Christian Bujeau

Acteur

Christian Bujeau is acteur.
Er zijn 17 films gevonden.

La vache et le président

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Philippe Muyl. Met o.a. Bernard Yerlès, Florence Pernel, Christian Bujeau, Mehdi Ortelsberg en Bernard Bloch.

Als het kalfje Ma[KA1]eva geboren wordt op de boerderij van Romain (Yerles), een stoere maar norse boer die weduwnaar is, sterft de koe. Zijn acht-jarige zoontje Lucas (Ortelsberg) voelt zich diep verbonden aan Ma[KA1]eva, want ze hebben allebei geen moeder meer. Lucas schrijft brieven aan zijn overleden moeder die hij tussen haar grafsteen schuift. In de media verschijnen de eerste berichten over de gekke koeienziekte. Sarah (Pernel) is een dure mevrouw uit Parijs, die boeken schrijft voor chique mensen. Ze besluit op het platteland te gaan wonen. Als zij pech met haar auto krijgt, maakt ze kennis met Lucas en Maéva. Romain vindt Sarah maar een wufte stadsjuf. Ondertussen bereikt de epidemie ook de boerderij van Romain en Maéva moet naar het slachthuis, tenzij de Franse president haar gratie verleent. Sarah kan Lucas helpen en zo het wordt misschien ook nog wat tussen haar en zijn vader... Muyl's feelgoodfilm is diep ondergedompeld in de stroop en het scenario dat hij met Philippe Le Dem schreef is onwerkelijk. Ortelsberg is een verleidelijke keuze en bijna iedereen gaat voor hem door de knieën, maar dat neemt niet weg dat de film verzuipt in het sentiment. Muyl kreeg het idee voor deze rolprent naar aanleiding van een bericht dat Bill Clinton, toen nog president van de V.S., een kalkoen gratie verleende en zo voorkwam dat die op de borden belandde voor de avondmaaltijd op Thanksgiving Day. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Werktitel UN FOL AMOUR.

Une femme d'honneur : Mort clinique

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Corinne Touzet, Evelyne Dandry, Franck Capillery, Pierre-Marie Escourrou en Christian Bujeau.

Nadat L[KA1]ea Perez (Gibert) een gesprek had betreffende een manifestatie tegen de sluiting van de dienst materniteit in het ziekenhuis waar ze werkt, wordt ze dood aangetroffen ten gevolge van een overdosis. Ze heeft de nacht voor haar dood doorgebracht bij politieagent St[KA1]ephane Cluzeau (Baquet). Isabelle Florent (Touzet) kan niet geloven dat haar collega bij de dood van het slachtoffer betrokken kan zijn en gaat op zoek naar materiaal om diens onschuld te bewijzen. Maar zo ontdekt ze ook minder verkwikkelijke zaken over Léa. Waarom sloop ze steeds rond in het hospitaal? Een alledaagse routine-policier die tevergeefs allerlei pogingen doet om de kijker op het verkeerde been te zetten, maar het geheel is zo voorspelbaar dat dit niet lukt. Enkel verwoede fans van dit soort uitgemolken genrefilms zullen nog enigszins kunnen genieten, maar wie intelligent vertier wil schakelt best over op een andere zender. Jean-Claude Schineizer, Olivier Thiebaut en Eric Kristy schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Pierre Aliphat.

Un amour de cousine

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Pierre Joassin. Met o.a. Véronique Genest, Pierre Arditi, Henri Garcin, Philippe Mareuil en Christian Bujeau.

