Roberto Benigni

Regisseur, Acteur, Scenarist

Roberto Benigni is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 26 films gevonden.

To Rome with Love

2012 | Komedie

Verenigde Staten/Italië/Spanje 2012. Komedie van Woody Allen. Met o.a. Judy Davis, Roberto Benigni, Alec Baldwin, Woody Allen en Jesse Eisenberg.

Nadat hij op zijn ansichtkaarten-uit-Europa-rondreis al Londen, Barcelona en Parijs aandeed, landt Allen in de Eeuwige Stad voor een mopje babbelkous pittoresk. Wonderschoon Rome blijkt helaas volledig verspild aan het gemakzuchtige flutverhaaltjesmozaïek vol bordkartonnen figuren met hoog gaapgehalte. In de absurdistische minisatire over alleman Leopoldo Pisanello (een sublieme Benigni), die tot zijn grote verwarring plotsklaps door de tv tot mediaster wordt gebombardeerd, flakkert even Allens vroegere esprit op. Hoogglansfotografie van Darius Khondji, cameo’s van Ornella Muti en Lina Sastri.

The Tiger and the Snow

2005 | Romantiek, Komedie, Drama

Italië 2005. Romantiek van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Jean Reno en Tom Waits.

Wanneer zijn droomvrouw Vittoria in Irak gewond raakt tijdens een bombardement, besluit de dichter Attilio haar te redden uit deze hel op aarde. Voor Benigni is de oorlog in Irak slechts het decor voor een reeks grappen en grollen. The Tiger and the Snow is een gênante, horendol makende film, die anders dan Benigni's eerdere La vita è bella geen moment weet te ontroeren.

Coffee and Cigarettes

2004 | Komedie

Verenigde Staten 2004. Komedie van Jim Jarmusch. Met o.a. Roberto Benigni, Steve Buscemi, Iggy Pop, Tom Waits en Isaach de Bankolé.

Jim Jarmusch draaide de afgelopen jaren elf scènes in een koffiehuis, met bevriende acteurs die zichzelf spelen. Aardig om te zien, al blijft het triviaal.

Pinocchio

2002 | Fantasy, Familiefilm, Komedie

Italië/Frankrijk/Duitsland 2002. Fantasy van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Carlo Giuffrè, Kim Rossi Stuart en Alessandro Bergonzoni.

Getalenteerde komiek Roberto Benigni kan wat potjes breken maar met zijn versie van Pinocchio stelde hij zelfs zijn meest fervente aanhangers teleur. Het verhaal over de aanpassingsproblemen van een leugenachtig houten knaapje transformeert niet naar de aanpassingsproblemen van een infantiele houten vijftiger gekleed in een afdankertje van een Fellinifilm. Benigni is geen acteur; hij is een personage. En een poppenkind is qua leeftijd en kunnen te ver van hem verwijderd. Enige pluspunt is het bonte uiterlijk van de film. Pinocchio is verontrustend, als een goedhartige maar beschonken clown op een kinderfeestje.

Fellini : Je suis un grand menteur

2001 | Documentaire

Verenigd Koninkrijk/Italië/Frankrijk 2001. Documentaire van Damian Pettigrew. Met o.a. Federico Fellini, Roberto Benigni, Terence Stamp, Donald Sutherland en Italo Calvino.

