Danièle Lebrun

Acteur

Danièle Lebrun is acteur.
Er zijn 46 films gevonden.

Monsieur Max et la rumeur

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Jacques Malaterre en Nicolas Traube. Met o.a. Patrick Sébastien, Margot Faure en Danièle Lebrun.

Zuid-Franse dorpsslager Max Legrand verdenkt zijn veel jongere, flirterig-uitdagende echtgenote Caroline van buitenechtelijke escapades. Na een slaande ruzie blijkt Caro de volgende dag spoorloos en al snel steken geruchten de kwaadaardige kop op. Onkarakteristiek ingehouden optreden van Sébastien, luidruchtig presentator van kijkcijferhits Le plus grand cabaret du monde en Les années bonheur. Het nogal vileine scenario, naar een theaterstuk geschreven door de hoofdrolspeler en Christophe Duthuron, heeft een sterke Simenon-inslag. Opgenomen in de pittoreske Drôme-dorpen Dieulefit en Le Poët-Laval.

Les vieux calibres

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Serge de Closets en Marcel Bluwal. Met o.a. Michel Aumont, Danièle Lebrun, Jean-Luc Bideau, Roger Dumas en Catherine Jacob.

Bluwal (Parijs, 1925), oudste (tv-)regisseur van Frankrijk, trad nog eens achter de camera voor deze farce over een viertal verveelde ouderen met een jeugdherbelevingswens. Irénée, Émilienne, Titi en André kraken de kassa van hun bejaardentehuis Les Églantines. Tijdens het bezoek van de minister van Sociale Zaken aan het rustoord laat het dwarse kwartet eveneens van zich horen. Ondanks door de wol geverfde acteerveteranen en een tikkie maatschappijkritiek oubollige krasse knarren-komedie waarin Aumont makkelijk de show steelt. Catherine Jacob vertolkt de zelfvoldane tehuisdirectrice. Lebrun is Bluwals echtgenote.

La vie d'une autre

2012 | Komedie, Drama, Mysterie

Frankrijk/Luxemburg/België 2012. Komedie van Sylvie Testud. Met o.a. Juliette Binoche, Mathieu Kassovitz, Aure Atika, Danièle Lebrun en Vernon Dobtcheff.

Romantische komedie van Sylvie Testud over veertigjarige vrouw die de laatste tien jaar kwijt is en ontdekt dat de relatie met haar grote liefde ten einde loopt.

Le voyageur de la Toussaint

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Philippe Laik. Met o.a. Danièle Lebrun, Michel Duchaussoy en Daniel Martin.

Romantische komedie van Sylvie Testud over veertigjarige vrouw die de laatste tien jaar kwijt is en ontdekt dat de relatie met haar grote liefde ten einde loopt.

Les soeurs Robin

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Line Renaud, Danièle Lebrun, Stéphanie Fatout en Arthur Vaughan-Whitehead.

Uit de rijkelijk voorhanden Franse regioliteratuur viste regisseur Renard een mooie roman van Yves Viollier. De twee Robin-zussen uit de titel, Aminthe (Lebrun) en Marie (Renaud), zijn allebei halverwege de zeventig en leven, kibbelend en voortmodderend, in hun ouderlijk huis voornamelijk met hun herinneringen. Al jong verloren ze hun ouders, de liefde passeerde hen, de jaren verstreken. Vertrekken of tot het einde blijven, dat is de kwestie. Weliswaar zijn de oude besjes in de roman nóg rijper en vinniger, maar veteranes Renaud en Lebrun geven de tv-adaptatie pit.

Le grand Charles

2006 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2006. Biografie van Bernard Stora. Met o.a. Bernard Farcy, Danièle Lebrun, Denis Podalydès en David Ryall.

Dit 2-delige, voor televisie gemaakte drama volgt het leven en werk van 'de grote Charles': de Franse militair, politicus en president Charles de Gaulle (1890-1970). Schrijver-regisseur Bernard Stora - zelfs tijdens de Tweede Wereldoorlog geboren - concentreert zich op de periode tussen 1939 en De Gaulle's verkiezing tot president in 1959. Daartussen lag een periode waarin de man zich terugtrok uit de politiek en zijn memoires schreef. De filmmaker doorsnijdt daarbij de gespeelde scènes met archiefbeelden. Acteur Bernard Farcy is prima in de titelrol, waarvoor hij werd genomineerd voor een Emmy Award.

Je hais les parents

2006 | Komedie

België/Frankrijk 2006. Komedie van Didier Bivel. Met o.a. Stéphane Freiss, Carole Richert, Daniel Prévost, Danièle Lebrun en Clémence Lassalas.

Ik haat ouders. De titel laat weinig aan de verbeelding over. In de televisiefilm passeren maar liefst vier ouders de revue, onder één dak. Bruno en Florence (Freiss en Richert) hebben nauwelijks tijd voor elkaar vanwege hun vier jonge kinderen. Het wankele evenwicht raakt verstoord als zijn moeder - met een arm in het gips - en haar vader - met liefdesverdriet - bij het zestal intrekt. Uiteraard bijten opa en oma zich vast in de opvoeding van de kleinkinderen, tot groot ongenoegen van middelste generatie. Je hais les parents heeft het hart op de goede plaats met een weldadige mengeling van venijn en genegenheid.

