dr. Berger, een soort Mengele, haar steriliseerde en naar een kampbordeel stuurde. Twintig jaar later, rond 1964, komt een verslaggever, Bora Petrovic, Dr. Berger op het spoor, die nu een directeur van een groot farmaceutisch concern is.

El niño y el muro

1964 | Drama

Spanje 1964. Drama van Ismael Rodríguez. Met o.a. Daniel Gélin, Nino del Arco, Yolanda Varela, Linda Christian en Jorge Rigaud.

De bal waarmee een kind voor de Berlijnse muur speelt komt in de oostelijke sector terecht. Een slappe en dubbelzinnige weergave van een brandende kwestie.

Vacances portugaises

1963 | Drama, Komedie

Frankrijk 1963. Drama van Pierre Kast. Met o.a. Françoise Arnoul, Michel Auclair, Jean-Pierre Aumont, Jean-Marc Bory en Françoise Brion.

Een Frans echtpaar nodigt kennissen uit voor een weekend in hun villa bij Lissabon om de huwelijksverveling te doorbreken. De logeerpartij heeft een beslissende invloed op de amoureuze relaties van de gasten en na hun vertrek zijn gastvrouw en gastheer ook weer wat meer tevreden met de eigen situatie. Dit elegante en intelligente stratego van de liefde wordt afstandelijk geobserveerd, waarbij de architectuur van de woning een beslissende rol speelt bij het ontwijken en ontmoeten van de verschillende partners. Het spel wordt voornamelijk op dialoogniveau gespeeld, maar de uitgelezen rolbezetting en de contrasten in toonaard zorgen ervoor dat de film geen moment dor is.

La Bonne soupe

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Robert Thomas. Met o.a. Annie Girardot, Marie Bell, Gérard Blain, Bernard Blier en Jean-Claude Brialy.

Weesmeisje gebruikt fysieke charmes om maatschappelijk comfort te veroveren, maar omdat ze het lonken niet kan laten loopt het steeds weer mis. Als oude dame aan de C[KA4]ote d`Azur weet ze alsnog Amerikaanse miljonair in te palmen. Venijnige komedie van F[KA1]elicien Marceau kreeg van collega-toneelschrijver Thomas fantasieloze en platte filmvorm waarin in hoog tempo reeks bekende acteurs eerst bij Girardot en vervolgens bij Bell (als haar bejaarde versie) in bed belandt.

Règlements de comptes

1962 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1962. Misdaad van Pierre Chevalier. Met o.a. Daniel Gélin, Dany Carrel, René Dary, Bryant Haliday en Noël Roquevert.

Een Amerikaanse gangster ontsnapt uit de gevangenis in Marseille. Hij wil de poet van een jaren eerder gepleegde Parijse overval ophalen, maar anderen zijn daar ook in geïnteresseerd en zij proberen hem quasi-behulpzaam op een dwaalspoor te leiden. Het weinig oorspronkelijke, maar in de verfilming kansrijke scenario gaat de mist in door de houterige regie. Door dit laatste mislukt zelfs een spectaculair bedoelde scène op de daken van de Notre-Dame.

Les petits matins

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Jacqueline Audry. Met o.a. Agathe Aëms, Fernand Gravey, Pierre Mondy, Bernard Blier en Lino Ventura.

De achttienjarige Agathe lift van België naar de Côte d'Azur en ontmoet onderweg uiteenlopende mannen. Lichtvoetige roadmovie van Audry, in naoorlogs Frankrijk als regisseuse een rariteit, die consequent vrouwelijke thema's belichtte (ze maakte in 1951 het lesbisch getinte Olivia). Vanuit Agathe's perspectief zien we hoe verschillend de mannen op de avontuurlijke reizigster reageren. De bonte cast omvat onder meer Lino Ventura, een jonge Claude Rich, en Arletty (Les enfants du Paradis) in een van haar laatste rollen. Hoofdrolspeelster Aëms maakte uitsluitend deze film: ze prefereerde een carrière als model.

