Philippe Martin

Producer

Philippe Martin is producer.
Er zijn 25 films gevonden.

Réparer les vivants

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Katell Quillévéré. Met o.a. Tahar Rahim, Emmanuelle Seigner, Anne Dorval en Bouli Lanners.

Wanneer hun tienerzoon overlijdt na een auto-ongeluk vraagt het ziekenhuis aan de ouders of ze zijn nieren mogen hebben, en zijn lever… en zijn hart. Intelligent, integer en ook aangrijpend drama over orgaandonatie wordt nergens sentimenteel of prekerig. Met sterke rollen van Emmanuelle Seigner als de moeder en Tahar Rahim als de jongeman van het ziekenhuis die de ouders zo ver moet zien te krijgen. Mensen met een zwakke maag zijn gewaarschuwd: regisseur Quillévéré 'gunt' de kijker levensechte beelden van een harttransplantatie.

Becoming Traviata

2012 | Documentaire, Musical

Frankrijk 2012. Documentaire van Philippe Béziat. Met o.a. Louis Langrée, Natalie Dessay en Matthew Polenzani.

Documentaire van Philippe Béziat is kijkje achter de schermen van de beroemde Verdi-opera in de regie van Jean-François Sivadier en met sopraan

Tirez la langue, mademoiselle

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Axelle Ropert. Met o.a. Cédric Kahn, Laurent Stocker en Louise Bourgoin.

Broers Dimitri en Boris Pizarnik voeren een huisartsenpraktijk in het Parijse dertiende arrondissement, Aziatische arbeiderswijk nabij de Porte d'Italie. Hun welhaast symbiotische band kraakt wanneer ze allebei vallen voor de elegant-mysterieuze barvrouw Judith, moeder van een suikerzieke tienerdochter. In de hedendaagse Franse subsidiefilmcultuur van banlieuemisère en probleemmilieus wordt het fijnzinnige middenklassedrama à la Claude Sautet met uitsterven bedreigd. Ziehier echter deze, door Céline Bozon sfeerrijk gefotografeerde oase met in de nuance uitmuntende acteurs. Vers gedeblondeerde spetter Bourgoin verrast in een onderkoeld register.

Tip Top

2013 | Komedie

Frankrijk/Luxemburg/België 2013. Komedie van Serge Bozon. Met o.a. Isabelle Huppert, Sandrine Kiberlain en François Damiens.

In een Noord-Frans stadje zitten de dienders opgescheept met het lijk van een Algerijnse informant. Autoritaire Esther Lafarge (Huppert) en voyeuristische Sally Marinelli (Kiberlain), interne recherche, steken daarop hun speurneuzen in de zaak. Zwartkomische, Chabrol-eske fijnproeverspolicier van Parijse cinefielencultfiguur Bozon voert over wirwarwegen langs schimmige personages en Franse littekens. De zonderlinge beroepsrelatie tussen Esther en Sally biedt de topactrices volop gelegenheid tot avonturieren en ook Damiens amuseert zich tiptop als verknipte rechercheur. Naar de roman van de Britse veteraan mysteryveelschrijver David Craig alias James Tucker.

Un amour de jeunesse

2011 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Duitsland 2011. Drama van Mia Hansen-Løve. Met o.a. Lola Créton, Sebastian Urzendowsky, Valérie Bonneton, Magne-Håvard Brekke en Serge Renko.

Prachtige kroniek over de verzengende liefde van de vijftienjarige scholiere Camille (Créton) voor de vier jaar oudere Sullivan (Urzendowsky) start in 1999 en eindigt in 2007. Wanneer Sullivan uit Camilles onvoorwaardelijke adoratie naar Zuid-Amerika ontsnapt, is het meisje ontroostbaar. Zowel de intensiteit als de wispelturigheid van adolescentenlevens worden met een Nouvelle Vague-achtige openheid verwoord en verbeeld. Reliëf in ieder detail en het spel van de frêle Créton zijn indrukwekkend in dit fijngeweven verhaal dat de jeugdliefde serieus neemt.

Let My People Go!

2011 | Romantische komedie

Frankrijk 2011. Romantische komedie van Mikael Buch. Met o.a. Carmen Maura, Jarkko Niemi, Clément Sibony en Amira Casar.

