Jean-Claude Drouot

Acteur

Jean-Claude Drouot is acteur.
Er zijn 26 films gevonden.

Les vagues

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Frédéric Carpentier. Met o.a. Guillaume Baché, Clémentine Célarié, Roxane Mesquida, Cris Campion en Jean-Claude Drouot.

Negentienjarige groenteboer/surfer Jérémy (Baché) pubert richting volwassenheid in een sympathieke televisiefilm die sombere scènes met ouders, vrienden en vriendinnen soepel combineert met fantastische surfbeelden aan de kust van Bretagne. Debuterend speelfilmmaker Carpentier plukte surfer Baché van de Franse golven tijdens een guerrilla-auditie. Bachés naturel verschijning komt zowel op het water als op het land volledig tot zijn recht. Cameramannen op jetski's leverden de vlotte plaatjes. Een drama 'over de golfbewegingen van het leven', aldus de maker.

Le premier fils

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Philomène Esposito. Met o.a. Michel Creton, Jean-Claude Drouot en Danièle Lebrun.

Negentienjarige groenteboer/surfer Jérémy (Baché) pubert richting volwassenheid in een sympathieke televisiefilm die sombere scènes met ouders, vrienden en vriendinnen soepel combineert met fantastische surfbeelden aan de kust van Bretagne. Debuterend speelfilmmaker Carpentier plukte surfer Baché van de Franse golven tijdens een guerrilla-auditie. Bachés naturel verschijning komt zowel op het water als op het land volledig tot zijn recht. Cameramannen op jetski's leverden de vlotte plaatjes. Een drama 'over de golfbewegingen van het leven', aldus de maker.

Margot des Clairies

1998 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Marc Seban. Met o.a. Virginie Peignien, Jean-Claude Drouot, Marie-Catherine Conti, Aurélien Recoing en Didier Sauvegrain.

De vijfendertigjarige Margot (Peignien) beheert een skicentrum in Clairies. Haar vader, Pierre (Drouot), is eigenaar van een aanpalend hotel en is tevens burgemeester van het bergdorpje. Hij is gek op zijn kleinzoontje Bruno (Hardelay). Met veel inspanning en overtuigingskracht is Margot er eindelijk in geslaagd de Franse kampioenschappen biatlon naar het dorp te halen. Deze manifestatie valt echter midden in de schoolvakanties en haar plan zet heel wat kwaad bloed, want de handelaars en hoteluitbaters vrezen dat het toerisme hieronder zal lijden. Het komt tot sabotage en openlijk handgemeen. Pierre kan zijn dochter niet tot andere gedachten brengen en staat voor een zwaar dilemma: ofwel verliest hij het vertrouwen van zijn dochter of anders dat van zijn dorpsgenoten. Weinig interessant tagikomische rel rond een wintervakantiecentrum. Skiliefhebbers kunnen hun hartje ophalen aan de waanzinnig snelle ski-ritten, maar andere kijkers hebben er maar weinig aan. Het verhaal stelt niets voor en de acteerprestaties zijn eerder middelmatig. Pascal Bancou, Sylvie Coquart en Claire Alexandrakis baseerden het scenario op een gegeven van Charline De Lépine, Thierry Depambour en Alain Krief. Fotografie van Mario Barroso.

Le baiser sous la cloche

1998 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Emmanuel Gust. Met o.a. Ángela Molina, Bernard Alane, Pierre Forest, Gaspard Bernard Claus en Estelle Skornik.

Dertien-jarige Joseph (Claus) heeft in 1962 in dorpje nabij Perpignan zijn zinnen op het pristerschap gezet. Zijn moeder Angela (Molina) ondersteunt zijn `roeping` volledig, terwijl zijn vader Jos[KA1]e (Forest) toch liever zou zien dat zijn zoon voor een `normaal` leven kiest. Joseph gaat naar het seminarie waar jonge novice Agn[KA2]es (Skornik), zijn muzieklerares, hem doet twijfelen aan zijn roeping. Terug in zijn dorp leert Joseph leven zoals zijn andere leeftijdgenootjes en begint hij smaak te krijgen is meer aardse dingen. Subtiel worden aardig wat adolescentengevoelens als liefde, verdraagzaamheid, moederliefde, geloof en seksuele verlangens door Gust, die ook scenario schreef, behandeld. Mooi verhaal, knap gespeeld, vaak erg geestig maar ook emotierijk.

