Sotigui Kouyaté

1936 -2010 Acteur, Componist

Sotigui Kouyaté (1936-2010) is acteur en componist.
Er zijn 26 films gevonden.

London River

2009 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Algerije 2009. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Brenda Blethyn, Sotigui Kouyaté, Francis Magee, Roschdy Zem en Sami Bouajila.

Een Engelse plattelandsvrouw (Blethyn) en een oudere Afrikaans-Franse arbeider (Kouyaté) zijn in Londen op zoek naar hun vermiste kinderen na de bomaanslagen in juli 2005. Haar dochter blijkt een relatie te hebben met zijn zoon en deze band werkt aanstekelijk op de ogenschijnlijk totaal van elkaar verschillende ouders. In dit ontwapenende drama laten de makers zien dat tragedie onvermijdelijk leidt tot toenadering. Regisseur Bouchareb (Days of Glory/Indigènes, 2006) maakte een oprecht werk waarin niets of niemand wordt weggezet als domweg goed of fout.

Faro, la reine des eaux

2007 | Drama

2007. Drama van Salif Traoré. Met o.a. Fily Traoré, Balla Habib Dembélé, Maimouna Hélène Diarra en Sotigui Kouyaté.

Bevlogen jonge ingenieur Zanga (Traoré) keert terug naar zijn geboortedorp aan de Malinese rivier de Niger in de hoop zijn vader te vinden en de armelui vooruit te helpen met een stuwdam. Maar terwijl hij griezelt van de eeuwenoude gebruiken - onder meer de verafgoding van Faro, de godin van het water - griezelen de dorpelingen van Zanga’s godvergeten wetenschap. Salif Traoré’s scenario- en regiedebuut bestrijkt beproefde West-Afrikaanse filmthema’s als moderniteit versus traditie maar de cineast vermeed kundig een lofzang op een van de uitersten. Een vakkundig gedraaid memorabel drama.

Genesis

2004 | Documentaire

Frankrijk/Italië 2004. Documentaire van Claude Nuridsany en Marie Pérennou.

De Franse natuurfilmers die eerder Microcosmos maakten, geven hun visie op de ontstaansgeschiedenis van de aarde. Het resultaat is een pretentieuze mix van natuurbeelden, zweverige teksten en potsierlijke monologen van de Malinese acteur Sotigui Kouyaté, die roerend in een kookpot verhaalt over de grillen van Moeder Aarde.

Sia, le rêve du python

2001 | Drama, Fantasy

Burkina Faso/Frankrijk 2001. Drama van Dani Kouyaté. Met o.a. Sotigui Kouyaté, Fatoumata Diawara, Ibrahim Baba Cissé, Hamadoun Kassogué en Kardigué Laïco Traoré.

Het scenario van regisseur Kouyat[KA1]e naar het verhaal van Moussa Diagana [KL]La l[KA1]egende du Wagudu vue par Sia Yatab[KA1]er[KA1]e[KLE] is gebaseerd op een Westafrikaanse mythe uit de zevende eeuw. Volgens de gewoonte offert de heersende keizer, Kaya Maghan (Traor[KA1]e), op voorspraak van zijn priesters, een schone maagd aan de python god. De keuze is dit keer gevallen op Sia (Diawara), maar ze hoort vroegtijdig dat ze de uitverkorene is. Ze vlucht en de plaatselijke ziener Kerfa (Kassagu[KA1]e), die door iedereen als een dwaas beschouwd wordt, verschaft haar onderdak. Bovendien had hij voorspeld dat er een machtswisseling op til is, maar niemand wilde hem geloven. Sia`s verloofde Mamadi (Cissé), die officier in het leger is, hoort van de keizerlijke keuze. Hij snelt terug naar huis om Sia te redden en een opstand tegen Kaya Maghan te ontketenen met het doel hem omver te werpen. Uiteraard is dit sprookje naar de oude legende bedoeld als een parabel over de veranderende machtsverhoudingen in het moderne Afrika. Deze film die heel toegankelijk is voor de westerse kijker, is vlot van tempo en wordt overtuigend gespeeld. De inhoud is universeel en is van toepassing op elk land, waar een ommezwaai door het voortschrijden van de tijd onvermijdbaar is. Kleurrijk met mooie kostuums en een uitstekende technische uitvoering. Het camerawerk is van Robert Millié. Een aanrader voor wie van films uit Afrika houdt.

