Stéphane Jobert

Acteur

Stéphane Jobert is acteur.
Er zijn 26 films gevonden.

Gardiens de l'ordre

2010 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2010. Misdaad van Nicolas Boukhrief. Met o.a. Fred Testot, Cécile De France, Julien Boisselier en Stéphane Jobert.

Na het ijskoude Le convoyeur en de complexe Alzheimerthriller Cortex houdt cinefiel Boukhrief het scenariotechnisch simpel, maar voert spanning plus tempo op. Agenten Simon en Julie verwonden een doorgedraaide jongeman met invloedrijke pa, waarop schorsing volgt. Vastberaden duikt het tweetal in het nachtleven en encanailleert zich met het drugsmilieu. Niet uit escapisme, maar om de leveranciers van de Sphinx-amfetamine die de rijke junk in moordmodus heeft gebracht, op te sporen. Al snel wordt hun schaduwleven spitsroeden lopen. Testot en De France zijn sterk, decors, cameravoering en gepeperde finale eveneens.

Un aller simple

2001 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Laurent Heynemann. Met o.a. Jacques Villeret, Barbara Schulz, Lorànt Deutsch, Jean Benguigui en Eva Ionesco.

Jean-Pierre (Villeret) is een ambtenaartje en een nebbisjman op buitenlandse zaken. Zijn chef (Odent) heeft een relatie met zijn vrouw, maar Jean-Pierre voelt zich te impotent om er iets aan te doen. Hij meldt zich als vrijwilliger om Aziz (Deutsch), een illegale immigrant, te begeleiden naar zijn vaderland in het Atlasgebergte van Marokko. Jean-Pierre wordt er door de familie van Aziz met open armen en alle eerbetoon ontvangen, zodat hij eigenlijk niet meer terug wil naar Parijs. Om zijn nieuwe geluk nog meer te vergroten, is er de bevallige gids voor toeristen Val[KA1]erie (Schulz), die bereid is met hem een nieuwe toekomst te beginnen. Oh, wat is het leven toch mooi... Politiek correcte klucht van nul en generlei waarde, gespeeld door de populaire clown van het witte doek Villeret, die ondanks zijn geringe postuur het beeld voortdurend vult. Het scenario is van regisseur Heynemann en Albert Algoud naar de roman van Didier van Cauwelaert. Voor de fans van hoofdrol Villeret.

Chercheur d'héritiers : Bonjour Philippine

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Olivier Langlois. Met o.a. Philippe Volter, Bernadette Lafont, Isabelle Otero, Danièle Lebrun en Marie-Pierre Feringue.

Erfgename-zoeker Lo[KA3]ic Janvier (Volter) ontvangt een anonieme brief waarin hem verzocht wordt contact op te nemen met Meester Norret (Pinteau), die belast is met de nalatenschap van wijlen Rolande Garmont. Lo[KA3]ic gaat op onderzoek en maakt een afspraak met de notaris onder een valse naam. Judith (Otero), diens secretaresse, gedraagt zich uiterst vreemd, alsof ze iets te verbergen heeft. Dan ontdekt Lo[KA3]ic dat Fran[KA10]coise (Lebrun), de dochter van de overledene, die de enige erfgename lijkt te zijn, aan het hoofd staat van de sekte 'de slaven van Christus'. Doordeweeks routinefilmpje waarbij de held het moet opnemen tegen een geldopslorpende sekte. Weinig interessant uitgewerkt en al evenmin bijzonder boeiend. Acteerprestaties worden geleverd op automatische piloot. Xavier Maurel schreef het clichématige scenario. Fotografie is van Bertrand Chatry.

Marie Fransson : Un silence si lourd

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Alicia Alonso, Pascale Roberts, Alberto Gimignani, Emmanuelle Meyssignac en François Toumarkine.

De 34-jarige Marie Fransson (Alonso) is, sinds de dood van haar man, een alleenstaande moeder met een acht-jarig zoontje, Thomas (Gauzy). Ze werkt als thuisverpleegster. Op een dag is ze bij Mireille Bouvier (De la Rochefoucauld), aan wie ze een inspuiting moet toedienen, getuige als het zoontje van haar patiënte geld steelt uit de brieventas van zijn vader. Ze ontdekt dat de jongen op school door enkele nozems afgeperst wordt. Deze schrikken er niet voor terug om de jongen af te ranselen. Ze besluit hier een einde aan te stellen, zeker nadat de jongen bijna onder een auto terecht gekomen is. De start van een nieuwe Franse tv-reeks rond een thuisverpleegster. Al is de film best onderhoudend toch slaagt hij er niet helemaal in om te overtuigen. Scenariste Claire Woloniewicz, die het personage tevens bedacht, tracht de kijker te doen inleven in het fysiek zware leven van deze dienstverleners, die tevens de sociale toestand van hun patiënten trachten te analyseren. Achter de camera stond Jean-Pierre Plichon.

