Raphaëline Goupilleau

Acteur

Raphaëline Goupilleau is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

L'arrière-pays

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jacques Nolot. Met o.a. Jacques Nolot, Henri Gardey, Mathilde Moné, Christian Sempé en Christine Paolmi.

Gevierd acteur Jacques (Nolot) komt terug naar zijn geboortedorp omdat zijn moeder op sterven ligt. Gevangen in het oude dorp tussen zijn tantes, vader en broer, herbeleeft Jacques zijn jeugd en de wetenschap dat hij anders dan anderen was. Anders zijn werd flink afgestraft in het gehucht in het zuidwesten van Frankrijk. 'Het is een zeer autobiografische film,' zegt Nolot in een interview. 'Men leert mijn hele leven kennen in anderhalf uur.' En de levens van vele andere ex-dorpsbewoners. Nolot, tot dan toe vooral bekend als acteur in oa Sous le sable, kreeg een César-nominatie voor zijn regiedebuut.

Docteur Sylvestre : Lycée en crise

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van David Delrieux. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Stéphanie Pasterkamp, Sophie Bouilloux en Alexandra Winisky.

Dr. Sylvestre (Anger) werd aangesteld om het medisch onderzoek te leiden in de tweede klas van een lyceum in Noord- Frankrijk. Zo onderzoekt hij Cl[KA1]ementine (Pasterkamp) en stelt vast dat haar slankheid niet normaal is. Het meisje lijdt aan anorexia. Haar ouders weigeren dit te geloven. Met de hulp van een klasgenote, Maeva (Winisky), tracht hij Clémentine tot andere gedachten te brengen, maar dit leidt enkel tot leugens. Clémentine blijft alles uitbraken wat ze eet. Ondertussen is Maeva verkikkerd geworden op Sylvestre en tracht hem in haar bed te krijgen. Gelukkig komt de schoolverpleegster Hélène Danton hem ter hulp. De een lijdt aan magerzucht, de ander is een nymfomane. Heel wat werk aan de winkel voor Dr. Sylvestre en voor zijn fans is het weer genieten geblazen. Ons kon dit ver gezocht verhaaltje weinig boeien en lijkt het wel een gemakkelijk vluggertje in deze eindeloze reeks die steeds meer op de even oeverloze L'INSTIT gaat lijken. Uitsluitend voor de liefhebbers. Chantal Pelletier en Yann Le Nivet schreven het scenario dat in beelden werd omgezet door Anne Khripounoff.

La voie est libre

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Stéphane Clavier. Met o.a. François Cluzet, Philippine Leroy-Beaulieu, Emma de Caunes, Éric Caravaca en Jean-Paul Muel.

`De Franse spoorwegen - ja, dat kan`; of: hoe kom je aan vijftig miljoen Franse Francs als je werkloos bent. Jules (Cluzet in een prima rol) is op de keien gezet door de Franse spoorwegen. Hij neemt de passagiers in gijzeling van een trein die een Parijze voorstad verbindt met het centrum, omdat hij response wil van de Minister van Verkeer, die zeventien brieven van hem onbeantwoord liet. In de lange nacht die de gijzeling duurt, ontstaan er banden van medeplichtigheid en amoureuze betrekkingen tussen inzittenden van de treinwagon en het eindigt met een onverwachte ontknoping in de finale. Het regiedebuut van Clavier, de broer van de andere, is een aardige en levendig gemonteerde komedie, die adequaat ondersteund wordt door de muziek van Michel Hardy. Enkele zwakheden in de film worden ruimschoots goed gemaakt door het enthouisiasme van de rolverdeling, in bijzonder de frisse en verleidelijke De Caunes.

Echappée belle

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Jérôme Enrico. Met o.a. Christian Charmetant, Viktor Miletic, Emmanuelle Devos, Raphaëline Goupilleau en Lucienne Hamon.

Sinds zijn moeder het gezin verlaten heeft leeft de elf- jarige Miletic samen met zijn vader Charmetant. Ze kunnen best met elkaar opschieten en de jongen is ervan overtuigd dat zijn moeder zal terugkeren. Zijn vader is echter een andere mening toegedaan en doet zijn best een nieuwe moeder te zoeken voor zijn zoon. Wanneer hij hem op een dag aan zijn nieuwe vriendin, Devos, voorstelt, komt het tot een breuk tussen vader en zoon. De geschiedenis van een gevoelige jongen die de scheiding van zijn ouders niet kan verwerken en die een ware machtsstrijd voert met de nieuwe vriendin van zijn vader die geen partij kan kiezen. Gevoelig, maar soms op het randje van het oversentimentele, gemaakte reflectie op de complexiteit van een vader-zoon relatie. Claude Gutman en Enrico baseerden hun scenario op de romans Toufdepoil en La folle cavale de Toufdepoil van Gutman. Fotografie van Michel Abramowicz. Formaat 16/9.

Julie Lescaut : Harcèlements

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouff, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

Een jong verkoopstertje van een grote supermarkt pleegt zelfmoord. Bij justitie is men niet ge[KA3]interesseerd en op het politiebureau wil men het dossier in het archief opbergen. Julie Lescaut (Genest) is er niet gelukkig mee, want volgens haar moet er meer achter zitten. Er vallen nog meer doden: de directeur van het bedrijf wordt met een kogel in het hoofd op de parkeerplaats aangetroffen. Vervolgens vindt men het ontzielde lichaam van de onderdirecteur. Dan dient een medewerkster van hetzelfde bedrijf een klacht in wegens ongewenste intimiteiten op het werk. Lescaut krijgt haar zin. Er wordt een onderzoek ingesteld, maar `niets gehoord, niets gezien en zwijgen` blijkt het motto te zijn van de overige werknemers. De pittige commissaris mag - als vrouw (...) - haar tanden zetten in een zaak die in een tv-film voor het grote publiek eindelijk eens uit de taboesfeer gehaald wordt: vrouwen die op het werk seksueel worden lastig gevallen en geterroriseerd. Het geheel wordt zelfs redelijk interessant uitgewerkt in het scenario van Dominique Lancelot en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Charlie Gaëta.

J'embrasse pas

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van André Téchiné. Met o.a. Manuel Blanc, Philippe Noiret, Emmanuelle Béart, Hélène Vincent en Yvan Desni.

Pierre (Blanc) is een jongeman uit de provincie, die zijn geluk wil beproeven in Parijs. De realiteit van het dagelijkse bestaan blijkt keihard te zijn en om zich in leven te houden, moet hij zich prostitueren. Hierdoor heeft hij talloze ontmoetingen met de meest uiteenlopende mensen. De vergelijking met MIDNIGHT COWBOY dringt zich op, maar Téchiné is geen Schlesinger en deze film is ook geen meesterwerk. Het onderwerp is ongenuanceerd behandeld, de personages zijn vaag en de film is nauwelijks geloofwaardig. De som van het totaal is onaangenaam. Jammer. Scenario van Jacques Nolot, Michel Grisolia en de regisseur. Camerawerk van Thierry Arbogast.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Raphaëline Goupilleau op televisie komt.

Reageer