Op dezelfde dag betrapt Lucille Bernardeau (Genest) haar baas met een onwillige collega op het toilet en haar man met een andere vrouw in hun bed. Ze heeft er genoeg van en pakt haar koffers en trekt naar Parijs. Ze weet niet waar naartoe. Op een brug ontmoet ze zakenman Pierre Spontini (Arditi) die prompt over de reling springt. Ze redt de wanhopige man die zelfmoord wil plegen uit liefdesverdriet. Met deze briljante cynicus krijgt haar leven weer zin en wonder boven wonder het werkt wederzijds. Een amusante kijk op twee door het leven bedrogen mensen die in elkaar terug de nodige levenslust vinden. Het verhaaltje is alles behalve origineel en verloopt erg voorspelbaar, maar dank zij het ontspannen spel van beide hoofdacteurs wordt de film toch de moeite waard om te blijven kijken. De dialogen zijn op bepaalde momenten echt schitterend en zitten vol lekkere one-liners. Het scenario werd geschreven door Jean-Claude Islert en Pierre Colin- Thibert. Achter de camera nam Bruno Privat plaats. Stereo.

Les couloirs du temps: Les visiteurs 2

1998 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Jean Reno, Christian Clavier, Muriel Robin, Marie-Anne Chazel en Christian Bujeau.

In middeleeuws Frankrijk wordt ridder Godefroy bestolen door zijn knecht Jacqouille, die er met de juwelen van zijn bruid vandoor gaat. Godefroy zet de achtervolging in, een tocht die hem leidt tot in de 20ste eeuw.

Anne Le Guen : Le mystère de la crypte

1998 | Mysterie, Drama

Frankrijk 1998. Mysterie van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Véronique Silver, Claude Aufaure en Hugues Biucher.

Tijdens bouw van kindercr[KA2]eche in Mareuil-en-Artois worden overblijfselen van crypte uit twaalfde eeuw blootgelegd. Bij nader onderzoek van de crypte wordt er een lijk gevonden dat volgens de wetsdokter dateert uit 1943. Dit alles leidt tot aardig wat gehakketak tussen plaatselijke politici met Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), voorstander van op te richten kindercr[KA2]eche, en opposanten. Met enige charme schuiven een aantal verhalen in elkaar over verleden en heden, liefde en zaken, en een zekere tederheid tussen de burgemeester, Charles (Raynal), en Anne Le Guen.

Anne Le Guen : L'excursion

1998 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1998. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Paul Allio en Léa Drucker.

Tijdens een schoolreisje wordt een bus met leerlingen gekaapt. In stadhuis wordt crisiscentrum opgericht. Terwijl de politie haar werk doet, proberen de burgemeester (Raynal) en Anne Le Guen (Cottençon) de ouders van de vermiste kinderen op te vangen. Simpele plot met gelukkig een Le Guen die zich meer vastberaden toont dan meestal het geval is. Het reilen en zeilen van het stadje Mareuil-en-Artois in beklemmende situatie wordt overtuigend weergegeven.

Une fille è papas

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Pierre Joassin. Met o.a. Christophe Malavoy, Christian Charmetant, Julie Voisin, Caroline Tresca en Grace de Capitani.

Sentimentele Frans-Belgische zedenkomedie over zakenman Bertrand (Malavoy) die zijn job opzegt en precies dan te horen krijgt dat zijn vriendin Elisabeth (Tresca) voor zaken naar Argentin[KA3]e vertrekt. Zij vertrouwt hem haar vijftienjarige dochter Cl[KA1]emence (Voisin) toe. Bertrand moet algauw de hulp inroepen van de vader van het meisje, de artiest Patrick (Charmetant), die samenwoont met actrice Sophie (de Capitani). Het pubermeisje is in de wolken met haar twee vaders en het ontbreken van haar strenge moeder. Zij kan nu rustig haar vriendje ontmoeten en fuiven organiseren in haar flat. Typisch Franse boulevardkomedie, geschreven door Jean-Claude Islert en Pierre Clin-Thibert. Leuke snoet Voisin speelt een schat van een adolescente en de twee vaders zetten hun beste beentje voor.

Comme des rois

1997 | Komedie, Musical

Frankrijk/Polen 1997. Komedie van François Velle. Met o.a. Stéphane Freiss, Maruschka Detmers, Mariusz Pujszo, Thierry Lhermitte en Louis Velle.

