Bertrand Tavernier

Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Bertrand Tavernier is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 39 films gevonden.

Quai d'Orsay

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Bertrand Tavernier. Met o.a. Thierry Lhermitte, Raphaël Personnaz, Niels Arestrup en Bruno Raffaelli.

Groentje Arthur Vlaminck (Personnaz) belandt als tekstschrijver in de hoogste echelons van het departement Buitenlandse Zaken. Werken voor de flamboyante minister Alexandre Taillard de Worms (Lhermitte) blijkt bepaald geen zondagmiddagklusje. Soms vermakelijke komedie over het Franse politieke bedrijf is summa summarum ietwat lichte kost voor Tavernier. Lhermittes personage is geïnspireerd op Dominique de Villepin, de Chirac-minister die mordicus tegen de inval in Irak was. Arestrup ontving een César voor zijn vertolking van de onverstoorbare kabinetschef Maupas. Naar het striptweeluik van Christophe Blain en Abel Lanzac.

La Princesse de Montpensier

2010 |

Frankrijk/Duitsland 2010. Bertrand Tavernier. Met o.a. Christine Brücher, Nathalie Krebs, Olivier Loustau, Philippe Magnan en Lambert Wilson.

Groentje Arthur Vlaminck (Personnaz) belandt als tekstschrijver in de hoogste echelons van het departement Buitenlandse Zaken. Werken voor de flamboyante minister Alexandre Taillard de Worms (Lhermitte) blijkt bepaald geen zondagmiddagklusje. Soms vermakelijke komedie over het Franse politieke bedrijf is summa summarum ietwat lichte kost voor Tavernier. Lhermittes personage is geïnspireerd op Dominique de Villepin, de Chirac-minister die mordicus tegen de inval in Irak was. Arestrup ontving een César voor zijn vertolking van de onverstoorbare kabinetschef Maupas. Naar het striptweeluik van Christophe Blain en Abel Lanzac.

In the Electric Mist

2009 | Mysterie, Drama, Thriller, Misdaad

Verenigde Staten/Frankrijk 2009. Mysterie van Bertrand Tavernier. Met o.a. Tommy Lee Jones, John Goodman, Peter Sarsgaard, Mary Steenburgen en Kelly Macdonald.

Als het akelig toegetakelde lijk van een jonge prostituee wordt gevonden, gaat politieman Dave Robicheaux (Jones), een al enige tijd droogstaande alcoholist, op onderzoek uit. De verdenking valt al snel op gangsterbaas Julie 'Baby Feet' Balboni (Goodman), maar die heeft een enorm talent om buiten schot te blijven. Daarnaast vindt Robicheaux een aanknopingspunt bij een oude zaak uit een ver verleden. Sfeervolle thriller met noir-trekjes naar een roman van James Lee Burke tegen de achtergrond van post-Katrina Louisiana. Jones is betrouwbaar als altijd, Goodman is nog iets beter.

Holy Lola

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Isabelle Carré, Bruno Putzulu en Maria Pitarresi.

Een kind adopteren uit Cambodja is een hels karwei. En de Amerikanen krijgen overal voorrang. Dat lijkt de boodschap van adoptiedrama Heilige Lola van gearriveerd cineast Tavernier (Ça commence aujourd'hui). Tavernier volgt met de camera op de schouder een Frans echtpaar door een Cambodjaans doolhof van taaie instanties, corrupte functionarissen, enge kinderhandelaars en smoezelige weeshuizen. Acteurs Gamblin en Carré hebben geen enkele moeite met hun bakkeleiende personages en zetten samen een invoelbaar verward stel neer. Wat beklijft is het wrange beeld van een ontwikkelingsland als kweekvijver voor kinderexport.

Claude Sautet, ou la magie invisible

2003 | Documentaire, Biografie

Frankrijk/Duitsland 2003. Documentaire van N.T. Binh. Met o.a. Bertrand Tavernier, Philippe Sarde, Jean-Paul Rappenau, José Giovanni en Jean-Louis Livi.

Geslaagd portret van de in 1924 geboren en in 2000 overleden Franse regisseur Sautet, die zijn carri[KA2]ere begon als assistent van Georges Franju en Jacques Becker. Hij bewerkte zonder daarvoor op de aftiteling terecht te komen heel wat scenario`s. In 1959 kwam zijn kans om bekend te worden met een actiefilm, overigens zijn tweede, toen hij Maurice Labro moest vervangen als regisseur van CLASSE TOUS RISQUES met Jean-Paul Belmondo en Lino Ventura. Zijn pech was dat deze Hollywoodachtige B-film overstemd werd door de nouvelle vague. Met LES CHOSES DE LA VIE (1969) sloeg Sautet een geheel eigen richting in; jaren later werd van deze film in Amerika een remake gedraaid, getiteld INTERSECTION (1994), die lang zo sterk niet was. Sautet werd ondere andere ook bekend door films als MAX ET LES FERRAILLEURS (1970), de klassieker C[KA1]ESAR ET ROSALIE (1972) en NELLY ET M. ARNAUD (1995). Binh's film is gebaseerd op interviews, die hij kort voor het overlijden van Sautet had opgenomen, gesprekken met diens vrouw, en commentaren van Sautet's medewerkers. Bovendien heeft Binh heel veel fragmenten van het werk van Sautet in zijn boeiende documentaire verwerkt. Deze film wekt het verlangen op om Sautet's films te willen bekijken. Jammer is alleen dat er maar één Sautet-acteur aan het woord komt, Jean-Pierre Marielle. Binh bereidde de interviews voor met Dominique Raboursin. Het camerawerk is van Jean-Paul Meurisse. Voor filmstudenten en cinefielen een must.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Depardieu... le regard des autres