Deze documentaire over de voor zijn tijd vernieuwende Italiaanse filmmaker is boeiende materie voor Fellini kenners, die zijn lang niet altijd even gemakkelijk te volgen persoonlijke films van binnen en van buiten kennen en de nodige literatuur over hem hebben gelezen. Een echte biografie is het niet, al weet je na het kijken veel meer en o.a. dat Fellini een perfectionist was, die een rolprent van begin tot het einde tot in de kleinste details plande. Hij nam bezit van de acteur of actrice alsof hij het zelf was die de rol speelde - met name Donald Sutherland die in 1976 in CASANOVA zat, bevestigt dat. Je ziet hoe Fellini het dijbeen streelt van een oogverblindende actrice zodat ze echt geil wordt voordat de camera's gaan draaien. Fellini vergeleek zichzelf graag met Picasso al zegt hij dat in een bedekte vorm: zijn inspiratie kwam van de meesterlijke kunst van Pablo. Fellini komt veelvuldig aan het woord, terwijl de interviews met Sutherland, Terence Stamp en Roberto Benigni beperkt en willekeurig zijn, want de grote Fellini acteur Marcello Mastroianni ontbreekt bijvoorbeeld. Het scenario is van regisseur Pettigrew en Olivier Gal. Het camerawerk is van Paco Wiser. Pettigrew draaide ook op locaties waar Fellini woonde en werkte. De interviews met mensen die hem zich herinneren worden door de echte Fellini fanaten als overbodig beschouwd. Zeer cinefiel en niet te missen voor filmstudenten.

Drôles, tendres et méchants

1999 | Documentaire, Komedie

Frankrijk 1999. Documentaire van Jorge Dana. Met o.a. Roberto Benigni, Vittorio Gassman, Nino Manfredi, Mario Monicelli en Nanni Moretti.

Sinds de jaren 1950 is de Italiaanse komedie bekend om zijn sociaal kritische kijk op de miserie, Honger, werkloosheid en huwelijkproblemen waren geliefkoosde onderwerpen in komische films waarvan de stijl groeide uit het neo-realisme. Het begon allemaal met Totò, die zich in enkele films van o.a. Mario Monicelli ontpopte tot de sombere karikatuur van de gemiddelde Italiaan. De ware kunstenaars van deze films waren eigenlijk de scenaristen. Soms zaten er zeven of acht samen die allen ideeën spuiden die tot een enkel geheel moesten leiden. Geen enkel onderwerp werd gemeden. Eind jaren 1990 sloeg Roberto Benigni er zelfs in om met LA VITA E BELLE de hele holocaust komisch voor te stellen zonder echter oneerbiedig te worden. De makers van deze documentaire laten enkele beroemde vertegenwoordigers van dit specifieke genre aan het woord en tonen ondertussen fragmenten uit tientallen films. Dana schreef het scenario samen met Jean A. Gili, die tevens de interviews leidde. Robert Pansard-Besson sprak de commentaar in. Montage is van Yves Deschamps. Voor de fotografie tekende Philippe Marchais. Ondertitel: LA COMÉDIE À L'ITALIENNE DE TOTÒ À ROBERTO BENIGNI.

Astérix et Obélix contre César

1999 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Depardieu, Christian Clavier, Roberto Benigni, Gottfried John en Michel Galabru.

Belastinginner Incorruptus doet goede zaken in Gallië maar krijgt geen cent los in het dorp van Asterix en Obelix (Christian Clavier en Gérard Depardieu). Hoogste tijd voor Caesar om zelf een kijkje te nemen. Zijn plan is om de druïde en de permanent gedrogeerde Obelix te ontvoeren zodat de Galliërs het zonder toverdrank moeten stellen. De listige Destructivus (Roberto Benigni) staat de veldheer bij. Een zeer vermakelijke film die het bronmateriaal eer aandoet. In 1999 goed voor een verdubbeling van het jaarlijkse bioscoopbezoek in Frankrijk.

La vita è bella

1997 | Oorlogsfilm, Drama

Italië 1997. Oorlogsfilm van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Giorgio Cantarini, Giustino Durano en Sergio Bini Bustric.

Benigni laat zijn met een Oscar bekroonde in aanzet romantische komedie - over de joodse man Guido in het Italië van de jaren dertig en de vrouw naar wie hij verlangt - steeds pijnlijker worden naarmate WO II onontkoombaar meer een stempel op het koppel drukt. In het tweede deel van La vita è bella is Guido opgesloten in een concentratiekamp, samen met zijn zoontje Giosue, die zijn droomvrouw inmiddels vijf jaar eerder gebaard heeft. Om Giosue te beschermen doet Guido net alsof het kamp en de nazi's en de misère onderdeel uitmaken van een spel. Een komedie over de holocaust? Veel mensen waren ondanks Benigni's goede bedoelingen regelrecht gechoqueerd.

