Jean-Paul Rouve

Regisseur, Acteur, Scenarist

Jean-Paul Rouve is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 49 films gevonden.

C’est la vie!

2017 | Komedie

Frankrijk/Canada/België 2017. Komedie van Eric Toledano en Olivier Nakache. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Jean-Paul Rouve, Gilles Lellouche, Eye Haidara en Suzanne Clément.

Energieke komedie over het laatste kunstje van de uitgebluste cateraar Max (Bacri): een chique trouwpartij in een enorm kasteel. Het uit de hele wereld afkomstige personeel van Max werkt niet altijd even goed samen, maar aan het eind van de film beseft iedereen dat ze tot elkaar veroordeeld zijn. Gelukkig wordt deze iets te nadrukkelijke politieke boodschap niet van de daken geschreeuwd en valt er onderweg genoeg te lachen. Zesde film van Nakache & Toledano, het regisseursduo van onder meer wereldhit Intouchables (2011) en Samba (2014). Originele (ook Franse) titel: Le sens de la fête.

Les souvenirs

2014 | Komedie, Drama

Frankrijk 2014. Komedie van Jean-Paul Rouve. Met o.a. Mathieu Spinosi, Annie Cordy, Michel Blanc, Chantal Lauby en William Lebghil.

Warme tragikomedie over alles. Romain (Spinosi) droomt van het schrijverschap, maar zit vooreerst zijn tijd uit als nachtreceptionist in een klein Parijs' hotel. Wanneer zijn recent weduwe geworden oma Madeleine (veterane Cordy) het bejaardentehuis ontvlucht, gaat hij naar haar op zoek. Karaktervolle nevenpersonages, geïnspireerde pingpongdialogen en de bitterzoete melange van optimisme en lichte melancholie herinneren aan de films van Jean-Charles Tacchella (Le pays bleu, Cousin cousine). Coscenarist David Foenkinos (La délicatesse) bewerkte losjes zijn roman, acteur-regisseur Rouve treft precies de juiste toon.

Poupoupidou

2011 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 2011. Misdaad van Gérald Hustache-Mathieu. Met o.a. Jean-Paul Rouve, Sophie Quinton, Arsinée Khanjian en Lyès Salem.

Als een genreschrijver in een winters Frans bergstadje op een lijk stuit, start hij een onderzoek naar de dood van het regionale kaasmeisje dat dacht de reïncarnatie van Marilyn Monroe te zijn. De volledig in de sneeuw gedraaide 'film blanc' wil behalve film-noirparodie ook nog een nostalgische muzikale roadmovie zijn én een love story tussen de genreschrijver en zijn overleden muze. De karakters en onderliggende boodschap dat je maar beter jezelf kunt blijven komen daardoor te weinig uit de verf.

Les Tuche

2011 | Komedie

Frankrijk 2011. Komedie van Olivier Baroux. Met o.a. Jean-Paul Rouve, Isabelle Nanty, Claire Nadeau, Sarah Stern en Théo Fernandez.

Tokkiegezin Tuche, vijf man/vrouw plus oma, wint een vermogen in de loterij en besluit daarvan eerst eens op safari te gaan in rijkestinkerdreservaat Monaco. Door scenarist Philippe Mechelen schaamteloos van Flodder gekopieerd idee levert, dankzij met name Rouve (pa Jeff Tuche, met kroeshaarmatje) en Nanty (ma Cathy, met grote mond), niettemin een zeker van-dik-hout-vermaak op. Wegens bioscoopsucces kwam er in 2016 het vervolg Les Tuche 2 - Le rêve américain, waarin het zooitje ongeregeld naar de VS gaat. Inderdaad: bedankt, Flodder in Amerika. Je moet maar durven.

Les aventures extraordinaire d'Adele Blanc-Sec

2010 | Actiefilm, Avonturenfilm, Fantasy, Mysterie

Frankrijk 2010. Actiefilm van Luc Besson. Met o.a. Mathieu Amalric, Louise Bourgoin, Gilles Lellouche, Jean-Paul Rouve en Jacky Nercessian.

Tokkiegezin Tuche, vijf man/vrouw plus oma, wint een vermogen in de loterij en besluit daarvan eerst eens op safari te gaan in rijkestinkerdreservaat Monaco. Door scenarist Philippe Mechelen schaamteloos van Flodder gekopieerd idee levert, dankzij met name Rouve (pa Jeff Tuche, met kroeshaarmatje) en Nanty (ma Cathy, met grote mond), niettemin een zeker van-dik-hout-vermaak op. Wegens bioscoopsucces kwam er in 2016 het vervolg Les Tuche 2 - Le rêve américain, waarin het zooitje ongeregeld naar de VS gaat. Inderdaad: bedankt, Flodder in Amerika. Je moet maar durven.

La très très grande entreprise

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Pierre Jolivet. Met o.a. Roschdy Zem, Jean-Paul Rouve, Marie Gillain en Adrien Jolivet.

Als amusante caper verpakte steek richting het cynisch grootkapitaal dat over lijken gaat. Mélanie, Zak, Kevin en Denis wonen vlakbij een meer dat grondig is verziekt door Naterris, producent van landbouwpesticiden. Het viertal laat zich niet afschepen met de gerechtelijk bepaalde fooi schadevergoeding, maar beraamt een inbraak in het Parijse hoofdkantoor van de multinational teneinde bewijzen voor malversatie te halen. Titel knipoogt naar Jolivets succes Ma petite entreprise, waarin een zelfstandige meubelmaker met kunst en vliegwerk het faillissement tracht te ontwijken.

La jeune fille et les loups

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Gilles Legrand. Met o.a. Laetitia Casta, Jean-Paul Rouve en Stefano Accorsi.

