Annie Cordy

Acteur

Annie Cordy is acteur.
Er zijn 43 films gevonden.

Les souvenirs

2014 | Komedie, Drama

Frankrijk 2014. Komedie van Jean-Paul Rouve. Met o.a. Mathieu Spinosi, Annie Cordy, Michel Blanc, Chantal Lauby en William Lebghil.

Warme tragikomedie over alles. Romain (Spinosi) droomt van het schrijverschap, maar zit vooreerst zijn tijd uit als nachtreceptionist in een klein Parijs' hotel. Wanneer zijn recent weduwe geworden oma Madeleine (veterane Cordy) het bejaardentehuis ontvlucht, gaat hij naar haar op zoek. Karaktervolle nevenpersonages, geïnspireerde pingpongdialogen en de bitterzoete melange van optimisme en lichte melancholie herinneren aan de films van Jean-Charles Tacchella (Le pays bleu, Cousin cousine). Coscenarist David Foenkinos (La délicatesse) bewerkte losjes zijn roman, acteur-regisseur Rouve treft precies de juiste toon.

Saint-Cyr

2000 | Historische film

België/Duitsland/Frankrijk 2000. Historische film van Patricia Mazuy. Met o.a. Isabelle Huppert, Jean-Pierre Kalfon, Simon Reggiani, Jean-François Balmer en Anne Marev.

Madame de Maintenon (Huppert) was courtisane aan het hof van koning Lodewijk de Veertiende (Kalfon) en was tot zijn bed doorgedrongen. Hij hielp haar een kostschool te stichten voor de dochters van de adel, die verarmd waren omdat zij hun koning op zijn veldtochten hadden gesteund. Op Saint-Cyr is plaats voor 250 jonge vrouwen, maar er zijn duizend kandidaten. De film concentreert zich op een lieftallig tweetal, Anne de Grandcamp (More) en Lucie de Fontenelle (Meurisse). Het is de bedoeling dat de meisjes welopgevoede, zelfbewuste, vrije vrouwen worden. De opleiding verloopt voorspoedig en Madame de Maintenon wordt het slachtoffer van haar eigen succes als ze ontdekt hoe Anne en Lucie met declamaties van vrijmoedige versregels uit [KL]Iphigenia[KLE] van Racine (Balmer) de overige meisjes in vervoering brengen. Madame de Maintenon vraagt aan Racine een minder heftig werk te schrijven, hetgeen hij doet. Het resultaat is Esther, maar de leerlingen raken er nog meer door in extase. Dan besluit Madame de Maintenon van koers te veranderen en haar leerlingen gedisciplineerder op te voeden. Het is echter te laat. Haar constatering, dat de veelbelovende Anne en Lucie niet verder gekomen zijn dan kleine courtisanes, is bitter. De Fransen zijn meesters als het erop aan komt om kostuumfilms te maken. Deze film ziet er prachtig uit maar hij neemt er de tijd voor om op gang te komen, het verhaal te introduceren, enz. Het scenario van regisseuse Mazuy en Yves Thomas naar de roman La maison d'Esther van Yves Dangerfield is warrig en maakt de film lastig om te volgen. Hoewel de rolprent in beginsel een stuk is dat het moet hebben van de personages, komen zij juist niet uitdrukkelijk uit de verf en blijven ze te afstandelijk. Het spel van Huppert is boeiend, maar wel heel geroutineerd. De jonge hoofdrollen More en Meurisse zijn veelbelovende talenten om in de gaten te houden in een volgend werk. Het camerawerk van Thomas Mauch is nogal statisch. De kostuums van Edith Vesperini zijn heel mooi, evenals de locaties. De meisjes spreken nog hun locale dialecten als ze op de school aankomen - hier zou ondertiteling gewenst zijn, ook voor kijkers van wie de moedertaal Frans is. Speelt rond 1680.

Baldi et Tini

1999 | Komedie, Misdaad

België/Frankrijk 1999. Komedie van Michel Mees. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Laura Martel, Jérémie Covillault en Sekkou Sall.

De levenslustige Parijse vagabond Baldi (Aznavour) wordt aangesproken door zijn oude vriendin Colette (Cordy), die hij ooit eens hielp om haar zoon uit de Hongaarse gevangenis vrij te krijgen. Nu blijkt haar vijftienjarige kleindochter Tini (Martel) van huis weggelopen te zijn. Ze vraagt zijn hulp om het meisje op te sporen. Het enige probleem is dat Tini in Brussel woont en ook al is Baldi niet bepaald enthousiast om op reis te gaan, toch kan Colette hem meelokken. Ze vinden Tini op een ontgroeningsceremonie in het Brusselse studentenkwartier, waar ze optrekt met een oudere kerel die geen graat ziet in het plegen van kleine misdaden, zoals Baldi en Colette al vlug aan den lijve ondervinden. Bovendien is het meisje verslaafd aan alcohol en drugs. Er is heel wat werk voor de boeg voor Baldi en Colette. Een op zich erg deprimerende plot wordt veel lichter gemaakt dank zij de doorleefde vertolkingen van Aznavour en Cordy, die de film probleemloos op een hoger echalon plaatsen dan het scenario van David Pharao zou doen vermoeden. Gewoon in je luie stoel zitten en je laten meevoeren door deze twee doorwinterde rastalenten en je geniet ongetwijfeld van deze film. Opgenomen in Brussel door Jean-Claude Neckelbrouck. Stereo.

