J.S. Bach

Componist

J.S. Bach is componist.
Er zijn 21 films gevonden.

Saraband

2003 | Drama

Zweden 2003. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Erland Josephson, Liv Ullmann, Börje Ahlstedt, Julia Dufvenius en Gunnel Fred.

Deze film pakt 32 jaar na de pijnlijke scheiding tussen Johan (Josephson) en Marianne (Ullmann) in SCENER UR ET [KA3]AKTENSKAP (1974) de draad weer op met wederom Josephson als Johan en Ullmann als Marianne. Van de twee dochters die Marianne en Johan samen hadden, bevindt zich een in het verre Australi[KA3]e en de ander wordt verpleegd in een psychiatrische inrichting. Marianne besluit dat het de hoogste tijd is om Johan, die inmiddels 86 is, een bezoek af te leggen voor wat misschien een eindafrekening is. Hij heeft goed geboerd en woont in het zomerhuis van zijn grootouders in Dalarna. Henrik (Ahlstedt), Johans zoon uit zijn eerste huwelijk, woont na de dood van zijn geliefde vrouw Anna, bij hem in met zijn negentien-jarige dochter Karin (Dufvenius). Henrik heeft zijn leerstoel aan het muziekconservatorium van de universiteit in Uppsala opgegeven en wijdt zich aan het schrijven van een boek over de Johannes Passion van de componist J.S. Bach. Henrik treurt nog steeds over Anna en bereidt Karin voor op een studie cello aan het conservatorium omdat zij grote aanleg heeft voor muziek. Karin en haar vader onderhouden een zeer nauwe band, maar de komst van Marianne opent voor Karin nieuwe mogelijkheden voor gesprekken en confidences over haar toekomst en de familierelaties. De film begint met een proloog en is opgebouwd uit tien hoofdstukken, die telkens bezet zijn door twee personages. De rolprent is grotendeels in de studio opgenomen, af en toe afgewisseld met wat buitenopnames. Hij kan zijn toneelafkomst, of beter gezegd de toneelmatigheid, niet verloochenen, maar Bergman, die een meester is in de enscènering, voorkomt in zijn scenario dat de echte liefhebber van zijn werk zich verveelt. Zijn personages hebben emoties, zo is bijvoorbeeld Johan gemeen en agressief, Karin is kwetsbaar als zij vertelt over haar meningsverschillen met haar grootvader wat de muziek aangaat, en dat zij in het gastenhuis het bed met haar vader deelt. Ze probeert moedig te zijn zodat ze ondanks haar nauwe relatie met haar vader overweegt in Helsinki te gaan studeren. Marianne is de geduldige toehoorster. De spelprestaties zijn subliem, met name van veteraan Josephson en veterane Ullmann. Bergman heeft verklaard dat deze film, die geproduceerd werd voor de tv, het sluitstuk van zijn carrière als filmer is. Hij vindt zichzelf met 85 jaar te oud en meent dat het werk nu aan een jongere generatie moet worden overgelaten. Wie de balans opmaakt van Bergmans werk, komt tot de conclusie dat deze film niet zijn beste prestatie is. Dat wil niet zeggen dat deze film zwak zou zijn - integendeel het werkt allemaal, maar er is beter. De film werd direct op video opgenomen en later overgezet op 35 mm, maar Bergman was ongelukkig met de kwaliteit en verbood daarom een release in de bioscoop. Het is niet uitgesloten dat die er toch nog komt. De titel slaat op een Zuidamerikaanse dans, die in de zeventiende eeuw populair werd in Europa, maar door het Spaanse hof als liederlijk werd beschouwd en door hen in de kiem gesmoord werd. De film is opgedragen aan Bergmans vrouw Anna, die in 2001 overleed. Het camerawerk is van Raymond Wemmenlov, Sofi Stridh, Per-Olof Lantto, Stefan Eriksson en Jesper Holmström. Stereo. Ook bekend als ANNA.

Het negende uur

2001 | Drama

Nederland 2001. Drama van Gerrard Verhage. Met o.a. Carla Hardy, Bart Klever, Has Drijver, Henri Garcin en Caro Lenssen.