Le voyageur sans bagage

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. Florence Pernel, Micheline Presle, Jacques Gamblin en Danièle Lebrun.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

Toute une histoire

2003 | Korte film

Frankrijk 2003. Korte film van Jean Rousselot. Met o.a. Danièle Lebrun, Isabelle Carré en Lionel Abelanski.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

Nés de la mère du monde

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Denise Chalem. Met o.a. Irène Jacob, Marthe Villalonga, Michel Aumont, Danièle Lebrun en Jérôme Kircher.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

Changer tout

2003 | Drama

Frankrijk/België 2003. Drama van Élisabeth Rappeneau. Met o.a. Pascale Arbillot, Artus de Penguern en Danièle Lebrun.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

Le premier fils

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Philomène Esposito. Met o.a. Michel Creton, Jean-Claude Drouot en Danièle Lebrun.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

Le plus beau pays du monde

1999 | Komedie, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1999. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Claude Brasseur, Marianne Denicourt, Jean-Claude Adelin, Jacques Bonnaffé en Didier Bezace.

In 1942 draaide Louis Cuny ten tijde van de Vichy-regering de film MERMOZ over de Franse legendarische vlieger Mermoz, bijgenaamd l`Archange, die de luchtpost in Zuid-Amerika op touw zette en als eerste over de hoogste piek van de Andes vloog. Toen de film, die geheel in een studio werd opgenomen zijn voltooiing naderde, pakte de Gestapo de hoofdrolspeler Robert Hughes-Lambert op. Hij kwam in het doorgangskamp Drancy terecht. Hij overleed op 7 maart 1945 in het concentratiekamp Flossenburg. De redenen waarom hij werd opgepakt zijn obscuur, hoewel er vermoedens zijn dat homoseksualiteit in het spel was. Regisseur Cuny zat met de handen in het haar, want Hughes-Lambert zat zo`n beetje in iedere sc[KA2]ene. Hij moest hem vervangen voor de laatste sc[KA2]ene`s door Henry Vidal en Cuny zond geluidstechnici naar Drancy die de dialogen met microfoons door het prikkeldraad opnamen van Hughes- Lambert. Een weinig bekende, waargebeurde droevige geschiedenis uit het schaamteloze tijdperk van de met Duitse nazibezetter collaborerende Franse Vichy-regering tijdens WO II (1939-44). Regisseur Bluwal, die van joodse afkomst is, en 74 jaar oud is, kende de gebeurtenis en besloot nadat hij in 1964 zijn laatste film had gedraaid, hierover een speelfilm te maken. Na de Franse capitulatie in 1940 mochten joden niet meer aan het maken van films meewerken, en moesten would-be producenten genoegen nemen met mindere talenten. Kolonel Valogne (Lhermitte) van de Nationale Revolutionaire Beweging (een soort NSB) heeft de juiste connecties en laat een avontuurlijke, vaderlandse heldengeschiedenis die de bezetter niet zou kunnen schaden, produceren door ambitieuze Couperin (Bannaf[KA1]e). Als regisseur trekt hij de middelmatige documentairemaker Vignault (Bezace) die weinig ervaring heeft, aan. Aanvankelijk verloopt de productie met de talentloze Lambert (Adelin) naar omstandigheden voorspoedig, maar twee dagen voordat de film klaar is, krijgen ze het verzoek van een medewerker van het Bureau voor Joodse Zaken die tevens filmcriticus is, om twee personages, w.o. de legendarische Antoine de Saint-Exupéry, te schrappen, omdat ze jodenvrienden zijn. De Saint-Exupéry wordt omgezet in een dichter en de film wordt clandestien na spertijd afgemaakt. Lambert blijkt wél over talent te beschikken, maar plotseling verdwijnt hij. Hij wordt teruggevonden in Drancy en nu moet de film gered worden - niet Lambert... Helaas is Bluwal toch een beetje zijn soepelheid kwijt om er een flitsende rolprent van te maken, die beantwoordt aan de verwachtingen van het publiek van het jaar 2000. Dat is jammer, want hij geeft ons te weinig bitterzoet materiaal over een meer dan twijfelachtige periode in Frankrijks culturele geschiedenis van het kaliber van LE DERNIER MÉTRO van François Truffaut dat inmiddels alweer dateert van 1980. De film die aan de lange kant is, ademt de geest van een sitcom uit en bevat geslaagde korte schetsen. Alle personages, behalve Lambert zijn bedacht. Het spel van de rolverdeling is heel goed, en vooral Lhermitte is geknipt voor zijn rol. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty.

Le coup du lapin

1999 | Romantiek, Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Didier Grousset. Met o.a. Danièle Lebrun, Bruno Slagmulder, Jean-Pierre Cassel, Julie Debazac en Annick Blancheteau.

