Franco Castellano

Regisseur, Acteur, Scenarist

Franco Castellano is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 16 films gevonden.

Cime Tempestose

2004 |

Italië 2004. Fabrizio Costa. Met o.a. Franco Castellano, Anita Caprioli en Alessio Boni.

La cittadella

2003 |

Italië 2003. Fabrizio Costa. Met o.a. Barbora Bobulova, Massimo Ghini, Frantisek D., Juraj Rasla en Franco Castellano.

Perlasca, un eroe italiano

2002 | Oorlogsfilm

Italië 2002. Oorlogsfilm van Alberto Negrin. Met o.a. Franco Castellano, Amanda Sandrelli en Jérôme Anger.

Ama il tuo nemico

2000 | Drama

Italië 2000. Drama van Damiano Damiani. Met o.a. Mario Adorf, Andrea Di Stefano, Romina Mondello, Massimo Ranieri en Cecilia Dazzi.

Frabrizio Canepa (Di Stefano) begon zijn carri[KA2]ere als geldloper voor de maffia. Hij kreeg opdracht om Don Paolo (Ranieri) te liquideren tijdens het afnemen van de biecht. Don Paolo is een priester die openlijk de maffia aanklaagt en waar hij kan, de voet dwars zet. De aanslag mislukt en Fabrizio belandt in de gevangenis. Hier bekommert Don Paolo zich in het bijzonder om Frabizio, die bekeerd wordt, zich loutert en zes jaar later zelf priester is. Ondertussen heeft men verschillende keren aanslagen op Fabrizio gepleegd en bij de laatste sterft Don Paolo die hem in bescherming nam, in een kogelregen. Fabrizio`s verslaafde, zwartharige vriendin Rachele (Mondello) kan niet meer begrijpen wat er met haar mooie minnaar is gebeurd. De peetvader die de grote tegenstander van de klerus is, heet Nistic[KA2]o (Adorf). Fabrizio die nu Don Canepa genoemd wordt, wordt benoemd in de plaats van Don Paolo en Nistic[KA2]o is uiteraard zijn vijand. Nistic[KA2]o`s zoon Mauro (Poggio) is een ongedurig, onsympathiek heerschap, die opstandig is tegen zijn vader. Terwijl Nistic[KA2]o overpeinst hoe hij op een subtiele manier van Don Canepa kan afkomen, denkt Mauro niet lang na en verbergt explosieven in het wagentje van Don Canepa. Als ze tot ontploffing worden gebracht, komt niet Don Canepa om het leven, maar de kleine wees Salvino (Venanzi), hetgeen de toorn wekt van peetvader Nistic[KA2]o. Door een samenloop van omstandigheden belandt Nistic[KA2]o in de gevangenis wegens moord, maar Don Canepa bezorgt hem in overeenstemming met zijn geweten de alibi, waarop hij recht had. Het is echter nog steeds de bedoeling om Don Canepa uit te schakelen. Zijn zwakke plek is Rachele die mishandeld en verminkt in Canepa`s slaapkamer wordt gevonden, waarop Canepa achter de tralies verdwijnt. Iedereen weet best dat hij het niet gedaan heeft. Nistic[KA2]o wil een grote slag slaan en dat dwingt hem tot kartelvorming, waarin het hete hoofd van Mauro opge[KA3]eist wordt. Onder het mom van een verzoening, gaat Nistic[KA1]o akkoord, maar bij de slachtpartij vallen zijn zoon Mauro en geliefde kleinzoon. Rachele trekt haar valse beschuldiging in, nu Mauro dood is en Canepa komt weer vrij. Nistic[KA2]o is bijgevolg een gebroken man. Het scenario is van regisseur Damiano en Graziano Diana en het lijkt veel op de andere maffiacoproducties, die voor de tv gemaakt zijn. Het is een chique aangeklede (soap)opera met aantrekkelijke rollen, die opgetuigd zijn als de mooiste ledenpoppen uit de etalage, tegen schitterende decors, zowel binnen als buiten. De kerk wordt afgebeeld als heldhaftig en integer, hetgeen niet moeilijk is tegenover de inktzwarte onderwereld. Adorf is een prachtige schurk, terwijl Di Stefano en Mondello zuidelijk sexy zijn. Vermakelijk, maar geheel bezijden de werkelijkheid. Het camerawerk is van Alessandro Grossi.