2000 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 2000. Documentaire van Catherine Jivora en Pierre-André Boutang. Met o.a. Le Dœuff, Nathalie Baye, Claude Berri, Michel Blanc en Bertrand Blier.

Een collage van diverse interviews, gegeven door een uiteenlopende reeks mensen op even uiteenlopende tijdstippen, over de Franse acteur G[KA1]erard Depardieu (1948). Op die manier trachten de makers een beeld te cre[KA3]eren van de persoon, de mythe, de mens, de acteur, de zakenman, de regisseur, enz., zonder dat Depardieu zelf op de pijnbank gelegd wordt. Helaas wordt het haast een promotiefilm voor hem, want nergens is er een woord kritiek te bespeuren in de soms ellenlange hommages. Het geheel wordt ge[KA3]illustreerd met fragmenten uit zowel zijn theaterwerk, o.a. [KL]Les gar[KA10]cons de la bande[KLE] van Matt Crowley (uit 1968) en [KL]Galapagos[KLE] van Jean Chatenet (uit 1971). Met een fragment uit LES VALSEUSES (1974) belanden we dan bij het serieuze filmwerk. Een documentaire die uitsluitend in de smaak zal vallen van de kritiekloze Depardieu-fans. De regisseurs schreven zelf het scenario en tekenden tevens voor de montage. Fotografie is van Barney Gumble.

Ça commence comme un film

1999 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1999. Documentaire van Nicolas Baulieu. Met o.a. Philippe Torreton, Bertrand Tavernier, Michèle Niewrzeda, Dominique Sampiero en Yamina Duvivier.

In 1998 draaide Bertrand Tavernier in een landelijk arbeidersdorpje ten noorden van Valenciennes de film ÇA COMMENCE AUJOURD'HUI over de reflectie van de economische crisis en de werkloosheid op de schooljeugd uit de lagere sociale klasse. Hij baseerde zijn film op het autobiografische scenario van Dominique Sampiero en hij werd opgenomen in het authentieke schooltje. Regisseur/producent/scenarist/monteur Baulieu vermengt in zijn documentaire gesprekken met de echte leraars en leraressen van de school met werkopnamen van Taverniers film. Daaruit blijkt dat de film wel degelijk een beeld is van de realiteit en dat Tavernier niets verzonnen heeft. De documentaire eindigt met de première van Taverniers film en met de inhuldiging door de burgemeester van de 'Ecole maternelle Bertrand Tavernier', als blijk van hulde aan de cineast. Fotografie was in handen van Baulieu en Alain Choquart.

Ça commence aujourd'hui

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Torreton, Maria Pitarresi, Nadia Kaci, Véronique Ataly en Nathalie Bécue.

Dit werk van Bertrand Tavernier verbeeldt op ingetogen en bijna documentaire-achtige wijze het verhaal van een kleuterleraar (Torreton) in een armzalige Noord-Franse regio, die dagelijks probeert het ellendige bestaan van zijn kroost te verlichten. In de Angelsaksische media wordt de film driftig vergeleken met het volksrealisme van Ken Loach en Mike Leigh maar in tegenstelling tot zijn Britse collegae verliest Tavernier zich niet in komische typetjes. Ça commence aujourd'hui is grimmig, een aanklacht tegen het failliet van de staat door de ogen van verwaarloosde kleuters.

Autopsie d'un genre... Le polar français

1999 | Documentaire, Misdaad

Frankrijk 1999. Documentaire van Fred Demont. Met o.a. François Guérif, Bertrand Tavernier, Jean-Pierre Mocky, Alain Corneau en Pierre Granier-Deferre.

In de jaren 1930 ontstond de Franse politiefilm. Door de invloed van schrijvers als Georges Simenon ontwikkelde deze zich tot een uniek genre, in vele landen geïmiteerd maar nooit geëvenaard. De 'policier' vermengt sfeer en spanning tot een intrigerend geheel vol onvoorspelbare personages, plotwendingen en suspense. De Amerikanen hadden hun 'film noir', maar de echte 'série noire' is typisch Frans. Met een dozijn regisseurs, schrijvers en historici wordt dit typisch Franse filmgenre ontleed vanaf Jean Renoir over H.G. Clouzot en Henri Verneuil en de nouvelle vague tot Bertrand Tavernier, geïllustreerd met tientallen fragmenten waarin onvergetelijke specialisten als Jean Gabin, Lino Ventura en Vera Clouzot terug levend worden. Een hulde aan een filmgenre dat weigert te sterven, met liefde geschreven door Jean-Pierre Pascaud en Stéphane Roux. Montage is van Annick Hurst en voor de fotografie werd beroep gedaan op François Néméta.