Il mostro

1994 | Drama, Horror, Komedie

Italië/Frankrijk 1994. Drama van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Michel Blanc, Jean-Claude Brialy en Massimo Girotti.

Benigni is een werkloze nietsnut met aardig wat ambities. Vrienden heeft hij niet, ook niet in het flatgebouw waar hij woont. Om aan geld te komen neemt hij hier en daar wat klusjes aan, w.o. een tuincentrum waar het falikant fout gaat. Een collega maakt hem attent op de plaatslijke schone, die nymfomaan is. Als Benigni een kansje wil wagen, pakt hij de verkeerde. Dat mens denkt dat ze te maken heeft met de seriemoordenaar die de stad onveilig maakt en reeds achttien slachtoffers gemaakt heeft. Doldwaze film met een bittere ondertoon. Benigni die samen met Vincenzo Cerami het scenario schreef, maakt gebruik van puur cabaret, slapstick, running gags en satire om een satirisch beeld op te trekken van de (hedendaagse) maatschappij. Somber en poëtisch in beeld gebracht door Carlo Di Palma. Dolby Stereo.

Il monstro/Le monstre

1994 | Komedie

Frankrijk/Italië 1994. Komedie van Roberto Benigni. Met o.a. Nicoletta Braschi, Michel Blanc en Roberto Benigni.

Loris zit altijd in geldnood. Hij heeft een enorme huurachterstand en ook heeft hij een speciale techniek om gratis te winkelen. Bij toeval wordt hij er van verdacht een twaalfvoudige vrouwenmoordenaar te zijn. De politie zet een hoogst aantrekkelijke agente in als lokaas om Loris in de val te lokken

Son of the Pink Panther

1993 | Komedie

Verenigde Staten 1993. Komedie van Blake Edwards. Met o.a. Roberto Benigni, Herbert Lom, Claudia Cardinale, Debrah Farentino en Jennifer Edwards.

Het absolute dieptepunt van Edwards' Pink Panther- en inspecteur Clouseau-reeks. Zoals de titel al zegt voert de film de (buitenechtelijke) zoon van wijlen inspecteur Clouseau ten tonele (een rol van de Italiaanse komiek Benigni), al even blunderend als zijn vader.

Night On Earth

1991 | Komedie, Experimenteel

Japan/Finland/Italië/Frankrijk/Verenigde Staten 1991. Komedie van Jim Jarmusch. Met o.a. Roberto Benigni, Béatrice Dalle, Winona Ryder, Gena Rowlands en Giancarlo Esposito.

Vijf eenakters, steeds de vluchtige ontmoeting van een taxichauffeur met zijn nachtelijke klanten, steeds in een ander deel van de wereld, steeds met de acteurs van het betreffende land (en in de bijbehorende taal!). Klein drama in een notedop, soms vrolijk, soms treurig, en altijd met die hoekige Jarmusch- humor (DOWN BY LAW en STRANGER THAN PARADISE). In L.A. een casting-director die een filmster wil maken van de taxichauffeuse; in New York een oude immigrant als taxichauffeur, die noch de taal, noch de rijkunst machtig is; in Parijs een zwarte chauffeur en een blind meisje; in Rome een opschepperige macho en een pastoor; in Helsinki een vader van een gestorven kindje met drie dronkaards. Sfeervolle, kleine, fijne portretjes. Scenario van regisseur Jarmusch en camerawerk van Frederick Elmes.

Johnny Stecchino

1991 | Misdaad, Komedie

Italië 1991. Misdaad van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Paolo Bonacelli, Franco Volpi en Alessandro De Santis.