Commesse

1999 |

Italië 1999. Giorgio Capitani. Met o.a. Caterina Vertova, Franco Castellano en Anna Valle.

Frabrizio Canepa (Di Stefano) begon zijn carri[KA2]ere als geldloper voor de maffia. Hij kreeg opdracht om Don Paolo (Ranieri) te liquideren tijdens het afnemen van de biecht. Don Paolo is een priester die openlijk de maffia aanklaagt en waar hij kan, de voet dwars zet. De aanslag mislukt en Fabrizio belandt in de gevangenis. Hier bekommert Don Paolo zich in het bijzonder om Frabizio, die bekeerd wordt, zich loutert en zes jaar later zelf priester is. Ondertussen heeft men verschillende keren aanslagen op Fabrizio gepleegd en bij de laatste sterft Don Paolo die hem in bescherming nam, in een kogelregen. Fabrizio`s verslaafde, zwartharige vriendin Rachele (Mondello) kan niet meer begrijpen wat er met haar mooie minnaar is gebeurd. De peetvader die de grote tegenstander van de klerus is, heet Nistic[KA2]o (Adorf). Fabrizio die nu Don Canepa genoemd wordt, wordt benoemd in de plaats van Don Paolo en Nistic[KA2]o is uiteraard zijn vijand. Nistic[KA2]o`s zoon Mauro (Poggio) is een ongedurig, onsympathiek heerschap, die opstandig is tegen zijn vader. Terwijl Nistic[KA2]o overpeinst hoe hij op een subtiele manier van Don Canepa kan afkomen, denkt Mauro niet lang na en verbergt explosieven in het wagentje van Don Canepa. Als ze tot ontploffing worden gebracht, komt niet Don Canepa om het leven, maar de kleine wees Salvino (Venanzi), hetgeen de toorn wekt van peetvader Nistic[KA2]o. Door een samenloop van omstandigheden belandt Nistic[KA2]o in de gevangenis wegens moord, maar Don Canepa bezorgt hem in overeenstemming met zijn geweten de alibi, waarop hij recht had. Het is echter nog steeds de bedoeling om Don Canepa uit te schakelen. Zijn zwakke plek is Rachele die mishandeld en verminkt in Canepa`s slaapkamer wordt gevonden, waarop Canepa achter de tralies verdwijnt. Iedereen weet best dat hij het niet gedaan heeft. Nistic[KA2]o wil een grote slag slaan en dat dwingt hem tot kartelvorming, waarin het hete hoofd van Mauro opge[KA3]eist wordt. Onder het mom van een verzoening, gaat Nistic[KA1]o akkoord, maar bij de slachtpartij vallen zijn zoon Mauro en geliefde kleinzoon. Rachele trekt haar valse beschuldiging in, nu Mauro dood is en Canepa komt weer vrij. Nistic[KA2]o is bijgevolg een gebroken man. Het scenario is van regisseur Damiano en Graziano Diana en het lijkt veel op de andere maffiacoproducties, die voor de tv gemaakt zijn. Het is een chique aangeklede (soap)opera met aantrekkelijke rollen, die opgetuigd zijn als de mooiste ledenpoppen uit de etalage, tegen schitterende decors, zowel binnen als buiten. De kerk wordt afgebeeld als heldhaftig en integer, hetgeen niet moeilijk is tegenover de inktzwarte onderwereld. Adorf is een prachtige schurk, terwijl Di Stefano en Mondello zuidelijk sexy zijn. Vermakelijk, maar geheel bezijden de werkelijkheid. Het camerawerk is van Alessandro Grossi.

The Bible: Jeremia

1998 | Drama

Verenigde Staten/Italië/Duitsland 1998. Drama van Harry Winer. Met o.a. Patrick Dempsey, Leonor Varela, Andrea Occhipinti, Vincent Regan en Michael Cronin.