Legenden - Romy Schneider

1998 | Documentaire, Biografie

Duitsland 1998. Documentaire van Michael Strauven. Met o.a. Sarah Biasini, Karlheinz Böhm, Oswalt Kolle, Helmut Lohner en Jean-Claude Brialy.

Romy Schneider werd in 1938 geboren als Rosemarie Albach- Retty, de dochter Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die zowel op het toneel als voor de camera stonden. Deze documentaire volgt Romy vanaf haar prille begin, in 1952, over haar SISSI-trilogie, tot haar verloving met Alain Delon, waardoor ze in Frankrijk terecht kwam. Hier kreeg ze een nieuw imago van Coco Chanel. Na haar mislukte Hollywood-avontuur kwam ze weer naar Europa, waar haar carrière gered werd dank zijn LA PISCINE, waarin ze als tegenspeler niemand minder had dan Alain Delon, ook al was hun relatie al lang voorbij. In Frankrijk bouwde ze haar loopbaan verder uit en werd een van de belangrijkste sterren van de Franse film. Haar privé-leven was echter een puinhoop. De wanhoop die zo dikwijls uit haar films sprak was echt. Haar leven brak helemaal wanneer in 1981 haar zoon David bij een ongeval de dood vond. Minder dan een jaar later, op 29 mei 1982, stierf ook zij, aan een dodelijke cocktail van medicijnen en alcohol. De liefde- haat verhouding van Romy met haar moeder Magda wordt eveneens gedetailleerd uit de doeken gedaan. Een boeiend portret met commentaar van Patrick Blank, Frank Sieckel, Conny Wolter en Käthe Koch. Montage was van Katrin Ewald en nieuw beeldmateriaal werd gefilmd door Bernd Höhne.

Fred

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Vincent Lindon, Clotilde Courau, François Berléand, Stéphane Jobert en Roschdy Zem.

Een drama dat speelt in een voorstad van Parijs. Fred (Lindon) raakt door sluiting van de fabriek zijn baan kwijt als kraandrijver. Zijn vriendin Lisa (Courau) probeert hem te ondersteunen, terwijl zijn beste vriend Michel (Jobert), een vrachtwagenchauffeur, verdwijnt. Begeleid door een sobere score heeft Jolivet een film gemaakt over eigentijdse problemen: de held moet knokken om zijn maatschappelijke problemen te overwinnen. De in ongerede geraakte gebouwen, de failliete fabriek zijn op een dusdanige manier door de camera van Patrick Blossier gevat, dat ze de hoofdrol van dit sociaal getinte drama zijn gaan spelen. Het prikkelende spel van Lindon en de diepe menselijkheid, die Berléand in zijn rol heeft gelegd, maken deze policier meer dan geloofwaardig.

De l'autre côté du périph

1997 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1997. Documentaire van Bertrand Tavernier en Nils Tavernier.

Bewoners van Les Grands-Pêchers, een wijk in Montreuil, worden door vader en zoon Tavernier gedurende enkele maanden in 1997 gevolgd. Ze geven uiting aan hun ongenoegen over de strenge wet-Debré op immigratie en naturalisatie. De auteurs van deze documentaire, hoewel erg tijdsgebonden, zorgen voor een authentiek, edelmoedig en contrastrijk document, wars van traditionele clichés.

Chasse aux sorcières à Hollywood 1947-1960

1997 | Documentaire

Frankrijk 1997. Documentaire van Patrick Rotman. Met o.a. Bertrand Tavernier en John Berry.

Met een korte historische schets over het Amerika van kort na de depressie tot het einde van WOII, een periode waarin het communisme in de VS getoleerd werd, krijgen we een indruk van de angstsfeer die het land in de ban hield. Het `Rode Gevaar` leidde uiteindelijk tot het uitbreken van de koude oorlog. Ook in Hollywood, dat zijn gouden tijd beleefde, sijpelt het communisme binnen. In oktober 1947 wordt het House of Un-American Activities Committee (HUAC) opgericht, dat vooral Hollywood viseert. We volgen getuigenissen van mensen als Jack Warner, Walt Disney, Ronald Reagan, Robert Taylor en Gary Cooper. De zittingen eindigen in een schorsing van de zgn. Hollywood Ten: Herbert Biberman, Alvah Bessie, Dalton Trumbo, Ring Lardner Jr., Albert Matz, Lester Cole, Samuel Ornitz, Edward Dmytryk, John Howard Lawson en Adrian Scott. Na hun veroordeling zet de middelmatige politicus McCarthy de jacht op het communisme in Hollywood ongenadig verder. Nog tientallen acteurs en regisseurs komen op de zwarte lijst terecht. Getuigenissen van John Berry, die Amerika ontvluchtte nadat hij een film over en met de Hollywood Ten gemaakt had en Bertrand Tavernier, die de algemene toestand in de filmstad tekent. Een goed gestoffeerd document dat een van de meest beschamende periodes uit de Amerikaanse filmgeschiedenis uit de doeken doet. Rotman schreef het scenario samen met Virginie Linhart. Cécile Codon stond in voor de montage en Sylvia Calle bediende de camera.

