Nicolas Duvauchelle

Acteur

Nicolas Duvauchelle is acteur.
Er zijn 21 films gevonden.

Un beau soleil intérieur

2017 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk/België 2017. Komedie van Claire Denis. Met o.a. Juliette Binoche, Xavier Beauvois, Philippe Katerine, Josiane Balasko en Sandrine Dumas.

De Parijse kunstenaar Isabelle (Binoche), vijftigplus en single, is een minnares op zoek naar de Ware. Haar verlangen leidt tot een absurde oefening in aantrekken en afhouden, langs een reeks op verovering gerichte mannen, afgewisseld met teleurstellingen en huilbuien. Een verfrissend atypische tragi-romcom van Claire Denis (White Material) en de aan het scenario meeschrijvende romancier Christine Angot. In plaats van verliefdheid te idealiseren, ontleden zij haar als een toestand van hardnekkige emotionele verwarring en instabiliteit. Theatraal en ontwapenend, maar ook wat repetitief.

Orpheline

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Arnaud des Pallières. Met o.a. Adèle Haenel, Adèle Exarchopoulos, Solène Rigot, Vega Cuzytek en Jalil Lespert.

Het duurt even voor je doorhebt dat Renée, Sandra, Karine en Kiki een en dezelfde zijn, maar dan in verschillende fasen van haar leven – respectievelijk als dertiger, twintiger, veertienjarige en zevenjarige. Die aanvankelijke verwarring wordt nog eens versterkt door het feit dat de vier hoofdrolspeelsters (Haenel, Exarchopoulos, Rigot en Cuzytek) totaal niet op elkaar lijken. Het is een gewaagde zet van regisseur Des Pallières, waar hij uiteindelijk mee wegkomt, omdat Orpheline (Frans voor 'wees') een intrigerend drama is geworden over identiteit, misbruik en vrouwelijkheid.

The Endless River

2015 | Drama

Zuid-Afrika/Frankrijk 2015. Drama van Oliver Hermanus. Met o.a. Crystal-Donna Roberts, Nicolas Duvauchelle en Darren Kelfkens.

Het duurt even voor je doorhebt dat Renée, Sandra, Karine en Kiki een en dezelfde zijn, maar dan in verschillende fasen van haar leven – respectievelijk als dertiger, twintiger, veertienjarige en zevenjarige. Die aanvankelijke verwarring wordt nog eens versterkt door het feit dat de vier hoofdrolspeelsters (Haenel, Exarchopoulos, Rigot en Cuzytek) totaal niet op elkaar lijken. Het is een gewaagde zet van regisseur Des Pallières, waar hij uiteindelijk mee wegkomt, omdat Orpheline (Frans voor 'wees') een intrigerend drama is geworden over identiteit, misbruik en vrouwelijkheid.

Maintenant ou jamais

2014 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2014. Misdaad van Serge Frydman. Met o.a. Leïla Bekhti, Nicolas Duvauchelle, Arthur Dupont en Léo Lorléac'h.

Wanneer de echtgenoot van Juliette werkloos wordt, dreigt het gelukkige gezin hun droomhuis kwijt te raken, en ze is de wanhoop nabij. De achternaam van de jonge vrouw, nu, luidt Lesage oftewel 'le sage'; de wijze of de brave. Dit krijgt een ironische bijklank wanneer Juliette de kleincrimineel Manuel, die eerder haar tas heeft gejat, in een misdaad betrekt die de geldzorgen moet wegtoveren. En dan vonkt er ook nog iets. Spannend nu-of-nooit-verhaal vraagt enige coulance inzake plausibiliteit. Maar regisseur Frydman weet: het is verdraaid moeilijk om je ogen van de beeldschone, zinnelijke Bekhti af te houden.

Mariage à Mendoza

2012 | Drama

Frankrijk/Argentinië/België 2012. Drama van Edouard Deluc. Met o.a. Nicolas Duvauchelle, Philippe Rebbot, Gustavo Kamenetzky, Benjamin Biolay en Paloma Contreras.

Van elkaar vervreemde en onderling nogal verschillende broers Antoine (Duvauchelle) en Marcus (Rebbot) zien elkaar na jaren terug in Buenos Aires, waar ze hebben afgesproken om samen te reizen naar de bruiloft van hun neef in Mendoza. Klassieke roadmovie, want de reis - tijdens welke de broers allerlei mensen ontmoeten en avonturen beleven - is veel belangrijker dan het reisdoel. De film zoomt in op de getroebleerde, naïeve Marcus, maar is op zijn best in de droogkomische momenten met de Argentijnse hotelbediende Gonzalo (Kamenetzky), die zich ongevraagd bij het tweetal aansluit.

