Jean-Marc Roulot

Acteur

Jean-Marc Roulot is acteur.
Er zijn 16 films gevonden.

Retour en Bourgogne

2017 | Komedie, Drama

Frankrijk 2017. Komedie van Cédric Klapisch. Met o.a. Pio Marmaï, Ana Girardot, François Civil, Jean-Marc Roulot en María Valverde.

Omdat zijn vader op sterven ligt keert dertiger Jean (Marmaï) na een wereldreis van tien jaar terug op het familiedomein in de Bourgogne, waar zijn broer en zus zich voorbereiden op de druivenpluk. Terwijl de seizoenen voorbijtrekken ontvouwt zich een geraffineerde feelgoodfilm over familie en wortels; over daarvan loskomen en mee verbonden blijven. Die thematiek is al even ambigu als de toon van de film, die deels op sentimentele genreconventies leunt, maar daar ook vaak speels en fris van afwijkt.

Louise Wimmer

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Cyril Mennegun. Met o.a. Corinne Masiero, Jérôme Kircher, Anne Benoît, Marie Kremer en Jean-Marc Roulot.

Ongekunstelde karakterstudie van een trotse vrouw die klem zit in crisistijd. 'Huilen heeft geen zin,' zegt Louise (Masiero), die noodgedwongen in haar Volvo 850 stationwagen woont. Via haar dagelijkse routines komen we beetje bij beetje meer over haar te weten. Het uitgekiende speelfilmdebuut van documentairemaker Cyril Mennegun maakt emoties tastbaar in bedrieglijk terloopse, soms schilderachtige scènes. Zoals het zwarte metaal van de Volvo zijn omgeving weerkaatst, zo wordt Louise opgeroepen vooral haar representabiliteit in stand te houden.

Haute cuisine

2012 | Biografie, Komedie

Frankrijk 2012. Biografie van Christian Vincent. Met o.a. Catherine Frot, Hippolyte Girardot, Jean-Marc Roulot, Arly Jover en Joe Sheridan.

Een adaptatie van het waargebeurde verhaal van Danièle Delpeuche die als privékok onder toenmalig president François Mitterrand diende. Hortense Laborie wordt als kok naar Parijs gehaald omdat ze als geen ander gerechten maakt volgens grootmoeders recept. Haute Cuisine is gemaakt om de liefde voor het koken te vieren. De keuken met z’n eeuwenoude koperen pannenset is het epicentrum van het verhaal. Lekker koken en mooie beelden van gerechten, gelardeerd met een opzettelijk dikke laag nostalgie, dat zijn de ingrediënten van Haute Cuisine.

La mer à l'aube

2011 | Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland 2011. Historische film van Volker Schlöndorff. Met o.a. Léo-Paul Salmain, Marc Barbé, Ulrich Matthes, Jean-Marc Roulot en Arielle Dombasle.

In oktober 1941 wordt in door Duitsland bezet Nantes de Duitse officier Karl Hotz gedood. Een groepje plaatselijke communisten zit erachter. Van hogerhand komt uit Duitsland het bevel als vergelding 150 Franse burgers te executeren. De Duitse filmveteraan Volker Schlöndorff (Die Blechtrommel) baseerde zijn scenario op brieven, documenten en getuigenissen, voor dit degelijk gemaakte historische drama over een vermaarde episode uit de Franse verzetsgeschiedenis. De zeventienjarige Guy Môquet (gespeeld door Salmain), lid van de communistische jongerenbeweging, is er het boegbeeld van geworden.

P.J. : Baby-sitter

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Marc Betton en Valérie Bagnou-Beido.

Een baby vecht voor zijn leven. De P.J. (police judiciaire) stelt onderzoek in, want het is duidelijk dat de baby een zware klap heeft gekregen. Wie is verantwoordelijk: ouders of babysitter? Zij worden aan de tand gevoeld door Vincent Fournier (Wolkowitch) en de nieuwe politierecrute Maud Saurin (Richard). Eens te meer vloeiend verteld met nadruk op dagelijks leven van P.J.-officieren.

L'instit : Personne m'aime

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Véronique Tumahaï. Met o.a. Gérard Klein, Marie Riva, Henri De Lorme, Bruno Marengo en Corentin Le Floch.

