Christine Boisson

Acteur

Christine Boisson is acteur.
Er zijn 44 films gevonden.

Jean Moulin

2002 | Biografie, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 2002. Biografie van Yves Boisset. Met o.a. Charles Berling, Elsa Zylberstein, Christine Boisson, Émilie Dequenne en Christophe Malavoy.

Biografisch drama over Jean Moulin, de bekendste Franse verzetsheld tijdens WO II. Goed spel van Berling als Moulin en de onvergetelijke Zylberstein als diens geliefde. De film wordt meestal in twee delen uitgezonden.

Love me

2000 | Drama, Fantasy, Muziek

Frankrijk 2000. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Johnny Hallyday, Julie Depardieu, Anh Duong en Salomé Stévenin.

In deze film worden realistische scènes afgewisseld met een soort dromen en halucinaties. In de realiteit ziet de kijker Gabrielle, een jonge vrouw die aan het strand woont in Frankrijk en in een bar leeft. Ze is fan van de muziekant Lennox. In de andere scènes doolt dezelfde vrouw door de straten van een Amerikaanse stad waar ze Lennox na een concert ontmoet.

En Face

2000 | Thriller

Frankrijk 2000. Thriller van Mathias Ledoux. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Clotilde Courau, José Garcia, Christine Boisson en Jean Benguigui.

Na het succes van zijn debuutroman heeft de jonge auteur Jean moeite met zijn vervolgroman. Als Jean en zijn vrouw Michelle een villa aan de overkant van de straat erven van een vreemdeling, lijken er gelukkiger tijden aan te breken. Voorwaarde is dat de huishoudster mag blijven. Jean ontdekt in het huis een als bordeel ingerichte kelder en naaktfoto's van zijn vrouw, die de voyeuristische eigenaar gemaakt heeft. Jean vindt hier inspiratie voor zijn roman en wil de zaak tot op de bodem uitzoeken.

La clef des champs

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Charles Nemes. Met o.a. Christine Boisson, Catherine Rouvel, Thérèse Liotard, Jean-Claude Dauphin en Amandine Chauveau.

Zesdelige familie-sage, gedraaid in gehucht van Aveyron- streek. Gescheiden `Parisienne` Colombe Pag[KA2]es (Boisson) keert na twintig jaar terug naar haar geboortedorp, bij dood van haar vader. Tot ieders verbazing neemt zij diens messen- makerij over. Zij gewent opnieuw aan het leven op het platteland, alleen haar dochter Vanessa (Chauveau) is niet gelukkig met de verhuis. Verder is er de journalist/romancier Antoine Pujol (Yordanoff) die Colombe niet onverschillig laat. Tegenwind komt er van lokale burgemeester en notaris die haar bedrijfje naar faillissement pogen te drijven omdat zij in haar ouderlijk huis een bejaardenhome wilden onderbrengen. Traag gestarte familie- en plattelandskroniek, geschreven door Brigitte Peskine, krijgt soap-allures wanneer Paul (Delarive), het door meestergast van het bedrijfje geadopteerde kind, Colombe`s doodgewaande zoon blijkt te zijn. Ook haar Parijse zoon Laurent (Sauvion) strijkt in Aveyron neer. Alle karikaturen van 'terugkeer naar de roots', 'echte waarden van het leven', de uiteengevallen familie, het verlangen om zijn leven te veranderen, zijn aanwezig naast meer traditionele ingrediënten als liefde, haat en sombere, angstvallig verborgen geheimen. Heerlijk voor wie houdt van dit soort menu, opgediend door goed geïnspireerd spel der acteurs.

La rumeur

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Christine Boisson, Roger Mirmont, Alain Payen, Micheline Boudet en François-Régis Marchasson.

Na een ruzie met zijn vrouw Claire (Boisson) verlaat Pierre Noblet op een nacht woedend het echtelijk huis. De volgende ochtend tracht Claire de schijn op te houden, wat in een klein stadje als het hare waar iedereen iedereen kent niet eenvoudig is. Het minste gerucht krijgt hier in een mum van tijd een sneeuwbaleffect. De huishoudster vindt dan ook twee couverts voor het ontbijt en aan de buurvrouw, die Pierre niet naar zijn werk zag gaan, zegt ze dat hij vroeger vertrokken is. Als Pierre dan na twee dagen nog niet terug is wordt de toestand haast onmogelijk. Perier toont ons de machinatie van het opblazen van een gerucht. Het werd een cynische kijk op de voorstadsmentaliteit waarin alle personages met pijnlijke zorg getekend werden. Het onderhoudende scenario van Dominique Fabre geeft de acteurs volop kans om hun typetje tot in het detail op te bouwen. Martial Thury stond achter de camera.

In fondo al cuore

1997 | Misdaad, Thriller

Italië 1997. Misdaad van Luigi Perelli. Met o.a. Barbara De Rossi, Günther Maria Halmer, Sonja Kirchberger, Christine Boisson en Anita Zagaria.

