Frédéric Sichler

Producer

Frédéric Sichler is producer.
Er zijn 6 films gevonden.

Tosca

2001 | Muziek

Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië 2001. Muziek van Benoît Jacquot. Met o.a. Ruggero Raimondi, Roberto Alagna en Angela Gheorghiu.

Na de overwinning van Napoleon breekt in Rome een periode van politieke verwarring uit. In de hectiek probeert zangeres Tosca haar minnaar, kunstenaar Cavaradossi, uit handen van de wrede politieprefect Scarpia te bevrijden. Wanneer Scarpia te opdringerig wordt steekt Tosca hem neer. Scarpia's mannen schieten uit revange Cavaradossi voor Tosca's ogen dood neer. Verfilming van Pucini's opera.

Karmen Geï

2001 | Musical, Drama

Senegal/Frankrijk/Canada 2001. Musical van Joseph Gaï Ramaka en Joseph Gaï Ramaka. Met o.a. Jeinaba Diop Gaï, Magaye Adama Niang, Stephanie Biddle, Thierno Ndiaye Dos en El Hadji Ndiaye.

Deze film zou de 52ste, weliswaar uiterst vrije verfilming van de roman van Prosper M[KA1]erim[KA1]ee uit 1845 [KL]Carmen[KLE] zijn, later bewerkt tot de gelijknamige beroemde opera door Georges Bizet in zijn stervensjaar 1875. Van het oorspronkelijke verhaal en de oorspronkelijke opera is niet veel overeind gebleven, behalve de titel misschien. Karmen Ge[KA3]i (Ga[KA3]i) zit vast in een gevangenis in Dakar in Senegal. Ze verleidt de directrice Angelique (Biddle), die smoorverliefd op haar is. Zo kan Karmen ontsnappen, waarop ze de bruiloft van kolonel Lamine Diop (Niang) zodanig verstoort dat hij onder haar betovering valt. Dit leidt tot zijn val en hij belandt achter de tralies. Karmen zorgt er dan voor dat hij met behulp van haar kameraden uit de onderwereld kan ontsnappen. Ze verklaart daarna dat Angelique waarschijnlijk haar enige grote liefde is. In het tamelijk bizarre scenario van regisseur Ramaka komt ook nog het nodige politieke tumult tegen de dictatuur voor (wie een beetje volgt wat er in Afrika gebeurt, hoeft dit niet te verbazen); het zijn echter Gaï als biseksuele heldin, het fraaie camerawerk van Bertrand Chatry en de muziek - Afro pop, avant jazz van saxofonist-componist David Murray, Doudou N'Diaye Rose op de drums en El Hadji Ndiaye - die deze Afrikaanse Carmen- bewerking interessant maken. De idiote subplots vol gaten ben je dan geneigd over het hoofd te zien. De productie is heel verzorgd en voor westerse kijkers best aanvaardbaar.

Les Savates du Bon Dieu

2000 | Drama, Fantasy

Frankrijk 2000. Drama van Jean-Claude Brisseau. Met o.a. Stanislas Merhar, Raphaële Godin, Emile Abossolo M'Bo, Coralie Revel en Paulette Dubost.

Fred (Merhar) kan niet lezen en schrijven, maar hij heeft een aardige job als automonteur. Helaas is hij veel te gemakkelijk met geld en is vrijgevig tot verdriet van zijn jonge vrouw Elodie (Revel). Zij wonen met hun dochtertje in een bescheiden appartement in een woonkazerne, en Elodie moet met niks zien rond te komen. Op de dag dat Fred mot krijgt met zijn baas en ontslagen wordt, neemt Elodie de benen. Fred raakt in geldnood en pleegt een overval op een postkantoortje en smeert hem in een autootje van de post, waarin zich toevallig Sandrine (Godin) bevindt, een jonge vrouw, die hij nog uit zijn jeugd kent. Sandrine heeft nog altijd een oogje op Fred en besluit om zich met Fred in het avontuur te storten. Als ze zich na wat overvalletjes in een school verschuilen, wordt hun pad gekruist door Maguette (Abossolo M'Bo), die zegt een Afrikaanse prins te zijn en als missie het troonherstel van zijn vader heeft. Terwijl Sandrine Fred het alfabet bijbrengt, geeft Maguette zich uit als schoolinspecteur... Het scenario van regisseur Brisseau in zijn achtste film is ongerijmd, de rolprent is nauwelijks te volgen en alles is zo slecht dat het daarom weer goed is. Het spel van Godin is zo stijfjes gedaan, dat het geloofwaardig lijkt. Als in Frankrijk Razzie Awards zouden bestaan, zou deze film zeker in de prijzen vallen. Ons oordeel: verknoei uw tijd niet en laat u niet beïnvloeden door het zogenaamde cult-gedoe. Het is niet de moeite waard. Het camerawerk is van Romain Winding en Laurent Fleutot.