Als amusante caper verpakte steek richting het cynisch grootkapitaal dat over lijken gaat. Mélanie, Zak, Kevin en Denis wonen vlakbij een meer dat grondig is verziekt door Naterris, producent van landbouwpesticiden. Het viertal laat zich niet afschepen met de gerechtelijk bepaalde fooi schadevergoeding, maar beraamt een inbraak in het Parijse hoofdkantoor van de multinational teneinde bewijzen voor malversatie te halen. Titel knipoogt naar Jolivets succes Ma petite entreprise, waarin een zelfstandige meubelmaker met kunst en vliegwerk het faillissement tracht te ontwijken.

La vie en rose

2007 | Drama, Muziek, Biografie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Tsjechië 2007. Drama van Olivier Dahan. Met o.a. Marion Cotillard, Sylvie Testud, Clotilde Courau, Jean-Paul Rouve en Gérard Depardieu.

Dahans biopic La vie en rose doet de Franse chansonnière Edith Piaf te kort met zijn clichérijke, stroperige en uitputtende film, die geen enkel nieuw inzicht biedt. De Franse chansonnière scheldt, vecht, zingt, zuipt, spuit, maakt ruzie, beledigt en neukt. Tot slot klinkt Non, je ne regrette rien. Dat is spijtig voor actrice Marion Cotillard, die zich Piafs pathetische armgebaren en schuifelende tred feilloos heeft eigen gemaakt. Ze overtuigt als de jonge straatkat, als het ziekelijke drankorgel en als mannenverslindster, en ze weet bovendien Piafs nummers foutloos te playbacken. Haar Oscarwinnende optreden maakt de matige film toch de moeite waard.

Je préfère qu'on reste amis

2005 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2005. Komedie van Olivier Nakache en Eric Toledano. Met o.a. Jean-Paul Rouve, Gérard Depardieu en Annie Girardot.

Sinds zijn scheiding twee jaar geleden heeft Claude geen vrouw meer ontmoet, hij is daar eenvoudig te verlegen voor. Op de bruiloft van zijn broer raakt hij aan de praat met de charmeur Serge en die geeft hem een goede tip. Loop alle bruiloften van wildvreemde mensen af en je ontmoet vanzelf de vrouw van je dromen!

RRRrrrr!!!

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Alain Chabat. Met o.a. Alain Chabat, Maurice Barthelemy, Elise Larnicol, Marina Foïs en Pef Martin Laval.

Franse humor over holbewoners

Podium

2004 | Komedie, Muziek

Frankrijk/België 2004. Komedie van Yann Moix. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Jean-Paul Rouve, Julie Depardieu, Marie Guillard en Anne Marivin.

Als op tv een Claude François-soundmixwedstrijd wordt aangekondigd, geeft bankbediende Bernard zijn baan op om als zijn voorbeeld te gaan optreden. Podium schetst op fraaie wijze een beeld van de fans die alle feitjes over het leven van hun held François uit het hoofd kennen, en de mannen die zijn wilde dansroutines nadoen.

Monsieur Batignole

2002 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jules Sitruk, Jean-Paul Rouve, Michèle Garcia en Alexia Portal.

Parijs, 1942. Slager Batignole heeft een hekel aan Duitsers maar hij doet toch zaken met ze, mede dankzij zijn collaborerende schoonzoon. Als zijn joodse buren worden opgepakt, verhuist de slagersfamilie zelfs naar het ruime buurappartement. Maar Batignole's argeloosheid verandert terloops in verzet als hij besluit het ontsnapte buurjongetje te verbergen. Regisseur/scenarist/acteur Jugnot (Les choristes) is een kleine, gezette man die zijn alledaags voorkomen met chirurgische precisie inzet om een typische bonhomme neer te zetten. Monsieur Batignole heeft enkele melodramatische uitglijders richting de finale maar de film beklijft dankzij Jugnots authentieke portret van een tegen wil en dank herboren verzetsman.

Tanguy

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Étienne Chatiliez. Met o.a. André Dussollier, Eric Berger, Hélène Duc, Aurore Clément en Jean-Paul Rouve.

Hij is achtentwintig, slim en heel vriendelijk, maar toch willen zijn ouders van hem af: Tanguy (Berger) heeft zijn ouderlijk nest in Parijs nog steeds niet verlaten en daar krijgen Edith (Azéma) en Paul (Dussolier) inmiddels behoorlijk genoeg van. Terwijl Tanguy rustig Chinees en Japans studeert broeden zijn ouders op een plan. Komedieschrijver-regisseur Étienne Chatiliez (La vie est un long fleuve tranquille) heeft zijn acteurs goed gekozen, maar blijft wat te gretig aan de amusante premisse hangen. En passant maakt hij een vergelijking met de gangbare gezinssituaties in China.

Trafic d'influence

1999 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1999. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Thierry Lhermitte, Gérard Jugnot, Aure Atika, Zinedine Soualem en Lionel Abelanski.

Op het moment dat een politicus veroordeeld wordt en naar de gevangenis wordt gereden, breekt een algemene staking uit

Julie Lescaut : Délit de justice

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het gaat er onrustig aan toe op het departement van Julie Lescaut (Genest). Het lijkt wel of het onmogelijk is er de orde te handhaven en Julie wordt met haar mensen ter verantwoording geroepen bij haar superieuren. In deze sfeer neemt Leveil (Rouve), die op rust gaat, afscheid van zijn collega`s. Dan krijgt Julie bovendien nog te horen van een inspecteur van belastingen dat haar man Paul (Marthouret) gezocht wordt wegens fraude. Maar waar is Paul ergens? Via buitenlandse betrekkingen komt ze te weten dat het vliegtuig naar Singapore, waarop Paul zou moeten zitten, gecrasht is in de jungle. Julie is ten einde raad. Is Paul een misdadiger of het slachtoffer van opgezet spel? Leeft hij nog of is hij verongelukt? Is haar eigen leven soms in gevaar? Heel wat vragen waarop de geroutineerde inspectrice binnen de 100 minuten een antwoord moet vinden. Zoals uit bovenstaande plot blijkt gebeurt er heel wat in deze aflevering. Niets dat aan het patroon van de serie veel zal veranderen, maar er zit wel heel wat vaart in en vervelen doe je je geen ogenblik. Julie's geestelijke vader Alexis Lacaye schreef zelf het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Surround. Aflevering van het seizoen, nummer van 72.