Le Grand Batre

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Laurent Carcélès. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Jean-Claude Drouot, Jean-Yves Berteloot, Jean-Yves Gautier en Louis Velle.

Negendelige miniserie over het wel en wee tussen 1913 en 1983 van de familie Cabeyrolle d`Az[KA1]erac uit de Camargue. Het epos begint net voor WOI, het einde van de Belle Epoque. Centraal in het epos over paarden- en stierenfokkers staat de godmother Th[KA1]er[KA2]ese (Barrault), die stormen, familiedrama`s, twee wereldoorlogen, financi[KA3]ele rampen, verkrachtingen, verstandshuwelijken trotseert en overleeft. Zij wordt uiteindelijk 102 jaar oud en geeft de geest pas in voorlaatste aflevering. Naar roman van Fr[KA1]ed[KA1]erique H[KA1]ebrard, die ook scenario schreef in samenwerking met Louis Velle (speelt rol van dokter Rache) en Francois Velle. Net als in vorig romanesk epos van regisseur H[KA1]ebrard, CH[KA4]ATEAU DES OLIVIERS (1993), stoelt dit mega-project op een lach en een traan, degelijk spel en mooi in beeld gebrachte natuur. Hier en daar zakt tempo, maar plot heeft voldoende inhoud om niet echt te gaan vervelen. Niet minder dan 145 acteurs passeren de revue, samen met drieduizend figuranten.

Les Steenfort, Maîtres de l'Orge : Margrit

1996 | Historische film

België/Frankrijk 1996. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Claude Drouot, Pascal Elso, Laure Duthilleul en Lucas Van den Eynde.

Deel twee van dit driedelig familiedrama is gesitueerd in de periode 1888-1891: dertig jaar later is bierbrouwer Charles (nu gespeeld door Drouot) een gezeten burger. Zijn huwelijk met Elise (Duthilleul) is een mislukking, en zij hebben hun neef No[KA3]el (Elso) geadopteerd als hun zoon. No[KA3]el leerde in M[KA3]unchen het pilsbier kennen en heeft Margrit (Pernel) ontmoet. Het bier introduceert hij in Frankrijk, en Margrit bij zijn familie. Het leidt tot een strijd in de familie. Charles, die met de lekkere Margrit aanpapt, start de oude brouwerij Texel-Steenfort op, en overvleugelt al gauw de Steenforts. Uit het niets doemt ineens Pieter Texel (Van Den Eynde) op, de zoon van Frans en Adrienne, die zijn rechtmatige eigendom komt opeisen. Centraal in dit tweede deel staan naast de klassieke melodramatische ontwikkelingen, de strijd van de arbeiders tegen het patronaat, het wettelijk statuut van vakbonden en het stakingsrecht.

La rivière Espérance

1995 |

Frankrijk 1995. Josée Dayan. Met o.a. Manuel Blanc, Carole Richert, Claire Nebout, Pascal Greggory en Jean-Claude Drouot.