Deze tv-film die meestal in twee delen wordt uitgezonden, begint met de vondst van twee slachtoffertjes van een lustmoordenaar. Het zijn de zestien-jarige Roberta en de viertien-jarige Anna (Minella). Roberta is vermoord, maar Anna heeft het overleefd. Anna is totaal niet meer aanspreekbaar. Commissaris Gennari (Halmer) wil Anna toch verhoren en ontdekt dat ze ooit behandeld werd voor anorexia na de scheiding van haar ouders door psychologe Laura (De Rossi). Aanvankelijk wil Laura niet meewerken, omdat ze haar vak na de zelfmoord van een patiënt heeft opgegeven. Uiteraard doet ze het en er ontstaat een band tussen haar en Gennari. Uiteindelijk zal Laura het spoor naar de ware moordenaar vinden en de sterke arm schiet haar op het juiste moment te hulp. Het scenario van Giorgio Mariuzzo en Francesco Scardamaglia is zo voorspelbaar als het maar kan ondanks modieuze subplots als een internetsite met een foto van de slachtoffers. De film grenst aan soapachtige suspense, maar de hoofdrollen zijn best aantrekkelijk, het verhaal gemakkelijk verteerbaar zodat het geheel te genieten valt. Typisch kijkvoer voor de massa, die voor tv-buis zit. Je bent het zo weer vergeten en dan kun je een paar later weer opnieuw kijken. Het camerawerk is van Sandro Grossi.

Bébé volé

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Florence Strauss. Met o.a. Christine Boisson, Mélanie Leray, Lilah Dadi, Bernard Ballet en Marc Citti.

Anita (Leray), een twintig-jarige alleenstaande vrouw, wil absoluut een kind. Ettelijke misvallen hebben haar echter al duidelijk gemaakt dat ze de droom om moeder te worden best kan laten varen. Nadat ze in het ziekenhuis weer eens gehoord heeft dat ze het kind dat ze verwacht niet zal houden maakt Anita kennis met Mathilde (Boisson), een veertig-jarige journaliste die zwanger is. Mathilde staat er alleen voor en is verheugd met de belangstelling die de jonge vrouw voor haar koestert. Erg blij is Mathilde niet met het vooruitzicht om in deze omstandigheden moeder te worden, dus groeit er in Anita een idee. Zo gauw Mathilde bevallen is gaat ze er met de baby vandoor. Met veel realisme wordt hier het portret gebracht van twee vrouwen die niets gemeen hebben, maar die elkaar toch vinden. Leray steelt moeiteloos elke scène waarin ze te zien is door de speelse benadering van haar dramatische rol. Catherine Hoffmann schreef het scenario en Carlo Varini was verantwoordelijk voor de fotografie.

Une ex pas possible

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Patrick Jamain. Met o.a. Bernard Giraudeau, Elisabeth Vitali, Alicia Alonso, Christine Boisson en Agathe Derain.

Yann (Giraudeau) leidt een ogenschijnlijk gelukkig leventje met zijn twee kinderen en een mooie, liefdevolle, dynamische vrouw Julianne (Boisson). Toch is hij ongelukkig. Al tien jaar droomt hij ervan een grote roman te schrijven die de Prix Goncourt wint, maar alles wat hij op papier krijgt zijn de avonturen van het tv-figuurtje Hippopoum en hij vlucht weg in de alcohol. Op een dag is Julianne de norse buien van manlief beu en ze trekt eruit met de directeur van een tv-station. Een ramp voor Yann, want ze laat hun kinderen bij hem achter en hij is niet in staat om voor ze te zorgen. Een dramatische komedie over een man die door zijn vrouw in de steek gelaten wordt en die het niet kan verkroppen. Een vlotte film rond de romantiek, goed gespeeld, maar met een erbarmelijk scenario dat de acteurs weinig kans geeft om hun talent bot te vieren. Het werd geschreven door Philippe Setbon. Achter de camera nam Daniel Diot plaats. Stereo.

L'homme idéal

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Xavier Gélin. Met o.a. Pascal Légitimus, Christophe Malavoy, Daniel Russo, Amélie Pick en Zabou Breitman.

Marie (Pick) is een vrijgevochten jonge vrouw die er drie minnaars op nahoudt. Dit maakt haar leven behoorlijk ingewikkeld en ze besluit ermee te kappen. Ze geeft ze alle drie de bons door te zeggen dat ze een ander heeft. De teleurgestelde jongens willen hun rivaal wel eens zien, maar zij weten niet dat het er twee zijn. Ten lange leste arrangeert Marie een ontmoeting in een caf[KA1]e. Als eerste komt St[KA1]ephane (L[KA1]egitimus), een sympathieke muzikant. Als tweede komt Paul (Russo), die nogal impulsief is. Binnen de kortste keren gaan de heren op de vuist. Hieraan komt een eind als Fabrice (Malavoy), een gedistingeerd heer, ten tonele komt. Ze begraven snel de strijdbijl, want ze willen Marie desnoods gezamenlijk heroveren. Ze zijn ervan overtuigd dat de optelsom (gedeeld door drie) van hun individuele eigenschappen, de ideale man voor Marie vormt. De film is tamelijk langdradig, want de ongeloofwaardige boodschap komt niet over. Het enige lichtpunt wordt gevormd door Zabou als de prettig gestoorde zus van Paul. Het oppervlakkige scenario is van Gélin, Légitimus, Dominique Chaussois en Gilles Niègo. Het camerawerk is van Jean-Claude Aumont.

L'enfant des Appalaches

1996 | Drama, Familiefilm

Canada/Frankrijk/Zwitserland 1996. Drama van Jean-Philippe Duval. Met o.a. Christine Boisson, Anne Dorval, Mirianne Brulé, Marc Messier en Catherine Bégin.