Dodelijk onleuke gay romcom in zuurtjeskleuren. Beroepskluns Ruben (Maury) is een Joodse Fransman die aan een Fins meer woont met zijn geliefde Teemu. Op een kwade dag wordt hij op zijn gemoedelijk-pittoreske dorpspostboderoute geconfronteerd met een dubieuze bak geld. Een en ander leidt tot gedoe en een acuut relatieconflict, waarop Ruben vlucht naar zijn woelige familie in Parijs. Zet u schrap voor een vetpotje camp met een behoorlijk irritante hoofdpersoon, artificiële nevenfiguren en appelflauwe kluchtsituaties. Als coscenarist medeschuldig aan deze Noord-Zuidelijke euroverkwisting is regisseur Christophe Honoré.

Beirut Hotel

2011 | Drama

Frankrijk/Zweden/Libanon 2011. Drama van Danielle Arbid. Met o.a. Charles Berling, Fadi Abi Samra, Rodney El Haddad, Paul Mattar en Karl Sarafidis.

Zomeravondzwoel is de sfeer in het sterke derde tv-drama van Arbid, alomtegenwoordig zijn de politiek-religieuze spanningen van Libanon. Waarin jurist Mathieu, op doorreis naar Syrië, in Beiroet de luxehotelzangeres Zoha ontmoet. Het amoureuze avontuur tussen de pragmatische cosmopoliet en de mediterrane verleidster neemt een ongezonde wending wanneer Mathieu op spionageverdenking in mysterieuze vizieren komt. Plotverwijzingen naar de onopgeloste moord op ex-president Rafik Hariri in 2005 geven het geheel een onderhuidse dreiging. Hamze blijkt als Zoha een erotische zevenklapper.

Le père de mes enfants

2009 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2009. Drama van Mia Hansen-Løve. Met o.a. Louis-Do de Lencquesaing, Chiara Caselli, Alice de Lencquesaing, Eric Elmosnino en Sandrine Dumas.

In 2005 stapte de Franse producent Humbert Balsan uit het leven als gevolg van een verwaarloosde depressie. Zijn kracht was het produceren van commercieel moeilijke films, waaronder een nooit afgemaakt werk van cineast en Cahiers du Cinéma-filmcriticus Mia Hansen-Løve. Als eerbetoon aan Balsan maakte de toen 27-jarige Hansen-Løve enkele jaren later Le père de mes enfants, gebaseerd op Balsans publieke en privé leven. 'Neutraal', was steevast haar regie-aanwijzing, zodat de intensiteit van Balsans artistieke veldtocht zonder vals sentiment kon schitteren.

Versailles

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Pierre Schoeller. Met o.a. Guillaume Depardieu, Max Baissette de Malglaive, Judith Chemla, Aure Atika en Patrick Descamps.

Nina heeft geen werk, geen uitkering, geen onderdak. Met haar vijfjarige zoon Enzo zwerft ze door de straten van Parijs. Dan ontmoet ze de filosofische drop-out Damien (Depardieu, de zoon van Gérard), die in een zelfgebouwde hut woont. Ze besluit haar kind bij hem achter te laten. Ondanks een weinig geloofwaardig gegeven (welke moeder laat haar kind achter bij een wildvreemde?) en niet erg sympathieke personages overtuigt de film, vooral door de uitstekende acteurs. Onbedoeld is Versailles een elegie voor Depardieu, die in 2008 op 37-jarige leeftijd aan een longontsteking overleed. Een hommage aan een begaafde rebel.

Nés en 68

2008 | Drama, Historische film

Frankrijk 2008. Drama van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Laetitia Casta, Yannick Renier, Christine Citti, Yann Trégouët en Marc Citti.

Veertig jaar na 1968 inventariseert dit dure tv-tweeluik, thematisch verwant met de Italiaanse kroniek La meglio gioventù, die andere Franse revolutie. Deel een volgt drie onafscheidelijke idealisten vanaf mei '68, deel twee volgt hun kinderen in het 'Jaar van de Muur' 1989. Iedere generatie stelt voor zich vast dat ideaal en werkelijkheid zelden synoniem zijn. Soap met de zure nasmaak van oud-links overtuigt matig; het tijdsbeeld is geslaagd, maar er worden in drie uur teveel thema's aangesneden. Epiloog die in 2007 speelt werd toegevoegd nadat de Franse president Sarkozy hatelijk had opgemerkt dat de 'erfenis van '68 moet worden opgeruimd'.