Little Senegal

2001 | Drama

Duitsland/Algerije/Frankrijk 2001. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Sotigui Kouyaté, Sharon Hope, Roschdy Zem, Karim Koussein Traoré en Adetoro Makinde.

Senegalese man gaat naar Amerika op zoek naar het slavenverleden van zijn voorvaderen. Zo belandt hij uiteindelijk in New York.

La genèse

1999 | Historische film

Mali/Frankrijk 1999. Historische film van Cheick Oumar Sissoko. Met o.a. Sotigui Kouyaté, Salif Keita, Balla Moussa Keita, Fatoumata Diawara en Maimouna Hélène Diarra.

Wie deze film wil waarderen moet bijbelvast zijn of het O.T. (nog) eens aandachtig (her)lezen. Daarbij moet je over een groot gevoel voor poëzie beschikken en moet je je intens concentreren op de beelden die door het netvlies worden opgenomen. Het scenario van Jean-Louis Sagot-Durvaroux behandelt de hoofdstukken 23 tot 37 van het boek Genesis en probeert ons te laten zien dat het O.T. ook als een Afrikaanse allegorie geïnterpreteerd kan worden - wie heel open van opvatting is, vindt het een interessante gedachte. Zowel Sagot-Durvaroux als regisseur Sissoko verbuigen de gevestigde opvattingen uit de bijbel als ze menen dat bepaalde rituelen en dito gewoontes onmenselijk zijn. Ze hebben Jacob en Esau een menselijke gestalte gegeven, die over emoties en impulsief gedrag beschikken, maar het is zeer beslist geen bijbelverfilming in de stijl van Cecil B. DeMille geworden. Ze dragen de idealistische booschap uit 'Alle Menschen werden Brüder'. Het camerawerk van Lionel Cousin is prachtig en misschien wel het boeiendste aan deze film, die lang niet voor iedereen is weggelegd. Dolby stereo SRD.

La Genese

1999 | Drama

Frankrijk/Mali 1999. Drama van Cheick Oumar Sissoko. Met o.a. Balla Moussa Keita, Salif Keita, Sotigui Kouyaté, Hélène Diara en Fatoumata Diawara.

'In den beginne schiep God de Aarde - maar geen water. Toen schiep God de mens. Nog steeds geen water.' Zo begint Sissoko zijn Genesis. Hij geeft ermee aan dat volgens zijn interpretatie de personen uit het beroemde verhaal niet zozeer door goddelijke hand werden geleid, maar door dringende externe omstandigheden. Net als bij Sissoko's landgenoten in de moderne tijd. Sissoko vertelt met onwaarschijnlijk mooie, kleurige beelden het verhaal van Jakob (Kouyaté) en zijn wraaklustige broer Ezau (Salif Keita) en won ermee de Pan-Afrikaanse hoofdprijs in Ouagadoudou. (IdH/VPRO Gids)

Civilisées

1999 | Oorlogsfilm, Drama

Libanon/Frankrijk 1999. Oorlogsfilm van Randa Chahal Sabag en Randa Chahal Sabbag. Met o.a. Jalila Baccar, Tamim Chahal, Myrna Maakaron, Carmen Lebbos en Sotigui Kouyaté.

