Melvil Poupaud

1973 Acteur, Componist

Melvil Poupaud (1973) is acteur en componist.
Er zijn 32 films gevonden.

By the Sea

2015 | Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 2015. Drama van Angelina Jolie. Met o.a. Angelina Jolie, Brad Pitt, Mélanie Laurent, Melvil Poupaud en Niels Arestrup.

Derde speelfilm van Jolie, die het na twee matige oorlogsfilms (In the Land of Blood and Honey en Unbroken) meer over een persoonlijke boeg gooit. Samen met wederhelft Pitt speelt ze een Amerikaans stel dat midden jaren zeventig enkele weken aan de Zuid-Franse kust verblijft. Een trauma uit het verleden drijft hen alsmaar verder uit elkaar, maar wat er precies is voorgevallen blijft onduidelijk. Gezapig relatiedrama naar Europees model; Jolie overtuigt geen moment als depressieve echtgenote, de door haar zelf geschreven dialogen zijn ronduit suf. Eén pluspunt: de film ziet er erg fraai uit.

Fidelio

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Lucie Borleteau. Met o.a. Ariane Labed, Melvil Poupaud, Anders Danielsen Lie, Pascal Tagnati en Jean-Louis Coulloc'h.

Wuft avontuur op zee, over scheepsmachiniste Alice die verscheurd raakt tussen haar aan wal wachtende grote liefde en een oude vlam aan boord van een koopvaardijschip. De motor van het schip, die haar onstuimige hart weerspiegelt, is het beest dat ze moet zien te temmen. Maar er rammelt te veel in het vooronder, met een jachtige montage en hoogdravende teksten. Alice moet het hebben van haar sensuele verschijningsvorm, die vrijgevochten en gedurfd zou zijn, maar in feite hopeloos ouderwets en oppervlakkig is.

Laurence Anyways

2012 | Drama, Romantiek

Canada/Frankrijk 2012. Drama van Xavier Dolan. Met o.a. Melvil Poupaud, Suzanne Clément, Nathalie Baye, Monia Chokri en Susan Almgren.

In de jaren tachtig gesitueerde lovestory over de in de filmwereld werkende Fred en haar literatuur docerende vriend Laurence, die vrouw wil zijn. Geen goedbedoeld drama over transseksualiteit, maar een breder getrokken pleidooi voor het zien van de persoon achter diens verschijningsvorm. Van Canadees wonderkind Xavier Dolan, die eerder furore maakte met Les amours imaginaires. Hoewel Dolan opnieuw zijn virtuoos gevoel demonstreert voor poëtische sequenties, overspeelt hij hier helaas zijn hand door een overdosis pathetiek.

Mistérios de Lisboa

2010 | Drama, Mysterie

Portugal 2010. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Léa Seydoux, Melvil Poupaud, Clotilde Hesme en Malik Zidi.

Oorspronkelijk als tv-serie uitgezonden drama van Raoul Ruiz is historisch drama dat zich afspeelt in de 19de eeuw.

Le refuge

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van François Ozon. Met o.a. Isabelle Carré, Louis-Ronan Choisy, Pierre Louis-Calixte, Melvil Poupaud en Claire Vernet.

Ongewild zwangere vrouw besluit het kind (van haar zopas aan een overdosis overleden vriendje) tegen de zin van zo’n beetje alles en iedereen in, toch te houden. Om alles nog eens goed te overdenken trekt ze zich terug in een landhuis, waar ze wordt opgezocht door de (homoseksuele) broer van haar ex. Melodrama van Ozon over bijzonder onaangenaam hoofdpersonage wordt niet geholpen door zwalkend script en matige acteerprestaties. Tegen het eind iets beter, maar dan is het al te laat.

Un conte de Noël

2008 | Drama, Komedie

Frankrijk 2008. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Paul Roussillon, Mathieu Amalric, Anne Consigny en Melvil Poupaud.