Drie jaar na IL PICCOLO DIAVOLO komt Benigni terug als regisseur/acteur en mede-auteur met een hommage aan Billy Wilder. Benigni speelt een dubbelrol: Dante, chauffeur op een gehandicaptenbus, en Johnny Stecchino (zo heette de gangster uit SOME LIKE IT HOT), de perfide doch bekeerde gangster. De film is een aaneenschakeling van grappen à la Pinocchio in Mafialand, met drugs, hinderlagen en corrupte ambtenaren. Later blijkt dat alle commotie ontstaan is door een paar gestolen bananen. In Italië een doorslaand succes dat al heel wat stof heeft doen opwaaien vanwege de onverbloemde uitbeelding van Italiaanse ondeugd nummer een: corrupte overheidsdienaren. Erg leuke film.

La voce della luna

1990 | Fantasy, Drama, Experimenteel, Komedie

Italië/Frankrijk 1990. Fantasy van Federico Fellini. Met o.a. Roberto Benigni, Paolo Villaggio, Nadia Ottaviani, Marisa Tomasi en Susy Blady.

Verrukkelijke surrealistische reis waar mensen gek tegenaan zullen hikken, maar die bij Fellini-liefhebbers erg in de smaak zal vallen. Voor het eerst is de film gemaakt naar een roman, Il poema dei lunatici van Ermanno Cavazzoni. Het gaat over de avonturen van demente dromers in een Emilliaanse stad, te beginnen met Salvini die praat tegen de natuur en die gehypnotiseerd wordt door de maan. Hij houdt van Aldina, maar wordt afgewezen. De film is één lange droom van gedachten en poëzie, die oplost in moderne chaos. Prachtige rolbezetting vol verrukkelijke types. Technisch uitstekend. Tonio Delli Colli stond achter de camera. Fellini, Tullio Pinelli en voornoemde Cavazzoni schreven het scenario. De decors zijn van Dante Ferretti en de montage was in handen van Nino Baragli.

Il piccolo diavolo

1988 | Komedie, Fantasy

Italië 1988. Komedie van Roberto Benigni. Met o.a. Walter Matthau, Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, John Lurie en Stefania Sandrelli.

Een kleine duivel wordt uitgedreven uit een meisje, maar hij heeft weinig zin om naar de hel terug te gaan. Hij besluit op aarde te blijven en een menselijke gedaante aan te nemen om het leven van de mensen te kunnen bestuderen. Uiteraard veroorzaakt de schelm heel wat moeilijkheden en haalt hij ondeugende grappen uit. Sterke rollen van Benigni als de duivel en Matthau als de priester die door hem lastig gevallen wordt. Het scenario is van Vincenzo Cerami en de regisseur. Het camerawerk is van Robby Müller.

Noi uomini duri

1987 | Komedie

Italië 1987. Komedie van Maurizio Ponzi. Met o.a. Enrico Montesano, Renato Pozzetto, Isabel Russinova, Alessandra Mussolini en Antonella Vitale.

Deze goede komedie, in de natuur opgenomen, heeft keurige humor en levensechte figuren. In een overlevingskamp kan men een cursus van twee weken volgen over hoe men zich zonder bagage in een tropisch regenwoud moet redden. Er valt af en toe flink te lachen wanneer een tiental cursisten van diverse pluimage in krankzinnige situaties verzeild raakt.

Tutto Benigni

1986 | Komedie, Documentaire

Italië 1986. Komedie van Giuseppe Bertolucci.

Een film over Benigni's Italiaanse tournee in 1983. Benigni is één van de Italiaanse topkomieken en deze film zal alle Benigni-fans en alle Italianen die van lachen houden, aanspreken. Deze film is waarschijnlijk een poging het succes te evenaren dat het filmverslag van Richard Pryors optredens in Amerika had.

Down by Law

1986 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 1986. Komedie van Jim Jarmusch. Met o.a. Tom Waits, John Lurie, Roberto Benigni, Nicoletta Braschi en Ellen Barkin.

