Dani

Acteur

Dani is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Princesses

2000 | Drama, Film noir

België/Frankrijk 2000. Drama van Sylvie Verheyde. Met o.a. Emma de Caunes, Jean-Hugues Anglade, Karole Rocher, Jeannick Gravelines en Johan Leysen.

Sophie (De Caunes) heeft haar vader al in geen tien jaar meer gezien. Ze is begin twintig en weet zich te handhaven en ze doet dat niet eens slecht. De politie laat haar naar het bureau komen, waar een gedeprimeerde inspecteur Lo[KA3]ic (Gravelines) haar vragen stelt over haar gewelddadige en drankzuchtige vader (Leysen), die onvindbaar is en gezocht wordt voor moord. De zaak heeft iets te maken met gestolen diamanten. Op het politiebureau ontmoet ze Virginie (Rocher), haar halfzus, waarvan ze het bestaan niet eens wist. Voor Virginie geldt natuurlijk hetzelfde en algauw wordt duidelijk dat de twee geen boodschap aan elkaar hebben. Hoewel ze geen van beiden iets met hun vader te schaften hebben, raken ze evenwel ge[KA3]intrigeerd door de gebeurtenis en gaan samen op onderzoek. Ze ontmoeten op verzoek van hun vader een zekere Simon (Anglade) in Amsterdam, in eerste instantie niet een bepaald aardige vent. De tweede film van regisseuse Verheyde, die met Alexis Galmot het ijzige scenario schreef, ontkomt niet aan een vergelijking met haar eerste film FRÈRE, waarin de heldin afrekent met de onderdrukking door haar grotere broer. In deze rolprent gaat het om een ongelukkige jeugd als gevolg van een gebroken gezin, een slechte vader en een onbekende halfzus. Helaas bevat de film weinig dialoog, maar wel de nodige gebaren en nauwelijks een ontroerend verhaal. De drie hoofdrollen met als eerste De Caunes, op de voet gevolgd door Rocher en Anglade doen het goed, maar het aantal boeiende scènes is te klein voor een mooie film. Het camerawerk is van Rémy Chevrin.

À mort la mort !

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Romain Goupil. Met o.a. Romain Goupil, Marianne Denicourt, Anne Alvaro, Christine Murillo en Dominique Frot.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Les symptômes de l'amour: Les fonflons de Honfleur - Les visages de l'amour

1990 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1990. Romantiek van Liliane de Kermadec. Met o.a. Charlotte Vanier, Dani, Jean-Claude Vannier en Hervé Boucher.

Twee verhalen ineen, getiteld: LES FLONFLONS DE HONFLEUR en LES VISAGES DE L'AMOUR. Het eerste speelt in de schilderachtige vissershaven Honfleur en de andere in het verre, exotische Sjang-hai. Een jonge vrouw vraagt zich in Frankrijk af: 'Houd ik genoeg van hem om met hem weg te gaan?', terwijl de jongeman in China zich afvraagt hoe het gezicht eruit ziet waar hij nu echt van houdt. Gefilmd in de stijl van Maguerite Duras, maar hier gaat het om een subtiele, gevoelige analyse, die bij tijd en wijle benauwend is, ondersteund door strake en zorgvuldige montage. De maker beschikt over talent dat vergelijkbaar is met filmer van HOME SWEET HOME.

Une affaire de femmes

1988 | Drama, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1988. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, François Cluzet, Marie Trintignant, Nils Tavernier en Marie Bunel.

Bewierookt drama van cineast Chabrol (1930-2010) met Isabelle Huppert in een glansrol als Marie Latour, een eigenzinnige burgervrouw die tijdens de Duitse bezetting een goed belegde boterham verdient met abortussen en kamerverhuur voor prostituees. Ze betaalt voor deze 'vrouwenzaken' uiteindelijk een hoge prijs. De werkzaamheden en het lot van Latour berusten op feiten. Indringende materie, verfijnd gepresenteerd door Chabrol en zijn immer redigerende vrouw Aurore met kalme cameravoering, minimale duiding en soepele enscenering. Winnaar in de categorie beste film en beste actrice op het filmfestival van Venetië.

Monsieur Abel

1983 | Mysterie, Misdaad

Zwitserland 1983. Mysterie van Jacques Doillon. Met o.a. Pierre Dux, Zouc, Jacques Denis, Corinne Coderey en Dani.

Een oude man wacht in zijn ge[KA3]isoleerde huis op een heuvel in alle eenzaamheid op zijn dood. Tijdens een wandeling ontdekt hij echter het lijk van een vrouw. Vanaf dat moment voert hij zijn eigen onderzoek uit en krijgt zijn leven weer zin. Hoewel dit zeker niet het belangrijkste werk van deze (Franse) regisseur is, zet hij deze film met een reëel gevoel voor de mysteries van het leven in nogal subtiele halve tinten neer en houdt hij het geheel van het begin tot het einde interessant.