De EO liet een christelijke thriller verfilmen door niet-christelijke filmmakers. 'Christelijke ouders sturen hun kinderen niet naar de filmacademie of de toneelschool,' zegt Natasja Visser, hoofd drama van de EO in een interview. 'En dus zijn we als EO genoodzaakt om met niet-christenen te werken.' Laat dit paradoxale probleem nou net een hoofdthema zijn van de film zelf: Zanger Schneider (Klever) heeft de Christusrol in een prestigieuze Mattheüs Passion-uitvoering, maar is zelf atheïst, en dat werkt niet goed. Ondanks het gebrek aan christelijke uitvoerders is Het negende uur prima Nederlands drama, met mooi camerawerk en redelijke acteerprestaties.

Witman fiúk

1997 | Drama, Film noir, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Polen/Hongarije 1997. Drama van János Szász. Met o.a. Maia Morgenstern, Alpár Fogarasi, Szabolcs Gergely, Péter Andorai en Lajos Kovacs.

De dood van Hongaars belastingontvanger D[KA1]enes Witman (Kovacs) in pre-naziperiode laat zijn naaste verwanten ijskoud. Mevrouw Witman (Morgenstern), zijn egoïstische weduwe, geeft niks om haar twee adolescente zonen. Met de dood van vader verdwijnen ook de regels. De jongens bedenken wrede spelletjes met dieren, bezoeken een bordeel en belanden bij een schijnbaar vriendelijke boer die hen aanzet de juwelen van hun moeder te stelen. Zij worden betrapt en aarzelen niet hun moeder te doden. Tot daar lijkt dit psychologisch drama op een soort retro-schets. Nadien beseft men dat geweld centraal staat. Regisseur Szász, die scenario schreef gebaseerd op verhalen van Géza Csath, koos voor kurkdroge aanpak waardoor elke vorm van sensatie wordt vermeden.

Witman fiuk

1997 | Drama

Duitsland/Polen/Frankrijk/Hongarije 1997. Drama van János Szász. Met o.a. Dominika Ostalowska, Lajos Kov cs, Péter Andorai, Maia Morgenstern en Szabolcs Gergely.

Twee jonge broers, Erno en Denes, worden verwaarloosd door hun moeder in het Hongarije van rond de eeuw-wisseling. Ze verliezen de greep op de realiteit en raken steeds dieper in een psychose. Won een zilveren Hugo-award voor Best Cinematography op het Chicago International Film Festival en won een zilveren St.George-award voor beste regiesseur op het Moscow International Film Festival .

Kladboekscenes

1994 | Biografie

Nederland 1994. Biografie van Frans van de Staak. Met o.a. Michiel Nooter, Marlies Heuer en Rik van Uffelen.

Twee jonge broers, Erno en Denes, worden verwaarloosd door hun moeder in het Hongarije van rond de eeuw-wisseling. Ze verliezen de greep op de realiteit en raken steeds dieper in een psychose. Won een zilveren Hugo-award voor Best Cinematography op het Chicago International Film Festival en won een zilveren St.George-award voor beste regiesseur op het Moscow International Film Festival .

71 Fragmente einer Chronologie des Zufalls

1994 | Mysterie, Drama, Experimenteel

Oostenrijk/Duitsland 1994. Mysterie van Michael Haneke. Met o.a. Lukas Miko, Otto Grünmandl, Anne Bennent, Udo Samel en Gabriel Cosmin Urdes.

Psychologische studie naar de onthutsende daden van een Roemeense student van negentien jaar (Miko) te Wenen. Hij gaat naar Hongarije. Zijn belevenissen, die vlak voor Kerstmis uitlopen op een reeks bloedige misdaden, worden aan een nauwkeurige analyse onderworpen. De personen die hij om het leven brengt kent hij niet. Elke misdaad komt in het tv-journaal en elke moord leidt naar plaatsen waar de student ooit verbleef, in het bijzonder weeshuizen in Boedapest en Wenen, waar het leed hem voor altijd heeft getekend. Het mikado-spel wordt gebruikt als beeld voor de aaneenschakeling van handelingen in een leven. Deze gecompliceerde, moeilijke analyse van gevoelens laat uiteindelijk verschillende interpretatiemogelijkheden open. Fotografie van Christian Berger.

Hélas pour moi

1993 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1993. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Gérard Depardieu, Laurence Masliah, Bernard Verley, Jean-Louis Loca en François Germond.