Wanneer de pocherige pooier Jack (Lurie) en lamlendige dj Zack (Waits) veroordeeld worden voor een misdaad die ze niet hebben gepleegd, komen ze in de cel terecht bij Roberto (Benigni), een Italiaanse toerist die per ongeluk iemand vermoord heeft. Ondanks zijn gebrekkige Engels weet Roberto samen met de twee Amerikanen een ontsnapping te beramen. De ontknoping doet er eigenlijk niet eens toe: het plot is door Jarmusch ondergeschikt gemaakt aan de bruisende interactie tussen de drie hoofdrolspelers en de hypnotiserend mooie plaatjes van cameraman Robby Müller.

Non ci resta che piangere

1985 | Komedie

Italië 1985. Komedie van Roberto Benigni en Massimo Troisi. Met o.a. Massimo Troisi, Roberto Benigni en Iris Peynado.

Een onderwijzer en een conciërge moeten tijdens een storm hun auto achterlaten en schuilen in een oude herberg. Zij komen terecht in het jaar 1492 en kunnen zich na enige moeite aanpassen. Zij proberen zelfs te knoeien met de geschiedenis, door te voorkomen dat Columbus Amerika ontdekt. Een technisch middelmatige film, vooral geschikt voor een Italiaans publiek, waarin lokale humor wordt vermengd met historische figuren.

FF.SS. cioè... che mi hai portato a fare sopra a Posillipo se non mi vuoi più bene?

1983 | Komedie

Italië 1983. Komedie van Renzo Arbore. Met o.a. Luciano de Crescenzo, Renzo Arbore, Roberto Benigni en Isabella Biagini.

Renzo Arbore en Crescenzo spelen zichzelf wanneer ze in Rome op zoek gaan naar ideeën voor een nieuwe show. Ze dolen door de stad in de hoop dat ze een creatieve inval krijgen of op zijn minst mensen uit de show-business tegenkomen. Voor het huis van Federico Fellini speelt de wind hun een origineel scenario van de grote regisseur zelf in handen. Ze denken dat hun kostje gekocht is, maar er komt een kink in de kabel. Het lijkt alsof Arbore deze film tussen de bedrijven door heeft gemaakt: hij amuseert zich en neemt de zaken niet al te ernstig.

Tu mi turbi

1982 | Komedie

Italië 1982. Komedie van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Giacomo Piperno, Olimpia Carlisi, Claudio Bigagli en Carlo Monni.

Een film in vier delen van en met de Italiaanse komiek Benigni. De episoden 'De Twee Soldaten' en 'Engel' zijn in het geheel niet grappig. In 'In de tijd van Christus' is Benigni babysitter van de jonge Jezus, wat goed is voor enig glimlachen. Voluit lachen is het bij 'In de bank', waar hij met krankzinnige argumentaties een lening probeert te krijgen.

Il Pap'occhio

1980 | Komedie

Italië 1980. Komedie van Renzo Arbore. Met o.a. Roberto Benigni, Isabella Rossellini, Manfred Freyberger, Luciano de Crescenzo en Renzo Arbore.

De paus wil de jeugd uit de disco houden en in de kerk lokken door een Vaticaans tv-station op te richten en daarop concurrerende populaire showprogramma's uit te zenden. De tv- makers installeren zich in de Sixtijnse kapel en laten de fresco's van Michelangelo overschilderen, maar de eerste uitzending resulteert in een mislukking. Het filmdebuut van de tv-satiricus Arbore dankt veel aan de opvallende gelijkenis van acteur Freyberger met Johannes Paulus, maar de vormeloosheid en het rusteloos camerawerk ondermijnen de humor die alleen bij vlagen - vooral in de rol van Bernini - echt geslaagd is en sterk steunt op bekendheid met de media in Italië en Arbores eigen tv-show.

Il Minestrone

1980 | Drama, Komedie

Italië 1980. Drama van Sergio Citti. Met o.a. Roberto Benigni, Franco Citti, Ninetto Davoli, Olimpia Carlisi en Daria Nicolodi.