Le boiteux

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Paule Zajdermann. Met o.a. Vincent Winterhalter, François Berléand, Brigitte Roüan, Laura del Sol en Audrey Tautou.

Bij opgravingswerken in een oude kelder wordt het skelet gevonden van een baby. Luitenant Jacques D[KA1]eveure (Winterhalter) en zijn assistent Granier (Berl[KA1]eand) krijgen de zaak toegewezen, ondanks het feit dat Jacques onlangs gekwetst werd bij de arrestatie van een gangster en hij nog niet helemaal de oude is. Jacques maakt kennis met Blandine Piancet (Tautou), de vrouw van de bewoner van het herenhuis, die totaal overstuur is. Hij raakt geobsedeerd door deze jonge vrouw die veel alleen gelaten wordt door haar echtgenoot Patrick (Gorny), de zoon van de burgemeester die denkt dat hem alles gepermiteerd is. De dokter stelt vast dat Blandine zwanger is. Het is haar eerste zwangerschap, zodat zijzelf als verdachte buiten de boot valt. Het wordt een zware klus om de identiteit van het kind vast te stellen. Jacques ondervindt veel tegenwerking en raakt ervan overtuigd dat er hoog geplaatste personen bij de zaak betrokken zijn. Knap uitgewerkt sociaal kritische film, vermomd als een policier. De beerput die door de politieman geopend wordt is alles behalve verkwikkend. Ondanks de aanwezigheid van bekende tegenspeelsters als Del Sol en Roüan slaagt de onbekende Tautou erin een onvergetelijk personage neer te zetten en de film grotendeels te domineren. Zajdermann schreef het scenario samen met Marc Guilbert. Ze baseerden zich op de roman Baby Blues van Pascal Basset-Chercot. Fotografie is van Gérard De Battista. Ook uitgebracht als BABY BLUES.

Le Matador

1998 | Misdaad, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Misdaad van Michel Vianey. Met o.a. Thierry Rey, Stéphane Jobert, Jean-Marie Winling, Caroline Berg en Pascale Vignal.

Yann (Rey) is een geharde flic die door de Parijse onderwereld gevreesd wordt. Ze gaven hem de bijnaam de Matador. Op een dag wint hij de grote pot van de lotto en hij verandert onmiddellijk zijn leven: politie en Parijs laat hij achter zich liggen en vestigt zich in Arles, waar hij met zijn vrienden Eric (Jobert) en Anne (Vignal) geïnvesteerd heeft in een brasserie. Aan de Cöte d'Azur ontpopt hij zich tot een soort gigolo die rijke dames verleidt om hen telkens een klein fortuintje te ontfutselen. Dat geld gebruikt hij dan om minderbedeelden te helpen. Zwakke mengeling van Arsène Lupin en Robin Hood in de pilot van wat een nieuwe serie moest worden. Het gaat er evenmin origineel als opwindend aan toe, de film sleurt zich voort naar een weinig explosieve climax. Acteerprestaties staan in evenredigheid met de afwezige spanning. Om van deze ondermaatse productie te bekomen kan je beter nog eens TO CATCH A THIEF zien. Jacques Kirsner bedacht het personage en schreef het scenario samen met Jorge Amat. Fotografie van Tomasz Cichawa.

Oranges amères

1997 | Komedie

Italië/Frankrijk/Spanje 1997. Komedie van Michel Such. Met o.a. Sabrina Ferilli, Clara Bellar, Lilah Dadi, Bruno Todeschini en Raoul Billerey.

