Luis Alberto García

Acteur

Luis Alberto García is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

La vida es silbar

1999 | Komedie, Drama, Experimenteel

Spanje/Cuba 1999. Komedie van Fernando Pérez en Fernando Perez. Met o.a. Luis Alberto García, Coralia Veloz, Claudia Rojas, Bebe Pérez en Isabel Santos.

In zijn metaforisch commentaar op de Cubaanse politieke situatie laat regisseur Pérez in hedendaags Havana drie verschillende mensen met een innerlijk conflict worstelen: moeten ze kiezen voor een leven met (zelfopgelegde) restricties of met individuele vrijheid en mogelijkheden tot expressie? Een jonge muzikant wordt geplaagd door de herinnering aan zijn moeder (veelzeggend Cuba genaamd) die hem heeft verlaten, een ballerina heeft God een celibatair leven beloofd als zij de titelrol in Assepoester krijgt en een sociaal werkster valt telkens flauw wanneer ze het woord 'seks' hoort. Uiteindelijk kruisen hun wegen. Pérez' drama, kleurrijk en zwoel in beeld gebracht - nog eens versterkt door de opzwepende muziek van Bola de Nieve en Benny More - werd op diverse internationale filmfestivals bekroond en kreeg in Rotterdam de KNF-prijs, uitgereikt door Nederlandse filmjournalisten. (RdL/VPRO Gids)

En la puta calle!

1998 | Drama

Spanje 1998. Drama van Enrique Gabriel-Lipschutz. Met o.a. Marga Escudero, Luis Alberto García en Ramon Barea.

In zijn metaforisch commentaar op de Cubaanse politieke situatie laat regisseur Pérez in hedendaags Havana drie verschillende mensen met een innerlijk conflict worstelen: moeten ze kiezen voor een leven met (zelfopgelegde) restricties of met individuele vrijheid en mogelijkheden tot expressie? Een jonge muzikant wordt geplaagd door de herinnering aan zijn moeder (veelzeggend Cuba genaamd) die hem heeft verlaten, een ballerina heeft God een celibatair leven beloofd als zij de titelrol in Assepoester krijgt en een sociaal werkster valt telkens flauw wanneer ze het woord 'seks' hoort. Uiteindelijk kruisen hun wegen. Pérez' drama, kleurrijk en zwoel in beeld gebracht - nog eens versterkt door de opzwepende muziek van Bola de Nieve en Benny More - werd op diverse internationale filmfestivals bekroond en kreeg in Rotterdam de KNF-prijs, uitgereikt door Nederlandse filmjournalisten. (RdL/VPRO Gids)

Cosas que dejé en La Habana

1997 | Komedie, Drama

Spanje 1997. Komedie van Manuel Gutiérrez Aragón. Met o.a. Jorge Perugorría, Violeta Rodríguez, Kiti Manver, Broselianda Hernandez en Isabel Santos.

Nena (Rodr[KA1]iguez), Ludmilla (Hernandez) en Rosa (Santos) zijn drie zusters uit Cuba, die naar Spanje zijn gegaan. Ze zijn niet meer teruggekerd naar het arbeidersparadijs van Fidel en verblijven nu illegaal in de Spaanse hoofdstad. Ze hebben een onderkomen gevonden bij hun tante Maria (Granados), een bontwerkster die een winkel bezit samen met een compagnon. Het trio moet in hun onderhoud voorzien door voor een schijntje voor tante Maria te werken. Tante wil Rosa koppelen aan Javier (Nieto), de homoseksuele zoon van haar zakelijke partner. Javier valt echter voor Nena die aspiraties voor het theater heeft. Nena`s beste vriendin Azucena (Manver) woont een etage hoger. Tegelijkertijd maken we kennis met Igor (Perrugorría), die ook uit Cuba afkomstig is, en zich in leven houdt door gunsten te verlenen aan oudere, rijke dames. Af en toe vervalst hij paspoorten, waarmee landgenoten naar Miami in de V.S. kunnen afreizen. Igor en Nena ontmoeten elkaar in een bar en de vonk springt over, maar Nena's teleurstelling blijkt heel groot als ze ontdekt dat Azucena met Igor in bed duikt. Deze film gaat over het overleven van Cubaanse emigranten in Spanje en geeft van dit weinig bekende verschijnsel als film een heel goed beeld, maar Cubanen die het inmiddels in Miami gemaakt hebben, vinden dat de waarheid behoorlijk overtrokken wordt door het feit dat de rolverdeling, die afkomstig is uit Cuba, als gastarbeiders hebben meegewerkt aan deze film. De regie van Gutiérrez Aragón is heel solide, de spelprestaties zijn goed en de muziek, die tango-, rumba en bolero-klanken laat horen, versterkt het geheel. Het camerawerk van Teo Escamilla is onberispelijk. Het was Escamilla's zwanezang, want hij overleed nadat de film was uitgebracht. Op het gerenommeerde festival van Villadolid deelde deze film een tweede prijs met CAREER GIRLS.

El elefante y la bicicleta

1995 |

Verenigd Koninkrijk 1995. Juan Carlos Tabío. Met o.a. Raul Palomares, Lillian Vega en Luis Alberto García.