Une mère comme on n'en fait plus

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk/Roemenië 1997. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Annie Cordy, Artus De Renguern, Nathalie Boutefeu, Charlotte Maury en Cécile Vassort.

Met zijn 35 jaar kan Laurent Lapierre (De Penguern) terugblikken op een geslaagde carri[KA2]ere. Niet enkel heeft hij zijn kleine bedrijfje met succes uitgebouwd en gaat hij weldra een fabriek openen in Portugal, maar hij werd tevens verkozen tot `patroon van het jaar`. Hij woont nog steeds bij zijn moeder, Simone (Cordy), die ondanks de positie van haar zoon steeds een eenvoudige arbeidersvrouw is gebleven. Ze vindt echter dat het tijd wordt dat zoonlief aan trouwen gaat denken, maar dan verneemt ze dat hij een deel van zijn personeel wil ontslaan. Dit leidt tot een kortsluiting tussen Laurent, zijn sociaal voelende moeder en zijn arbeiders. Pijnlijke hedendaagse realiteit verwerkt in een vertederende tragiekomedie die vooral tot leven komt dank zij een schitterende Cordy als een alles behalve alledaagse moeder. De andere acteurs hebben soms moeite om de vitale actrice bij te benen. Claude Cauwet schreef het scenario en Doru Mitran stond achter de camera. Gefilmd in Roemenië. Stereo.

Sans cérémonie

1997 | Komedie

Frankrijk/België/Oostenrijk 1997. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Christiane Minazzoli, Jean-Claude de Goros en Frank Dubosc.

Op het moment dat William (De Goros) en R[KA1]egine (Minazzoli) besloten hebben te scheiden komt het bericht dat hun zoon Adrien (Dubosc) in Oostenrijk gaat trouwen. Beiden hebben intussen een nieuwe partner. William gaat met Solange (Cordy) de volkse uitbaatster van een schoonheidssalon voor honden en R[KA1]egine met Darius Torr[KA2]es (Aznavour), een befaamd esthetisch chirurg. Darius en Solange zullen meegaan, maar bij aankomst meldt de verbaasde Adrien dat zijn schoonfamilie erg conservatief is. Dus worden Solange en Darius voorgesteld als meter en peter. Maar dat betekent ook dat beiden dezelfde slaapkamer moeten delen. Veaudeville-komedie in de meest banale voorspelbare Franse boulevard-stijl. De film wordt letterlijk gered door het spetterende spel van beide hoofdacteurs, die onvergetelijke rollen neerzetten. Spijtig genoeg moet je het gelul van de rest er ook bijnemen. Het scenario werd geschreven door Claude D'Anna en Laure Bonin. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Michaël Epp. Stereo.

Le refuge : La danse du cobra

1996 | Drama, Actiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1996. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Annie Cordy en Jacques Alric.

Het dorpje Chom[KA1]erac, in de Ard[KA2]eche, staat in rep en roer. V[KA1]eronique (Dessez) werd gebeten door een cobra. Dierenarts Paul (Leroux) gaat op zoek naar de slang. Iedereen verdenkt de oude gravin H[KA1]el[KA2]ene de Pomeyran (Cordy) ervan de slang te hebben losgelaten uit wraak omdat haar vader, een weerstander, tijdens de oorlog verklikt werd door een inwoner van het dorp. Vergezocht en ongeloofwaardig actie-avontuur dat gedeeltelijk gered wordt door een uitstekende vertolking, vooral dan van Cordy in een voor haar ongewoon personage. Erg spannend is het allemaal niet, wel onderhoudend. Thierry Aquila en Patrick Laurent baseerden hun scenario op een idee van Elisabeth Arnac met personages ontwikkeld door Martin Brossolet en Pierre Tisserand, met de duidelijke bedoeling hiervan de pilot voor een reeks te maken die zich afspeelt in een toevluchtsoord voor dieren. Fotografie van Maurice Giraud. Stereo.

Le diable en sabots

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Nicole Berckmans en Nicol D.V. Berckmans. Met o.a. Samuel Labarthe, Barbara Kelsch, Annie Cordy, Patrick Préjean en Marie-Catherine Conti.