L'amour en fuite

1979 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk 1979. Drama van François Truffaut. Met o.a. Jean-Pierre Léaud, Marie-France Pisier, Claude Jade, Dani en Dorothée.

Laatste film van de vijfdelige reeks die Truffaut met Léaud maakte rond Antoine Doinel, een autobiografische ‘fusie’ van hemzelf en zijn hoofdrolspeler. De serie begon met de prachtige Les 400 Coups (1959), waarin Doinel (én Léaud) een opgroeiende jongen was. Later zagen we hem als jongvolwassene zijn Parijse leven leiden, met vluchtige en serieuzere liefdes. Nu gaan Doinel en zijn vrouw Christine uit elkaar. Truffaut maakt gebruik van flashbacks uit de eerdere delen voor dit slot, dat volgens velen weinig toevoegde, maar hem evengoed een Gouden Beer-nominatie in Berlijn opleverde.

Claudine en ménage

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Marie-Hélène Breillat, Georges Marchal, Jean Desailly, Lyne Chardonnet en Dani.

Claudine is getrouwd met Renaud, een Parijse salonschrijver die het goed doet. Zij ziet zich meegesleept in een eeuwig durende maalstroom, waarin zij zich verloren voelt. Dan knoopt zij een vriendschap aan met de Oostenrijker Rézi. Een nogal bittere zedenschets en een knappe, nauwkeurige reconstructie van een tijdperk. Bovendien stuk voor stuk boeiende en ambivalente personages en gloedvolle dialogen.

Un Officier de police sans importance

1973 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1973. Misdaad van Jean Larriaga. Met o.a. Marc Porel, Julian Negulesco, Dani, Robert Hossein en Charles Denner.

Een drietal jongeren droomt van een vertrek naar een eiland in de Stille Oceaan en bereidt daartoe een bankoverval voor. De overval mislukt en ze gijzelen de politieman die met de zaak belast wordt. De simpele maar onderhoudende misdaadfilm - met een scenario van hoofdrolspeler Porel - probeert al te nadrukkelijk sympathie te wekken voor het centrale trio, maar heeft daardoor toch een eigen toon. Van de veteraan-acteurs in de bijrollen onderscheidt Denner zich als de gekidnapte politieman.

La nuit américaine

1973 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk/Italië 1973. Komedie van François Truffaut. Met o.a. Jacqueline Bisset, Jean-Pierre Léaud, Nathalie Baye, Jean-Pierre Aumont en Valentina Cortese.

In en om de studio's van Nice probeert een filmregisseur (gespeeld door Truffaut zelf) de opnamen van een melodrama tot een goed einde te brengen, ondanks tegenslagen, de temperamenten van de internationale sterbezetting en intriges en conflicten bij de acteurs en technici. Truffaut houdt zijn liefdesverklaring aan zijn vak luchtig met anekdotes en ironische observaties. En passant geeft hij een inkijkje in het productieproces van een speelfilm. Een prachtige rol van Valentina Cortese als een oudere ster die haar tekst niet kan onthouden. Oscar voor beste buitenlandse film.

Quelques messieurs trop tranquilles

1972 | Komedie, Drama

Frankrijk 1972. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Nathalie Courval, Dani, Michel Galabru, Henri Guybet en Miou-Miou.

Een suf dorpje dat toeristenoord hoopt te worden krijgt een invasie van 'langharig tuig'. De beroering daarover wordt vergroot door een reeks van onverklaarbare misdaden en incidenten. Deze makkelijke parodie op dorpelingen enerzijds en hippies anderzijds, wordt op een geestiger plan getild door de misdaad-satire en bravoure van de rolbezetting. Scenario van Georges Lautner en Jean-Marie Poiré naar de roman van Alain Camille La nuit des grands chiens malades. Camerawerk van Maurice Fellous.

Tumac-Humac

1970 | Avonturenfilm

Frankrijk 1970. Avonturenfilm van Jean-Marie Périer. Met o.a. Marc Porel, François Périer, Dani, André Pousse en Jacques Debrun.

Een jonge Parijzenaar wil zijn droom: zich bij zijn grootvader te voegen, die als bevrijde dwangarbeider in Guyana leeft, realiseren. Zijn reis brengt hem onverwachte tegenslagen en dramatische confrontaties - opa leeft in een leprozenkolonie - , maar ook de grote liefde. Deze avontuurlijke reisfilm waarmee deze succesfotograaf debuteerde, wordt door het boeiende documentaire-gedeelte en rake spel-observaties boven het met de losse pols geconstrueerde en ietwat naïeve scenario uitgetild.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Dani op televisie komt.

Reageer