Na de val van het communisme, en voor de toetreding van Polen tot de EU, gaan de Poolse broers Edek (Freiss) en Roman (Pujszo) naar Frankrijk. Hier geven ze valse namen op. Door een misverstand worden ze uitgenodigd bij een chic filmfestival in Reims, waar een vermeende IJslandse cineast en zijn persattaché kunnen leven als koningen. Het ligt niet aan de vaardige komiek-acteur Freiss en de in Nederland geboren Detmers (die een voormalige ster speelt) dat Comme des rois als slechte vaudeville overkomt. Debutant Velle mogen we erop aankijken voor de risicoloze regie, en Pools acteur Pujszo voor zijn scenarioschrijf-hobby.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

Anne Le Guen : Du fil à retordre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Olivier Granier en Léa Drucker.

Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) is schepen en eerste adjoint van de burgemeester in een provinciestadje in het departement Nord. Wanneer een lokale weefspinnerij bedreigd wordt met sluiting breekt er een spontane staking los. Zij onderzoekt het dossier. Zo ontdekt ze dat de zaakvoerder, die beschuldigd wordt van wanbeheer, een jeugdvriend is van de burgemeester (Raynal) en vanuit de prefectuur wordt druk uitgeoefend om de fabriek zo vlug mogelijk te ontzetten. Gelijktijdig breekt er in een nabijgelegen rusthuis een hongerstaking uit, daar het eten van een minderwaardige kwaliteit is. Eerste aflevering van een reeks met sociale inslag of hoe een schepen zich inzet om de bevolking te helpen, in plaats van de politiek te laten primeren. Cottençon speelt haar rol ontwapenend. Marie Guilmineau, Philippe Le Dem en Frédéric Krivine schreven het scenario. Achter de camera stond Roberto Venturi. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Anne Le Guen : Les raisons de la colère

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Bruno Slagmulder en Paul Allio.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

Les cinq dernières minutes : Saisie noire

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Roland Bertin, Véronique Silver en Claude Evrard.

Fran[KA10]cois (Darroussin) is deurwaarder. Sedert de Franse revolutie van 1789 is dit beroep familietraditie. Hij werkt op het deurwaarderskantoor van zijn vader, maar hij heeft moeite met diens hardvochtige praktijken. Zijn bevallige assistente Sophie (Brunaux) heeft duidelijk minder scrupules dan hijzelf. Fran[KA10]cois is gescheiden en hij heeft na heel wat juridisch getouwtrek de voogdij over zijn tien-jarige dochtertje Am[KA1]elie (Martel) gekregen. Op een ochtend is Am[KA1]elie spoorloos verdwenen. Commissaris Massard (Santini) neemt de zaak ter harte. Doordeweekse politiefilm met zorg gemaakt door Warmus, die twintig jaar lang de assistent van Claude Chabrol was. Het scenario van Michelle O'Glor kabbelt rustig voort zonder echte verrassingen. Het camerawerk is Cyril Lathus. Aflevering nummer 76 van 81. Mono.

La voyageuse du soir

1994 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk/Italië/Zwitserland 1994. Komedie van Igaal Niddam. Met o.a. Sophie Broustal, Andrea Occhipinti, Yves Jacques, Aurore Clément en Maxime Leroux.

Viviane Vermorel (Broustal) groeit op in Marseille. Haar vader is marine-officier en meestal afwezig. Haar moeder, een naaister, weigert in te zien dat haar dochter het talent bezit om een succesrijke mode-ontwerpster te worden. Het komt dan ook dikwijls tot hevige ruzies tussen moeder en dochter. De enige die begrip opbrengt voor het meisje is Jeanne (Cotillon), eigenares van het H[KA4]otel des Voyageurs, waar zeelieden en prostitu[KA1]ees elkaar ontmoeten. Nadat ze door haar vriend bedrogen werd, besluit Viviane naar Parijs te trekken om er een mode-opleiding te volgen. Drie jaar later studeert ze met succes af. Door haar grote zelfzekerheid slaagt ze erin een baan als stagiaire te krijgen in het mode-atelier van J. Boissard. Hier maakt ze kennis met Boissards medewerker Arthur (Jacques), die droomt van een carrière als striptekenaar. Het dramatische relaas van een meisje dat haar milieu wil ontvluchten en er nog in slaagt ook. Het verhaal loopt niet altijd even vlot en Broustal is niet steeds even geloofwaardig in haar rol. Dat sociaal succes steeds een prijs heeft is de moraal van het scenario dat Odile Barsky en Igaal Niddam baseerden op de roman van Annick Geille. Fotografie van Charlie Gaëta.