De film speelt vlak na de bevrijding van Algerije in 1945 na afloop van WO II. Alice (Ferilli) is net bevallen van een baby, terwijl haar zuster Ang[KA2]ele hard op weg is een amoureuze relatie te ontwikkelen met de jonge bakkerskencht Sa[KA3]id (Dadi). Alice maakt zich er zeer ongerust over. Op de fabriek, waar Angèle werkt, wordt gestaakt en zij doet mee. Ook zet zij haar relatie met Saïd voort, ondanks de alom steeds groter wordende vijandigheid jegens de Algerijnen. Op een bal- champêtre flirt Angèle heel openlijk met Saïd, waarop er een vechtpartij uitbreekt, en het zoontje van Alice gedood wordt. De familie houdt Angèle verantwoordelijk voor het noodlottige voorval en verstoot haar, waarop Angèle diep in de put raakt en wanhopig naar steun zoekt. De haat is zo sterk dat Angèle met Saïd Algerije verlaat en naar Frankrijk gaat. Schrijver-regisseur Such heeft in zijn speelfilmdebuut het zwaartepunt laten vallen op de verdraagzaamheid. Helaas is deze goed bedoelde boodschap te veel van het goede geworden binnen het kader van de weinig verheffende fotografie van Michel Cenet. Het personage van Angèle verzet zich te plichtmatig tegen de vooroordelen en het lijkt net alsof zij zo uit een fotoromannetje is gekomen, terwijl het romantische stel, waarom het gaat, ongeloofwaardig is. De film is een flinke zedenpreek, die af en toe hartverwarmend overkomt.

Les héritiers

1997 | Drama, Misdaad, Historische film

Frankrijk 1997. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Richard Anconina, Christopher Thompson, Anna Falchi, Florence Darel en Stéphane Guerin-Tillie.

Epos in drie delen, gesitueerd in Marseille. In 1945, kort na de Bevrijding, zijn Nic Savona (Anconina) en Vito Montese (Thompson) zonen van twee onderwereld-figuren die v[KA1]o[KA1]or de oorlog de stad in hun greep hadden. Nu zijn Nic en Vito allebei wees en berooid, maar vastbesloten te slagen in het leven, zoals dat heet. Zij nemen een club over van de gangster Baldoni (Solli) en zijn beiden verliefd op de mooie Sophie (Falchi), die echter trouw blijft aan haar studentje G[KA1]erard (Guerin-Tillie), maar die door ons duo naar Vreemdelingenlegioen wordt versast. Volgt een clan-oorlog tussen enerzijds Nic en Vito en anderzijds de bende van Guerucci (Oumansky). Nic en Vito trekken aan kortste eind, moeten naar Itali[KA3]e uitwijken, waar ze geholpen worden door Don Salvatore (Fiorentini), een ex-vriend van Nic`s vader. In Itali[KA3]e worden onze vrienden opgejaagd door drugsbaron Armando (Sbragia), die zich ook meester tracht te maken van Sophie. Tenslotte keren Nic en Vito, die halfbroers blijken te zijn, naar Marseille en hun bende terug. Zij worden er gearresteerd door politiecommissaris Bonnard (Brialy), die hen al jaren op de hielen zit. Hij biedt hen een transactie aan: in ruil voor hun vrijheid moeten zij Guerucci elimineren. Mooi in beeld gebracht tijdsbeeld in de vorm van een mengsel van gevechten- emoties- afrekeningen. Scenario van Sergio Donati bevat aardig wat zwakke momenten, de lotgevallen van ons trio (Nic, Vito en Sophie) met Napoliteinse mafia zijn chaotisch en ongeloofwaardig, haast karikaturaal. Tandem Anconina-Thompson functioneert daarentegen perfect. Schrandere muziek van Bruno Coulais.

Fred

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Vincent Lindon, Clotilde Courau, François Berléand, Stéphane Jobert en Roschdy Zem.

Een drama dat speelt in een voorstad van Parijs. Fred (Lindon) raakt door sluiting van de fabriek zijn baan kwijt als kraandrijver. Zijn vriendin Lisa (Courau) probeert hem te ondersteunen, terwijl zijn beste vriend Michel (Jobert), een vrachtwagenchauffeur, verdwijnt. Begeleid door een sobere score heeft Jolivet een film gemaakt over eigentijdse problemen: de held moet knokken om zijn maatschappelijke problemen te overwinnen. De in ongerede geraakte gebouwen, de failliete fabriek zijn op een dusdanige manier door de camera van Patrick Blossier gevat, dat ze de hoofdrol van dit sociaal getinte drama zijn gaan spelen. Het prikkelende spel van Lindon en de diepe menselijkheid, die Berléand in zijn rol heeft gelegd, maken deze policier meer dan geloofwaardig.

Pêcheur d'Islande

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Anthony Delon, Mathilde Seigner, Stéphane Freiss, Annick Alane en Roland Amstutz.