Op weg naar het ge[KA3]isoleerd gehucht Missisquoi, provincie Qu[KA1]ebec, in het Appalache-gebergte heeft de nieuwe dokter Claire Lacoste (Boisson) autopech. Ze zet haar tocht te voet verder en ontmoet onderweg het meisje Sara (Brul[KA1]e). Ze ontdekt al vlug dat het meisje aan een zeldzame ziekte lijdt en wil haar helpen, maar haar moeder Ma[KA3]ina (Dorval) leeft erg teruggetrokken en weigert contact met de rest van het dorp. Als Claire verneemt dat Sara postkaarten met bergzichten verzamelt lanceert ze een oproep via Internet. Dit initiatief heeft verregaande gevolgen voor het leven in het dorpje. Een positieve jeugdfilm die toont dat je met de nodige wilskracht de moeilijkste obstakels kunt overwinnen. De hele film is niet steeds even overtuigend en er wordt wat te veel gepraat, maar staat toch wel op een peil dat opgroeiende jongeren naar waarde zullen schatten. Het scenario is van Pierre Billon. Mooie fotografie van Pierre Mignot.

Bonjour Tristesse

1995 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1995. Drama van Peter Kassovitz. Met o.a. Christine Boisson, François Marthouret, Marie Bariller, Sarah Bertrand en Andrew Wilson.

De 42-jarige Anna (Boisson) loopt met tranen in de ogen naar haar auto, omdat ze zonet de laatste pagina`s gelezen heeft van een roman (uit de titel) die de zeventien-jarige C[KA1]ecile (Bertrand) aan het voltooien is. C[KA1]ecile beseft dat er een groot drama op til is. Ze krijgt gelijk: Anna eindigt haar wilde rit met de auto in een ravijn. In het ziekenhuis waar Anna voor haar leven vecht, krijgen C[KA1]ecile en haar vader Raymond (Marthouret) schuldgevoelens. Vrije, maar erg literaire bewerking van de beroemde roman van Françoise Sagan, die in 1958 door Otto Preminger onder dezelfde titel heel efficiënt werd gefilmd. Deze nieuwe versie is gesitueerd in 1994, waardoor het oorspronkelijke verhaal heftig geactualiseerd moest worden. De jonge actrice Bertrand is schitterend als het kwestbare meisje dat gebroken familiebanden wil helen. Het scenario is van Pierre Uytterhoeven en regisseur Kassovitz. Het camerawerk is van Christophe Pollock, en oogt modieus zodat enkele decennia later nog eens een versie gedraaid kan worden.

Pas très catholique

1994 | Komedie, Mysterie

Frankrijk 1994. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Anémone, Michel Didym, Roland Bertin, Denis Podalydès en Micheline Presle.

Priv[KA1]espeurneus Maxime Chabrier (Anémone) is rond de veertig. Ze een vrijgevochten, bi-seksueel persoontje. Ze komt via een tweetal zaken opnieuw in contact met haar verleden: haar zoon van 18, waarvan ze zelf zegt dat ze het bestaan vergeten was en haar ex-echtgenoot.

Le feu follet

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Laurent Malet, Christine Boisson, Thierry Fortineau, Josiane Stoleru en Valérie Stroh.

Wanneer Malet door zijn dokter genezen verklaard wordt van zijn drugverslaving, zou voor hem een nieuw leven moeten beginnen. Maar hij is niet veel enthousiaster dan daarvoor. Zijn vrouw wil hem niet terug en zijn vrienden zijn veranderd en zeker niet meer op zijn gezelschap gesteld. Er blijft slechts [KA1]e[KA1]en uitweg over: zelfmoord plegen. Het is natuurlijk ondankbaar om een remake te moeten maken van een meesterwerk van Louis Malle (uit 1963), maar ondanks zijn grote budget, slaagt Vergez er niet in de innerlijke spanning van het hoofdpersonage weer te geven. En voor Malet bleek het onmogelijk om Ronet naar de achtergrond te spelen. Ook nu werd de roman van Pierre Drieu la Rochelle naar het heden verplaatst in een scenario van Vergez en Eric-Emmanuel Schmitt.

Cœur à prendre

1994 | Romantiek, Komedie

Canada/Frankrijk 1994. Romantiek van Christian Faure. Met o.a. Christine Boisson, Pierre Curzi, Jennifer Lauret, Christophe Aquilon en Robert Liensol.

De veertien-jarige scholiere Lauret verzorgt Aquilon, een jonge zwarte die in elkaar is geslagen door een groepje tuig dat hij geld schuldig was. Ze worden verliefd, maar hun liefde moet geheim blijven. Lauret's ouders, welgestelde burgers, zullen immers nooit accepteren dat zij omgaat met een Afrikaan, die bovendien samen met zijn vader clandestien in het land verblijft. Tot overmaat van ramp blijkt dan nog dat het meisje een zware operatie moet ondergaan. Schaamteloze variatie op het LOVE STORY- thema, met een scheutje rassenconflict en illegalen-problematiek erbij, wat het lekker actueel maakt. Het is allemaal zo doorzichtig dat het niet leuk meer is. Geschreven door Sylvie Dervin en Guy Fournier en in beeld gebracht door Paul Bonis.

Une nouvelle vie

1993 | Drama, Experimenteel

Zwitserland/Frankrijk 1993. Drama van Olivier Assayas. Met o.a. Sophie Aubry, Judith Godrèche, Bernard Giraudeau, Christine Boisson en Philippe Torreton.

Tina is twintig en heeft haar vader nooit gekend. Ze is opgevoed door haar wilskrachtige moeder en staat nu op het punt te trouwen met de vriendelijke Torreton. Wanneer haar moeder sterft, stort haar fragiele wereldje in. Hoewel ze heeft beloofd het nooit te zullen doen, wil ze per se haar vader opzoeken. De eerste confrontatie is niet met hem, maar met haar halfzuster Godrèche. Een intimistische beschouwing van complexe familiebetrekkingen, goed gefilmd en aanvaardbaar gespeeld, maar met een scenario van Assayas dat weinig verrassends te bieden heeft. Denis Lenoir stond achter de camera.

