Aïssa Maïga

1975 Acteur

Aïssa Maïga (1975) is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

L'écume des jours

2013 | Drama, Fantasy

Frankrijk/België 2013. Drama van Michel Gondry. Met o.a. Romain Duris, Audrey Tautou, Gad Elmaleh, Omar Sy en Aïssa Maïga.

Alsof het geschapen is om ooit door Michel Gondry (Human Nature) te worden verfilmd, zo leest het wonderlijke, bizarre universum uit Boris Vians magisch-realistische roman L'écume des jours (1947). Maar ook een droomhuwelijk kan stranden in bittere teleurstelling. Vians prachtige liefdestragedie, waarin de jonge Chloé ernstig ziek wordt als een waterlelie zich in haar longen nestelt, komt in de slotakte nog wel tot leven, maar de overdaad aan stop-motion en geknutselde trucages heeft de kijker dan al lang afgestompt.

Mortel été

2013 | Misdaad

Frankrijk 2013. Misdaad van Denis Malleval. Met o.a. Lionnel Astier, Aïssa Maïga en Nicolas Gob.

Julie wil haar man, haar saaie leven en haar dorp in de Camargue verlaten om haar minnaar, Louis, naar Chili te volgen. Op het moment van vertrek komt Louis niet opdagen: hij is neergeschoten. In een dekschuit die als clandestien speelhol dienst doet, wachten Eric en Alexis ook op Louis.

Pas de toit sans moi

2009 |

Frankrijk 2009. Guy Jacques. Met o.a. Cheik Doukouré, Bernadette Lafont, Aïssa Maïga en Antoine Duléry.

Veertiger Paul zit zonder werk en echtgenote, en dreigt zijn woning te verliezen. De boven hem wonende illegale Ashanti zou inclusief haar twee kinderen zomaar kunnen worden uitgezet. Er rijpt een slinks pro forma trouwplan, zodat beide partijen kunnen blijven waar ze zijn. Televisiefilm met non-charismatische cast reduceert complexe illegalenkwestie tot politiek correcte dramady over louter nobele individuen. Lafont speelt zonder zelfcensuur Pauls dementerende moeder. Appelflauwe woordspelige titel betekent geschreven 'Geen dak (toit) zonder mij', maar uitgesproken 'Geen jij (toi) zonder moi'. Laag inzetten dus. Met Nederlandse ondertiteling.

Sexe, gombo et beurre salé

2008 | Komedie, Drama

Frankrijk 2008. Komedie van Mahamat-Saleh Haroun. Met o.a. Marius Yelolo, Mata Gabin, Aïssa Maïga, Dioucounda Koma en Lorella Cravotta.

Lyricus Jim Morrison (1943-1971) merkte in 1967 al op dat 'mensen vreemd zijn als je een vreemdeling bent'. Oude baas Malik (Yelolo), een Afrikaanse immigrant in Bordeaux, ondervindt deze aloude wijsheid aan den lijve als zijn jonge vrouw hem verlaat (voor een viriele oesterman!). Plotseling ontdekt de traditioneel ingestelde ouderling dat hij zich jaren heeft afgeschermd van de buitenwereld en dat zijn wereldbeeld weinig raakvlakken heeft met de realiteit. Regisseur Haroun verpakte de potentiële misère in een vluchtige formulefilm waarin de komedie hoogtij viert. Televisiefilm van het Frans-Duitse cultuurkanaal Association Relative à la Télévision Européenne (Arte).

Bamako

2006 | Drama

Mali/Frankrijk 2006. Drama van Abderrahmane Sissako. Met o.a. Aïssa Maïga, Maimouna Hélène Diarra, Tiécoura Traoré, William Bourdon en Balla Habib Dembélé.

Op een binnenplaats in Bamako, de hoofdstad van Mali, worden het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank aangeklaagd. Waar het Westen uit altruïsme aandacht en hulp denkt te schenken, claimt Afrika gerechtigheid voor de desastreuze exploitatie van het continent. Toch is Bamako in de eerste plaats een kunstwerk en niet een kaal politiek betoog. Sissako, geboren in Mauritanië en opgeleid tot regisseur in Moskou, laat zien dat pamflettisme in film niet ten koste hoeft te gaan van de artistieke kwaliteit.