In de ontvangsthal van een klein gemeentehuis, ergens in de buurt van Parijs, wachten ouders en genodigden op de komst van Jean Manoli (Slagmulder) en Sophie de la H[KA1]enerie (Lebrun), twee advocaten, die om tien uur hun ja-woord zouden geven. Tot ieders verbazing zijn geen van beiden op de afspraak. De avond voordien waren ze echter nog steeds volop bezig met de voorbereiding van hun huwelijk. Samen met een vriend verhuisde Jean zijn spulletjes naar het nieuwe appartement, maar toen reeds sprak hij zijn angst uit voor zijn aangegane verplichting. Sophie van haar kant luisterde geduldig naar de richtlijnen van haar moeder. Wat is er in die tussentijd eigenlijk gebeurd? Onder het mom van een komedie worden de angsten voor de verantwoordelijkheden van een huwelijk naar voor gebracht. De luchtige toon van de film staat in contrast met het gegeven. De acteurs leveren prima prestaties, met vooral een schitterende Cassel als de vader van de bruid. Uitstekende ontspanning met een dubbele bodem. Cécile en Martin Guyot schreven het scenario. Fotografie is van Bernard Cassan. Stereo.

La débandade

1999 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Claude Berri, Fanny Ardant, Alain Chabat, Claude Brasseur en Danièle Lebrun.

Het moest er van komen: een film over Viagra. Berri en Ardant spelen een al jaren gelukkig getrouwd paar dat in de problemen komt wanneer de man zich tot het potentieverhogende wondermiddel wil wenden. De komedie met prima acteurs, van de regisseur van onder andere het tweeluik Jean de Florette en Manon des sources, wil maar niet echt geestig worden. (RdL/VPRO Gids)

L'extraterrestre

1999 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1999. Komedie van Didier Bourdon. Met o.a. Didier Bourdon, Bernard Campan, Pascale Arbillot, Danièle Lebrun en Antoine Du Merle.

Ongrappig ijdelheidsproject rond Agathe (Arbillot) uit Auvergne, die 34 jaar is en zich al oud voelt, en ruimtevaarder Zerph (Bourdon), die meer dan vijftig jaar ouder is en rondjes draait in zijn ruimteschip. Zeer magere speciale effecten, flauwe situaties die verwijzen naar bestaande SF-films en dito personages met een chaotisch en vooral een onverteerbaar resultaat. Het grote probleem is dat Bourdon twee dingen tegelijk is gaan doen: de regie en de hoofdrol, maar hij is geen Woody Allen en bij Bourdon gaan die zaken beslist niet samen. Zowel een dieptepunt in Bourdon's carrière als in de Franse filmproductie. Bourdon was een der komieken uit de Franse groep Les Iconnus, maar zelfs de meest fervente fans zijn diep teleurgesteld in deze film en vinden hem onwaardig aan het niveau van voernoemd gezelschap. Het scenario is van regisseur Bourdon en Valentine Albin naar een verhaal van Albin. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Chercheur d'héritiers : Bonjour Philippine

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Olivier Langlois. Met o.a. Philippe Volter, Bernadette Lafont, Isabelle Otero, Danièle Lebrun en Marie-Pierre Feringue.

Erfgename-zoeker Lo[KA3]ic Janvier (Volter) ontvangt een anonieme brief waarin hem verzocht wordt contact op te nemen met Meester Norret (Pinteau), die belast is met de nalatenschap van wijlen Rolande Garmont. Lo[KA3]ic gaat op onderzoek en maakt een afspraak met de notaris onder een valse naam. Judith (Otero), diens secretaresse, gedraagt zich uiterst vreemd, alsof ze iets te verbergen heeft. Dan ontdekt Lo[KA3]ic dat Fran[KA10]coise (Lebrun), de dochter van de overledene, die de enige erfgename lijkt te zijn, aan het hoofd staat van de sekte 'de slaven van Christus'. Doordeweeks routinefilmpje waarbij de held het moet opnemen tegen een geldopslorpende sekte. Weinig interessant uitgewerkt en al evenmin bijzonder boeiend. Acteerprestaties worden geleverd op automatische piloot. Xavier Maurel schreef het clichématige scenario. Fotografie is van Bertrand Chatry.

Belle Maman

1999 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Gabriel Aghion. Met o.a. Catherine Deneuve, Vincent Lindon, Mathilde Seigner, Line Renaud en Stéphane Audran.

Knappe S[KA1]ev[KA1]erine (Seigner) trouwt met Antoine (Lindon). Zij is al zwanger van hem, maar Antoine kan met zijn ogen niet van zijn schoonmoeder L[KA1]ea (Deneuve) afblijven. Op zijn trouwdag wordt hij verliefd op haar en zij blijkt ook niet ongevoelig voor haar schoonzoon. Sévérine die al haar hele leven geleden heeft onder het dominerende karakter van haar moeder, is tegen deze situatie dan ook niet opgewassen. Naarmate Antoine meer van haar verwijderd raakt, zoekt zij nieuwe liefdespaden. Een tamelijk vermakelijke relatiekomedie, die volledig gedomineerd wordt door een als vanouds schitterende Deneuve. Regisseur Aghion die het scenario samen met Danièle Thompson schreef, wekt de indruk steeds weer de grenzen van het fatsoen te willen overschrijden met platvloerse, seksistische grappen en situaties. Hij doorbreekt moeiteloos een aantal taboes zonder echter het publiek te choqueren. Een leuk niemendalletje vol onverwachte wendingen. Het camerawerk is van Romain Winding. Dolby Stereo.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Meurtre aux urgences (1)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Eerste aflevering van sociaal zeemansdrama is gesitueerd in Saint-Jean-de-Luz in de jaren 1960. Manu (Sitruk) is jonge, arme maar ambitieuze tonijnvisser, die van eigen vissersboot droomt. Zijn grote liefde is Violette Levasseur (Darel), dochter van de baas van de lokale conservenfabriek. Met veel moeite kan Manu een boot kopen, die hij Violette noemt, maar gaat spoedig onder schulden gebukt. Wanneer hem aangeboden wordt alcohol te smokkelen naar Afrika, hapt hij toe, maar hij loopt in de val. Zijn ondernemingszin is nu eenmaal een doorn in het oog van de grote vissersbazen. Storend aan dit begin van romanesk fresco zijn de banale dialogen. Gelukkig zijn de decors tot in de puntjes verzorgd en de beelden erg mooi. Scenario van Laure Bonin en Claude d'Anna.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : La Reine m[KA2]ere (3)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Alain Doutey.