De rebelse oplichter Henri (Amalric) leeft al jaren verbannen van zijn gemankeerde familie, maar als zijn moeder ernstig ziek blijkt te zijn schuift hij toch onverwachts aan bij het kerstdiner. Al het oud zeer komt onder het genot van veel te veel drank weer naar boven: zijn moeder (een ijzige Deneuve) heeft nooit van hem gehouden en zijn zus haat hem, maar Henri snapt zelf niet waarom. Een fraaie, ietwat hoogdravende kerstvertelling die zowel warm als pijnlijk durft te zijn.

Le temps qui reste

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van François Ozon. Met o.a. Melvil Poupaud, Jeanne Moreau, Valeria Bruni Tedeschi, Daniel Duval en Marie Rivière.

Hoe ga je om met het naderende einde? Laura (Moreau) wapent zich tegen de dood met potten vol vitaminepillen en een jeugdige levenshouding. Haar kleinzoon Romain heeft geen verdediging. Hij komt haar vertellen dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft. Ozon vermijdt grote woorden, maar slaagt er niet in clichés te omzeilen. Losse scènes, waaronder die met Jeanne Moreau, zijn sterk getroffen en ontroerend, maar in grote lijnen doet Le temps qui reste schematisch aan. Ozons kundigheid als regisseur blijkt uit details, maar het eindresultaat valt onherroepelijk tegen.

Le Divorce

2003 | Romantische komedie

Verenigde Staten/Frankrijk 2003. Romantische komedie van James Ivory. Met o.a. Kate Hudson, Naomi Watts, Jean-Marc Barr, Romain Duris en Leslie Caron.

Meesterfilmer James Ivory wilde naar eigen zeggen 'iets lichthartigs' na zijn noeste Henry James verfilming The Golden Bowl. Het werd Le Divorce, gebaseerd op de gelijknamige Amerikaanse bestseller van Diane Johnson. Het verhaal speelt in Parijs waar de zwangere Roxy (Watts) een akelige scheiding compenseert met crossculturele amoureuze uitstapjes, hand in hand met stiefzus Isabel (Hudson). 'Op een moderne manier heeft het wel wat weg van de thematiek van Henry James,' aldus Ivory. 'Je kent de problemen en het gaat om de manier waarop mensen ermee omgaan. Het is een botsing tussen twee manieren van denken, de Franse en de Amerikaanse manier.'

Reines d'un jour

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Marion Vernoux. Met o.a. Karin Viard, Hélène Fillières, Victor Lanoux, Jane Birkin en Sergi López.

Vier verhalen over Parijse relatieperikelen. Fotografe Marie ontdekt tijdens een bruidsreportage dat ze die ochtend nog heeft geslapen met de bruidegom, de getrouwde logopedist Hortense wil ook wel eens op erotisch avontuur, de aimabele buschauffeur Luis krijgt in zijn volle bus van zijn echtgenote te horen dat ze wil scheiden en voormalig tv-kok Maurice heeft na 22 jaar nog altijd een zwak voor een lieftallige ex-collega. Een sympathieke, inventief gemonteerde stadsfabel, waarin regisseur Vernoux mooi balanceert tussen drama en komedie.

Combat d'amour en songe

2000 | Drama

Frankrijk/Portugal 2000. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Lambert Wilson, Elsa Zylberstein en Melvil Poupaud.

Vier verhalen over Parijse relatieperikelen. Fotografe Marie ontdekt tijdens een bruidsreportage dat ze die ochtend nog heeft geslapen met de bruidegom, de getrouwde logopedist Hortense wil ook wel eens op erotisch avontuur, de aimabele buschauffeur Luis krijgt in zijn volle bus van zijn echtgenote te horen dat ze wil scheiden en voormalig tv-kok Maurice heeft na 22 jaar nog altijd een zwak voor een lieftallige ex-collega. Een sympathieke, inventief gemonteerde stadsfabel, waarin regisseur Vernoux mooi balanceert tussen drama en komedie.