Parlez-moi de vous

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Pierre Pinaud. Met o.a. Karin Viard, Nicolas Duvauchelle, Nadia Barentin, Catherine Hosmalin en Patrick Fierry.

Een populaire radiopresentatrice besluit op zoek te gaan naar haar moeder, die ze nog nooit heeft ontmoet.

La fille du puisatier

2011 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2011. Drama van Daniel Auteuil. Met o.a. Daniel Auteuil, Kad Merad, Sabine Azéma, Jean-Pierre Darroussin en Nicolas Duvauchelle.

Verder met oa Astrid Bergès-Frisbey en Kad Merad. Regiedebuut van de Franse acteur Auteuil, die zelf te zien is als de puttengraver wiens dochter zwanger raakt van een jonge gevechtspiloot. Maar dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit, en wordt al snel niets meer van hem vernomen. Remake van de gelijknamige volkse tragikomedie uit 1940 van Marcel Pagnol, gemaakt op initiatief van diens kinderen. Auteuil, die zelf schitterde in Pagnol-verfilmingen Jean de Florette en Manon des sources, stortte zich na La fille du puisatier gelijk op nieuwe versies van nog drie Pagnol-films.

La blonde aux seins nus

2010 |

Frankrijk 2010. Manuel Pradal. Met o.a. Nicolas Duvauchelle, Steve Le Roi, Vahina Giocante en Tomasz Kowalski.

Voor zo lang als ze zich kunnen herinneren varen broers Julien en Louis met een pondje over de Seine en voorzien met kleine diefstallen in hun levensonderhoud. Hun brutaalste diefstal levert hun echter niet alleen een beroemd schilderij uit het Parijse Musée d'Orsay op, maar ook de temperamentvolle suppooste Rosalie.

White Material

2009 | Drama

Frankrijk/Kameroen 2009. Drama van Claire Denis. Met o.a. Isabelle Huppert, Isaach de Bankolé, Christopher Lambert, Nicolas Duvauchelle en William Nadylam.

De koppige Franse plantage-eigenares Maria (Huppert) weigert te capituleren voor een oprukkend rebellenleger met kindsoldaten in een niet met name genoemd Afrikaans land. Eerst moet de koffieoogst binnengehaald worden, dat hoeft maar een paar dagen te duren. De in Afrika geboren Denis (35 rhums) weeft allerlei gebeurtenissen tot een groots drama. Goed spel, natuurlijk van Huppert, maar ook van De Bankolé als rebellenleider Le Boxeur, en zelfs van Lambert als de ex-echtgenoot die de plantage probeert te verkopen. De beelden van kindsoldaten gaan door merg en been.

La fille du RER

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van André Téchiné. Met o.a. Émilie Dequenne, Catherine Deneuve, Michel Blanc, Mathieu Demy en Ronit Elkabetz.

Oudgediende Téchiné liet zich voor dit in twee episodes opgedeelde psychodrama inspireren door een incident uit 2004, waarbij een meisje aangifte deed van mishandeling met antisemitische achtergrond. Hier heet zij Jeanne en wordt met stille-wateren-diepe gronden-finesse vertolkt door Waals talent Dequenne. Motieven van de jonge vrouw voor haar zonderlinge handelwijze blijven impliciet, duister. Zowel personage als film herinneren sterk aan uitspraak van rechercheur Alex (Daniel Auteuil) uit de eerdere Téchiné-film Les voleurs: 'Ik heb altijd al gedacht dat de wereld een kwade droom was en niets anders.'

Secret défense

2008 | Thriller

Frankrijk 2008. Thriller van Philippe Haïm. Met o.a. Vahina Giocante, Nicolas Duvauchelle en Mehdi Nebbou.

Elke dag voeren in Frankrijk terroristische organisaties en inlichtingendiensten een genadeloze oorlog in naam van hun tegengestelde ideologieën. Nochtans leiden de terroristen en de geheime agenten bijna hetzelfde leven. Alex en Al Barad zijn er twee van. De een staat aan het hoofd van de spionagedienst en de ander is leider van een terroristisch netwerk. Ze worden met elkaar geconfronteerd en gebruiken daarbij zonder te schromen de ergste wapens.