Cannes... les 400 coups

1997 | Documentaire

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1997. Documentaire van Gilles Nadeau. Met o.a. Georges Cravenne, Louisette Fargette, Roger Vadim, Claudia Cardinale en Henri Alekan.

Een overzicht van vijftig jaar Festival van Cannes, beginnende met de valse start in 1939, om dan over te schakelen op het echte eerste festival van 20 september tot en met 5 oktober 1946. De vele documentaire beelden met beroemde vedetten van destijds die langs de Croisette paraderen worden afgewisseld met interviews met de groten van vandaag. Er wordt natuurlijk aandacht besteed aan het afgebroken festival van 1968, dat als gevolg had dat nevenmanifestaties als [KL]La quainzaine des r[KA1]ealisateurs[KLE] en [KL]La semaine de la critique[KLE] het levenslicht zagen. Tevens worden fragmenten getoond uit films die hun loopbaan startten in Cannes, evenals beelden van enkele prijsuitreikingen. Het geheel zit eerder rommelig in elkaar en werd duidelijk vlug gemonteerd (door Martine Evin) om de concurrenten voor te zijn. Michel Pascal en Nadeau schreven het scenario. Pascal stond tevens in voor de commentaar en de interviews. Achter de camera stonden Jean-Claude Lemercier, Jacques Pamart en Gorka Sistiaga.

Capitaine Conan

1996 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1996. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Torreton, Samuel Le Bihan, Bernard Le Coq, Catherine Rich en Yves Roan.

Na La vie et rien d'autre Taverniers tweede meesterwerk over '14-'18. In de chaosnadagen van De Grote Oorlog opereren op de Balkan kapitein Conan en zijn vijftig soldaten van de Armée des Orients. Als ouderwetse Sioux-krijgers doden ze de vijand met het mes. Wanneer een aantal van het peloton, het merendeel ex-bajesklanten, van plundering en moord wordt beschuldigd, verdedigt de bikkelharde doch bloedsbroederloyale Conan hen. In deze adaptatie van Roger Vercels roman uit 1934, door dialoogsmid par excellence Jean Cosmos, is Torreton groots als tragische barbaar. Briljante 'Scope-fotografie van Alain Choquart. Onder de vele onderscheidingen: Césars voor regisseur en hoofdrolspeler.

L'appât

1995 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1995. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Marie Gillain, Olivier Sitruk, Bruno Putzulu, Richard Berry en Philippe Duclos.

Nathalie (Gillain) is nog geen 18. Ze werkt in een boetiek en gaat `s avonds naar chique gelegenheden, waar ze contacten zoekt met oudere heren die haar kunnen helpen bij haar carriere als tv-omroepster, filmactrice o.i.d. Haar vriendje Eric (Sitruk) is nauwelijks ouder en hangt rond met zijn simpele side-kick Bruno (Putzuhu) en droomt ervan om een keten met kledingzaken in de V.S. te openen.

Veillées d'armes

1994 | Documentaire

Duitsland/Frankrijk 1994. Documentaire van Marcel Ophüls.

Marcel Ophüls begaf zich naar Bosnië om in een tweedelige film te laten zien hoe journalisten en oorlogscorrespondenten er werken. Het eerste deel vertelt over beroemde voorgangers, die hun werk deden tijdens de Spaanse Burgeroorlog, WO II, in Vietnam of Libanon, aan de hand van beelden uit die oorlogen. De risico's, heldendaden en ook de trucjes worden geanalyseerd. Dan zijn de journalisten in Bosnië aan de beurt. Het tweede deel bevat gesprekken tussen de correspondenten, over kogelvrije vesten, objectiviteit, de betrekkingen met de verschillende partijen, de vormen van censuur en zelfcensuur in Bosnië en tijdens de Golfoorlog. De film bevat tevens beelden uit fictiefilms, die interviews of documentairebeelden moeten verduidelijken, wat het geheel nogal brokkelig en onduidelijk maakt. De Marx Brothers, Bing Crosby, Gary Grant en fragmenten uit films van vader Max Ophüls wisselen de interviews en oorlogsbeelden af. De getuigenis van het leed van de bevolking steekt boven de rest van de film uit, evenals feit om nu eens de 'hoofdrolspeler' achter schermen te laten zien, w.o. de cameralieden, geluidstechici e.d. die, behalve de tv-veslaggever, nooit in beeld komen. Om deze film trok Ophûls zich begin 1995 terug als lid van de commissie voor de Césars. Er is ook een versie, die 7m langer is.

La fille de d'Artagnan

1994 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Sophie Marceau, Sami Frey, Jean-Luc Bideau, Raoul Billerey en Claude Rich.