Tv-fresco in negen delen, naar de gelijknamige trilogie van Christrian Signol, met centraal het leven en de vele dramatische gebeurtenissen van een familie van binnenvaartschippers op de Dordogne, in de tweede helft van de 19e eeuw. Liefde, passies, haat, ambities, hoop, mislukkingen, menselijk lijden en min of meer avontuurlijke ondernemingen vormen de ingredi[KA3]enten van een familiekroniek [KA2]a la Fran[KA10]caise. De handeling begint in het jaar 1832 wanneer de dertien-jarige Benjamin Donnadieu (Wiik), net als zijn vader en grootvader, met een sleepboot hout gaat vervoeren van de bovenloop van de Dordogne naar de laagvlakte - precies te zijn van Souillac naar Libourne. De jongen hoopt later onder de knoet van Ars[KA2]ene Lombard (Verley), de grote baas, en voor eigen rekening te kunnen varen. Zeven jaar later slaagt de inmiddels volwassen Benjamin (nu gespeeld door Blanc) erin een nieuwe afzetmarkt voor het hout te vinden. De toekomst ziet er stralend uit en Benjamin stapt fier in de voetsporen van zijn vader. Hij heeft ook een `verboden` relatie met Marie Paradou (Richert) en hij wordt weggestuurd voor een harde opleiding bij de marine. De zwangere Marie is wanhopig en twijfelt tussen haar liefde voor Benjamin en een verstandshuwelijk (met materi[KA3]ele zekerheid) die de notarisklerk Alexandre Duthil (Gr[KA1]eggory) haar en haar kind kan bieden. Benjamin gaat zich later met het vervoer van ondermijnende republikeinse geschriften bezighouden. Een gepland trac[KA1]e van de spoorlijn tot Souillac betekent een nekslag voor de schippers. Opvallend mooie landschappen van de P[KA1]erigord, Corr[KA2]eze en vooral van de Dordogne maken dit lange epos van de Isra[KA3]elische generaalsdochter Dayan (zij speelt zelf een rolletje) het volgen waard. Zij liet zich duidelijk inspireren door het oeuvre van John Ford. Bij het geheel kwamen negentig acteurs, honderd figuranten en een technische ploeg van 45 personen te pas. Scenaristen zijn Jean- Pierre Sinapi en Daniel Tonachella, die eerder al voor de tv de hit JALNA maakten. Drouot - van oorsprong een Belg en waar is de tijd van THIERRY LA FRONDE, Frankrijks populairste serie! - is een robuuste vijftiger, de familiepatriarch Victorien en vader van Benjamin, met madame Depardieu als zijn tv-echtgenote Elina.

Les Steenfort, maîtres de l'orge

1994 |

1994. Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Pascal Elso, Florence Pernel, Jean-Claude Drouot, Michael Pas en Julie Dupagne.

De Ardennen, 1854. Charles Steenfort, een jonge novice in de abdij van Saint-Arnould, wordt verliefd op het dorpsmeisje Adrienne. Ze lopen samen weg om hun geluk te zoeken in Bourg d'Artois, het Frans-Vlaamse geboortedorp van Charles. Daar wil Charles samen met zijn jeugdvriend Frans Texel een brouwerij beginnen in het ouderlijk huis van Frans

L'affaire Dreyfus

1994 | Historische film, Drama

Frankrijk/België 1994. Historische film van Yves Boisset. Met o.a. Thierry Frémont, Pierre Arditi, Bernard-Pierre Donnadieu, Christian Brendel en Philippe Volter.

Tweedelige Frans-Belgische tv-film over de joodse Franse legerkapitein Dreyfus (Frémont) die in 1894 van spionage werd beschuldigd. Hij zou militaire geheimen aan de Duitsers hebben doorgegeven. Bij gebrek aan bewijzen laat het ministerie valse documenten verspreiden om Dreyfus te kunnen veroordelen. Zijn vrouw Lucie (Morante) en zijn broer (Volter) roepen de hulp van de pers in. In feite was het de Franse legerkommandant Charles Walsin Esterhazy (Arditi), overladen met schulden, die aan de Duitse autoriteiten voorstelde militaire inlichtingen te verkopen. Alles wordt in het werk gesteld om de zaak Dreyfus in de doofpot te houden en Esterhazy vrijuit te laten gaan. Diens proces is dan ook een farce, wat Emile Zola (Drouot) tot een woedend J`accuse inspireert. In 1899 komt de waarheid dan toch aan het licht en Dreyfus krijgt gratie (hij werd pas in 1906 in ere hersteld). Merkwaardig sterke tv-film, geschreven door Jorge Semprun en Boisset naar het boek L'affaire van Jean-Denis Bredin. Met zorgvuldige precisie worden de gebeurtenissen beschreven die leidden tot een der grootste crises van de Derde Republiek. Geslaagde epoque-reconstitutie met een schitterende rolbezetting, met o.m. Mesguich als Léon Blum, Demy als Marcel Proust en Berger als de Duitse majoor Von Schwarzkoppen. Enkele te lange en trage passages neem je er graag bij. Bekroond met de Nymphe d'argent op het festival van Monte Carlo in 1995. Camerawerk van Yves Dahan en Robert-Jacques Loiseleux. Het duurde overigens ruim honderd jaar voordat het Franse leger de dwaling van de valse beschuldiging offcieel erkende. Dreyfus stierf in 1935 in een zekere vergetelheid, maar zijn zaak is onlosmakelijk verbonden aan het door de autoriteiten georkestreerde antisemitisme.