Op een dag verschijnt er als vanuit het niets een mysterieuze vreemdeling (Labarthe) in een niet nader genoemd dorp. Dezelfde dag hangt de plaatselijke mecanicien zich op om duistere redenen. Binnen de kortste tijd ontpopt de vreemdeling zich tot een uitstekende mecanicien. Vanaf dat ogenblik begint het leven in het dorpje er helemaal anders uit te zien. Wie is die vreemdeling en waar komt hij vandaan? Weet de wat gekke Marie-Fer (Cordy) meer van hem? Een bevreemdende allegorie die duidelijk vol symboliek gestoken werd. Wie het spel wil meespelen zal alle stukjes van de puzzel uiteindelijk wel uit elkaar halen, al zal ook hij met enkele vragen blijven zitten. Uitstekende productievoorwaarden en schitterend spel, maar het verwarrende scenario van Catherine Ramberg komt erg gezocht over en is zeker niet besteed aan de gemiddelde tv-kijker die meer van zoete koek houdt. Mooie fotografie van Pierre-Laurent Chénieux.

Fanny se fait un sang d'encre

1995 | Drama, Familiefilm

België/Frankrijk 1995. Drama van Alain De Halleux. Met o.a. Annie Cordy, Clotilde Baudon, Hans Wyprächtiger, Claude Semal en Raymond Pradel.

De populaire zangeres Cordy hoort nadat ze een concert heeft gegeven, dat haar dochter Baudon, die in Brussel studeert, werd aangehouden wegens een drugshandeltje. Cordy beseft nu pas hoe ze door haar carrière werd opgeslorpt en haar dochter hopeloos heeft verwaarloosd. Ze zijn vreemden voor elkaar. Het gaat zelfs zover dat het meisje verklaart liever in de gevangenis te blijven dan onder de hoede van haar moeder geplaatst te worden. Aangrijpend drama over een moeder die vecht voor de liefde van haar dochter. Het verhaal is niet bepaald origineel maar het wordt schitterend gespeeld door een doorwinterde Cordy. Luc Jabon, Françoise Van de Moortel, Claude d'Anna en Laure Bonin schreven het sterk emotioneel geladen scenario. Formaat 16/9.

La vengeance d'une blonde

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jeannot Szwarc. Met o.a. Christian Clavier, Marie-Anne Chazel, Clémentine Célarié, Thierry Lhermitte en Annie Cordy.

Verslaggever bij regionale tv-zender wordt tot zijn stomme verbazing nieuwslezer bij belangrijke commerciële omroep. De promotie heeft grote gevolgen voor zijn gezin, dat hij genadeloos begint te verwaarlozen. Totdat zijn liefhebbende echtgenote even genadeloos terugslaat. Sarcastische kijk op het tv-wereldje van oudgediende Jeannot Szwarc, die dat wereldje van binnen en buiten kent (Szwarc regisseerde tientallen afleveringen van oa Ally McBeal, CSI, JAG, etc.). De film is grappig bedoeld, maar slaat de plank veel te vaak mis, en is bovendien te oppervlakkig om als satire op televisie en roem te kunnen boeien.

Das Herz einer Mutter

1994 |

Hongarije/Frankrijk 1994. Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Yves Jacques en Annie Cordy.

Verslaggever bij regionale tv-zender wordt tot zijn stomme verbazing nieuwslezer bij belangrijke commerciële omroep. De promotie heeft grote gevolgen voor zijn gezin, dat hij genadeloos begint te verwaarlozen. Totdat zijn liefhebbende echtgenote even genadeloos terugslaat. Sarcastische kijk op het tv-wereldje van oudgediende Jeannot Szwarc, die dat wereldje van binnen en buiten kent (Szwarc regisseerde tientallen afleveringen van oa Ally McBeal, CSI, JAG, etc.). De film is grappig bedoeld, maar slaat de plank veel te vaak mis, en is bovendien te oppervlakkig om als satire op televisie en roem te kunnen boeien.

Baldipata

1994 | Komedie

Hongarije/Frankrijk 1994. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Gottfried John, Yves Jacques en Eszter Nagy-Kalory.

De duidelijk uit betere kringen afkomstige Colette (Cordy) is regelmatig te vinden tussen de daklozen van Parijs, waar ze zoekt naar een man. Vruchteloos - tot ze op een keer de haveloze Baldipata (Aznavour) tegen het lijf loopt. Colette is sinds kort haar despotische echtgenoot kwijt, die niet kon verkroppen dat zijn zoon in de gevangenis zit wegens bizarre smokkelpraktijken. Nu heeft Colette een brief ontvangen die bestemd is voor haar man. Geestige en bewogen ontmoeting van twee 'monstres sacrés' van de Franse film. Het scenario van Claude d'Anna en Laure Bonin is op zich niets speciaals, maar de spontaniteit en het enthousiasme waarmee Aznavour en Cordy hun personages in de verf zetten zorgen voor pure cinematografische ontspanning. Miklós Biró stond in voor de fotografie.

Poulet fermier

1993 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Triboit. Met o.a. Annie Cordy, Francis Perrin, Michel Baladi, Christophe Bourseiller en Laurent Gendron.