Hell

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Bruno Chiche. Met o.a. Sara Forestier, Nicolas Duvauchelle, Christiane Millet, Didier Sandre en Anne-Marie Philipe.

Elke dag voeren in Frankrijk terroristische organisaties en inlichtingendiensten een genadeloze oorlog in naam van hun tegengestelde ideologieën. Nochtans leiden de terroristen en de geheime agenten bijna hetzelfde leven. Alex en Al Barad zijn er twee van. De een staat aan het hoofd van de spionagedienst en de ander is leider van een terroristisch netwerk. Ze worden met elkaar geconfronteerd en gebruiken daarbij zonder te schromen de ergste wapens.

Avril

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Gérald Hustache-Mathieu. Met o.a. Sophie Quinton, Miou-Miou, Nicolas Duvauchelle, Clément Sibony en Richaud Valls.

Hoe onwaarschijnlijk het scenario van Hustache-Mathieu ook is, zijn regiedebuut intrigeert. Meereizend met protagoniste Avril, een vondelinge die in het klooster is opgegroeid en kort voor haar gelofteaflegging staat, (her)ontdekt de kijker met haar de wereld 'daarbuiten'. Twee weken lang neemt de novice congé van haar orde voor de zoektocht naar haar tweelingbroer van wiens bestaan ze niet wist. Opnieuw geeft het stralend naturel van Quinton (Miss Montigny) een buitenbeentjesverhaal meerwaarde. De onderhuids presente mystiek is mooi complementair met de levensechte personages. Op de soundtrack zingt Maria Dolores Pradera het prachtige 'Luna de abril'.

Une aventure

2005 | Romantisch drama, Thriller

Frankrijk/België 2005. Romantisch drama van Xavier Giannoli. Met o.a. Ludivine Sagnier, Nicolas Duvauchelle, Florence Loiret Caille, Bruno Todeschini en Barbet Schroeder.

Wanneer Julien (Duvauchelle), na de avonddienst in een Parijs' videoarchief, in zijn appartementsgebouw staat, ziet hij een verwonde, verwarde jonge vrouw op blote voeten. Dit is de opmaat tot een vreemd avontuur: Gabrielle (een hypnotiserende Sagnier) blijkt een slaapwandelaarster met zoontje en geheimen. In het duistere drama met psychothrillertrekjes, in flashback verteld door Juliens vriendin (Loiret), scheppen suggestieve cameravoering en muziek een drukkende sfeer. Openingsscène met Sagniers verfomfaaide fantoomgestalte herinnert sterk aan Dario Argento's giallo-klassieker L'uccello dalle piume di cristallo (1970): iets klopt er niet aan het plaatje. Sagniers rol was oorspronkelijk bedoeld voor Charlotte Gainsbourg.

À tout de suite

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Isild Le Besco, Ouassini Embarek, Nicolas Duvauchelle, Forini Kodoukaki en Laurence Cordier.

De titel, de goedgemikte zwart-wit beelden, de amour fou tussen een misdadiger en een verlangend meisje: de in Nederland niet zo bekende filmmaker Jacquot is hier bezig met een oefening À bout de souffle. Het gaat hem goed af, met veel hulp van Le Besco die met ongeposeerde sensualiteit een dankbaar object voor de camera is. À tout de suite waarschuwt voor blinde liefde. Lili (Le Besco) heeft de Frans-Marokkaanse Bada (Embarek) nog maar net - van top tot teen - leren kennen, of hij belt haar vanuit een bank die hij aan het beroven is en waar reeds twee personen gedood zijn.

Trouble Every Day

2001 | Horror, Experimenteel, Fantasy

Japan/Duitsland/Frankrijk 2001. Horror van Claire Denis. Met o.a. Vincent Gallo, Tricia Vassey, Béatrice Dalle, Alex Descas en Florence Loiret Caille.