Een episodisch portret van de Libanese burgeroorlog die rond 1980 woedde. Regisseuse Sabag die ook het scenario schreef, laat ons vooral zien hoe de rijken hun personeel achterlieten, dat bestond uit gastarbeiders uit Sri Lanka, Egypte of de Flippijnen om temidden van het geschiet en gebomdardeer hun villa`s bezet te houden. We zien hoe twee kerels uit verveling een zwerfkat met dynamietstaven omhangen, maar als ze het ontploffingsmechanisme in werking hebben gezet, springt het beest uit aanhankelijkheid op hen af, waarop een van hen zijn handgranaat laat vallen en zo vliegen ze allemaal de lucht in. Dienstmeid Bernadette (Ghosn) is een christen maar valt voor moslim Moustapha (Saad). Mensen die de verschrikkingen van het conflict hebben meegemaakt, vinden dat de film een goed beeld geeft van het dagelijkse leven van de kleine man die tussen de strijdende partijen beklemd raakt. Het camerawerk is van Gale Breidi, Roby Breidi en Ricardo Jacques Gale.

Saraka bô

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Denis Amar. Met o.a. Richard Bohringer, Yvan Attal, Anne Roussel, Thierry Ancisse en Aïssa Maïga.

Commissaire Diamant (Bohringer) wordt geconfronteerd in Saint-Denis, een voorstad van Parijs waarin zich een Afrikaans getto bevindt, met de lijken van twee jonge vrouwen, die opgehangen werden en getooid zijn met een Malinees masker. Hij meent met een rituele moord te maken te hebben en verdenkt onmiddellijk Ciss[KA1]e (Kouyate), een Malinees, die met zijn oogverblindende achttien-jarige dochter Dani[KA2]ele (Ma[KA3]iga) naast de lugubere vindplaats woont. In het kader van het onderzoek kruist hij de degens met een in Egypte geboren psychiater, Nessim Fran[KA10]cois-Xavier Ta[KA3]ieb (Attal), die meent dat Ciss[KA1]e onmogelijk de dader kan zijn, al is hij belast door een eed van zijn vader, die om dorpshoofd te worden gezworen had alle kinderen te doden, maar Ciss[KA1]e`s leven spaarde. Ciss[KA1]e moet daarom een mensenoffer brengen om de schuld te vereffenen, in het Arabisch, saraka b[KA4]o (de titel). Diamant is een nuchtere kerel en gelooft niet in dergelijke hokus-spokus, maar vervolgt onder de invloed van Ta[KA3]ieb toch een aantal alternatieve sporen en zo valt de verdenking ook op Olivier Lamiral (Ancisse), een veilingmeester, die gespecialiseerd is in primitieve Afrikaanse kunst, en om zich goed in de materie te verdiepen uitsluitend in bed duikt met mooie, jonge zwarte meiden; een andere verdachte is Snow White (Kounde), de dubieuze uitbater van een nachtgelegenheid. Deze wie-is-de-dader is tegelijkertijd een kaleidoscoop van het Franse immigratieprobleem, waarbij de diverse zienswijzen tegenover elkaar gezet worden. Hoewel die problematiek universeel is, zal de manier waarop deze behandeld is, buiten Frankrijk niet altijd even goed begrepen worden en maakt een dergelijke benadering verpakt als policier de rolprent in de ogen van buitenstaanders te praterig ondanks de voortreffelijke rollen van Bohringer, Attal en Kouyate. Marc Guilbert, Simon Michael, Marie Devort en regisseur Amar bewerkten de gelijknamige roman van Tobie Nathan. Het camerawerk is van Manuel Teran en de muziek van Lokua Kanza en Jean-Claude Petit zorgen voor de juiste sfeer.

Mira la magnifique

1997 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1997. Komedie van Agnès Delarive. Met o.a. Jean-Claude Dreyfus, Johanna Coco, Philippe Korsand, Sotigui Kouyaté en Félicité Wouassi.