In een dorpje in het departement Sarthe wordt de corrupte notaris dood aangetroffen op een akker. Er is geen twijfel mogelijk: moord. De gendarmerie stoot op een muur van stilzwijgen van de plaatselijke bevolking, waardoor het onderzoek vastloopt. Er wordt een beroep gedaan op de gerechtelijke politie in Parijs, die een onhandige inspecteur (Perrin) stuurt. Hij is ervan overtuigd de dader snel te vinden, dankzij zijn laptop, waarin hij alle gegevens op een rijtje plaatst. Domme, geforceerde komedie, die echter van de ondergang gered wordt door de schitterende prestaties van Perrin en van Cordy als boerin. Dit duo is gewoonweg uitzinnig en brengt de kijker aan het lachen ondanks het flauwe scenario van Christian Dob naar zijn toneelkluchten Du rififoin dans les labours en Les babas cadres. Het camerawerk is van Alain Levent, die het landschap zuidwestelijk van de Lichtstad op zijn voordeligst laat uitkomen.

Mammy Mamours

1993 | Komedie

Senegal/Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Niang. Met o.a. Annie Cordy, Sekkou Sall, Isseu Niang, Valdy Thiam en Mariama Barry.

Sall, een twaalf-jarige jongen van Senegalese afkomst, werd kort na zijn geboorte geadopteerd door de nu zestig-jarige Cordy. Ze leiden een rustig leventje in een dorpje ergens in Midden- Frankrijk. Cordy heeft hem steeds beloofd dat ze een bezoek zullen brengen aan zijn vaderland wanneer hij twaalf wordt en nu is dat moment aangebroken. Voor Cordy, die amper uit haar dorp geweest is, wordt de reis een hele expeditie. In Dakar wordt ze ziek. Ze wordt opgenomen in het ziekenhuis en in de tussentijd moet Sall naar een religieus instituut. Hij voelt zich weer wees en hij besluit te ontsnappen. Een bitterzoete komedie over twee culturen die er maar niet in slagen nader tot elkaar te komen. Het zwakke scenario van Niang en Claude Gutman wordt gered door de schitterende prestatie van Cordy en de hartveroverende aanwezigheid van de kleine Sall. Mooie fotografie van Georges Barsky.

Orages d'été, avis de tempête

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Cordy, Marc Duret, Claire Nebout, Gérard Klein en Elisa Servier.

Een vervolg op ORAGES D`ETE, waarin paarden een nog grotere rol spelen. De regisseur heeft verder de oude ingredi[KA3]enten opnieuw gebruikt. Vergeleken met die eerste serie is er dan ook niets veranderd, behalve dat hij nog veel langdradiger is en hi speelt nog altijd in en rond de Commanderij. Een familiesage in talloze voorspelbare afleveringen en met stereotiepe personages, waaronder oude bekenden (Patachou!) en Cordy die zich, zoals gewoonlijk, erg aanstelt. Maar het publiek vraagt er om want anders zou er nooit een vervolg op deze imitatie van de Amerikaanse series (die uit nog veel meer afleveringen bestaan) zijn gekomen. Maar daarbij wordt vergeten dat, hoe middelmatig het scenario ook moge zijn, de Amerikaanse tv-regisseurs over een onfeilbare techniek beschikken, die hier ontbreekt. Mooie beelden maar niettemin

Un été après l'autre

1990 | Drama

België 1990. Drama van Anne-Marie Etienne. Met o.a. Annie Cordy, Paul Crauchet, Olivia Capeta, Jean-Paul Comart en Françoise Bette.

Het dagelijkse, uitzichtsloze bestaan van al die gewone mensen die in Luik wonen: mijnwerkers, immigranten, arbeiders, vrouwen van allerlei slag, werklozen, gokkers etc. Een moeder is de ster van de buurt. Kwaliteiten op het intieme vlak en sympathie voor de personages compenseren ternauwernood een alledaags, weinig verrassend scenario en een slappe regie, terwijl Cordy in de hoofdrol van begin tot eind een kunstmatige indruk 'wekt'. Heeft niet het gewicht van, bijvoorbeeld, DISTANT VOICES STILL. Ook bekend als IMPASSE DE LA VIGNETTE.

Sacré monstre

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Alain Dhenaut. Met o.a. Jean-Pierre Darras, Annie Cordy, Jeanne Herviale, Greg Germain en Malka Ribowska.

Paniek alom in een tv-studio. De regisseur van een vaag tv-stuk slaagt er maar niet in een actrice, wier woedeaanvallen befaamd zijn, onder de duim te krijgen. Toch komt alles goed. Had grappig moeten zijn, maar heeft niets om het lijf. Het werd allemaal al vele malen eerder gedaan. Bovendien berijdt de regisseur stokpaardjes en zo'n studio als in deze film voorkomt, bestaat in werkelijkheid heus niet.

Madame S.O.S. - Un visage pour deux hommes

1990 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 1990. Mysterie van Alain Dhenant. Met o.a. Annie Cordy, Jean-Pierre Darras, Jeanne Herviale, Greg Germain en Jacques Rosny.

Gelukkig het laatste deel van de serie Madame S.O.S., deze keer over een man die zelfmoord wil plegen omdat enerzijds zijn vrouw hem heeft verlaten, en anderzijds omdat hij niet meer tegen zijn uitzonderlijke lelijkheid kan. Een zeurderig scenario en ouderwetse acteurs. Sluit op waardige wijze een erg zouteloze reeks af.