Onze onvermoeibare interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) trekt voor een opdracht naar het provinciestadje Draguignan. Hier is hij getuige van de terugkeer bij zijn moeder Sandrine (Riva) van de tienjarige C[KA1]edric (Marengo), na twee jaar kostschool. Op hetzelfde moment komt nog een andere nieuwe leerling in de school, Thomas (Le Floch), die zich onmiddellijk ontpopt tot haantje-de-voorste. De introverte C[KA1]edric wordt al vlug de kop van jut voor Thomas en de andere leerlingen van zijn klas, temeer daar hij een briljant leerling blijkt te zijn. Uiteindelijk wordt het teveel voor de jongen en hij tracht zelfmoord te plegen. Hij wordt op het nippertje gered door Fred (De Lorme), de vriend van zijn moeder. Cédric sluit zich op in zijn kamer. Niemand kan hem benaderen, behalve Victor, die langzaam maar zeker zijn vertrouwen wint. Een erg wrang gegeven dat spijtig genoeg maar al te veel voorkomt in de realiteit. In de plaats om het te benaderen als een soort docudrama over zelfmoord bij kinderen, kiest scenarist Pierre Pauquet voor de zeemzoeterige aanpak, zodat de film in niets verschilt t.o.v. de rest van deze reeks. Op die manier schiet hij dan ook zijn doel hopeloos voorbij. Fotografie is van Jacques Bouquin.

Les grands enfants

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Caroline Cellier, Christophe Malavoy, Emmanuelle Devos, Pierre-Olivier Mornas en Juliette Poissonnier.

De vijftig-jarige Catherine (Cellier) werkt voor een radiostation. Ze woont al jaren samen met Julien (Malavoy), kaderlid in een voedingsbedrijf. Ze hebben twee kinderen, S[KA1]ebastien (Mornas), een lieve kerel van 25 met weinig zelfvertrouwen en Sophie (Poissonnier), een 22-jarige studente in de psychologie, een meisje met wisselende stemmingen. Alhoewel ze beiden erg gestresseerd zijn door hun werk besluiten ze na 25 jaar eindelijk te trouwen en als bestemming voor hun huwelijksreis kiezen ze Venetië. Maar uitgerekend op dat moment neemt hun leven een onverwachte wending. Ouders van volwassen kinderen hebben het niet steeds onder de markt, zoals duidelijk gemaakt wordt in deze tragi-komische familiekroniek. Geholpen door scenaristen Alain Krief en Joëlle Goron analyseert regisseur Granier-Deferre het leven van een ogenschijnlijk doodgewoon gezin. Onderlinge relaties, ruzies, aangename momenten, alles passeert de revue, maar het duurt erg lang. De acteurs leveren goede prestaties, maar kunnen toch niet steeds een gevoel van verveling bij de kijker verhinderen. Voor de fotografie deed men beroep op Hughes De Haeck. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen.

Jeanne et le garçon formidable

1998 | Romantiek, Musical

Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Virginie Ledoyen, Mathieu Demy, Jacques Bonnaffé, Valérie Bonneton en Frédéric Gorny.

Een zeldzame en bijna volmaakte film. Daarbij komt nog dat het onderwerp (AIDS) bloedserieus is; de vorm (een musical) is mild. Al met al bijna een meesterwerk dat moed, wanhoop, vreugde en droevenis met elkaar in evenwicht houdt. De film treft beter doel dan het traangas wat op de kijker wordt losgelaten in PHILADELPHIA. Het regisseursduo, dat bestaat uit Martineau en Ducastel, heeft de juiste toonhoogte gevonden voor een tragische geschiedenis over de liefde en de dood. Het scenario is van Martineau, die eveneens de songteksten schreef en het gaat over een momentopname uit het jonge leven van Jeanne (Ledoyen), een aantrekkelijke meid, die door veel mannen bemind wordt. De grote Liefde vindt ze bij Olivier (Demy), de jongen uit de titel. Helaas is hij seropositief. E[KA1]en opmerking uit de mond van Jeanne illustreert op welke lichte wijze de film zijn onderwerp behandelt: als Olivier haar zegt dat hij seropositief is, antwoordt zij dat het geen probleem is, want ze hebben immers kapotjes gebruikt. Je bent in eerste instantie geneigd te denken dat je met grote onverschilligheid te maken hebt, maar het is het bewijs van onbevooroordeeld te zijn en dat is de kracht van deze rolprent. Het is de reactie van een leuke jonge vrouw, die om iemand geeft en zich met enthousiasme vastbijt in het leven. Ledoyen is spontaan en straalt frisheid af, terwijl Demy tot op een zekere hoogte een beetje saai is. Grote waardering voor de zingende rolverdeling (met uitzondering van Ledoyen die ingedubd is) en in het bijzonder voor Bonnaffé. Het camerawerk is van Mathieu Poirot-Delpech. Scope, Dolby SRD.