Als de film begint zien we hoe de lonkende Cor[KA1]e (Dalle) een trucker aanhoudt langs de weg en met hem voor een vluggertje de bosjes induikt. We zijn er getuige van hoe zij haar slachtoffer openscheurt en opeet tijdens het bedrijven van de liefde. Als het kwaad geschied is en Cor[KA1]e onder het bloed zit, komt haar man L[KA1]eo op de motor. Hij neemt haar mee en sluit haar op in hun huis in de voorstad van Parijs. Tegelijkertijd zien we hoe Shane (Gallo), een medewerker van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf, met zijn vrouw June (Vessey), op huwelijksreis gaat naar Parijs. Ondertussen wordt er bij Coré ingebroken door twee jonge mannen, die door haar te grazen worden genomen. Shane blijkt op zoek te zijn naar Léo, maar als hij in het laboratorium komt waar hij zou moeten werken, begrijpt Shane dat Léo is ontslagen wegens ongeoorloofd experimenteren. We weten inmiddels dat Léo thuis zijn werk voortzet. Het wordt duidelijk dat Léo indertijd geëxperimenteerd heeft met het opwekken van de libido en daarbij de hersenen beschadigd heeft van zijn proefkonijnen, Coré en Shane. Nu wil Shane de notities van Léo te pakken krijgen om van zijn kwaal te genezen. June weet van niets en in het chique hotel, waar zij verblijven, loopt niet alleen zij gevaar, maar ook het kamermeisje. Een soort pretentieuze vampierenfilm, die graaf Dracula verlegen zou maken, want het bloed vloeit rijkelijk. Het scenario van regisseuse Denis en Jean-Pol Fargeau bevat eigenlijk weinig verhaal en het was de bedoeling van Denis om een soort sequel van haar lichaamsverheerlijkende film BEAU REGARD over seks te brengen, maar het bloederige kannibalisme, de onerotische seksscènes en de afwezigheid van dialoog verstommen deze doelstelling, onbegrepen door gewone kijkers. Het camerawerk van Agnès Godard is indrukwekkend. De rolprent zorgde voor schandaal op het filmfestival van Cannes, waar hij in première ging. Vooral voor kijkers met een sterke maag, die dit inhoudsloze geprovoceer zeer goed kunnen verteren. Geen genrefilm in de ware zin des woords.

Ligne 208

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Bernard Dumont. Met o.a. Patrick Dell'Isola, Nozha Khouadra, Pierre Martot, Nicolas Duvauchelle en Serge Riaboukine.

Zo`n typische Franse film die laat zien dat de sudderende `melting pot` op het punt staat te exploderen, door een vermeende ruk naar rechts, maar het Le Pen-isme leed zijn vernietigende nederlaag bij de presidenti[KA3]ele- en kamerverkiezingen in 2002, derhalve is dit thema aardig achterhaald. Bruno (Dell`Isola) valt voor de oogverblindende Djamila (Khouadra), die uit de Maghreblanden afkomstig is. Jean (Martot) is zijn vriend, die bij de politie zit. Dan maakt Bruno kennis met racisme en geweld, waartegen hij niet is opgewassen. Hij is zo teleurgesteld dat hij zich in extreem-rechtse kringen gaat begeven. Het scenario van Sylvie Bailly en regisseur Dumont houdt een waarschuwing in en die kun je nooit genoeg geven van ultra-rechts is nooit dood. Buiten Frankrijk toch lastiger te volgen. De film deed niet veel in eigen land om daarna algauw op de tv op te duiken. Het camerawerk is van Pierre Milon. Ook bekend als L'AGRESSION.

Du poil sous les roses

2000 | Familiefilm, Komedie, Drama

Frankrijk/Luxemburg 2000. Familiefilm van Jean-Julien Chervier en Agnès Obadia. Met o.a. Julie Durand, Alexis Roucout, Alice Houri, Jean-Baptiste Pénigault en Marina Tomé.

Roudoudou (Durand) is een pittig meisje van veertien. Haar borsten beginnen zich te ontwikkelen en ze hoopt net zulke grote te krijgen als haar moeder Jeanne (Tom[KA1]e), maar zover is het nog niet en ze maakt zich zorgen over het feit dat ze ongelijk van grootte zijn. Ze heeft haar eerste menstruatie nog niet gehad, maar haar libido begint evenwel op te wellen. Romain (Roucout) is vijftien; Francis (P[KA1]enigault) is zijn onafscheidelijke, evenoude maat. Ze denken dat hun moeders, Dominique (co-regisseuse Obadia) en Sylviane (Rosette) iets met elkaar hebben en daar moet hoogst nodig iets aan gedaan worden. Dan ontmoeten Roudoudou en Romain elkaar en de eerste liefde ontluikt, maar niets lukt. Regisseur Chervier en regisseuse Obadia, die samen hun eerste lange speelfilm draaien, zijn vertrokken vanuit een interessant standpunt. De een bekijkt de situatie uit het perspectief van de jongen en de ander vanuit het meisje en brengen dan de situatie samen. Alles op het gebied van de seksualiteit voor pubers komt voor het voetlicht, inclusief een bezoekje aan de gynaecoloog, een voetballer die homo is, een gesprekje met de psycholoog en een prostituée. De kinderen doen het leuk en de humor en ironie ontbreken niet. De film is geschikt om in de klas te vertonen aan kinderen vanaf twaalf jaar of ouder om er achteraf met hen over te discussiëren. Aan voorlichting is altijd behoefte, zeker als het van een behoorlijk kaliber is. Het scenario is van beide regisseurs Chervier en Obadia. Het camerawerk is van Marie Spencer. Ook bekend als DIS POURQUOI, DIS COMMENT.