Tout est pardonné

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Mia Hansen-Løve. Met o.a. Paul Blain, Marie-Christine Friedrich, Constance Rousseau en Victoire Rousseau.

Hoeveel kun je een gemankeerde literator met zelfmedelijden, losse handjes en dopeverslaving vergeven? Dat is de kwestie in dit Bergmaniaanse psychodrama van ex-Cahiers du Cinéma-critica Hansen-Løve. Waarin schrijver Victor (Blain, lapzwans met kwajongensgrijns) na elf jaar zijn dochter terugziet. Pamela (Constance Rousseau) telt inmiddels 17 lentes en is nieuwsgierig naar pa. Of de toeschouwer dat na een uur gezinsdisfunctionaliteit, huwelijksmisère en junkieverdriet ook is, valt te bezien. De acteurs, Blain en Rousseau voorop, lijken hun rollen bijna te hebben verinnerlijkt. De handeling van het gefragmenteerde scenario pendelt tussen Wenen en Parijs, maar verwacht geen visuele opvrolijkers.

La France

2007 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2007. Oorlogsfilm van Serge Bozon. Met o.a. Sylvie Testud, Pascal Greggory, Guillaume Depardieu, Jean-Christophe Bouvet en Guillaume Verdier.

In 1917 ontvangt de Française Camille een brief van haar wederhelft, die als soldaat in de loopgraven dient. Ze zal hem nooit terugzien, schrijft hij. Waarop Camille heur haren kortwiekt, als jongeman verkleed naar hem op zoek gaat en zich aansluit bij een regiment dat ze onderweg tegenkomt. Op gezette tijden barst het gezelschap in gezang uit, een artistiekerig foefje dat nauwelijks iets met het eigenlijke verhaal van doen heeft. Reden om de rare liedjesintermezzi in deze controversiële Prix Jean Vigo-winnaar toch te trotseren is uiteraard de androgyne en dus perfect gecaste Testud in de hoofdrol.

The Way I Spent the End of the World

2006 | Drama

Roemenië/Frankrijk 2006. Drama van Catalin Mitulescu. Met o.a. Doroteea Petre, Timotei Duma, Ionut Becheru en Cristian Vararu.

Roemenië, 1989, vlak voor de val van Ceaucescu. De zeventienjarige Eva (Petre) wordt naar een tuchtschool gestuurd nadat ze een buste van de dictator kapot heeft laten vallen. Daar ontmoet ze Andrei (Vararu), ook een rebel. Ze willen Roemenië ontvluchten en gaan in training om over de ijskoude Donau te kunnen zwemmen. Thuis bereidt Eva's zevenjarige broertje Lalalilu (Duma) een aanslag voor op Ceaucescu, want hij wil zijn zus niet kwijt. Mooie, warme, ingehouden film uit de Roemeense golf kwaliteitscinema van rond 2005. Petre kreeg in Cannes de Un Certain Regard-prijs voor de beste actrice.

Peindre ou faire l'amour

2005 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2005. Drama van Arnaud Larrieu en Jean-Marie Larrieu. Met o.a. Sabine Azéma, Daniel Auteuil, Sergi López en Amira Casar.

In de Vercors-streek draaiden de broers Larrieu hun intieme zedenschets over het opvlammen van een sleets huwelijk. Vijftigers William, meteoroloog, en Madeleine, hobbyschilderes, ontmoeten op het platteland de blinde Adam en levensgezellin Eva. Het jongere koppel brengt onvermoede sjeu in het liefdesleven van de dertig jaar getrouwde pre-pensioeners. In deze subtiele delicatesse voor het Genootschap der Afficionadi van de Franse Praatfilm speelt het voortreffelijke acteurskwartet als één entiteit. Kleurenpalet vol tussentonen van cameraman Christophe Beaucarne krijgt audio-ondersteuning in liedjes van Jacques Brel en Léo Ferré.

Toutes ces belles promesses

2003 | Drama

Frankrijk/België 2003. Drama van Jean-Paul Civeyrac. Met o.a. Jeanne Balibar, Bulle Ogier, Valerie Crunchant en Renaud Bécard.