Avocats et associés : Le voisin du dessous

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Philippe Triboit. Met o.a. Julien Collet, Martine Montgermont, Michel Dussarrat, Anne Kreis en Jean-Marc Roulot.

Bruno Lancien (Collet), jonge buurman van advocate Mich[KA2]ele (Sebastian), heeft zijn oom Roland Garcia (Dussarrat) neergekogeld. Michèle komt erachter dat Bruno als kind misbruikt werd door zijn oom, maar Bruno wil niet dat dit bekend geraakt. Loodzwaar sfeertje dat het tempo niet ten goede komt. Enkele onthullingen over persoonlijke situatie van de advocaten zorgt voor enige spanning en nieuwgierigheid van de kant van de kijkers.

Crédit bonheur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Luc Béraud. Met o.a. Marie Bunel, Robin Renucci, Eleonore Weisgerber, Typhen Rocchia en Pauline Mesa.

De tragi-komische lotgevallen van een stel dat in een financi[KA3]ele schulden-spiraal terechtkomt. Hij, Paul (Renucci), is tekenleraar en heeft twee kinderen. Zij, Marie-Jo (Bunel), is verpleegster en heeft drie kinderen. Wanneer zij elkaar ontmoeten lijkt het geluk hen, na aardig wat eerdere relatietegenslagen, eindelijk toe te lachen. Zij keren Parijs de rug toe, vestigen zich in Bretagne, kopen er het huis van hun dromen en twee auto`s. Enkele jaren later dreigt hun bestaan een dramatische wending te nemen. Zij hebben zich diep in de schulden gewerkt en kunnen het hoofd nog nauwelijks boven water houden. Op ware feiten gebaseerde fictie, naar de gelijknamige roman van Herv[KA1]e Jaouen (een ex-bankier...). Het scenario van Bernard Stora en regisseur Béraud kaart een maatschappelijke kwaal aan van de laatste decennia van de twintigste eeuw, maar het lichtvoetige is nooit ver weg. De acteurs komen sympathiek over en het geheel is eerder ontspannend dan dramatisch.

Printemps, automne

1995 | Romantiek, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Romantiek van Patrick Volson. Met o.a. Micheline Presle, Claude Piéplu, Sonja Codhant, Guillaume Canet en Agathe Chouchan.

De negentien-jarige Canet is bepaald geen sympathieke jongeman. Hij schaamt zich voor zijn ouders en heeft er een hekel aan met hen naar de camping te gaan. Hij wint een droomreis op een luxe-cruiser. Eindelijk een stapje dichterbij de jet-set waar hij zo van droomt. Minder leuk is dat hij gekoppeld wordt aan de opdringerige kassière Codhant. Voor de liefhebbers van lege, nietszeggende liefdesverhaaltjes, verteld met een lach en een traan, zal deze film ongetwijfeld een hoogtepunt zijn. Voor alle andere filmliefhebbers is het verveling geblazen. Zelfs veteranen als Presle en Pieplu zijn verloren in dit dunne scenario van David Pharao, dat heel luxueus in beeld gebracht werd door Jacques Boumendil. Formaat 16/9.

Navarro : Coup bas

1995 | Misdaad, Familiefilm

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Marc Angelo. Met o.a. Roger Hanin, Christian Rauth, Daniel Rialet, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Rijke drugsbaron Morales (Garcin), die zijn waar uit Spanje betrekt, geniet bescherming in de hoogste kringen en hoeft zich schijnbaar geen zorgen te maken. Wanneer bij treffen met drugsmokkelaars drie mensen neergekogeld worden is bij inspecteur Navarro (Hanin) de maat vol. De dader, drugskoerier Michel Pajol (Dupuy), gaat er met de waar en met het geld vandoor en zoekt onderdak bij zijn zus, het hoertje Nadine (Steffen). Lekkere cocktail van actie, humor en emoties, geschreven door Eric Prungnaud en Sylviane Corgiat. De in Frankrijk redelijk bekende komiek DanyBoon schittert in rol die niet bij zijn persoonlijkheid past, met name die van meedogenloze killer Jeff. Tito Topin bedacht het personage van Navarro. Aflevering van het seizoen, nummer van 112.

Loin du Brésil

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Tilly. Met o.a. Emmanuelle Riva, Jenny Clève, Christophe Huysman, Eric Doyle en Charlotte Clamens.