De veertiende film in het 21-delige project over de bewerking van het Oude Testament voor het kleine scherm, dat wederom gedraaid werd in de Marokkaanse oasestad, Ouarzazate. De 51- jarige regisseur Winer schreef zelf het scenario voor de film, waarin dit keer de profeet Jeremia aan bod is. In het koninkrijk Juda doet men aan meergodendom en Jeremia krijgt de opdracht van de opperste macht de inwoners en hun vorst te bekeren tot het monothe[KA3]isme. Gebeurt dit niet, zo verkondigt de ziener, dan zullen de Babyloni[KA3]ers het rijk vernietigen. De koning gelooft de onheilsprofeet niet echt en staart zich liever blind op een valse profeet, die de hulp van de Egyptenaren belooft. General Schafan (Reed) arresteert Jeremia, en als diens geliefde Judith (Valera) voor hem opkomt, laat hij haar voor Jeremia`s ogen doodsteken. Ook in de kerker verliest Jeremia zijn overtuiging niet, die opgetekend werd door zijn secretaris Baruch (Bunce), maar het rijk wordt aangevallen en vernietigd, inclusief de stad Jerusalem. De overwinnaars schenken Jeremia, die heel wat aanhang om zich verzameld had, evenwel de vrijheid. De decors van Paolo Biagetti zijn prachtig en de kostuums van Simonetta Leoncini en Giovanni Viti verdienen samen met de fraaie fotografie van Raffaele Mertes een aparte vermelding. De spelprestaties zijn goed; Reed en Brandauer als koning Nebukadnezzar spannen de kroon.

Cristallo di rocca - Una storia di Natale

1998 | Drama, Avonturenfilm, Familiefilm

Oostenrijk 1998. Drama van Maurizio Zaccaro. Met o.a. Tobias Moretti, Virna Lisi, Tereza Zajickova, Omero Antonutti en Franco Castellano.

Als tijdens de kerstdagen vader, moeder, hun zoon en dochter een bezoek aan grootmoeder brengen, wordt er in het ijs van een gletsjer het lijk van een alpinist gevonden, die in 1923 was verdwenen nadat hij twee kinderen had gered, die zich in een ijsgrot hadden verscholen voor een sneeuwstorm en zich warmgehouden hadden met koffielikeur. Grootmoeder herkent het slachtoffer onmiddellijk: het is Martin (Castellano). De geredde kinderen waren zijzelf en haar broer. Dan begint ze te vertellen hoe zij als kind (Lisi) haar grootmoeder bezocht met de kerst, over de vijandigheid tussen het dorp van haar moeder en vader, die ondanks de tegenstellingen met elkaar trouwden. Wie absoluut niets te doen heeft kan gaan kijken naar deze slappe kost die door een aantrekkelijke Italiaanse rolverdeling (Moretti en Lisi hebben naam en faam) gespeeld wordt en onder het rood-wit van de Oostenrijkse vlag vaart. Het voortkabbelende scenario is van Francesca Melandri en Maurizio Zaccaro. Het camerawerk is van Pasquale Rachini.

Uno di noi

1996 | Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1996. Drama van Fabrizio Costa. Met o.a. Gioele Dix, Heio von Stetten, Virna Lisi, Glauco Onorato en Ciro Esposito.

Twaalfdelige melodramatische reeks met Dix als Ettore de Lavelle, een gereputeerd architect die door samenloop van omstandigheden, zoals dat heet, de nieuwe directeur wordt van een weeshuis in Rome, waar hij zelf als kind destijds verbleef vooraleer geadopteerd te worden. Hij beseft dat, ondanks de inzet en de goede zorgen van de opvoeders, de levensomstandigheden voor de kinderen er allesbehalve rooskleurig zijn. Good old Lisi speelt in deze tranerige Europudding de vrij welstellende adoptiemoeder van de Lavelle, die bereid is financieel over de brug te komen om het weeshuis op te smukken. De Lavelle tracht ook radicaal de verouderde opvoedingsmethoden te veranderen. Van meet af aan wordt hij geconfronteerd met Vito (von Stetten), de kinderpsycholoog en onderdirecteur, zijn jeugdkameraad in het weeshuis, die het hem nooit vergeven heeft geen teken van leven te hebben gelaten nadat hij geadopteerd werd. De lotgevallen van de kinderen, die snel in een liefdeloze wereld terechtkomen, worden eindeloos lang in twaalf afleveringen uitgesponnen. Geconfronteerd met de harde realiteit der volwassenen verliezen zij vaak hun identiteit en kinderzieltjes. Zwaar op de hand liggende toestanden, soms met enige tederheid, hier en daar met een vleugje humor in beeld gebracht. Kinderen moeten uiteraard de show stelen in de scenario's van Massimo en Simone de Rita, geassisteerd door Luisa Montagnana. Stroperige muziek van Lucio Dalla en Beppe d'Onghia.

