Didier Bénureau

Acteur

Didier Bénureau is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Trafic d'influence

1999 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1999. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Thierry Lhermitte, Gérard Jugnot, Aure Atika, Zinedine Soualem en Lionel Abelanski.

Op het moment dat een politicus veroordeeld wordt en naar de gevangenis wordt gereden, breekt een algemene staking uit

La course de l'escargot

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jérôme Boisvin. Met o.a. Eric Métayer, Isabelle Pasco, Didier Bénureau, Thierry Hancisse en Fred Ulysse.

Albert (Métayer) is veertig en woont in Parijs. Hij is een bon-vivant die graag leest, maar een broertje dood heeft aan werken. Op een dag krijgt hij het bericht dat zijn oom Joseph onder mysterieuze omstandigheden om het leven is gekomen en dat hij diens slakkenkwekerij erft. Albert vindt het schandalig dat men deze diertjes enkel kweekt om door rijke nietsnutten verorbert te worden en hij begeeft zich naar Bourgogne vastbesloten om de erfenis te weigeren. Eens ter plaatse verneemt hij dat oom Joseph bedolven zat onder de schulden en dat zijn schuldeisers niets liever willen dan hun klauwen te leggen op de kwekerij. Dat vindt Albert nog erger en hij besluit te blijven en de slakkenkwekerij te redden. Hij krijgt de hulp van Margot, een studente die zich gespecialiseerd heeft in 'slakkenkunde'. Een gevoelig drama gemaakt met een groot gevoel voor fantasie. Métayer leeft zich uitstekend in zijn rol in en door zijn delicaat spel slaagt hij er op z'n eentje in om de interesse van de kijker tot het einde te behouden. Een ongewoon scenario, goed uitgeschreven door Laurent Benegui. Fotografie is van Pascal Caubère.

Quadrille

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Valérie Lemercier. Met o.a. Valérie Lemercier, André Dussollier, Sandrine Kiberlain, Sergio Castellitto en Lise Lamétrie.

Philippe de Morannes (Dussollier) is getrouwd met toneelactrice Paulette Nanteuil (Lemercier). Journaliste Claudine Andr[KA1]e (Kiberlain) is hun beste vriendin. Als Claudine de beroemde Amerikaanse filmster Carl Herickson (Castellito) ontmoet voor een interview, komen alle onderlinge relaties op losse schroeven te staan. Een gedateerde, kitscherige boulevardkomedie met slechts een paar spitse dialogen. De decors, kostuums en de kleurrijke vormgeving zijn zowat de enige pluspunten van deze nogal platte klucht die gebaseerd is op het veel spirituelere toneelstuk van Sacha Guitry. De acteurs slagen er niet in om het geheel sprankelend te houden of naar een hilarisch hoogtepunt te leiden. Lemercier, die naast de regie en de hoofdrol, ook nog het scenario voor haar rekening nam, greep duidelijk te hoog. Achter de camera stond Antoine Roch. Derde ambitieuze Toscan Du Plantier-verfilming van het werk van Guitry na D[KA1]ESIRE met Jean-Paul Belmondo (en Béatrice Dalle, die de show steelt) en LE COMEDIEN met Michel Sarrault. De Franse belastingbetaler heeft diep in de zak moeten tasten voor de subsidies.

Sortez des rangs

1996 | Drama, Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Denis Robert. Met o.a. Laure Duthilleul, Stanislas Crevillén, Josiane Lévêque, Pierre-Arnaud Crespeau en Erwan Dujardin.

WO I die duurde van 1914 tot 1918, was een conflict tussen Europese monarchie[KA3]en, die daarmee grotendeels hun eigen graf delfden, en na de Oktober Revolutie in 1917 bijna driekwart eeuw communistische dictatuur tot gevolg had. De oorlog werd weliswaar met moderne wapens (de kanonnen van Krupp, de eerste pantservoertuigen, auto`s en kleine vliegtuigjes) uitgevochten, maar was grotendeels een loopgravenoorlog van hooghartige generaals uit de vorige eeuw, die soldaten als kanonnenvoer beschouwden. Hierover draaide Stanley Kubrick een in essentie anti-oorlogs film in 1957, het meesterwerk getiteld PATH OF GLORY. Die film gaat over een drietal willekeurige soldaten die gefusilleerd moesten worden om een voorbeeld tegen lafheid te stellen. Deze film heeft hetzelfde vertrekpunt. Franse soldaten die hun ongenoegen geuit hadden om nog langer als kanonnenvoer te dienen werden collectief veroordeeld en een drietal `vrijwillgers` moesten naar voren stappen (vandaar de titel) om voor het vuurpeloton te gaan staan. Een van hen is de vader van de toen nog acht-jarige Michel (Crevill[KA1]en). Zijn moeder, een eenvoudige naaister, moet in schande verder leven. In 1919 worden Michel en zijn moeder regelmatig beschimpt door de buren en het komt tot een kwaadaardige scheldkanonnade. Zijn moeder wordt ingesloten en Michel wordt in een opvoedingsgesticht geplaatst. Daar ontmoet hij (de) twee andere jongens, van wie hun vaders op dezelfde wijze zijn 'gevallen' in de oorlog. Ze zijn vast van plan de eer van hun vaders te wreken en de generaal, bijgenaamd 'Le boucher des Hurlus', die het bevel gaf, ter verantwoording te roepen. Een gedoemde missie. Het scenario van Jean-Denis Robert en Jérôme Tonnerre naar de roman van Jean Amila Le boucher des Hurlus laat teveel aan het toeval over en bevat maar matig boeiend pattriotisme. De jonge Crevillén doet zijn best en gooit hoge ogen als filmtalent. Het camerawerk is van Dominique Gentil. 35 mm, 1.66.