A Raíz do Coração

2000 | Drama

Portugal/Frankrijk 2000. Drama van Paulo Rocha. Met o.a. Luis Miguel Cintra, Joana Bárcia, Melvil Poupaud, Isabel Ruth en Miguel Guilherme.

Tegen de bonte achtergrond van Portugals hoofdstad Lissabon ten tijde van de wereldtentoonstelling zijn er gemeenteraadsverkiezingen, waarvoor de charismatische en scrupuleuze Cato (Cintra) de kandidaat van extreem rechts is. De weinig begripvolle politie raakt slaags met drag queens en travestieten, die een processie houden in naam van de schutspatroon der liefde, de heilige Antonius. Hier tussendoor speelt de liefdesaffaire van Cato met Silvia (Barcia), een travestiet die de drag queens steunt. Silvia heeft een ontmoeting met Vicente Corvo (Poupaud) zonder te weten dat hij een verklikker van de politie is. Het simplistische, weinig plausibele scenario van regisseur Rocha, Jeanne Waltz, Regina Guimarães en Raquel Freire is warrig, terwijl de film ouderwets aandoet en vooral aan de lange kant is. De rolverdeling doet zijn best, en kan er niet meer van maken dan het materiaal te bieden heeft. Het camerawerk is van Elso Roque.

Le temps retrouvé

1999 | Drama

Frankrijk/Italië 1999. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mazzarella, John Malkovich, Pascal Greggory en Marie-France Pisier.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Souvenir

1998 |

Nederland/Frankrijk/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1998. Michael Shamberg. Met o.a. Laurence Côte, Hugues Quester, Kristin Scott Thomas, Stanton Miranda en Melvil Poupaud.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Les kidnappeurs

1998 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1998. Misdaad van Graham Guit. Met o.a. Élodie Bouchez, Romain Duris, Isaac Sharry, Elie Kakou en Sacha Bourdo.

De zojuist uit de gevangenis ontslagen kluiskraker Armand bereidt samen met zijn broer, vriendin Claire en vriend Odysseus een overval voor op de villa van een rijke, Litouwse zakenman. Zijn kluis blijkt echter leeg. Zij nemen een prins uit Litouwen mee als gijzelaar uit de villa. In ruil voor hem verlangen zij de gewenste miljoenen. Daarmee begint een ingewikkelde zaak...

Le ciel est à nous

1997 | Misdaad, Actiefilm

Canada/Frankrijk 1997. Misdaad van Graham Guit. Met o.a. Romane Bohringer, Melvil Poupaud, Jean-Philippe Écoffey, Élodie Bouchez en Jean-Claude Flamand.

Lenny (Poupaud) weet met een truc in Londen aan geld voor een beetje coke te komen, dat hij in Parijs weer met een truc voor veel geld aan een dealer wil verkopen. Zo komt hij in contact met de goed geklede Jo[KA3]el (Ecoffey), die dik betaalt voor een waardeloze partij. Als hij het bedrog ontdekt, stuurt hij zijn assistente en gelegenheidsminnares Juliette (Bohringer) op Lenny af om het geld terug te halen. Juliette verleidt Lenny door met hem tussen de lakens te glijden. Als ze haar missie voltooid heeft en Jo[KA3]el zijn geld terug heeft, krijgt ze spijt, want ze is inmiddels verliefd op Lenny geworden. Ze besluiten om bij Jo[KA3]el het geld weer terug te halen om vervolgens heel ver weg te gaan. Juliette steelt een koffer, waarvan ze gelooft dat het geld erin zit, maar hij zit vol met moeilijk te verkopen designerdrugs voor technomuziekliefhebbers, die op de ecstacy zijn uitgekeken. Voor de rest is het een gewelddadige actiefilm, waarin Jo[KA3]el met zijn gevaarlijke helper Sammy (Sharry) proberen de buit weer in hun bezit te krijgen. Hoewel de niet van talent verstoken Bohringer de centrale personage is, krijgt zij niet de kans om haar vaardigheden te tonen omdat ze gevangen zit in het stripverhaalachtige scenario van debuterend regisseur Guit en medeproducent Éric Névé. De tegenstelling tussen de keurig geklede schurk Ecoffey en de avontuurlijke held Poupaud komt niet echt van de grond. De bijrollen steken zeer gunstig af, maar hebben uiteraard veel te weinig te doen. Wat deze Tarantino-achtige film werkelijk overeind houdt is het snelle tempo en de talloze visuele verrassingen. Het camerawerk van Olivier Cariou is goed.