Mira (Coco), een tienjarig Antilliaans meisje, woont met haar moeder in een voorstad van Parijs. Op een dag, terwijl ze rolschaatst met haar vriendin, valt ze. Ze wordt opgenomen in het ziekenhuis. Wanneer ze ontwaakt blijkt ze over een helderziende gave te beschikken. Als ze iemand aanraakt weet ze alles over die persoon. Ze geeft met veel succes consultaties, zeer tot ongenoegen van haar buur N`Golok (Kouyate), een valse waarzegger. Mira trekt de aandacht van de speciale politiediensten, in de persoon van kolonel Grumeau (Khorsand), die in het meisje een nieuwe Mata Hari ziet. Maar ook de minder eerlijke Victor Zaoul (Dreyfus) wil haar gebruiken voor zijn illegale zaakjes en ontvoert het meisje. Ontspannend avontuur over een meisje met paranormale gaven en de personen die er misbruik van willen maken. Het wat gerokken verhaal wordt leuk gemaakt door de enthousiaste vertolking van de kleine Coco. Geschikt tijdverdrijf voor de ganse familie zonder veel pretenties gemaakt. Jean-Pierre Pozzi en Joshua Saoh baseerden het scenario op een verhaal van Pozzi en Cilvy Aupin.

Rainbow pour Rimbaud

1996 | Avonturenfilm

Frankrijk 1996. Avonturenfilm van Jean Teulé. Met o.a. Laure Marsac, Robert MacLeod, Bernadette Lafont, Michel Galabru en Farid Chopel.

In de droefgeestige stad Charleville-M[KA1]ezi[KA2]eres leeft de dertig-jarige, 2,10m lange Robert (MacLeod) in een kast in het huis van zijn ouders (Lafont en Galabru), en citeert de vermaarde Franse avontuurlijke dichter uit de titel. Na een ruzie zet zijn vader hem de deur uit en de lange Robert gaat naar Parijs, waar hij de kleine (1,60m) telefoniste Isabelle (Marsac) ontmoet, die bij de Franse spoorwegen werkt. Zij is weg van Robert en haalt al haar spaarcentjes van de bank en ze treden in de voetsporen van de grote dichter. Hun eerste reisdoel is Egypte. In Cairo laat Robert enige versregels van zijn idool op zijn lichaam tatoe[KA3]eren, terwijl Isabella Emir (Chopel) achter zich aan krijgt. Ze trekken met Emir in hun kielzog naar Mauritius en gaan vandaar naar Senegal om tenslotte te eindigen op de Kaap Verdische eilanden. Robert ondergaat onderweg de transformatie naar de grote avonturier-poëet en ontwikkelt net als Rimbaud een ongeneesbare, fatale ontsteking in zijn been. Het scenario is van regisseur Teulé en Laurent Bénégui naar de gelijknamige roman van Teulé, die in eigen land een bestseller was. Deze film is vooral voor literaire fijnproevers, die heel voldaan zullen vaststellen dat Marsac met haar rol een krachttoer verricht. De betrouwbare Galabru en Lafont geven zoals men dat verwachten mag, zeer solide spel weg. Het camerawerk van Eric Guichard is beslist bijzonder: ieder vervolg van de avontuurlijke reis is gefilmd in een kleur van het spectrum van de regenboog - dat geeft de rolprent een heel apart cachet, maar dat zal zeker niet ieders cup-of-tea zijn.

Sale gosse

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Claude Mouriéras. Met o.a. Anouk Grinberg, Axel Lingée, Alberto Gimignani, Philippe Madala en Sotigui Kouyaté.