La confession du pasteur Burg

1992 | Drama

Spanje/Zwitserland/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Duitsland/Italië 1992. Drama van Jean-Jacques Lagrange. Met o.a. Vanessa Larre, Jean-Marc Bory, Pierre Forget, Jean-Claude Drouot en Anne-Lise Fritsch.

Een jonge, onervaren pastoor (Van den Driessche) start vol idealen en goede bedoelingen in een nieuwe parochie. Van meet af aan stuit hij echter op tegenwerking en kleinsteedse mentaliteit. Zijn parochianen hebben meer belangstelling voor de dreigende werkloosheid dan voor zijn goddelijke boodschap. Om zich te wreken besluit hij de jonge Larre te verleiden. Corruptie en hypocrisie vormen het hoofdthema van deze slechts gedeeltelijk geslaagde filmische bewerking van de roman van Jacques Chessex, die door Lagrange en Jean-Louis Roncoroni werd omgewerkt tot een scenario. De pastoor vertelt het verhaal in een soort biecht aan timmerman Bory, een lange flashback. Goed spel. Cameraman Jacky Mahrer haalt alles uit de adembenemend mooie Zwitserse landschappen.

Gaston Phebus le Lion des Pyrénées

1991 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1991. Biografie van Bernard Borderie. Met o.a. Jean-Claude Drouot, Pascale Rivault, Georges Marchal en Nadine Basile.

De titel is gegrond want Gaston Phebus, niet de eerste de beste en beroemd geworden door een boek over de jacht (1331- 1391), droeg een leeuw in zijn wapen. Deze serie is ontleend aan het door Myriam en Gaston de B[KA1]earn geschreven boek. Een onbekend werk, en de vraag is of het om serieuze geschiedbeschrijving gaat of om een geromantiseerde biografie. De televisiefilm maakt onmiskenbaar deel uit van de laatste categorie. Daar is niets op tegen, maar het had een regisseur van een ander slag moeten zijn, dan deze film- en televisieregisseur (van de serie ANGELIQUE) vertegenwoordigt, om er een boeiende film van te maken. Zijn regie is kleurloos en zijn Middeleeuwen zijn stereotiep.

Mariage mortel

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Marc Rivière. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Sylvie Joly, Jean-Claude Drouot, Olivia Brunaux en Rufus.

Het verhaal van de rivaliteit tussen twee typisch Franse families : de boerderij van de Louviers en het landhuis van de Graucourt. Loopt uit op de vergiftiging van de jonge en leuke Delphine Graucourt (Samo[KA3]el), die vastbesloten was te trouwen met Antoine Louvier (Gatel). Een officier van de gendarmerie Eric Ferbac (Brialy) zet de problemen op een rij. Het scenario en de dialogen zijn van de romancier Alain Demouzon, een expert in detectives die in de provincie spelen, deze keer in Bretagne. Goed spel en schitterende beelden.

Bal perdu

1990 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 1990. Mysterie van Daniel Benoin. Met o.a. Jean-François Couteure, Evelyne Dassas, Danièle Delorme, Jean-Claude Drouot en Joséphine Carabello.

