Christian Bouillette

Acteur

Christian Bouillette is acteur.
Er zijn 24 films gevonden.

Rester vertical

2016 | Komedie, Drama

Frankrijk 2016. Komedie van Alain Guiraudie. Met o.a. India Hair, Raphaël Thiéry en Christian Bouillette.

De Franse cineast Alain Guiraudie wist met de expliciete seksscènes en ejaculatieshots in zijn op een homo-ontmoetingsplaats gesitueerde thriller L'inconnu du lac (2013) al menig filmhuisbezoeker te shockeren. Met het suggestief getitelde Rester vertical gaat hij nog een stapje verder. Damien Bonnard speelt in de dromerige film, die al vrij snel alle narratieve conventies laat varen, een rondreizende scenarist met een writer's block. Morbide seksscènes worden afgewisseld met een echte bevalling en magisch-realistische momenten in het bos, maar Rester vertical irriteert eerder dan dat het intrigeert, en is ook nog eens ronduit saai.

Les Insaisissables

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Christian Gion. Met o.a. Daniel Prévost, Dominique Guillo, Sébastien Thiery, Laurent Natrella en Andrée Damant.

Deze film, die de draak steekt met de Franse deurwaarders, bevat helaas veel te weinig substantie om leuk te zijn. Het idee was goed. Het is gebaseerd op een boek dat aan de kaak stelt wat voor grote schurken en schoften deurwaarders dikwijls kunnen zijn, door te werk te gaan als misdadigers, en oneigenlijk gebruik te maken van de wet, waarmee zij hun onkundige slachtoffers in de val lokken om ze van het laatste wat ze bezitten te beroven. Het is te lichtvaardig en te kluchtig uitgewerkt om geloofwaardig te zijn ondanks de behoorlijke spelprestaties. Grimbert (Pr[KA1]evost) is de meest gehate deurwaarder van de buurt en de zeer vindingrijke Basken Romain (Guillo), Alain (Thiery) en Philippe (Natrella) zijn hem meestal te vlug af. Soms worden ze een handje geolpen door wijkbewoners of vinden ze een maas in het net van de nieuwe Franse wetgeving (NCPP), die de schuldeisers meer ruimte biedt om de proces- en invorderingskosten te mogen verhalen op hun schuldenaars. Zelfs als karikatuur schiet de film tekort. Jammer, het had zo vermakelijk kunnen zijn, maar het scenario van regisseur Gion is gewogen en te licht bevonden, net zoals zijn film. Het camerawerk van Jean-Jacques Tarbès en de muziek van Francis Lai zijn met kennis van zaken gedaan, per saldo pure routine.

Petits nuages d'été

1998 | Romantiek

België/Hongarije/Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Langlois. Met o.a. Marie Matheron, Odette Laure, Yves Robert, Jean-Paul Roussillon en Giulia Demont.

Walter (Benedict) en Maria Mueller (Matheron) arriveren met hun elfjarig dochtertje Christina (Demont) in hun riante vakantiewoning in M[KA3]unchen. Ze hopen hier te redden wat nog rest van hun huwelijk. Maria is een fanatieke eco-militante en tijdens haar kruistochten voor een beter leefmilieu heeft ze haar gezin verwaarloosd. Hierdoor heeft ze Walter in de armen van andere vrouwen gedreven. Hun rust is echter van korte duur, want Maria verneemt dat er zich een kartonfabriek in de buurt zal komen vestigen en die zal ongetwijfeld de omgeving vervuilen. Walter op zijn beurt valt voor de charmes van de mooie Marl[KA2]ene (Arnold), secretaresse van het gemeentehuis. Onder het mom van een milieufilm wordt hier een stationsrommannetje opgeklopt tot een militant pamflet. De jonge Demont als Christina levert nog de beste prestatie van de hele cast: ze is natuurlijk en spontaan en steelt het hart van de kijkers. De rest komt, ondanks alle goede bedoelingen, geforçeerd en vooral gemanipuleerd over. Claude d'Anna en Laure Bonin baseerden het scenario op een verhaal van Jean-Louis Magnon. Gefilmd in Hongarije door Bruno Privat.