Nina (Grinberg) is een alleenstaande moeder met een eenvoudig baantje als kapster in een kliniek voor kankerpati[KA3]enten. Martin (Ling[KA1]ee) is haar zoon; hij is tien. Als Nina een relatie aanknoopt met Miguel, die ze van het tangodansen kent, merkt ze dat Martin sc[KA2]ene`s gaat maken en al gauw loopt de verhouding mis. Ze krijgt kennis aan Pippo (Gimignani), een kleine oplichter van Italiaanse afkomst. Martin zorgt voor heibel, niet alleen thuis maar ook op school: hij vecht. Pippo probeert de zaak toch in evenwicht te houden. Hij begrijpt dat Martin, die zijn vader nooit gekend heeft, de leegte probeert op te vullen met zijn onhandelbare gedrag en dat hij wegzakt in dagdromen of spelletjes met zijn vriendje Karim (Douache), een magrebijns jongetje. Tijdens een schoolreisje zorgt Martin voor de nodige consternatie. Verfrissende film over de problematiek van een ongehuwde moeder met een opgroeiend kind, die zelf onzeker is en niet goed weet hoe ze de situatie moet aanpakken. Grinbergs spel is voortreffelijk en het scenario van regisseur Mouriéras, vermijdt zoetsappigheid, cliché's en vooral vals sentiment. Het camerawerk van Walther Vanden Ende is klasse, precies wat men van hem verwachten mag. Gesitueerd in Lyon. Bekroond op het festival van San Sebastian in Spanje.

Le maître des éléphants

1995 | Avonturenfilm

Spanje/Frankrijk 1995. Avonturenfilm van Patrick Grandperret. Met o.a. Jacques Dutronc, Erwan Baynaud, Victor Tige Zra, Halilou Bouba en Sotigui Kouyaté.

Martin (Baynaud) is 12. Zijn moeder komt te overlijden en hij moet naar zijn vader - Garoubier (Dutronc) - in Afrika, die tien jaar ervoor vertrokken was en aan het hoofd van een Safaripark staat. Hij kent hem niet eens. Eenmaal aangekomen blijkt vader meer geïnteresseerd in de mysterieuze verdwijning van olifanten dan in de onthutste en aan zijn lot overgelaten Martin.

À Cran

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Solange Martin. Met o.a. Clémentine Célarié, Bruno Todeschini, Sotigui Kouyaté, Andrée Damant en Asil Raïs.

Als Clara (C[KA1]elari[KA1]e), moeder van twee kinderen, begin veertig, een taxi neemt naar het vliegveld Orly om haar echtgenoot af te halen, is hij niet onder de passagiers. Clara heeft onmiddellijk het gevoel dat hij haar bedriegt en met een telefoontje naar zijn hotel is ze er gauw achter. Uit het lood geslagen besluit ze iets aan de bar te nemen en vraagt een sportieve jonge kerel, die de koffers van de lopende band haalt, of hij ook wat wil drinken. Hij heet Robert (Todeschini) en blijkt een ex-rugbyspeler te zijn die door een blessure zijn carri[KA2]ere moest opgeven. Wat dan volgt is een nachtelijke zwerftocht door de Parijse voorsteden, die eindigt in een hotelkamer voor een `one-night stand`. Voor het zover is, hebben ze (en wij) allerlei kleurrijke personages (een taxichauffeur, een receptioniste, een priester) ontmoet, waarvan een pompbediende, gespeeld door Kouyate, de opvallendste is, terwijl Clara en Robert geestelijke hoogte- en dieptepunten beleven. Behoorlijk gespeeld door beide hoofdrollen onder de bezielende regie van Martin, die ook het scenario schreef. De film bevat kleine slordigheden, maar dat valt niet zo erg op bij vertoning op de thuisbuis. Het camerawerk is van Antoine Roch, Jean- René Duveau en Nicolas Guicheteau.

Keïta

1994 | Familiefilm, Fantasy

Burkina Faso/Frankrijk 1994. Familiefilm van Dani Kouyaté. Met o.a. Sotigui Kouyaté, Hamed Dicko, Abdoulaye Komboudri, Seydou Boro en Seydou Rouamba.

Ke[KA3]ita (Dicko) is een jongen van tien. Zijn familie behoort tot de moderne, welvarende middenklasse. Op een dag krijgen zij bezoek van een oude tovenaar (Kouyat[KA1]e). Zijn vader vindt het weliswaar grote onzin, maar uit respect voor de traditie, verleent hij de oude man onderdak. Die begint te vertellen (flashbacks in flashbacks) en Dicko raakt bevangen van zijn spinsels. Dicko gelooft dat hij de herboren zoon is van de legendarische keizer Mandingo. Zozeer zelfs dat zijn resultaten op school eronder gaan lijden. Dat laatste staat net zoals de opinie van zijn vader symbolisch voor de culturele botsing tussen het oude en het moderne Afrika. Een met veel vaart gebrachte, onderhoudende film, die geschikt is voor jong en oud, al blijft het geheel toch wel aan de oppervlakte. Fraai in beeld gebracht door Robert Millie. Het scenario van deze meervoudig bekroonde film werd geschreven door regisseur Kouyaté.