Marianne, een Parijse celliste, rouwt om haar juist overleden moeder wanneer ze er achter komt dat haar vader een maîtresse had. Ze besluit de vrouw op te zoeken. In dit mooi gespeelde drama ontvouwt zich vervolgens een vriendschap tussen beide vrouwen en haalt Marianne dierbare herinneringen op aan het leuke kindermeisje uit haar jeugd. Op muzikaal vlak valt er te genieten van Mendelssohn en liedjes van Edith Piaf.

Le lait de la tendresse humaine

2001 | Drama

België/Frankrijk 2001. Drama van Dominique Cabrera. Met o.a. Patrick Bruel, Marilyne Canto, Dominique Blanc, Bruno Salvador en Sergi López.

Een zomerse dag in de Jura. Jonge moeder Christelle (Maryline Canto) doet haar baby in bad. Plotseling staat ze op en rent het huis uit. De camera blijft achter en registreert hoe het water onder de badkamerdeur uitloopt. De openingsscène van Le lait de la tendresse humaine grijpt direct naar de strot. Net zoals het leven Christelle naar de strot grijpt. Haar echtgenoot (Patrick Bruel) kan zich nauwelijks verplaatsen in haar somberte. Samen met familie en vrienden gaat hij op zoek naar Christelle die ondertussen haar heil heeft gezocht bij de buurvrouw. Cineast Dominique Cabrera maakte eerder een documentaire over depressie (Demain et encore demain) en laat in deze speelfilm zien dat zij het onderwerp en het filmmedium tot in de puntjes beheerst. Haar uitgelezen personages bewegen zich in een scherp contrasterende wereld van zonlicht en warmte, blindelings op zoek naar liefde en naar elkaar. Een hartverwarmende film over 'het onstuitbare leven dat ons begeleidt en soms alleen achterlaat', aldus de maker.

La répétition

2001 | Drama, Thriller, Romantiek

Frankrijk/Canada 2001. Drama van Catherine Corsini. Met o.a. Emmanuelle Béart, Pascale Bussières, Dani Levy en Jean-Pierre Kalfon.

Nathalie (B[KA1]eart) en Louise (Bussi[KA2]eres) zijn sedert hun jeugd bevriend. Als ze rond de twintig zijn, willen ze beiden een carri[KA2]ere op de planken van de schouwburg maken. Terwijl Nathalie een gezonde belangstelling heeft voor jongens, ziet Louise eigenlijk alleen maar haar vriendin. Als Nathalie een avondje gaat dansen met de jongen uit het amateurtoneelstuk, waarin zij een rol hebben, is Louise de volgende morgen verdwenen. Van Louise`s moeder hoort Nathalie over Louise`s zelfmoordpoging en ook dat Louise haar nooit meer wil zien. Tien jaren verstrijken en Nathalie is op tournee in de Franse provincie. Zij speelt de hoofdrol in een stuk van haar partner Matthias (Levy). In Avignon klopt Louise na de voorstelling op de deur van de kleedkamer. Louise is getrouwd met Nicolas (Bouajila) en samen zitten ze in de tandtechniek. Ze boeren goed met de prothesen. Het weerzien is als vanouds. Louise hoort dat Nathalie naar Kopenhagen gaat voor de premi[KA2]ere van het stuk in Denemarken. Als Nathalie in Denemarken is, is Louise er ook - haar baan en man heeft ze laten vallen. Louise zegt dat ze Nathalie kan introduceren bij de international bekende toneelschrijver/dramaturg Waltar Amar (Kalfon), die in Kopenhagen woont en werkt. Hij is bezig met een nieuw stuk dat een geheel ander toneelgenre introduceert. Als Nathalie de rol krijgt, voelt Matthias zich artistiek verraden. Louise begint Nathalie te coachen en is bezig haar verovering eindelijk te consolideren, maar Nathalie voelt dat het toch haar kopje thee niet is nadat ze heftig de liefde bedreven hebben. Het scenario van regisseuse Corsini en Marc Syrigas in samenwerking met Pascale Breton en Pierre-Erwan Guillaume is niet slecht maar graaft niet al te diep. De spelprestaties van beide hoofdrollen zijn goed en dat compenseert veel. Het camerawerk van Agnès Godard is uitstekend. Dolby.

