Chick Ortega

Acteur

Chick Ortega is acteur.
Er zijn 15 films gevonden.

La Taule

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Alain Robak. Met o.a. Claude Brasseur, Olivier Martinez, Bernard Le Coq, Saïd Taghmaoui en Gilbert Melki.

Een gevangene (Martinez), die sedert zijn plaatsing in het huis van bewaring niet meer gesproken heeft, wordt de Stomme genoemd. Hij deelt zijn cel met een andere gevangene die op een nacht ontsnapt. Hoewel de directeur (Le Coq) zich niet afvraagt, waarom de Stomme niet is gevlucht, wil hij precies weten wat er gebeurd is. De Stomme geeft geen draad. De hoofdcipier (Brasseur), die kort voor zijn pensionering staat en minachting koestert voor zijn baas, meent dat hij dit varkentje moeiteloos kan wassen en stopt hem in een cel met andere ingeslotenen. Hieronder bevinden zich de Onschuldige (Taghmaoui), een computergenie die zegt dat hij bij vergissing in de bajes zit, de Onverschillige (Ortega), een recidivist die aan boybuilding doet, de Zigeuner (Maaskri), een engerd en de Grijze Muis (Duperial), een kruimeldief. De hoofdcipier heeft allerlei pesterijen in petto, die vari[KA3]eren van controles, alarm, collectieve straffen, isolement, enz. Ondertussen probeert een arrogante inspecteur van politie (Melki) op zijn eigen manier achter de waarheid te komen. De gevangenen laten zich niet kisten en bedenken van alles en nog wat om de directie en de politie te slim af te zijn. Een en ander culmineert tot een hoogtepunt als de gevangenis geïnpecteerd wordt door de dienst voor het gevangeniswezen, die zich op het totaal verkeerde moment had aangekondigd. Hoewel veel grappen en grollen niet direct origineel zijn, bestaat de rolbezetting uit puike karakterspelers, die de kijker toch flink aan het lachen brengen. Het scenario van Philippe Eineck en Jean-Marc Parisis met dialogen van Laurent Baffie, bevat enige zwakke punten; er wordt nooit uitgelegd waarom de ontsnapping plaatsvond en waarom de Stomme niet mee is gegaan bijvoorbeeld, maar het kat-en-muisspel tussen de gevangenen en directie werkt en de oproer is aardig gedaan. Het camerawerk is van Bernard Déchet. Gewoon pretentieloze ontspanning.

L'enfant et les loups

1998 | Drama, Familiefilm

Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Pierre-Antoine Hiroz. Met o.a. Christophe Malavoy, Pascale Rocard, Chick Ortega, Marie Sambourg en Clémence Lafleurière.

De tienjarige in Parijs opgegroeide Othilie (Sambourg) wordt door haar vader voor de paasvacantie naar zijn broer Antoine (Malavoy) gezonden, de directeur van een regionaal natuurpark in de bergen. De norse Antoine is niet erg opgetogen met haar komst en laat haar dan ook meestal alleen of in het gezelschap van zijn wereldvreemde medewerker Tambourin (Ortega). Othilie maakt hier kennis met de uitgestrekte natuur en de immense bergen. Voor het eerst sinds decennia worden er terug wolven opgemerkt in de streek. De wolven zaaien meteen paniek onder de bergbewoners, die hen zo vlug mogelijk willen doden. Antoine tracht hen op andere gedachten te brengen en hij krijgt de hulp van dierkundige Jeanne (Rocard). Een poëtische ode aan het wildleven, gezien door de ogen van een stadskind. De film heeft de charme van een eindeloos verhaal, zonder dat hij in de val trapt van een naïeve film over de relatie tussen een kind en wilde roofdieren. Ortega is schitterend als de halfwilde Tambourin die a.h.w. een band heeft met de wolven. De kleine Sambourg zal ieders hart probleemloos stelen. Jean Curtelin, Nathalie Carter en Alexis Salatko baseerden het scenario op een verhaal van François Ducray, Josie Halbwachs en Olivier Marvaud. Mooie natuuropnamen van Denis Jutzeler.