Keita! L'héritage du griot

1994 |

Burkina Faso/Frankrijk 1994. Dani Kouyaté. Met o.a. Abdoulaye Komboudri, Hamed Dicko, Sotigui Kouyaté, Mamadou Sarr en Seydou Boro.

Verhaal over de eeuwenoude Afrikaanse Sundjata legende. In een klein dorp in Afrika maakt de oude griot (verhalenverteller) Djéliba Kouyaté zich klaar om op reis te gaan. Zijn opdracht is nog één keer over het eeuwenoude Sundjata epos te verhalen. Zijn doel is de dertienjarige Mabo die net als de legendarische Sundjata de naam Keïta draagt

Wendemi

1993 | Drama

Burkina Faso 1993. Drama van S. Pierre Yameogo. Met o.a. Sylvain Minoungou, Abdoulaye Komboudri, Sylvie Yameogo, Aida Diallo en Célèstin Zongo.

Wendemi (Minoungou) betekent `Kind van onze Lieve Heer`. Hij is een vondeling, die in het veld werd geboren - de kijker weet wie zijn moeder is. Hij is liefderijk opgenomen in een gezin - de kijker weet dat het de buren zijn. Onverwacht wordt hij bij zijn adoptie-ouders weggehaald om in een vreemd dorp verder op te groeien. Wendemi beseft dat hij als volwassene zonder duidelijke afkomst niet meetelt in de maatschappij en daardoor in de onderste kaste terechtkomt. Hij gaat op zoek naar zijn moeder in de hoofdstad Ouagadougou en na enige tijd heeft hij haar gevonden en samen keren ze terug naar het geboortedorp. Hier wordt uit de doeken gedaan dat zijn vader een priester is en dat zijn moeder om schande voor zijn vader te voorkomen gezwegen heeft. Het scenario van regisseur Yameogo en Ren[KA1]e Sintzel is even na[KA3]ief als helder en brengt daarom de moralistische boodschap duidelijk over: maak geen misbruik van je positie om onheil aan te stichten. De film is dromerig verteld (hetgeen niet gedisponeerde kijkers in slaap kan sussen), maar wie gemotiveerd kennis wil nemen van de zeden en gewoontes in het derde wereldland Burkina Faso (met overigens een zeer behoorlijke filmtraditie) krijgt iets dichterlijks voorgeschoteld met charmant spel van de hoofdrollen. Het camerawerk is van Jurg Hassler.

Tombés du ciel

1993 | Komedie, Drama

Frankrijk/Spanje 1993. Komedie van Philippe Lioret. Met o.a. Jean Rochefort, Ticky Holgado, Marisa Paredes, Laura del Sol en Sotigui Kouyaté.

Het transitgedeelte van een vliegveld is zo'n plek waar iedereen vooral zo snel mogelijk weg wil. Zo ook Rochefort, een Canadees die Nieuwjaarsdag in Parijs wil vieren. Als op het vliegveld zijn paspoort gestolen mag hij Parijs niet in en moet hij in de transit zone blijven wachten tot hij de volgende dag terug kan vliegen. Hij wordt opgenomen door een groep lotgenoten, en met hen brengt hij de nacht door. Aardige film met interessante personages en een fikse scheut kritiek op de Franse bureaucratie en vreemdelingenhaat.

IP 5 - L'île aux pachydermes

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean-Jacques Beineix. Met o.a. Yves Montand, Olivier Martinez, Sekkou Sall, Géraldine Pailhas en Colette Renard.