Karnaval

1998 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België/Duitsland 1998. Drama van Thomas Vincent. Met o.a. Sylvie Testud, Amar Ben Abdallah, Clovis Cornillac, Martine Godart en Jean-Paul Rouve.

Een Franse jongeman van Noord-Afrikaanse afkomst die Duinkerken wil verlaten om in Marseille zijn heil te zoeken, komt terecht in de plaatselijke carnavalsfestiviteiten. Wanneer hij voorzichtig iets begint met een getrouwde jonge vrouw die allerminst tevreden is met haar agressieve dronkaard van een echtgenoot, ontstaan er problemen. Aan het eind van de film zijn tenminste drie levens veranderd. Regisseur Vincent, die in Berlijn een Gouden Beer-nominatie kreeg voor zijn eerste lange speelfilm, schetst een fascinerend contrast tussen de grauwe sfeer in de Franse havenplaats en de kleurrijke, uitbundige kostuums waarmee de bewoners hun nauwelijks opwekkende bestaan op afstand proberen te houden. Temidden van de feestgangers, die zich drinkend en hossend gedurende korte tijd kunnen voordoen als iemand anders, valt deze werkelijke buitenstaander (Ben Abdallah) onmiddellijk op. Geholpen door het fraaie camerawerk van Dominique Bouilleret brengt Vincent die spanning trefzeker in beeld en maakt goed gebruik van de prima hoofdrolspelers, de in eigen land drukbezette Testud (La captive) en de debuterende Ben Abdallah.

Julie Lescaut : Travail au noir

1998 | Drama, Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De dag begint niet al te best voor commissaris Julie Lescaut (Genest). Haar dochters maken weer eens ruzie en op het commissariaat staat een controleur te wachten. Haar assistent N`Guma (Diouf) is razend als hij merkt dat zijn jongere broer bij hen ondergedeeld werd zonder dat hij hiervan iets wist. Hij wil namelijk niet dat deze politieman wordt. Bovendien werd de echtgenoot van kuisvrouw Véronique, een vreemdeling, het land uitgezet. Bij navraag wordt duidelijk dat deze helemaal niet werd uitgewezen, maar hij zou bij een ongeval betrokken zijn. Hij bracht een gewonde in het hospitaal en verdween. Er blijkt echter geen enkele aangifte van dit ongeval te zijn binnengekomen. Julie onderzoekt de zaak verder en stoot op een net van zwartwerk in het bouwbedrijf. Goed uitgewerkt politiedrama dat handelt over illegale arbeid in Frankrijk. Julie krijgt de kans om er met al haar professionalisme tegenaan te gaan, zonder dat ze het menselijke aspect uit het oog verliest. Een van de betere afleveringen uit deze reeks, geschreven door Marie Guilmineau en Alexis Lecaye. Fotografie van Bernard Malaisy. Bij de eerste tv- voorstelling stond als titel op de generiek INTERDIT AU PUBLIC vermeld. Stereo.

Julie Lescaut : Piège pour un flic

1998 | Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Bij de arrestatie van een dronken zwerver wordt N`Guma (Diouf) door deze laatste licht gekwetst. N`Guma wil hier geen zaak van maken, maar de volgende ochtend blijkt de man dood in zijn cel te liggen. Wanneer bij de autopsie blijkt dat het slachtoffer sporen vertoont van slagen wil Julie Lescaut (Genest) de zaak tot op het bot uitspitten. Ze vreest dat iemand van haar mensen hem, na de verwonding van N`Guma, te hardhandig heeft aangepakt. De zaak neemt onverwachte proporties aan als de dochter van de dode beweert dat haar vader nooit een druppel alcohol dronk. Zou er iemand een valstrik voor een van haar agenten spannen? Spannende aflevering van deze goede reeks, met steeds een aantal interessante neventhema`s. Ditmaal vreest Julies man Paul (Mathouret) dat hij wel eens ernstig ziek zou kunnen zijn. De vlotte dialogen maken het kijken naar deze in wezen doodgewone policier een aangenaam tijdverdrijf. Het scenario werd geschreven door Alexis Lecaye, de geestelijke vader van het personage. Achter de camera stond Jean-Claude Hugon. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'école du crime

1998 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Op een ochtend wacht het kindermeisje van de Grandets een onaangename verrassing. Bij het betreden van het huis vindt ze Jean Grandet en zijn vrouw dood op de divan. Julie Lescaut (Genest) en haar team komen in actie. Vreemd genoeg is er niets gestolen en de baby ligt ongedeerd in bed. De zestienjarige zoon David (Dupuy) is spoorloos. Julie vreest dat de jongen in gevaar is. Bovendien heeft hij ook moeilijkheden op school. Dank zij Julies dochter Sarah (Lauret) komen ze hem op het spoor. De jongen leeft in angst, want hij was getuige van de koelbloedige moord, gepleegd door twee hem onbekende mannen. Zonder ook maar een ogenblik origineel of verrassend te zijn slagen de makers erin om een boeiende politiefilm af te leveren, met zoals steeds een goede vertolking van Genest als commissaris en moeder, twee functies die ze onmogelijk van elkaar gescheiden kan houden. Haar dochters krijgen trouwens steeds meer inbreng in de reeks. Goede tv-ontspanning zonder meer, geschreven door Stéphane Kaminka. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Claude Hugon. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'affaire Darzac

1998 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouff, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een journaliste werd vermoord in het Grand-H[KA4]otel des Clairi[KA2]eres. Julie (Genest) wordt belast met het onderzoek en tot haar grote verbazing ontdekt ze dat het slachtoffer een lat- relatie onderhield met niemand minder dan Darzac (Rocca), haar directe baas. Hiermee geconfronteerd ontkent deze niet, maar volgens hem was het slechts een onschuldig slippertje. Verder onderzoek brengt echter aan het licht dat de twee elkaar al minstens twee jaar kenden en dat ze op de dag van de moord een hooglopende ruzie hadden over eventuele trouwplannen. Julie staat voor zowat de moeilijkste zaak uit haar rijkgevulde loopbaan. Een plot die erg actueel was ten tijde van het Clinton-schandaal waardoor het duidelijk ge[KA3]inspireerd werd. Voor de rest is alles zowat routine, met interventies uit het priv[KA1]e-leven van de commissaris en de humoristische one-liners van haar eeuwige assistenten N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx). Niet vervelend of ondermaats, maar consumptie-voer dat je vlug vergeten bent. Het scenario is van de hand van Thomas Saez en achter de camera nam Jean-Claude Hugon plaats.