Een tiental jonge acteurs en actrices komen bij elkaar in een afgelegen kasteel om een film op te nemen. Zogenaamd. In feite merken zij al gauw dat er camera's en microfoons aanwezig zijn, die niet de geplande opnamen maken en dat zij in werkelijkheid het proefkonijn voor een wetenschappelijk experiment zijn, maar welk? Aardig thema op basis van een origineel scenario maar tevens een eerste stuntelig geregisseerde en gemonteeerde lange speelfilm met acteurs van zeer verschillend niveau.

Olympe de nos amours

1989 | Historische film

Frankrijk 1989. Historische film van Serge Moati. Met o.a. Marie-France Pisier, Pascale Rocard, Gérard Klein, Edouard Hastings en Frédéric Pellegeay.

Op het landgoed van de Chapellières worden in 1760 twee jongetjes geboren, beide voorbestemd om priester te worden. Hun leven zal echter heel anders worden, want de Franse Revolutie nadert. Een verfilming van de roman Les Chapellières van Pierre Péan, die de psychologische kwaliteiten van dit gevoelige en indringende werk weet over te brengen. Serge Moati, wiens enige bioscoopfilm het vreemde NUIT D'OR was, beschouwt televisie als een medium met evenveel mogelijkheden op het creative vlak als de film.

L'Avocat du diable

1989 | Komedie, Drama

Frankrijk 1989. Komedie van Jacques Duhen. Met o.a. Jacques Dumesnil, Jean-Claude Drouot en Jean Davy.

Tv-bewerking van een toneelstuk dat zelf weer een bewerking is van de roman van de Australische schrijver Morris West (1959). In een Calabrisch dorp wordt in 1944 een man gefusilleerd door communistische partizanen. De bevolking ziet hem echter als een held, en de almachtige kerk besluit een onderzoek in te stellen - vandaar de titel. Was het een goed idee een dergelijk onderwerp in de vorm van een komedie te gieten, al is het dan een satirische? De inhoud van de film is zeer gedateerd en van regie ontbreekt elk spoor. De (Franse) acteurs kunnen niet veel redden, en naast Bernardo Bertolucci`s LA STRATEGIA DEL RAGNO, die een gelijksoortig onderwerp behandelt, (1969) valt dit werkstuk in het niet. Zeer

La croisade des enfants

1987 | Drama, Historische film

Frankrijk 1987. Drama van Serge Moati. Met o.a. Simon Duprez, Marie Fugain, Robert Hossein en Jean-Claude Drouot.

De gevoelige en levendig vertelde geschiedenis van deze verbazingwekkende (en rampzalige) kinderkruistocht uit 1212, op bedreven wijze en met de beschikking over maar weinig geld in elkaar gezet. Deze komt niet voor bij de acht kruistochten, die doorgaans in de geschiedenisboeken worden beschreven, maar is via de overlevering aan het nageslacht doorgegeven. Zij die niet onderweg doodgaan, worden tenslotte als slaven aan de Moslims verkocht. Dat het verhaal toch sterk doet denken aan een legende, is van weinig belang. Daarentegen heeft deze film- en televisiemaker op realistische en krachtige wijze de harde sfeer en de ellende van de betreffende eeuw beschreven. Als bioscoopfilm zou het een meesterwerk kunnen zijn geworden, maar dan ook met een heel ander budget!

L' Archipel des amours

1982 | Drama, Komedie, Experimenteel

Frankrijk 1982. Drama van Paul Vecchiali, Jacques Frenais, Gérard Frot-Coutaz, Michel Delahaye en Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Jean-Christophe Bouvet, Jean-Claude Drouot, Françoise Fabian, Christine Fersen en Dénise Gence.

Deze episodenfilm, een manifestatie van een collectief rond Vecchiali van in de bioscoopmarge opererende acteurs als een demonstratie van eensgezindheid, schiet zijn doel voorbij omdat de formule juist de verschillen in kwaliteit en talent benadrukt. Lang niet elke filmer heeft de vereiste puntigheid voor dit korte bestek, hoewel de bijdrage van Frot-Coutaz een scenaristisch meesterstukje is met een reeks van parallel-intriges in een beperkt aantal minuten. De geestigste sketch is die van Davila, nota bene over de besmettelijkheid van platjes. Treilhous episode over een keutelig-ruziënd oud echtpaar tegen de absurde achtergrond van winters Lourdes met alle verwijzingen naar bedevaart-toerisme en -commercie viel als afzonderlijke film in diverse prijzen. De belangeloze medewerking van prominente toneel-acteurs zorgt soms voor andere boeiende momenten.