Les Trois etcetera du colonel

1960 | Komedie, Historische film

Spanje/Italië/Frankrijk 1960. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Anita Ekberg, Daniel Gélin, Vittorio De Sica, Giorgia Moll en Paolo Stoppa.

De aankondiging van de komst van een Napoleontische kolonel in een bezet Spaans plaatsje brengt de bevolking in rep en roer, omdat zowel een revolutionair complot aan het licht dreigt te komen, als de deugd van de vrouwen en dochters (die zelf niets liever willen) gevaar zal lopen. De geminachte dorpshoer wordt door de burgerij ingeschakeld om de bezetter gunstig te stemmen. Het kansrijke gegeven wordt nogal de mist in geholpen door de matte regie, hoewel het temperamentvol acteren veel goed maakt. Ekberg is in haar strategische verleidstersrol echter volkomen misplaatst.

Le testament d' Orphée, ou ne me demandez pas pourquoi!

1960 | Drama, Komedie

Frankrijk 1960. Drama van Jean Cocteau. Met o.a. Jean Cocteau, María Casares, François Périer, Edouard Dermithe en Yul Brynner.

De bejaarde Cocteau maakt voor zichzelf de balans op van symboliek en mythes die in zijn literaire en filmische oeuvre en beeldende kunst steeds terugkeerden. Personages uit zijn film ORPHEE leggen hem de `straf te leven` op en ook als de godin Minerva hem doorspiest heeft, herrijst hij weer: de kunstenaar is onsterfelijk. Verrassende visuele vondsten en zelfironie (niet zonder ijdelheid) maken dit letterlijk en artistiek familiealbum zeer onderhoudend, al is de onderliggende filosofie weinig origineel of diepgravend. Bekendheid met de eerdere Cocteaufilm is geen voorwaarde, maar helpt wel.

La Proie pour l'ombre

1960 | Drama

Frankrijk 1960. Drama van Alexandre Astruc. Met o.a. Annie Girardot, Daniel Gélin, Christian Marquand, Michèle Girardon en Anne Caprile.

Vrouw van een ondernemer drijft een kunst-galerij en zoekt onafhankelijkheid van de haar verwaarlozende echtgenoot. Een dominerende minnaar biedt ook geen soelaas, zodat ze afziet van beide mannen, van haar handel en kiest voor eenzame onafhankelijkheid. Het scenario - dat pas 15 jaar later een modieus cliché zou worden - kreeg een onderkoelde, nogal cerebrale benadering met veel oog voor details. Subtiele hoofdrol van Girardot.

Bonne nuit, Mr. Masure

1960 | Komedie

Frankrijk 1960. Komedie van Claude Magnier. Met o.a. Daniel Gélin, François Périer en Geneviève Cluny.

Naar zijn eigen toneelstuk maakte Magnier een vrij aardige komedie: door een te grote dosis slaappillen raakt een getrouwde vrouw in een situatie die haar echtgenoot maar moeilijk kan aanvaarden.

Julie la rousse

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Pascale Petit, Daniel Gélin, Jacques Dufilho, Michel Etcheverry en René Blancard.

Een circusartieste verleidt de zoon van een rijke fabrikant tot een huwelijk, maar haar baatzucht maakt plaats voor oprechte liefde. Het simpele en fantasieloze scenario, dat inhaakt op het hitsucces van Laforgue's chanson, werd zonder enige 'schwung' verfilmd. De bezongen en bejubelde rode lokken van Petit hebben in zwartwit geen effect.

There's Always A Price Tag

1958 |

1958. Denys de La Patellière. Met o.a. Michèle Morgan, Peter van Eyck en Daniel Gélin.

Een circusartieste verleidt de zoon van een rijke fabrikant tot een huwelijk, maar haar baatzucht maakt plaats voor oprechte liefde. Het simpele en fantasieloze scenario, dat inhaakt op het hitsucces van Laforgue's chanson, werd zonder enige 'schwung' verfilmd. De bezongen en bejubelde rode lokken van Petit hebben in zwartwit geen effect.