Manu (Sitruk) en Violette (Darel) ontmoeten elkaar na al die jaren uiteraard opnieuw en zijn beiden van streek. Violette verneemt dat haar vader destijds verantwoordelijk was voor valstrik waardoor Manu in Afrika gearresteerd werd voor alcohol- smokkel. Ook in conflict met vissers laat de conservenfabriek- baas zich van zijn minst fraaie kant zien: hij tracht staking te breken door tonijn uit het Noorden via de weg over te brengen. Manu en Violette willen er samen vandoor gaan. Manu had intussen ook een nieuw liefje, Gracienne (Roth) en wanneer die verneemt dat haar 'rivale' Violette zwanger is, maakt zij Manu wijs dat ook zij van hem zwanger is. Manu trouwt met haar, maar laat haar meteen in de steek wanneer hij verneemt dat zij hem in de maling heeft genomen. Sombere derde episode met melodramatische ondertoon is alles behalve overtuigend. Jammer, want de acteurs doen ontzettend hun best.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : L`Africain (2)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Manu (Sitruk) werd gesnapt met smokkel-alcohol en veroordeeld tot tien jaar dwangarbeid in Afrika. Na vier jaar kan hij ontsnappen. Terug in Frankrijk verneemt hij dat zijn ouwe vlam Violette (Darel) op punt staat te trouwen met zijn broer Nico (Guillo) die werkt voor de baas van conservenfabriek. Manu besluit zijn geluk te beproeven in Afrikaanse diamantmijn. Na twee jaar hard labeur vindt hij twee enorme diamanten. Met de opbrengst er-van koopt hij nieuwe boot, de Violette II, en vaart ermee naar Saint-Jean-de-Luz waar niemand echt onder de indruk is van zijn terugkeer. Violette (Darel), die dacht dat haar geliefde Manu dood was, trouwde intussen met Nicolas (Guillo). Tweede deel tekent raak mentaliteits-verandering van vissers in de jaren 1960 en legt raak nadruk op antagonismen tussen de twee broers Manu en Nicolas.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Deuxi[KA2]eme Baptiste (4)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Violette (Darel) schenk het leven aan kindje dat zij Baptiste noemt, naar haar vader, nochtans de grote boosdoener, die na een hartaanval tetraplo[KA3]ide is. Een Manu (Sitruk)? Jawel, de vis wordt duur betaald, maar hij keert terug van Senegal met zevenduizend ton tonijn aan boord... Bijzonder theatrale epiloog, de eerste twee tamelijk interessante afleveringen onwaardig. De confrontatie tussen de twee broers Manu en Nicolas wordt tot het paroxisme gedreven. Wat positief overblijft zijn de mooie beelden, het spel van de acteurs en de degelijke regie.

Assassin(s)

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Mathieu Kassovitz. Met o.a. Michel Serrault, Marc Berman, Robert Gendreu, Mathieu Kassovitz en Danièle Lebrun.

Op een avond bellen twee huurmoordenaars aan bij de oude Monsieur Vidal aan. Ze mishandelen hem. M. Wagner (Serrault) is een oude rot in het vak, de ander, Max (Kassovitz) een beginneling. Ze werden onder contract genomen door Vidals zoon (Gendreu). De geroutineerde, oudere killer wil dat zijn jonge collega Vidal senior koud maakt. Max raakt door de zenuwen in paniek. Derhalve vraagt Max een jonge tiener, Mehdi (Benoufa) hem te helpen. Wagner is hiervan niet op de hoogte. Het gemak, waarmee de beroepsmoordenaar zijn 'werk' doet laat de koude rillingen over de rug van de kijker lopen; het is duidelijk dat de ander dezelfde weg opgaat. Kassovitz, die zelf het scenario met Nicolas Boukhrief schreef, heeft met deze film zijn court- métrage uit 1991 omgewerkt tot een avondvullende film met dezelfde personages. Hij is veel te lang, overdreven en het feit dat de tv de hoofdschuldige van al dat geweld is, is verre van origineel; hij had het bij zijn korte film moeten laten. Het camerawerk is wederom van Pierre Aim. DTS/Dolby Digital.

Maigret se trompe

1994 | Misdaad, Thriller

België/Frankrijk 1994. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Bruno Cremer, Danièle Lebrun, Bernadette Lafont, Brigitte Catillon en Anny Romand.