Marie-Line

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Muriel Robin, Fejria Deliba, Valérie Stroh, Yan Epstein en Gilles Treton.

Marie-Line (Robin) heeft een harde stem die geen genade kent wanneer zij 's nachts haar schoonmaaksters in het grote warenhuis aanstuurt. Als het moet rijdt zij met haar schoonmaakkarretje over employees heen, om extra te motiveren. De vrouwen hebben alle problemen, zoals illegaliteit, dakloosheid en gebrek aan kinderopvang. Hoewel Marie-Line een extreem-rechtse man heeft en liever alleen met het werk bezig is, komt zij gaandeweg toch op voor haar buitenlandse werkneemsters. Regisseur Charef's keuze om het verhaal niet melodramatisch te maken is wijs, en zijn keuze om cabaretière Robin voor de toch serieuze hoofdrol te nemen, blijkt geïnspireerd.

Lise et André

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Denis Dercourt. Met o.a. Isabelle Candelier, Michel Duchaussoy, Aïssa Maïga, Augustin Bartholomé en Jean-Christophe Bouvet.

Lise (Candelier) moet zich handhaven door zich te prostitu[KA1]eren. Ze heeft een zoontje, waardoor ze een doel heeft in haar leven. Het arme kind krijgt door een ongeluk en raakt in coma, zijn leven is in gevaar. Lise gelooft dat alleen een wonder hem nog kan redden. Ze benadert de oude pastoor Andr[KA1]e (Duchaussoy) om haar te begeleiden naar een bedevaartsoord. Pater André is een gefrustreerde man zonder illusies, die een hekel heeft gekregen aan zijn medemens. Hij weigert haar te helpen. Lise is heel koppig en vastberaden om haar kind te redden en berooft hem van zijn vrijheid. Zo gaat dit totaal verschillende tweetal op een bedevaart. Het onvermijdelijke gebeurt: de hoer bekeert de priester. Spitse dialogen, hartverwarmende situaties, die gedreven gebracht worden door een rolverdeling van grote klasse. Regisseur Dercourt die de originele film LES CACHETONNEURS in 1998 draaide, heeft gezorgd voor een vlot tempo en onverwachte incidenten die de vertelling levendig houden. Het scenario vol mystiek en humanisme is van regisseur Dercourt. Het camerawerk is van Jérôme Peyrebrune.

Le prof

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Yvan Attal, Hélène de Fougerolles, Odette Laure en Jean-Marie Winling.

Regisseur Jardin is van huis uit auteur en hij debuteerde in 1993 met zijn film FANFAN, waarin de mooie, maar oervervelende Sophie Marceau de hoofdrol speelde. Ze deed het niet slecht en de rolprent was gebaseerd op zijn gelijknamige boek dat in een record aantal talen vertaald was, maar de film was heel erg matig. Met deze film herhaalt Jardin de exercitie; het scenario van hemzelf is wederom gebaseerd op zijn eigen boek, getiteld [KL]Le petit sauvage[KLE]; nogmaals een slap liefdesverhaal met opnieuw geen slechte spelers, maar er is weer niets aan. Het titelpersonage heet Alexandre Sauvage (Anglade). Hij is leraar op een groot lyceum. Hij heeft persoonlijke problemen: zijn vader (Richard) heeft een proces aan zijn broek en Alexandre`s vrouw wil van hem scheiden. Met een promotie op school wil het ook al niet vlotten en hij gaat uit pure ellende in het huis van zijn grootmoeder (Laure) wonen. Hij wordt verliefd op Manon (De Fougerolles), de dochter van zijn eerste grote liefde, Fanny, die inmiddels is overleden. Zou het wat worden? Wie geen raad weet met zijn tijd en meer dan anderhalf uur te besteden heeft, kan gaan kijken. Zeg, nooit dat je niet gewaarschuwd was. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Code Inconnu : Récit incomplet de divers voyages

2000 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Roemenië 2000. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Luminita Gheorghiu, Ona Lu Yenke, Maimouna Hélène Diarra, Alexandre Hamidi en Crenguta Hariton Stoica.