Laissons Lucie faire !

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Emmanuel Mouret. Met o.a. Marie Gillain, Emmanuel Mouret, Dolores Chaplin, Georges Neri en Arnaud Simon.

Teeny comedy voor dagdromende, romantische meisjes. Lucie (Gillain) die badpakken verkoopt op het strand van Marseille, zwijmelt over haar jeugdvriendje Lucien (Mouret), die ze graag haar vaste vriend zou willen maken, maar daarvoor moet het tweetal elkaar de waarheid vertellen. Voor Lucien, die een opleiding volgt bij de geheime dienst is dat onmogelijk en hij wil niet afgaan. Het leven wordt Lucie wel heel moeilijk gemaakt als een rivale aan Luciens lip gaat hangen en door hem ontmaagd wil worden. Tijd voor een list. Gelukkig is er een goede afloop in deze onbenullige film. Het magere scenario is van regisseur- hoofdrol Emmanuel Mouret. Het camerawerk is van Aurélien Devaux.

Drôle de Félix

2000 | Komedie, Drama

Frankrijk 2000. Komedie van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Sami Bouajila, Pierre-Loup Rajot, Patachou, Ariane Ascaride en Charly Sergue.

Vrolijke Felix' is een oprechte roadmovie over de opgewekte dertiger Felix, een Franse homoseksueel van Arabische komaf. Felix is seropositief maar hij is meer bezig met het welzijn van zijn favoriete soapies dan met zijn gezondheid. Toch wil hij graag zijn vader ontmoeten die waarschijnlijk in Marseille woont. Hij vertrekt te voet en onderweg ontmoet hij talloze zonderlingen die hem aan het denken zetten over de waarde van vriendschap versus familie. Winnaar van de Teddybeer in Berlijn voor het 'verfrissende portret van een man met HIV die de zonnige kant van zijn leven en zijn gekozen familie ontdekt'.

Le Détour

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Pierre Salvatori en Pierre Salvadori. Met o.a. Serge Riaboukine, Marina Golovine, Patrick Lizana, Mathieu Demy en Guillaume Depardieu.

Alain (Riaboukine) is een tevreden en gelukkig mens. Zijn caf[KA1]e Le D[KA1]etour is echter dringend aan een opknapbeurt toe. De klanten blijven gelukkig komen, dus hoeft Alain zich niet te haasten. Aan de overkant wordt een nieuwe kroeg geopend, La Rotonde. De eigenaar, Damien (Castel) is afkomstig uit Corsica. Hij stelt Alain voor om hem te helpen bij de renovatie. Als op een ochtend Marie (Golovina) Alains zaak binnenkomt, blijkt zij op zoek te zijn naar haar broer Antoine (Demy). Alain begint te vermoeden dat Damien zijn bedrijfje wil gebruiken om de drugshandel uit te breiden. Voor hij het beseft, zit hij verstrikt in duistere zaakjes van zijn concurrent. Wat begint als een alledaagse, kleine gebeurtenis evolueert tot een overtuigende psychothriller. Het geheel wordt verteld in een flash-back, nadat Le Détour uitgebrand is en Alain met zware brandwonden zich bij de politie meldt met de woorden: 'Ik heb een man gedood'. Nicolas Saada en regisseur Salvadori schreven het scenario. Fotografie is van Gilles Henry.

...comme elle respire

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. Marie Trintignant, Guillaume Depardieu, Jean-François Stévenin, Serge Riaboukine en Blanchette Brunoy.

Jeanne (Marie Trintignant) is een pathetische leugenaar, ze liegt zoals ze ademhaalt (elle ment ...comme elle respire). Jeanne ontvlucht haar verloofde en vertrekt naar Parijs waar ze dankzij een van haar fantastische verhalen - dat ze uit een puissant rijke familie komt - een baantje als au pair vindt. Antoine (Guillaume Depardieu) is een kleine crimineel, die het plan opvat de 'rijke' Jeanne te ontvoeren voor losgeld. Zijn partners in de misdaad zijn twee klunzen die zich als zware jongens gedragen. Maar er doen zich probleempjes voor. Ten eerste heeft Jeanne natuurlijk helemaal niet veel geld en ten tweede valt Antoine voor haar charmes. Trintignant slaagt er glansrijk in haar leugenachtigheid geloofwaardig te maken en Depardieu weet met succes zijn rol als mislukkeling te vervullen. Pierre Salvadori creëerde een aangename klucht waar ernst doorheen sijpelt, maar deze wordt dankzij Trintignants luchtige spel niet te hevig.