Call-girl Louise Filon (Lopez) wordt vermoord aangetroffen in haar luxe flat aan de Avenue Carnot. Maigret (Cremer) zet vraagtekens bij het gedrag van professor Gouin (Perrot), een vreemde, koude, cynische man die een verdieping hoger woont en zich door mooie vrouwen laat omringen. Een nooit van zijn stuk te brengen Maigret in een verrassend raadselachtig verhaal gesierd door de opvallende aanwezigheid van brunette Lafont in de rol van Madame Brault. Naar de gelijknamige roman van Georges Simenon uit 1953, die in 1988 ook al werd verfilmd voor tv (toen door Stéphane Bertin en met Jean Richard in de rol van Maigret). Scenario van Dominique Roulet.

Lise ou l'affabulatrice

1994 | Komedie, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Florence Darel, Danièle Lebrun, Gisèle Casadesus, Eric Dufay en Sophie Artur.

Wenen 1938. Lise (Darel) is achttien jaar en heeft joodse grootouders. Kort voor de Anschluss gaat ze naar Parijs, waar ze werk vindt als verkoopster in een kledingzaak. Om zich te beschermen tegen toenaderingspogingen van mannen uit haar omgeving verzint ze een fictieve minnaar, een luchtmachtkapitein. Wat begint als een leugentje om bestwil, heeft weldra een verregaande invloed op haar leven. Een lieve, sympathieke, sentimentele dramatische komedie met een schitterende rol van Darel, die moeiteloos de hele film domineert. Mooie decors, fraaie kleding en een sterke sfeer. Het scenario is van regisseur Bluwal en Béatrice Rubinstein naar haar autobiografie. Het camerawerk is van Jean Monsigny. 16/9.

Je t'aime quand même

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Nina Companéez. Met o.a. Roland Giraud, Pierre Palmade, Danièle Lebrun, Gérard Hernandez en Delphine Rich.

Rokkenjager en operettezanger Ramon Nogrette (Giraud) keert na een lange afwezigheid terug naar Toulouse, naar zijn vrouw Betty (Lebrun) en zijn volwassen zoon Vincent (Palmade), die een baantje als ambtenaar probeert te krijgen. Ramon denkt dat hij zijn vrouw net zo moet inpalmen als de talloze reeks van vriendinnen. Dit tot zeer grote ergernis van Vincent, die hij in de armen van de kittige Pauline (Varela) probeert te duwen. Dat laatste lukt niet. Vader en zoon worden elkaars rivalen als Vincent belangstelling blijkt te hebben voor Douce (Rich), de masseuse en maîtresse van Ramon. Platte boulevardklucht der verwisselingen in filmvorm, die nauwelijks in de zalen kwam. Het scenario is van regisseuse Companeez en de plaatjes zijn van Claude Robin. Geproduceerd met geld van o.a. France 2, de officiële publieke omroep van Frankrijk, zodat de film tot vervelends toe aan kijkgeldbetalers vertoond wordt.

Une femme sans histoire

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Alain Tasma. Met o.a. Danièle Lebrun, Martine Chevalier, Marcel Bozonnet, Philippe Laudenbach en Jean-Pierre Sentier.

Marie Bonnet (Lebrun) woont met man en twee kinderen in een rustige voorstad van Parijs. Ze krijgt de schok van haar leven als ze in haar tuin een lugubere ontdekking doet: ze vindt het verminkte lichaam van een vriendje van haar zoon. Marie lijdt daarop aan wat in de psychiatrie hysterische amnesie wordt genoemd. Ze kan zich niets meer herinneren dat in verband kan staan met het slachtoffer. Ze graaft haar eigen geheugen af in de hoop aanwijzingen te vinden, die haar kunnen helpen herinneren wat er gebeurd is. Inmiddels verdenkt de politie haar van moord. Een huisvrouw probeert de legpuzzel van haar pijnlijke verleden in elkaar te zetten in een ongewoon en fatsoenlijk vertolkt, maar niet helemaal overtuigend psychologisch drama. Het scenario is van Alain Krief en regisseur Tasma naar de roman van Jean-Pierre Ferrière. Het camerawerk is van Jean-Bernard Aurouet.

Les cinq dernières minutes: Scaramouche

1993 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1993. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Danièle Lebrun, François Marthouret en Pierre Vernier.

In het Parijse Bois de Vincennes laat om vijf uur 's ochtends een dief zijn oog vallen op een prachtige Alfa Romeo. Hij rommelt wat aan het portierslot en vindt achter het stuur een man met opengesneden keel. De taak van commissaire Massard (Santini) en zijn assistent Antoine Barrier (Hoden) is niet gemakkelijk: er is geen enkel spoor, geen enkele aanwijzing, zelfs geen vingerafdruk. Wel valt hun oog op een button van de schermschool Gaillac in de revers van de jas van het slachtoffer. Deze button zo blijkt later, werd in zeer beperkte oplage geproduceerd ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de club. De commissaris ontrafelt na heel wat valse sporen een goed bewaard geheim, dat de huurders van een oud, bizar hotelletje langdurig heeft beschermd. Knappe schermsequenties in het goed opgebouwde scenario van regisseur Kahn, dat gebaseerd is op een idee van Marc Behm en Françoise Romand. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering nummer 79 van de serie 'Les cinq dernières minutes'. Er zouden er nog twee volgen. Daarna was het afgelopen met deze serie, die in 1975 was begonnen. Mono.

Le boeuf clandestin

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Lazare Iglésis. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Florence Darel, Danièle Lebrun, Jacques Sereys en Stéphane Jobert.