Suivez-moi, jeune homme

1958 | Komedie

Frankrijk 1958. Komedie van Guy Lefranc. Met o.a. Dany Robin, Daniel Gélin, Noël Roquevert, Michel Galabru en Georges Chamarat.

Een ijdele magnaat kan zich niet voorstellen dat een aantrekkelijke jongedame niets van zijn avances wil weten en schakelt een detective in om uit te vinden of hij soms een rivaal heeft. Uiteraard wordt de detective zelf verliefd. Een weinig oorspronkelijke, maar vlot gemaakte komedie die dankbaar gebruik maakt van de charme van de hoofdrolspelers en van de locaties van Cannes.

La Fille de Hambourg

1958 | Drama

Frankrijk 1958. Drama van Yves Allégret. Met o.a. Hildegard Knef, Daniel Gélin, Daniel Sorano en Jean Lefebvre.

Een Fransman is tijdens zijn krijgsgevangenschap verliefd geworden op een Duitse, die hij na de oorlog opspoort en hervindt als prostituée. Pogingen om haar uit 'het leven' te krijgen worden beiden noodlottig. Dit bekende zelfkantdrama zou door het oorlogsaspect iets meer dimensie moeten krijgen, maar het banale scenario en de produktionele ingrepen - beide van de latere porno-regisseur Bénazeraf - maken er een bijna complete mislukking van. De hoofdrolspelers zijn ook wel eens beter op dreef geweest.

Cartagine in fiamme

1958 | Avonturenfilm

Frankrijk/Italië 1958. Avonturenfilm van Carmine Gallone. Met o.a. Daniel Gélin, Anne Heywood, José Suarez, Pierre Brasseur en Paolo Stoppa.

Tijdens het beleg van Carthago door de Romeinen wordt de schone Fulvia bedreigd met dood op de brandstapel, maar twee rivalen proberen haar te redden. De idealistische banneling lukt het, maar tijdens de vlucht krijgen ze het Carthaagse leger achter zich aan. Een spektakelfilm met een degelijker scenario en sterkere rolbezetting dan gebruikelijk. Imponerende massascènes compenseren de matte vormgeving.

Trois jours à vivre

1957 | Drama, Thriller

Frankrijk 1957. Drama van Gilles Grangier. Met o.a. Daniel Gélin, Jeanne Moreau, Lino Ventura, Aimé Clariond en Roland Armontel.

Een obscure toneelacteur legt voor eigen publiciteit een valse getuigenis af waardoor een gangster tot twintig jaar wordt veroordeeld. Het gaat dan beter met de carri[KA2]ere van de acteur tot de misdadiger ontsnapt en hem telefonisch bedreigt. Een nogal praterig uitgevallen en meer melodramatische dan spannende thriller die de aandacht vasthoudt door het scenario en door de acteurs (die de rollen gemakkelijk aankunnen).

Retour de manivelle

1957 | Drama, Thriller

Italië/Spanje 1957. Drama van Denys de La Patellière. Met o.a. Michèle Morgan, Daniel Gélin, Peter van Eyck, Bernard Blier en Michèle Mercier.

De weduwe van een failliete zakenman (Morgan) probeert, om het geld van de verzekering te kunnen innen, diens zelfmoord voor moord te laten doorgaan en palmt een jonge boh[KA2]emien (Gélin) in die de schuld moet krijgen. Als hij de opzet doorkrijgt, doodt hij haar in woede en wordt voor twéé moorden gearresteerd. De geraffineerde James Hadley Chase-intrige over een vrouw zonder geweten werd vrij vlak verfilmd met een ster-bezetting in al te bekende typeringen. Onderhoudend, maar niet meer dan dat. Gesitueerd aan de Côte d'Azur in 1957. Debuut van Mercier. Scenario van de regisseur en Michel Audiard. Achter de camera stond Pierre Montazel.