Personne ne m'aime

1994 | Drama, Komedie

Frankrijk 1994. Drama van Marion Vernoux. Met o.a. Bernadette Lafont, Bulle Ogier, Lio, Michèle Laroque en Maaike Jansen.

Een vrouwenkwartet. Het bestaat uit moeder Annie (Lafont), een aan lager wal geraakte redactrice die altijd door haar minnaars wordt afgescheept, haar dochter Marie (Lio) die zeven jaar geleden na een ruzie was weggelopen, haar zuster Fran[KA10]coise (Ogier) een onderdrukte huisvrouw en Cri-Cri (Laroque), een hotelhoudster uit de provincie die ze later zullen ontmoeten. Annie en Fran[KA10]coise gaan in een oude camper op zoek naar Fran[KA10]coise`s man, Paul die vreemd zou gaan. Hij blijkt vertrokken te zijn als ze aankomen in het hotel van Cri- Cri. Annie`s dochter Marie staat er achter de bar. In flashbacks kijken ze terug op hun soms bittere verleden en hun dikwijls ongelukkige ervaringen. Jansen speelt de eenvoudige kamerdienster Dizou - moeder van elf kinderen met [KA1]e[KA1]en droom: een dagje naar het strand. Zij blijkt als `vijfde wiel` aan de wagen een rots in de branding. De vrouwen vertrekken met de gammele auto richting zee. Film over gebroken liefdes, eenzaamheid, bedrog, opstandigheid, genegenheid etc., etc. met behoorlijke spelprestaties, die het echter moet hebben van een ge[KA3]engageerd (vrouwen)publiek. Het scenario is van de regisseuse. Het camerawerk is van Eric Gautier.

Ci hai rotto papà

1993 | Komedie, Familiefilm

Italië 1993. Komedie van Franco Castellano en Giuseppe Pipolo. Met o.a. Elio Germano, Matteo Naldi, Luca Virgulti, Paolo Vivio en Adriano Pantaleo.

In een groot appartementenblok in Rome wonen verscheidene gezinnen met kinderen, die goed met elkaar zijn bevriend. De kinderen richten een geheim genootschap op om de volwassenen, die hen onder de duim houden, te straffen. Ze halen grappen en streken uit om de slachtoffers op hun zwakke plekken te raken. Onder hen is een jongen met zijn Sint Bernard. Ook is er een meisje dat weliswaar als gelijke wordt behandeld, maar dat tedere gevoelens en rivaliteit oproept bij twee van de jongens. Bij de vele, niet altijd even leuke gebeurtenissen, raakt ook de familie betrokken. Het gebeurt allemaal tijdens het schooljaar totdat de zomervakantie eindelijk aanbreekt. Maar de kinderen beloven dat ze in de herfst weer met elkaar zullen optrekken. Een komedie voor het hele gezin, waarvan vooral kinderen zullen genieten. De jeugdige acteurs en actrices spelen erg goed. Ook bekend als DADDY, YOU'RE A PAIN IN THE NECK.

Saint Tropez Saint Tropez

1992 | Komedie, Romantiek, Erotiek

Italië 1992. Komedie van Franco Castellano en Pipolo. Met o.a. Jerry Calà, Serena Grandi, Maurizio Micheli, Deborah Caprioglio en Stephane Ferrara.

