Olivier Dazat

Acteur, Scenarist

Olivier Dazat is acteur en scenarist.
Er zijn 8 films gevonden.

Astérix aux jeux olympiques

2008 | Avonturenfilm, Komedie, Familiefilm, Fantasy

Frankrijk/Italië/Italië/Duitsland/België/Spanje 2008. Avonturenfilm van Frédéric Forestier en Thomas Langmann. Met o.a. Gérard Depardieu, Clovis Cornillac, Alain Delon, Benoît Poelvoorde en Vanessa Hessler.

In deze derde live-action stripverfilming vergezellen Galliërs Asterix (Cornillac) en Obelix (Dépardieu) een landgenoot die, om het hart te winnen van een mooi meisje, meedoet aan de Olympische Spelen. Gebruik van toverdrank is, vanwege dopingcontroles, niet toegestaan. Minder leuk dan de voorgangers Astérix et Obélix contre César en Mission Cléopâtre, wat voornamelijk te wijten is aan het wat saaie script. Het gekibbel tussen Caesar (Delon) en Brutus (Poelvoorde) is nog wel amusant, net als de cameo's van Michael Schumacher en Zinédine Zidane.

Podium

2004 | Komedie, Muziek

Frankrijk/België 2004. Komedie van Yann Moix. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Jean-Paul Rouve, Julie Depardieu, Marie Guillard en Anne Marivin.

Als op tv een Claude François-soundmixwedstrijd wordt aangekondigd, geeft bankbediende Bernard zijn baan op om als zijn voorbeeld te gaan optreden. Podium schetst op fraaie wijze een beeld van de fans die alle feitjes over het leven van hun held François uit het hoofd kennen, en de mannen die zijn wilde dansroutines nadoen.

Trois Huit

2001 | Thriller, Drama

Frankrijk 2001. Thriller van Philippe Le Guay. Met o.a. Gérald Laroche, Marc Barbé, Bernard Ballet, Alexandre Carrière en Jean-François Lapalus.

Pierre (Laroche) werkt in een glasfabriek. Hij gaat van de dagploeg naar de nachtploeg omdat het beter betaalt. Hij hoopt het bestaan van zijn vrouw Carole (Mouchel), die boekhoudster is, en hun twaalf-jarige zoontje Victor (Le Roy) te verbeteren. Onder zijn nieuwe collega`s bij de nachtdienst zit een zekere Fred (Barbé), een imposante kerel met een grote waffel, die amateurbokser is. Door zijn onbehouwen optreden heeft Fred, die een goede arbeider is, een promotie gemist en is teleurgesteld. Hij doet joviaal tegen Pierre, maar maakt hem algauw het leven zuur door zijn frustraties op Pierre te botvieren. Hij beschadigt de auto van Pierre, vernedert hem in het bijzijn van hun collega's, en intimideert hem voortdurend. De situatie wordt onhoudbaar als hij zich aan Victor dreigt te vergrijpen, hoewel Pierre zijn best doet om niet uit zijn slof te schieten. Gelukkig kan hij met de overige collega's goed overweg en als een betonnen vloer gestort moet worden in het huis dat Pierre bouwt, is ook Fred van de partij. Niemand van de collega's durft het echter op te nemen tegen de gemakkelijk ontvlambare Fred, maar door het geduld van Pierre lukt het de agressieve man te matigen, hoewel zijn huwelijk eronder begint te lijden. Pierre lijkt een slappe vent, maar is in wezen een flinke kerel en een doorzetter. Het spel van de twee hoofdrollen is realistisch en zeer geloofwaardig. Barbé is zo echt dat je af en toe blij bent als kijker, dat hij in sommige scènes eventjes afwezig is. Het uitstekende scenario is van Régis Franc, Olivier Dazat, en regisseur Le Guay, die het tempo erin houdt. Het is gebaseerd op een waargebeurd voorval in 1990. Het camerawerk van Jean-Marc Favre geeft de troosteloze sfeer van industrieel Noord-Frankrijk haarfijn weer. Een film die vergelijkbaar is met RESSOURCES HUMAINES van Laurent Cantet uit 1999, maar zonder de politiek van die film.

Le vélo de Ghislain Lambert

2001 | Sportfilm, Drama

Frankrijk/België 2001. Sportfilm van Philippe Harel. Met o.a. Benoît Poelvoorde, José Garcia, Daniel Ceccaldi, Sacha Bourdo en Emmanuel Quatra.

Quasi-documentaire vertelling over de kleine Belgische wielrenner Ghislain Lambert, wiens enige ambitie het was een kampioen te worden. Het ontbreekt Ghislain jammer genoeg aan alles wat tijdgenoot Eddy Merckx wel heeft. Na niet al te lange tijd ziet Ghislain zich genoodzaakt te grijpen naar verboden middelen, want wielrennen is zijn enige houvast. De Franse regisseur Philippe Harel weet hoe hij een verhaal moet vertellen. Hij ontvouwt het leven van de wielerknecht vooral met sfeerschetsen, die korte dialogen en kleine handelingen bevatten. De kwaliteit van deze sportfilm is de wijze waarop sukkelaar Ghislain wordt neergezet; met grote gebaren, soms zelfs karikaturaal, maar nooit belachelijk.