Maid In Paris

1957 |

1957. Gaspard-Hult. Met o.a. Marie Daëms, Daniel Gélin en Dany Robin.

De weduwe van een failliete zakenman (Morgan) probeert, om het geld van de verzekering te kunnen innen, diens zelfmoord voor moord te laten doorgaan en palmt een jonge boh[KA2]emien (Gélin) in die de schuld moet krijgen. Als hij de opzet doorkrijgt, doodt hij haar in woede en wordt voor twéé moorden gearresteerd. De geraffineerde James Hadley Chase-intrige over een vrouw zonder geweten werd vrij vlak verfilmd met een ster-bezetting in al te bekende typeringen. Onderhoudend, maar niet meer dan dat. Gesitueerd aan de Côte d'Azur in 1957. Debuut van Mercier. Scenario van de regisseur en Michel Audiard. Achter de camera stond Pierre Montazel.

Je reviendrai à Kandara

1957 | Drama, Thriller

Frankrijk 1957. Drama van Victor Vicas. Met o.a. François Périer, Daniel Gélin, Bella Darvi, Jean Brochard en Julien Carette.

Een leraar is getuige van een misdaad in een naburig huis, maar weet niet zeker of hij de dader herkent. Deze gaat hem intimideren, waarna de leraar hem uit zelfverdediging verwondt en in de gevangenis belandt. Deze thriller onderscheidt zich door de nadruk op de psychologie van de personages.

Charmants garçons

1957 | Musical, Komedie, Romantiek

Frankrijk 1957. Musical van Henri Decoin. Met o.a. Zizi Jeanmaire, Daniel Gélin, Henri Vidal, François Périer en Jacques Dacqmine.

Een music-hall-ster heeft reeksen aanbidders, van wie er niet één een geschikte echtgenoot blijkt, omdat ze te oud of al getrouwd zijn of als minnaar tekort schieten. Deze op maat gemaakte film voor Jeanmaire laat haar zingen en dansen, maar het scenario is weinig gevarieerd en biedt de talrijke acteurs nauwelijks kansen. Vidal is uiterst komisch als bokskampioen die zijn conditie niet door het bedrijven van liefde wil schaden.

The Man Who Knew Too Much

1956 | Thriller

Verenigde Staten 1956. Thriller van Alfred Hitchcock. Met o.a. James Stewart, Doris Day, Daniel Gélin, Brenda De Banzie en Bernard Miles.

Remake van een van Hitchcocks meest geliefde thrillers uit de jaren '30, waarin een onschuldige man toevallig informatie over een internationaal complot krijgt toegespeeld. Niemand is meer geknipt voor die rol dan Stewart, die overigens ook voor hilariteit zorgt in een Marokkaans restaurant waar hij geen raad weet met zijn lange lijf. Klassiek is de climax in de Londense Albert Hall, waar de aanslag op een staatsman zal plaatsvinden. De muziek met de fameuze cimbaalslag is van Hitchcocks huiscomponist Bernard Herrmann. Day zingt de met een Oscar bekroonde meedeiner 'Que sera, sera'.

Please! Mr. Balzac

1956 |

1956. Marc Allégret. Met o.a. Robert Hirsch, Brigitte Bardot en Daniel Gélin.

Remake van een van Hitchcocks meest geliefde thrillers uit de jaren '30, waarin een onschuldige man toevallig informatie over een internationaal complot krijgt toegespeeld. Niemand is meer geknipt voor die rol dan Stewart, die overigens ook voor hilariteit zorgt in een Marokkaans restaurant waar hij geen raad weet met zijn lange lijf. Klassiek is de climax in de Londense Albert Hall, waar de aanslag op een staatsman zal plaatsvinden. De muziek met de fameuze cimbaalslag is van Hitchcocks huiscomponist Bernard Herrmann. Day zingt de met een Oscar bekroonde meedeiner 'Que sera, sera'.

En effeuillant la marguérite

1956 | Komedie

Frankrijk 1956. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Brigitte Bardot, Daniel Gélin, Robert Hirsch, Darry Cowl en Luciana Paluzzi.

