François Chattot

Acteur

François Chattot is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

Vidocq

2001 | Mysterie, Horror, Fantasy, Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Mysterie van Pitof. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Canet, Inés Sastre, Edith Scob en Moussa Maaskri.

Fantasievol vermaak over een markant figuur uit de Franse geschiedenis, Eugène François Vidocq (1775-1857). Deze Vidocq bindt de strijd aan met een duivels monster. Het verhaal is niet al te boeiend, het zijn vooral de dromerige belden die indruk maken.

Le battement d'ailes du papillon

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Firode. Met o.a. Audrey Tautou, Faudel, Eric Feldman, Eric Savin en Lysiane Meis.

De gedachte die achter deze film ligt, is dat een vlinder boven de Atlantische Oceaan een orkaan kan veroorzaken boven de Stille Oceaan (en omgekeerd). Met andere woorden regisseur Firode heeft met een aaneenschakeling van gebeurtenissen en diverse personages een film gemaakt die tot een climax komt zonder een echt hecht verhaal. Normaal gesproken gaat zo`n vlieger niet op, maar in dit geval is het Firode best gelukt dankzij de hoofdpersonages van Ir[KA2]ene (Tautou), die in de metro te horen krijgt dat d[KA1]it de dag is waarop ze de grote liefde zal ontmoeten - het is Youn[KA2]es (Faudel), die op dezelfde dag jarig is en praktisch naast haar zit, maar de wagon uitstapt en de andere kant opgaat. Vervolgens spelen zich allerlei gebeurtenissen af, waardoor het tweetal bij elkaar komt. Ook de bijrollen, die hier bijna even belangrijk zijn als de hoofdrollen, schenken de kijker voldoening als hij kennis maakt met hun dagelijkse, gewone leven. Voordat je het weet, is de tijd voorbij. De muziek van Peter Chase ondersteunt het geheel op een efficiënte wijze. Tautou zou een jaar later heel bekend worden als Amélie in de fantastische hit LE FABULEUX DESTIN D'AMÉLIE POULAIN. Faudel is van huis uit een begenadigd zanger en in Frankrijk populair; hij speelt hier zijn eerste filmrol en doet het goed. Het scenario is van regisseur Firode. Het camerawerk is van Jean-René Duveau.

Cours toujours

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Dante Desarthe. Met o.a. Rona Hartner, Isaac Sharry, Marie Desgranges, Gilbert Levy en Emmanuelle Devos.

De film is gesitueerd tijdens het bezoek van de paus aan Parijs in augustus 1997. Het wemelt in de Franse hoofdstad van de jonge enthousiaste rooms-katholieke gelovigen. Jonas (Sibony), een jonge joodse vader van 23, moet zijn pas geboren zoontje laten besnijden. Volgens de thora moet hij de voorhuid binnen drie dagen begraven. Op zoek naar een geschikte plek, krijgt hij veel pech en ontmoet hij Nina (Hartner), een Roemeens meisje, dat haar vaderland ontvlucht is en een trouwe aanhangster van de paus is. De film is bedoeld als een gelijkenis met het bijbelse verhaal van Jonas en de Walvis - het wordt in de film best consequent doorgetrokken middels een vrieswagen, maar de rolprent bevat te veel dwaalsporen, kluchtige gebeurtenissen die nauwelijks leuk zijn, en is verwarrend door onnodige subplots, zodat uiteindelijk de verveling toeslaat. Het spel van Sibony en Hartner is daarentegen heel enthousiast. De boodschap om de moed en het vertrouwen niet te verliezen gaat ten onder aan de goede bedoelingen. Het scenario is van regisseur Desarthe, Agnès Desarthe en Fabrice Guez. Het camerawerk is van Laurent Machuel.

Sade en procès

1999 | Experimenteel, Drama

Frankrijk 1999. Experimenteel van Pierre Beuchot. Met o.a. Anne De Broca, Evelyn Didi, Judith Henry, Maud Rayer en Alexia Stresi.