Het leven op een IJslandvaarder in het begin van de 20e eeuw is geen lachertje. Hard werken, maandenlang van huis, doorlopend gevaar, striemende kou, karig loon en een eeuwige strijd tegen de onvoorspelbare natuurkrachten. Als Yann (Delon) weer aankomt in zijn thuishaven Paimpol in Bretagne is het dan ook feest. Bij het huwelijk van een vriend ontmoet hij Gaud (Seigner), dochter van Mevel (Amstutz), eigenaar van het schip waarop hij vaart. Tussen beiden groeit een hechte liefde, maar het meisje onderschat de invloed van haar rivale: de zee, een minnares die reeds het leven van zoveel Bretoense vissers eistte. Knappe reconstructie van het vissersleven in een tijd toen er nog niet gerekend kon worden op een moderne techniek. Het geheel wordt bekeken door Pierre Loti (Freiss), die als gast verblijft bij zijn vriend Mevel. De film is erg literair, maar dat mag een liefhebber van dit genre zeker niet afschrikken. De acteurs presteren naar behoren. Emmanuel Carrère baseerde zijn scenario op de autobiografische roman die Loti over deze periode schreef. Kontrastloze kleurenfotografie die soms zwart/wit lijkt van Flore Thulliez.

Les Cordier, juge et flic : 3615 Pretty Doll

1994 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1994. Drama van Alain Bonnot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Antonella Lualdi en Tansou.

Philippe M[KA1]erol (Bos), smeris op vooravond van zijn pensioen, pleegt zelfmoord. Terwijl vader-politiecommissaris Cordier (Mondy) naar motieven speurt, onderzoekt zoon- onderzoeksrechter Cordier (Madinier) het dossier van vermoord kaderlid. Tussen beide zaken is er een link: beide slachtoffers werden gechanteerd omdat zij zich met jonge meisjes, meer bepaald via roze Minitel 3615 Pretty Doll, bezig hielden. Ook dochter van pa Cordier, de journaliste Myriam Cordier (Valandrey) wordt bij de zaak betrokken en geraakt zelfs gegijzeld door perverse gek. Weinig interessant verhaal, geschreven door Alain Krief en Alain Page. Gelukkig is er commissaris Cordier. Zonder Mondy zou deze ritmeloze episode niet eens de moeite waard zijn te bekijken.

La place du père

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Richard Anconina, Lucile Boulanger, Marie Bunel, Justine Heynemann en Stéphane Jobert.

Tijdens een opnamesessie in een studio krijgt jazz-gitarist Anconina een telefoontje. Bunel, de ex-vriendin van wie hij al tien jaar gescheiden leeft, en hun zestien-jarige dochter Heynemann hebben een zwaar verkeersongeval gehad. Het meisje is er goed afgekomen, maar Bunel zweeft tussen leven en dood. In het ziekenhuis mijmert Anconina over de pijnlijke periode juist na hun scheiding en over de indertijd niet te beantwoorden vragen die hun dochtertje (nu gespeeld door Lucile Boulanger) stelde over de ruzie. Sentimentele story over een kind dat het slachtoffer is van scheiding van de ouders. We hebben het allemaal al vaker gezien, maar het spel van Anconina en vooral de kleine Boulanger maken de film nog redelijk aantrekkelijk. Voor het camerawerk stond Jacques Guérin in.

Le boeuf clandestin

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Lazare Iglésis. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Florence Darel, Danièle Lebrun, Jacques Sereys en Stéphane Jobert.

Dit is de verfilming van een roman van Marcel Aym[KA1]e over vader Berthaud (Ceccaldi) die alom gerespecteerd wordt door zijn gezin maar van zijn voetstuk valt als hij een menselijke zwakheid blijkt te bezitten. Zijn dochter Claire (Darel) weigert daarop met een (oudere) heer van stand (Sereys) te trouwen en neemt in plaats daarvan de meest kleurloze figuur van het kantoor, waar ze werkt, tot echtgenoot. Wat was er aan de hand? Vader is directeur van een bank in de Franse provincie en deed zich voor als een gedisciplineerde vegetariër, die door zijn dochter betrapt wordt als hij een sappige, redelijke rauwe biefstuk in de braadpan klaar maakt. Ze zwijgt erover, maar haar gedrag spreekt boekdelen. Romanschrijver Aymé heeft het verval van de bourgeoisie willen symboliseren. Reeds eerder verfilmd en beter gedaan. Scenario van François Olivier Rousseau en regisseur Iglésis. Het onopvallende camerawerk is van Henri Decomps.