Julie Lescaut : Interdit au public

1998 | Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Behat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

V[KA1]eronique, de meid van het commissariaat, valt vol wanhoop binnen bij Julie Lescaut (Genest). Haar man Ahmed is spoorloos verdwenen en volgens V[KA1]eronique is het uitgesloten dat hij voor een nieuwe start in zijn leven koos. Ahmed is een ernstige werker voor een bouwonderneming, die nooit zijn verantwoordelijkheden ontlopen heeft. Ook al waren momenteel zijn papieren niet in orde, toch is er duidelijk iets mis. Julie komt al vlug een smerig zaakje op het spoor waarin verdachten en politiek verantwoordelijken klaarblijkelijk samenspannen. Weer een zaak met een sociaal tintje voor Julie die op een netwerk stuit van mysterieuze verdwijningen van illegale vreemdelingen. Zoals steeds wordt alles weer verteld met de nodige knipoogjes en met de huiselijke intermezzi waarin Julie`s dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré) zich steeds meer ontwikkelen tot onafhankelijke tieners. Weinig origineel, maar onderhoudend en ontspannend. Alexis Lecaye en Marie Guilmineau schreven het scenario volgens de nu wel heel bekende formule. Fotografie is van Bernard Malaisy. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo. Stereo.

Julie Lescaut : Bal masqué

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het heeft er alles van om een leuke avond te worden. Sarah (Lauret), Julie Lescauts oudste dochter, organiseert een gemaskerde `rave party`. Op een kleine schermutseling na loopt alles gesmeerd, tot eensklaps een vijftiental jongeren ziek worden van giftige ecxtasy. Als kroon op de avond wordt dan nog een vriend van Sarah dood aangetroffen, vermoord. Julie (Genest) en haar ploeg kunnen in actie schieten. Tot overmaat van ramp is het liefje van het slachtoffer de dochter van substituut Ferral (Pater), de rechtstreekse overste van Julie. Hij meisje gaat blijkbaar gebukt onder een drukkend geheim dat wel eens de sleutel tot de hele affaire zou kunnen zijn, maar Julie krijgt weinig contact met haar. Een belangrijke zaak voor Julie (haar dochter is erbij betrokken), maar een routineklus voor de kijker. Het scenario van Thierry Wong, Pierre Forette en Alexis Lecaye loopt volledig lang bekende paden en heeft weinig verrassends te bieden. Goed gemaakt maar erg voorspelbaar. Achter de camera nam Bernard Malaisy plaats. Stereo.

Julie Lescaut : Arrêt de travail

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Sarah (Lauret), dochter van Julie Lescaut (Genest), wordt op stage gestuurd naar een fabriek. De meestergast let op het werk als een sadistische dictator, die steeds weer tracht de meisjes tot het uiterste te drijven. Op een dag, tijdens de middagpauze, pleegt een van de meisjes, die de zware druk niet meer aankan, zelfmoord. De volgende ochtend wordt de meestergast vermoord op de parking aangetroffen. Op de fabriek breekt een spontane staking uit. Aan Julie de moeilijke taak om uit te vissen wie voor de moord aansprakelijk is en tevens om haar verantwoordelijkheid als moeder van Sarah ten volle op te nemen. Een goed opgebouwde aflevering van deze serie die baadt in een broeierige, onvoorspelbare sfeer. Voor de eerste keer in haar carrière staat Julie voor een gewetensconflict: wie komt op de eerste plaats, de politiecommissaris of de moeder. Genest gaat hoe langer hoe meer op in haar rol en sinds haar dochters een belangrijkere rol in de serie kregen, lijken de verhalen beter gemotiveerd. Dit scenario is van de hand van Alexis Lecaye en Charlotte Oubitza. Fotografie van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Travail fantôme

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

In Clairi[KA2]eres wordt alles in gereedheid gebracht voor de jaarlijkse kermis. Julie Lescauts dochter Babou (Serr[KA1]e) wordt verliefd op de duivel-doet-al Teddy (Giardinelli), een vreemde jongeman die de gave heeft dat hij alles kan loskrijgen van zijn niet bepaald toegankelijke bazen. Het feest is amper begonnen of er wordt een lijk gevonden in de trein van het spookhuis. Niemand kent het slachtoffer. Enkel Teddy reageert eerder ongewoon. Geholpen door haar mensen ontdekt Julie (Genest) dat de verdwijning van een jonge journalist te maken moet hebben met de moordzaak op de kermis en met een corruptiezaak in het stadhuis. Een boeiende moordzaak voor de vrouwelijke inspecteur van het schilderachtige Clairières, die zich nu bovendien zorgen moet maken over haar opgroeiende dochters. Routine- scenario van Quentin Lemaire en Alexis Lecaye. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Question de confiance