Je ne vois pas ce qu'on me trouve

1997 | Komedie, Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1997. Komedie van Christian Vincent. Met o.a. Jackie Berroyer, Karin Viard, Tara Römer, Estelle Larrivaz en Zinedine Soualem.

Na een afwezigheid van dertig jaar, waarin hij een succesvolle carri[KA2]ere als humorist heeft opgebouwd, keert Pierre Yves (Berroyer) terug naar het Noordfranse stadje Li[KA1]evin, waar hij een deel van zijn jeugd had doorgebracht. Het cultureel centrum heeft hem gevraagd om een hele nacht op te treden tijdens het plaatselijke Festival van de Lach als gangmaker, een attractie die beslist moet aanslaan omdat hij door de inwoners als `een van hen` beschouwd wordt. Pierre, die naar eigen zeggen zijn succes aan een misverstand te danken heeft, wordt hier geconfronteerd met een wereld waarvan hij totaal vervreemd is. Een heerlijke komedie over iemand die aanvankelijk mislukt, maar in het leven slaagt. De humor en de stijl zijn duidelijk be[KA3]invloed door Woody Allen, maar dan volledig aangepast aan de Franse smaak. Berroyer is ontwapenend in de hoofdrol. De film is echter heel erg Frans, waardoor betwijfeld moet worden of hij buiten zijn landsgrenzen (en taalgebied) wel begrepen wordt. Ondanks enkele storende stijlfouten is de rolprent beslist de moeite waard. Vincent schreef het scenario samen met Berroyer en Olivier Dazat. Het camerawerk is van Hélène Louvart. Dolby Stereo.

Les 2 papas et la maman

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Marc Longval. Met o.a. Arielle Dombasle, Smaïn, Antoine de Caunes, Julie Gayet en El Kébir.

Na vijf jaar huwelijk krijgen Jerome en Delphine te horen dat Jerome steriel is. Een spermabank zien ze niet zo zitten, dus vragen ze Jerome's beste vriend Salim om zaad te doneren. Voor de buitenwereld probeert het drietal hun geheim verborgen te houden, maar hoe lang dat goed kan gaan...?

Dis-moi oui...

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Alexandre Arcady. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Julia Maraval, Claude Rich, Valérie Kaprisky en Patrick Braoudé.

Kinderarts dokter St[KA1]ephane Villiers (Anglade) is de benijdenswaardigste vrijgezel van Bordeaux. Hij is rond de dertig, succesvol en werkt in de chique priv[KA1]ekliniek van zijn vader, professor Villiers (Rich). Ooit zal dat alles aan hem toebehoren. Het leven in de stad aan de Gironde is mooi, iedereen bezit de nieuwste electronische speelgoedjes, luxe terreinwagens en fraaie appartementen. Tussen het rokkenjagen en het wagen van een gokje in een illegale speelhol, is er ook nog wat werk. Op een avond wordt St[KA1]ephane geconfronteerd met een meisje op zijn stoep, Eva (Maraval). Hij denkt dat het een scholiere is die de bus of de trein gemist heeft, maar het verleidelijke wichtje vertelt hem dat ze thuis mishandeld wordt. Hij wil haar wel voor de nacht onderdak verlenen, maar hij raakt niet meer van haar af. Om een lang verhaal kort te maken: ze lijdt aan een bijzondere hersentumor, die dokter Villiers moet verhelpen. Een dergelijke operatie is nog nooit uitgevoerd! De afloop laat zich raden. De kwaal is overigens authentiek, maar verder is de film volslagen ongeloofwaardig en het scenario van Olivier Dazat, Antoine Lacomblez en Arcady is ronduit slecht en oppervlakkig. Positief aan deze idiote, stroperige film zijn de volgende zaken die de waardering bepaald hebben: hunkerende ziekenhuispsychologe Nathalie, is lief, mooi en echt; Laforêt als moeder van Eva stelt haar oude fans niet teleur; de beelden van Robert Alazraki geven je zin om eens tijdens een vakantie Bordeaux te bezoeken en last, but not least, de muziek van Philippe Sarde beantwoordt aan de verwachtingen. Dolby-geluid.

On peut toujours rêver

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Smaïn, Edith Scob, Géraldine Bourgue en Pierre Palmade.

Een vermoeide Richard speelt een sombere, egoïstische, misanthropische mediamagnaat. Hij heeft nog een gebrek: hij is kleptomaan. Bij een licht vergrijp in een warenhuis betrapt Merzahoui hem op heterdaad, een leerling-kapper van Algerijnse afkomst. Het komt tot een beledigende woordenwisseling en een dreigend handgemeen. Hieruit ontstaat tijdig wederzijds begrip en mediakeizer Richard krijgt weer zin in het leven. Voorspelbare onzinfilm met zwart-wit personages. Scenario van Olivier Dazat en regisseur/hoofdrolspeler Richard. Camerawerk van François Lartigue.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Olivier Dazat op televisie komt.

Reageer