Om de mooie ogen van een verpleegster trekken een jonge graffiti-spuiter (Martinez) en een zwart jongetje dat ervan droomt sneeuw te zien in een vrachtwagen Frankrijk door. Tijdens hun reis ontmoeten ze een oude man (Montand), een wijsgeer, die in een bos op zoek is naar een oude jeugdliefde. Montand is ontroerend en groots en legt zijn hart en ziel in dit personage dat zijn laatste zou zijn: hij overleed kort na de opnames. Ook de jonge acteurs zijn goed, Martinez werd genomineerd voor een César voor meest veelbelovende jonge acteur.

The Sheltering Sky

1990 | Drama, Avonturenfilm, Experimenteel

Verenigd Koninkrijk/Italië 1990. Drama van Bernardo Bertolucci. Met o.a. Campbell Scott, John Malkovich, Debra Winger, Jill Bennett en Timothy Spall.

De schrijver van The Sheltering Sky, Paul Bowles, zei ooit het volgende over zijn boek: 'De plaats van handeling is altijd belangrijker dan de karakters. Het is de achtergrond die de personen suggereert; de plek bepaalt wat er vervolgens met hen gaat gebeuren.' Een open uitnodiging voor meesterverbeelder Bertolucci om het onverfilmbare boek van beelden te voorzien met Malkovich, Winger en Scott als de naar zingeving zoekende westerlingen in de zinderende leegte van de Sahara. Een visueel overdonderende maar tevens moeizame film die doet verlangen naar de veel duidelijkere zingeving van het boek.

Mahabharata

1990 | Drama, Fantasy

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1990. Drama van Peter Brook. Met o.a. Georges Corraface, Mamadou Dioume, Urs Bihler, Ryszard Cieslak en Miriam Goldschmidt.

Vijf broers vechten een persoonlijke oorlog uit tegen hun stiefbroers. Een bewerking van het klassieke, in sanskriet geschreven epos van de Hindoes, dat niets meer of minder wil zijn dan een geschiedenis van de mensheid. Een in dichtvorm gegoten verhaal dat tot nadenken stemt. Peter Brook filmt het eindresultaat van jaren werk aan het gedicht, waarbij hij uitgaat van de toneelversie van Jean-Claude Carrière. Een inspirerende triomf over geringe geldmiddelen. Soms wat langdradig, maar met een veelheid aan onvergetelijke beelden.

Die Rückkehr

1990 | Romantiek, Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1990. Romantiek van Margarethe von Trotta, Valentina Lainati en Jean paul Biczycki. Met o.a. Barbara Sukowa, Stefania Sandrelli, Sami Frey, Jan Biczycki en Valentina Lainati.

Een vrouwelijke arts keert van Afrika terug naar Parijs en ontdekt opnieuw de oorzaken van een onopgeloste crisis, die begon toen haar man verliefd werd op haar beste vriendin en die tot gevolg had dat zij naar Afrika vertrok. Ze komt terug om haar vriendin te helpen, die aan kanker lijdt, en geleidelijk verdwijnt de vijandigheid tussen de twee vrouwen. Ondanks het goede acteerwerk is de film over deze driehoeksverhouding traag en banaal. Het scenario is van Von Trotta en de fotografie werd verzorgd door Tonino Delli Colli. Ook bekend als: THE RETURN en L'AFRICAINE.

Mamy Wata

1989 | Drama

Mali/Frankrijk 1989. Drama van Moustapha Diop. Met o.a. Sidiki Bakaba, Sandra Novik, Gérard Essomba, France Zobda en Sotigui Kouyaté.