De père en fils

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Rufus, Thibault de Montalembert, Anne Coesens, Erick Demaretz en Catherine Salviat.

De jonge ingenieur Romain (De Montalembert) werkt voor een belangrijke industi[KA3]ele multinational. Hij staat bekend als crisis-manager en wanneer er een sociale strijd ontstaat in een van de provinciale afdelingen van de firma, wordt Serge aangesteld als directeur. Dit filiaal bevindt zich in zijn geboortestad en er werken driehonderd mensen. Een van deze arbeiders is Serge (Rufus), de vader van Romain, die hij niet meer gezien heeft sinds de dood van zijn moeder twee jaar geleden. De ontmoeting verloopt erg moeizaam, zeker wanneer Romain kennis maakt met Myl[KA2]ene (Salviat), de nieuwe levensgezellin van zijn vader. De liefde-haat relatie tussen vader en zoon wordt nog aangesterkt door de sociaal uiteenlopende positie waarin ze tegenover elkaar komen te staan. Dank zij de schitterende prestatie van Rufus wordt de film, die hoofdzakelijk uit eindeloze dialogen bestaat, dragelijk. Pascale Bréton en Pierre Schoeffer schreven het voorspelbare scenario. Fotografie is van Valéry Martynov.

Quand j'étais p'tit

1997 | Romantiek

België/Frankrijk 1997. Romantiek van Daniel Janneau. Met o.a. Catherine Frot, Didier Bezace, Cyprien Douais, Pierre-Quentin Faesch en Xavier Rothman.

Juli 1959. De elfjarige Jean-Michel (Douais) en zijn zevenjarige broertje Charles (Faesch) genieten van een zonnige zomervakantie. Ze spelen in de tuin met hun vriendje Fr[KA1]ed[KA1]eric, bijgenaamd Typhus (Rothman). Hun moeder Suzanne (Frot) is altijd thuis, hun vader Robert (Bezace) zelden. Hij doet herstellingen en is dikwijls tot laat 's avonds bezig. Op een dag, als Jean-Michel de verrekijker van Typhus leent, ontdekt hij wat die 'late herstellingen' inhouden. Hun vader gaat op herstelling bij vreemde vrouwen. Jean-Michel neemt Charles in vertrouwen, maar de jongen begrijpt de toestand niet helemaal. Op een avond willen ze hun vader thuis houden en gooien spijkers op het wegdek. Het draait echter anders uit dan ze verwacht hadden. Een weemoedige nostalgische kijk op het leven op het platteland eind jaren 1950. De regisseur weet de sfeer van die tijd treffend te scheppen en de jongeren - en hun kijk op de wereld der volwassenen - dragen enorm veel bij tot het welslagen van dit autobiografische jeugdportret van regisseur/scenarist Janneau. Mooie 'ouderwetse' fotografie van José Antonio Loureiro.

Docteur Sylvestre : Les pièges de Saturne

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Raymond Gérôme, Alicia Alonso en Jean-Noël Brouté.

Docteur Sylvestre (Anger) wordt dringend aan het ziekbed geroepen van een kleine jongen die doorlopend blijft overgeven. Hij stelt vast dat het kind aan saturnisme lijdt, een zeldzame chronische loodvergiftiging. Het is maar de vraag welke ziektes men nog allemaal gaat oprafelen om de afleveringen van alle dokters- en ziekenhuisseries op tv te vullen. Deze prent beschikt in elk geval weer over alle troeven. Een kind, een dodelijke ziekte en een heldhaftige dokter die de nodige romantische avontuurtjes meepikt onderweg. De liefhebbers zullen ongetwijfeld snoepen van dit scenario van Jean-Pierre Hasson, Jean-Christophe Lecru en Christian François. Hou de zakdoek in elk geval maar in de hand. Fotografie van Bernard Cassan.

Le sang du renard

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Serge Meynard en Serge Maynard. Met o.a. Marianne Basler, Julie-Anne Roth, Jacques Bonnafé, Dimitri Rougeul en Serge Riaboukine.