Godard brengt een fabel waarin hij zich laat kennen als gelegenheidstheoloog. Hij baseert zich op een tekst van Giacomo Leopardi waarin de Schepper zijn bezorgdheid uit voor het onheil dat de mensen aanrichten (o.a. oorlog). Plus een legende die door zowel Plato als Molière, Kleist en Giraudoux zijn omgewerkt tot een toneelstuk waarin God de wens uitdrukt de menselijke emoties aan den lijve te ondervinden. Het verhaal navertellen is onmogelijk. Godard voelt zich als 'genie' veel te ver gevorderd om zich nog bezig te houden met zoiets banaals als een storyline. De film richt zich dan ook uitsluitend tot de liefhebbers en kenners van deze cineast, daar anderen onmogelijk zullen doordringen in dit intellectualistische universum, dat in beeld gebracht werd door Caroline Champetier, muzikaal omlijst door werk van o.a. Bach en Darling.

Holozän

1992 | Drama

Zwitserland 1992. Drama van Heinz Bütler en Manfred Eicher.

Beide regisseurs bewerkten het korte verhaal [KL]Der Mensch erscheint im Holoz[KA3]an[KLE] van Max Frisch tot scenario. Deze bekroonde film gaat over een man (Josephson), die zijn einde ziet naderen, terwijl zware regenval het hooggelegen bergdal waarin hij woont, van de buitenwereld heeft afgesneden. Hij registreert het natuurgeweld aan de hand van kennis die hij vergaart uit encyclopedieën en het dagboek van Zuidpoolreiziger Scott. Hij plakt zijn aantekeningen en relevante artikelen te samen met zijn eigen herinneringen aan de wand en probeert op die manier zijn leven te reconstrueren. Iedere beweging of geluid doen zijn hoop op een verlossing opgloeien. Maar hij is er zich van bewust dat een mens, die een ramp heeft overleefd, weet wat een katastrofe betekent, terwijl de natuur kan nemen wat zij ooit gaf. Zijn noodlot is daarom onafwendbaar. Zware kost en deze statische film is zeker niet ieders idee over een avondje ontspanning. Mooie opnamen van Yorgos Arvannitis.

Deutschfieber

1992 | Komedie

Duitsland 1992. Komedie van Niklaus Schilling. Met o.a. Tilo Prückner, Christiane Paul, Heike Schroeter, Christian von Richthofen en Dorothea Moritz.

Vervolg op het legendarische WILLI-BUSCH-REPORT van Schilling uit 1979. In het ingeslapen Friedheim staat het leven op z'n kop na de val van de Muur: een vloedgolf van westerlingen overspoelt het stadje. Willi Busch, de sensatie-journalist van vroeger, die eigenlijk met pensioen wilde gaan, staat weer midden in het wereldgebeuren. Er duikt ook nog een meisje op, die zijn natuurlijke dochter blijkt te zijn. De vileine klucht die Schilling voor ogen stond is helaas ten onder gegaan aan rommeligheid. Het is een film geworden waarbij je je afvraagt wat nou eigenlijk de bedoeling was. Scenario van regisseur Schilling en Oskar Roehler. Camerawerk van Frank Grunert.

Canti

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Manuel Pradal. Met o.a. Sébastien Nuzzo, Simon Reggiani, Agnès Jaoui, Irma Castera en Rosario Audras.

Cecco (Nuzzo) verblijft met zijn moeder (Marini) in een Italiaans kuststadje. Hij is een stille, zwijgzame, in zichzelf gekeerde jongeman die moeilijk contacten legt. Hij doet van alles om de verveling te verdrijven. Zijn moeder bezorgt hem een baan op een autokerkhof, maar ook daar houdt hij het niet lang uit. In het stadje loopt tevens de nietsnut Fulvio (Reggiani) rond in het gezelschap van twee zware jongens en Diamante (Jaoui) en Luna (Castera), twee meiden van lichte zeden die voor het levensonderhoud van het vijftal zorgen. Dan ontmoeten Cecco en Fulvio elkaar. Meer een opeenvolging van losse fragmenten over mensen die niets om handen hebben en hun tijd in ledigheid doorbrengen dan een afgerond verhaal. Waar de makers in slagen is de verveling te doen overslaan op de toeschouwer die geen moeite meer doet om het ingewikkeld zootje, barstensvol symboliek, te ontrafelen. Regisseur Pradal schreef zelf het scenario. Het enige levendige aan de film is de zwart-wit fotografie van Matthieu Poirot-Delpech, die geen gebruik maakt van een statief.

La messe en si mineur

1990 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1990. Drama van Jean-Louis Guillermou. Met o.a. Margaux Hemingway, Denis Charvet, Pierre Amoyal, Annabelle Mouloudji en Stéphane Audran.