Julie Lescaut : Rapt

1993 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Julie Lescaut (Genest) krijgt een heel vreemd telefoontje. Een babysitter meldt de verdwijning van het kind waarop ze moest passen. Het wordt nog vreemder als de ouders, de familie Beaudoin (Bujeau en Seyrig), onbewogen blijven en verklaren dat het om een misverstand gaat. Het kind is namelijk voor enkele dagen naar een tante in de bergen. Commissaire Julie die het zaakje niet vertrouwt, geeft haar assistent N`Guma (Diouf) opdracht de gangen van de babysitter na te gaan. Een van de betere afleveringen uit de serie die over de illegale handel in babies gaat en die opvalt door de mysterieuze sfeer met een handige spanningsopbouw. Het spel van de bijrollen is echter - zoals gewoonlijk - heel oppervlakkig. Alexis Lecaye schreef het scenario. Het camerawerk is van Flore Thulliez.

Les visiteurs

1992 | Komedie, Familiefilm, Sciencefiction, Drama

Frankrijk 1992. Komedie van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Jean Reno, Christian Clavier, Valérie Lemercier, Marie-Anne Chazel en Christian Bujeau.

Poiré, regisseur van verscheidene succesvolle komedies, biedt amusement voor het grote publiek met de wederwaardigheden van een dappere ridder en zijn schildknaap, die na een vergissing met een toverdrankje in onze tijd zijn terechtgekomen. Poiré werkt het anachronisme op humoristische wijze uit, laat terloops de veranderingen van de zeden zien en wijst op allerlei ogenschijnlijk doodgewone dingetjes die voor de middeleeuwse logica niet te bevatten zijn. Reno is sober; Clavier daarentegen uitbundig. Lemercier is een bourgeois-type en Chazel leeft zich helemaal uit als zingende zwerfster. In deze komedie wisselen subtiliteit en botte grappen elkaar af. Als familievermaak geslaagd. Scenario van Regisseur Poiré en Christian Clavier. Camerawerk van Jean-Yves Le Mener.

Les merisiers

1992 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Annie Girardot, Françoise Christophe, Denise Chalem, Julien Cesbron en Victor Garrivier.

Kort nadat haar man bij een vliegtuigongeluk om het leven is gekomen, keert Christophe, na een jarenlang verblijf in het buitenland, samen met haar dochter Chalem en kleinzoon Cesbron terug naar het landgoed Les Merisiers. In de buurt woont verscholen in het bos, Girardot, eens de grote liefde van haar man. Tussen hen beiden ontstaat een gespannen verhouding, maar in Cesbron zien ze een soort reïncarnatie van de overleden geliefde die hen duidelijk lijkt te willen maken dat liefde sterker is dan de dood. Een ode aan de liefde gekoppeld aan een psychologisch portret van twee individualistische vrouwen, eerder oppervlakkig beschreven door Pierre Pauquet en Lary in een mierzoet scenario, naar een verhaal van Bernard Grangier. Het geheel wordt gedeeltelijk gered door de schitterende vertolkingen van Girardot en Christophe. Fotografie was in handen van Guillaume Schiffman.

La Frisée aux lardons

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Alain Jaspard. Met o.a. Bernard Ménez, Bernadette Lafont, Michel Aumont, Pascale Rocard en Jacques Pessis.

Boulevardkomedie met Ménez als een brave echtgenoot die van het verblijf van vrouwlief aan zee gebruik maakt om in Parijs de bloemetjes buiten te gaan zetten. Banaal, luidruchtig en ongeveer even leuk als de gemiddelde les biologie op school.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christian Bujeau op televisie komt.

Reageer