Door het bericht van actrice Juliette Binoche dat zij graag eens zou werken met de regisseur van films als Benny's Video en Funny Games, kwam de Oostenrijkse Michael Haneke in Parijs terecht. Daar speelt zich dit breed opgezette drama af, waarin verschillende mensen worden gevolgd. Binoche in een mooie rol speelt een aanstormende, ambitieuze actrice, die op straat haar jonge zwager tegen het lijf loopt. Die vernedert een Roemeense bedelaarster en wordt daarop aangesproken door een jonge Senegalees die werkt op een school voor doofstomme kinderen. Het is maar een klein, schijnbaar onbeduidend incident. Toch zal het voor de betrokkenen uiteenlopende gevolgen hebben. Haneke toont, ondanks (of misschien wel dankzij) de verbreding van zijn horizon, andermaal een sombere visie op de moderne, individualistische consumptiemaatschappij waarin intermenselijke communicatie tot mislukken gedoemd lijkt. Het beviel Haneke wel in Frankrijk: hij maakte er ook de (Frans-Oostenrijkse coproducties) La pianiste en Le temps du loup.

Jonas et Lila, à demain

1999 | Experimenteel

Zwitserland 1999. Experimenteel van Alain Tanner. Met o.a. Jérôme Robart, Aïssa Maïga, Natalia Dontcheva, Jean-Pierre Gos en Cécile Tanner.

Bijna een kwart eeuw later komt Alain Tanner terug op zijn 'Jonas qui aura 25 en l'an 2000' uit 1976. Het nieuwe millennium is begonnen, Jonas is 25 en woont in Genève samen met zijn jeugdliefde Lila. Hoewel niets meer herinnert aan de tijd en de personages van de eerste film laat Tanner thema's als verzet tegen de gevestigde orde terugkomen in deze poëtische schets van een jong leven.

La revanche de Lucy

1998 | Komedie, Drama

Burkina Faso/Frankrijk 1998. Komedie van Janusz Mrozowski. Met o.a. Désiré Koumsongo, Adrienne Koutouan, Aïssa Maïga, Tom Novembre en Ann-Gisel Glass.

In een Westafrikaans land regeert dictator Adama (Koumsongo) met willekeur. Hij is zijn verkiezingsbeloften al lang vergeten en geniet van zijn privileges, terwijl zijn vrouw Albertine (Koutouan) het verduisterde geld op een bankrekening in Zwitserland stort. Het is duidelijk dat dit presidenti[KA3]ele stel, dat leeft als vorsten, behept is door de Boze Geest van de Blanke (Novembre). De voorouders van Adama besluiten dat Lucy (Maiga) hier iets aan moet doen en zij werpt zich in de verkiezingsstrijd en kampt voor de gelijke rechten van de vrouw. Adama wordt gevangen genomen en het is tijd voor een lesje: hij moet seksuele voorlichting krijgen - Lucy heeft een getande vagina! Corruptie, missionarissen en alles uit het Westen wat de maatschappij heeft verknoeid, passeert de revue en moet worden recht gezet. Een in westerse ogen tamelijk bizar sprookje, hoewel de uit Polen afkomstige regisseur Mrozowski die bijna zijn hele actieve leven in Frankrijk gewoond en gewerkt heeft, parallellen trekt met het communisme van het Oostblok. Het spel is heel behoorlijk, hoewel Koumsongo een amateur is. Een film die heel geschikt is om te vertonen op een zondagmiddag op de tv in het kader van films uit de derde wereld. Kijkers die actie, speciale effecten en een spannend verhaal verwachten, kunnen beter wegblijven of een film van hun gading in de bioscoop gaan bekijken. Passende Afrikaanse muziek van Rodolphe Burger en Kat Onoma. Het scenario is van regisseur Mrozowski. Het camerawerk van François About is niet slecht, maar men kan zien dat het budget beperkt was.