Laurent, concertsolist, wordt verliefd op een mooie Amerikaanse maar haar stiefmoeder steunt de verhouding niet en Laurent veroorzaakt opzettelijk een auto-ongeluk, waarbij hij de dood vindt. Een stompzinnig scenario en een film die weinig voorstelt, zodat de vraag rijst waarom zoiets wordt gemaakt. Alleen de charme van de jonge spelers maakt hem nog een heel klein beetje de moeite waard.

Abrahams Gold

1990 | Drama

Duitsland 1990. Drama van Jörg Graser. Met o.a. Hanna Schygulla, Günther Maria Halmer, Daniela Schötz, Robert Dietl en Maria Singer.

Hunzinger, die een kroeg heeft in een klein dorpje in Beieren is een oud-nazi. Als het duidelijk wordt dat de jonge Lechner van joodse afkomst is, ontstaat een verbitterde vijandschap tussen de twee mannen, die tot een catastrofe leidt.

Med döden inde pa livet

1989 | Documentaire

Denemarken 1989. Documentaire van Dola Bonfils.

Rustige maar aangrijpende dokumentaire over patiënten, verplegend personeel en dokters in het beruchte Aidsziekenhuis Hvidovre in Kopenhagen, waar gemiddeld vijf patiënten per dag sterven. Diskrete blikken achter de schermen.

Trois pommes à côté du sommeil

1988 | Misdaad

Frankrijk/Canada 1988. Misdaad van Jacques Leduc. Met o.a. Normand Chouinard, Paule Baillargeon, Paule Marier, Hubert Reeves en Josée Chaboillez.

Er gebeurt niets in deze film, waarin feitelijk maar twee personages voorkomen. De hoofdpersoon houdt zich van 's morgens tot 's avonds bezig met zijn dagelijkse beslommeringen, maar nu hij veertig is, komt zijn verleden weer bovendrijven en met zijn vriend praat hij dan over allerlei dingen. De regisseur gaat te werk op basis van gedachten- en gevoelsassociaties om liefde, eenzaamheid, hartstocht, kennis, en het mysterie van leven en dood aanschouwelijk te maken. Onder de ogenschijnlijk simpele buitenkant gaat een intens verwarrende en zeer vernuftig opgezette film schuil. De vriendschap tussen de twee mannen is schitterend in beeld gebracht door Pierre Letarte. Deze film werd in 1990 tijdens de Achtste Ontmoetingsdagen in Montréal bekroond met de prijs van de vereniging van filmcritici uit Quebec.

La noche oscura

1988 | Biografie, Experimenteel

Frankrijk/Spanje 1988. Biografie van Carlos Saura. Met o.a. Juan Diego, Julie Delpy, Fernando Guillén, Manuel de Blas en Fermi Reixach.

Saura,die zelf het senario schreef, schept een beeld hoe in de verschrikkelijke winter van 1577 de Karmelieten San Juan de la Cruz halfnaakt op de rug van een muilezel naar Toledo brengen om hem daar voor een kerkelijk tribunaal te slepen. Immers, in de tijd van scheuringen en inquisitie grensde het kiezen voor een leven als een arme, ongeschoeide kloosterling in vertrouwelijke dialoog met God aan ketterij, zo niet erger. Een mystieke en morbide sfeer, gehuld in weinig licht. Nacht en dood zijn als een obsessie voortdurend aanwezig in deze reis op de grenzen van de waanzin. Saura kon dit thema niet efficiënt ontwikkelen; daarnaast is er nog het slechte spel van de hoofdrolspeler. Een nieuwe mislukking van de regisseur na EL DORADO, maar met indrukwekkende beelden van Téo Escamilla.

En toute innocence

1988 | Drama, Film noir, Thriller

Frankrijk 1988. Drama van Alain Jessua. Met o.a. Michel Serrault, Nathalie Baye, François Dunoyer, Suzanne Flon en Philippe Caroit.

Deze bewerking van de roman [KL]Suicide [KA2]a l`aimable[KLE] van Andr[KA1]e Lay verschaft de satiricus en moralist Jessua de gelegenheid een milieuschildering te maken van een familie uit de bourgeoisie. Het gaat om echt addergebroed, dat doet denken aan Chabrol`s DOCTEUR POPAUL. Serrault past niet in zijn rol en het scenario (van Dominique Roulet, Luc Beraud en Jessua) stagneert langdurig voordat er weer eens wat schot in komt; onherstelbare zwakke plekken in een dergelijk Hitchcock-thema.