Les mille merveilles de l'Univers

1997 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk/Canada 1997. Sciencefiction van Jean-Michel Roux. Met o.a. Tchéky Karyo, Julie Delpy, Féodor Atkine, Maria de Medeiros en Chick Ortega.

De aarde ontvangt een gecodeerde boodschap uit de ruimte. Wat later blijken de 12.000 inwoners van de goddeloze vrijhandelszone Sepulveda spoorloos verdwenen. Het vermoeden rijst dat de aarde wel eens aangevallen kan zijn door buitenaardse wezens. UFO- expert Professor Larsen (Karyo) krijgt van president Blandine Brucker (De Medeiros) 24 uur de tijd om het hermetisch afgesloten rampgebied te onderzoeken. Hij wordt bijgestaan door de mooie Eva (Delphy), die bij de beveiliging van Sepulveda werkt en zijn bionische assistent Oscar (Ortega). De Franse cineast Roux liet zich inspireren door het universum van Philip K. Dick om een eigen toekomstfantasie in een tijdloze parallelle wereld te vertellen waar een heel andere tijd-ruimte dimensie heerst. Hij is er echter niet in geslaagd om de complexe stijl van Dick om te zetten in een gelijkwaardige visuele stijl zodat de film chaotisch overkomt, zonder dat de toeschouwer zich in de personages kan terugvinden. Roux schreef het scenario samen met Alexis Galmot en Régine Abadia. Fotografie is van Michel Mathieu. Dolby Stereo.

Go for Gold!

1997 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Spanje 1997. Komedie van Lucian Segura. Met o.a. Lars Rudolph, Saïd Taghmaoui, Antonio Carmona, Maria de Medeiros en Chick Ortega.

In Berlijn houdt Jeff (Rudolph) zich in leven met zaken, die eigenlijk niet door de beugel kunnen. Als de grond hem te heet onder de voeten wordt, moet hij ijlings de wijk nemen met zijn vriend Moussa (Taghmaoui). Ze pakken het eerste, het beste vliegtuig dat op het punt staat te vertrekken. Zo komen ze door toeval in het Spaanse Benidorm aan de Costa del Sol terecht. Ze huren een goedkoop appartement, dat de gewetenloze eigenaar al had verhuurd aan de zigeuner Quillo (Carmone) die ter plaatse met zijn partner Paquita (De Meideiros) een tamelijk lauwe flamenco act als broodwinnig opvoert. Na aanvankelijk wat stekeligheden, besluiten de stellen samen te gaan doen; bovendien is Jeff smoor op Paquita. Jeff organiseert survivaltochten voor geronselde toeristen, waarbij de slachtoffers hun fantasieën mogen uitleven. Deze tochten draaien snel uit op een horrortrip als een van de deelnemers een vrouw verwondt met een pistoolschot. Als er vervolgens ook nog een bloedig, nachtelijk stierengevecht wordt gehouden, moeten ze het hazenpad kiezen omdat de politie achter hen aan zit. Het vormeloze scenario van regisseur Segura, kan niet kiezen tussen slapstick en griezel met als gevolg dat het geen van beiden is geworden. De rolverdeling voert zijn eigen nummers op, hetgeen de harmonie niet ten goede komt. Bovendien spreken sommige spelers hun teksten niet in hun eigen taal, wat afbreuk aan hun spelprestaties doet. Bij een zorgvuldig ingedubde versie, anders dan de oorspronkelijke, is dat effect enigszins afgezwakt. Al met al is deze film nauwelijks boeiend of interessant en helemaal niet grappig. Concluderend moet gesteld worden dat Segura's tweede film feitelijk een mislukking is. Geproduceerd o.a. door Wim Wenders, die na DER AMERIKANISCHE FREUND en PARIS, TEXAS verder nauwelijks iets boeiends heeft voortgebracht, behalve een hoop slaapverwekkend, intellectualistisch gedoe. Het camerawerk is van Giovanni Fiore Coltellacci. Dolby.