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Commissaris Julie Lescaut (Genest) schiet dolleman neer in warenhuis om te voorkomen dat hij kassierster zou vermoorden. Wanneer het wapen van de wildeman onvindbaar blijkt, komt Julie in de problemen. Ze wordt geschorst en dient een psychiatrisch onderzoek te ondergaan. Commissaris Revel (du Janerand), inspecteur Mah[KA1]e (Sebastian) en psychiater Ducret (Magnan) leiden het onderzoek. Masker van onfeilbaar gewaande Commissaire Lescaut wordt verscheurd in bijzonder geslaagde episode, geschreven door Alexis Lecaye. Verzwakt door onderzoek op haar persoontje gedraagt onze heldin zich bijzonder abnormaal wat plot en suspense tot het einde ten goede komt. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Question de confiance

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Op het ogenblik dat Julie Lescaut (Genest) samen met haar dochters (Lauret en Serr[KA1]e) boodschappen doet in een supermarkt wordt deze overvallen door een gewapende kerel. De man is onberekenbaar en Julie is verplicht hem neer te schieten. Als haar collega`s ter plaatse zijn blijkt het wapen van de man spoorloos. Tijdens het onderzoek wordt Julie op non-actief geplaatst. Indien het pistool van de overvaller niet gevonden wordt kan Julie geen zelfverdediging inroepen en dat kan haar haar baan en reputatie kosten. Wat later wordt een jonge vrouw vermoord aangetroffen op een parking. Julie`s partners N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx) gaan ervan uit dat het gebruikte wapen wel eens dat van de supermarkt overval kan zijn. Spannende aflevering waarin Julie in nauwe schoentjes komt te zitten. Gelukkig laten haar partners haar niet in de steek. Niet origineel wel boeiend opgebouwd scenario van Julie's geestelijke vader Alexis Lecaye. Achter de camera stond Robert Venturi.

Julie Lescaut : Mort d'un petit soldat

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een geheimzinnig, gemaskerd commando overvalt het politiecommissariaat in Clairi[KA2]eres. Ze doden een clochard die in een reflex het masker een van hen aftrok. Het enige dat ze meenemen is een partij administratieve documenten zonder veel belang. Deze actie roept bij commissaris Julie Lescaut (Genest) herinneringen op aan een gelijkaardige inbraak, enkele dagen geleden, waarbij de dieven een aantal telefoontoestellen vernietigden. Kort daarop wordt een jonge militair gedood in een naburige kazerne. Volgens Julie is dit alles het werk van dezelfde bende. Een onderhoudende politiefilm zonder veel pretenties, niet slecht maar evenmin opvallend goed. Wat wel opvalt is dat het personage van Babou (Serré), de jongste dochter van Julie, steeds meer belang krijgt in het geheel. Eric Kristy en Natalie David-Weill schreven het scenario dat door Jean-Claude Larrieu gefilmd werd.

Julie Lescaut : Les fugitives

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Julie Lescaut (Genest) en haar mensen worden naar de plaats van een moord gezonden. In een openbare tuin werd het lijk gevonden van een man. Het lichaam werd half ontmand. Het spoor leidt naar een nabijgelegen huis voor jonge ongehuwde moeders. Een van hen, Marie (Sobel), het nichtje van het slachtoffer, is spoorloos. Tijdens het onderzoek staat Julie erg onder spanning, temeer daar haar beide dochters - en vooral Sarah (Lauret), de oudste - midden in een puberteitscrisis zitten. Redelijke aflevering van deze reeks waarin, naast het politiewerk, de jongste tijd ook het privé-leven van de titelfiguur erg centraal staat. Het scenario werd geschreven door Alexis Martin, Patrick Pessis en Alexis Lacaye. Voor de fotografie tekende Roberto Venturi.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

Julie Lescaut : Abus de pouvoir

1997 | Actiefilm, Misdaad

Frankrijk 1997. Actiefilm van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, Cécile Magnet en Patrice Melennec.

Politie-rechercheur Julie Lescaut (Genest) onderzoekt de dood van loodgietersleerling die vroeger deel uitmaakte van gangsterbende. Zij wordt daarbij op de vingers gekeken door commissaris Val[KA1]erie Koster (Magnet) en twee van haar inspecteurs die een studie maken over de criminaliteit in de voorsteden. Dat betekent dat twee vrouwelijke politie- onderzoekers zich met dezelfde zaak gaan bezighouden en mekaar trachten de loef af te steken. Onze Julie wordt geconfronteerd met 'machtsmisbruik' van de titel en met een andere, karaktersterke dame. Het onderzoek bevat aardig wat verrassingen en opwinding, de acteurs zetten hun beste beentje voor en aan typische Franse humor geen gebrek. Aflevering 2 van het vierde seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Abus de pouvoir

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De zaken gaan weer goed zoals steeds op het politiebureau van Julie Lescaut (Genest). Ze zit volop in het onderzoek naar de dood van een loodgietersgast die vroeger deel uitmaakte van een straatbende. Gelijktijdig heeft Kaplan (Marx) de handen vol met een sadist die zijn vrouw mishandelt. N`Guma (Diouf) lijdt onder een depressie en Motta (Desseaux) maakt de ene fout na de andere omdat hij meer bezig is met zijn zieke moeder dan met zijn werk. Commissaris Val[KA1]erie Koster (Magnet) heeft uitgerekend dit ogenblik uitgekozen om Lescauts rangen te vervoegen, samen met twee van haar inspecteurs, om een studie te maken over de criminaliteit in de voorsteden. De botsing tussen twee vrouwen die best hun mannetje kunnen staan. Een redelijk geslaagde poging om eens iets anders dan de traditionele moordzaak met ingebouwde oplossing te brengen in een politieserie. De karaktertekeningen zijn echter uiterst zwak en de verwikkelingen niet erg interessant. Julie Lescauts geestelijke vader Alexis Lecaye schreef het scenario dat in beeld gebracht werd door Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 2 van het zesde seizoen, nummer 22 van 72. Stereo.

La famille Sapajou

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Elisabeth Rappeneau en Élisabeth Rappeneau. Met o.a. Robin Renucci, Marie Trintignant, Michel Aumont, Barbara Schulz en Fanny Valette.