Dit is de verfilming van een roman van Marcel Aym[KA1]e over vader Berthaud (Ceccaldi) die alom gerespecteerd wordt door zijn gezin maar van zijn voetstuk valt als hij een menselijke zwakheid blijkt te bezitten. Zijn dochter Claire (Darel) weigert daarop met een (oudere) heer van stand (Sereys) te trouwen en neemt in plaats daarvan de meest kleurloze figuur van het kantoor, waar ze werkt, tot echtgenoot. Wat was er aan de hand? Vader is directeur van een bank in de Franse provincie en deed zich voor als een gedisciplineerde vegetariër, die door zijn dochter betrapt wordt als hij een sappige, redelijke rauwe biefstuk in de braadpan klaar maakt. Ze zwijgt erover, maar haar gedrag spreekt boekdelen. Romanschrijver Aymé heeft het verval van de bourgeoisie willen symboliseren. Reeds eerder verfilmd en beter gedaan. Scenario van François Olivier Rousseau en regisseur Iglésis. Het onopvallende camerawerk is van Henri Decomps.

Drôles d'oiseaux

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Peter Kassovitz. Met o.a. Bernard Giraudeau, Isabelle Gélinas, Patrick Chesnais, Ticky Holgado en Philippe Laudenbach.

Een metaalarbeider laat geloven, dat zijn vrouw tot de slachtoffers van een brand in een supermarkt behoort, terwijl hij haar heeft doen verdwijnen in de vuurzee van de hoogovens. De volmaakte misdaad. Bijna, want een vriendelijke tuinder geeft ook de verdwijning van zijn vrouw op. Dus is er na de ramp slechts één lichaam om te identificeren, terwijl er twee personen aanspraak op maken. Da's teveel van het goede! Deze ietwat vrouwenhaat-achtige intrige resulteert in een aardige komedie, geïnspireerd op het soms merkwaardige doen en laten van gewone mensen. Langdradige momenten en cliché's werden niet altijd vermeden, maar Kassovitz kan niettemin een decor neerzetten, sfeer scheppen, en alle personages tot leven brengen. Gezegd moet worden dat hij ondersteund wordt door een leuk stelletje acteurs die fantasievol en vindingrijk inhoud geven aan hun personages die soms uit de tijd zijn. Scenario van de regisseur en Pierre Geller. Camerawerk van Denis Lenoir.

Lucas

1992 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1992. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Evelyne Bouix, Jean-Claude Brialy, Danièle Lebrun, Robinson Stévenin en Serge Marquand.

Bouix is verkoopster in een kledingzaak. Ze wordt niet verwend door het leven en voedt haar zoontje Stévenin alleen op. Het kind wordt elf en wil dolgraag een bepaalde jas, die ze niet kan betalen. Ze gaat over tot diefstal en wordt betrapt. Ze weigert voor de rechtbank te verschijnen en wordt bij verstek veroordeeld tot drie maanden. Stévenin wordt ondergebracht bij zijn grootvader, Marquand, maar vlucht weg, op zoek naar zijn moeder. Brialy, de echtgenoot van een beroemde zangeres, vangt hem op. Het is allemaal even erg als het klinkt. Het stroopvaatje wordt flink opengetrokken en de kijker kan de tranen rijkelijk laten stromen. De sterke cast slaagt er niet in het drama verteerbaar te maken. Trintignant schreef het scenario samen met Emmanuelle Bernheim, naar de roman van Alain Leblanc. Charlie Gaëta zette het op film, met op de soundtrack uitsluitend klassieke muziek. Enkel voor de ongeneeslijke liefhebbers.

L'argent fait le bonheur

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darrousin, Pierre Banderet, Danièle Lebrun en Roger Souza.

Een stadswijk van Marseille, gelijk een Augiasstal, waar het dweilen is met de kraan open, is bevolkt met mensen, die afkomstig zijn van alle oevers van de Middellandse Zee. Er bevinden zich volgens de wakkere pastoor (Darroussin) 953 inwoners, waarvan 456 werklozen, 302 alcolisten, 251 dieven, 220 fascisten, 220 islamisten, 192 drugsveslaafden, 59 mensen die seropositief zijn en last-but-not-least drie communisten. Er dreigt een schisma in zijn gemeenschap door twee rivaliserende jeugdbendes, ondanks zijn tomeloze inspanningen, waarbij de herder vrijelijk condooms en gesteriliseerde wegwerpinjectienaalden ronddeelt (terwijl zijn opperste baas, de paus, verkondigt dat AIDS en verslaving niet bestaan). Dan krijgt de priester onverwacht `hulp` van de moeders, die het criminele terrein overnemen en hun kinderen ertoe aanzetten van de rijken te stelen (en dit onder de armen te verdelen). Bitterzoet, soms boosaardig en dan weer speels drama over het failliet van de wijken met woonkazernes zonder uitzicht (op verbetering) wat gedragen wordt door sterke spelprestaties van de rolverdeling, met name Darroussin en Ascaride als Simona. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavalie. In zijn soort

Céline

1991 | Drama, Horror

Frankrijk 1991. Drama van Jean-Claude Brisseau. Met o.a. Isabelle Pasco, María Luisa García, Danièle Lebrun, Daniel Tarrare en Damien Dutrait.