La vie de Marianne

1997 |

1997. Benoît Jacquot. Met o.a. Marcel Bozonnet, Sylvie Milhaud, Virginie Ledoyen, Nathalie Krebs en Melvil Poupaud.

Lenny (Poupaud) weet met een truc in Londen aan geld voor een beetje coke te komen, dat hij in Parijs weer met een truc voor veel geld aan een dealer wil verkopen. Zo komt hij in contact met de goed geklede Jo[KA3]el (Ecoffey), die dik betaalt voor een waardeloze partij. Als hij het bedrog ontdekt, stuurt hij zijn assistente en gelegenheidsminnares Juliette (Bohringer) op Lenny af om het geld terug te halen. Juliette verleidt Lenny door met hem tussen de lakens te glijden. Als ze haar missie voltooid heeft en Jo[KA3]el zijn geld terug heeft, krijgt ze spijt, want ze is inmiddels verliefd op Lenny geworden. Ze besluiten om bij Jo[KA3]el het geld weer terug te halen om vervolgens heel ver weg te gaan. Juliette steelt een koffer, waarvan ze gelooft dat het geld erin zit, maar hij zit vol met moeilijk te verkopen designerdrugs voor technomuziekliefhebbers, die op de ecstacy zijn uitgekeken. Voor de rest is het een gewelddadige actiefilm, waarin Jo[KA3]el met zijn gevaarlijke helper Sammy (Sharry) proberen de buit weer in hun bezit te krijgen. Hoewel de niet van talent verstoken Bohringer de centrale personage is, krijgt zij niet de kans om haar vaardigheden te tonen omdat ze gevangen zit in het stripverhaalachtige scenario van debuterend regisseur Guit en medeproducent Éric Névé. De tegenstelling tussen de keurig geklede schurk Ecoffey en de avontuurlijke held Poupaud komt niet echt van de grond. De bijrollen steken zeer gunstig af, maar hebben uiteraard veel te weinig te doen. Wat deze Tarantino-achtige film werkelijk overeind houdt is het snelle tempo en de talloze visuele verrassingen. Het camerawerk van Olivier Cariou is goed.

Généalogies d'un crime

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Portugal 1997. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Melvil Poupaud, Michel Piccoli, Mathieu Amalric en Bernadette Lafont.

Eens te meer trakteert de Chileens-Franse magiër Ruiz op een staaltje fantastisch cineraffinement. Wanneer rouwende advocate Solange (Deneuve) de verdediging van de moordverdachte jongeling René (Poupaud) op zich neemt, begeeft zij zich in een bizar identiteitenspel waarvan de bloedlijnen naar het verleden lopen. Dwalend in dit barokke spiegellabyrint wacht de toeschouwer surprises, desoriëntatie en zonderlinge ontmoetingen. Briljante mise en scène vervloeit met surreële beelden en decors, verfijnd literair zijn de dialogen (coauteur is Pascal Bonitzer). Curiosum in deze breinmassage: de gastrol-met-zonnebril van Parijs-romancier Patrick Modiano.

Trois vies & une seule mort

1996 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Portugal 1996. Komedie van Raoul Ruiz. Met o.a. Marcello Mastroianni, Anna Galiena, Marisa Paredes, Melvil Poupaud en Chiara Mastroianni.