In een dorpje van de Franse Jura plaagt de dorpsidioot, S[KA1]everin (Bonnaff[KA1]ede) de kleine Marinette (Roth), waardoor het meisje in een rivier valt. Marinette is ongedeerd maar S[KA1]everin is ervan overtuigd dat zij verdronken is. Doodsbang vlucht hij naar huis, waar hij opgevangen wordt door zijn zuster Raymonde (Basler). Die profiteert van Séverins naïviteit om hem in hun huis te 'verbergen'. Dit landelijk drama, gesitueerd in 1965, is geschreven door regisseur Meynard, en houdt de kijker tot de laatste minuut in de ban. Origineel en realistisch. Schitterende vertolkingen van Basler en Bonnafé, subtiel simplistisch maar toch met enkele donkere kantjes. Muziek van Roland Romanelli.

Sa dernière lettre

1994 | Drama

Zwitserland/Nederland/Frankrijk/België 1994. Drama van Serge Meynard en Serge Maynard. Met o.a. Marc Jolivet, Jean-Baptiste Begny, Anaïs Jeanneret, Catherine Frot en Martine Sarcey.

De tien-jarige Begny gedraagt zich vijandig tegenover zijn vader Jolivet sinds die zijn moeder Frot verliet voor de jongere Jeanneret. Frot heeft de scheiding nooit kunnen verwerken en pleegt uiteindelijk zelfmoord. Ze laat een brief achter voor haar zoon, waarin ze de redenen van haar daad verklaart, maar de jongen beschuldigt zijn vader van moord. Hij beweert dat hij zijn moeder uit het venster heeft geduwd. Jolivet weigert zich te verdedigen, en dat brengt de jongen in de war. Een onzinnige wraakactie van een jongen wiens leven verscheurd is door de scheiding van zijn ouders. Scenarioschrijvers Natalie Carter en Meynard hebben dit gegeven op zeer gevoelige wijze behandeld, en de jonge Begny steelt probleemloos de show, al leveren ook de volwassen acteurs een aanvaardbare prestatie. Een film die tot nadenken stemt. Sobere beelden van Michel Amathieu.

Poulet tout terrain

1994 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1994. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Francis Perrin, Gaëlle Legrand, Christian Dob, Xavier Letourneur en Gérard Lartigau.

Tijdens een fietstochtje in het bos in de buurt van een afgelegen dorpje vinden enkele jongens het verminkte lijk van de bekende zangeres Sophie. De Parijse commissaris Patrice M[KA1]edeuze (Perrin) en zijn assistent St[KA1]ephane (Dob) begeven zich ter plaatse. In de verklaringen van haar secretaris Michel (Lartigau) ontdekt Patrice verschillende onnauwkeurigheden, wat hem uiteraard verdacht maakt. Maar er is ook de jonge J[KA1]er[KA1]emie (Laubion) die voor zijn carri[KA2]ere financi[KA3]eel afhankelijk was van Sophie. Patrice wordt afgeleid door Christel (Page), de knappe dochter van de bazige herbergier. Het feit dat het meisje nog een tweelingszuster heeft, Angélique, maakt het er niet eenvoudiger op, temeer daar ook deze bij de moord betrokken kan zijn. Niet erg spannende politiefilm die een variante brengt op een op patroon gesneden verhaaltje, maar dan doorspekt met veel humor. Het dorpje is trouwens bevolkt met zowat alle typische personages die men er verwacht. Acteur Dob schreef het scenario dat door François Lartigue en Didier Tarot gefotografeerd werd.

R.G. : Goupil voit rouge

1993 | Misdaad

Frankrijk 1993. Misdaad van Jean-Claude Missiaen. Met o.a. Victor Lanoux, Jean-Pierre Kalfon, Jacques Penot, Jean-Claude Vouillaud en Stéphanie Marie.

De directeur van een succesvolle platenfirma (Kalfon) heeft zijn petekind (Marie) en zijn beschermeling (Robert) uitgenodigd om de eerste paasdag bij hem op het platteland door te brengen. Die dag kent een dramatisch verloop: de jongeman en het dochtertje van de platenbaas worden door een onbekende ontvoerd. Goupil (Lanoux), de vader van de protégé, is ervan overtuigd dat de kidnappers het op hem gemunt hebben. Getroffen in zijn vaderliefde lanceert Goupil zich met gebogen hoofd in een reeks dolle en vruchteloze strafexpedities. Ongeloofwaardig scenario van Jacques Robert en Lanoux zelf, die beter zou moeten weten. De in 1989 gestarte serie liep in 1993 op zijn eind. Mono.