Les marmottes

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Elie Chouraqui. Met o.a. Jacqueline Bisset, Christine Boisson, André Dussollier, Gérard Lanvin en Marie Trintignant.

Elk jaar verhuizen rond de kerstdagen vijf miljoen Fransen naar de besneeuwde berghellingen, hopend op een ontspannende wintervakantie. De film volgt twee paren die, net als de voorafgaande jaren, Chamonix als bestemming hebben gekozen. Ze amuseren zich, houden van elkaar, kwetsen elkaar. Het worden gedenkwaardige dagen, die voor eeuwig kleur zullen geven aan hun herinneringen. Een niemendalletje, dat de emoties uitspeelt van een paar mensen die voor korte tijd hun gewone milieu zijn ontvlucht. Leuk scenario van Danièle Thompson en Chouraqui, dat echter niet veel pointe heeft. Maar Bisset blijft de moeite waard en Robert Alazraki schoot betoverende beelden.

La rage au coeur

1993 | Actiefilm, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1993. Actiefilm van Robin Davis. Met o.a. Clémentine Célarié, Christine Boisson, Sarah-Laure Estragnat, Johan Leysen en Roberto Alpi.

Célarié wordt vijftien jaar nadat ze een jeugdzonde had begaan, geconfronteerd met het verleden. Gangster Leysen komt zijn aandeel in de buit van een bankoverval opeisen, die zij echter op de vlucht kwijt geraakt was. Uiteraard gelooft hij haar niet en bedreigt haar. Onderwijl krijgt vrouwelijke inspecteur Estragnat in de gaten dat er iets broeit en zet ze Célarié flink onder druk in de hoop tot op de bodem van de oude zaak te geraken. Samen met haar pittige dochter Boisson mept ze hard terug tegen haar belagers. Franse poging om THELMA & LOUISE te evenaren, die niet helemaal gelukt is. Het scenario is van Jean-Marie Guillaume en David Kodsi. Emmanuel Tercen stond achter de camera.

Les amies de ma femme

1992 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1992. Komedie van Didier Van Cauwelaert. Met o.a. Michel Leeb, Dominique Lavanant, Anne Kesseler, Christine Boisson en Catherine Arditi.

Wantrouw zekerheden en geloof niet in de liefde - dat is zo ongeveer de wijsheid die deze aardige, pretentieloze komedie wil overbrengen. In deze verfilming van Philippe Adler's roman over de ondergang van het hoofd van de nieuwsdienst bij een tv-zender, schetst Van Cauwelaert een kaleidoscopisch beeld van een van de grote drama's in de jaren 1990: niemand, hoe talentvol ook, is veilig voor de werkeloosheid, en als het misgaat kun je alleen rekenen op jezelf en op degene van wie je houdt. Deze boodschap verpakt Van Cauwelaert, bijgestaan door een sobere Leeb en een groepje komische actrices, in spot en schaterlach. Want de lach blijft de beleefde uiting van de wanhoop. Het scenario is van regisseur Van Cauwelaert. Het camerawerk is van Martial Thuny.

Caldo soffocante

1991 | Drama

Italië 1991. Drama van Giovanna Gagliardo. Met o.a. Christine Boisson, Ennio Fantastichini, Fiorenza Marchegiani, Maurizio Fardo en Raffaelle Offidani.

Deze film speelt tijdens het WK voetbal in Rome in 1990 als Italië tegen Ierland moet spelen. Een Française vindt een tas met een paspoort en een vliegticket. Als gevolg van de speurtocht door de hoofdstad naar de eigenaar van de tas valt haar een mysterieus lot ten deel. Aardig vertolkt, maar te subtiel en het tempo is te traag.

Un amour de trop

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Franck Landron. Met o.a. Christine Boisson, Christophe Odent, Jean-Michel Martial, Hélène Roussel en Bernard Ballet.

Het portret van een gecompliceerde, vage, verwarrende, raadselachtige, vreemde, smartelijke, dromerige en hartstochtelijke vrouw. Of ze het nu allemaal achter elkaar of tegelijk is, mag de kijker zelf uitmaken. Sandra (Boisson) flirt met de dood, vlucht in haar fantasie, de poëzie, de dronkenschap van een hartstochtelijke liefde en in de absurde humor, zoals wanneer zij op een regenachtige dag in december een zwempak aantrekt. Het zou een sterke film kunnen zijn, maar een scenario was er niet, en dan zijn er nog het aarzelende tempo en de weinig overtuigende, beslist niet spontane dialogen. Maar de hoofdrolspeelster redt met haar tederheid niettemin deze onaffe film.

Les bottes de sept lieues

1990 | Avonturenfilm, Fantasy

Frankrijk 1990. Avonturenfilm van Hervé Baslé. Met o.a. Christine Boisson, Jacques Dufilho, Geneviève Mnich, Jean-Claude Bouillaud en Jérémie Semonin.

Bewerking van een novelle van Marcel Aymé over de avonturen van een bende Parijse jochies afkomstig uit de lagere middenstand of uit arme milieus, die hun ogen hebben laten vallen op de wonderlaarzen, die staan uitgestald bij een handelaar in antiquiteiten. Alle elementen die zo typerend zijn voor deze schrijver, zoals de onbezonnenheid van de jeugd, de dwaasheid, het buitengewone en de liefde voor de eenvoudigen, zijn in deze film terug te vinden. Bekwaam, maar niet direct geniaal geregisseerd op basis van een uitstekende bewerking door Jean-Claude Grundberg. Noch Semonin als het charmante jochie noch Dufilho als de winkelier zal men snel vergeten.