Le souper

1992 | Historische film, Drama

Frankrijk 1992. Historische film van Edouard Molinaro. Met o.a. Claude Rich, Claude Brasseur, Ticky Holgado, Yann Collette en Stéphane Jobert.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

Le souper

1992 | Drama, Historische film

Frankrijk 1992. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Michel Piccoli, Claude Brasseur, Claude Rich, Ticky Holgado en Yann Collette.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

Eden Miseria

1990 | Biografie, Drama

Portugal/Frankrijk 1990. Biografie van Christine Laurent. Met o.a. Danuta Zarazik, Philippe Clévenot, Abdallah Badis, Inès de Almeida en Stéphane Jobert.

Niet zozeer een historische reconstructie als wel een herinnering aan het laatste levensjaar van Isabelle Eberhardt bijgenaamd `de amazone op de witte burnoes`, dat zij in de Saharawoestijn (in feite zijn de fraaie beelden gemaakt op de Kaapverdische eilanden) doorbracht. Voorts zijn bedachte personages, zoals een schilder, toegevoegd aan het werkelijke leven van deze heldin. Een beschouwing over de zin van een leven door middel van een tig van aantal ontmoetingen. Een slecht uitgebalanceerde film met langdradige gedeelten. Niettemin vol emotie en de gevoelige vertolking van de van oorsprong Poolse Zarazik draagt het nodige bij.

Constance et Vichy

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Marie-Josée Nat, Sonia Vollereaux, Jean Barney, Stéphane Bouy en Jean-François Garreaud.

Een serie, die vanwege de lengte nauwelijks is na te vertellen, waarin sprake is van een Amerikaanse die aan een ongeneeslijke ziekte lijdt. Ze is naar Frankrijk teruggegaan om haar twee dochters die zij na hun geboorte heeft afgestaan, te zoeken. De rest is van hetzelfde laken een pak, oftewel een indianenverhaal uit de 20e eeuw. Doorspekt met wat mysterie en misdaad en mooi verpakt. Een oersaaie serie, waarin het grote talent van Nat niet thuishoort.

Coeur de hareng

1990 | Misdaad, Drama, Film noir

Frankrijk 1990. Misdaad van Paul Vecchiali. Met o.a. Hélène Surgère, Nicolas Silberg, Anouk Ferjac, Dora Doll en Roger Pigaut.

Bewerking van de door Pierre Lesou geschreven roman uit de collectie Série noire. Het verhaal gaat over een op zijn retour zijnde pooier, en over inbraak en valstrikken. Ongetwijfeld goed uitgevoerd, maar deze film heeft niet het niveau van Vecchiali's beste produkties voor het witte doek. Overtuigende vertolking.

Le crime d'Antoine

1989 | Mysterie

Frankrijk 1989. Mysterie van Marc Rivière. Met o.a. Tom Novembre, Catherine Wilkening, Jacques Weber, Yves Robert en Stéphane Jobert.

Een getrouwe bewerking van de roman van Dominique Roulet, die zich ergens op het grensvlak van politie-, avonturen- en griezelfilm bevindt. Met zijn eerste lange speelfilm toont Marc Rivière zich een onevenwichtig filmer. Sommige scènes zijn zeer intens en andere zijn mislukt, vooral door het zo nu en dan onwaarschijnlijke scenario. De ontknoping is bovendien té vergezocht. Goede vertolkers, vooral Yves Robert. Het camerawerk van Claude Agostini is soms excentriek.

Ne réveillez pas un flic qui dort

1988 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1988. Misdaad van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Michel Serrault, Xavier Deluc, Patrick Catalifo en Raymond Gérôme.

Een bewerking van de griezelroman 'Clause de style' van Frédéric Fajardie over samenspanning van de politie met een doortastend extreem-rechts. Jammer dat er geen sprake is van een bepaalde aanpak, dat de personages zich zagen teruggebracht tot niet meer dan karikaturen, dat het scenario vol clichés zit, de afloop voorspelbaar is en het spel weinig subtiel.

Berthe

1988 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1988. Familiefilm van Claude Santelli. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Pierre Vernier, Michel Duchaussoy, Michel Aumont en Stéphane Jobert.

Verfilming van een van de verhalen van Guy de Maupassant uit Contes de la Bécasse. Maupassant schreef veel wrede en harde verhalen over de jeugd. In dit verhaal gaat het om een debiel meisje en een arts die probeert haar te helpen. Gevoelig en op een indringende manier verfilmd, zonder sentimentaliteit. De sfeer van het kasteel en het gedrag van de bewoners worden op een poe[KA3]tisch-realistische manier weergegeven.