In 1956 wordt de rijke Franse uitgever van de werken van de Markies de Sade, Jean-Jacques Pauvert, voor de rechtbank gedaagd wegens schending van de goede zeden en publiceren van pornografie. Dit was zeker niet de eerste keer dat de Sade met het gerecht in aanraking kwam. Hij werd geboren in 1755 en reeds in 1778 werd hij veroordeeld tot een jarenlange gevangenis, die steeds weer door hemzelf verlengd werd wegens het schrijven van `schandalige` teksten. Hierdoor werd zijn leven gered na de Franse revolutie, maar al vlug kwam hij in conflict met Robespierre. In 1804 werd hij, zonder proces, terug opgesloten. Hij stierf in 1829 op 74- jarige leeftijd. Meer dan een derde van zijn leven bracht hij achter de tralies door. Een zeer literaire reconstructie van de processen rond de Sade, volledig gebaseerd op authentieke teksten van de Sade (gelezen door Andr[KA1]e Dussollier), gerechtelijke dossiers en journalistieke verslagen. Het `hedendaagse` gedeelte (1956) werd in zwart-wit gefilmd, terwijl voor het historische deel kleur gebruikt werd. Ondanks het didactische karakter toch een uiterst boeiende filmervaring. Jean-Jacques Pauvert en Pierre Beuchot baseerden het scenario op hun eigen, gelijknamig boek. Fotografie is van Jacques Bouquin.

Kennedy et moi

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Sam Karmann. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Nicole Garcia, Sam Karmann, Patrick Chesnais en François Chattot.

In zijn eerste lange speelfilm volgt regisseur Karmann (Omnibus, À la petite semaine) met lichte ironie romanschrijver Simon (Bacri), een veertiger die weinig trek meer heeft in het leven. Zijn vrouw heeft een affaire, zijn kinderen kunnen hem niet boeien en in werk heeft hij ook geen zin meer. Dan raakt hij geobsedeerd door het horloge van zijn therapeut. Het ding zou aan Kennedy hebben toebehoord, die het droeg op de dag dat hij werd vermoord. Karmann werd genomineerd voor een European Film Award als Ontdekking van het Jaar.

Voleur de vie

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Emmanuelle Béart, Sandrine Bonnaire, André Dussollier, Vahina Giocante en Eric Ruf.

In een verlaten, oud klooster nabij de zee wonen drie jonge vrouwen. Het zijn de oppervlakkige Alda (B[KA1]eart), die voortdurend seksavonturen beleeft en uitsluitend in haar lichaam is ge[KA3]interesseerd, haar oudere zus Olga (Bonnaire), een contactarme, in zichzelf gekeerde vrouw die het huishouden doet, en Olga`s dochter Sigga (Giocante), een tiener die op zoek is naar haar eigen identiteit. Beide zusters delen een geheim waarover ze nooit praten. Woorden schieten tekort om de bitterheid te uiten, die ze opgekropt hebben. Een heel pretentieus psychologisch drama vol symboliek die ongewild doet denken aan de films van Ingmar Bergman. Alle dramatische elementen zijn trouwens verwant aan Bergman: de psychologische kloof die tussen de twee vrouwen bestaat, het sluimeren van de dood door bijna ieder beeld, de kracht van de natuur en de sombere sfeer. Regisseur Angelo is echter geen Bergman en hij schiet dan ook veel tekort in het overbrengen van zijn boodschap. Dat de film toch blijft boeien is uitsluitend te danken aan Béart en Bonnaire die hun personages oersterke karakters meegeven. Angelo en Nancy Huston baseerden het scenario op de roman van Steinunn Sigurdardottir. Prachtige fotografie van Pierre Lhomme. Op kleine festivals meervoudig bekroond. Dolby Stereo.

Un héros très discret

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jacques Audiard. Met o.a. Mathieu Kassovitz, Anouk Grinberg, David Fernandes, Sandrine Kiberlain en Jean-Louis Trintignant.