Degelijke generaalsdochter heeft een schandaalroman geschreven en vlucht voor de gevolgen naar Parijs, waar twee journalisten haar onder hun hoede nemen. Niettemin raakt ze onwetend in allerlei problemen en doet mee aan een strip-tease concours uit financiële nood. Door Vadim geschreven scenario doet pikante naïviteit van Bardot alle recht, terwijl haar tegenspelers de grappen moeten dragen.

Bonsoir Paris, bonjour l'amour

1956 | Musical

Frankrijk/Duitsland 1956. Musical van Ralph Baum. Met o.a. Dany Robin, Daniel Gélin, Adrian Hoven, Mara Lane en Georges Reich.

Oostenrijkse jazz-pianist komt in Parijs in contact met broer en zus die ook berooide aspirant-kunstenaars zijn. Als hij voor toelatingsexamen conservatorium zakt, gaat meisje in nachtclub werken om met haar salaris hem indruk te geven dat hij toch studiebeurs heeft gekregen. Musical combineert alle middelmatige elementen van Duitse en Franse pogingen in het genre en heeft charme van hoofdrollen als enig pluspunt.

Adorable Creatures

1956 |

1956. Christian-Jaque. Met o.a. Marilyn Buferd, Edwige Feuillre, Martine Carol, Daniel Gélin en Danielle Darrieux.

Oostenrijkse jazz-pianist komt in Parijs in contact met broer en zus die ook berooide aspirant-kunstenaars zijn. Als hij voor toelatingsexamen conservatorium zakt, gaat meisje in nachtclub werken om met haar salaris hem indruk te geven dat hij toch studiebeurs heeft gekregen. Musical combineert alle middelmatige elementen van Duitse en Franse pogingen in het genre en heeft charme van hoofdrollen als enig pluspunt.

Paris canaille

1955 | Komedie

Frankrijk 1955. Komedie van Pierre Gaspard-Huit. Met o.a. Dany Robin, Daniel Gélin, Tilda Thamar, Marie Daëms en Mary Marquet.

Een levenslustige jongedame loopt weg van haar kostschool en wordt verliefd op een Parijse politie-commissaris, die in haar slechts een kind ziet. Met list en voortvarendheid slaagt ze erin hem ervan te doordringen dat ze wel degelijk een volwassen vrouw is. Het aardige en pikante scenario kreeg een nogal houterige regie, maar de temperamentvolle charme van Robin en het beroemd gebleven titelchanson houden de opgewekte stemming erin.

Napoléon

1955 | Avonturenfilm, Historische film, Romantiek

Frankrijk 1955. Avonturenfilm van Sacha Guitry. Met o.a. Jean-Pierre Aumont, Pierre Brasseur, Gianna Maria Canale, Jean Chevrier en Danielle Darrieux.

Een film over het leven van Napoleon Bonaparte, met meer aandacht voor zijn liefdes, familie-affaires en politieke intriges dan voor zijn militaire en politieke verrichtingen. (Alle veldslagen zijn houterig geënsceneerd op zichtbaar steeds dezelfde locatie en met dezelfde figuranten.) In de opmerkelijke sterbezetting, die weinig te doen krijgt, speelt Gélin de jonge Bonaparte, terwijl Pellegrin de rol van keizer halverwege overneemt - hoewel de acteurs ongeveer even oud zijn en helemaal níet op elkaar lijken. Guitry zelf speelt Talleyrand. Het scenario is van de regisseur. Het camerawerk is van Pierre Montazel.

Les Amants du Tage

1954 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1954. Drama van Henri Verneuil. Met o.a. Françoise Arnoul, Daniel Gélin, Trevor Howard, Ginette Leclerc en Betty Stockfeld.