Le conte du ventre plein

2000 | Drama

Frankrijk/Nederland 2000. Drama van Melvin Van Peebles. Met o.a. Andréa Ferréol, Jacques Boudet, Meiji U Tum'si, Claude Perron en Franck Delhaye.

Ergens in de Franse Midi in een kleine provincieplaats in de jaren 1960 runnen Loretta (Ferr[KA1]eol) en Henri (Boudet) de bistro Le Ventre Plein. Hun dochter die meehelpt in de zaak, is voor onbepaalde tijd naar Toulouse om een zieke tante te verzorgen. Henri en Loretta kloppen aan bij het weeshuis en zeggen dat zij een hulp zoeken om de plaats van hun dochter in te nemen. Behalve een goed loon, kost en inwoning, zal ze behandeld worden als een lid van het gezin. Diamantine (Tum`si), is een zwart meisje van rond de achttien. Ze heeft haar hele leven in het weeshuis gewoond en lijkt de geschikte kandidate. Ze begint enthousiast aan haar nieuwe baantje. Na een tijdje vragen Loretta en Henri of ze mee wil doen aan een goede grap. Ze moet een kussen onder haar kleren stoppen en doen alsof ze in verwachting is. Diamantine wil wel, al vindt ze het een beetje vreemd. En dan komt Jan (Van Veen), een Vlaamse vriend, die met open armen wordt ontvangen. Jan heeft zeven jaar gezeten wegens smokkel, zo leren we. Als Jan informeert naar de dochter, krijgt hij te horen dat ze een famielid verzorgt. Tegen de finale begrijpen we allemaal inclusief Diamantine, waarom die maskerade nu nodig was. In zijn scenario heeft regisseur Van Peebles naar zijn eigen verhaal laten zien wat vooroordeel en racisme betekenen in een achtergebleven dorpje. De hoofdrollen passen heel goed in de vertelling en de jonge Tum'si laat zien dat zij een groot brok talent heeft. Het camerawerk van Philippe Pavans de Ceccaty, die digitaal filmde, ziet er goed uit. Later opgeblazen naar 35 mm.

La dilettante

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Catherine Frot, Sébastien Cotterot, Barbara Schulz, Jacques Dacqmine en Christian Morin.

Zelden werd een actrice zo juist gecast als Catherine Frot in La dilettante. Zij die, altijd dat aura van ondoorgrondelijkheid behoudend, zo naturel lichtheid en ernst in een personage verenigt, zij speelt hier een vrouw die het leven per etappe heruitvindt. Als Pierrette Dumortier keert ze, na zorgeloze Zwitserland-jaren, terug naar Parijs. Klopt bij zoonlief aan en blijft maar meteen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, vindt Pierrette. Kan dat eigenlijk zomaar? Wonderlijke levenskunstvertelling bruist dankzij naar hartelust gefabuleerde scenariosalto's, fruitige nevenrollen en, natuurlijk, natuurtalent Frot.

Civilisées

1999 | Oorlogsfilm, Drama

Libanon/Frankrijk 1999. Oorlogsfilm van Randa Chahal Sabag en Randa Chahal Sabbag. Met o.a. Jalila Baccar, Tamim Chahal, Myrna Maakaron, Carmen Lebbos en Sotigui Kouyaté.

Een episodisch portret van de Libanese burgeroorlog die rond 1980 woedde. Regisseuse Sabag die ook het scenario schreef, laat ons vooral zien hoe de rijken hun personeel achterlieten, dat bestond uit gastarbeiders uit Sri Lanka, Egypte of de Flippijnen om temidden van het geschiet en gebomdardeer hun villa`s bezet te houden. We zien hoe twee kerels uit verveling een zwerfkat met dynamietstaven omhangen, maar als ze het ontploffingsmechanisme in werking hebben gezet, springt het beest uit aanhankelijkheid op hen af, waarop een van hen zijn handgranaat laat vallen en zo vliegen ze allemaal de lucht in. Dienstmeid Bernadette (Ghosn) is een christen maar valt voor moslim Moustapha (Saad). Mensen die de verschrikkingen van het conflict hebben meegemaakt, vinden dat de film een goed beeld geeft van het dagelijkse leven van de kleine man die tussen de strijdende partijen beklemd raakt. Het camerawerk is van Gale Breidi, Roby Breidi en Ricardo Jacques Gale.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Frédéric Sichler op televisie komt.

Reageer