Jacques Bar

1921 -2009 Producer

Jacques Bar (1921-2009) is producer.
Er zijn 17 films gevonden.

Eros

2004 | Erotiek, Drama

Verenigde Staten/Italië/Hongkong SAR van China/China/Frankrijk/Luxemburg/Verenigd Koninkrijk 2004. Erotiek van Wong Kar-Wai, Steven Soderbergh en Michelangelo Antonioni. Met o.a. Gong Li, Chang Chen, Robert Downey jr, Alan Arkin en Christopher Buchholz.

Drieluik over erotiek van drie grote regisseurs. Antonioni verfilmt een ménage à trois van een echtpaar met huwelijksproblemen en een jonge vrouw, Soderbergh laat een drukke zakenman en zijn psychiater onderzoeken waarom de eerste een terugkerende erotische droom heeft en Wong verfilmt de onmogelijke liefde van een courtisane en haar kleermaker. Bedoeld als eerbetoon aan de oude meester Antonioni, maar helaas valt juist zijn bijdrage tegen, Antonioni maakte een gekunstelde imitatie van zijn eigen eerdere werk. Ook Soderbergh herhaalt zichzelf, alleen bij Wong heeft het woord Eros betekenis. Hij filmt erotiek, maar kan vooral opmerkelijk erotisch filmen.

My Father, The Hero

1994 | Komedie, Drama, Romantiek

Verenigde Staten/Frankrijk 1994. Komedie van Steve Miner. Met o.a. Gérard Depardieu, Katherine Heigl, Dalton James, Lauren Hutton en Faith Prince.

De veertien-jarige Heigl heeft er weinig trek in om twee weken met haar vader, Depardieu, door te brengen op een tropisch eiland. Eenmaal daar aangekomen ontmoet ze echter James, een aantrekkelijke jongeman die haar hartje in vuur en vlam zet. Vastbesloten indruk op hem te maken, doet ze net alsof ze een mondain leven leidt en beweert ze dat haar vader niet alleen haar minnaar is, maar ook een internationale spion. Nutteloze remake van de Franse film MON PÈRE, CE HÉROS uit 1991, met een Depardieu die pijnlijk veel moeite heeft met het Engels. Het spirituele van de originele film is hier totaal afwezig. Wat resteert is de frisheid van Heigl en de charme van Hutton als haar moeder. Het scenario werd veramerikaniseerd door Francis Veber en Charlie Peters. Fotografie van Daryn Okada.

Parole de flic

1985 | Actiefilm, Thriller

Frankrijk 1985. Actiefilm van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Fiona Gélin, Jacques Perrin, Jean-François Stévenin en Vincent Lindon.

Ex-rechercheur Daniel Pratt (Delon), sinds zijn afzwaaien tien jaar woonachtig in Congo, verneemt dat zijn dochter in Lyon is vermoord. Hij gaat zelf op onderzoek uit en komt een raadselachtige groep op het spoor die criminelen liquideert. Herlancering van Keizer Charisma als actiefilmster levert niet zijn meest fijnzinnige anderhalf uur cinema op, maar knalt er ouderwets op los. Witte-knokkels-scenario vol wraakmotieven herinnert sterk aan dat van Magnum Force, de tweede Dirty Harry-film. Bijrollen van Jean-François Stévenin en latere karakterspeler Vincent Lindon. In 1985 versloeg deze kassakraker 007.

La bataille de San Sebastian

1967 | Avonturenfilm, Actiefilm, Western, Komedie

Italië/Mexico/Frankrijk 1967. Avonturenfilm van Henri Verneuil, Andrew L. Stone en Henri Vernueil. Met o.a. Anthony Quinn, Anjanette Comer, Charles Bronson, Sam Jaffe en Fernand Gravey.

Leon Alastray, een Mexicaaans patriot wordt in 1750 door een pastoor gered van de soldaten als hij zich in zijn kerk verschuilt. Na diens dood voert hij in monnikspij de parochianen aan in hun strijd tegen plunderaars en Indianen. Quinn overacteert zijn heldhaftigheid en de film mist de vaart van de Hollywood-producties om onwaarschijnlijkheden in het scenario van Ennio Di Concini, Serge Ganze, James R. Webb en Miguel Moryata weg te werken. Naar de roman A Wall for San Sebastian van William Barby Faherty. Achter de camera stond Armand Thirard.

Once a Thief

1965 | Misdaad, Drama, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk 1965. Misdaad van Ralph Nelson. Met o.a. Ann-Margret, Alain Delon, Van Heflin, Jack Palance en John Davis Chandler.

De jonge ex-gedetineerde Delon wil het rechte pad bewandelen en gaat terug naar zijn vrouw Ann-Margaret. Hij wordt dwarsgezeten door de smerige rechercheur Heflin waardoor hij zijn baantje verliest. Hij belandt weer in de verkeerde kringen en wordt het werktuig bij een andere misdaad. Bepaald niet belangwekkend en al honderd keer eerder vertoond. Scenario van Zekial Marko naar zijn boek Scratch a Thief. Camerawerk van Robert Burks. Gedraaid in Panavision.