Juliette (Riva), werd in de steek gelaten door haar man toen haar vijf kinderen nog klein waren. Hij ging er met een andere vrouw vandoor naar Brazli[KA3]e. Inmiddels zijn er 22 jaar verstreken, die Riva samen met huishoudster Cleve doorgebracht heeft in een grote villa in de buurt van Deauville. Zij heeft een oppervlakkige verhouding met een jongere aanbidder en is ondanks de strubbelingen niet geheel ongelukkig. Met het oog op moederdag komen haar kinderen voor een samenzijn op bezoek. Eerst arriveert haar homoseksuele jongste zoon Huysman met zijn vriend Doyle; zij is onverschillig over diens seksuele voorkeur. Vervolgens komt Clamens, die in verwachting is en eigenlijk een hekel heeft aan d`r moeder maar een hechte band heeft met haar tweelingbroer Chappatte. Tv-verslaggeefster, vrijbuitster Kazan en oudste broer Roulot (getrouwd en drie dochters) completeren het gezelschap. De re[KA3]unie is een stroom van bitterzoete gebeurtenissen, irritaties en gevatte opmerkingen. De familiemaaltijd dreigt overschaduwd te raken door de komst van vader, die ziek is en moeder anoniem een boeket rozen heeft gestuurd. Genoeg stof tot speculatie. Geslaagde komedie van het kaliber gefilmd toneel (maar met alle voordelen van de Zevende Kunst) naar het scenario van debuterende Tilly, die met het schrijven van toneelstukken de kost verdiende en naam maakte. Goed spel van alle hoofd- en bijrollen. Camerawerk van Benoit Delhomme.

La Pagaille

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Rémy Girard, Coralie Seyrig, François Périer, Clément Thomas en Emilie Thomas.

Bij de familie Girard-Seyrig is het eigenlijk een zooitje. Moeder en vader hebben minnaars en minaressen; schoonvader Périer woont in en is een zuiplap en een gokker. Op een dag laat moeder Seyrig vader Girard zitten voor een ander. De kinderen zorgen voor vervanging en dan komt hupse Haudepin. Dat gaat eigenlijk heel goed totdat moeder weer besluit terug te komen. Typische klucht voor een gallisch beeldbuispubliek. Het broertje en zusje worden gespeeld door de kindertjes van de regisseur. Het scenario is van Age, Adriano Incrocci en regisseur Thomas. Renan Pollès zorgde voor de correctie fotografie.

Si le soleil ne revenait pas

1987 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1987. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Charles Vanel, Philippe Léotard, Catherine Mouchet, Claude Evrard en Jean-Marc Roulot.

In een klein bergdorpje voorspelt een grijsaard (een tovenaar en profeet) dat de zon niet meer terug zal komen en dat het dorpje veroordeeld is tot eeuwige duisternis. De film beschrijft de reacties en het gedrag van iedereen. Van dit bijzondere thema wordt een vaak heldere en een beetje langdradige (op het menselijke gebied) komedie gemaakt. Goretta, opmerkzaam waarnemer van zeden, heeft een onregelmatig maar fijn en gevoelig werk gemaakt. Het secnario van Goretta is naar een roman van Charles Ferdinand Ramuz. Geweldig camerawerk van Bernard Zitzerman en vooral een ontzettende goede Vanel in de hoofdrol, op de leeftijd van 95 jaar!

Le Tartuffe

1984 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Gérard Depardieu. Met o.a. Gérard Depardieu, François Périer, Paule Annen, Yveline Ailhaud en Elisabeth Depardieu.

Bewerking van Jacques Lassalle`s bewerking van het toneelstuk van Moli[KA2]ere over de arme sloeber Tartuffe, die onder de vleugels van de steenrijke Orgon (Périer) komt, hem zijn erfgenaam maakt en wil dat zijn dochter met hem trouwt. De alomvertegenwoordigheid van Depardieu in de titelrol lijkt bedoeld om een ster van hem te maken. Hij heeft zich heel trouw gehouden aan Moliére's schrift en geest, maar heeft daarentegen de afstand tussen het toneel en het publiek bewust weggelaten en het is dan alsof men niet meer naar een toneelstuk kijkt. Dat is echter een betwistbaar standpunt. Toch een goede prestatie, die prachtig gefilmd is. Het camerawerk is van Pascal Marti. Mono.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Marc Roulot op televisie komt.

Reageer