Le bonheur d'en face

1990 | Komedie

België 1990. Komedie van Teff Erhat. Met o.a. Annie Cordy, Michel Kacen, Alain Leempoel, Martine Willequet en Patricia Ide.

De uiteenlopende avonturen van een bekende verslaggeefster die een zojuist geërfd huis in Brussel in bezit komt nemen. De cineaste, die ook het scenario schreef, is er niet in geslaagd het plot goed uit te werken met als gevolg veel opvulling, herhalingen, lege stukken en zelfs onwaarschijnlijkheden. Een hele langdradige film. Erhat lijkt veel beter op haar gemak in de reportage en de documentaire. Over het algemeen matig spel met op de koop toe een zich vreselijk aanstellende Cordy in de hoofdrol.

Dalida Follies

1990 | Biografie

Frankrijk 1990. Biografie van André Frédérick. Met o.a. Dalida, Mireille Mathieu, Annie Cordy, Petula Clark en Thierry Le Luron.

De Franse zangeres Dalida heeft op 3 mei 1987 zelfmoord gepleegd en deze televisiefilm is een hommage, waarin de verschillende meewerkende zangers en acteurs haar nagedachtenis levend proberen te houden. Een montage van archiefmateriaal waarin natuurlijk talrijke van hun liedjes een rol spelen, vermengd met allerlei herinneringen. Soms goed en soms minder goed, zoals zo vaak met dit soort projecten het geval is.

Bourvil 'Entre rire et tendresse'

1990 | Biografie, Muziek

Frankrijk 1990. Biografie van Gérard Louvin. Met o.a. Bourvil, Charles Vanel, Gérard Oury, Annie Cordy en Pierrette Bruno.

Terugblik op het leven en de persoonlijkheid van deze beroemde maar te vroeg gestorven acteur (1917-1970) ter gelegenheid van zijn twintigste sterfdag. Met tal van liedjes, gesprekken met mensen die hem goed gekend hebben en filmfragmenten, waaronder LA TRAVERSÉE DE PARIS en UN DRÔLE DE PAROISSIEN. Een warm eerbetoon.

Le Braconnier de Dieu

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Jean-Pierre Darras. Met o.a. Pierre Mondy, Annie Cordy, Jean Lefebvre, Michel Galabru en Jean-Piere Darras.

Niet alleen is een goede Franse komische film al een zeldzaamheid, maar dit produkt slaat waarschijnlijk alles: een grove, beledigende en antikerkelijke klucht. Ook twintig goede acteurs zouden het niet tot een goed eind kunnen brengen met een dergelijk plat scenario. Even zwaar en vulgair als Annie Cordy dus. Naar de roman van René Fallet.

Rue Haute

1976 | Drama

Frankrijk/België 1976. Drama van André Ernotte. Met o.a. Annie Cordy, Mort Shuman en Bert Struys.

Een ambitieus psychologisch melodrama waarin een in Brussel verblijvende Amerikaanse schilder zich ontfermt over een voor gek versleten vrouw. Gaandeweg ontdekt hij haar geheim... Wat op papier vrij geloofwaardig moet zijn overgekomen, faalt hier door een gebrek aan ervaring in de uitwerking. De regie van Ernotte is te mat om de complexe intieme spanningen van de protagonisten te visualiseren zonder dat de acteurs vervallen in gechargeerde over-acting. Shuman schreef ook de - sobere - filmmuziek.

Drôles de zèbres

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Guy Lux. Met o.a. Sim, Alice Sapricht, Patrick Préjean, Jean-Paul Tribout en Patrick Topaloff.

Een luidruchtige, banale en hoogst vervelende Franse komedie over twee idioten die door een makelaar worden ingehuurd om in een hotel de boel op stelten te zetten. De man hoopt zo de clientèle weg te jagen en daarna het hotel goedkoop te kunnen opkopen. Regisseur-scenarioschrijvere Lux bespaart ons geen enkel cliché: giechelende homo's, domme Belgen, geobsedeerde emirs en tot op de draad versleten visuele gags. Kortom, alle elementen van de platte, vette 'comédie à la Française' worden nog eens keurig op een rijtje gezet. Walgelijk.

Souvenir of Gibraltar

1974 | Komedie

België/Frankrijk 1974. Komedie van Henri Xhonneux. Met o.a. Annie Cordy, Eddie Constantine en Armand Xhonneux.

Een film over het maken van een film. Een groepje vrienden schrijft een scenario voor een lange speelfilm over Armand, slager maar tevens plaatselijke bokskampioen. Een weinig pretentieuze, verzorgde, soms originele debuutfilm.

Isabelle devant le désir

1974 | Drama, Erotiek

België/Frankrijk 1974. Drama van Jean-Pierre Berckmans. Met o.a. Jean Rochefort, Anicee Alvina, Mathieu Carrière, Annie Cordy en Marie-Clemence Meerschaut.