Les félins

1964 | Thriller, Drama

Frankrijk 1964. Thriller van René Clément. Met o.a. Alain Delon, Jane Fonda, Lola Albright, André Oumansky en Arthur Howard.

Delon is een onverbeterlijke playboy die op de vlucht slaat na een affaire met de vrouw van een beruchte gangsterbaas. Hij duikt onder in een kerk aan de Franse kust, waar hij in de ban raakt van een rijke Amerikaanse weduwe (Albright) en haar schijnbaar naïeve nichtje (Fonda, memorabel in een vroege rol). Er ontstaat een gevaarlijke driehoeksverhouding. Logica is niet het sterkste punt van deze sexy thriller, maar de zonnige locaties, aantrekkelijke acteurs, Hitchcockiaanse spanning en coole sixties-sfeer maken erg veel goed. Internationaal bekend als Joy House.

L'insoumis

1964 | Drama, Thriller

Frankrijk/Italië 1964. Drama van Alain Cavalier. Met o.a. Alain Delon, Lea Massari, Georges Géret, Maurice Garrel en Robert Castel.

Eindtwintiger Alain Delon speelt Thomas Vlassenroot, een Luxemburgse imker die deserteert uit het Vreemdelingenlegioen tijdens de Algerijnse oorlog in 1961. Zijn onrust vindt nieuwe afleiding als hij via een voormalig wapenbroeder wordt geronseld om een pro-revolutie advocaat (Massari) te ontvoeren. De tweede helft van Cavaliers gelaagde klassieker toont beiden (Delon en Massari) op de vlucht in Frankrijk, nadat een mentaal zwalkende Delon haar heeft bevrijd. Delon is adembenemend in zijn gloriedagen, en leverde met L'insoumis een van de meest gedenkwaardige finales van de Franse nouvelle vague cinema.

Le jour et l'heure

1963 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Italië/Frankrijk 1963. Oorlogsfilm van René Clément. Met o.a. Simone Signoret, Stuart Whitman, Michel Piccoli, Pierre Dux en Reggie Nalder.

Een vrouw houdt zich tijdens de oorlog afzijdig van het verzet tot er een geallieerde piloot bij haar onderduikt, die naar onbezet gebied moet worden gebracht. Zorgvuldig gemaakte film is niet vrij van clichés en makkelijke effecten, maar Signoret houdt de aandacht vast.

Un singe en hiver

1962 | Drama, Komedie

Frankrijk 1962. Drama van Henri Verneuil. Met o.a. Jean Gabin, Jean-Paul Belmondo, Suzanne Flon, Gabrielle Dorziat en Paul Frankeur.

De boegbeelden van twee filmgeneraties staan tegenover elkaar in deze geestige nostalgie-trip. Jean Gabin (1904-1976), in de jaren dertig de ster van films als Pépé le Moko en Quai des Brumes, speelt een herbergier die gezworen heeft nooit meer te drinken. Hij breekt zijn gelofte met een jongeman gespeeld door de jonge hond van de Nouvelle Vague-beweging, Jean-Paul Belmondo (À bout de souffle). Het tweetal zet het gedurende een nacht vol weemoed op een drinken van jewelste. Twee verschillende mensen, met eigen redenen voor deze uitspatting, vinden elkaar in de drank. De twee acteurs raakten overigens ook goed bevriend.

La congiura dei dieci

1962 | Drama, Actiefilm, Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk/Italië 1962. Drama van Baccio Bandini en Etienne Périer. Met o.a. Christine Kaufmann, Sylva Koscina en Stewart Granger.

De Engelse avonturier Thomas Stanwood is populair bij vrouwen en, om zijn degen, beducht bij mannen. Als hij in dienst treedt van de Spaanse gezant in Siena wordt hij als lijfwacht van de knappe contesse Orietta ingezet. Maar al snel zweert hij de Spaanse tirannie af.

Le président

1961 | Drama, Thriller

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Henri Verneuil. Met o.a. Jean Gabin, Bernard Blier, Renée Faure, Henri Crémieux en Alfred Adam.

Wie anders dan monstre sacré Jean Gabin kon in 1961 de rol spelen van de fictieve oud-president van Frankrijk Emile Beaufort? Georges Simenon - die naar verluidt het personage baseerde op Georges Clemenceau - zag zijn roman van vier jaar eerder door Gabin en Verneuil op een waardige wijze naar het witte doek getransporteerd. In flashback verteld, toont Le président beslissende fases uit de carrière van een progressieve staatsman die tegenover zijn ex-kabinetschef (Bernard Blier) komt te staan. 'Linkse' dialogenmeester Michel Audiard scherpte Simenons tekst nog iets aan, Verneuil en Gabin doen de rest. Klassiek Frans filmvuurwerk.

Bridge to the Sun

1961 | Drama, Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Romantiek

Verenigde Staten/Frankrijk 1961. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Carroll Baker, James Shigeta en James Yagi.

Redelijk verhaal over een meisje, Baker, die de Japanse diplomaat Shigeta trouwt en naar Japan verhuist bij het uitbreken van WO II.