Il y a des jours... et des lunes...

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Gérard Lanvin, Patrick Chesnais, Annie Girardot, Marie-Sophie L. en Francis Huster.

Een komedie over de pech van anderen als de zomertijd bij volle maan ingaat. Dertien dagelijkse onopzettelijke persoonlijke rampjes (een politie-agent vergeet zijn werk en gaat swingen, een bruidegom wordt tijdens de bruidsnacht in de steek gelaten, een man zet zijn dochter in bij een gokspel, etc.), die zich voltrekken in de uren die op de tijdsverandering volgen. Het idee voor het scenario van de regisseur zelf is goed, maar de film maakt weinig indruk. Er zijn zowel wezenlijke als ontroerende momenten, maar ook langdradige gedeelten, trivialiteiten en de typische gezwollenheid van Lelouch, wanneer hij aan het denken slaat. Levendig is het allemaal wel, en ietwat oppervlakkig. Goed spel. Valérie Bonnier en Marc Rosenbaum werkten mee aan het scenario. Camerawerk van Jean-Yves Le Mener.

Dreamers

1990 | Historische film

Israël/Frankrijk 1990. Historische film van Uri Barbash. Met o.a. Kelly McGillis, John Shea, Christine Boisson, Arnon Zadok en Ohad Shachar.

Het is 1919 en een groepje jonge joden, dat Europa ontvlucht, vestigt zich in Palestina om daar een nieuwe, minder onvolmaakte samenleving op te zetten. Helaas leeft een Bedoeïnenstam op deze grond en beschouwt die als de hare. Het begin van een bloedige strijd waaraan de jood Ammon en de Arabier Muhamed een einde maken door een eerlijk compromis te sluiten. Europeanen hebben geen weet van al deze gebeurtenissen, die zich zo ver weg, ook in de tijd, afspelen en het kader waarin ze geplaatst moeten worden, interesseert hen nauwelijks. De boeiende vertolking, het landschap en de muziek blijven staan. Wat betreft de Engelse titel, ook dat is een compromis.

Radio Corbeau

1989 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1989. Misdaad van Yves Boisset. Met o.a. Claude Brasseur, Pierre Arditi, Christine Boisson, Evelyne Bouix en Julien Bukowski.

Een clandestiene radiozender stelt onophoudelijk het schaamteloze gedrag uit het heden en verleden van dorpsbewoners aan de kaak. Aanvankelijk vindt men het wel leuk, maar als er te veel vuile was wordt buiten gehangen, waar iedereen bij betrokken is, laaien de hartstochten op en er breken gewelddadigheden uit. De politie moet tussen beiden komen. Gelukkig komt er een soort Kuifje op de proppen en ook Zorro arriveert. Nogmaals stelt de geëngageerde filmer Boisset de samenleving verantwoordelijk, maar in dit dieptepunt hebben we te maken met een nogal wild tekeer gaande camera die allerlei cliché's in beweging brengt. RADIO CORBEAU steekt ook magertjes af bij de beroemde film LE CORBEAU van H.G. Clouzot. Scenario van Alain Scoff en regisseur Boisset. Ook bekend als MAKING WAVES.

La part de l'autre

1989 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1989. Drama van Jeanne Labrune. Met o.a. Laurent Malet, Pierre Malet, Christine Boisson en Jean-Bernard Guillard.

Twee tweelingbroers wonen al sinds hun jeugd in een huis dat op de oceaan uitkijkt. Hun probleem bestaat erin dat de ene zich niet kan voorstellen hoe hij zonder het gezelschap van zijn broer moet leven, terwijl de andere daarentegen zijn best doet zijn tweelingbroer te ontvluchten. De tweede broer gaat daarom een romantische verhouding aan met een jonge vrouw, hetgeen de eerste niet kan accepteren en dan begint het drama. Tamelijk origineel onderwerp en de rollen worden bovendien door echte tweelingen gespeeld. Losse en ontspannen regie. Het frisse camerawerk contrasteert met de sombere observatie van een psychopathisch probleem. Overtuigend acteerwerk.

La Maison de Jeanne

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Magali Clément. Met o.a. Christine Boisson, Benoît Régent, Jean-Pierre Bisson, Pascale Audret en Michelle Godet.

Een miniem gegeven vormt het uitgangspunt voor deze debuutfilm: een onbekende duikt op in een herberg in de Auvergne en haalt de onderlinge verhoudingen tussen de leden van de vertrouwde kring die er komt overhoop. Daarbij gaat het in deze film uitsluitend om gedrag, woorden, gebaren en blikken. Grenst soms aan het m[KA1]elodrama maar heeft de toon van een komedie: een komedie om te glimlachen, niet om te lachen, oftewel een film van nuances, ook qua kleur, die de een zal bekoren en de ander zal irriteren, net als de (weinige) komedies van Ingmar Bergman door wie de regisseuse zich blijkbaar enigszins liet inspireren.

Unsettled Land

1987 | Drama

Nederland/Israël 1987. Drama van Uri Barbash. Met o.a. Kelly McGillis, John Shea, Armon Zadok, Ohad Shachar en Christine Boisson.

Een wat opgeblazen verhaal over jonge joodse kolonisten, die na WO I van de Palestijnen waardeloze, dorre woestijngrond kopen. Later worden ze geconfronteerd met gewelddadige Arabische spijtoptanten als die zien dat je onvruchtbare grond toch kunt bebouwen. Ze bombarderen de pioniers tot kolonialisten. Voor idealistische voortrekkers was dat een schokkende ervaring - de boodschap van de film.