Net als in zijn debuutfilm LA CHAMBRE ROUGE vertelt Berckmans in zijn tweede film een erotisch verhaal met diepere inhoud. Gesitueerd omstreeks 1950 werd de schijnbaar frivole Alvina tijdens haar tienerjaren verkracht door een Duits officier en zij gaat gebukt onder een traumatiserend verleden. De herinneringen spelen een rol in haar relaties met mannen. Psychologisch te veel te simpel gemaakt personages en prima acteurs verdrinken in de middelmatigheid van het scenario, gebaseerd op de roman La Délice van Maud Frère. Gelauwerd met de Olivier d'Or van de Prix Fémina du Cinéma.

Les Gaspards

1973 | Komedie

België/Frankrijk 1973. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Michel Serrault, Philippe Noiret, Charles Denner, Michel Galabru en Annie Cordy.

Tijdens werken, Parijs ligt praktisch open, verdwijnen er regelmatig mensen. Niet tevreden met de acties van de politie besluit een vader van een verdwenen meisje zelf op onderzoek uit te gaan. Op zijn tocht door de catacomben van Parijs ontdekt hij een volledige leefgemeenschap van mensen die de stadsdrukte beu zijn. Deze komedie is in feite een fabel over de hedendaagse stadsmens.

Le Mataf

1973 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1973. Misdaad van Serge Leroy. Met o.a. Michel Constantin, Georges Géret, Pierre Santini, Annie Cordy en Cathy Rosier.

Drie gangsters hebben een mislukte overval op het Gare du Nord gepleegd, waarmee ze gechanteerd worden. Nu moeten ze wetenschappelijke documenten stelen. Er vallen slachtoffers, de toegezegde beloning blijft uit, vrouwen worden gemarteld of ontvoerd. Talrijke ontwikkelingen in deze misdaadfilm houden de vaart erin zonder hem boven de middelmaat te tillen, maar maken het volgen van het verhaal ook zeer moeizaam. Dat de handeling zich bijna steeds in het duister of halfduister afspeelt is voor de zichtbaarheid op tv een extra-minpunt.

La Dernière bourrée à Paris

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Raoul André. Met o.a. Patricia Lesieur, Tony Kendall, Francis Blanche, Roger Coggio en Annie Cordy.

Onder invloed van de film LAST TANGO IN PARIS is de fantasie van een studente op hol geslagen. Ze verwart een Amerikaanse weduwnaar, die ze toevallig in een leeg appartement ontmoet, met Marlon Brando. Deze heeft echter potentieproblemen en vlucht voor haar avances. Deze banale parodie op Bertolucci's film moet het vooral hebben van dubbelzinnige grappen over boter - de held heeft een zuivelfabriek geërfd -, die nooit leuk worden, evenmin als de bekende reeks tweederangskomieken die op klompen door hun amechtige scènes baggeren.

Les Galets d'Etretat

1972 | Drama

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Sergio Gobbi. Met o.a. Virna Lisi, Maurice Ronet, Annie Cordy, Juliette Mills en Grégoire Aslain.

Schoonheidsspecialiste krijgt na panne lift van autocoureur die haar verkracht. Wraakacties over en weer leiden tot verliefdheid huns ondanks. Glamour-beroepen en schilderachtige locaties geven prentenboekverpakking aan melodramatisch verhaal waarvan de strekking zeer bedenkelijk zou zijn als de film niet totaal ongeloofwaardig was.

Elle court, elle court la banlieue

1972 |

Frankrijk 1972. Gérard Pirès. Met o.a. Marthe Keller, Jacques Higelin, Victor Lanoux, Nathalie Courval en Annie Cordy.

Een pas getrouwd stel betrekt een flat in voorstad van Parijs. Zowel de dagelijkse urenlange tocht van en naar het werk in het centrum als het burengerucht in de woning blijken een afmattende aanslag op hun huwelijksgeluk. Al te uitbundige vormgeving en rumoerige rolletjes van allerhande komieken maken het zien van - als uitgangspunt zinnige - satire op actuele situatie net zo vermoeiend als forensenbestaan.

Les Portes de feu

1971 | Avonturenfilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1971. Avonturenfilm van Claude Bernard-Aubert en Claude-Bernard Auber. Met o.a. Dany Carrel, Emmanuelle Riva, Annie Cordy, Juliette Mills en Georges Aminel.

Een Franse jeep met daarin een arts en vier verpleegsters verdwaalt anno 1942 in de Noordafrikaanse woestijn en valt in handen van de Duitse troepen. Tijdens hun tocht naar een oase zorgen de Françaises ervoor dat er iets misgaat met de auto van de Duitse commandant. Een gealarmeerd Brits vliegtuig wil vanwege de aanwezigheid van de vrouwen niet aanvallen, zodat ze in de woestijn de macht in handen zien te houden tot er hulp arriveert. Dit oorlogsavontuur in de stijl van de Hollywood-B-film heeft als oorspronkelijk element vrouwen in heldenrollen: voor het overige is de film alleen maar vlot gemaakt.