Pasco is Céline, wees en erfgenaam van een rijke uitgever. Onder druk van haar stiefmoeder aanvaardt ze de erfenis niet, waarop haar hebberige vriend haar in de steek laat. Ze raakt aan de drugs en wil zelfmoord plegen. Ze wordt gered door verpleegster Heredia, die bij haar intrekt. Vrouwenvriendschap, esoterisch gezweef, religieus gezever vullen de rest van de film. Goed spel van de hoofdrollen en een fraaie locatie, maar dat is wellicht niet genoeg. Vierde film van de regisseur, die zijn eigen scenario schreef. Roman Winding stond achter de camera.

1996

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Marcel Bluwal. Met o.a. Bernard-Pierre Donnadieu, Victor Garrivier, André Dussollier, Suzanne Flon en Danièle Lebrun.

Een groep terroristen bedreigt de nieuwe president van Frankrijk en zijn partijgenoten. E[KA1]en van hen reist van Marseille naar Parijs om een academicus te vermoorden die al lang met de president bevriend is. We bevinden ons overigens in het jaar 1996 en hebben dan ook te maken met een (oh zo hedendaagse!) vooruitblik. Dankzij de beperkte financiële middelen wordt niets nieuws gepresenteerd. Eerlijke bewerking van een detective- roman uit de série noire van uitgeverij Gallimard, die niet uitblinkt door originaliteit. Behoorlijk acteerwerk.

Uranus

1990 | Komedie, Historische film

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Michel Blanc, Gérard Depardieu, Jean-Pierre Marielle, Philippe Noiret en Gérard Desarthe.

Vlak na WO II staan in een Frans dorpje nog maar weinig huizen ongeschonden overeind. Ingenieur Archambaud (Marielle) huisvest daarom een aantal van zijn dorpsgenoten. Het is een bont gezelschap, met een communist (Blanc) maar ook met een voormalige nazi-collaborateur (Desarthe). Tegelijk banen roddel en achterklap de weg voor lieden die willen afrekenen met zuiplap en vrouwenversierder Leopold (Depardieu). Berri maakte Uranus na zijn enorme succes met Jean de Florette en Manon des sources. Het werd wederom een verhaal waarin hij de hardvochtigheid van sommige van zijn landgenoten geraffineerd aan de kaak stelt.

Stirn et Stern

1990 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Komedie van Peter Kassovitz. Met o.a. Claude Rich, Jacques Dufilho, Danièle Lebrun, Dominique Blanchar en Roger Mirmont.

Parijs: 1944. De joodse familie Stern is verraden door z.g. `goede Fransen` en nu komt de politie hen arresteren. Die vergissen zich echter en komen op de verkeerde verdieping bij de katholieke familie Stirn terecht. Stirn is een overtuigd collaborateur, maar hij is echter een man van eer en weigert zijn joodse buren te verraden. Zo komt hij in een verschrikkelijk wespennest terecht. De film dankt zijn originaliteit aan het feit dat de regisseur dit onderwerp op een tamelijk luchtige manier behandelt: `De jood is misschien vervelend. De collaborateur is waarschijnlijk gestoord. Deze door een meedogenloos systeem meegesleurde personen interesseren mij, omdat het mensen zijn. Je kunt er maar beter om lachen.` Een even verbijsterende als originele produktie met als grote pluspunt het uitstekende acteerwerk. Kassovitz (zelf joods) heeft zijn geloofsgenoten al eens zeer nauwkeurig en gevoelig neergezet. Daarmee doelen we vooral op zijn nog steeds unieke film AU BOUT DU BOUT DU BANC (1979). Scenario van de regisseur en Michèle Dalbin naar een verhaal van Daniel Colmar.

Onorato

1990 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1990. Romantiek van Marcel Bluwal. Met o.a. Béatrice Agenin, Luciano Bartoli, Danièle Lebrun, Jean Franval en Hélène Surgère.

Een bewerking van een vrij bekende roman van Jean Giono of hoe een rijke Franse onderneemster aan het hoofd van een groot industriël bedrijf en lid van de adel van Aix-en-Provence verliefd wordt op een doodegewone metselaar uit Italië en hoe dat zich verder allemaal ontwikkelt. Een doelmatige regie van een groot televisiemaker. Een goede observatie van de zeden, karakters en gedragingen. Opmerkelijk gebruik van de mogelijkheden die de Provence de camera te bieden heeft.

Clérambard

1990 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1990. Romantiek van Marcel Bluwal. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Danièle Lebrun en Denise Provence.

Naar het stuk van Marcel Aym[KA1]e rond de persoon van de graaf van Cl[KA1]erambard (Marielle) en zijn naasten. Zoals gewoonlijk bij deze schrijver een meedogenloze satire op de sociale verhoudingen, deze keer die binnen de familie, zeden en tradities. Prima acteerwerk en een knappe regie, waarin het statische van toneel werd vermeden.

Mon dernier rêve sera pour vous

1989 | Historische film, Biografie

Frankrijk/België 1989. Historische film van Robert Mazoyer. Met o.a. Francis Huster, Ludmila Mikaël, Agnès Soral, Márcia Breia en Cyrielle Claire.