Flammenzeichen

1985 | Biografie

Duitsland 1985. Biografie van Franz Seitz. Met o.a. Dietrich Mattausch, Hans Reinhard Müller, Toni Berger, Martin Umbach en Wilfried Klaus.

Een film over het leven van de jezuïetenpater Rupert Mayer, die zich vanaf het begin fel tegen het fascisme in Duitsland heeft verzet. Een half jaar na het eind van WOII stierf hij, verzwakt door gevangenisstraffen en verbanning.

L'argent

1983 | Misdaad, Drama, Experimenteel, Thriller

Zwitserland/Frankrijk 1983. Misdaad van Robert Bresson. Met o.a. Christian Patey, Sylvie Van den Elsen, Caroline Lang, Michel Briquet en Vincent Risterucci.

Een uit balorigheid door een jonge bourgeois in omloop gebracht vals bankbiljet van vijfhonderd Francs resulteert in de werkloosheid van een onschuldige jonge arbeider. Deze wordt na een mislukte bankroof gevangen genomen, verliest vrouw en kind, en uiteindelijk leeft hij zijn frustraties uit in de moord op het gezin van een vriendelijke vrouw die hem onderdak verleent. Een novelle van Tolstoy vormde de aanleiding voor Bresson`s meest pessimistische film tot nu toe, waaraan zelfs ieder louteringselement ontbreekt. De sobere vorm en emotieloze regie van de amateurspelers sluiten de betrokkenheid van de toeschouwers uit. Het compacte scenario Bresson is echter een meesterstuk van dramaturgie. Bresson werd gelauwerd op het filmfestival van Cannes voor de Beste Regie (Jury's zijn onafhankelijk en hadden een andere mening dan uw criticus). Het camerawerk van Pasqualino De Santis en Emmanuel Machuel. Eastmancolor, Mono.

Le cavaleur

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Jean Rochefort, Catherine Alric, Danielle Darrieux, Nicole Garcia en Annie Girardot.

Edouard Choiseul (Rochefort), een pianovirtuoos, is een onverbeterlijke Don Juan die altijd oprecht maar kortstondig verliefd wordt. Een ontmoeting met de aantrekkelijke Muriel (Alric), die de kleindochter van een oude vlam blijkt te zijn, maakt hem het verstrijken der jaren bewust. De beste film van De Broca in tien jaar heeft ironische en melancholieke observaties die het scenario boven zichzelf uittillen. Een opmerkelijke rol van Garcia als de berustende echtgenote Marie-France die weet dat de rokkenjager toch altijd in het gezin zal terugkeren. Het scenario is van Michel Audiard en regisseur De Broca. Het camerawerk is van Jean-Paul Schwartz. Eastmancolor, Mono.

L'arbre de Guernica

1975 | Experimenteel

Italië/Frankrijk 1975. Experimenteel van Fernando Arrabal. Met o.a. Mariangela Melato, Ron Faber, Jean-François Delacour, Marie Pillet en Cosimo Cinieri.

De derde film van deze toneelschrijver van Spaanse afkomst is net zo onverfilmbaar als al zijn andere werk. Het bombardement op Guernica (26 januari 1937) inspireerde de schrijver tot een explosie van droombeelden, die beurtelings lyrisch, fantastisch, erotisch maar met ondertoon van rouw, metafysisch en poëtisch zijn of lijken op een nachtmerrie in de stijl van Goya. Een bezwerende film, die nog versterkt wordt door de krachtige geluids- en beeldvondsten. De tot nu toe meest volmaakte film van Arrabal, die hier even geïnspireerd is door zijn onderwerp als Picasso dat destijds was.

Slaughterhouse Five

1972 | Sciencefiction, Oorlogsfilm

Verenigde Staten 1972. Sciencefiction van George Roy Hill. Met o.a. Michael Sacks, Ron Leibman, Eugene Roche, Sharon Gans en Valerie Perrine.

Naar de korte roman van Kurt Vonnegut [KL]Slaughterhouse-Five or The Children`s Crusade[KLE].Het speelt gedeeltelijk op een planeet (Trafalmadore) ergens in de ruimte, waar de hoofdpersoon Billy Pilgrim (Sacks) gevangen wordt door kleine groene aliens die hem (naakt) in een kooi in de dierentuin opsluiten. Anderzijds reist hij door de tijd en is hij de krijgsgevangene, die in 'Schlachthof V' tijdens het verschrikkelijke bombardement van Dresden in WO II gevangen zit.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer J.S. Bach op televisie komt.

Reageer