De drie musketiers, de rechtschapen zeventiende-eeuwse helden van auteur Alexandre Dumas, keren terug in deze kleurrijke avonturenfilm. De dochter van de vierde musketier, D'Artagnan (Noiret), is opgegroeid in een klooster maar vindt nu haar roeping aan de zij van de inmiddels wat stramme, maar nog immer goedgemutste heren. De energieke Marceau in de titelrol heeft leuke schermscènes - én een nadrukkelijk uitgelicht decolleté - maar wordt toch een beetje overschaduwd door de veteranen. De muziek van Philippe Sarde werd genomineerd voor een César.

François Truffaut : Portraits volés

1993 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1993. Documentaire van Serge Toubiana en Michel Pascal. Met o.a. Gérard Depardieu, Eva Truffaut, Claude Chabrol, Jean-Louis Richard en Jean Gruault.

Degelijk portret van de grote regisseur Fran[KA10]cois Truffaut (1932-1984) waarin alle aspecten van zijn talent belicht worden. Vanaf zijn jeugd, waarin hij zich voor het medium film ging interesseren tot en met de eerste stappen als assistent en scenarist. Over zijn grote doorbraak met LES 400 COUPS inclusief de apotheose van de prijsuitreiking op het Festival van Cannes en zijn grote bewondering voor Alfred Hitchcock. De film bevat zeldzame opnamen van Truffaut met de Master of Suspense. Ook het verhaal van zijn alter-ego Antoine Doinel, in de films steeds vertolkt door Jean-Pierre Léaud. Tot slot een resem fragmenten uit zijn bekendste films. Het geheel wordt van commentaar voorzien door een hele reeks bekende namen uit de Franse cinema die allen vrienden waren van - of gewerkt hebben met Truffaut. Pure hulde waardoor de film wellicht kritiekloos lijkt. Toubiana en Pascal schreven het scenario en beeldmateriaal werd bijeengeschoten door Maurice Fellous, Jean-Yves Le Mener en Michel Sourioux.

La guerre sans nom

1992 | Documentaire, Oorlogsfilm

Frankrijk 1992. Documentaire van Bertrand Tavernier.

Een vier uur durende documentaire over de Algerijnse Onafhankelijkheidsstrijd van 1952-1962 en de politionele acties, die het Franse leger uitvoerde, dat grotendeels uit (ongemotiveerde) dienstplichtigen bestond, totdat het akkoord van Evian getekend werd, dat weer tot gevolg had dat Frankrijk in een soort burgeroorlog geraakte. Een zaak, die dertig jaar later nog heel emotioneel in de herinnering ligt en door Tavernier op een bijzondere wijze is benaderd: hij interviewt oud-strijders, die allen in Grenoble woonachtig zijn. Hij heeft ze gefilmd op een soort reunie in een restaurant, thuis en in de open lucht. Er is geen gebruik gemaakt van oude opnames of anderzins documentair materiaal. Uitsluitend mondelinge getuigenissen. Voor heel veel Fransen veel te veel gepraat en voor niet-Fransen na driekwart uur niet meer uit te houden. Wel goed gedaan, maar toch

L.627

1992 | Misdaad, Experimenteel, Thriller, Drama

Frankrijk 1992. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jean-Roger Milo, Didier Bezace, Nils Tavernier, Charlotte Kady en Philippe Torreton.

Franse cineast Tavernier houdt van volksrealisme, getuige zijn docudrama's Ça commence aujourd'hui - over een bevlogen kleuterleraar - en L'appât - over gewetenloze tieners. In zijn 145 minuten durende politiefilm L.627 volgt de camera een in burgerkleding gestoken drugsagent in Parijs. De alledaagse sleur van het politiewerk staat centraal waarbij de nadruk ligt op de ellendige werkomstandigheden van de agenten (L.627 is een verwijzing naar een tijdrovend reglement). De actie komt er bekaaid af met een enkel opstootje, gefilmd op afstand. Politiewerk blijkt dweilen met de kraan open. Het draait om speurwerk en camaraderie, niet om misdaadbestrijding, volgens Tavernier. Aangenaam langdradig.

Gershwin

1992 | Documentaire, Biografie, Muziek

Italië/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1992. Documentaire van Alain Resnais. Met o.a. Edward Jablonski, Betty Comden, Adolph Green, Philippe Baudouin en Bertrand Tavernier.

Een hulde aan het muzikale talent van een van Amerika`s grootste componisten, George Gershwin. De film begint bij diens dood op 11 juli 1937. Gershwin werd geboren op 26 april 1898. Alhoewel zijn ouders niet bepaald begoed waren kregen hij en zijn oudere broer Ira toch de kans om muzikale studies te volgen. Op zijn vijftiende werd Gershwin reeds ge[KA3]engageerd door een muzikant van Tin Pan Alley. Vanaf zijn zeventiende start hij een vruchtbare collaboratie met zijn broer. Via het orkest van Paul Whiteman krijgt Gershwin wereldfaam als pianist en zijn compositie `Rhapsody in Blue` werd over de hele wereld een sensatie. Hij werkte met de grootste en populairste sterren van zijn tijd. De sfeer van de eerste dertig jaar van de twintigste eeuw wordt herschapen aan de hand van tekeningen, foto`s en geluidsfragmenten (met de nadruk uiteraard op de muziek), die Resnais op een zeer persoonlijke manier verwerkt. Een boeiend document dat een duidelijk beeld schetst van een invloedrijk muzikaal genie. Resnais schreef zelf het scenario en Edward Jablonski was verantwoordelijk voor de commentaar. De tekeningen werden gemaakt door Guy Peellaert.