Er gebeurt altijd wel iets in de uitgebreide familie Sapajou. Er is werkloosheid, ziekte en uitdrijving uit het appartement. Het zit de arme Julien Sapajou (Renucci) niet mee nu hij als werkloze de zorg draagt voor drie kinderen en zijn oude vader (Amont). Bovendien lijdt hij aan een vreemde ziekte die hem bij de minste onregelmatigheid voor vijf uur in een coma doet belanden. En dan is er nog zijn vriendin Marianne (Trintignant) die vreselijk verliefd is, maar ook zonder werk zit. Tot overmaat van ramp wordt hij nu uit zijn huis gezet. Voor Julien is de maat nu vol en hij besluit te reageren. Op zijn eigen manier natuurlijk, niet erg elegant maar bijzonder effectief. Een niet alledaagse familie krijgt het aan de stok met de overheid en met hun buren in een stripachtig avontuur dat vooral steunt op de schitterende vertolking van Renucci. Met een lach en een traan neemt scenarist Alexis Lecaye de verdediging op zich van een familie die ook recht heeft op een beetje geluk. Niet helemaal geslaagd, maar met enkele zeer leuke (en ook ontroerende) momenten. Fotografie is van Jean-Pierre Aliphat. Stereo.

Julie Lescaut : Double rousse

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Claude Brécourt.

In Clairi[KA2]eres wordt een man opzettelijk door een auto doodgereden. Commissaris Julie Lescaut (Genest) kan met moeite haar partners Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) bereiken daar de politiezender gestoord wordt door een radiopiraat. Julie merkt al vlug dat het hier geen ongeval betreft, maar een afrekening. In de brieventas van het slachtoffer vindt ze foto`s van gemartelde vrouwen. Ze moet de daders dus meer dan waarschijnlijk zoeken in het porno-milieu en de daarbijhorende dealers in snuff-materiaal. Ondertussen moet ze ook nog de radiopiraat uit de ether halen. De man is trouwens razend populair bij jongeren en niet in het minst bij haar dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré). Een weinig opmerkelijke aflevering van deze serie, met de geijkte afwisseling van spanningsvolle momenten en meer intieme privé-toestanden en eeuwige woordenwisseling tussen moeder en dochters. Het zit allemaal degelijk in elkaar maar is toch te voorspelbaar. Mireille Lanteri schreef het scenario. Achter de camera nam Jean- Pierre Aliphat plaats.

Julie Lescaut : Rumeurs

1995 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland 1995. Misdaad van Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Jennifer Lauret en Joséphine Serre.

In de stad doet het gerucht de ronde dat een maniak drie slachtoffers gemaakt heeft. Een achttien-jarige halfbloed wordt aangewezen als de dader. Commissaris Julie Lescaut (Genest) tracht de gemoederen tot bedaren te brengen door het publiek ervan te overtuigen dat alles slechts op geruchten gebaseerd is. De volgende dag echter wordt het lijk van een verminkt meisje gevonden in het gemeentezwembad. Julie Lescaut heeft ditmaal een ongewone tegenstander: geruchten die de ronde doen bij de bevolking. Dit gegeven werd boeiend uitgewerkt door in het scenario van Thomas Saez, die van deze 'vermoedens' een sterke vijand maakt. Het spel staat op redelijk peil. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 2 van het vierde seizoen, nummer 12 van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Propagande noire

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Rufus.

Langs de spoorlijn wordt het zwaar verminkte lichaam gevonden van een jonge boekhouder die al drie dagen werd vermist. In zijn binnnenzak wordt een afscheidsbrief gevonden. Alles duidt op zelfmoord. Commissaris Lescaut (Genest) moet het droeve nieuws aan de jonge weduwe meedelen, maar deze weigert categorisch te geloven dat om het haar man gaat. Het paar hadden net plannen gemaakt om de eerste huwelijksverjaardag in Veneti[KA3]e te vieren en dachten erover kinderen te krijgen. Toch herkent ze duidelijk het handschrift van haar man, al kan de patholoog- anatoom de identiteit niet vaststellen. Er vallen nog meer doden en eventuele getuigen zwijgen uit angst. Lescaut moet het opnemen tegen een clandestiene, maar machtige misdaadorganisatie in deze redelijk spannende aflevering die steeds bekende paden blijft bewandelen. Ze wordt daarbij geholpen door een nieuwe inspecteur, David Kaplan (Marx). Het scenario is van Thomas Saez (naar de personages die bedacht werden door Alexis Lecaye) en aan de camera stond Pierre Morel. Formaat 16/9. Stereo.

Julie Lescaut : La fiancée assassinée

1995 | Misdaad

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1995. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Op de avond dat Lescaut (Genest) een hartig woordje wil spreken met de administrateur van het commissariaat, haar dochter naar haar eerste baby-sit gaat en haar assistenten Tr[KA1]emois (Anger), N`Guma (Diouf) en Motta (Desseaux) proberen om een mysterieuze telefoondief te grijpen, ontdekt een wandelaar langs de Seine het lijk van een jonge vrouw, die is gewurgd. Dit is de derde gelijksoortige moord in minder dan een jaar. Lescaut is vastbesloten deze seriemoordenaar te pakken. Doordeweekse politiesuspense met alle bekende ingrediënten, eigen aan het genre en een rolverdeling die ieder hun eigen nummertje opvoeren. Het scenario is van Alexis Lecaye en bevat geen verrassingen. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 31 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Crédit revolver

1995 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1995. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Roger Dumas.

Julie Lescaut (Genest) wordt geconfronteerd met een vervelende zaak: sinds kort dringen mannen, die zich uitgeven voor politie-agenten, de woningen binnen van bejaarde mensen om hun spaarcentjes te stelen. Tot op heden ging dit nog niet gepaard met geweld, maar hoelang zal dat nog duren? Het debat over de onveiligheid in de stad komt weer ter sprake en de nieuwe assistent van de burgemeester ziet hier zijn kans mooi om voor een aparte lokale politiemacht te pleiten, die Lescaut en haar mensen de duivel kunnen aandoen. Interessant gegeven dat goed uitgewerkt werd en gemixt met enkele boeiende neventhema's. Het scenario van Eric Kristy tracht het verzwakte imago van de reeks wat op te vijzelen. Aan de camera stond Jean Monsigny. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Julie Lescaut : Bizutage

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Romain Bouteille.