Le chat

1971 | Drama

Frankrijk/Italië 1971. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Jean Gabin, Simone Signoret, Annie Cordy, Jacques Rispal en Nicole Desailly.

De voormalige zetter Julien (Gabin) en ex-circusartieste Clémence (Signoret) zijn echtelieden die niets meer met elkaar te bespreken hebben. Ze wonen in hetzelfde huis, in een buurt die stukje bij beetje gesloopt wordt, maar ze eten aan aparte tafels, slapen in aparte bedden. De kat, de enige in huis die liefdevolle aandacht krijgt, wordt het middelpunt van hun psychologische strijd. Verfilming van een roman van Georges Simenon wordt geheel gedragen door de twee grote sterren, die destijds allebei in Berlijn met een Zilveren Beer werden onderscheiden.

Le passager de la pluie

1970 | Thriller, Misdaad, Drama

Italië/Frankrijk 1970. Thriller van René Clément. Met o.a. Marlène Jobert, Charles Bronson, Gabriele Tinti, Annie Cordy en Jill Ireland.

Een getrouwde vrouw vermoordt uit zelfverdediging een aanrander en laat uit angst voor de reacties van haar omgeving zijn lijk verdwijnen. Vervolgens wordt ze achtervolgd door een geheimzinnige Amerikaan die het geld van de dode wil vinden. Deze suspensefilm laat veel vragen onbeantwoord, maar houdt de angstige spanning vast waarbinnen de kwetsbaarheid van Jobert en de onverzettelijkheid van Bronson goed contrasteren. Beiden werden door deze film sterren in Europa. Het scenario is van Sébastian Japrisot, het camerawerk van Andreas Winding.

La Rupture

1970 | Drama, Thriller

Italië/België/Frankrijk 1970. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Stéphanie Audran, Jean-Pierre Cassel, Michel Bouquet, Jean-Claude Drouot en Michel Duchaussoy.

Een onvolwassen, aan drugsverslaafde rijkeluiszoon staat in zijn roes zijn zoontje naar het leven, waarna zijn vrouw zich met haar kind in een familiepension installeert en scheiding aanvraagt. Haar schoonvader houdt haar verantwoordelijk voor de verloedering van zijn zoon en wil de voogdij over zijn kleinkind, zodat hij een schoftige detective opdracht geeft om haar in discrediet te brengen. Dit melodramatisch en hoogst ingewikkeld verhaal vormt de aanleiding voor een eerbetoon aan de morele moed van Audran als de jonge moeder, waarbij de andere acteurs in vaak bizarre scènes op verrassende en geslaagde wijze rollen tegen - hun - type in, hebben gekregen.

Le Bourgeois gentil mec

1969 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1969. Komedie van Raoul André. Met o.a. Jean Lefebvre, Francis Blanche, Darry Cowl, Georges Géret en Annie Cordy.

Een timide onderdirecteur wil om een vergeefse verliefdheid een stoere bink worden. Hij gaat daartoe in de leer bij een mondaine gangster, die hem enige geënsceneerde inbraken laat plegen met de bedoeling zijn pupil daarmee later te chanteren. Zeer vrij geïnspireerd op het klassieke toneelstuk LE BOURGEOIS GENTILHOMME; de zeer weinige goede scenariovondsten zijn rechtstreeks afkomstig van Molière. Lefèvres sullige personage is in zijn hele carrière verrassingsloos en eentonig, maar ditmaal al halverwege de film.

Ces messieurs de la gachette

1969 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1969. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Serrault, Jean Poiret, Francis Blanche, Darry Cowl en Annie Cordy.

De dochter van een overwerkte groot-industrieel is verliefd op de zoon van een gangster, die na het huwelijk een grote kraak zet. Zijn excentrieke broer en zwager en de hulpvaardige huishoudster weten de buit te heroveren, waarna de gangster de verdenking van de politie op hen laadt. In deze vlot gemaakte en al te uitbundig geacteerde misdaadklucht gaat men over de schreef - kort na mei 1968 - door de grove karikatuur van het politieke activisme bij de jongere generatie. Het resultaat hiervan is dat de zelfgenoegzame burgermansmoraal weer flink over de bol wordt geaaid.

Ces messieurs de la famille

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Serrault, Francis Blanche, Darry Cowl, Jean Poiret en Annie Cordy.

Deze dijenkletser gaat over verkoopmanager Gabriel Pelletier (Serrault), die Eric W. Strumberger (Blanche), een belangrijke Amerikaanse cli[KA3]ent onderdak verlenen moet. Er staan grote commerci[KA3]ele belangen op het spel. Mr. Strumberger is afkomstig uit het puriteinste gedeelte van Amerika en hij moet het juiste beeld krijgen van de ideale Franse familie Doorsnee. De ellende begint echter meteen goed: Madame Pelletier (Carr[KA2]ere) wordt door een misverstand opgepikt als tippelaarster; dochter Nicole (Gael) komt schijnbaar dronken thuis van een feestje, zoon Richard (Tribout) wordt van school gestuurd wegens het organiseren van illegale weddenschappen en monsieur Pelletier`s zwager Bernard (Poiret) zit met een lijk in de armen... Leutige boulevardklucht waarvan je de grappen al mijlen ver van te voren ziet aankomen, die nu gereduceerd is tot een nostalgische belevenis om de - vaak nog jonge - acteurs van toen aan het werk te zien. Het scenario is van Jacques Dreux en de beelden zijn van Didier Tarot.