Alsof hij wist dat dit een van de laatste films was die hij zou maken speelt Marcello Mastroianni gelijk maar vier rollen. In zijn eerste rol vermoordt hij de man van zijn ex. In de tweede rol is hij een professor die zijn vak opgeeft om bedelaar te worden. Daarna speelt hij een griezelige butler in wiens kasteel een jong koppel is uitgenodigd door een weldoener. Tenslotte speelt hij een gestresste industrieel. Aan het einde blijkt dat de rollen meer met elkaar van doen hebben dan op het eerste oog leek. Sfeervol, intrigerend psycho-drama.

Le journal du séducteur

1996 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1996. Komedie van Danièle Dubroux. Met o.a. Chiara Mastroianni, Melvil Poupaud, Mathieu Amalric, Hubert Saint-Macary en Danièle Dubroux.

Filosofiestudent Grégoire verleidt meisjes door ze een exemplaar van Kierkegaards 'Dagboek van een verleider' in handen te spelen. Ook bij Claire werkt de truc. Ze valt als een blok voor hem. Maar eerst heeft Claire nog een affaire met Sébastien die onzeker is over zijn seksuele voorkeur. Actrice/regisseuse Dubroux - die in Le journal du séducteur Claire's moeder speelt - liet in een VPRO Stardust-aflevering haar licht schijnen over de 'literaire constructie' van de film die losjes is gebaseerd op Kierkegaards Dagboek: 'Het is een soort film-boek of boek-film geworden. Kierkegaards hoofdfiguur heb ik in tweeën gesplitst: de romantische verleider zijns ondanks, en de leerling-verleider die de verleidingskunst beschrijft, die twijfelt over zijn seksuele geaardheid en naar travestie neigt. Hij zoekt zichzelf.'

Conte d'été

1996 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1996. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Melvil Poupaud, Amanda Langlet, Aurelia Nolin, Gwenaëlle Simon en Aimé Lefèvre.

De jonge Gaspard arriveert voor een vakantie in Dinard. Daar ontmoet hij Margot en Solene, maar eigenlijk wacht hij op Lena. Gaspards ego groeit zienderogen met al die vrouwelijke aandacht, maar vanzelfsprekend loopt de situatie uit de hand. Na Conte de printemps (1989) en Conte d'hiver (1992), is dit het derde deel uit Rohmers vierluik dat alle seizoenen bestrijkt. Rohmers zomerfilm bestaat grotendeels uit conversaties (veelal op het strand) over verlangens, aantrekkingskracht en gevoelens over het leven in het algemeen. Zou dit gemakkelijk kunnen leiden tot slaapverwekkend geneuzel, onder Rohmers bezielende leiding resulteert dit in vertederende sequenties, gedragen door ontwapenende acteurs.

Innocent Lies

1995 | Thriller

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1995. Thriller van Patrick Dewolf. Met o.a. Stephen Dorff, Gabrielle Anwar, Adrian Dunbar, Sophie Aubray en Joanna Lumley.

In 1938 wordt ergens in Frankrijk aan de kust het lijk van de Britse politieman Joe Green gevonden. Ogenschijnlijk gaat het om zelfmoord. Zijn beste vriend inspecteur Alan Cross onderzoekt de zaak op eigen houtje. Complexe, haast hermetisch gesloten psychologische film met personages die nooit erg duidelijk worden.

Le plus bel âge

1994 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1994. Familiefilm van Didier Haudepin. Met o.a. Élodie Bouchez, Melvil Poupaud, Sophie Aubry, Gaël Morel en Marcel Bozonnet.

Vijftien dagen na het begin van het schooljaar in een groot Parijs lyceum is Delphine (Bouchez), een meisje van zeventien, de enige getuige van de zelfmoord van Claude (Aubry), een briljante leerlinge uit een van de hoogste klassen. De hele zaak, die snel in de doofpot wordt gestoken, wordt afgedaan als een daad van iemand met een overdreven temperament. Maar voor Delphine is deze uitleg onvoldoende, zij voelt zich bijna schuldig dat zij nog leeft. Twee voornamen, gekrast in een tafel, voeren haar naar de minnaar van Claude, die haar de ware redenen van haar suicide onthult door haar in te wijden in een pervers zaakje. Intimistische milieustudie (scenario van Claire Mercier) over verloren onschuld. Camerawerk van Jean-Marc Fabre.