La rumba

1987 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Misdaad van Roger Hanin. Met o.a. Roger Hanin, Michel Piccoli, Niels Arestrup, Guy Marchand en Corinne Touzet.

In het woelige Parijs van 1938 komen de fascistisch geori[KA3]enteerde politie, die lid is van de extreem-rechtse Cagoule en bonzen uit de onderwereld met elkaar in botsing. Deze laatsten nemen het op voor drie figuren die door het regime van Mussolini ter dood zijn veroordeeld. De zaak escaleert en ze moorden elkaar bijna allemaal uit. Regisseur Hanin heeft het fascisme willen laten zien door zijn onderwerp in het verleden te plaatsen maar ook - uiterst actuele (!) - verbanden naar het heden te leggen. En wat dit betreft is zijn film interessant. Het is een kundige reconstructie van die tijd, waarin (ook dankzij de decors van Bernard Evein) de sfeer van toen tot leven wordt gebracht. Het tempo is behoorlijk, evenals het spel. Daarentegen is de rol van het onderwereldje wat te heldhaftig gemaakt, zijn de personages dubbelzinnig (Piccoli en Hanin zelf maken zich de twee positieve rollen zonder problemen eigen...) en in hun gedrag clichématig. Scenario van Roger Hanin en Jean Curtelin.

Chantons en coeur

1987 | Thriller

Frankrijk 1987. Thriller van Claude Lemay. Met o.a. Pascale Rocard, Hippolyte Girardot, Jean-Pierre Bisson, Marie Wiart en Michel Aumont.

Een bewerking van een detectiveroman van James Hadley Chase, die speelt op een afgelegen landgoed. Girardot is een motor- coureur, die na een ongeval rust zoekt op het platteland met zijn vrouw Rocard, de dochter uit een puissant rijk geslacht. Ze raken verstrikt in moord en chantage. Met veel zorg maar toch weinig bijzonder verfilmd. De regisseur weet wél hoe hij een griezelig sfeertje en ongure types moet creëren.

Faubourg Saint-Martin

1986 | Drama, Komedie

Frankrijk 1986. Drama van Jean-Claude Guichet. Met o.a. Françoise Fabian, Marie-Christine Rousseau, Ingrid Bourgoin, Stéphane Jobert en Emmanuel Lemoine.

Drie vrouwen hebben een kamer in een hotel dat gerund wordt door ene Patachou en waar zij hun klanten ontvangen. Als er een indringer komt vormen de drie vrouwen een front tegen hem. Subtiele, gemoedelijke, zinspelende kroniek en een uitermate goed beschreven vriendschap tussen vier vrouwen die zich gezamelijk verzetten tegen tegenspoed. Bewonderenswaardige fotografie van één van Parijs meest boeiende en geheimzinnige wijken. Jean-Claude Guignet bewijst wederom zijn kwaliteiten die al met zijn eerste film LES BELLES MANIERES, aan het daglicht kwamen.

La Clé sur la porte

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Yves Boisset. Met o.a. Annie Girardot, Patrick Dewaere, Stéphane Jobert, Eléonore Klarwein en Barbara Steele.

Anti-autoritaire lerares en moeder kan geen greep op probleemleerling krijgen en gaat aan haar aanpak en aan zichzelf twijfelen. Romance met jonge arts helpt haar over de crisis heen, terwijl tijdelijke afwezigheid duidelijk maakt hoe ze op prijs wordt gesteld. Interessante onderwijsproblemen - uit roman van Marie Cardinal - krijgen gladde optimistische oplossing en de overigens goed spelende acteurs zijn erg steriotiep gecast.

L'amant de pôche

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Bernard Queysanne. Met o.a. Mimsy Farmer, Pascal Sellier, Andréa Ferréol, Bernard Fresson en Madeleine Robinson.

Een puber wordt verliefd op een mooie Amerikaanse die zijn adoratie wel aandoenlijk vindt. Als ze om hem haar werk als call- girl gaat verwaarlozen komt hij achter de waarheid. Zwak scenario (van Pierre Pelégri en de regisseur) geeft talent van regisseur en acteurs te weinig kansen. Goed camerawerk van Michel Levent. Naar een roman van Voldemar Lestienne.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Stéphane Jobert op televisie komt.

Reageer