Twee uitgehongerde zwervers die elkaar bij het leegschrapen van vuilnisbakken leren kennen, komen in de gevangenis in contact met een lotgenoot die in een sjiek kostuum in restaurants dineert zonder te betalen. Deze vijfde film van Pasolini's assistent slaagt waar zijn eerdere pogingen faalden. Hij bouwt met kluchtelementen een sociale parabel op, waarin de harde en tragische kern niet verloren gaat. BRUTTI, SPORCHI E CATTIVI wordt bijna geëvenaard in een gemoedelijk tempo dat de uitgelezen acteurs alle kansen geeft. De lange, gedroomde diner-scène aan het slot had gemist kunnen worden.

Clair de femme

1980 | Drama

Duitsland/Frankrijk/Italië 1980. Drama van Costa-Gavras. Met o.a. Yves Montand, Romolo Valli, Heinz Bennent, Lila Kedrova en Roberto Benigni.

Een man wiens vrouw op het ziekbed zelfmoord heeft gepleegd komt toevallig in contact met een vrouw met een verongelukt kind en een spraakgestoorde echtgenoot. Tijdens een nachtelijke zwerftocht geven ze elkaar de moed om verder te gaan zonder dat er een diepere relatie ontstaat. Het thema en sterk spel van de hoofdrollen helpen de film heen over een nadrukkelijke en literaire symboliek van ontmoetingen en situaties onderweg. Een ongewone film voor de regisseur, naar de roman van Romain Gary.

I Giorni cantati

1979 | Drama, Muziek

Italië 1979. Drama van Paolo Pietrangeli. Met o.a. Paolo Pietrangeli, Roberto Benigni, Franco Bianchi, Iva della Mea en Marangela Melato.

Een protestzanger van middelbare leeftijd raakt in een depressie omdat zijn songs - die in 1968 een revolutionaire werking hadden -tien jaar later geen betekenis meer hebben voor de jongeren, die alleen nog maar naar pop-concerten komen om massaal samen te zijn. Pogingen om de generatiekloof te overbruggen mislukken en in razernij doodt hij een trio jongeren. Deze zelfkritische en beklagende one man-show van Pietrangeli is interessant als uitdrukking van de post-'68-kater, maar overtuigt meer in tekening van zijn collega's en generatiegenoten, dan in wanhopige obsessie van zijn alter ego. De desinteresse van de jongeren lijkt wel èrg zwart getekend. De eenvoud van een andere zanger - Guccini - maakt indruk.

Chiedo asilo

1979 | Komedie, Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 1979. Komedie van Marco Ferreri. Met o.a. Roberto Benignini, Dominique Laffin, Luca Levi, Girolamo Marzano en Chiara Moretti.

Een jonge kleuterleider laat zijn leerlingen in een betonwijk van Bologna hun eigen gang gaan en trekt daar lessen uit voor zichzelf en andere volwassenen. Hij neemt hen en zijn zwangere vriendin mee naar de vrije natuur van haar Siciliaanse geboortedorp, maar kan de verantwoordelijkheid niet aan en pleegt zelfmoord door een jongetje met zelfmoordneigingen bewust de zee in te volgen. Deze derde film in successie die eindigt met zelfmoord van de man, terwijl de vrouw met een baby achterblijft is symptomatisch voor Ferreri's 'optimisme' dat de nieuwe mens alleen een ontwikkelingskans krijgt na de dood van de oude mens. De ongeforceerde registratie van de kleuters en het spontaan daarop inspelen van de clowneske Benignini geven de film een ongekende warmte die de strekking des te wranger maakt. Het scenario is van Gerard Brach en regisseur Ferreri met medewerking van Benigni. Het camerawerk is van Pasquale Rachini. Eastmancolor, Mono. Ook bekend als PIPICACADODO.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Roberto Benigni op televisie komt.

Reageer