Man die ontrouwe vrouw heeft vermoord zwerft stuurloos rond tot hij in Lissabon verliefd wordt op jonge weduwe. Zij heeft echter ook een misdaad op haar geweten en wordt gevolgd door Engelse politieman. Veel melodramatische toevalligheden in scenario dat op toeristische locaties werd gefilmd, compleet met zang van Rodriguez. Sensuele spanning tussen Arnoul en Gélin en ironie van Howard houden aandacht vast over alle kuilen in de inhoud.

La Romana

1954 | Drama

Italië/Frankrijk 1954. Drama van Luigi Zampa. Met o.a. Raymond Pellegrin, Xenia Valderi, Gino Buzzanca, Gina Lollobrigida en Franco Fabrizi.

Een in de liefde teleurgesteld volksmeisje probeert maatschappelijk hogerop te komen, maar vervalt tot prostitutie. Na een nieuwe liefde voor een politiek bewuste arbeider komt ze weer alleen te staan en moet voor haar aanstaand kind zorgen. Hoewel Moravia zelf de beroemde roman tot scenario bewerkte, ontbreken bijna alle nuances van het boek, ook omdat Lollobrigida haar rol alleen decoratief invult. Destijds was dat spectaculair genoeg om haar internationale sterstatus te bevestigen.

Si Versailles m'était conté

1953 | Historische film, Romantiek

Frankrijk 1953. Historische film van Sacha Guitry. Met o.a. Michel Auclair, Jean-Pierre Aumont, Jean-Louis Barrault, Bourvil en Gino Cervi.

De geschiedenis van het paleis van Versailles, verteld van de bouw onder Lodewijk XIII tot en met 1919 als het in de feestroes na WO-I een toeristenattractie is geworden. Dit luxueus opgezet fresco haalt zoveel anekdotes uit het leven van diverse vorsten overhoop dat in de vluchtigheid de ironie van Guitry's eerdere, verwante films grotendeels verloren gaat en alleen een fraai aangeklede presentatie van bijna alle Franse acteurs en actrices overblijft.

Sangre y luces

1953 | Drama

Spanje/Frankrijk 1953. Drama van Georges Rouquier en Ricardo Muñoz Suay. Met o.a. Zsa Zsa Gabor, Daniel Gélin, Félix Fernández en Arnoldo Foa.

Een oud-stierenvechter is verplicht zijn beroep te hervatten en daar vindt hij de dood. Een van de weinige deugdelijke en scherpzinnige films die over de stierenvechterswereld gemaakt is, met een goed technisch resultaat en Gabor als gemene vamp.

Sang et lumière

1953 | Drama

Spanje/Frankrijk/Italië 1953. Drama van Georges Rouquier. Met o.a. Daniel Gélin, Zsa Zsa Gabor, Henri Vilbert, Arnoldo Foà en Christine Carère.

Na een slecht seizoen wil een stierenvechter zich uit de arena terug trekken, maar zijn manager en zijn op luxe gestelde maîtresse intrigeren zo dat hij nog een seizoen moet doorgaan dat hem na aanvankelijk succes fataal zal worden. Eigenlijk een combinatie van, ook wat kwaliteit betreft, zeer verschillende films, een indringende en boeiend in elkaar gezette documentaire en een clichématig en slecht gespeeld drama, waartoe de regisseur qua produktie verplicht werd. Gabor maakt elke opname waarin ze voorkomt, belachelijk.

On Trial

1953 |

1953. Julien Duvivier. Met o.a. Madeleine Robinson, Eleonora Rossi-Drago, Charles Vanel, Daniel Gélin en Anton Walbrook.

Na een slecht seizoen wil een stierenvechter zich uit de arena terug trekken, maar zijn manager en zijn op luxe gestelde maîtresse intrigeren zo dat hij nog een seizoen moet doorgaan dat hem na aanvankelijk succes fataal zal worden. Eigenlijk een combinatie van, ook wat kwaliteit betreft, zeer verschillende films, een indringende en boeiend in elkaar gezette documentaire en een clichématig en slecht gespeeld drama, waartoe de regisseur qua produktie verplicht werd. Gabor maakt elke opname waarin ze voorkomt, belachelijk.