Bij een ontgroening kan het er dikwijls nogal wild aan toe gaan. Als op het internaat van Sainte-Agathe, een opleidingsinstituut voor toekomstige managers, het stoffelijke overschot gevonden wordt van een feut, is het toch danig uit de hand gelopen. Julie Lescaut (Genest) wordt met het onderzoek belast en komt terecht in een gesloten wereldje, waar zwijgplicht geldt. Ze ontdekt eveneens dat jongeren door de hoge studiedruk tot buitensporig gedrag worden aangezet. Wie daartegen niet bestand is, raakt verzeild in de drugs. De film schetst een onthutsend beeld van studenten die straks leiders in de maatschappij worden en het is niet bepaald flatteus. Commissaris Lescaut wordt geconfronteerd met behoorlijk agressieve individuen. Het scenario is van Laurent Vachaud en Alexis Lecaye. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 6 van het vierde seizoen, nummer 16 van 72. Formaat 16/9, Stereo.

Julie Lescaut : Week-End

1994 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Mathouret.

Met halsbrekende toeren slaagt Julie Lescaut (Genest) erin om een oplichter-goochelaar in te rekenen. Ze hoopt op een welverdiend rustig weekend. Op vrijdagavond al blijkt deze hoop vervlogen. Dit is de schuld van een videotheekhouder. Hij bewees haar de ondienst zich te laten vermoorden. Julie`s baas Leturc (Amstutz) dringt er onder druk van zijn superieuren in Parijs erop aan, dat zij met haar trouwe ploeg de misdaad vlug oplost. Ondertussen stelt de officier van justitie de zo moeizaam ingerekende goochelaar weer op vrije voeten. Julie Lescaut krijgt fikse problemen om haar taak als moeder en haar werk als vrouwelijke speurder gescheiden te houden in een routine-scenario van Frédéric Krivine over een drugscircuit. Naar de personages van van Alexis Lecaye. Camerawerk van Jean-Pierre Aliphat.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

Julie Lescaut : Ruptures

1994 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Maxime Leroux.

Een oude Chinese kruidenier is het slachtoffer van een moordaanslag. Wanneer de politie arriveert slaat zijn kok op de vlucht. In haar onderzoek stuit Julie Lescaut (Genest) op een huwelijksbureau met een clientèle die uitsluitend bestaat uit gefortuneerde Aziaten. Het hele zaakje riekt echter erg naar vrouwenhandel en hoe dieper Julie graaft, hoe meer ellende ze ontdekt. Een policier met centraal de bijna meest mensonwaardige misdaad: het smokkelen van vrouwen die de hoop koesteren op een nieuw bestaan, maar eindigen aan de rand van de maatschappij. Goede bedoelingen, naar een routineus, goed geacteerd, scenario van Alexis Lecaye. Voor de fotografie tekende Jean-Pierre Aliphat.

Julie Lescaut : L'enfant témoin

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk 1994. Misdaad van Bettina Woernle. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Joséphine Serre en Julie Marbœuf.

Een Duitse industrieel wordt in een Frans hotel afgemaakt door twee onbekenden. Een afrekening? Commissaris Lescaut (Genest) ontdekt dat de man niet alleen was. Hij schreef zich in samen met zijn negen-jarige zoontje, dat verdwenen is. Het getraumatiseerde kind wordt bij de politie afgeleverd, en al gauw merkt Lescaut dat ook de moordenaars beseffen dat er een getuige was. Kwaliteitsconfectie blijft confectie. Elk beeld in deze film heb je eerder in andere films gezien, en van een goed opgebouwde spanning is niet echt sprake. De acteurs spelen vooral op techniek, zonder echte betrokkenheid. Een allesbehalve verrassend scenario. Het scenario is van Reinhard Köcher. Aflevering 6 van het derde seizoen, nummer 10 van 72.

Julie Lescaut : Trafics

1993 | Actiefilm, Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1993. Actiefilm van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy, Alexis Desseaux en Jacques Rosny.

Een chauffeur (Aurignac), die internationale transporten rijdt, wordt vermoord aangetroffen in de cabine van zijn trekker. Alles wijst erop dat het om een afrekening tussen chauffeurs gaat. Lescaut (Genest) en haar medewerkers dringen door tot het besloten wereldje van de truckers en houden een verdachte man aan. Hij heeft echter moeite om zijn onschuld te bewijzen, want hij werkt voor de douane en is op het spoor van een belangrijke goudsmokkel uit Oost-Europa, waarbij het vermoorde slachtoffer was betrokken. Routinematig misdaadverhaal, vaardig geregisseerd, en vlekkeloos gespeeld, maar zal uitsluitend de liefhebbers van een doordeweekse politiefilm behagen. Het scenario is van Alexis Lecaye, de geestelijke vader van Julie Lescaut. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 60 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Rapt

1993 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Julie Lescaut (Genest) krijgt een heel vreemd telefoontje. Een babysitter meldt de verdwijning van het kind waarop ze moest passen. Het wordt nog vreemder als de ouders, de familie Beaudoin (Bujeau en Seyrig), onbewogen blijven en verklaren dat het om een misverstand gaat. Het kind is namelijk voor enkele dagen naar een tante in de bergen. Commissaire Julie die het zaakje niet vertrouwt, geeft haar assistent N`Guma (Diouf) opdracht de gangen van de babysitter na te gaan. Een van de betere afleveringen uit de serie die over de illegale handel in babies gaat en die opvalt door de mysterieuze sfeer met een handige spanningsopbouw. Het spel van de bijrollen is echter - zoals gewoonlijk - heel oppervlakkig. Alexis Lecaye schreef het scenario. Het camerawerk is van Flore Thulliez.