Renseignements Généraux : Le démon de midi

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1991. Misdaad van Alain-Michel Blanc. Met o.a. Victor Lanoux, Jean-Pierre Aumont, Marisa Pavan, Lesley Chatterley en Catherine Rich.

Deel van de serie, een klassieke detective. Lord en Lady Malford ontdekken in de badkamer van hun kasteel het lijk van een vermoorde jongeman: schokkend! Hoofdinspecteur Roger Goupil (Lanoux) zoekt in de high society. Degelijk scenario, handig en met de nodige spanning weergegeven. De dialogen zijn van Lanoux, die tevens co-scenarioschrijver was. Gelukkig maakte hij het niet te bont en is het spel samenhangend gebleven. En de Engelse gazons zijn nog steeds even mooi. Tamelijk

La malédiction d'Imogène

1991 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1991. Komedie van Thierry Chabert. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Marie-Christine Adam en Andrzej Jagora.

Uiteraard naar Exbrayat, die het personage van de vrouwelijke gelegenheidsdetective Imogène in het leven riep. Ze is in deze film de erfgename van een afgelegen Bretons kasteel op een klif, waar al decennia lang geheimzinnige moorden plaatsvinden. Zij ontdekt dat het natuurlijk om komplotten gaat. Deze serie voor grote kinderen heeft als bijzondere eigenschappen, dat hij wordt verfilmd door echte onbenullen, ook al zijn ze technisch wel goed, en dat hij het vooral moet hebben van de pikante schoonheid van Lavanant als Imogène.

L'autrichienne

1990 | Historische film

Frankrijk 1990. Historische film van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Ute Lemper, Patrick Chesnais, Daniel Mesguich, Jean-Pol Dubois en Frédéric van den Driessche.

Marie-Antoinette (Lemper), bijgenaamd l'Autrichienne, wordt beschuldigd van samenzwering, landverraad en een losbandig leven. Voldoende om haar na een proces van twee dagen en een nacht te veroordelen tot de guillotine. In haar cel vraagt ze om papier en een pen, smeekt god om vergeving voor haar zonden en die van de wereld. Statisch, serieus historisch drama met mooie Duitse entertainster Lemper in de hoofdrol. Het scenario is van Alain Decaux en André Castelot. Camerawerk van Pascal Lebegue.

Ennemonde

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Claude Santelli. Met o.a. Jeanne Moreau, André Marcon, Valérie Alane, Catherine Alcover en Jean-Pierre Bagot.

De verfilming van een van de laatste novelles van Jean Giono, die hij in 1968 schreef. Het drama speelt zich af in een klein, afgelegen dorpje in de Haute-Provence, waar een ongelukkig getrouwde vrouw op haar retour voor het eerst in haar leven verliefd wordt en vastbesloten is van deze liefde wat te maken. Een tegelijk symbolische en realistsiche schets van een besloten wereldje, waarin verbittering zegeviert. De personages staan boven goed en kwaad, zoals Giono ze in al zijn werk beschrijft. Een zeer fatsoenlijke regie die, hoewel de novelle soms als een tragedie aandoet, daar niet in meegaat. De film dankt veel aan het grote talent van Moreau.

Pause café, pause tendresse 3 : L'argent de la drogue

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Myriam Boyer, Annick Alane en Isabelle De Botton.

