Joëlle Goron

1943 Acteur, Scenarist

Joëlle Goron (1943) is acteur en scenarist.
Er zijn 6 films gevonden.

Qu'est-ce qu'on va faire de toi?

2012 | Biografie, Drama

Frankrijk 2012. Biografie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Simon Abkarian, Françoise Gillard, Jérémie Duvall en Isabelle Renauld.

Sinds generaties is Michel Drucker (1942) een van dé amusementstelevisiepresentatoren van Frankrijk. In 2007 schreef de bezieler van kijkcijfertoppers als Champs-Élysées en Vivement dimanche een eerste autobiografie, bron voor deze tv-film. 'Wat moeten we met jou aan?', dat hoorde de twaalf-ambachten-dertien-ongelukken-Michel vaak van zijn autoritaire vader, een van oorsprong Roemeens-Joodse plattelandsarts. Het antwoord is inmiddels gegeven, maar de tropenjaren en getroebleerde familiegeschiedenis (Michels vader was tijdens WO II chef-arts in het doorvoerkamp Drancy) zijn niet vergeten. Verhaeghe, bijzonder kundig maker van historische tv-films, schetst invoelend Druckers jongere jaren.

Les grands enfants

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Caroline Cellier, Christophe Malavoy, Emmanuelle Devos, Pierre-Olivier Mornas en Juliette Poissonnier.

De vijftig-jarige Catherine (Cellier) werkt voor een radiostation. Ze woont al jaren samen met Julien (Malavoy), kaderlid in een voedingsbedrijf. Ze hebben twee kinderen, S[KA1]ebastien (Mornas), een lieve kerel van 25 met weinig zelfvertrouwen en Sophie (Poissonnier), een 22-jarige studente in de psychologie, een meisje met wisselende stemmingen. Alhoewel ze beiden erg gestresseerd zijn door hun werk besluiten ze na 25 jaar eindelijk te trouwen en als bestemming voor hun huwelijksreis kiezen ze Venetië. Maar uitgerekend op dat moment neemt hun leven een onverwachte wending. Ouders van volwassen kinderen hebben het niet steeds onder de markt, zoals duidelijk gemaakt wordt in deze tragi-komische familiekroniek. Geholpen door scenaristen Alain Krief en Joëlle Goron analyseert regisseur Granier-Deferre het leven van een ogenschijnlijk doodgewoon gezin. Onderlinge relaties, ruzies, aangename momenten, alles passeert de revue, maar het duurt erg lang. De acteurs leveren goede prestaties, maar kunnen toch niet steeds een gevoel van verveling bij de kijker verhinderen. Voor de fotografie deed men beroep op Hughes De Haeck. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen.

La vie à trois

1996 | Komedie

Portugal/Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Lehérissey. Met o.a. Isabel Otéro, Aurélien Recoing, Catherine Jacob, Roger Mirmont en Bruno Madinier.

Al vijf jaar leven Lise (Ot[KA1]ero) en Gilles (Recoing) passioneel bij elkaar. Dan wordt Marina geboren en is het gedaan met het onbezorgde, de rust en de passie. Spanningen komen in de plaats. Gilles voelt zich naar het tweede plan verwezen en werpt zich als een bezetene op zijn werk. Lise staat alleen als moeder en als werkende vrouw, want haar job kan ze niet opgeven. Verwijten en jaloezie volgen. Ze verwijten elkaar wederzijds onbegrip. Gilles doet een onhandige poging om hun vroeger leventje terug aan te vatten. Een sentimentele komedie over een zorgeloos levend echtpaar dat eensklaps geconfronteerd wordt met de komst van een baby. Het idee is leuk (en alledaags), maar de personages zijn teveel met zichzelf bezig om ook voor de kijker boeiend te zijn. Dominique Lancelot en Joëlle Goron baseerden hun scenario op de roman L'absent van Alexandra Lapierre. Fotografie van José Antonio Loureiro.

Les braqueuses

1994 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Catherine Jacob, Clémentine Célarié, Alexandra Kazan, Nanou Garcia en Annie Girardot.

Vier vrouwen hebben een lastig leven, met geldgebrek, relatieperikelen en ander ongemak. Op een dag zijn ze getuige van een overval. Terwijl de winkelier de dader achtervolgt halen de dames de kassa leeg. Het is het begin van een criminele carrière, die overigens met horten en stoten op gang komt. Om uit te zoeken hoe dat nou moet, een gijzelaar koeieneren of een pistool vasthouden, bekijkt het kwartet oude Jean-Paul Belmondofilms. De regisseur van deze aardige komedie leerde het vak bij Claude Lelouch.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

Lili, petit à petit

1987 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1987. Komedie van Philippe Galardi. Met o.a. Patricia Elig, Sabine Paturel, Annie Jouzier, Eric Legrand en Michelle Moretti.

De moeilijke weg naar de top van een onstuitbaar meisje uit Charenton, dat vastbesloten is niet voor altijd in de kruidenierszaak van haar ouders te staan. Lijkt gemaakt voor liefhebbers van kitscherige plattelandsromantiek. Kleurloze en onpersoonlijke mise en scène. Een mini-serie geschreven door Joëlle Goron.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Joëlle Goron op televisie komt.

Reageer