Tragikomische 'biografie' van een charmante charlatan. Schuchtere Albert komt erachter dat z'n hooggeëerde vader geen oorlogsheld was maar een dronkelap (de man stapt even uit z'n martiale schilderij om dat persoonlijk te demonstreren). Eenmaal volwassen blijkt Albert zelf ook geen held want als mama's hoofd wordt kaalgeschoren wegens collaboratie, durft hij niet in te grijpen (dat wordt voor hem gedaan). Nadat hij heeft vastgesteld dat 'de beste levens worden uitgevonden' geeft hij zich uit als verzetsman. Fraaie tragikomedie wordt doorsneden met bedrieglijk echte documentaire-scènes. 'Verteller' Jean-Louis Trintignant speelt de oude Albert.

Les Cordier, juge et flic : L'Adieu au drapeau

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Bruno Herbulot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Antonella Lualdi en Hubert Saint-Macary.

Tussen Pascal Gillet (Lefebvre) en Julie Ledantec (Quenard), beiden luitenant in elite-eenheid van Frans leger, botert het niet meer. Per trein reizen ze na verlofperiode terug naar hun regiment. Ze maken ruzie en Julie verlaat hun treincompartiment. Wanneer de trein zijn bestemming bereikt, wordt Pascal met kogel in het hoofd dood aangetroffen. Commissaris Cordier (Mondy) moet de zaak onderzoeken: zelfmoord of moord? Is Julie de daderes of sergeant Lefort (Schilling), een ex-vriendje van Julie? Ideetje om onderzoek in schoot van het leger te situeren slaagt er niet in gebrek aan ritme te verdoezelen. Meeste acteurs spelen bovendien ondermaats. Het gezin Cordier is weinig geïnspireerd. Scenario van Jean-Marc Rudnicki, Emmanuel Errer en Alain Robillard, naar door Alain Page gecreëerde personages.

Le dernier voyage

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Bruno Gentillon. Met o.a. Annie Girardot, Tara Römer, Jean-Pierre Moulin, Lysiane Meis en André Thorent.

De 25-jarige Martial (R[KA3]omer), zoon van een binnenschipper, wacht een succesvolle bokscarri[KA2]ere. Wanneer zijn vader Jacques (Moulin) onverwacht sterft, besluit Martial om zijn moeder Yvonne (Girardot) te vergezellen op haar laatste tocht met hun binnenschip naar Antwerpen. Girardot is schitterend en bijzonder geloofwaardig als de schippersvrouw. Mooi portret van het harde leven van de binnenvaart. De dialogen zijn van Francis Rick. Het scenario is van regisseur Gentillon en Francis Ryck naar een verhaal van Michèle Culnart en Hipollyte Boissel. Het camerawerk is van Houshang Baharlou en is heel sfeervol. 16/9. Nicam Stereo.

Love, Love, Love

1994 | Korte film, Komedie

Frankrijk 1994. Korte film van Nick Quinn. Met o.a. Elisabeth Vitali, Artus de Penguern en François Chattot.

De 25-jarige Martial (R[KA3]omer), zoon van een binnenschipper, wacht een succesvolle bokscarri[KA2]ere. Wanneer zijn vader Jacques (Moulin) onverwacht sterft, besluit Martial om zijn moeder Yvonne (Girardot) te vergezellen op haar laatste tocht met hun binnenschip naar Antwerpen. Girardot is schitterend en bijzonder geloofwaardig als de schippersvrouw. Mooi portret van het harde leven van de binnenvaart. De dialogen zijn van Francis Rick. Het scenario is van regisseur Gentillon en Francis Ryck naar een verhaal van Michèle Culnart en Hipollyte Boissel. Het camerawerk is van Houshang Baharlou en is heel sfeervol. 16/9. Nicam Stereo.

Le chasseur de la nuit

1993 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1993. Familiefilm van Jacques Renard. Met o.a. Cécile Bois, Annie Noël, François Chattot, Maryvonne Schiltz en Marie Desgrange.