Dobermann

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Jan Kounen. Met o.a. Vincent Cassel, Monica Bellucci, Antoine Basler, Dominique Bettenfeld en Chick Ortega.

In het begin van de jaren 1980 waren de als pocket verschenen [KL]Dobermann[KLE]-verhalen over een misdadigersbende van Joel Houssin heel populair in Frankrijk. Houssin schreef voor deze film het scenario naar een nieuw verhaal in de serie. Het is snel verteld. De bende die aangevoerd wordt door Dobermann (Cassel), beraamt een overval op een bank in een Parijse voorstad. Om de politie af te leiden en bezig te houden zijn er allerlei incidenten zoals nepinbraken door de gehele Lichtstad. De list slaagt en de bende trekt zich terug met een vette buit ergens in een ontoegankelijk autokerkhof buiten de Franse hoofdstad. Er is een politieman, die in de kieren heeft wie achter de overval zat: inspecteur Christini (Karyo); hij is nog veel gemener dan al het schorem, waarop hij jaagt. In zijn uppie gaat hij er tegen aan. Het debuut van de 33-jarige Frans-Nederlandse regisseur Kounen is een uiterst gewelddadige film die de kijker geen enkel moment rust gunt. Het dialoog bestaat grotendeels uit schuttingtaal, het ultieme doel is drugs en de teneur is seksistisch. Bij liefhebbers van rauwe films een absolute voltreffer, die de status van cultfilm heeft verkregen. Net een stripverhaal van Heiki Bilal met Peckinpah-geweld in een computeromlijsting van de jaren 1990. Het camerawerk is van Michel Amathieu.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

Gaffe Loulou !

1995 | Komedie, Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Niang. Met o.a. Patrick Catalifo, Chick Ortega, Michel Jonasz, Yvon Back en Thiam.

Als kind werd Loulou (Ortega) blind toen hij samen met zijn broer G[KA1]erard (Catalifo) een zelf in elkaar geknutselde raket wou afvuren. Twintig jaar later bevinden beide broers, die nog steeds onafscheidelijk zijn, zich in de marginaliteit. Ze wonen in een oude caravan en komen aan de kost met de verkoop van illegaal geschoten eenden. Dan op een dag ontdekt Loulou dat hij een speciale gave heeft: hij kan geld opsporen aan de hand van de geur. G[KA1]erard vat onmiddellijk een plannetje op: Loulou zal als pianostemmer zijn diensten aanbieden in de plaatselijke abdij en er het geld stelen. Wie zou er nu een blinde verdenken? Het plan lukt, maar commissaris Ventura (Jonasz), die zich in de zaak vastbijt, is een intelligente doordrijver. Eindelijk eens een warmmenselijke film waarin een gehandicapte niet als een meelijwekkende sukkel wordt uitgebeeld, maar als een geslepen (en sympathieke) misdadiger. De prestatie die Ortega neerzet is subliem en loont alleen al de moeite om te kijken. Een ontroerend beeld van twee niet alledaagse broers, gebracht met een groot gevoel voor humor. Niang bedacht het verhaal en schreef het scenario samen met Claude Bonin. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

Flics de choc: La dernière vague

1995 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1995. Misdaad van Arnaud Sélignac. Met o.a. Pierre Cosso, Véronique Prune, Chick Ortega, Sophie Duez en Cris Campion.