Adom ou le sang d'Abel

1976 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1976. Drama van Gérard Myriam Benhamou. Met o.a. Jean-Claude Drouot, Gérard Myriam Benhamou, Odette Laurent, Christine Boisson en Didier Vallée.

Met weinig middelen gedraaid in de Lot door de schrijver, die zijn eigen symbolische roman La Geèse verfilmde. Variatie op het Kaïn en Abel-thema dat ook in de titel zit want Kaïn symboliseert de vooruitgang en Abel het verleden! Het verhaal is een apoloog over de eeuwige joods-arabische rivaliteit. Een moeilijke, dromerige film die meer zegt dan de titel en die uitgaat van de poëzie van het dagelijkse leven dat uitdraait op een tragedie. Zonder twijfel niet helemaal gelukt maar soms even verbluffend als P.P. Pasolini. Erg boeiend spel.

Une Baleine qui avait mal aux dents

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Bral. Met o.a. Bernadette Lafont, Francis Blanche, Julian Guiomar, Henri Labussière en Jean-Claude Drouot.

Een vrouw leeft ongecompliceerd met drie mannen, haar echtgenoot en zijn twee vrienden, maar tijdens het weekend gaan hun platvloerse grappen en eindeloze kaartspelletjes haar danig vervelen en ze voegt een vierde, wat subtielere man toe aan haar entourage. Deze met de losse pols gemaakte debuutfilm vol improvisatie heeft spontane en rake scènes en een verbazende zwartheid tussen alle opgewektheid, maar de optelling is te episodisch en te schetsmatig. Binnen de Franse cinema een ongewone vrijheid in cameravoering en acteren, die aan de Newyorkse underground-films doet denken. Het geheel is echter veel zonniger.

L' Histoire très bonne et très joyeuse de Colinot Trousse-Chémise

1973 | Historische film, Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Historische film van Nina Companéez. Met o.a. Francis Huster, Brigitte Bardot, Muriel Catala, Nathalie Delon en Bernadette Lafont.

In de 16de eeuw wordt de verloofde van een jonge boer ontvoerd, die tijdens zijn speurtocht allerlei vooral galante avonturen beleeft. Huster heeft te weinig ervaring voor zijn dragende rol en omdat de regisseur een vrouw is, is het vreemd dat zijn veroveringen grof en karikaturaal getekend worden. Bardots afscheidsrol van de cinema is op het gênante af.

The Light at the Edge of the World

1971 | Avonturenfilm, Drama

Spanje/Verenigde Staten/Liechtenstein 1971. Avonturenfilm van Kevin Billington. Met o.a. Kirk Douglas, Yul Brynner, Samantha Eggar, Jean-Claude Drouot en Fernando Rey.

Brynner, gewetenloos piratenkapitein, heeft zich meester gemaakt van een vuurtoren. Hierdoor is hij in staat schepen op de rotsen te pletter te laten slaan, waardoor ze een gemakkelijke prooi worden. Maar hij ondervindt tegenwerking van Douglas, de gevluchte torenwachter. Deze naïeve, simplistische avonturenfilm is met zorg gemaakt, maar heeft weinig meer met de originele roman van Jules Verne te maken. De idiote love-story met Eggar als inzet lijkt eerder bestemd voor een andere film. De acteurs zijn duidelijk in hun element en zorgen meermaals voor een ongewild komische noot. Nogmaals een bewijs dat het niet eenvoudig is een Europese filmcultuur met internationale allure van de grond te krijgen. Tom Rowe schreef het scenario, dat in beeld gebracht werd door Henri Decaë. Gedraaid in Panavision.