Typisch Italiaanse klucht, spelend in een van de duurste en beroemdste badplaatsen aan de Rivièra. Vier verhalen over verleiding en seks op stranden, in luxe hotels en dito nachtclubs lopen door elkaar heen. Echtpaar met huwelijksproblemen doet huwelijksreis dunnetjes over in de hoop dat de vonk opnieuw zal overspringen. Verwend rijk meisje wordt verliefd op mannelijke stripper, wat problemen met de respectievelijke partners veroorzaakt. Beroemde pianist probeert het huwelijk van zijn ex met een Zwitserse industrieel te ontlopen. En tot slot loopt er een aanbiddelijke, sexy maar o zo meedogenloze moordenares rond, die een mafiabaas, concurrent van haar familie, een kopje kleiner komt maken. En over een geplande zelfmoord.

Il burbero

1986 | Komedie

Italië 1986. Komedie van Franco Castellano en Pipolo. Met o.a. Adriano Celentano, Debra Feuer, Jean Sorel, Mattia Sbragia en Angela Finocchiaro.

De film draait om een Amerikaanse serveerster in New York die door haar man wordt verzocht naar Florence te komen omdat hij daar fortuin heeft gemaakt. Celentano speelt een louche advocaat die voor haar gaat werken wanneer haar man vermist blijkt. Het heeft te maken met een bankroof en ons paar apart raakt verzeild in allerlei tekenfilmachtige problemen en situaties. Niets buitengewoons maar onderhoudend genoeg. Scenario van de beide regisseurs. Camerawerk van Alfio Contini.

Grandi Magazzini

1986 | Komedie

Italië 1986. Komedie van Franco Castellano. Met o.a. Ornella Muti, Laura Antonelli en Michele Placido.

De film draait om een Amerikaanse serveerster in New York die door haar man wordt verzocht naar Florence te komen omdat hij daar fortuin heeft gemaakt. Celentano speelt een louche advocaat die voor haar gaat werken wanneer haar man vermist blijkt. Het heeft te maken met een bankroof en ons paar apart raakt verzeild in allerlei tekenfilmachtige problemen en situaties. Niets buitengewoons maar onderhoudend genoeg. Scenario van de beide regisseurs. Camerawerk van Alfio Contini.

Ragazzo di campagna

1984 |

Italië 1984. Giuseppe Moccia en Franco Castellano. Met o.a. Massimo Boldi, Donna Osterbuhr en Renato Pozzetto.

De film draait om een Amerikaanse serveerster in New York die door haar man wordt verzocht naar Florence te komen omdat hij daar fortuin heeft gemaakt. Celentano speelt een louche advocaat die voor haar gaat werken wanneer haar man vermist blijkt. Het heeft te maken met een bankroof en ons paar apart raakt verzeild in allerlei tekenfilmachtige problemen en situaties. Niets buitengewoons maar onderhoudend genoeg. Scenario van de beide regisseurs. Camerawerk van Alfio Contini.

Innamorato pazzo

1981 | Komedie, Romantiek

Italië 1981. Komedie van Franco Castellano. Met o.a. Adolfo Celi, Ornella Muti en Adriano Celentano.

De film draait om een Amerikaanse serveerster in New York die door haar man wordt verzocht naar Florence te komen omdat hij daar fortuin heeft gemaakt. Celentano speelt een louche advocaat die voor haar gaat werken wanneer haar man vermist blijkt. Het heeft te maken met een bankroof en ons paar apart raakt verzeild in allerlei tekenfilmachtige problemen en situaties. Niets buitengewoons maar onderhoudend genoeg. Scenario van de beide regisseurs. Camerawerk van Alfio Contini.

Asso

1980 | Komedie, Horror, Fantasy

Italië/Kameroen 1980. Komedie van Franco Castellano, Giuseppe Pippolo en Castellano e Pipolo. Met o.a. Adriano Celentano, Edwige Fenech, Sylva Koscina, Renato Salvatori en Pippo Santanastaso.

Een pokerspeler wordt gedood door de mafia en keert terug als spook om zijn weduwe (Fenech) aan een rijke echtgenoot te helpen. De gebruikelijke uitbundigheid en vulgaire grappen van de Celentano-kluchten hebben vrijwel geen effect, en vijzelen dit uitermate magere verhaaltje in het geheel niet op, terwijl de uitdrukkelijke lelijkheid van de vormgeving en de aankleding, de film in de weg staat. Celentano's medespelers worden volkomen verspild.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Franco Castellano op televisie komt.

Reageer