Charlotte et Léa

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Véronique Jannot, Zabou Breitman, Mathieu Carrière, Jean-Pierre Loustau en Manuel Gélin.

De knappe jonge L[KA1]ea (Zabou) gaat op zoek naar het landgoed, waarop haar ouders (Berset en Lomez) ooit de huisbewaarders waren. Het buitenverblijf is al twintig jaar onbewoond en ligt er verwaarloosd bij. L[KA1]ea is inmiddels de gevierde en goed betaalde hoofdredactrice van een succesvol blad voor vrouwen en wil het landgoed kopen. Zo worden Charlotte (Jannot), de dochter van de oorspronkelijke bezitter Charles Vaudreuil (Daniel Gélin), en Léa weer met elkaar geconfronteerd. Charlotte vindt een aankoop door Léa net zoiets als heiligschennis. Als kinderen speelden zij 'prinses en dienstmeid'. Charlotte is vastbesloten de koop van haar vroegere 'bonne' tegen te houden. Zij is advocate geworden, maar laat dit niet merken. Zij neemt contact op met Léa en vraagt haar bijna smekend om een baan. Léa is hierdoor ontroerd en neemt haar in dienst als haar persoonlijke assistente en chauffeuse. Een verschrikkelijk geheim verbindt de twee jonge vrouwen echter met elkaar. Noem het maar soap, maar toch is het een mooi en tamelijk origineel verhaal over twee eenzame zielen, die pijnlijke jeugdherinneringen delen. Regisseur Sussfeld slaagde erin de emoties uit het verleden op ontroerende wijze naar de oppervlakte te laten borrelen. De jonge Gélin wordt gespeeld door Gélin junior, Manuel. Het scenario is van regisseur Sussfeld, Paul Berthier en Nicole Jamet.

Merci la vie

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Anouk Grinberg, Gérard Depardieu, Michel Blanc en Jean Carmet.

'Ik kan niet over de film praten, want ik heb het verhaal nog niet begrepen.' Dixit Blier over zijn absurdistische hutspot van drama, zwarte komedie, tijdsbeeld en farce. Waarin braaf schoolmeisje Camille (Gainsbourg) de vers gehuwde en fris gemaltraiteerde Joëlle (Grinberg) ontmoet en zich samen met haar nieuwe hartsvriendin in het volle chaosleven stort. Cine-anarchist Blier doet z'n klassieker Les valseuses dunnetjes over met twee actrices zonder vangnet, maar ergens tussen AIDS-epidemie en WO II-scènes raakt hij het spoor bijster. Bijrollend: Michel Blanc, Gérard Depardieu, Jean-Louis Trintignant.

La reine blanche

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Bohringer, Bernard Giraudeau, Jean Carmet en Laure Moutoussamy.

Deneuve is getrouwd met loodgieter Bohringer. Ze drijven een eenvoudig winkeltje in sanitair in een gehucht dat aan een zeearm van de Loire is gelegen, niet ver van Nantes. Liefde van weleer, de wat onserieuze Giraudeau keert terug uit de Franse Antillen met zijn zwarte vrouw Moutoussamy en hun bonte kroost. Bohringer bouwt in zijn vrije tijd aan een praalwagen voor het komende carnaval met behulp van zijn zoon. De twee families gaan met elkaar om hoewel Bohringer en Giraudeau ooit elkaars rivalen waren. Bohringer wil niet dat Giraudeau's dochter Pultar op de praalwagen komt te staan en breekt hem daarom af. Deneuve schenkt echter aan Pultar haar witte jurk waarmee ze ooit in 1940 de 'witte koningin' van het carnaval werd. Weinig spectaculaire, trage, typische Franse, maar zeer sfeervolle familiekroniek met zeer integer spel over mensen en hun relaties, die goed weten waar hun plaats in het leven is. Scenario van de regisseur en mooie fotografie van Claude Lecomte. Gesitueerd in 1960.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Didier Bénureau op televisie komt.

Reageer