La Neige était sale

1953 | Drama

Frankrijk 1953. Drama van Luis Saslavsky. Met o.a. Daniel Gélin, Valentine Tessier, Marie Mansart, Antoine Balpêtré en Daniel Ivernel.

Een zoon van een lichtzinnige vrouw heeft nauwelijks een opvoeding genoten, maar de sterke moederbinding zet hem aan tot een al even normloos bestaan. Met psychisch masochisme probeert hij het onschuldige meisje op wie hij verliefd is aan een vriend te verkwanselen, maar ze weet toch zijn 'betere ik' te bereiken, waarna hij tijdens de Tweede Wereldoorlog sneuvelt in het verzet. Deze verfilming van een roman van Simenon maakt het handelen van de hoofdpersonen onvoldoende aannemelijk, zodat het resultaat vooral boeit zijnde een variant op de vooroorlogse, noodlottige film noir. Naast de gekweld acterende Gélin zijn de andere rollen nogal zwak.

L'affaire Maurizius

1953 | Drama

Italië/Frankrijk 1953. Drama van Julien Duvivier. Met o.a. Madeleine Robinson, Eleonora Rossi-Drago, Berthe Bovy, Jane Faber en Claude Sylvain.

Een officier van justitie (Vanel) herziet een zaak na twintig jaar van een veroordeelde (G[KA1]elin) die levenslang kreeg wegens de moord op zijn vrouw. De man was achter de tralies beland - zoals achteraf blijkt - op vage aanwijzingen van een wetenschapper (Holbrook); de affaire was indertijd behandeld door zijn vader, die toen officier van justitie was. Het schandaal van een onschuldig veroordeelde op grond van een valse getuigenis en het dwalen van het rechtsgang is te groot voor een volledig eerherstel van de gevangene die te lang heeft gezeten en geen zin meer heeft in het leven. Het aardige thema van de film wordt volledig gehinderd door het algehele slechte spel, hoewel Vanel zijn best doet. Naar het boek van Jakob Wasserman, bewerkt door de regisseur zelf.

The Moment Of Truth

1952 |

1952. Jean Delannoy. Met o.a. Michèle Morgan, Jean Gabin en Daniel Gélin.

Een officier van justitie (Vanel) herziet een zaak na twintig jaar van een veroordeelde (G[KA1]elin) die levenslang kreeg wegens de moord op zijn vrouw. De man was achter de tralies beland - zoals achteraf blijkt - op vage aanwijzingen van een wetenschapper (Holbrook); de affaire was indertijd behandeld door zijn vader, die toen officier van justitie was. Het schandaal van een onschuldig veroordeelde op grond van een valse getuigenis en het dwalen van het rechtsgang is te groot voor een volledig eerherstel van de gevangene die te lang heeft gezeten en geen zin meer heeft in het leven. Het aardige thema van de film wordt volledig gehinderd door het algehele slechte spel, hoewel Vanel zijn best doet. Naar het boek van Jakob Wasserman, bewerkt door de regisseur zelf.

Rue de l'Estrapade

1952 | Komedie

Frankrijk 1952. Komedie van Jacques Becker. Met o.a. Anne Vernon, Daniel Gélin, Jean Servais, Micheline Dax en Jacques Morel.

Een jonge bourgeoise ontvlucht (na ontdekking van ontrouw van haar echtgenoot) de echtelijke woning en neemt een kamer in het Quartier Latin. Deze simpele maar raak gedetailleerde huwelijkskomedie is aanleiding voor een boeiend beeld van het Parijse existentialisten-en bohémiensmilieu in de jaren vijftig dat zonder overdrijving wordt geschilderd.

Les Dents longues

1952 | Drama

Frankrijk 1952. Drama van Daniel Gélin. Met o.a. Daniel Gélin, Danièle Delorme, Jean Chevrier, Louis Seigner en Jean Debucourt.

Een ambitieuze jonge journalist werkt zich op bij een provinciale krant en weet met een primeur de dreigende sluiting van het bedrijf te v