Cosso en Prune, de speciale agenten van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, krijgen de opdracht de dood van een volksvertegenwoordiger te onderzoeken. Hij was niet zoals de meeste van zijn collega's; hij was een sportman, hield van mooie meiden, maar was vooral onkreukbaar. Er wordt verondersteld dat hij werd vermoord omdat hij weigerde mee te werken met de illigale en twijfelachtige praktijken van een immobiliënagentschap. Tweede in de Flics de choc- serie. Actievol en spannend, maar enkel te genieten als een tijdvuller want veel originaliteit moet je van de makers niet verwachten. Met de computer geschreven scenario van Alexandra Deman, Claire Alexandrakis en Henri Helman, naar personages gecreëerd door Serge Jacquemard. Formaat 16/9.

Le mangeur de lune

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Dai Sijie. Met o.a. Chick Ortega, Rufus, Mohamed Camara, Catherine Hiegel en Geneviève Fontanel.

Satire over Popov, de zwarte, Russische clown van een circus, die een nummer heeft met een arend. Als ze in Parijs optreden, ontsnapt het beest en Popov moet hem vangen. Hij mist daardoor het vertrek van de troep en moet ze per trein (naar Venetië) achterna reizen. Tegelijkertijd verlaat een boerenkinkel de hoeve, die het leven van vogelverschrikker beu is als zijn moeder een plaatselijke lijkdrager huwt waardoor zijn kansen op eventueel bezit uitzichtloos worden. In diezelfde trein onmoet hij de zwarte cirusartiest en raakt gefascineerd van hem en diens roofvogel. Vervolgens wijkt hij nimmer meer van diens zijde. Een wonderlijke film met een komische noot. Het scenario is van Nadine Perront en regisseur Sijie. Het camerawerk is van Ricardo Aronovich.

Des feux mal éteints

1994 | Oorlogsfilm, Actiefilm

Frankrijk 1994. Oorlogsfilm van Serge Moati. Met o.a. Manuel Blanc, Maria de Medeiros, Emmanuel Salinger, Hélène Vincent en Rufus.

J[KA1]er[KA4]ome (Blanc) heeft een opleiding genoten als journalist en wordt tegen het einde van de Algerijnse vrijheidsoorlog opgeroepen voor actieve dienst. Hij wordt ingedeeld bij de gemuilkorfde redactie van een krant voor de strijdkrachten. Het akkoord van Evian is getekend, maar de OAS begint met zijn verzet en de tactiek van de verschroeide aarde. Van een vriend die al in Algerije zit, ontvangt J[KA1]er[KA4]ome een lijst met namen van gevaarlijke rechtse personen. Vlak voor zijn inscheping wordt hij neergeknuppeld en ontfutselen zijn belagers hem de lijst. De vriend wordt vermoord en J[KA1]er[KA4]ome sluit vriendschap met diens mooie vriendin Tweedy Bird (De Medeiros) en raakt in Algerije bekneld in het strijdgewoel. Met vaart gefilmd stukje gescheidenis over Frankrijks Algerijnse verleden en erfenis. Wie daar niet goed mee op de hoogte is, geniet veel minder van deze rolprent. Naar het boek van Philippe Labro uit 1967 dat door Jean-Jacques Zilberman, Didier Decoin en regisseur Moati tot scenario werd bewerkt. Het puike camerawerk was in handen van Jacques Guerin en Georges Orset. De titel is afkomstig van een gedicht van de 19e eeuwse dichter Apollinaire en is bijna veertig jaar na het beëindigen van de Algerijnse oorlog helaas nog maar al te waar.

Navarro : Les gens de peu

1993 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1993. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Roger Hanin, Sam Karmann, Jacques Martial, Christian Rauth en Catherine Allégret.

Een vervallen wooncomplex dat op de nominatie staat om afgebroken te worden en op een braakliggend stuk land staat, vormt het decor waartegen het merkwaardigste onderzoek van Navarro (Hanin) plaatsvindt. Er werd een lijk gevonden. Navarro is ervan overtuigd dat onder de bewoners van het woonblok de dader gezocht moet worden. Navarro overpeinst motieven: vreemd gaan, een huwelijk dat alleen op papier bestaat of een ordinaire burenruzie? Een criminele afrekening misschien? Drie bewoners bekennen. Dat kan niet, maar de rest zwijgt als het graf. Inspecteur Navarro is weer in actie en betreedt voornamelijk bekende paden. Ondanks het gebrek aan originaliteit zullen genre- adepten en Navarro-fans geboeid kijken. Routine-scenario van Sylvie Simon en Tito Topin. Fotografie van Daniel Diot.