Frans plattelandsdrama, gesitueerd rond het bergmassief van Auvergne in 1918. Twee adolescenten, Bois en Carré De Malberg, hoeden er hun schapen. Sinds hun kinderjaren zijn ze onafscheidelijk. Ze worden overvallen door een verschrikkelijk onweer en schuilen in de oude boerderij van de Chasseur de la nuit, de nachtjager. Volgens de overlevering moet dat leiden tot onheil. Herderinnetje Bois maakt zich erna terecht zorgen over hun toekomst. Haar vriendje moet weldra naar de grote stad om een vak te leren. Dan is er ook Chattot, de vader van het meisje, die helemaal niet van plan is de straatarme Carré De Malberg als toekomstige schoonzoon te accepteren. Indrukwekkende verfilming van de gelijknamige roman van Henri Pourrat, bekroond met de Prix 1994 van het Comité International pour la diffusion des arts et lettres au cinéma. Scenario van Jacques Santamaria. Camerawerk van Romain Winding.

La nuit sacrée

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Nicolas Klotz. Met o.a. Amina, Miguel Boss, Maité Nahyr, François Chattot en Carole Andronico.

Een rijke Marokkaan die tot de betere kringen behoort heeft zeven dochters. Wat er ook gebeurt, de achtste nakomeling moet een zoon zijn. Het is weer een meisje, maar zij krijgt de naam van Ahmed en groeit op als een jongen (als volwassene gespeeld door popzangeresje Amina). Als Ahmed 21 is, bevindt hij zich in een identiteitscrisis: hij wil zich gaan scheren, een snor laten staan en zijn nichtje tot vrouw nemen. Ondertussen ligt Ahmeds vader op sterven en wil gelouterd ten hemel varen. Hij roept Ahmed tot zich. Hij noemt haar Zahra en schenkt haar de vrijheid zodat ze erop uit kan trekken. Ze is nu een jonge vrouw zonder verleden en identiteit. Zahra komt in dienst van een blinde jongeman, genaamd de Consul (Bose), die door zijn zuster, bijgenaamd Assise (Nahyr) gedomineerd wordt. Als er een toenadering komt tussen Consul en Zahra, blijkt Assise jaloers (en wordt er voor de kijker een incestueuze verhouding gesuggereerd). Als Assise achter het ware verleden van Zahra komt, ontslaat zij haar op staande voet en Zahra is voor een tweede maal zonder identiteit... Bizar drama dat grotendeels speelt in de jaren 1940-1950, vol overgave gedaan door de hoofdrollen naar de roman van Tahar Ben Jelloun, die door Elisabeth Perceval tot scenario werd bewerkt. Beslist niet naar ieders smaak en je kunt je afvragen of men het geld niet beter aan iets anders had kunnen besteden dan de verfilming van een dergelijk literair werk. Het camerawerk is van Carlo Varini.

Fausto

1992 |

Frankrijk 1992. Rémi Duchemin. Met o.a. Jean Yanne, Ken Higelin, Arthur H., Marianne Groves en François Hautesserre.

Duchemin, de vroegere assistent van Ferreri en Pinoteau, heeft een bitterzoete kroniek gekozen als onderwerp voor zijn eerste lange speelfilm. Rond 1960 wordt Fausto, een wees van Italiaanse komaf, aangenomen als leerling bij een norse maar ruimhartige joodse kleermaker Mietek (Yanne), die hem het vak leert. Fausto (Higelin) blijkt een getalenteerde modeontwerper. De kleermaker vindt in hem de zoon die hij nooit heeft gehad. Een verrukkelijk verhaal, vol mooie sentimenten, knipogen naar het leven en lichte humor, geschikter voor tv dan voor het witte doek. Yanne is groots als de kleermaker. Tevens veelbelovend jong talent, zoals de zoons van de zanger Higelin (Ken en Arthur H.). Scenario van regisseur Duchemin en Richard Morgiève naar de roman van de laatstgenoemde. Camerawerk van Yves Lafaye.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François Chattot op televisie komt.

Reageer