La justice de Marion : Les filles de Vincennes

1998 | Drama, Misdaad

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Mireille Darc, Féodor Atkine, François Dunoyer, Emilie Ohana en Loïc Corbery.

In een nachtclub wordt op de toiletten het lijk gevonden van een prostitu[KA1]ee, die stierf aan een overdosis. In de bar zit haar vriendin Charlotte (Serina), die haar de drugs bezorgde. Ze wordt onmiddellijk gearresteerd. Advocate Marion (Darc) is bereid de verdediging van het meisje op zich te nemen, zeker nu ze te weten komt dat Charlotte de zus is van Franck (Quiring), de vriend van haar dochter Zo[KA3]e (Ohana). Charlotte wordt veroordeeld tot een week gevangenisstraf. Indien ze belooft een ontwenningskuur te volgen mag ze dan vrij. Een klassiek verhaaltje dat we al tientallen keren gezien hebben. Darc is uitstekend zoals steeds, maar het materiaal dat ze in handen kreeg voor deze eerste aflevering van een nieuwe reeks, valt wat magertjes uit. De clichés stapelen zich op van scène tot scène. Onderhoudend, maar niet erg memorabel. Gabriel Aghion bedacht het personage en schreef het scenario samen met Renaud Bertrand. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

Saraka bô

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Denis Amar. Met o.a. Richard Bohringer, Yvan Attal, Anne Roussel, Thierry Ancisse en Aïssa Maïga.

Commissaire Diamant (Bohringer) wordt geconfronteerd in Saint-Denis, een voorstad van Parijs waarin zich een Afrikaans getto bevindt, met de lijken van twee jonge vrouwen, die opgehangen werden en getooid zijn met een Malinees masker. Hij meent met een rituele moord te maken te hebben en verdenkt onmiddellijk Ciss[KA1]e (Kouyate), een Malinees, die met zijn oogverblindende achttien-jarige dochter Dani[KA2]ele (Ma[KA3]iga) naast de lugubere vindplaats woont. In het kader van het onderzoek kruist hij de degens met een in Egypte geboren psychiater, Nessim Fran[KA10]cois-Xavier Ta[KA3]ieb (Attal), die meent dat Ciss[KA1]e onmogelijk de dader kan zijn, al is hij belast door een eed van zijn vader, die om dorpshoofd te worden gezworen had alle kinderen te doden, maar Ciss[KA1]e`s leven spaarde. Ciss[KA1]e moet daarom een mensenoffer brengen om de schuld te vereffenen, in het Arabisch, saraka b[KA4]o (de titel). Diamant is een nuchtere kerel en gelooft niet in dergelijke hokus-spokus, maar vervolgt onder de invloed van Ta[KA3]ieb toch een aantal alternatieve sporen en zo valt de verdenking ook op Olivier Lamiral (Ancisse), een veilingmeester, die gespecialiseerd is in primitieve Afrikaanse kunst, en om zich goed in de materie te verdiepen uitsluitend in bed duikt met mooie, jonge zwarte meiden; een andere verdachte is Snow White (Kounde), de dubieuze uitbater van een nachtgelegenheid. Deze wie-is-de-dader is tegelijkertijd een kaleidoscoop van het Franse immigratieprobleem, waarbij de diverse zienswijzen tegenover elkaar gezet worden. Hoewel die problematiek universeel is, zal de manier waarop deze behandeld is, buiten Frankrijk niet altijd even goed begrepen worden en maakt een dergelijke benadering verpakt als policier de rolprent in de ogen van buitenstaanders te praterig ondanks de voortreffelijke rollen van Bohringer, Attal en Kouyate. Marc Guilbert, Simon Michael, Marie Devort en regisseur Amar bewerkten de gelijknamige roman van Tobie Nathan. Het camerawerk is van Manuel Teran en de muziek van Lokua Kanza en Jean-Claude Petit zorgen voor de juiste sfeer.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Aïssa Maïga op televisie komt.

Reageer