Pierrot (Thuillier) komt vrij na een lange gevangenisstraf. Hij is blij om zijn vriendin Marie-Jo (Blanco) terug te zien, maar zijn blijdschap slaat vlug om in ontgoocheling als hij werk gaat zoeken. Op de arbeidsmarkt is weinig plaats voor iemand met een strafblad die bovendien nog ongeschoold is ook. Zelfs de beste intenties kunnen niet helpen. Pierrot is jong, verliefd en wil leven, maar dat is niet eenvoudig. Enkel de misdaad biedt nog een uitweg. Marie-Jo doet beroep op maatschappelijke werkster Jo[KA3]elle Calvet (Jannot), temeer daar ze vreest dat Pierrot met zelfmoordplannen rondloopt. Joëlle is weer redder in nood in deze wedloop tegen de tijd en tegen de dood. Het wordt allemaal eerder sentimenteel voorgesteld, maar liefhebbers van het genre komen niet bedrogen uit. Georges Coulonges bewerkte zijn eigen roman en Jean-Paul Schwartz filmde er de beelden bij.

Le Saint: Un saphir pour des jumelles

1988 | Mysterie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1988. Mysterie van Dennis Berry. Met o.a. Simon Dutton, John Astin, Sabine Naud, Camille Naud en Cyrille Artaux.

De figuur The Saint, bedacht door Leslie Charteris, weer terug op het tv-scherm na wellicht de meest indrukwekkende afleveringen met Roger Moore. Een bom ontploft in een appartement en twee Parijse vrienden van The Saint vinden de dood. Hij stelt een onderzoek in dat hem bij een onroerend goed- makelaar doet belanden, die zich van dit middel bedient om iedereen uit de weg te ruimen die tegen zijn uitbreidingsplannen is. Hoewel op de tv de actie en de effecten verloren gaan door het kleine scherm en bij voormalig filmregisseur Dennis Berry de vonken er niet van afspringen, weet het plot voldoende te boeien. Hetzelfde gaat op voor het behoorlijke spel.

Fleur de Cactus

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Jacques Rosny. Met o.a. Sophie Desmarets, Jacques Rosny, Pascale Vignal, Jean-Marie Juan en Christian Bouillette.

Dit stuk van Barillet en Grédy, Parijse leveranciers van luchtige blijspelen, bevat bovenal simpele humor. Het gaat over de onmogelijke liefde tussen een kaakchirurg, een verstokt vrijgezel, en een jong meisje dat hopeloos verliefd op hem is. Dit magere en zeer klassieke thema strekt zich over meer dan twee uur uit. Langdradigheid troef dus. De kijker kan alleen genieten van het talent van de acteurs, die hun best doen om het geheel boven de onbeduidendheid uit te tillen.

Double face

1986 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1986. Thriller van Serge Leroy. Met o.a. Bernard-Pierre Donnadieu, Catherine Alric, Monique Chaumette, Pascale Roberts en Mainwenn Le Besco.

Zware jongen Donadieu kruipt als deserteur van het Vreemdelingenlegioen na een zwaar auto-ongeval in de huid van iemand anders en tracht een nieuw leven op te bouwen met Alric als barjuffrouw, maar ook dat loopt falikant mis. Eerste filmhoofdrol van uitstekende Donadieu (later blikvanger in Nederlandse thriller SPOORLOOS van George Sluizer).

Laisse Béton

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Serge Le Perron, Dominique Guerrier en T. Bodin. Met o.a. Julien Gangnet, Khalid Ayadi, Noëlle Ciccodicola, Youcef Rajai en Manuela Gourary.

De film speelt zich af in een armzalige wijk bij de ringweg van Parijs. Brian, dertien jaar, wordt beïnvloed door de slechte gewoonten van zijn Noordafrikaanse vrienden en steelt in grote supermarkten. Uiteindelijk wordt hij opgepakt. De politie chanteert hem en eist zijn medewerking in ruil voor de voorwaardelijke invrijheidstelling van zijn vader, die in de gevangenis zit. Hij geeft zijn Algerijnse vriend aan bij de politie. Het komt tot een gevecht tussen de beide jongens en Brian komt lelijk ten val. Dankzij zijn eigen vaardigheid en de overtuiging van de acteurs is het de producer gelukt alle clichés van een dergelijk verhaal te vermijden en er een fatsoenlijke film te maken.

Légitime violence

1982 | Misdaad

Frankrijk 1982. Misdaad van Serge Leroy. Met o.a. Claude Brasseur, Véronique Genest, Thierry Lhermitte, Roger Planchon en Michel Aumont.