Beau travail

1999 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1999. Drama van Claire Denis. Met o.a. Denis Lavant, Michel Subor, Grégoire Colin, Richard Courcet en Marta Tafesse Kassa.

Er bestaan veel mooie films, maar weinig films die puur over schoonheid gaan. Dit is zo'n film over schoonheid. Telkens vraag je je af wat er nu mooi is: de strijkende, zwemmende en marcherende mannen van het vreemdelingenlegioen, of de manier waarop regisseuse Denis die heeft vastgelegd. Als contrast dient slechts één gezicht, dat van Denis Lavant. Hij heeft een kop die je naar adem doet happen. Soms is de vormgeving zo overdreven gestileerd dat je erom moet lachen. Vaker lukt het haar je in trance te brengen. Het legioen wordt als mythisch leger en als harem geportretteerd; de omgeving van Djibouti niet als land maar als landschap. Er wordt niet gevochten, alleen geoefend. De plot is geleend van Melville's Billy Budd, waardoor Beau travail ook gaat over de oude tweeëenheid schoonheid en goedheid, die slechts ten koste van veel weemoed van elkaar zijn gescheiden. Denis doet soms met een handvol soldaten wat Riefenstahl met honderden partijleden en atleten deed. Is de bewondering voor groepen lichamen hetzelfde gebleven? Veel dingen die Hitler mooi vond, vinden veel mensen nog steeds mooi. Denis heeft Beau travail majesteitelijk dubbelzinnig gemaakt. Elementen die in de meeste films met elkaar samenwerken, werken elkaar hier tegen. Het geluid zegt bijvoorbeeld iets anders dan het beeld. Seksualiteit is geen onderdeel van de plot, maar een element dat alle beelden laadt. Volgens Denis is film in het algemeen zowel vulgair als verheven. Als ze Sneeuwwitje zou verfilmen, zou ze er opnieuw een meesterwerk van maken.

Le petit voleur

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Erick Zonca. Met o.a. Nicolas Duvauchelle, Jean-Jérôme Esposito, Martial Bezot, Jean-Armand Dalomba en Joe Prestia.

Na louter positieve kritiek over La vie rêvée des anges waren de verwachtingen hooggespannen voor Zonca's tweede speelfilm. Le petit voleur bleek de hooggelegde lat slechts met één been over te kunnen. De film is mooi en rauw, maar ook erg gefragmenteerd en eendimensionaal. 'S' (Duvauchelle) is een bozige jongen die, gefrustreerd om zijn ontslag bij een bakkerij, een carrière zoekt in de kleine criminaliteit. Met zijn bluf en stoerheid komt hij een heel eind, maar geheel uit het harde misdadigershout gesneden blijkt hij nou ook weer niet.

Polisse

2011 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2011. Misdaad van Maïwenn. Met o.a. Maïwenn, Karin Viard, Joey Starr, Marina Foïs en Nicolas Duvauchelle.

Aangrijpende, impressionistische film over jeugdafdeling zedenzaken in Parijs zoomt niet in op het misbruik van de kinderen, maar op de impact van de gevallen op de agenten. Op de beste momenten is Polisse (de titel is een kinderlijke spelling van het Franse 'police') beklemmend realistisch, maar de film maakt regelmatige melodramatische uitglijders. Met name in de scènes met Maïwenn zelf, die een fotografe speelt die een tijdje meeloopt met de agenten en verliefd wordt op de heetgebakerde Fred (rapper Joey Star). Winnaar van de Juryprijs in Cannes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nicolas Duvauchelle op televisie komt.

Reageer