Hoewel Moustapha Diop in Europa een zeer gelauwerd regisseur is vanwege zijn M[KA1]EDECIN DE GAFIR[KA1]E (1982), is hij er niet in geslaagd deze film tot een succes te maken. Dit is te wijten aan het onsamenhangende scenario dat een (niet te vertellen) verhaal vertelt dat een periode van 32 jaar bestrijkt en dat de kijker meevoert van de Vercors via Parijs naar een Malinees dorpje. In die context speelt zich bovendien een sociaal drama af getekend door het verval, de vervolgingen door de soldaten van de nationale dictator, de gevangenneming van het verzet en het uiteindelijke optreden van de watergodin Mamy Wata, die de krachten van het Kwade overwint op de tonen van de 'Walkurenrit'. Te veel is echter te veel! Niettemin zitten er in deze film een aantal heel mooie en emotioneel geladen scènes.

Y'a bon les Blancs

1988 |

Frankrijk/Italië/Spanje 1988. Marco Ferreri. Met o.a. Maruschka Detmers, Michele Placido, Juan Diego, Michel Piccoli en Jean-François Stévenin.

Een colonne van vijf vrachtwagens beladen met levensmiddelen en bestuurd door blanken raast door de Sahelwoestijn. Deze menslievende onderneming loopt uit op een fiasco vanwege de wet op de ruilhandel. Ten slotte wordt het stel dat de hoofdrol speelt opgeofferd tijdens een voodoo-ritueel. Met dit voor dit genre wel zeer wrange thema vervaardigt Ferreri een soor tegenhanger van LA GRANDE BOUFFE en oefent meedogenloze kritiek uit op een ontoereikende internationale voedselhulp. In ieder geval doet zijn film het niet al te goed op het witte doek: zijn personages blijven schematisch en verstoken van menselijke diepgang terwijl het verhaal moeizaam voortdobbert. Misschien de zwakste film van Ferreri tot nu toe die, uiteraard, enkele interessante momenten bevat. Scenario van regisseur Ferreri, Rafael Ascona, Evelyne Pieiler en Cheik Doukouré. Camerawerk van Angel Luis Fernandez.

Boulevard d'Afrique

1988 | Experimenteel, Musical

Frankrijk 1988. Experimenteel van Tam-Sir Doueb en Jean Rouch. Met o.a. Mouna Ndiaye, Irène Tassembedo, Sotigui Kouyaté, Dante Alou Badara en Ndeye Meissa Diop.

De succesvolle muzikale show Tali Bu Mag, die in Parijs in het Café de la Danse werd opgevoerd, is overgeplaatst naar Dakar in West-Afrika. Daar werd het verhaal over twee meisjes, die na hun eindexamen uit elkaar dreigen te worden gedreven opgenomen in de direct camera-techniek door Philippe Constantini en coregisseur Rouch. De hoofdrol wordt gespeeld door Ndiaye, die toegelaten wordt voor een hogere studie, maar van haar vader te horen krijgt dat ze de derde vrouw moet worden van de niet meer zo jonge directeur van een aardnotenfabriek. Uiteraard weigert ze. Een aardig kijkje op Afrikaanse zeden en gewoonten. Gefilmd naar maatstaven van een documentaire plus de nodige improvisatie. Je moet dus voor een dergelijke prent wel geporteerd zijn. Gérard Noyer schreef het scenario naar een idee van Djibril Tam-Sir Niane en de bovenvermelde muzikale komedie van regisseur Doueb.

Paweogo

1982 | Drama

Burkina Faso 1982. Drama van Kollo Sanou. Met o.a. Edouard Ilboudo, Claire Coeffe, Jules Tassembedo, Jacob Sou en Sotigui Kouyaté.

Een jonge boer, een meisje en anderen trekkken naar de grote stad. Ze zitten in een moeilijke positie tussen het moderne leven in de grote stad en het traditionalisme van hun ouders. Het avontuur loopt slecht af. Onze jonge man keert bitter terug naar zijn geboortedorp terwijl het meisje prostituée wordt, en een ander berooid en gestoord is geraakt. Mooie scènes verdrinken een beetje in dit krachtige naturalistische melodrama. Eerste avondvullende speelfilm van Sanou, die tevens het scenario schreef. Mono.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sotigui Kouyaté op televisie komt.

Reageer