Ni d'Eve ni d'Adam

1996 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Paul Civeyrac. Met o.a. Guillaume Verdier, Morgane Hainaux, Frédérique Gagnol, Hélène Chambon en Luc Tissot.

De veertien-jarige Gabrielle (Hainaux) woont in een flat in een sociale woonwijk, zit op het lyc[KA1]ee, en heeft zich verknald in de vijftien-jarige Gilles (Verdier), die technisch onderwijs volgt. Hij heeft het echter veel te druk met het verknallen van zijn toekomst, het vergallen van zijn leven en dat van anderen. Hij pikt de centjes van Gabrielle en vernedert haar zozeer, dat ze hem nooit meer wil zien. Als hij dan ook nog een leraar die het goed met hem meent, een klap verkoopt, is hij te ver gegaan. Zijn vader gooit hem de deur uit. Gabrielle en andere vrienden willen nu niets meer met hem te maken hebben. Hij wordt een straatschoffie die overal heibel maakt en zich met kleine vergrijpen staande houdt. Uiteindelijk reikt Gabrielle hem de helpende hand, waarmee ze haar eigen leven te grabbel gooit. Ze vluchten samen weg, maar het jonge stelletje wordt achtervolgd door de sterke arm. De film heeft niet het niveau van de gelijksoortige BADLANDS, omdat de psychologische schets van de personages niet gelukt is. De twee jonge acteurs werken door hun jeugd wel op het gemoed, maar zij zijn niet in staat het scenario van Civeyrac en Pierre Erwan Guillaume geloofwaardig te maken. Voor de fotografie tekende Pascal Poucet.

Les apprentis

1995 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1995. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. François Cluzet, Guillaume Depardieu, Judith Henry, Claire Laroche en Marie Trintignant.

Vrolijke buddy-komedie over twee zeer verschillende mannen die met elkaar opgescheept zitten in een Parijs' appartement waar beiden 'tijdelijk' verblijven. Prima dialogen en charmante hoofdrollen van Cluzet als neurotische schrijver zonder inspiratie en Depardieu als ongecompliceerde, rokkenjagende jongeling. Gedreven door geldnood organiseren ze samen een overval. De in 1971 geboren zoon van Gérard Depardieu was eerder te zien in regisseur Salvadori's debuut Cible émouvante. Voor zijn rol in Les apprentis werd hij onderscheiden met een César voor meest veelbelovende jonge acteur.

L'histoire du garçon qui voulait qu'on l'embrasse

1994 | Drama, Romantiek, Komedie

Frankrijk 1994. Drama van Philippe Harel. Met o.a. Julien Collet, Sébastien Tavel, Jean Lescot, Marion Cotillard en Hélène Medigue.

Een 20-jarige jongeman studeert kunstgeschiedenis in Parijs en heeft maar één wens: een leuk meisje ontmoeten en met haar kussen. Hij is echter te verlegen om de eerste stap te zetten.

Cible emouvante

1993 | Komedie, Drama, Misdaad

Frankrijk 1993. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. Jean Rochefort, Guillaume Depardieu, Marie Trintignant, Serge Riaboukine en Patachou.

Opmerkelijk regiedebuut van Fransman Pierre Salvadori vertelt van de oudere beroepsmoordenaar Victor die verliefd wordt op zijn opdracht, de jonge dievegge Renée die van een gangsterbaas ettelijke tonnen heeft gestolen. Tot dusver weinig nieuws onder de zon, ook niet dat als Victor faalt er een tweede huurmoordenaar wordt ingeschakeld om beide lastpakken om te leggen. Wat Cible Émouvante (1993) uittilt boven het gros van de misdaadfilms zijn de aanstekelijke dialogen, de zwarte humor en de vertolkingen van Jean Rochefort als Victor en Marie Trintignant als Renée. (JvB/VPRO Gids)

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Martin op televisie komt.

Reageer