Daddy Nostalgie

1990 | Drama, Experimenteel, Komedie

Frankrijk 1990. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Dirk Bogarde, Jane Birkin, Odette Laure, Emmanuelle Bataille en Charlotte Kady.

Er gebeurt eigenlijks niets bijzonders. Daddy Bogarde, slachtoffer van een zware hartaanval, ziet zijn dagen geteld. Alleen zijn dochter Birkin weet dit. Zij stelt alles in het werk om de resterende tijd samen door te brengen. Dit gebeurt in een sfeer van onderlinge verstandhouding, herinneringen, lachbuien, (verboden) bezoeken aan de nabij gelegen bar, etc. Tegelijkertijd trekken - paradoxaal genoeg - de banden weer aan tussen moeder Laure en haar dochter. Een film met drie personages die hevig ontroert, omdat het allemaal zo raak en waar is. Waarschijnlijk speelde zich een wonder af, toen een grootse Britse filmacteur, een grootse Franse actrice, en een grootse Franse regisseur tot samenwerking besloten. Scenario van Colo Tavernier-O'Hagan. Denis Lenoir stond achter de camera.

La vie et rien d'autre

1989 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Noiret, Sabine Azéma, Pascale Vignal, Maurice Barrier en François Perrot.

Verdun 1920. De vermoeide majoor Dellaplane is belast met vermisteninventarisatie en het produceren van een soldatenlijk voor het symboolgraf onder de Arc de Triomphe. Hautaine bourgeoise Irène de Courtil speurt de dodenakkers af naar haar echtgenoot. Hun ontmoeting is het hart van deze bespiegeling over het hervinden van het leven. Azéma - in een intense rol, geschreven voor Fanny Ardant - speelt met groot esprit, Noiret is in zijn honderdste filmoptreden simpelweg monumentaal. Fantastische dialogen van Jean Cosmos en Bruno de Keyzers 'Scope-fotografie in monochroom grijs-sepiapalet vervolmaken Taverniers meesterwerk.

La passion Béatrice

1987 | Historische film

Frankrijk 1987. Historische film van Bertrand Tavernier. Met o.a. Bernard-Pierre Donnadieu, Julie Delpy, Niels Tavernier, Monique Chaumette en Robert Dhéry.

De - van tevoren al verloren - strijd van de Maagd tegen het Monster. Gesitueerd ten tijde van de Honderdjarige Oorlog in de ongelooflijk duistere middeleeuwen, zoals ze in werkelijkheid voor het overgrote deel ook geweest moeten zijn: `het zwarte gat` in de historie. Barbaars, wreed, bevolkt door geestelijk en lichamelijk zwakkeren, heksen, verdoemenis, doodgeboren kinderen, incestueuze vaders, etc... Enkele schitterende, maar soms ook moeilijk te verteren sc[KA2]enes, een mengsel van naturalisme en vreemdsoortige po[KA3]ezie. Helaas een slordig en ontwricht scenario (van Colo Tavernier O`Hagan) over een vader die thuiskomt van het slagveld om zijn zwakke zoon te tiranniseren en incest te bedrijven met zijn sterkere (en mooie) dochter. Een tè lange, onevenwichtige en, kortom, tamelijk onaangename film. Maar het spel, de opmerkelijke muziek en het mooie camerawerk van Bruno De Keyser zullen wel in de smaak vallen.

Autour de minuit

1986 | Muziek, Biografie, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1986. Muziek van Bertrand Tavernier. Met o.a. Dexter Gordon, François Cluzet, Gabrielle Haker, Sandra Reaves-Phillips en Lonette McKee.

Tavernier heeft als eigenschap zich keer op keer te vernieuwen. Voor deze film laat hij zich inspireren door het leven van de jazzrecensent Francis Paudras en zijn vriend Bud Powell. Puur impressionistische mengeling van fictie en werkelijkheid, zonder intrige, over het leven van zwarte muzikanten die in Parijs en New York wonen. Met een volledige vrijheid van opbouw en een zeldzame beheersing van het tijdselement in de film. Ook de kunst van de tijdelijke overschakeling binnen een opname zelf en het maken van fantasiebeelden wordt verstaan. Ondanks de overvloedige muziek is er een tragische toon. Via de jazz kunnen de personages spreken en hun gevoelens uiten. Beslist een artistiek hoogstandje.

Un dimanche à la campagne

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Louis Ducreux, Sabine Azéma, Michel Aumont, Geneviève Mnich en Monique Chaumette.

Op het Franse platteland van rond de vorige eeuwwisseling krijgt een oudere schilder, zoals iedere zondag, bezoek van zijn bourgeois zoon en diens gezin. Het bliksembezoek van zijn veel rustelozer dochter brengt wat leven in de brouwerij. Teder drama brengt in hoogst ontspannen tempo de verschillende familierelaties in beeld maar biedt bovenal bespiegelingen over jeugd en ouderdom, idealisme en gezapigheid, stad en platteland. De romantische, nostalgische, zomerlome sfeer doet denken aan Jean Renoirs verfilming van Guy de Maupassants 'Une partie de campagne', uit 1936.