Le plus bel age

1994 |

Frankrijk 1994. Didier Haudepin. Met o.a. Sophie Aubry, Élodie Bouchez en Melvil Poupaud.

Vijftien dagen na het begin van het schooljaar in een groot Parijs lyceum is Delphine (Bouchez), een meisje van zeventien, de enige getuige van de zelfmoord van Claude (Aubry), een briljante leerlinge uit een van de hoogste klassen. De hele zaak, die snel in de doofpot wordt gestoken, wordt afgedaan als een daad van iemand met een overdreven temperament. Maar voor Delphine is deze uitleg onvoldoende, zij voelt zich bijna schuldig dat zij nog leeft. Twee voornamen, gekrast in een tafel, voeren haar naar de minnaar van Claude, die haar de ware redenen van haar suicide onthult door haar in te wijden in een pervers zaakje. Intimistische milieustudie (scenario van Claire Mercier) over verloren onschuld. Camerawerk van Jean-Marc Fabre.

La vie de Marianne

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Virginie Ledoyen, Melvil Poupaud, Sylvie Milhaud, Marcel Bozonnet en Nathalie Krebs.

Titelpersonage, gespeeld door de mooie Ledoyen, werd als weeskind door een priester en zijn zus opgevoed. Wanneer die sterven staat zij alleen op de wereld. Op een dag ontmoet zij de galante Poupaud. Maar aangespoord door een oom van deze laatste wijst zij de jongeman af en zoekt rust in een klooster. Milhaud betaalt ongevraagd de onkosten die Ledoyen maakt. Zij is de moeder van Poupaud en heeft duidelijk voor haar zoon een betere `partij` op het oog. Toch moet zij zich neerleggen bij de relatie van haar zoon met het weesmeisje. Maar wanneer in mondaine kringen het nieuws de ronde doet dat Ledoyen het kind zou zijn van onbekende ouders, wordt weer alles in het werk gesteld om haar van Poupaud weg te houden. Gebaseerd op de gelijknamige roman (1731-1741) van Marivaux waarin een gravin in een reeks brieven haar leven verhaalt: hoe zij als vondelinge haar edele afkomst ontdekt. Mooie dialogen, mooie, getalenteerde jonge acteurs maar ontzettend sentimenteel met veel aandacht voor costumes, decors, fotografie (van Erwin Sanders) en muziek van Pergolesi.

L'écran témoin: Le plus bel age

1994 |

Frankrijk 1994. Didier Hautepin. Met o.a. Sophie Aubry, Élodie Bouchez en Melvil Poupaud.

Titelpersonage, gespeeld door de mooie Ledoyen, werd als weeskind door een priester en zijn zus opgevoed. Wanneer die sterven staat zij alleen op de wereld. Op een dag ontmoet zij de galante Poupaud. Maar aangespoord door een oom van deze laatste wijst zij de jongeman af en zoekt rust in een klooster. Milhaud betaalt ongevraagd de onkosten die Ledoyen maakt. Zij is de moeder van Poupaud en heeft duidelijk voor haar zoon een betere `partij` op het oog. Toch moet zij zich neerleggen bij de relatie van haar zoon met het weesmeisje. Maar wanneer in mondaine kringen het nieuws de ronde doet dat Ledoyen het kind zou zijn van onbekende ouders, wordt weer alles in het werk gesteld om haar van Poupaud weg te houden. Gebaseerd op de gelijknamige roman (1731-1741) van Marivaux waarin een gravin in een reeks brieven haar leven verhaalt: hoe zij als vondelinge haar edele afkomst ontdekt. Mooie dialogen, mooie, getalenteerde jonge acteurs maar ontzettend sentimenteel met veel aandacht voor costumes, decors, fotografie (van Erwin Sanders) en muziek van Pergolesi.