La Rupture

1970 | Drama, Thriller

Italië/België/Frankrijk 1970. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Stéphanie Audran, Jean-Pierre Cassel, Michel Bouquet, Jean-Claude Drouot en Michel Duchaussoy.

Een onvolwassen, aan drugsverslaafde rijkeluiszoon staat in zijn roes zijn zoontje naar het leven, waarna zijn vrouw zich met haar kind in een familiepension installeert en scheiding aanvraagt. Haar schoonvader houdt haar verantwoordelijk voor de verloedering van zijn zoon en wil de voogdij over zijn kleinkind, zodat hij een schoftige detective opdracht geeft om haar in discrediet te brengen. Dit melodramatisch en hoogst ingewikkeld verhaal vormt de aanleiding voor een eerbetoon aan de morele moed van Audran als de jonge moeder, waarbij de andere acteurs in vaak bizarre scènes op verrassende en geslaagde wijze rollen tegen - hun - type in, hebben gekregen.

Laughter in the Dark

1969 | Drama

Verenigd Koninkrijk 1969. Drama van Tony Richardson. Met o.a. Nicol Williamson, Anna Karina, Jean-Claude Drouot, Peter Bowles en Siân Phillips.

Een vreselijke film naar Nabokovs roman over een rijke getrouwde man (Williamson) die blind is en niet merkt dat zijn vrouw (Karina) hem bedriegt met een andere man (Drouot). Uitermate onplezierig en heel erg lang.

Mister Freedom

1968 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1968. Sciencefiction van William Klein. Met o.a. John Abbey, Jean-Claude Drouot, Sami Frey, Serge Gainsbourg en Yves Montand.

Een anti-communistische Amerikaanse organisatie stuurt een agent naar Frankrijk om de natie politiek te hervormen. De pogingen mislukken en de agent komt met een tegenstander overeen het land in twee delen op te splitsen. Guerrilla's lokken hem door middel van een prostituée in de val en een oorlog breekt uit waarvan Mr. Freedom de enige overlevende zal zijn. Deze politieke satire werd in beeld gebracht als comic strip met inmiddels gedateerde op- en pop-art vondsten. De wijdlopige en niet al te spitse dialoog ondermijnt en vertraagt de visuele humor, maar de acteurs storten zich met overgave in de karikatuur.

Les Ruses du diable

1965 | Drama

Frankrijk 1965. Drama van Paul Vecchiali. Met o.a. Geneviève Thénier, Jean-Claude Drouot, Danielle Ajoret, Roger Blin en Nicole Courcel.

Een meisje uit de provincie heeft een kleurloos bestaan in een Parijs` atelier. Regelmatige post met 100 francs-biljetten van een onbekende brengt kleur in haar leven, maar een kortstondige idylle, teleurstellende terugkeer in haar geboorteplaats en be[KA3]eindiging van de geldzendingen brengen haar tot zelfmoord. Ex-criticus Vecchiali probeert in zijn debuut (en volgende films) terug te grijpen naar volkse romantiek en (melo)dramatiek van de vooroorlogse film in een moderne, afstandelijker vorm, maar het resultaat is hier meer curieus dan overtuigend.

Le bonheur

1965 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1965. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Jean-Claude Drouot, Claire Drouot, Marie-France Boyer, Sandrine Drouot en Olivier Drouot.

Een timmerman is gelukkig in zijn huwelijk, gezin en werk. Een verliefdheid op een PTT-beambte geeft hem, vindt hij, de kans om nóg gelukkiger te worden. Hij vertelt zijn vrouw doodleuk dat hij een affaire heeft. Zij zegt hem dat zij slechts wil dat hij gelukkig is. En hij gelooft haar. Wrang verhaal, verpakt in een al te esthetische vormgeving waarbij elke opname een superieure reclamefoto lijkt en de tinten van de kleding precies zijn aangepast aan de omgeving, tot en met de herfstbladeren. De muziek strijkt voor het overige alles glad. Scenario van Varda.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Claude Drouot op televisie komt.

Reageer