Een weekend-uitstapje van een bourgeois-familie loopt uit op een tragedie als - op de huisvader na - alle leden worden neergeschoten door een trio voortvluchtige gangsters. De overlevende wil zich wreken op de schuldigen; hij komt in contact met een mysterieus genootschap voor zelfverdediging, dat hem bij zijn speurtocht behulpzaam zal zijn. Zeer goed spel en een gespannen vormgeving nemen niet weg dat het vigilante-karakter van de film - ondanks kritische kanttekeningen - nogal bedenkelijk is. Jean-Patrick Manchette en Patrick Laurent bewerkten een idee van Véra Belmont.

L'indic

1982 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1982. Misdaad van Serge Leroy. Met o.a. Daniel Auteuil, Thierry Lhermitte, Pascale Rocard, Bernard-Pierre Donnadieu en Michel Beaune.

De dood van een Corsicaanse gangsterbons en zijn noodzakelijke opvolging geeft de politie de kans om in de bende te infiltreren via de vertrouweling van de nieuwe 'caid', die meer een gemakzuchtige profiteur is dan een doorgewinterde crimineel. Deze conventionele politiefilm - naar een roman van inspecteur Borniche - heeft een tegendraadse rolbezetting met jonge komieken die in de harde rollen echter weinig overtuigen. Bewerking van het scenario door de regisseur.

Le maître d'école

1981 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1981. Familiefilm van Claude Berri. Met o.a. Coluche, Josiane Balasko, Charlotte de Turckheim, Jacques Debary en Roland Giraud.

Een werkloze weet ondanks zijn gebrek aan opleiding, een aanstelling als hulponderwijzer te krijgen, en weet zijn collega's, die door depressie of ziekte geveld zijn, met goed gevolg te vervangen, tegen de bezwaren van de vakbond in. Deze simpele komedie laat de bekende theaterkomiek Michel Coluche met goedgehumeurde spontaniteit op de kinderen reageren en de regisseur heeft nauwelijks moeite om die scènes in een scenario in te passen. De subversieve stelling, dat iedereen met wat goede wil een betere pedagoog kan zijn, dan degene die ervoor gestudeerd heeft, krijgt van de luie film zo weinig overtuigingskracht, dat hij niet eens het aanvechten waard is. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Colin Mounier.

Passe ton bac d'abord

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Philippe Marlaud, Sabine Haudepin, Valérie Chassigneux, Annick Alane en Christian Bouillette.

Eindexamenleerlingen in een Noordfranse stad bereiden zich onverschillig of met inspanning voor op het diploma en de onvermijdelijke werkeloosheid daarna, en lopen ondanks verzet of uit vriendschap of verliefdheid geput optimisme in precies dezelfde fuiken als hun ouders. De sobere en schijnbaar spontane registratie zonder een intellectuele afstandname tot personages die zelf niet kunnen objectiveren geeft de film - ondanks een sociaal pessimisme - grote warmte. (Marlaud als de vergeefs zijn beste doende leerling verbrandde levend tijdens een kampeervakantie, Adam als de in goede bedoelingen falende leraar, pleegde zelfmoord.)

La drôlesse

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Claude Hébert, Madeleine Desdevises, Paulette Lahaye, Fernand Decaen en Christian Bouillette.

Een werkloze jonge landbouwer doorbreekt zijn isolement door een twaalf-jarig meisje te ontvoeren en op te sluiten op de zolder van zijn schuur. Voor het eerst in hun leven hebben beiden iemand om tegen te praten. Het meisje neemt geleidelijk de macht over door in de schuilplaats het huishouden te organiseren en haar kidnapper steeds afhankelijker te maken. De regisseur bereikt met overwegend twee personages op één locatie een indringende simpelheid, waarin de wederzijdse spelletjes - vol tegenstrijdigheid maar zonder aangedikte troebelheid - een alternatief blijken voor de restricties en de liefdeloosheid van de buitenwereld. De twee hoofdrollen zijn opmerkelijk. Scenario van de regisseur, camerawerk van Philippe Rousselot.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christian Bouillette op televisie komt.

Reageer