À la belle étoile

1993 | Romantiek, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1993. Romantiek van Antoine Desrosières. Met o.a. Mathieu Demy, Julie Gayet, Aurélia Thierrée, Chiara Mastroianni en Camila Mora.

Debutant-regisseur Desrosi[KA2]eres, slechts 22 jaar oud, maakt een forse knipoog naar Truffaut`s ANTOINE DOINEL-reeks met de zeventien-jarige Demy, die in de bonen raakt van Thierr[KA1]ee. Mastroianni, vriendin van zijn beste vriend helpt hem bij de voorgenomen verovering, maar Mora probeert op allerlei wijze de plannen te dwarsbomen. Gayet speelt een Poolse koorddanseres. De film, die zo`n beetje een onderonsje is van de Gallische film-incrowd (Demy is de zoon van Agn[KA2]es Varda en Jacques Demy, Mastroianni de dochter van Catherine Deneuve en Marcello, Moullet is criticus en regisseur, etc., etc.) begint voortvarend, maar dooft als een nachtkaars uit. Toch is het goed gedaan, soms wat overdreven (drie zelfmoorden!) en dus veelbelovend. Regisseur Desrosières, die het scenario schreef, speelt een klein rolletje als lyceum-nerd en is een van de zelfmoordenaars. Het camerawerk is van Georges Le Chaptois.

Les gens normaux n'ont rien d'exeptionnel

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Laurence Ferreira Barbosa. Met o.a. Serge Hazanavicius, Claire Laroche, Marc Citti, Valeria Bruni Tedeschi en Melvil Poupaud.

Debutant-regisseur Desrosi[KA2]eres, slechts 22 jaar oud, maakt een forse knipoog naar Truffaut`s ANTOINE DOINEL-reeks met de zeventien-jarige Demy, die in de bonen raakt van Thierr[KA1]ee. Mastroianni, vriendin van zijn beste vriend helpt hem bij de voorgenomen verovering, maar Mora probeert op allerlei wijze de plannen te dwarsbomen. Gayet speelt een Poolse koorddanseres. De film, die zo`n beetje een onderonsje is van de Gallische film-incrowd (Demy is de zoon van Agn[KA2]es Varda en Jacques Demy, Mastroianni de dochter van Catherine Deneuve en Marcello, Moullet is criticus en regisseur, etc., etc.) begint voortvarend, maar dooft als een nachtkaars uit. Toch is het goed gedaan, soms wat overdreven (drie zelfmoorden!) en dus veelbelovend. Regisseur Desrosières, die het scenario schreef, speelt een klein rolletje als lyceum-nerd en is een van de zelfmoordenaars. Het camerawerk is van Georges Le Chaptois.

Les gens normaux n'ont rien d'exceptionnel

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Laurence Ferreira Barbosa. Met o.a. Valeria Bruni Tedeschi, Melvil Poupaud, Marc Citti, Claire Laroche en Frédéric Diefenthal.

De 25-jarige Martine wordt door haar vriend in de steek gelaten. Vervolgens lukt niks meer. Alles lijkt van kwaad tot erger te gaan. Ze veroorzaakt een ongeluk en belandt in een psychiatrische inrichting. Dat bevalt haar wel en ze besluit daar enige tijd te verpozen, terwijl ze z.g. aan geheugenverlies lijdt. Ze ontwikkelt een tomeloze energie en gaat zich bemoeien met het zieleheil van twee patiënten - Anne (Laroche) en Pierre (Citti). Ze doet dat zo onhandig dat ze zich onmogelijk maakt in de inrichting en eruit geknikkerd wordt. Ze onderneemt ook daarbuiten een poging om de twee te bemoederen, hoewel ze daarom niet gevraagd hebben. Onbenullig verhaaltje, aanstekelijk gespeeld door Bruni-Tedeschi, die voor haar spel de aanmoedigings César ontving.