L' Or du duc

1965 | Komedie

Frankrijk 1965. Komedie van Jacques Baratier. Met o.a. Claude Rich, Monique Tarbès, Pierre Brasseur, Annie Cordy en Danielle Darrieux.

Een adellijke dichter wordt door een deurwaarder met vrouw en tien kinderen op straat gezet, maar erft van een rijke oom een autobus waarin hij zijn gezin onderdak kan brengen. Pas na veel avonturen komt hij erachter dat het chassis van de bus van goud is. In plaats van het kansrijk gegeven met grappen uit te bouwen, zoekt de film het in een optreden van 'gaststerren' met wie het weerzien aangenaam is, zonder dat het tot verrassingen leidt.

Ces dames s'en mêlent

1964 | Actiefilm

Frankrijk/Italië 1964. Actiefilm van Raoul André. Met o.a. Eddie Constantine, Carla Marlier, Patricia Viterbo, Daniele Vargas en Jany Clair.

Een FBI-agent moet in Parijs een bende oprollen die valse dollars maakt. Zijn tegenstanders maken gebruik van zijn zwak voor vrouwelijk schoon en brengen een reeks misleidende dames in het spel. Een vlot gemaakte Eddie-klucht volgens het overbekende stramien, met een finale waarin de actrices elkaar letterlijk de gunsten van de held bevechten. Scenario van Michel Lebrun. Camerawerk van Claude Lecomte.

Tabarin

1958 | Musical

Italië/Frankrijk 1958. Musical van Richard Pottier. Met o.a. Sonja Ziemann, Michel Piccoli, Sylvia Lopez, Annie Cordy en Jean-Pierre Kérien.

De directeur van een music-hall wil zijn ex-geliefde als ster-attractie engageren en brengt daarmee zijn huwelijksgeluk in gevaar. Een toegewijde secretaresse brengt orde op zaken en wordt ondertussen zelf ontdekt als zangeres. Deze poging tot een musical heeft een uitermate flauw verhaaltje, dat eveneens weinig opmerkelijke zang- en dans-nummers aan elkaar moet rijgen. Cordy zet haar overbekende typetje neer, de aanwezigheid van de andere acteurs in een dergelijke film wekt voornamelijk verbazing.

Le Chanteur de Mexico

1956 | Komedie, Musical

Spanje/Frankrijk 1956. Komedie van Richard Pottier. Met o.a. Luis Mariano, Bourvil, Annie Cordy, Tilda Thamar en Fernando Ray.

Vlak voor een tournee naar Mexico laat een beroemde zanger zijn impressario in de steek, omdat hij represailles vreest van zijn verloofde, die hij ooit in de steek liet. Zijn producent ontdekt een dubbelganger, een jonge Bask, die ook kan zingen. Samen met bevriende musici gaat hij carrière maken onder de naam van de ster, en wordt verliefd op een vrouwelijke revuester die meer in zijn roem dan in hemzelf geïntereseerd blijkt. Deze simpele maar in het theater uiterst succesvolle operette kreeg de geijkte verfilming, die een welkome ruimte laat voor de komische capriolen van Bourvil en Cordy.

Poisson d'avril

1954 | Komedie

Frankrijk 1954. Komedie van Gilles Grangier. Met o.a. Bourvil, Annie Cordy, Pierre Dux, Denise Grey en Louis de Funès.

Een garage-employé is een voorbeeldig echtgenoot, maar zijn liefde voor de vissport brengt hem ertoe de voor de aanschaf van een wasmachine bestemde spaarpot van zijn vrouw te legen om nieuwe hengels aan te schaffen. Een bekeuring door de vis-opziener dreigt de waarheid aan het licht te brengen, zodat hij zich in steeds meer leugens verstrikt. De simpele, maar vernuftig complicaties opstapelende komedie wordt in de juiste toon geacteerd, maar de regie laat het tempo al te vaak verslappen.

Un jour, une vie sans ceremonie

-1 |

Frankrijk. Michel Lang. Met o.a. Christiane Minazolli, Annie Cordy en Charles Aznavour.

Een garage-employé is een voorbeeldig echtgenoot, maar zijn liefde voor de vissport brengt hem ertoe de voor de aanschaf van een wasmachine bestemde spaarpot van zijn vrouw te legen om nieuwe hengels aan te schaffen. Een bekeuring door de vis-opziener dreigt de waarheid aan het licht te brengen, zodat hij zich in steeds meer leugens verstrikt. De simpele, maar vernuftig complicaties opstapelende komedie wordt in de juiste toon geacteerd, maar de regie laat het tempo al te vaak verslappen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Annie Cordy op televisie komt.

Reageer