In deze miniserie over de schrijver Chateaubriand is elk van de zes afleveringen gewijd aan een van de vrouwen die een belangrijke rol in zijn leven speelden. Colas als zijn eerste liefde. Mikael als Pauline de Beaumont die hem aanzet Le génie du Christianisme te schrijven. Soral als zijn minnares Natalie de Noailles. Claire als Juliette Récamier die meer van de idee van de liefde hield dan van de liefde zelf. Stordy als Cordelia de Castellane, tijdens zijn ministerschap van buitenlandse zaken en tenslotte Zabou als de 25-jarige Hortense Allart toen hij zestig was. Huster zet briljant deze hoogmoedige en zichzelf bewierokende schrijver neer.

Le parfait amour

1989 | Mysterie

Frankrijk 1989. Mysterie van Jean-Pierre Marchand. Met o.a. Pierre Arditi, Christine Citti, Danièle Lebrun, Jean-Marc Maurel en Jean-Paul Bonnaire.

Marion (Citti) is een jonge avontuurlijke vrouw uit de provincie, die zich als dienstbode aanbiedt op een kasteel waarvan de sfeer haar uitstekend bevalt: een (te) verleidelijke en hoffelijke heer des huizes, een echt kasteel met vervallen torens, een groot park, wenteltrappen en ontoegankelijke kamers en heel wat (echte of ingebeelde?) mysteries voor een amateurdetective. Prachtige decors, betoverende buitenopnamen, verontrustende sfeer, boeiende personages, fraai acteerwerk, kortom: een zeldzaam goede tv-film.

Camille Claudel

1988 | Biografie, Drama

Frankrijk 1988. Biografie van Bruno Nuytten. Met o.a. Isabelle Adjani, Gérard Depardieu, Danièle Lebrun, Laurent Grévill en Alain Cuny.

Ergens tussen haar hoofdrollen in Possession en La reine Margot in beweegt zich de bezeten vertolking van co-producente Adjani als beeldhouwster Camille Claudel (1864-1943). Camilles grote malheur is niet haar ijzeren wil om in een mannentijd als vrouw zelfstandig te zijn. Nee, de ontmoeting op 18-jarige leeftijd met mentor Auguste Rodin, wiens artistieke talenten gelijk opgaan met zijn egomaniakale karakter, zal haar geest breken. Voormalige stercameraman Nuytten ensceneerde classicistisch een uitmuntend staaltje Frans-biografische filmkunst met prachtige fotografie van Pierre Lhomme en dito decors van Bernard Vézat. Zeven Césars, waaronder eentje voor Adjani, haar derde.

Le Jeu de l'amour et du hasard

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Danièle Lebrun, Jean-Pierre Cassel en Claude Brasseur.

Het gaat uiteraard om het wereldberoemde meesterwerk van Marivaux (1730). Navertellen is eigenlijk niet nodig want het thema, een aantal onmogelijke liefdes, is verre van nieuw. Maar de constructie is geniaal. Het uitgangspunt van deze vooral psychologische en ietwat romantische komedie met een nostalgisch tintje, is de subtiele afwisseling van verstand en gevoel. Oude rot in het tv-vak Bluwal weet de ruimte te benutten en het statische van toneel te vermijden. Briljant spel.

Ça n'arrive qu'aux autres

1971 | Drama

Frankrijk/Italië 1971. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Catherine Allégret, Benoît Ferreux, Danièle Lebrun, Dominique Labourier en Serge Marquand.

Na het verlies van hun dochtertje sluit een echtpaar zich op in hun woning en houdt de buitenwereld letterlijk en figuurlijk op afstand om met gesloten ramen en bij kaarslicht geheel in hun verdriet op te gaan. Als het overlevingsinstinct weer boven komt moeten ze het leven dat is doorgegaan, opnieuw ontdekken. De autobiografische elementen in het scenario van de regisseuse -die zelf twee jaar eerder haar negen maanden oude baby verloor -maakt de film niet overtuigender, door een al te decoratieve aanpak. De emotionele inzet van Deneuve week destijds verrassend af van haar onderkoelde imago. (Overigens wordt het dochtertje in de film 'gespeeld' door een jongetje.) Camerawerk van William Lubtchansky.

Les enfants du mensonge

1966 | Drama

Frankrijk 1966. Drama van Frédéric Krivine. Met o.a. Emmanuel Salinger, Christine Citti, François Marthouret, Danièle Lebrun en Claude Evrard.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

Les Tortillards

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Jean Bastia. Met o.a. Jean Richard, Roger Pierre, Danièle Lebrun, Louis de Funès en Madeleine Barbulée.

De zoon van een insektenpoederfabrikant trotseert het ouderlijk gezag door op tournee te gaan met een jonge actrice. De familie achtervolgt hem, tot de vader in de voorstelling een kans ziet om reclame te maken voor zijn produkt. In deze machteloos geregisseerde klucht wordt getracht de op zich bekwame rolbezetting op te kloppen met smakeloze grollen.

Le bÏuf clandestin

-1 |

. Lazare Iglésis. Met o.a. Danièle Lebrun, Florence Darel en Daniel Ceccaldi.

Bankdirecteur Jacques Berthaud lijkt een gedisciplineerde vegetariër te zijn, maar op een dag ziet zijn dochter dat hij een steak in een pan gooit, waarna ze hem geen blik meer waardig keurt

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Danièle Lebrun op televisie komt.

Reageer