Der große Postraub

1992 | Misdaad, Komedie

Polen/Hongarije/Duitsland 1992. Misdaad van Sándor S[KA11]oth. Met o.a. Chick Ortega, Adám Rajhona, Jan Nowitzki, Luke Mullaney en Dorottya Udvaros.

Kluchtige, rommelige caperfilm over een stel handige boeven dat een nieuw postkantoor één week voor de officiële opening in een nieuwbouwwijk in bedrijf stelt, maar een wantrouwige diender krijgt het vlak voordat ze er met de grote buit vandoor willen gaan in de smiezen. Scenario van regisseur S[KA11]oth, Géza Beremenyi en Putyi Horváth. Camerawerk van Piotr Sobotinski en Gábor Szabc.

Une époque formidable

1991 | Komedie, Drama

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Richard Bohringer, Victoria Abril, Ticky Holgado en Chick Ortega.

Regisseur Jugnot zelf in de hoofdrol als een stafemployé van een matrassenfabriek, die van de ene dag op de andere ontslagen wordt. Hij durft thuis niets te vertellen en in plaats daarvan komt hij met kleine geschenken aanzeilen. Het water stijgt hem echter aan de lippen en hij duikt onder bij een kleurrijk stelletje thuisloze clochards. Ondanks de grauwe, realistische achtergrond van het verhaal, een originele, onderhoudende en leuke film over kameraadschap, tederheid en klein menselijk leed. Goed spel, overtuigend gebracht met een voorspelbaar, maar toch wat onwerkelijk happy-end. Het scenario is van Philippe Lopes-Curval en regisseur Jugnot. Fotografie van Gérard De Battista.

Taupes niveaux

-1 |

. Jean-Luc Trotignon. Met o.a. Chick Ortega, Martin Lamotte en Zabou Breitman.

Regisseur Jugnot zelf in de hoofdrol als een stafemployé van een matrassenfabriek, die van de ene dag op de andere ontslagen wordt. Hij durft thuis niets te vertellen en in plaats daarvan komt hij met kleine geschenken aanzeilen. Het water stijgt hem echter aan de lippen en hij duikt onder bij een kleurrijk stelletje thuisloze clochards. Ondanks de grauwe, realistische achtergrond van het verhaal, een originele, onderhoudende en leuke film over kameraadschap, tederheid en klein menselijk leed. Goed spel, overtuigend gebracht met een voorspelbaar, maar toch wat onwerkelijk happy-end. Het scenario is van Philippe Lopes-Curval en regisseur Jugnot. Fotografie van Gérard De Battista.

L'enfant et le loup

-1 |

. Pierre-Antoine Hiroz. Met o.a. Chick Ortega, Pascale Rocard en Christophe Malavoy.

Regisseur Jugnot zelf in de hoofdrol als een stafemployé van een matrassenfabriek, die van de ene dag op de andere ontslagen wordt. Hij durft thuis niets te vertellen en in plaats daarvan komt hij met kleine geschenken aanzeilen. Het water stijgt hem echter aan de lippen en hij duikt onder bij een kleurrijk stelletje thuisloze clochards. Ondanks de grauwe, realistische achtergrond van het verhaal, een originele, onderhoudende en leuke film over kameraadschap, tederheid en klein menselijk leed. Goed spel, overtuigend gebracht met een voorspelbaar, maar toch wat onwerkelijk happy-end. Het scenario is van Philippe Lopes-Curval en regisseur Jugnot. Fotografie van Gérard De Battista.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Chick Ortega op televisie komt.

Reageer