La fièvre monte à El Pao

1959 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Mexico 1959. Drama van Luis Buñuel. Met o.a. Gérard Philipe, María Félix, Jean Servais, Domingo Soler en Raúl Dantés.

In het fictieve Midden-Amerikaanse El Pao - symboolmodel voor bestaande dictaturen - zuchten op een eiland politieke gevangenen onder dwangarbeid. Dan wordt de gouverneur van het regime vermoord. Wanneer zijn humanistische secretaris Vázquez (nobele vent Philipe) de pre-revolutionaire boel waarneemt, komt zijn maîtresse Inès (de warmbloedige Félix) tussen hem en de van hogerhand gezonden ordehandhaver Gual (Servais) te staan. Expliciet linkse, politieke film van Buñuel, naar roman van Henry Castillou, heeft ondanks de formulevorm zijn momenten en vooral: sfeer.

I vitelloni

1953 | Drama, Experimenteel, Komedie

Italië/Frankrijk 1953. Drama van Federico Fellini. Met o.a. Franco Fabrizi, Franco Interlenghi, Alberto Sordi, Leonora Ruffo en Riccardo Fellini.

In een Italiaans kustplaatsje brengt een groepje werkeloze jongemannen hun tijd lummelend en zoekend naar vermaak door, tot een van hen moet trouwen met zijn zwangere vriendin. Verantwoordelijkheid voor werk en gezin leert hij met de nodige moeite dragen en ook zijn bevriende zwager neemt de eerste stappen naar een volwassener gedrag. Deze zedenkomedie met autobiografische elementen was de eerste belangrijke Fellini-film die met ironische observatie van personages en milieu het moralisme mist dat zijn beroemdere films uit de jaren 1950-60 nog wel eens ontsiert. Scenario van regisseur Fellini, Tullio Pinelli en Ennio Flaiano. Camerawerk van Otello Martelli, Luciano Trasatti en Carlo Carlini.

Une histoire d'amour

1951 | Drama

Frankrijk 1951. Drama van Guy Lefranc. Met o.a. Louis Jouvet, Dany Robin, Daniel Gélin, Georges Chamarat en Yolande Laffon.

Een filosofisch onderlegde politie-inspecteur (Jouvet) wordt belast met het onderzoek naar de vermoedelijke zelfdoding van twee jonge geliefden. In terugblik wordt onthuld hoe de jongelingen tot hun daad kwamen, versneden met sfeervolle interpretaties van de beschouwende inspecteur. Karakteracteur Louis Jouvet (Quai des Orfèvres) leefde voor het theater en was zeer geliefd in Frankrijk. Filmrollen nam hij aan om zijn (internationale) theaterproducties te bekostigen. Zwanenzang Une histoire d'amour is een prachtig voorbeeld van een magere productie die opleeft dankzij het intense acteerwerk van Jouvet (1887-1951). Filmmaker Lefranc regisseerde hem in hetzelfde jaar in Knock, een gelijkwaardig kunststuk dankzij het bevlogen acteerwerk.

Garou-Garou le passe-muraille

1951 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1951. Komedie van Jean Boyer. Met o.a. Bourvil, Joan Greenwood, Marcelle Arnold, Gérard Oury en Raymond Souplex.

Mede door dialoogsmid Michel Audiard geschreven verfilming van Marcel Aymé's fantastieknovelle Le passe-muraille. Ambtenaartje Léon Dutilleul (Bourvil) merkt dat hij door muren kan lopen. Na het onvermijdelijke rondje poetsenbakken ontmoet hij hoteldievegge Susan (Greenwood) en prompt loopt zijn nieuwe gave hem voorbij. Aymé's eclectische taalgebruik is nauwelijks naar cinema transportabel, maar vlotte regie, Bourvil en opkikkermuziekjes van Georges van Parys compenseren ruimschoots. Parallel gedraaide Engelse versie: Mr. Peek-a-Boo. Op de oorspronkelijke Montmartre-locatie nabij Aymé's woonplek realiseerde acteur-kunstenaar Jean Marais de ludieke hommagesculptuur 'Le passe-muraille'.

Meurtres

1950 | Drama

Frankrijk 1950. Drama van Richard Pottier. Met o.a. Fernandel, Line Noro, Jeanne Moreau, Mireille Perrey en Raymond Souplex.

In de eerste scène van Meurtres huilt Fernandel tranen 'als een overgoten bloempot', zo luidde het in een recensie van een halve eeuw terug. Fernandel was een geniaal komiek, maar slechts doorsnee in zijn schaarse dramatische rollen. Hij speelt Noel, die zijn doodzieke vrouw uit haar lijden verlost en daarna kampt met hevig schuldgevoel. Zijn broers zijn alleen maar bang dat Noels daad negatieve gevolgen zal hebben voor hun carrières, en laten hem daarom naar een gekkenhuis slepen. Noels nichtje (Moreau) laat het er niet bij zitten. De vele gesproken teksten in een lineair verteld verhaal maken Meurtres regelmatig saai.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jacques Bar op televisie komt.

Reageer