Mississippi Blues

1984 | Documentaire

Frankrijk 1984. Documentaire van Bertrand Tavernier en Robert Parrish.

De samenwerking tussen een goede Franse regisseur en een uit Georgia afkomstige Amerikaan heeft een boeiende documentaire opgeleverd over het diepe Zuiden van de V.S. De cineasten hebben mensen thuis, in de kroeg en in de kerk geïnterviewd die helemaal ingeburgerd zijn in dit mooie land. Amerika is weliswaar een prachtig land maar heeft ook te kampen met veel armoede op het platteland en met krottenwijken. Concluderend kan gezegd worden dat het hier gaat om 'een volk dat sterk hecht aan zijn geschiedenis, zijn wortels en zijn verleden. Maar het wil ook in beweging komen, openstaan voor vernieuwingen en van zijn structuur en vooroordelen af!' De kijker blijft geboeid van het begin tot het eind.

Coup de torchon

1981 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1981. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Noiret, Isabelle Huppert, Stéphane Audran, Jean-Pierre Marielle en Eddy Mitchell.

Regisseur Bertrand Tavernier reisde naar Senegal voor deze vrije bewerking van het boek 'Pop. 1280' van Jim Thompson (dat zich overigens in Amerika afspeelt). Een uitstekende Philippe Noiret speelt een politieman die zich eind jaren dertig in de West-Afrikaanse Franse kolonie stierlijk verveelt. Erger is dat hij door de dorpelingen, inclusief zijn echtgenote (een vileine Isabelle Huppert) wordt genegeerd dan wel belachelijk gemaakt. Op een dag is het genoeg en begint hij uit wraak aan een moordactie waarvan niemand hem verdenkt. Existentialistisch, verontrustend drama van de maker van onder meer La vie et rien d'autre en Daddy Nostalgie.

Une semaine de vacances

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Nathalie Baye, Gérard Lanvin, Michel Galabru, Philippe Noiret en Flore Fitzgerald.

Vedette Nathalie Baye (1948) sprankelt als Laurence, een 31-jarige onderwijzeres die probeert haar prioriteiten op een rijtje te krijgen tijdens een weekje vrijaf van haar scholieren en van haar vrienden en familie. Gevierd cineast Tavernier, een adept van volksrealisme, richtte zich op de persoonlijke overwegingen van de lerares (wat is mijn roeping?) en schetst op de achtergrond subtiel het starre onderwijsklimaat en het veranderende leerlingenbestand. Tavernier betoonde in 1999 opnieuw zijn hart voor de zaak met Ça commence aujourd'hui, een drama over een bevlogen kleuterleraar.

Mort En Direct, La

1979 | Sciencefiction, Drama, Experimenteel

Duitsland/Frankrijk 1979. Sciencefiction van Bertrand Tavernier. Met o.a. Harvey Keitel, Harry Dean Stanton, Max von Sydow, Thérèse Liotard en Vadim Glowna.

In de nabije toekomst zijn alle ziektes te genezen, zodat de fatale kwaal van een jonge vrouw - de schrijfster van bestsellers die met behulp van de computer haar boeken schrijft - een sensationeel onderwerp kan zijn voor een live tv-reportage. Ze wil in rust en eenzaamheid sterven, maar de reporter met een in zijn oog ingebouwde camera volgt haar zonder dat ze het merkt. Deze SF-film werd gesitueerd op het Schotse platteland en in oude steden, wat een vervreemdend contrast geeft. Sterk spel. Engelse dialogen. Achter de camera stond Pierre William Glenn en Tavernier maakte samen met David Rayfiel en Geza von Radvanyi het scenario.

Des Enfants gâtés

1977 | Drama

Frankrijk 1977. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Michel Piccoli, Christine Pascal, Michel Aumont, Arlette Bonnard en Gérard Jugnot.

Een filmer huurt een flat in een buitenwijk om rustig een scenario te kunnen schrijven, maar wordt gevraagd voor een actiecomité dat zich verzet tegen huurverhogingen. Er ontstaat een verhouding met een militante jonge vrouw, zo lang als de actie duurt en tot het script voltooid is. Ondertussen is hij wel losgekomen van het ivoren-torenkunstenaarschap. Taverniers vierde film - geschreven in samenwerking met actrice Pascal en regisseuse Charlotte Dubreuil - heeft een directer maatschappelijk engagement dan gebruikelijk en ook reportage-achtige aspecten; de optelsom echter van de op zichzelf rake maar zeer onderscheiden elementen maakt het resultaat nogal topzwaar.

Le juge et l'assassin

1976 | Misdaad, Drama, Historische film

Frankrijk 1976. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Noiret, Michel Galabru, Isabelle Huppert, Jean-Claude Brialy en Cécile Vassort.