L'amant

1992 | Romantiek, Drama, Erotiek, Biografie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Vietnam 1992. Romantiek van Jean-Jacques Annaud. Met o.a. Jane March, Tony Leung Ka Fai, Frédérique Meininger, Arnaud Giovaninetti en Melvil Poupaud.

Als een vijftienjarige Française (March) vanuit koloniaal Indochina naar een kostschool in Saigon gaat ontmoet ze een meer dan twee keer zo oude Chinees (Leung). Liefde op het eerste gezicht. Lastig: haar ouders zijn wat verloederde racisten, hij moet binnenkort een verstandshuwelijk aangaan met een rijke Chinese erfgename. Het indrukwekkende semi-autobiografisch boek van Marguerite Duras (die zich van deze verfilming distantieerde) werd door Annaud wel erg zweterig in beeld gebracht: 'exotische soft porno', werd er dan ook door sommige critici geschamperd.

Archipel

1991 | Thriller, Romantiek

Frankrijk/België 1991. Thriller van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Michel Piccoli, Claire Nebout, Melvil Poupaud, Ludmila Mikaël en Samuel West.

Een adolescent, Michel Rivi[KA2]ere (Poupaud), is verplicht de Paasvakantie op een voornaam Brits college door te brengen, ver van de bewoonde wereld op een eiland gesitueerd. Hij wordt meegesleept in een vreemd verleidingsspel tussen de jonge eigenaresse van de instelling, Alexandra Hamilton (Nebout) en de oude bibliothecaris, L[KA1]eonard Wilde (Piccoli). Waanvoorstellingen, mysterie en de grote aantrekkingskracht van verboden vruchten. Granier-Deferre vindt in deze bewerking van een roman van Michel Rio, de onrustige omgeving terug waar hij een voorliefde voor schijnt te hebben. Toch vervalt hij al snel in perversiteiten en banaal voyeurisme. Het mysterie heeft eronder te lijden en de kijker blijft weinig bij van deze ARCHIPEL, al ligt dat niet aan Nebout en Piccoli, beide raadselachtig genoeg in hun machts- en verleidingsdans. Scenario van regisseur Granier-Deferre en Jacques Fieschi. Camerawerk van Charly Vandamme. Op de geluidsband zijn Edith Piaf en Elton John te horen.

La fille de 15 ans

1989 | Romantisch drama

Frankrijk 1989. Romantisch drama van Jacques Doillon. Met o.a. Jacques Doillon, Judith Godrèche, Melvil Poupaud en Tina Sportolaro.

Jonge vader Willy (Doillon) chaperonneert tienerzoon Thomas (Poupaud) en vriendinnetje Juliette (Godrèche) tijdens een vakantie op Formentera. Gaandeweg raken introverte ouder en vroegwijs vijftienjarig meisje verstrikt in een spel waarvan ze allebei de aanstormende repercussies negeren. Fijnzinnig zomerdrama met psychologische subtiliteiten over hartsaangelegenheden, in tussentonen geschreven en gefotografeerd, met ruim baan voor Godrèche, die het maximum uit haar Lolita-verleidstersrol haalt. Lumineus camerawerk van Caroline Champetier.

L' Eveillé du Pont de l'Alma

1985 | Experimenteel

Frankrijk 1985. Experimenteel van Raoul Ruiz. Met o.a. Michael Lonsdale, Jean-Bernard Guillard, Olimpia Carlisi, Jean Badin en Melvil Poupaud.

Geen intrige, geen rode draad, maar karakters die gewoon wat ronddwarrelen. Of deze film zich nu in een tijdsspanne van drie dagen, drie weken of drie jaar afspeelt is niet bekend. In feite één grote droom met als thema 'is dit leven of dood?' Een meesterwerk waarover tien pagina's geschreven moeten worden, of helemaal niets.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Melvil Poupaud op televisie komt.

Reageer