Les noces de plomb

1987 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Misdaad van Pierre Grimblat. Met o.a. Christine Boisson, Jean-Luc Boutté, Jean-François Stévenin, Jacques Dacqmine en Olimpia Carlisi.

De bewerking van een boek van Hillary Waugh door Jean-Patrick Manchette, zelf een gewaardeerd detectiveschrijver. Variaties op het thema van de verleiding. Een man die zojuist zijn vierde echtgenote heeft vermoord om de levensverzekering te innen, krijgt hiermee te maken wanneer zich een nieuwe 'verloofde' aandient. De levensverzekeringsmaatschappij, die na het uitkeren van enige miljoenen op levens van omgekomen getrouwde vrouwen een moorddadige oplichting vermoedt, zet een val door een aantrekkelijke jonge vrouw een huwelijksadvertentie te laten plaatsen. Een degelijke en heldere regie van een oudgediende in het genre, zowel op het bioscoopscherm als op de beeldbuis. Overtuigend spel.

Le Moine et la sorcière

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Suzanne Schiffman en Suzanne Schiffmann. Met o.a. Christine Boisson, Jean Carmet, Raoul Billerey, Catherine Frot en Feodor Atkins.

De verhandeling [KL]De l`Adoration du chien Guinefort[KLE] is de inspiratiebron voor deze film. Het verhaal wordt toegeschreven aan Etienne de Bourbon (XIIe eeuw), terwijl de historica Pam[KA1]ela Berger het scenario heeft geschreven: een monnik die alles in het werk stelt om een heks op de brandstapel te krijgen, maar daar niet in slaagt dankzij het gezonde verstand van de dorpspastoor, prachtig vertolkt door Carmet. Hij wordt beetje bij beetje de spil van de film, ondanks zijn optreden in het begin. De sfeer in een dorp van toen is zeer authentiek weergegeven: een soort open plek omringd door bos, hetgeen het heidense bijgeloof uit die jaren gevaarlijk dichtbij haalt. De belichting is opvallend, evenals het zowel realistische als po[KA3]etische kleurgebruik (van cameraman Patrick Blossier). Ten slotte moet gewezen worden op de bijzondere muziek, die eraan herinnert dat de Middeleeuwse muziek van oosterse oorsprong is en wordt gespeeld met zulke ongewone instrumenten, als de zarb of de kamantché. Een sterke film die ook op levendige wijze het conflict tussen intuïtie en de abstracte theologische wetenschap aankaart. De handeling vindt plaats in de XIIIe eeuw.

Jenatsch

1987 | Mysterie

Zwitserland/Frankrijk 1987. Mysterie van Daniel Schmid. Met o.a. Michel Volta, Christine Boisson, Vittorio Mezzogiorno, Jean Bouise en Laura Betti.

Jörg Jenatsch, in de 17e eeuw vermoord, werd een bevrijdingsheld voor de inwoners van het Zwitserse Graubunden. Schmid vertelt het verhaal van een verslaggever die zich zodanig voor deze figuur interesseert dat hij aan hem een reportage wil wijden. Waarschijnlijk onder invloed van hallucinaties, ontmoet hij Jenatsch en wordt ook nog meegesleept in een helse spiraal... De regisseur van LA PALOMA schept nogmaals een barokke, lyrische, verraderlijke en dromerige wereld en tracht daarbij het traditionele besef van tijd ter discussie te stellen. Martin Suter heeft meegewerkt aan het scenario en het prachtige camerawerk is van Renato Berta.

Rue du départ

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Tony Gatlif. Met o.a. François Cluzet, Christine Boisson, Ann-Gisel Glass, Jean-Pierre Bacri en Maurice Barrier.

Een intiem beeld van de gewone mensen in het armoedige milieu van de Parijse buitenwijken. Een erg precies uitgewerke regie maar met in een vreemde omgeving geplaatste decors, overdadige belichting en veel pittoreske beelden. Jammer genoeg is het een mooie film over vieze buurten en een brave film over randfiguren. Onsamenhangend scenario en onduidelijke personnages die nooit overtuigen, met uitzondering van Boisson. Na LES PRINCES een teleurstellende film van Gatlif.

Le passage

1986 | Fantasy, Mysterie, Animatie

Frankrijk 1986. Fantasy van René Manzor. Met o.a. Alain Delon, Christine Boisson, Alain Musy en Jean-Luc Moreau.

De symbolische titel slaat op de overgang van het leven naar de dood. De Dood verveelt zich namelijk en dwingt een striptekenaar ertoe, door het leven van diens zoon te bedreigen, een scenario te schrijven dat eerstgenoemde 'in scène zal zetten'. Een merkwaardig debuut, waarvoor de regisseur zelf het scenario schreef, animatie vermengend met gewone fictie. Een origineel idee, dat onvoldoende is uitgewerkt, met een gebrek aan vaart en sterke vondsten, maar met voldoende galgenhumor. Scenario van de regisseur.

Paris vu par...20 ans après

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bernard Dubois, Philippe Garrel, Frédéric Mitterrand, Vincent Nordon en Philippe Venault. Met o.a. Agathe Vannier, Julien Dubois, Daniel Mesguich, Christine Boisson en Jean-Pierre Léaud.

Een herhaling van wat al gedaan werd in 1964 met PARIS, VU PAR... Het resultaat is wisselvallig. Het onderwerp dat Akerman koos voor J'ai faim, j'ai froid is onbetekenend. Nordons Paris-Plage is behoorlijk banaal. Venault geeft een bijzondere visie op euthanasie in Canal Saint-Martin. Wat betreft Dubois, hij slaagt erin de interesse te wekken, maar weet niet helemaal te overtuigen met Place Clichy. Mitterand maakte het pessimistische en provocerende Rue du Bac, maar al deze regisseurs vallen in het niet naast het talent van Garrel die ons in zijn Rue Fontaine een blik gunt in zijn gekwelde, obsessieve en zeer persoonlijke wereld.