Julie Lescaut : Police des viols

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

De verkrachter-met-het-zwarte-masker slaat voor de vierde maal toe. Deze keer is het slachtoffer een collega van Julie Lescaut (Genest). De vrouwelijke commissaris bijt zich in het onderzoek vast, hoewel haar baas Leturc (Amstutz) haar de zaak wil ontnemen omdat ze er emotioneel teveel bij betrokken zou zijn. De keuze valt op een jonge inspectrice, Isabelle (Denicourt), een arrogante jonge vrouw die flater na flater slaat. Tussen haar en Lescaut botert het helemaal niet. Verder ondekt Lescaut dat zij een spion van de IGPN is die door Pergaud (Babilee) gestuurd is om een oogje in het zeil te houden op de mannelijke leden van het corps. Doordeweekse politiefilm met wat spanning, maar met een voorspelbaar plot, geschreven door Alexis Lecaye. Zoals steeds heeft Lescaut het moeilijk om zichzelf te blijven naast haar mannelijke collega's. Fotografie van Charlie Gaëta.

Julie Lescaut : La mort en rose

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Tijdens een routine surveillance `s nachts wordt een agente door een auto aangereden die doorrijdt na het ongeluk. Ze wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Julie Lescaut (Genest) begeeft zich op weg om de gewonde te spreken, maar die is al overleden voordat ze aankomt. De collega van het slachtoffer, Leveil (Rouve) heeft slechts de laatste twee cijfers van het nummerbord van de auto kunnen opschrijven: 61 (het nummer van het departement, Orne). In de haast opgezette wegversperringen en controles mochten niet baten. Diezelfde dag wordt een jonge Roemeense gewurgd aangetroffen in haar huis. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor Lescaut en haar ondergeschikten. In deze sinistere moordzaak die leidt naar prostitutie op bestelling door middel van de Minitel en de handel in gestolen auto`s, krijgt de pittige commissaris met de steile rode haren een bijna volmaakte moordenaar tegenover zich. Spannend en goed gemaakt, maar met (te) weinig originele wendingen. Eric Kristy schreef het scenario, dat door Flore Thulliez in beeld gebracht werd.

Julie Lescaut : Harcèlements

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouff, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

Een jong verkoopstertje van een grote supermarkt pleegt zelfmoord. Bij justitie is men niet ge[KA3]interesseerd en op het politiebureau wil men het dossier in het archief opbergen. Julie Lescaut (Genest) is er niet gelukkig mee, want volgens haar moet er meer achter zitten. Er vallen nog meer doden: de directeur van het bedrijf wordt met een kogel in het hoofd op de parkeerplaats aangetroffen. Vervolgens vindt men het ontzielde lichaam van de onderdirecteur. Dan dient een medewerkster van hetzelfde bedrijf een klacht in wegens ongewenste intimiteiten op het werk. Lescaut krijgt haar zin. Er wordt een onderzoek ingesteld, maar `niets gehoord, niets gezien en zwijgen` blijkt het motto te zijn van de overige werknemers. De pittige commissaris mag - als vrouw (...) - haar tanden zetten in een zaak die in een tv-film voor het grote publiek eindelijk eens uit de taboesfeer gehaald wordt: vrouwen die op het werk seksueel worden lastig gevallen en geterroriseerd. Het geheel wordt zelfs redelijk interessant uitgewerkt in het scenario van Dominique Lancelot en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Charlie Gaëta.

Julie Lescaut : Ville haute, ville basse

1992 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1992. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy en Claire Nebout.

Na een wilde achtervolging door Julie (Genest), Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) wordt een op hol geslagen Porsche tot staan gebracht. De chauffeur blijkt Carole Vermer (Nebout) te zijn, een schoolvriendin van Julie. De vrouw zit in een depressie, ook al is ze gehuwd met Vincent Vermer (Flamand), de rijkste industriëel uit de streek. Liefde is totaal vreemd aan haar huwelijk en ze maakt er geen geheim van dat ze enkel getrouwd is voor het geld. Julie vraagt haar de volgende dag op het commissariaat te verschijnen voor het proces-verbaal. Zover komt het echter niet, want de volgende dag is Carole dood. Is het een ongeval, moord of zelfmoord? De afgezaagde, typische formule van dit soort politiefilms wordt gevolgd zonder veel verrassingen. Het is onderhoudend, naar je hebt doorlopend een 'dénà vu'-gevoel daar het scenario van Alain Schwarzstein en Alexis Lecaye gespeend is van elke vorm van originaliteit. Het einde is dan ook lang op voorhand voorspelbaar. Achter de camera nam Jean-Pierre Aliphat plaats. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

De père inconnu

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Marina Golovine, Jean-Pierre Bouvier, Sylvie Granotier, Vanessa Vassiliadis en Marc Adjady.

Marie-France (Golovine) wordt in 1944 kort na haar geboorte achtergelaten en als wees ingeschreven bij de burgelijke stand. Ze groeit op in verschillende tehuizen, tot ze in 1961 wordt opgezocht door een vrouw die beweert haar moeder te zijn. De vrouw zou doodziek zijn. Ze wil haar kind zien alvorens te sterven. Dan verdwijnt ze, zonder adres achter te laten. Drie jaar later ontmoet Golovine de vrouw opnieuw, toevallig in een café. Na lang aandringen verneemt ze dat haar vader een rijke industrieel is en nog leeft. Een niet bepaald een origineel gegeven en bovendien nog zeer klassiek verfilmd ook. Golovine is een ontdekking, een jonge actrice die een rol nodig heeft die haar op het lijf is geschreven, en niet de zoete koek die haar werd voorgeschoteld door Joassin, Brigitte Aymard en Sylvie Dervin, die hun scenario haalden uit de autobiografische roman van Marie-France Laganne. Mooie beelden van Roland Dantigny.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Paul Rouve op televisie komt.

Reageer