Aan het einde van de negentiende eeuw jaagt de ambitieuze magistraat Rousseau met alle methodes op de godsdienstwaanzinnige ex-onderofficier Bouvier. Op zijn vagebondenpad door ruraal Frankrijk verkracht en vermoordt Bouvier volwassenen, adolescenten en kinderen. Taverniers furieuze derde regie, op een scenario van Jean Aurenche en Pierre Bost, fileert een archaïsche justitie en het onthutsende cynisme van clerus en bourgeoisie. Acteurs Noiret en Galabru bieden als rechter en moordenaar subliem tegen elkaar op, adembenemend is de 'Scope-landschapsfotografie van Pierre-William Glenn. Als gedetailleerd armoedetijdsbeeld en ronduit agressief politiek pamflet in romaneske vorm sorteert de film stevig effect.

Que la fête commence...

1975 | Drama, Historische film

Frankrijk 1975. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Noiret, Jean Rochefort, Jean-Pierre Marielle, Christine Pascal en Marina Vlady.

De hoofdrol die Noiret speelt als Philippe d'Orléans is een van zijn beste ooit, en dat wil echt wat zeggen. Noiret maakt de innerlijke tegenstrijdigheden en de machteloosheid van de beroemde Franse regent invoelbaar. De periode na de dood van Louis XIV, waarin D'Orléans regent was van de jonge Louis XV, is relatief duister in de Franse geschiedschrijving. De immer vindingrijke scenarist-regisseur Tavernier visualiseerde de tijd echter prachtig. Het is 1719. D'Orléans worstelt met een goddeloze priester (Rochefort), een opstandige markies (Marielle) en met zijn sympathie voor het plebs. Que la fête commence... won vier Césars.

Touche pas à la femme blanche

1974 | Western

Italië/Frankrijk 1974. Western van Marco Ferreri. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mastroianni, Michel Piccoli, Philippe Noiret en Bertrand Tavernier.

Ferreri liet in een bouwput van de gesloopte Hallen de slag bij Little Big Horn naspelen met Mastroianni als Generaal Custer. Een bijtend commentaar op Amerikaans imperialisme komt door de cartoonachtige benadering niet geheel over, maar de acteurs hebben aanstekelijk plezier in hun absurde rollen. Scenario van Ferreri en Rafaël Azcona. Camerawerk van Etienne Becker.

L'horloger de Saint-Paul

1974 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1974. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Noiret, Jean Rochefort, Jacques Denis, Sylvain Rougerie en Christine Pascal.

Een gezagsgetrouwe horlogemaker (Noiret) in Lyon gaat bij zichzelf te rade nadat hij hoort dat zijn doorgaans bedaarde zoon wordt verdacht van een politieke moord. Debuutfilm van nestor Tavernier waarin hij een sfeervol portret tekent van een man van middelbare leeftijd die langzaam de leefwereld van zijn zoon ontdekt én leert waarderen. De straatbeelden van vervlogen Lyon zijn een aangename bonus. Gebaseerd op L'horloger d'Everton van Georges Simenon, een boek dat speelt in het kleinsteedse Amerika dat Simenon in de jaren vijftig bezocht. Winnaar van een Zilveren Beer in Berlijn.

Les baisers

1965 | Erotiek, Komedie

Frankrijk 1965. Erotiek van Bernard T Michel, Bertrand Tavernier, Claude Berri, J.F. Haururoy en Charles Bitsch. Met o.a. Marie-France Boyer, Charles Sebrien, Laeticia Roman, Bernard Rousselet en Alain Roche.

Een film bestaande uit vijf sketches rond het thema van de kus, vari[KA3]erend van grappig en satirisch tot smerig, maar helaas ook van uitstekend (Tavernier) en oprecht (Bitsch, Berri) tot onbeduidend (Michel, Haururoy), zoals meestal het geval is bij dit soort ondernemingen.

La chance et l'amour

1964 | Komedie, Erotiek

Frankrijk/Italië 1964. Komedie van Bertrand Tavernier, Eric Schlumberger, Charles Bitsch en Claude Berri. Met o.a. Michel Auclair, Bernard Blier, Iran Eory, Bob Morel en Gérard Tichy.

Een episodenfilm, waarmee een kwartet van jonge regisseurs hun bioscoopdebuut maakte. I (Tavernier): Een killer is door zijn opdrachtgever met vals geld betaald, maar wreekt zich tijdens het pokeren. II (Schlumberger): Een jong stel lijkt halfbroer en halfzuster te zijn, maar niet alleen de vader, maar [KA1]o[KA1]ok de moeder heeft destijds een slippertje gemaakt. III (Bitsch): Een journalist wint onder pseudoniem de loterij van zijn eigen krant, maar kan de prijs niet incasseren zonder zich bloot te geven. IV (Berri): Smoesjes van soldaten over hun nalatigheid komen uit, maar het Duitse leger dient zich aan vóór de disciplinaire straf. Het kort bestek geeft de debutanten niet veel kans om hun talent te etaleren - zeker niet als schrijvers - maar het spel van Blier en Piccoli tillen de episodes van Tavernier en Bitsch boven de beperkingen uit.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Bertrand Tavernier op televisie komt.

Reageer