Rue Barbare

1983 | Drama, Misdaad, Actiefilm, Thriller

Frankrijk 1983. Drama van Gilles Béhat. Met o.a. Bernard Giraudeau, Christine Boisson, Michel Auclair, Jean-Pierre Kalfon en Jean-Pierre Sentier.

Een voormalig straatschoffie werkt bij de spoorwegen. Hij is verantwoordelijk voor een familie die uit kneusjes bestaat en houdt zich afzijdig van het toenemend geweld in zijn woonwijk, tót hij er zijns ondanks toch weer bij betrokken raakt en met de bendeleider wordt geconfronteerd. Een opzichtige - door MAD MAX geïnspireerde - verfilming van David Goodis' Street of the Lost. De onheilspellende locaties, de rituele karate-duels en het leer-fetisjisme geven de buitenkant een - negatieve - fascinatie. De inhoud en de toegewijde spelprestaties gaan echter vrijwel verloren in die verpakking. Het scenario is van Jean Herman naar de roman van Davvid Goodis.

Identificazione di una donna

1982 | Drama, Experimenteel, Erotiek

Italië/Frankrijk 1982. Drama van Michelangelo Antonioni. Met o.a. Tomas Milian, Daniela Silverio, Christine Boisson, Marcel Bozzuffi en Lara Wendel.

Filmregisseur Niccolo (Milian) zoekt inspiratie voor een vrouwelijk personage in een nieuwe film. Zowel zijn verhouding met een grillige en seksueel gefrustreerde aristocrate als die met een pragmatische jonge actrice lopen echter stuk op wederzijds onbegrip. Hij overweegt dan een SF-film te gaan maken. Deze Italiaanse film, de come-back van Antonioni, grijpt terug op diens relatieprobleem uit de jaren 1960-70 maar wordt geformuleerd in eigentijdse termen. De vaagheid van emoties en handeling kan - als vanouds - irriteren, maar naast een opmerkelijke visuele aanpak biedt de film ook enkele liefdesscènes van uitzonderlijke intensiteit. Antonioni kreeg voor dit werk in Cannes een speciale prijs, die in het leven geroepen was ter gelegenheid van het 35-jarige bestaan van het filmfestival. Het scenario is van Gérard Brach en regisseur Antonioni naar een verhaal van deze laatste. Het camerawerk is van Carlo Di Palma. Stereo.

Seuls

1981 | Drama

Zwitserland 1981. Drama van Francis Reusser. Met o.a. Niels Arestrup, Christine Boisson, Michael Lonsdale, Bulle Ogier en Olimpia Carlisi.

Een dertiger duikt in zijn jeugdherinneringen als hij in een foto-automaat een vergeten kiekje vindt van een jonge vrouw die frappant veel op zijn overleden moeder lijkt. Na een reeks van ontmoetingen met mensen die het ook moeilijk hebben in hun liefdesbeleving en nadat hij via een transseksueel tot de ontdekking komt dat hij wellicht homofiel is, verdwijnt hij samen met het kind dat hij ooit zelf was. Een volledig in mineur gehouden film met overdreven opzettelijke en uitsluitende treurigheid die een monument van verveling wordt, en niet eens het compliment mag krijgen dat hij zo interessant bedoeld was. De uiterst begaafde acteurs houden een wedstrijdje somber staren; alleen de fotografie heeft kwaliteiten.

Extérieur, nuit

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Jacques Bral. Met o.a. Christine Boisson, André Dussollier, Gérard Lanvin, Jean-Pierre Sentier en Henri-Jacques Huet.

Drie dolende zielen in nachtelijk Parijs. Léo (Lanvin) is een jazzmusicus zonder geld die bij zijn vriend Bony (Dussollier) intrekt, een schrijver met gebrek aan inspiratie die het financieel minstens even zwaar heeft. Op een avond ontmoet Léo taxichauffeuse Cora (Boisson) met wie hij een liefdesrelatie begint die het leven van alle drie zal veranderen. Scenarist-regisseur Bral zorgt voor een mooie sfeer in de donkere straten van de lichtstad en maakt daarvoor goed gebruik van de jazzy score van Karl-Heinz Schäfer.

Né pour l'enfer

1976 | Misdaad, Film noir, Horror

Italië/Canada/Duitsland/Frankrijk 1976. Misdaad van Denis Héroux. Met o.a. Mathieu Carrière, Andrée Pelletier, Carole Laure, Eva Mattes en Debby Berger.

Een stapelgekke Amerikaanse zeeman monstert af in Belfast en doodt acht verpleegsters. Een van hen overleeft het, omdat zij zich onder een bed heeft verstopt. Zij kan een gedetailleerde beschrijving van hem geven en na een achtervolging wordt de bewuste man opgepakt. Een nogal opzienbarend internationaal project, voor het merendeel opgenomen in een, mede dankzij de beelden van de Duitser Heinz Holscher, onheilspellend Dublin. Op basis van een waar krantebericht, terwijl het scenario van de (oude) Hongaarse routinier Geza von Ravanyi is, werkend onder het pseudoniem Fred G. Ranger. Angstaanjagend en vooral de moeite waard vanwege de karakterrol van Carrière als psychopaat. Een ander opmerkelijk gegeven is dat deze film alleen illegaal vertoond kan worden, want hij is in Frankrijk verboden en mag ook niet naar Canada worden geëxporteerd.