Nena (Rodr[KA1]iguez), Ludmilla (Hernandez) en Rosa (Santos) zijn drie zusters uit Cuba, die naar Spanje zijn gegaan. Ze zijn niet meer teruggekerd naar het arbeidersparadijs van Fidel en verblijven nu illegaal in de Spaanse hoofdstad. Ze hebben een onderkomen gevonden bij hun tante Maria (Granados), een bontwerkster die een winkel bezit samen met een compagnon. Het trio moet in hun onderhoud voorzien door voor een schijntje voor tante Maria te werken. Tante wil Rosa koppelen aan Javier (Nieto), de homoseksuele zoon van haar zakelijke partner. Javier valt echter voor Nena die aspiraties voor het theater heeft. Nena`s beste vriendin Azucena (Manver) woont een etage hoger. Tegelijkertijd maken we kennis met Igor (Perrugorría), die ook uit Cuba afkomstig is, en zich in leven houdt door gunsten te verlenen aan oudere, rijke dames. Af en toe vervalst hij paspoorten, waarmee landgenoten naar Miami in de V.S. kunnen afreizen. Igor en Nena ontmoeten elkaar in een bar en de vonk springt over, maar Nena's teleurstelling blijkt heel groot als ze ontdekt dat Azucena met Igor in bed duikt. Deze film gaat over het overleven van Cubaanse emigranten in Spanje en geeft van dit weinig bekende verschijnsel als film een heel goed beeld, maar Cubanen die het inmiddels in Miami gemaakt hebben, vinden dat de waarheid behoorlijk overtrokken wordt door het feit dat de rolverdeling, die afkomstig is uit Cuba, als gastarbeiders hebben meegewerkt aan deze film. De regie van Gutiérrez Aragón is heel solide, de spelprestaties zijn goed en de muziek, die tango-, rumba en bolero-klanken laat horen, versterkt het geheel. Het camerawerk van Teo Escamilla is onberispelijk. Het was Escamilla's zwanezang, want hij overleed nadat de film was uitgebracht. Op het gerenommeerde festival van Villadolid deelde deze film een tweede prijs met CAREER GIRLS.

Adorables mentiras

1991 | Komedie, Drama

Cuba/Spanje 1991. Komedie van Gerardo Chijona. Met o.a. Isabel Santos, Luis Alberto Garcia, Mirtha Ibarra, Thais Valdés en Mirta Ibarra.

Werkeloze Garcia heeft één droom: als scenario- schrijver de kost verdienen. Blonde Santos heeft ook een droom: filmster worden. Op een screentest komen ze elkaar tegen. Garcia doet alsof hij regisseur is, die de beeldschone Santos een mogelijke rol kan bieden. Zij raken bij elkaar verwikkeld, ieder met een eigen doel voor ogen. Ze verzwijgen dat ze getrouwd zijn. Santos' echtgenoot is op reis en Garcia's vrouw is stinkend jaloers. Soms wordt de kijker betrokken in het bedrog: als deze denkt getuige te zijn van de ontrouw, betreft het een proefscène. Het lijkt aardig, maar het houdt niet over. De gags zijn al eerder vertoond en het tempo is in mañana- stijl. De verveling slaat algauw toe. De toeschouwer krijgt het gevoel dat het met de film al net zo droevig is gesteld als met de achterop geraakte Cubaanse maatschappij van voedseltekorten, gebrek aan fatsoenlijke behuizing, vrijheden enz. Jammer want de hoofdrollen mogen er zijn. Debuut van Chijona. Scenario van Senel Paz naar een idee van de regisseur. Camerawerk van Julio Valdéz.

Clandestinos

1987 | Drama

Cuba 1987. Drama van Fernando Pérez en Fernando Perez. Met o.a. Luis Alberto Garcia Jr., Isabel Santos, Susana Pérez, rené Losada en Susana Perez.

Een liefdesgeschiedenis speelt zich af tegen de achtergrond van de ondergrondse strijd tussen een groep jongeren uit verschillende sociale milieus. De sociale en politieke conflicten uit hun tijd dwingt hen een historisch compromis te sluiten en er de uiterste consequenties van te aanvaarden. Verwarde en middelmatige film, geschreven door de regisseur Jesús Díaz.

La ultima cena

1976 | Drama

Cuba 1976. Drama van Tomás Gutiérrez Alea. Met o.a. Nelson Villagra, Silvano Rey, Luis Alberto Garcia, José Antonio Rodriguez en Samuel Claxton.

Een imponerende historische film over het Spaanse kolonialisme op Cuba aan het einde van de 18e eeuw. Een vrome plantage-eigenaar besluit te tonen dat hij begaan is met het lot van zijn slaven en daartoe nodigt hij twaalf van hen uit om aan het eind van de vastenperiode aan de avond-dis te komen zitten. De rest van de slaven gelooft in een weekeind van rust, maar hun heer huichelt slechts en bereikt daardoor het tegenovergestelde: er breekt een opstand uit die gewelddadig wordt neergeslagen. In dit thematisch rijke fresco rekent Alea ongenadig af met de mentaliteit der kolonialen en de macht van de kerk. Hij slaagt erin, ondanks de speelduur van drie uur, de kijker constant in de ban te houden. Technisch erg verzorgd gemaakt, en doorleefd vertolkt. Het scenario is van Tomas Gonzales, Maria Eugenia Haya en regisseur Gutierrez Alea. Mario Garcia Jya stond achter de camera.

Manuela

1966 |

Cuba 1966. Humberto Solás. Met o.a. Adela Legrá, Adolfo Llauradó, Olga González en Luis Alberto García.

Een episode uit de guerillastrijd in het Sierra Maestra gebergte, tijdens de eindfase van de dictatuur van Batista; belicht aan de hand van de geschiedenis van een boerenmeisje dat, gedreven door het verlangen naar persoonlijke wraak, zich aansluit bij de guerrilla's. Buitengewoon stereotiepe film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Luis Alberto García op televisie komt.

Reageer