Die Hinrichtung

1976 | Mysterie

Duitsland/Canada/Frankrijk/Italië 1976. Mysterie van Denis Héroux en Géza von Radványi. Met o.a. Mathieu Carrière, Eva Mattes, Debby Berger, Carol Laure en Miriam Boyer.

Een op een waar gebeurd verhaal berustende film over de gruwelijke moord op acht leerlingverpleegsters. De dader is een uit de oorlog in Vietnam teruggekeerde jongeman, die met de misdaad de ontrouw van zijn vrouw wil wreken. De film overtuigt door de goede acteerprestaties, maar de zin van de nauwkeurig uitgebeelde moordscènes blijft twijfelachtig.

Adom ou le sang d'Abel

1976 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1976. Drama van Gérard Myriam Benhamou. Met o.a. Jean-Claude Drouot, Gérard Myriam Benhamou, Odette Laurent, Christine Boisson en Didier Vallée.

Met weinig middelen gedraaid in de Lot door de schrijver, die zijn eigen symbolische roman La Geèse verfilmde. Variatie op het Kaïn en Abel-thema dat ook in de titel zit want Kaïn symboliseert de vooruitgang en Abel het verleden! Het verhaal is een apoloog over de eeuwige joods-arabische rivaliteit. Een moeilijke, dromerige film die meer zegt dan de titel en die uitgaat van de poëzie van het dagelijkse leven dat uitdraait op een tragedie. Zonder twijfel niet helemaal gelukt maar soms even verbluffend als P.P. Pasolini. Erg boeiend spel.

Thomas

1975 | Drama, Biografie

Frankrijk 1975. Drama van Jean-François Dion. Met o.a. Nicole Courcel, Michel Bouquet, Patrick Lemauff, Christine Boisson en Laurence de Monaghan.

Eerste (en tot op heden laatste) lange speelfilm t.w. een bittere, rechtlijnige en zorgvuldig uitgewerkte vertelling over het thema van de laatste tienerjaren, beleefd door een burgermanszoon uit de provincie. Zijn ouders zijn gescheiden en van zijn twee vriendinnen komt er een op tragische wijze aan haar einde. Dan is hij volwassen. Een gevoelig, erg boeiend en realistisch meesterwerk dat voor een belangrijk deel in de geboortestad van de filmer, Troyes, speelt. Er is hier ongetwijfeld sprake van autobiografische elementen. Gefilmd op het bolvormige 'panavision'. Deze cineast behaalde nimmer enig commercieel succes en zodoende is hij zich met tv-werk gaan bezighouden, zoals zovele anderen.

Le jeu avec le feu

1975 | Erotiek, Misdaad

Italië/Frankrijk 1975. Erotiek van Alain Robbe-Grillet. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Philippe Noiret, Anicée Alvina, Agostina Belli en Serge Marquand.

Als filmmaker is de romanschrijver Robbe-Grillet een gekunstelde en verdorven prutser, die onder het voorwendsel van speelsheid pornofilms maakt voor intellectuelen of wie daarvoor doorgaat. Dat wordt bewezen door dit scenario, waarin sprake is van een ontvoering en een bordeel waarin zich allerlei vreemde, wrede en perverse zaken afspelen. Het camerawerk (van Catherine Robbe-Grillet) is vervreemdend en mooi, de verpakking is aantrekkelijk en er wordt goed geacteerd, maar de inhoud is nietszeggend.

Divine

1975 | Komedie, Musical

Frankrijk 1975. Komedie van Dominique Delouche. Met o.a. Danielle Darrieux, Richard Fontana, Jean le Poulain, Martine Couture en Raymond Gérôme.

Een jongeman is hopeloos verliefd op een beroemde, oudere toneelactrice, die hem wil afschrikken met een treurig rollenspel. Zijn gevoelens worden daardoor juist versterkt en op den duur beantwoord. Pas als ze hem tot tegenspeler heeft gemaakt, komen zijn eigen toneelopvattingen en ijdelheid boven en verliest hij zijn interesse. Het voor Darrieux bedoelde eerbetoon is meer dan verdiend, maar het had van een betere regisseur moeten komen dan deze film van Delouche, die tot weinig meer dan opgeklopte onzin in staat blijkt. Darrieux zingt voortreffelijk, maar dat rechtvaardigt nog niet de gekunstelde muzikale inlassen. Tot overmaat van ramp is het camerawerk lelijk en (niet alleen) voor de ster onflatteus.

Emmanuelle

1974 | Erotiek, Drama, Romantiek

Frankrijk 1974. Erotiek van Just Jaeckin. Met o.a. Sylvia Kristel, Alain Cuny, Marika Green, Daniel Sarky en Jeanne Colletin.

Een jonge diplomatenvrouw voegt zich bij haar man in Bangkok, waar de Europese kolonie de ledigheid verdrijft met libertijnse seks, die filosofisch wordt gemotiveerd door een bejaarde intellectueel. Deze initieert haar in een orgie met inboorlingen in een opiumkit, waarna ze exclusieve paarvorming definitief afzweert. Het record-succes - tien jaar prolongatie in Parijs - blijft nog steeds een raadsel, omdat de film nauwelijks gewaagder en met prentbriefkaarten-erotiek zeker niet beter gemaakt is dan veel andere. Dus toch de ster-kwaliteit van Kristel die alles ondergaat met een combinatie van gelatenheid en bijna verongelijkte verbazing, waardoor ze ook een gewoon en aardig mens blijft.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christine Boisson op televisie komt.

Reageer